İsmi neydi? Bradley miydi? Hayır.
Paul? T.J.? Hayır, T.J. diye isim mi olur?
Yirmilerimizdeydik ve bana oral yapmadan duramazdı.
Belki de açtı.
Hayır. Bunu düşünmeyi kes. Kes şunu.
Kafanı Steve'e ver. Az önce ne söyledi?
Sanırım ben bir feministim.
Dergide kadın editörlerin çalışmak istediği tek erkek benim.
Yani, olay boktan. Gazeteciler canavarlaşabilir.
Aşırı mesai, yetersiz maaş, çok bilmenin getirdiği yük.
- Üzgünüm, konudan saptık galiba. - Hayır, alakalı. Demek istediğim...
Pekâlâ. Kafam karıştı, sözüm kesilince böyle oluyor.
Her neyse, bence ortada bir çifte standart var.
Molly ile yıllardır aktif bir seks hayatımız yok.
Molly'ye göğüs kanseri teşhisi konulduğundan beri mi?
Evet. Kanser olduğunda pek seks yapmıyorduk, o yüzden...
Çünkü kel kafamın sana babanı anımsattığını söyledin.
Ama artık bana bakmana gerek yok. İyileştim.
Sadece beni arzulamanı istiyorum.
Lütfen.
Ama şimdi tekrar yapmak istiyor ve ben kötü adam oldum,
çünkü birden modumu değiştirip Bay Seks olamıyorum.
Ne?
Bay Seks mi?
Bay Seks gerçekten Bay Seks ise muhtemelen kendine Bay Seks demezdi.
Her neyse...
Bakın, eşimi tanıyorum. Seks geçmişi bir hayli çetrefilliydi.
Ve bana göre gerçekten arzuladığın şey bu değil.
Bence isteklerin konusunda kafan karışık.
Molly, isteklerin konusunda kafan karışık mı?
- Steve ile seks yapmak istiyor musun? - Seks yapmak, evet.
Kahretsin.
Steve'le.
Ama bu doğal bir arzu değil.
- İlaçların yan etkisi. - Tamoksifen.
Evet, kanserin tekrarlanmasına mâni olan ilaç.
Bir yan etkisi de libido kaybı ama Molly'de tam tersi oldu,
- onunki yükseldi. - Bu bir yan etki değil.
Hayır öyle. Dr. Pankowitz ilaçlar yüzünden, dedi.
Dr. Pankowitz senin doktorun mu Steve?
- Molly'nin. - Benim.
Ben telefonumu teknoloji tepsisine koydum, söylendiği gibi.
- Açma gitsin. - Affedersiniz, hastane arıyor.
Kalçamdan parça alınmıştı. Bunu açmam lazım.
Hoparlörü açabilirsin. Molly, hoparlörü açsana.
- Alo? - Hoparlörü açar mısın?
- Molly, müsait misin? - Evet.
Tamam. Kalçandan alınan parça için biyopsi sonucu geldi
ve ne yazık ki...
Siktir. Siktir.
Sikeyim.
UCUZ DİET GAZLI İÇECEK
- Hey, fıstık. Gideceğin yere bırakayım mı? - Merhaba.
Birisini uçurumdan aşağı ittiğinde böyle mi hissedersin?
Affedersin, meşgul müydün?
Provaya gidiyordum.
Sigara mı içiyorsun? Mentollü mü o?
Tanrım. Kimsin sen? Kamp manitam mısın?
Ne oldu?
Kalçamda geçmeyen ağrım vardı ya?
Kansermiş.
Geri geldi.
Ama sen...
- İki yıl oldu. - Biliyorum.
Doktorun her söylediğini yaptın,
- tüm ilaçları kullandın... - Biliyorum.
- ...ve bu hâlâ... - Haksızlık.
Yeni göğüslerime henüz alışırken ölüp gitmek istemiyorum.
Kes şunu. Ölmeyeceksin.
Aslında öleceğim. Kemiklerime de sıçramış.
Tedavisi yok.
Bana biraz zaman verir misin? Çok ama çok üzgünüm.
