Πώς τον λέγανε; Μπράντλεϊ; Όχι.
Πολ; Τι Τζέι; Όχι, σιγά μην τον λέγανε Τι Τζέι.
Ήμασταν εικοσικάτι. Με έγλειφε ασταμάτητα.
Μπορεί να πεινούσε.
Σταμάτα. Μην το σκέφτεσαι.
Γύρνα στο παρόν με τον Στιβ. Τι είπε;
Να πω πως είμαι φεμινιστής;
Είμαι ο μόνος άνδρας στο περιοδικό
που αποδέχονται οι συντάκτριες.
Ζόρικο. Οι δημοσιογράφοι μπορούν να είναι τέρατα.
Δουλεύουν πολύ, πληρώνονται λίγο, ξέρουν πολλά.
- Συγγνώμη, φύγαμε απ' το θέμα. - Όχι, είναι σχετικό. Προσπαθώ να κάνω μια...
Μπερδεύομαι, όταν με διακόπτουν.
Τέλος πάντων. Ναι, βασικά, εδώ έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Με τη Μόλι δεν έχουμε ενεργή σεξουαλική ζωή.
Μετά που διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού;
Ναι. Δεν κάναμε πολύ σεξ όταν είχες καρκίνο, οπότε...
Επειδή το φαλακρό μου κεφάλι σου θύμιζε τον πατέρα σου.
Μα τώρα δεν χρειάζομαι τη φροντίδα σου. Είμαι υγιής.
Απλώς θέλω να με θες.
Σε παρακαλώ.
Τώρα αυτή θέλει να ξαναρχίσουμε, κι εγώ είμαι ο κακός,
που δεν μπορώ να πατήσω το κουμπί και να γίνω ο κύριος Σεξ;
Τι;
Κύριος Σεξ;
Ένας πραγματικός κύριος Σεξ δεν θα αποκαλούσε έτσι τον εαυτό του.
Τέλος πάντων...
Την ξέρω τη γυναίκα μου. Έχει περίπλοκο σεξουαλικό παρελθόν.
Και δεν νομίζω... Δεν νομίζω ότι αυτό είναι που θες πραγματικά.
Θεωρώ πως είσαι λιγάκι μπερδεμένη όσον αφορά το τι θες.
Μόλι, αισθάνεσαι όντως μπερδεμένη;
- Θες να κάνεις σεξ με τον Στιβ; - Σεξ, ναι.
Γαμώτο.
Με τον Στιβ.
Μα αυτό δεν είναι γνήσια επιθυμία.
- Η αγωγή φταίει. - Το Tamoxifen.
Αυτό που εμποδίζει την υποτροπή.
Μια παρενέργεια είναι η μειωμένη λίμπιντο. Αλλά η Μόλι αντιδρά αφύσικα.
- Η δική της αυξήθηκε. - Δεν είναι παρενέργεια.
Κι όμως. Αυτό είπε ο δρ Πάνκοβιτς.
Δικός σου γιατρός είναι, Στιβ;
- Όχι. - Δικός μου.
Εγώ έβαλα το κινητό μου στον δίσκο, όπως λένε οι κανόνες.
- Απλώς κλείσ' το. - Είναι από το νοσοκομείο.
Είχα πάει να τσεκάρω αυτό με τον γοφό μου... Πρέπει να απαντήσω.
Βάλε ανοιχτή ακρόαση. Μόλι, βάλε ανοιχτή.
- Παρακαλώ; - Βάζεις ανοιχτή;
- Μόλι, μπορείς να μιλήσεις; - Ναι.
Λοιπόν. Βγήκε η βιοψία για το ισχίο σου
και, δυστυχώς...
Γαμώτο. Γαμώτο!
Γαμώτο.
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΟ ΛΑΪΤ ΣΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
- Γεια σου, όμορφη. Να σε πετάξω κάπου; - Γεια.
Έτσι είναι να σπρώχνεις κάποιον στον γκρεμό;
Συγγνώμη. Είχες δουλειά;
Πάω σε μια πρόβα.