- Hey. - Affedersin, ben...
Canım, sorun değil. Sorun değil.
Hayır, bu biraz daha büyüyecek, hissediyorum. İzin ver...
Ben... Şaka yaptım. İyiyim!
- İyi misin? - Hayır.
- Aman Tanrım! Ne diyorsun ya? - Affedersin. Laf işte.
- Ne diyorsun sen ya? - Bu şeylerde iyi değilim.
- Ne yapıyorsun? Nedir bu? - Nasıl yapacağımı bilmiyorum!
Öleceğimi nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum!
Evet, beceremedin! Bu şekilde söylenmez!
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Tanrım.
Çok güzel gözüküyorsun.
Madem ölüyorsun, şu an neden modun böyle iyi?
Şu an resmen parlıyorsun.
- Bu senin doğal içsel aydınlığın mı? - Bilmiyorum.
- Çok şaşkınım. Aşırı uyarıldım. - Ne oluyor? Sarhoş mu bu?
- Hayır. Öleceğimi söyledim sadece. - Ne? Hayır, sarhoş değilim.
- İnsani duygular yaşıyorum. - Neden bu kadar sesli ağlıyor?
Ben böyle ağlıyorum!
O bir oyuncu. Duygularını çok canlı yaşar.
- Git buradan! Hadi! - Hayır, gitmeyeceğim.
Arkadaşım senden alışveriş yaptı!
Bu boktan gazlı içeceği almış.
- Evet, aldım. Ucuz Diet Gazlı İçecek. - Tamam, güzel.
Ama bu size dükkânımın önünde durup manyak gibi bağırma hakkı vermez!
Öyle dışarı çıkıp özel bir şey konuşan iki insana laf söyleyemezsin sen...
Şuna bir bakın.
- Hayır. O iyi biri. Sen iyi değilsin. - Onun hakkında konuşamazsın!
Korkusuz. Hiçbir şeyi gizlemiyor. Bu kadını seviyorum.
Tanrım.
Ben normal bir tepki veriyorum
ve hiç yaşamak istemediğim boktan bir şeyi tecrübe ediyorum!
- Yani, içeri gir! - Senin derdini...
Peki.
- Kalın. - Güzel.
Sadece kapa şu çeneni artık! Lütfen!
- Kalabilirsiniz, dedi. - Evet. Duydum.
Bunu denemelisin. Ağzında kalan tat inanılmaz kötü.
- Çöp. - Biliyorum. İçmeden duramıyorum.
Çok kötü.
Ne zaman öğrendin?
Yirmi dakika önce.
- Ne? - Çift terapisinin ortasında.
- Molly, müsait misin? - Evet.
Tamam. Kalçandan alınan parça için biyopsi sonucu geldi
ve ne yazık ki umduğumuz gibi çıkmadı.
Gerçek gibi değildi. Doktorun söylediklerini bile duyamıyordum.
Üzgün hissetmedim, gözümün önüne yedi yaşında dans eden hâlim geldi.
Ve bu yedi yaş versiyonum bana karşı çok kabaydı.
Tam bir pislikti.
Biliyordu.
Hayatıma yaptıklarımı biliyordu ve buna kızmıştı.
Steve'in bana artık dokunmadığını biliyordu ve çok üzüldü.
Bence tüm hayatımı, hissettiklerimden korkarak harcadığımı görebiliyordu.
Ve o noktada ona çok kızmıştım.
Ayrıca berbat bir dansçıydı.
Telefonu kapattım ve Steve'e söyledim,
bana öyle bir baktı ki sanki acır gibi ya da...
Bilmiyorum. Acır gibi değildi, daha çok...
Hastaneyi arayacağım.
Bunu atlatacağız.
Heyecan.
Sikik Steve! Onu bir bahçeye gömmek istiyorum.
Hastaysam aramızdaki her şey çok basit.
Evet.
O bakıcı ve kurban, ben de hastasıyım. Ve bu demek ki bana dokunmayacak.
Tanrım. Seni göremiyor mu?
Sana dokunmak istemiyorsa o zaman iyi falan değil.
Ama ben evliliğini destekliyorum. Elbette destekliyorum.
Orada durmuş ona bakıyorum
ve birdenbire...
...yirmili yaşlarımda bana oral seks yapan bir adamı anımsıyorum.
Bunu söyleyeceğini beklemiyordum.
Yani, başı ellerimin arasında. Çok canlı. Saçlarını parmaklarımda hissedebiliyorum.
- Ah, evet. - Ama aniden biri geldi.
Tam sonlanmadı ama yaşadığım en iyisiydi.
- Evet. - Düşünüp duruyorum,
o hissi tekrar yaşamadan ölmek istemiyorum.
Sonra da caddeyi geçip bu tekel dükkânına geldim.
Buraya mı? Terapiden kaçıp buraya mı geldin?
Evet. İşte şurası. Bak. Dr. Anne.
- Tanrım. Ne söylüyor? - Bilmiyorum.
- "İyi misin" diyor. İyi misin? - Hayır, çok kötüyüm.
Bekle. Tanrım. Steve'i çağıracak. Tüh. Sakla beni.
- Ne? - Sakla beni.
Bekle. Galiba bu sana yardımcı olmayacak.
Hayır. Başka bir şey düşün.
- Steve geldi. Steve hareket ediyor. - Tamam. Pekâla. Gidelim.
Nereye gidiyoruz? Sen gel yeter.
- Gitme! - İşte. Hadi. Bende.
Şükür yola atlayamaz.
Aman ya. Tamam. İyi misin?
Neden zannettiğimden daha büyüğüm?
Bekle. Azıcık konuşmama izin ver.
- Sür! Nikki, lütfen sür. - Tamam.
- Yaklaşıyor. Hissediyorum. - Nikki, hayır!
- Kahrolası motor başlat tuşum yok. - Tanrım!
- Hemen halledeceğim. - Yukarı kaldır, döndür, ya da...
Sıkışıyor. Bir de şey var, çok hızlı yap...
- Hey. Merhaba. - Tanrım.
Az dur.
- Şimdi dil olmaz. - Ne?
- Yani... - Merhaba Molly.
- Merhaba. - Merhaba.
Pardon. Seni görmedim.
Nikki taşındığını söyledi mi?
Evet.
- Günah içinde yaşıyoruz. - Evet.
Tehlikeyi göze aldık.
- Evet. - Tayvan'daki nineme söyleme.
Memelerin çok rahatlatıyor. Bir bardak sıcak çay gibiler.
Affedersin. Yarın akşam filarmoniyle Mahler'in Altıncı Senfonisi'ni çalacak.
Yarın Mahler'in Altıncısı'nı çalacağım!
Ona sakın Mahler'i sorma
çünkü çok garip bir biçimde fısıldamaya başlıyor.
Mahler abazanlığımı mı anlatıyorsun?
Birlikte yaşamaya başlamışsınız bile. Bana ne zaman söyleyecektin?
- Onu seviyorum. - Daha yeni tanıştınız.
- Üç ay falan oldu. Sanırım. - Sana iyi davranıyor mu?
Evet, bana karşı iyi, ben de ona karşı iyiyim.
Bu yüzden anlatmak istemedim.
- Affedersin. - Lütfen tuhaflaşma.
Bana siktir git de gitsin.
Siktir git.
Güzel. Farklı.
Öz güvenimi kurutmuyor ya da ayakkabılarımı İnternet'te satmıyor.
Noah, harika seks yaptığım en normal adam.
Şuna bak.
Ama sen herkesle inanılmaz seks yaparsın.
Bir seferinde sırf podcast dinleyip metroda bile orgazm olmuştun.
- Evet. - Gerçek suç muydu?
Sanırım The Daily'ydi.
- Steve bana üç senedir dokunmuyor. - Ne? Olamaz.
Bu nasıl mümkün olabilir? O kadar olduğunu bilmiyordum.
Yani, göğüslerim kanser doluydu
ve kemo ile bir sene boyunca ishal oldum.
Ama yine de. Yani, sen sensin. Sen.
Muhtemelen Steve'dir.