Καπνίζεις; Τι είναι αυτά, τσιγάρα μέντας;
Έλεος. Ποια είσαι; Ο γκόμενος από την κατασκήνωση;
Τι τρέχει;
Θυμάσαι που είχα έναν πόνο στον γοφό και δεν περνούσε;
Καρκίνος είναι.
Επέστρεψε.
Μα αφού...
- Πέρασαν δύο χρόνια. - Το ξέρω.
Έκανες ό,τι σου είπε ο γιατρός,
- πήρες τα φάρμακα... - Το ξέρω.
- ...κι όμως... - Είναι άδικο.
Δεν θέλω να πεθάνω πάνω που συνηθίζω τα νέα μου βυζιά.
Σταμάτα. Δεν θα πεθάνεις.
Κι όμως, πεθαίνω. Έχει κάνει μετάσταση στα οστά μου.
Δεν θεραπεύεται.
Μου δίνεις ένα λεπτάκι; Συγγνώμη.
- Έλα τώρα. - Με συγχωρείς...
Έλα, καλή μου, δεν πειράζει.
Όχι, θα γίνει ακόμα λίγο χειρότερο. Άφησέ με να...
Πλάκα έκανα. Καλά είμαι!
- Αλήθεια; - Όχι.
- Τι διάολο; - Συγγνώμη. Δεν ξέρω γιατί το είπα.
- Τι διάολο; - Δεν το χειρίζομαι καλά.
- Τι σκατά; - Δεν το 'χω καθόλου!
Πώς να σου πω ότι πεθαίνω;
Δεν το 'χεις! Δεν είναι τρόπος αυτός!
Συγγνώμη! Συγγνώμη!
Δεν το πιστεύω!
Φαίνεσαι τόσο όμορφη.
Αν πεθαίνεις, γιατί αυτήν τη στιγμή λάμπεις τόσο αλλόκοτα;
Φεγγοβολάς από μέσα.
- Η εσωτερική σου ακτινοβολία; - Δεν ξέρω.
- Τα 'χω χαμένα, δεν αντέχω. - Τι τρέχει; Μέθυσε;
- Όχι. Της είπα ότι πεθαίνω. - Τι; Δεν μέθυσα.
- Αντιδρώ σαν φυσιολογικός άνθρωπος. - Γιατί σκούζει;
Έτσι κλαίω εγώ!
Ηθοποιός είναι. Το έχει εύκολο το συναίσθημα.
- Φύγε! Δίνε του! - Όχι, δεν πάω πουθενά.
Η φίλη μου είναι πελάτισσα!
Πήρε αυτό το σκατοαναψυκτικό.
- Πράγματι. Αναψυκτικό λάιτ σε προσφορά. - Μπράβο της.
Αυτό δεν σας δίνει το δικαίωμα
να ουρλιάζετε έξω από το μαγαζί μου!
Πώς χώνεστε έτσι στην ιδιωτική συνομιλία δύο ανθρώπων...
Δες την.
- Αυτή μιλά ευγενικά. - Μην την πιάνεις στο στόμα σου!
Ατρόμητη. Με ανοιχτά χαρτιά. Τη λατρεύω την τύπισσα.
Δεν το πιστεύω!
Αντιδρώ φυσιολογικά
και βιώνω μια βαθιά εμπειρία που καλύτερα να μου έλειπε!
- Τράβα μέσα πια! - Τι διάολο... Τι στο...
Καλά.
- Μείνετε εδώ. - Ωραία.
Αλλά σκάστε πια! Σας παρακαλώ!
- Μας άφησε να μείνουμε. - Ναι. Το άκουσα.
Πρέπει να το δοκιμάσεις αυτό. Η επίγευση είναι αδιανόητα χάλια.
- Σκουπίδι. - Το ξέρω. Έχω κολλήσει.
Είναι αίσχος.
Πότε το έμαθες;
Πριν από 20 λεπτά.
- Τι; - Ενώ ήμασταν με τον Στιβ στην ψυχολόγο.
- Μόλι, μπορείς να μιλήσεις; - Ναι.