Ama en kötüsü, beni bu yüzden affedecek. Çünkü onun üzgün, hasta,
becerilmeye değmez karısıyım.
Beni kurtaracak olan o.
İşte.
Henüz değil.
Gail'e söyleyecek misin?
Noah'ın Wi-Fi şifresi ne?
TimpaniVakti45. Gail'e söyleyecek misin?
Seyahatte. Lütfen bu şifreyle dalga geçelim.
Hayır. Nerede? Annen nerede seyahatte?
- Kuzeyde. - Yalan söylüyorsun.
Evet, söylüyorum. Bana oyundan bahsetsene.
Hayır. Lütfen şu huyunu bırak. Lütfen konuş benimle.
Steve'den neden saklanıyorsun?
Neden annene anlatmak istemiyorsun?
Seni seviyor.
- Bilmesi gerekecek... - Dur!
Sana çorba yapıyorum.
- Pakette iyi cins olandan mı? - Bebek ne sever biliyorum.
Seni bu yüzden pek aramıyordum.
Büyük bir Shakespeare oyunu var. Sanki o iş bu iş gibi.
Küçüklüğümden beri sanki New Jersey'li
değilmişim gibi farz edip hep beklediğim şey.
Abartma lütfen. Her gün aramak zorunda değilsin.
Hayır. Bu doğru değil. Değil. Doğru değil.
Yirmi iki yaşından beri böylesin, seni güzel kar tanesi.
Sadece... İşe ayak uyduramıyorum ve...
- Nasıl bir şey? - Hayır. Siktir et.
Steve'in her işinin hallediyorsun. O aptal kitabı sen düzenledin.
Aptal değildi. Pulitzer finali gördü.
Ancak kimse satın almadı, çok depresifti.
Eğlenceli olamazdı ki iklim değişikliği üzerineydi.
Okuduktan sonra bir ay sıçamadım.
Sıçamayacak kadar üzgündüm.
Hoppala. Hadi bakalım. Steve geldi.
- Bana mesaj atıp duruyordu. - Henüz olmaz.
Baba, kapıya baksana.
Merhaba, Winter. Merhaba.
Bu, Winter, Noah'ın kızı.
Çarşambaları burada kalıyor ki bu harika bir şey.
Winter, bu da arkadaşım Molly.
Baba?
- Peki, hemen vücuduma bak. - Baba.
Ondan korkuyorum. Ama çok tatlı biri.
- Duymadım. - Eziğin tekiyim gibi. İyiyim.
- İyiyim. - Tamam.
- Selam, dur. Kapıyı açma. - Tamam.
Steve geldi. İstemiyoruz.
- Seni aldattı mı? - Hayır. Bunu konuşmak istemiyor.
Kanserim geri geldi, tedavisi yok.
- Ah, Tanrım. Çok üzüldüm. Hiç bilmiyordum. - Sorun değil.
Kanser acıması istemiyorum.
- Molly. - Kapıyı açtım. Ne? Ne oluyor?
Öylece içeri daldığım için üzgünüm. Ben...
Kanserden ölecek mi?
- Tanrım, bebeğim, bence... - Hadi, Molly. Çıkalım.
Sinirliyken ve ceket giydiğinde ne kadar seksi, unutmuşum.
Merhaba? Mesele nedir?
Pardon. Kanserden ölmeyecek. Tedavisi yok.
Ölmekten farkı ne?
"Ölecek" demeyi bırak.
"Ölecek" demesen artık?
- Burada sigara mı içtiniz? - Sigara mı içtin?
- Hadi ama. - Bu insanlar kim baba?
- Molly, gidelim. - Bu yüzden seninle
- ve denyo sevgilinle yaşamıyorum. - Evet.
- Nikki, denyo değil. - Evet. Denyoyum.
- Evet. - Hızlı gelişiyor ama onu seviyorum.
Gazlı içecek de var. Şahane.
Sınava hazırlanmalıyım. Kanserle uğraşamam.
- Konuşmalıyız. - Konuşmak istemiyorum.
Sigara ve stresli ortamda bulunmak.