Λοιπόν. Βγήκε η βιοψία για το ισχίο σου
και, δυστυχώς, δεν είναι αυτό που ελπίζαμε.
Σαν να μην το ζούσα πραγματικά. Δεν άκουγα καν τι έλεγε ο γιατρός.
Δεν ένιωσα λύπη. Είδα τον επτάχρονο εαυτό μου να χορεύει.
Αυτός ο επτάχρονος εαυτός μου με κόλλησε στον τοίχο.
Ήταν πολύ μαλακισμένος.
Ήξερε. Ήξερε πώς έζησα τη ζωή μου. Είχε θυμώσει.
Ήξερε ότι ο Στιβ δεν με άγγιζε πια και λυπόταν πολύ.
Μάλλον καταλάβαινε ότι σπατάλησα τη ζωή μου
με φόβο για το τι νιώθω.
Τότε τα πήρα άσχημα μαζί του.
Άσε που χόρευε χάλια.
Κλείσαμε, το είπα στον Στιβ,
κι αυτός μου έριξε ένα βλέμμα, ήταν κάτι σαν οίκτος ή...
Δεν ξέρω. Δεν ήταν οίκτος, ήταν...
Θα πάρω το νοσοκομείο.
Θα το ξεπεράσουμε.
Ενθουσιασμός.
Μαλάκα Στιβ! Θέλω να τον καρυδώσω.
Αν είμαι άρρωστη, η σχέση απλουστεύεται.
Ναι.
Αυτός είναι ο φροντιστής και ο μάρτυρας, εγώ η ασθενής.
Και δεν θα με αγγίζει.
Έλεος. Δεν βλέπει τι έχει μπροστά του;
Αν δεν θέλει να σ' αγγίξει, έχει πρόβλημα.
Αλλά βέβαια... Εντάξει, στηρίζω τον γάμο σου. Προφανώς.
Στέκομαι και τον κοιτάω
και ξαφνικά
μου σκάει μια ανάμνηση με κάποιον να με γλείφει όταν ήμουν εικοσικάτι.
Αυτό δεν το περίμενα.
Σαν να το ξαναζούσα. Είχα τα χέρια μου στο κεφάλι του. Ένιωθα τα μαλλιά του.
- Ναι. - Βέβαια, κάποιος μας διέκοψε.
Δεν τελείωσα, αλλά δεν ένιωσα ποτέ καλύτερα.
- Ναι. - Και δεν μου έφευγε η σκέψη
ότι δεν θέλω να πεθάνω χωρίς να ξανανιώσω έτσι.
Μετά έτρεξα απέναντι, σ' αυτό το μπακάλικο.
Σ' αυτό το μπακάλικο; Από τη θεραπεία; Δηλαδή...
Ναι. Εκεί πέρα είναι. Κοίτα. Η δρ Ανν.
- Δεν το πιστεύω. Τι λέει; - Δεν ξέρω.
- "Είσαι καλά;" Είσαι καλά; - Όχι, χάλια είμαι.
Κάτσε. Φωνάζει τον Στιβ. Να πάρει. Κρύψε με!
- Τι; - Κρύψε με.
Μισό. Δεν νομίζω ότι αυτό μας καλύπτει ιδιαίτερα.
Ωχ, όχι. Σκέψου άλλη εναλλακτική.
- Στιβ στον ορίζοντα. Πάμε. - Εντάξει.
Πού πάμε; Καλά, άσ' το.
- Σταθείτε! - Έλα. Πάμε. Το 'χω.
Ευτυχώς ψάχνει διάβαση.
Αμάν. Εντάξει είσαι;
Γιατί νόμιζα ότι θα χωρούσα;
Κάτσε. Να σου μιλήσω μια στιγμούλα.
- Ξεκίνα, Νίκι! - Καλά.
- Πλησιάζει. Το νιώθω. - Νίκι, όχι!
- Δεν έχει κουμπί εκκίνησης! - Θεέ μου!
- Κάτσε, θα το βρω. - Πάνω και γύρνα το, ή...
Απλώς κολλάει. Και κάτι ακόμα πολύ γρήγορα...
- Γεια σου. Γεια. - Θεέ μου!
Μια στιγμούλα.
- Όχι γλωσσόφιλα τώρα. - Τι;
- Θέλω να πω... - Γεια σου, Μόλι.
- Γεια. - Γεια.
Συγγνώμη. Δεν σε είδα.
Σου είπε ότι συζούμε;
Ναι.
- Ζούμε στην αμαρτία. - Ναι.
Κάναμε το βήμα.
Μην το πείτε στη γιαγιά μου.
Πολύ χαλαρωτικά τα βυζιά σου. Σαν μια κούπα ζεστό τσάι.
Συγγνώμη. Παίζει την Έκτη του Μάλερ με τη Φιλαρμονική.
Παίζω την Έκτη του Μάλερ!
Μην τον ρωτήσεις σχετικά,
θα αρχίσει τους περίεργους ήχους.
Της λες πόσο με φτιάχνει ο Μάλερ;
Μένετε ήδη μαζί; Πότε σκόπευες να μου το πεις;
- Τον αγαπώ. - Μόλις τον γνώρισες.
- Τρεις μήνες είναι. Νομίζω. - Σου φέρεται καλά;
Καλά μου φέρεται. Το ίδιο κι εγώ.
Γι' αυτό δεν σου το 'πα.
- Συγγνώμη. - Μην τρελαίνεσαι.
Πες μου να ξεκολλήσω.
Ξεκόλλα.
Είναι καλά. Διαφορετικά.
Δεν μου ρουφάει την αυτοεκτίμηση ούτε πουλά τα παπούτσια μου στο διαδίκτυο.
Απ' όσους κάναμε φοβερό σεξ, είναι ο πιο νορμάλ.
Δες εδώ. Κοίτα.
Με όλους κάνεις φοβερό σεξ.
Κάποτε είχες οργασμό στο μετρό με ένα πόντκαστ.
- Ναι. - Ήταν για αληθινά εγκλήματα;
Ειδησεογραφικό ήταν.
- Ο Στιβ έχει τρία χρόνια να μ' αγγίξει. - Τι; Έλεος.
Είναι δυνατόν; Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο πολύ.
Τα βυζιά μου ήταν γεμάτα καρκίνο.
Με τη χημειοθεραπεία είχα έναν χρόνο διάρροια.
Και πάλι, όμως. Είσαι εσύ. Ο ίδιος άνθρωπος.
Μάλλον ο Στιβ είναι.
Και το χειρότερο; Θα με συγχωρέσει, γιατί είμαι άρρωστη, θλιμμένη
και ανάξια για πήδημα.
Κι αυτός είναι ο σωτήρας μου.
Ορίστε.
Όχι ακόμα.
Θα το πεις στην Γκέιλ;
Το Wi-Fi του Νόα;
ΏραΓιαΚρουστά45. Θα το πεις στην Γκέιλ;
Λείπει ταξίδι. Σχόλια περί κωδικού;
Όχι. Πού έχει πάει η μαμά σου;
- Βόρεια. - Λες ψέματα.
Ναι. Θα μου πεις κι άλλα για το έργο;
Όχι. Μην αρχίσεις πάλι τα ίδια. Μίλα μου.
Γιατί κρύβεσαι απ' τον Στιβ;
Γιατί δεν το λες στη μαμά σου;
Σ' αγαπάει.
- Πρέπει να μάθει... - Σταμάτα!
Θα σου φτιάξω σούπα.
- Την καλή απ' το φακελάκι; - Ξέρω τι θέλει το μωρό.
Γι' αυτό έχω χαθεί τελευταία.
Μια μεγάλη σαιξπηρική παραγωγή. Αυτό που περίμενα.
Αυτό ήλπιζα να κάνω από παιδί, τότε που παρίστανα ότι δεν είμαι από δω.
Δεν πειράζει να μην παίρνεις κάθε μέρα.
Όχι. Πειράζει. Και βέβαια πειράζει.