Mükemmel. Tam ihtiyacımız olan şeyler.
Gidebilir miyiz?
Bana acayip bozuldun. Çok seksi.
Hiçbiri uygun değil.
Hep yanlış yapıyorum ve bundan nefret ediyorsun.
Senin için harika bir ortam.
Hey, Steve.
Nikki.
Hastaneyi aradım.
Yarın doktordan sonra, palyatif bakım uzmanı ile de görüşmeni istediler.
Yaşadığın yoğun duygularla başa çıkabilmen için.
Tamam artık.
Şuna bak. Geri dönüşümü bile yok.
Meyve suyu yapıyorum.
Beni becerdiğin zamanları hatırlıyor musun?
Yani, gerçekten becerdiğini?
Beni arkadaşlarınla partilere götürürdün
ve hiç okumadığım kitaplardan bahsederdin.
Öz güvenim kırılırdı ve kavga çıkarırdım. Eve götürmek zorunda kalırdın.
Şu anki önceliğim seni mümkün olduğunca çok yaşatmak.
Bu da kafein yok, şeker yok, o yeşil içecek yok demek.
Bir yemek programı oluşturacağız. Uyku vakti belli olacak.
Molly!
Daha uzun yaşamak istiyor musun?
Ağzıma almak istiyorum.
Tamam.
- Affedersin. - Sorun değil.
- Üzgünüm. - Sorun yok.
Sorun yok.
Ya bu son yaptığım seks olduysa? Yarım bir oral seksten bile ağladı...
Sorun yok.
- Memelerin yüzünden. - Ne?
Onlara dokununca göğüs ameliyatın aklıma geliyor
ve seni kaybedeceğimi düşünüyorum.
- Memelerim sana ölümü mü anımsatıyor? - Evet.
Sadece şu an olup biteni anlamıyorum.
Yani, şu an bana oral yapmana ne gerek var?
Çünkü sana olanlardan sonra biraz tuhaf.
Üzgünüm ama tıpkı çocukluk travman gibi...
Travmayı nasıl telafuz ediyorsun?
- Yani... Ne demek istiyorsun? - Söylesene.
- Travma. - "Trav-ma."
Evet. Sen öyle söylüyorsun.
Tanrım! Lanet olsun! Söylemek istediğim, benim...
İlk kansere yakalandığında, seni travmatize etti.
Şimdi nüks edince o travma muhtemelen artacaktır.
Konuyu saptırıyorsun.
Saptırıyorsun ve bunu konuşamıyorsun bile.
Yedi yaşındayken annemin sevgilisi bana oral seks yaptırdı.
- İşte. Konuştum. - Ama bunu aşamadın.
- Ben... Ne demek bu? - Ne demek biliyorsun.
Çocukluğunu ardında bıraktığını ne zaman anladın?
Ne demek olduğunu biliyorsun.
On dakika sonra CNN'le röportajım var.
Ertelemeye çalıştım ama yaptırmadılar.
Kimsin sen?
Beni hiç tanıyor musun?
Mol, aileli olan röportajı çıkarır mısın, bebekli olanı?
Evet.
Bunu ben mi yaptım? Beni tanımana mâni mi oldum?
Ölmeden önce gördüğüm son kişi misin?
Bu kazak, beni göbekli mi gösteriyor?
Pekâlâ. Tamam.
Ben...
Tek demek istediğim şey, üzgünüm. O zaman...
Teşekkür ederim, Dr. P. Müteşekkirim.
Bir şey söyle.
Önümüzde uzun bir yol var.
Ne zaman tedaviye başlamak istediğini merak ediyorum.
- Yakında. - Ne istiyorsun?
Şu an ne yapmak istiyorsun?
Yani...
Bir şey söyle.
...Molly tamoksifeni kesebilir mi?
- Evet, yapabiliriz. - Yan etkileri çok sertti.
- Özellikle ne gibi etkisi oldu? - Yapma. O bir...
Ne?
Bu sana düşmez... Benim doktorum.
- Peki. - Affedersiniz.
Bence hâlâ dördüncü seviyedeyiz.
- Yapma. - Ne?
- Benim hayatım. Benim ölümüm. Benim. - Tamam.
- Belki de ben... - Hayır, kalabilirsin.
- Tamam, beni incitmek mi istiyorsun? - Hayır, konu sen değilsin.
Konu benim istediğim şey. Nasıl hissettiğim.
Bir şeyleri hissetmek istiyorum.
Ne demek ki bu?
Bu konuşmaya ihtiyacım yok.
Palyatif bakıma ihtiyacım yok.
Yarın ölmeyeceğim.
Şöyle, palyatif bakım bunlarla nasıl başa çıkmak istediğinle alakalı.
Psikolojik destek, acıyla başa çıkabilmen için buradayım.
Ve gerçekten can verirken, onun için de buradayım.
Biliyorum, çok klasik ama herkesin bir yapılacaklar listesi vardır.
Hastalarıma mütevazi olmayın derim.
Bilirsin, bir dağa tırmanmak, acılı bir şeyler yemek.
- Paten yapmak. - Kemiklerimde kanser var.
Yani illa paten olmak zorunda değil...
Sence siktiğimin patenini öğrenirsem...
- Balinalara ne dersin? - Bak...
Hiç balina gördün mü?
Çok gencim ve bu boktan bir şey, tamam mı?
Hayatımla ilgili hiçbir şey yapmadım.
Aslında ne sevip sevmediğimi bilmiyorum.
Ben hiç...
Hiç başka biriyle orgazm yaşamadım.
Ve şimdi öleceğim.
Güzel.
Molly.
Hey.
Listene eklenecek bir şeyimiz var.
"Başka biriyle orgazm yaşamak."
Değil mi?
O nedir?
Deri kullanmayı severim.
Sor ona.
Deri fantezin mi var?
Bağlanmayı severim.
El ve ayaktan gibi mi?
Bacakları birbirine.
Nasıl bir his?
Acıtmıyor mu diye sormadığın için sağ ol.
Bu...
Bayağı yoğun.
Sana hitap eder mi?
Biliyorsun, keşfetmeye başlayabilirsin.
Molly, dışarıda kocaman bir dünya var.
Eğer istersen.
Galiba Steve'i terk ettim.
Tamam.
Onunlayken ölmek istemediğimi söyledim.
Ah, hadi be. Peki.
Seninleyken ölmek istiyorum.
Ama istemezsen sorun olmaz.
Eğer ağır gelecekse...
Evet. Yapalım. Benimleyken öl. Evet.
Teşekkür ederim.
Tatlım.
Tanrım!
Ödümü koparttın lan! Burası kahrolası bir hastane!
- Git başka yerde çal kornanı. - Hey. Arabanı çek, lütfen!
Bayım, henüz kocasını terk etmiş arkadaşımla konuşuyorum.
- O yüzden az müsaade et! - Çok da şeyimde!
- Tanrım! - Arabanı çek! Evime gitmem lazım.
Kibarım. Birisiyle hastanedeyim. Korna çalmıyorum.
- İnsanlarına bağırmıyorum. - Çok umurumdaydı. Arabayı çek.
Hastanede insan ne yaparsa onu yapan bir insanım,
- hasta olmak dışında. - Baksana! Siktir et.
- Ben çekerim. Siktir! - Ne? Kalkma. Tanrım!
Hayır. Orada kal. Affedersin. Ben...
Hadi! Devam!
Siktir git! Bunu sen başlattın! Pisliğin tekisin!
Hadi bin. Binsene. Hadi.
Binsene.
Sür.
"DYING FOR SEX" PODCAST'İNDEN UYARLANMIŞTIR
MOLLY KOCHAN'IN YAŞAMINDAN ESİNLENİLDİ
HİKÂYE GERÇEK OLAYLARDAN UYARLANMASINA RAĞMEN
MEKÂNLAR VE DİYALOGLAR KURGUSALDIR.
BENZERLİKLER DRAMATİK SEBEPLERE DAYANIR.
Alt yazı çevirmeni: Suat Gündoğdu