Από τα 22 σου έτσι με πουλάς, κούκλα μου.
Απλώς... Ναι, με απορροφά πολύ η δουλειά και...
- Πώς πάει αυτό; - Όχι. Χέσ' το αυτό.
Κάνεις τα πάντα για τον Στιβ. Όπως με το χαζοβιβλίο του.
Όχι και χαζό. Φιναλίστ για Πούλιτζερ.
Κανείς δεν το αγόρασε. Σκέτη κατάθλιψη.
Μα πώς αλλιώς; Την κλιματική αλλαγή αφορά.
Το διάβασα κι έκανα καιρό να χέσω.
Από τη στενοχώρια μου.
Μάλιστα. Να σου πω. Ο Στιβ θα 'ναι.
- Μου στέλνει SMS. - Όχι ακόμα.
Μπαμπά, δες ποιος είναι.
Γεια σου, Γουίντερ! Γεια.
Η Γουίντερ, η κόρη του Νόα.
Μένει εδώ τις Τετάρτες, το οποίο είναι θαυμάσιο.
Η φίλη μου η Μόλι.
Μπαμπά;
- Δες πώς είμαι τώρα. - Μπαμπά.
Την τρέμω. Αλλά είναι γλυκιά.
- Δεν το άκουσα. - Λες κι είμαι καμιά σπασίκλω.
Μια χαρά είμαι.
- Για κάτσε. Περίμενε. Μην ανοίξεις. - Καλά.
Ο Στιβ είναι. Τον αποφεύγει.
- Σε απάτησε; - Όχι. Δεν θέλει να το συζητάει.
Επέστρεψε ο καρκίνος μου. Ανίατος.
- Θεέ μου. Λυπάμαι πολύ. Δεν είχα ιδέα. - Δεν πειράζει.
Δεν θέλω εκφράσεις οίκτου.
- Μόλι. - Του άνοιξα εγώ. Τι τρέχει;
Συγγνώμη που μπήκα έτσι. Απλώς...
Πεθαίνει από καρκίνο;
- Μωρό μου, δεν νομίζω πως... - Λοιπόν, Μόλι, πάμε εμείς.
Ξέχασα πόσο σέξι είναι με σακάκι και θυμωμένος.
Μα τι τρέχει;
Δεν πεθαίνει. Απλώς είναι ανίατος.
Άρα πεθαίνει.
Όχι άλλα "πεθαίνει".
Να κόψουμε τα "πεθαίνει";
- Μα καπνίζετε εδώ μέσα; - Καπνίζετε εδώ μέσα;
- Έλεος. - Ποιοι είναι αυτοί;
- Μόλι. - Δεν θέλω να μένω μαζί σου
με την τυχάρπαστη γκόμενα.
- Δεν είναι τυχάρπαστη. - Είμαι.
Έγινε γρήγορα, μα την αγαπώ.
Κι αναψυκτικό; Τέλεια.
Έχω εξετάσεις. Δεν θέλω καρκίνους.
- Θα πρέπει να μιλήσουμε. - Να λείπει.
Κάπνισμα; Αγχογόνες συνομιλίες;
Τέλεια. Αυτά ακριβώς χρειαζόμαστε.
Να πηγαίνουμε;
Απογοητευμένος μαζί μου. Πολύ σέξι.
Όλα αντενδείκνυνται.
Πάντα κάνω λάθος και σου τη δίνει.
Το ιδανικό περιβάλλον για σένα.
Γεια σου, Στιβ.
Γεια, Νίκι.
Πήρα το νοσοκομείο.
Θα σου μιλήσει κάποια περί παρηγορητικής φροντίδας,
αύριο μετά τον γιατρό.
Για τα έντονα συναισθήματα που βιώνεις.
Αρκετά ήπιες.
Δες. Ούτε καν ανακυκλώνεται.
Σου φτιάχνω χυμό.
Θυμάσαι τότε που με πηδούσες;
Που με πηδούσες πραγματικά;
Με πήγαινες σε πάρτι φίλων σου
και λέγατε για βιβλία που αγνοούσα.
Ένιωθα ανασφαλής και τσακωνόμασταν.
Με γυρνούσες σπίτι.
Αυτήν τη στιγμή, προέχει να σε κρατήσω ζωντανή για όσο γίνεται.
Καφεΐνη, ζάχαρη, πράσινα ποτά κομμένα.
Θα αρχίσουμε διατροφολόγιο. Θα ορίσουμε ωράριο ύπνου.
Μόλι. Μόλι!
Δεν θες να το παλέψεις;
Θέλω να σε γλείψω.
Καλά.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει.
Κι αν είναι η τελευταία φορά που κάνω σεξ; Μια μισερή πίπα που τον έκανε να κλάψει;
Δεν πειράζει.
- Τα βυζιά σου είναι το θέμα. - Τι;
Όταν τα αγγίζω, σκέφτομαι τη μαστεκτομή
και μετά σκέφτομαι ότι θα σε χάσω.
- Συνδέεις τα βυζιά μου με θάνατο; - Ναι.
Δεν καταλαβαίνω. Τι σημαίνει όλο αυτό;
Γιατί έχεις τέτοια ανάγκη να με γλείψεις;
Είναι λίγο παράξενο, μ' όσα σου έχουν συμβεί.
Συγγνώμη, αλλά το παιδικό σου τραύμα...
Προφέρεις το τραύμα "τράουμα";
- Είναι... Τι εννοείς; - Πες το.
- Τραύμα. - Τράουμα.
Ναι. Έτσι το λες.
Έλεος! Γαμώτο. Εγώ απλώς λέω ότι...
Ο πρώτος καρκίνος σε επανατραυμάτισε.
Και τώρα, αυτή η υποτροπή πιθανότατα θα επιδεινώσει το τραύμα.
Αποφεύγεις το θέμα.
Και δεν μπορείς καν να μιλήσεις γι' αυτό.
Ο φίλος της μαμάς μου με έβαλε να του πάρω πίπα στα επτά μου.
- Ορίστε. Μίλησα. - Δεν το επεξεργάστηκες.
- Δεν... Τι θα πει αυτό; - Ξέρεις τι θα πει.
Πότε ξεμπερδεύεις με την παιδική ηλικία σου;
Ξέρεις τι θα πει.
Έχω συνέντευξη στο CNN σε δέκα λεπτά.
Δεν δέχτηκαν να το αναβάλουμε.
Ποιος είσαι;
Με ξέρεις καθόλου;
Μολ, μπορείς να βρεις τη συνέντευξη με την οικογένεια με το μωρό;
Ναι.
Εγώ το προκάλεσα αυτό; Εγώ σε εμπόδισα να με γνωρίσεις;
Είσαι το τελευταίο άτομο που θα δω πριν πεθάνω;
Αυτό το πουλόβερ... Μου κάνει κοιλίτσα;
Εντάξει. Μάλιστα.
Θα ήθελα...
Θα ήθελα να πω πόσο λυπάμαι.
Ευχαριστώ, δρ Πι. Το εκτιμάμε.
Πες κάτι.
Ξέρω ότι έχουμε μακρύ δρόμο.
Αναρωτιέμαι πότε θα έχετε κάποιο πρόγραμμα θεραπείας.
- Σύντομα. - Τι θέλεις;
Αυτήν τη στιγμή;
Βασικά...
Πες κάτι.
...εφικτό η Μόλι να σταματήσει το Tamoxifen;
- Ναι, γίνεται. - Έχει έντονες παρενέργειες.
- Πιο συγκεκριμένα; - Σταμάτα. Αυτό δεν...
Τι;
Δεν είναι δουλειά σου να... Δικός μου γιατρός είναι.
- Καλά. - Συγγνώμη.
Τώρα μιλάει το στάδιο τέσσερα.
- Σταμάτα. - Τι;
- Δική μου ζωή είναι. Δικός μου θάνατος. - Καλά.
- Εγώ καλύτερα να... - Όχι, μείνετε.
- Θες να με πληγώσεις; - Όχι. Είναι άσχετο με σένα.
Το θέμα είναι τι θέλω εγώ. Πώς νιώθω εγώ.
Και θέλω να νιώθω πράγματα. Το θέλω.
Τι πάει να πει αυτό;
Το βρίσκω περιττό αυτό.
Δεν θέλω παρηγοριά.
Δεν θα πεθάνω αύριο.
Η παρηγορητική φροντίδα έχει να κάνει με το πώς θες να ζήσεις από εδώ και πέρα.
Είμαι εδώ για ψυχολογική υποστήριξη, για διαχείριση του πόνου.
Κι όταν όντως πεθαίνεις, και γι' αυτό.
Το ξέρω ότι ακούγεται γλυκερό, αλλά όλοι έχουν λίστες με απωθημένα.
Στους ασθενείς λέω να μη βάζουν όρια.
Ανέβα σε μια κορυφή, φάε κάτι πικάντικο.
- Κάνε πατίνια. - Έχω καρκίνο των οστών.
Δεν χρειάζεται να 'ναι πατίνια...
Λες ότι αν μάθω πατίνια...
Φάλαινες, μήπως;
Έχεις δει φάλαινα;
Είμαι πολύ νέα, και είναι απαίσιο, εντάξει;
Η ζωή μου έχει πάει στράφι.
Δεν ξέρω τι μ' αρέσει ή τι θέλω.
Δεν είχα ποτέ...
Δεν είχα ποτέ οργασμό με κάποιον άλλο.
Και τώρα πεθαίνω.
Ωραία.
Μόλι.
Βρήκαμε κάτι για τη λίστα σου.
"Οργασμός με κάποιον άλλο".
Τι λες;
Τι είναι αυτό;
Μ' αρέσει λίγο δέρμα πάνω μου.
Ρώτα την.
Σε φτιάχνουν τα δερμάτινα;
Το δέσιμο.
Δέσιμο χειροπόδαρα;
Μόνο τα πόδια.
Και πώς νιώθεις;
Ευτυχώς δεν ρώτησες αν πονάει.
Είναι...
Είναι πολύ έντονο.
Σου κάνει καθόλου κλικ;
Θα μπορούσες να το εξερευνήσεις.
Ένας κόσμος σε περιμένει.
Αν τον θέλεις.
Νομίζω ότι μόλις άφησα τον Στιβ.
Εντάξει.
Δεν θέλω να πεθάνω μαζί του, του είπα.
Αμάν. Εντάξει.
Θέλω να πεθάνω μαζί σου.
Δεν πειράζει αν δεν θες.
Αν το βάρος σού φαίνεται...
Ναι. Φύγαμε. Πέθανε μαζί μου. Ναι.
Ευχαριστώ.
Γλυκιά μου.
Για όνομα!
Μέχρι την κωλοτρυπίδα μου το 'νιωσα! Εδώ είναι νοσοκομείο!
- Τράβα αλλού να παίξεις την κόρνα σου. - Βγάλτε το αμάξι!
Κύριε, μιλάω στη φίλη μου που μόλις άφησε τον άντρα της.
- Μια στιγμή ζητώ μόνο! - Κόφτε την κλάψα!
- Έλεος! - Θέλω να πάω σπίτι.
Μιλάω όπως πρέπει. Συνοδεύω ασθενή. Δεν κορνάρω.
- Δεν φωνάζω. - Άσ' την κλάψα. Φύγε!
Κάνω ό,τι κάνουν στα νοσοκομεία
- όσοι δεν είναι ασθενείς. - Χέσ' το.
- Θα το βγάλω εγώ. - Τι; Μη σηκώνεσαι. Αμάν!
Όχι. Μη. Συγγνώμη. Δεν...
Πάμε!
Μας υποχρέωσες! Εσύ το άρχισες! Παλιομαλάκα!
Μπες μέσα. Πάμε.
Μπες! Έλα!
Ξεκίνα.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΟΝΤΚΑΣΤ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΛΙ ΚΟΤΣΑΝ
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ.
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη