‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪เร็วเข้า กุซ เร็วเข้า
‪- มาแล้ว! ‪- มาเร็ว!
‪- รอด้วย ไม่ต้องรีบ! ‪- อรุณสวัสดิ์ โกปี
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ ดอนมานูเอล ดอญญากูกา
‪- หวัดดี ‪- หวัดดีตอนเช้า
‪ระวังนะเด็กๆ
‪ระวังนะ โกปี
‪- เด็กคนนั้นพลังเหลือล้นจริงๆ ‪- ขอโทษครับ ขอทางหน่อย
‪ลูกโป่งมาแล้วจ้า
‪ขอโทษค่า
‪- ขอโทษค่ะ ‪- ระวังหน่อยยัยหนู
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ ดอนเบียโฆ
‪นี่ อย่าทิ้งขยะเรี่ยราดสิ
‪ระวังนะโกปี ว่าวจะลอยไปแล้ว
‪มันลอยไปแล้ว!
‪นี่ ระวังหน่อยสิ
‪อุ๊ย ขอโทษค่ะ
‪ฉันดึงไว้ไม่ได้
‪- ตายแล้ว ‪- กางเกงในฉัน
‪ตัดสายสิ
‪กุซ ตัดสิ!
‪- นี่ ยัยหนู ‪- ฮีโก
‪เก่งมาก ฮีโก
‪แย่แล้ว!
‪ไอ้หยา
‪นานาเปตรา
‪อธิบายมาซิว่าทำไมกางเกงในของดอนโรดอลโฟ
‪ถึงได้ปลิวว่อนไปทั่วเมือง
‪คือว่า…
‪ไม่ต้องแก้ตัว โกปี
‪แล้วหลานจะเก็บกวาดของกระจุยกระจายนี่ยังไง
‪หนูรู้ค่ะ!
‪เราจะทำชาเลนจ์กัน
‪ยายไม่ชอบเวลาหนูพูดไม่รู้เรื่อง โกปี
‪หนูพูดว่า "ชาเลนจ์" ค่ะยาย
‪ค่อยยังชั่ว
‪ยายไม่ชอบเวลาหลานพูดจาทำเป็นเรื่องเล่น
‪มันฟังดูไร้มารยาท
‪จะทำชาเลนจ์อะไรล่ะ
‪เก็บขยะ… ด้วยกัน
‪ฉันต้องไปเลี้ยงวัว
‪เห็นไหมโกปี เหลือแค่เธอกับฉัน
‪ไม่ใช่แค่เรานะ
‪ไม่เหรอ งั้นมีใครอีกนอกจากเราล่ะ
‪ฮีโกไง!
‪นี่!
‪เป็นเมืองที่สงบดีจริง
‪พูดตามตรงเลยนะนี่
‪อย่างที่บอก ว่าที่ผู้ลงทุนที่รักของผม
‪โครงการนี้เป็นเหมืองทอง
‪ไม่น่าเชื่อ!
‪น่าแปลกใจมาก
‪แต่คุณบอกว่าไม่ได้มีแค่ทองนี่
‪คุณยังบอกว่า…
‪แร่ธาตุ แก๊สธรรมชาติ แม้แต่เพชร
‪แล้วเราจะเข้าถึงสิ่งมหัศจรรย์พวกนี้ได้ยังไง
‪ด้วยการระเบิดภูเขาด้วยดินปืนและระเบิดเป็นตัน
‪และตักตวงผลประโยชน์ ‪จากแหล่งแก๊สด้วยการแฟรกกิ้ง
‪แฟรกกิ้งเหรอ ผมเคยได้ยินเรื่องแฟรกกิ้ง แต่…
‪คุณไม่รู้ว่าแฟรกกิ้งคืออะไรเหรอ
‪เขาไม่รู้เลย
‪คุณหวัง แฟรกกิ้ง
‪คืออนาคต!
‪มันเป็นกระบวนการที่ง่ายมาก
‪เราเจาะดินชั้นล่างลงไปประมาณ 5,000 เมตร
‪ตู้ม!
‪เราฉีดพื้นดินด้วยน้ำหลายล้านแกลลอน
‪ที่เต็มไปด้วยเมทานอล เบนซีน ‪เอทิลเบนซีนและโทลูอีน
‪ขั้นต่อไป เรากำจัดทุกอย่างที่ขวางทาง
‪จากนั้น เราก็กำจัดทุกอย่างที่ไม่ต้องการไป!
‪แล้วเราจะฉกฉวยสิ่งที่ธรรมชาติซ่อนไว้
‪มาเป็นของเราซะ!
‪แล้วตกลงจะให้เราลงทุนที่ไหนกันครับ
‪ภูเขาไร้ค่าลูกนั้น
‪อยู่ที่… นี่
‪(แร่หายาก - สูง 4,745 เมตร)
‪เป็นอะไรเหรอ ภูเขาที่รัก
‪ใครทำให้เจ้าโมโห
‪นั่นอะไรคะ เขาเคาะระฆังทำไมคะยาย
‪เพราะดอนมานูเอลเรียกชาวเมืองไปประชุมกัน
‪- ตอนนี้เหรอคะ ‪- จ้ะ แปลกจัง
‪โกปี หยิบผ้าคลุมไหล่ให้ยายหน่อยจ้ะ
‪ฮีโก‪…
‪ฮีโก!
‪เร็วเข้า ก่อนฝนจะตก
‪ชาวเมืองซานไฮเมเดลาสไฮบาสที่รัก
‪ผมเรียกทุกคนมาที่นี่
‪เพื่อประกาศข่าวดี
‪ในที่สุดความก้าวหน้า
‪ก็มาถึงเมืองที่รักของเราแล้ว
‪ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ
‪ตั้งแต่ทุกท่านเลือกผม ‪เป็นนายกฯ เมืองซานไฮเมเดลาสไฮบาส
‪ชาวซานไฮมิโนสเดลาสไฮบาสที่รัก
‪ผมได้แต่มุ่งมั่นทำงานเพื่อความเป็นอยู่ที่ดี
‪ของเมืองที่รัก… ไม่ใช่แค่รักสิ ‪เมืองที่รักอย่างยิ่งของเรา
‪คุณป้าครับ
‪ความสามัคคีที่แท้จริง…
‪ทำไมชื่อเมืองเราถึงมีคำว่า "ไฮบาส" ด้วยครับ
‪เพราะ "ไฮบาส" แปลว่าปู ‪และเมื่อหลายปีก่อน ดินแดนทั้งหมดนี้
‪เคยอยู่ใต้ทะเล
‪เมื่อไหร่ครับ ยี่สิบปีก่อนเหรอ
‪ไม่ใช่ เด็กนิสัยเสีย
‪เมื่อหลายล้านปีที่แล้ว
‪หลายล้านปีเหรอ
‪ตอนนั้นคุณป้าอายุเท่าไหร่ครับ
‪ดังนั้นจึงถึงเวลา
‪ที่ความมั่งคั่งทั้งหลาย ‪ที่ซ่อนอยู่ในภูเขาลูกนั้นมาเนิ่นนาน
‪จะเป็นของเรา
‪อะไรนะ
‪คุณพูดเรื่องอะไร มานูเอล
‪ภูเขานั่นเป็นของเราอยู่แล้ว
‪และเป็นสมบัติล้ำค่าของเรา
‪ใช่ครับ นานาเปตรา
‪แต่ปัญหาตรงนี้คือภูเขานั้น
‪เต็มไปด้วยทอง!
‪น่าจะมีประโยชน์นะ
‪และสุภาพบุรุษผู้ทรงเกียรติกลุ่มนี้
‪มาช่วยเราใช้ประโยชน์จากความมั่งคั่งของภูเขา
‪จำไว้ว่ามันเป็นของเรา ‪แต่ตอนนี้มันจะยิ่งเป็นมากขึ้นอีก
‪คิดว่าไงครับ
‪ถ้าได้ทองบ้างก็ไม่ขัดนะ
‪ฉันก็ด้วย
‪ฉันอาจจะได้ติดตั้งสลิงที่อยากได้มานานแล้ว
‪เป็นอะไรกันไปหมด
‪แค่คิดก็ผิดแล้ว!
‪ฟังนะครับ คุณยาย
‪ถ้าอยากเป็นตัวแทนฝ่ายค้าน
‪ก็ไปเข้ารัฐสภาซะ
‪คุณก็ไป…
‪ยายคะ!
‪ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ถึงจะเอาทองออกมาได้
‪ไม่กี่สัปดาห์ครับ
‪ชาว "ไฮโล" ผู้ทรงเกียรติที่รักของผม
‪ชาวไฮมิโนสเดลาสไฮบาสครับ
‪เหมือนกันแหละน่า
‪แล้วพวกเราแต่ละคนจะได้เท่าไหร่
‪เราต้องคำนวณกันก่อน
‪เพิ่มตัวแปร ลดองค์ประกอบที่ถ่วงน้ำหนัก
‪เพิ่มเปอร์เซ็นต์ความเสี่ยง
‪แล้วหารด้วยตัวเลขที่คุณคิดอยู่
‪แหม ฉันเห็นภาพตัวเองแต่งสวยแล้ว โปลีการ์โป
‪แล้วคิดว่าจะเอาของพวกนั้น ‪ออกจากภูเขาของเรายังไง
‪ฟังนะ มันง่ายมาก คุณผู้หญิงผมสีดอกเลา
‪เราจะใช้วิธีแฟรกกิ้ง!
‪เอ๊ะ เดี๋ยวนะ
‪หนูเคยอ่านเรื่องการแฟรกกิ้งมาเยอะ ‪มันไม่ดีเลย
‪ไม่ต้องห่วง มันไม่แย่ขนาดนั้น หนูน้อย
‪ที่จริงแล้ว กระบวนการนี้ ‪ค่อนข้างดีต่อสิ่งแวดล้อมนะ
‪อย่างมากก็ทำลายพืชผลของคุณ
‪วางยาพิษปศุสัตว์
‪และทำให้เกิดแผ่นดินไหวนิดหน่อย
‪ไม่เข้าใจละ
‪แต่แค่เบาๆ นะ เบามาก
‪จำไว้นะครับ ชาว "ไหหลำ"
‪ซานไฮมิโนสเดลาสไฮบาส
‪จำไว้ว่าโลกนี้มีคนสองประเภท
‪คนที่ได้ทุกอย่างที่ต้องการ
‪และคนที่ไม่กล้าลองด้วยซ้ำ
‪ฉันรู้ว่าตัวเองต้องการอะไรนะ
‪แต่จำไว้นะครับ ชาวซานไฮมิโนสเดลาสไฮบาส ‪ที่รักของผม
‪ผมเป็นต้นคิดความคิดที่เยี่ยมยอดนี้
‪ดังนั้นเมื่อผมลงสมัครเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐ
‪อย่าลืมมานูเอลที่รัก…
‪ไม่สิ
‪มานูเอลผู้ที่พวกคุณรักคนนี้นะครับ
‪- ดอนมานูเอลจงเจริญ! ‪- ดอนมานูเอล
‪สุดยอดเลย!
‪ร็อคแอนด์โรลจงเจริญ!
‪คุณดูแลผลประโยชน์ของเรา
‪แล้วเราจะดูแลผลประโยชน์ของคุณ ‪เหมือนเป็นของเราเอง
‪เดี๋ยว!
‪เดี๋ยว พวกคุณไม่รู้ว่า…
‪ดอนเบียโฆๆ!
‪เราต้องคุยกัน
‪เปตราที่รัก ไม่ใช่ตอนนี้
‪ไม่เห็นเหรอวา่าฉันแก่หง่อมขึ้นสนิมไปแล้ว
‪ฉันว่าฉันกลับบ้านไปพักผ่อนดีกว่า
‪ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
‪กูกา ช่วยฉันที
‪ขอร้องละ
‪และปล้นโอกาสที่ลูกชายฉันจะได้เป็นผู้ว่าการรัฐ
‪เพราะภูเขาลูกเดียวน่ะเหรอ
‪โถ เปตรา เพ้อฝันประจำเลย
‪ไปกันเถอะ เรามีเส้นทางอื่น แต่เราต้องเปิดมัน
‪ใช่ไหมจ๊ะ ฮีโก
‪เส้นทาง เปิดเหรอคะ
‪มาสิ ยายรออยู่
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ มานูเอลลูกรัก
‪แกคิดแผนการบ้าบออะไรอยู่
‪เรื่องอะไรครับแม่ คุณแม่สุดที่รักของผม
‪บอกมาว่าแกไม่คิดจะระเบิดภูเขานั่น ‪อย่างที่ผู้ชายพวกนั้นพูดใช่ไหม
‪แม่! ไม่มีวันหรอก!
‪พวกเขาแค่สะกิดออกไปนิดเดียวเอง
‪ตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย
‪ไม่มีใครสังเกตด้วยซ้ำ
‪สัญญากับแม่ได้ไหม คนดีของแม่
‪ผมเคยโกหกแม่เหรอครับ
‪ผมเนี่ยนะ แม่ก็รู้จักผมดี
‪ดีจ้ะ แม่จะได้นอนหลับสบายใจ
‪ราตรีสวัสดิ์ครับแม่ ขอให้แม่…
‪หลับให้สบายนะ
‪ยายคะ ยายพูดถึงเส้นทางอะไรเหรอคะ
‪ทำไมเราต้องเปิดเส้นทางด้วย
‪อีกอย่าง
‪ทำไมยายพูดเหมือนภูเขาเป็นคนล่ะคะ
‪หนูเห็นยายพูดอย่างนั้น… หลายครั้งแล้ว
‪โกปี ยายแก่และเหนื่อยแล้ว
‪เข้านอนกันเถอะ
‪เห็นไหม ฮีโก
‪ถามไปก็ไม่ตอบอีกแล้ว
‪พูดอะไรของหลานน่ะ
‪ก็ยายปิดบังเรื่องต่างๆ ตามอำเภอใจตลอด
‪โกปี ยายสัญญาว่าวันหนึ่งหลานจะเข้าใจจ้ะ
‪ค่ะ
‪เหมือนที่วันหนึ่งหนูจะเข้าใจ
‪ว่าแม่จากไปและไม่กลับมาหาหนู
‪ให้เวลาเธอหน่อย ฮีโก
‪ให้เวลาเธอ
‪โกปี!
‪กุซ มาทำอะไรที่นี่
‪ฉันตื่นไปเรียนแต่เช้าน่ะ
‪จ้ะ เราปิดเทอมอยู่นะยะ
‪คือว่าฉันได้ยินเสียงก็เลยแอบดูนอกหน้าต่าง
‪- ทายซิ ฉันเห็นนานาเปตราด้วย ‪- นานาเปตรา!
‪- ฉันตามยายไม่ทันเพราะนายเลยเนี่ย ‪- ฉันเนี่ยนะ ฉันผิดอะไรล่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪ดอนเบียโฆ
‪รหัสผ่านล่ะ
‪ฉันเปตราเอง เปิดประตูหน่อยเถอะ
‪ดูเธอสิ
‪สวยจังเลยนะเรา
‪พอเถอะน่า ดอนเบียโฆ
‪ฉันไม่มีอารมณ์ฟังคุณเพ้อเจ้อนะ
‪ภูเขากำลังตกอยู่ในอันตราย
‪แม่ที่รักของเราเหรอ
‪คุณก็รู้ว่าโลกนี้มีคนชั่วร้ายและโลภเสมอ
‪แต่ครั้งสุดท้ายที่มันตกอยู่ในอันตรายคือเมื่อ…
‪เราต้องเปิดเส้นทางอีกครั้ง ‪นำศิลาทั้งสามอันมารวมกัน
‪แล้วตามหาผู้ส่งสาร
‪เปตราที่รัก ให้ตายเถอะ ถึงเธอจะไม่รู้สึกว่าแก่
‪แต่เราน่ะแก่เกินไปสำหรับเรื่องนี้แล้ว
‪แต่เราเป็นผู้พิทักษ์ศิลาศักดิ์สิทธิ์นะ ดอนเบียโฆ
‪- พวกเขาพูดเรื่องอะไรกัน ‪- เรื่องศิลาน่ะสบาย
‪ก็จริง
‪ถ้าเธอคนนั้นยอมนำศิลามารวมกับเราน่ะนะ
‪ส่วนเส้นทางนั้น เธอเป็นคนที่เปิดทางได้
‪แต่เรื่องตามหาผู้ส่งสาร
‪บอกตามตรง ฉันขอถอนตัว
‪ถ้าจำเป็นจริงๆ
‪ฉันจะไปตามหาเขาในภูเขาเอง
‪รู้ใช่ไหมว่ามันแปลว่าอะไร เปตราที่รัก
‪เธอจะมีจุดจบเหมือนลูปีตา ลูกสาวของเธอ
‪ภูเขานำตัวเธอไป
‪และภูเขา
‪ก็เก็บตัวเธอไว้
‪เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪เธอก็รู้ว่าฉันร่วมด้วยอยู่แล้ว
‪แต่ไม่รู้ว่าเธอคนนั้นจะตกลงหรือเปล่า
‪นี่โกปี พวกเขาหมายความว่าอะไร ‪เรื่องแม่เธอ… โกปี
‪ฮีโก เร็วเข้า
‪เรากำลังจะเริ่มขุดเจาะครั้งใหญ่แล้ว
‪เราแค่ต้องไปให้ถึงจุด ‪ที่จะเป็นศูนย์ปฏิบัติการของเรา
‪แล้วนั่นคือที่ไหน
‪สถานที่ที่ไม่มีใครสนใจ
‪เปตรา
‪กูกา
‪มาทำอะไรกันที่บ้านฉัน
‪ฉันคงหลงทาง
‪จนเผลอตกนรกมาละมั้ง
‪เคยอาบน้ำบ้างไหมเนี่ย
‪แล้วเธอเคยรีด…
‪พอได้แล้ว!
‪รอยย่นบนหน้าเธอบ้างไหม
‪พวกเราคือผู้พิทักษ์ศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪ฉันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ
‪พวกเราต้องสามัคคีกันถึงจะรวมศิลากันได้
‪ฉันไม่เอาของอะไรของฉัน ‪เข้าใกล้เขาเด็ดขาด
‪ภูเขากำลังตกอยู่ในอันตราย
‪คุณก็รู้
‪ฉันคงไม่ต้องเตือนหรอกนะ
‪ว่าเป็นฝีมือของใคร
‪เราต้องการของคุณด้วย กูกา
‪ฉันบอกแล้วไง เปตรา
‪ความใฝ่ฝันทางการเมืองของมานูเอลลูกฉัน ‪สำคัญกว่า…
‪นานาเปตรา โกปีหายไปแล้ว!
‪เธอไปที่ภูเขา
‪อะไรนะ ทำไม
‪เธอไปตามหาแม่
‪เห็นอะไรบ้างจ๊ะ หมาน้อย
‪เธอพูดอะไรกัน
‪เราแอบได้ยินคุณคุยกับดอนเบียโฆ
‪เขาบอกว่าลูกสาวของคุณติดอยู่ในภูเขานั้น
‪ก่อนที่ผมจะห้ามไว้ทัน โกปีก็วิ่งหนีไปกับฮีโก
‪กูกา ศิลาของคุณ
‪ฉันเสียลูกสาวไปหนึ่งคนแล้ว ‪ฉันจะไม่ยอมเสียหลานไปอีกคน
‪ส่งศิลาของคุณมา เร็วเข้า
‪ในที่สุด
‪ไม่ใจแข็งแล้วสินะ
‪นั่นไทรโลไบต์เหรอครับ
‪ใช่
‪จากสมัยที่ซานไฮเมเดลาสไฮบาส
‪เคยอยู่ใต้ทะเล
‪แล้วยังไงครับ
‪คนเดียวที่สามารถปลุกศิลาได้
‪เพื่อให้มันทำหน้าที่ของมันคือผู้ส่งสาร
‪ผมจะไปตามหาเขา
‪เปตรา
‪คุณก็รู้ว่าคุณไปถึงใจกลางภูเขาไม่ไหวแน่
‪คุณแก่เกินไปแล้ว เปตราที่รัก
‪แต่ต้องมีคนนำศิลาไปที่นั่น
‪ผมไปเอง
‪โกปีกับฮีโกเป็นเพื่อนของผม
‪อย่านะ กุซ
‪มันอันตรายเกินไป
‪แต่ถ้าไม่มีศิลา ‪พวกเขาก็จะหาเส้นทางไม่เจอใช่ไหมครับ
‪ก่อนอื่น เราต้องนำศิลาไปให้ผู้ส่งสาร
‪ไม่ต้องห่วงครับ นานาเปตรา
‪ผมจัดการเอง
‪กุซ เดี๋ยวก่อน
‪ไม่ต้องห่วงหรอก เปตรา
‪เด็กๆ เข้มแข็งมาก
‪เธอช่วยพวกเขาในแบบของตัวเองได้
‪ด้วยการเปิดเส้นทางให้พวกเขา
‪ประวัติศาสตร์กำลังจะซ้ำรอย
‪ท่านแม่ภูเขาของลูก
‪ลูกขออ้อนวอนให้ท่านเปิดเส้นทาง
‪และปล่อยให้เด็กๆ ไปตามหาผู้ส่งสารในตัวท่าน
‪พวกเขากำลังไปหาท่านด้วยความรัก
‪และความเคารพ
‪ฝากดูแลพวกเขาอย่างที่เราดูแลท่านด้วย
‪ทางเข้าภูเขาคงอยู่แถวนี้
‪มันเป็นทางเดียว
‪อะไรน่ะ
‪ฮีโกหนาวเหรอจ๊ะ หมาน้อย
‪ตัวเป็นสีฟ้าแล้ว
‪คิดจะเข้าภูผา เจ้าถึงได้มาข้ารู้เจ้าทัน
‪อย่าได้คิดหลอกกัน เจ้าคือโกปี ส่วนนี่ฮีโก
‪โอ้ตัวข้านี้ขอแนะนำตัว
‪ตอชตลีคือข้า ข้าคือกระต่าย
‪ถ้าคิดจะปิดปากข้าไซร้ ลองดูได้ถ้าอยากลอง
‪เธอเป็นกระต่าย… พูดได้เหรอ
‪พูดจาเป็นคำคล้องจองด้วย
‪เธอก็พูดได้เหรอ ฮีโก
‪ฉันพูดได้เหรอ ฉันพูดได้นี่!
‪ฉันพูดได้เหมือนเธอ ‪แต่ฉันไม่ทำเป็นเรื่องใหญ่หรอก
‪ดีจังทีเข้าใจเธอพูดได้ เพื่อนรัก
‪นี่หาใช่คาถามนตรา
‪หากแต่ว่าเพราะความใคร่รู้ จึงได้นำพา
‪ให้แอบเข้ามา ราวกับเพรียกหา ที่จองจำ
‪ฉันไม่เข้าใจที่เขาพูดสักคำ
‪ฉันมาตามหาแม่ แม่ถูกขังไว้ในภูเขานี้
‪มาเถอะ ให้ไว เพื่อจะได้เปิดเส้นทาง ‪ตอนนี้แม่นางกำลังร้องเรียก
‪วันนี้ช่างแสนวันดี ชะตาสุขีจะได้เติมเต็ม
‪เดี๋ยว ฉันจะไปด้วย
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪เอ้านี่ นานาเปตราฝากให้ฉันเอานี่มาให้เธอ
‪เครื่องจักรกำลังจะมาแล้ว ‪มีเพียงผู้ส่งสารเท่านั้นที่ช่วยเราได้
‪ฉันว่าเขาน่าจะบอกเราได้ว่าแม่ฉันอยู่ไหน
‪นั่นมัน…
‪ศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪ใช่ ใช่ ศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪โอ๊ะ กระต่ายพูดได้
‪- เขาพูดเป็นคำคล้องจองด้วย ‪- อะไรนะ เธอก็พูดได้เหรอ
‪เร็วเข้า! เร็วไว!
‪ชักช้าอยู่ไย เส้นทางไปมีเพียงเส้นเดียว
‪หากช้านิดเดียว บอกคำเดียวเดี๋ยวเข้าไม่ทัน
‪- ไม่ไปด้วยกันเหรอ ตอชตลี ‪- ไม่ไป ข้าเป็นกระต่าย หาใช่นาคา
‪หามีผู้ใดคิดสั้นดอกหนา
‪อย่างข้าต้องทำนายชะตา สะดือจันทราคือการดี
‪- มันจะปิดแล้ว ‪- รีบไปกัน!
‪โอ้โฮ
‪เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
‪ในภูเขา
‪ฉันรู้ ฮี… โก
‪ขอโทษที ฉันยังไม่ชินที่เธอพูดได้น่ะ
‪ฮีโก ตัวเธอเป็นสีเขียวแล้ว
‪ไม่เป็นไรนะ ฮีโก คงเป็นเพราะแสงในนี้น่ะ
‪แปลกจังแฮะ
‪หยุดอยู่ตรงนั้น
‪นั่นใคร
‪- เสียงใครน่ะ ‪- ต้นไม้
‪- ต้นไม้เหรอ ‪- ต้นไม้เหรอ
‪ทำใจให้ชินได้แล้ว
‪คุณไม่ได้ทำจากหินเหมือนต้นอื่นนี่
‪ที่จริง… ฉันเป็นต้นเดียวที่ยังไม่กลายเป็นหิน
‪ต้นอื่นเป็นแบบนั้นเหรอคะ
‪พวกเขากำลังค่อยๆ ตายไป
‪ต้นไม้ทุกต้นกำลังกลายเป็นหิน
‪ยิ่งเครื่องจักรใกล้เข้ามาเพื่อทำลายป่าเท่าไหร่
‪ต้นไม้ก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น
‪ช่างเป็นสุนัขที่ฉลาดจริงๆ
‪คุณต้นไม้คะ หนูมาตามหาแม่
‪- และผู้ส่งสาร ‪- เรานำหินพวกนี้มาด้วย
‪เข้าใจแล้ว
‪เอาละ
‪ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนกลับมาเร็วเช่นนี้
‪ยินดีต้อนรับ ผู้ครอบครองศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪- เป็นอะไรครับ ‪- คุณร้องไห้เหรอ
‪มีช่วงเวลาที่ต้องร้องไห้
‪และช่วงเวลาที่หัวเราะได้
‪ตอนนี้เราร้องไห้
‪แต่เมื่อพวกเธอมาถึง
‪เราอาจจะหัวเราะได้อีกครั้ง
‪รับนี่ไป เมื่อเธอพบกับผู้ส่งสาร
‪เขาจะบอกเองว่าใช้ทำอะไร
‪เพื่อหา…
‪ไม่นะ พวกนั้นมาแล้ว!
‪ไม่เอาอีกแล้ว! ไม่นะ
‪หนีเร็ว!
‪คุณไม่เสียเวลาเลยนะ
‪มีสามอย่างที่ไม่ควรใช้ให้เสียเปล่า
‪- เวลา ‪- อำนาจ
‪และเงิน
‪ยินดีต้อนรับสู่อนาคต
‪เพื่อนร่างอ้วนที่รักและทรงเกียรติของผม
‪โธ่ นานาเปตรา
‪ฉันหากุซไม่เจอเลย
‪ฉันนึกว่าเขาอาจจะอยู่กับโกปี
‪การ์เมน เราต้องคุยกัน
‪แผ่นดินไหวอย่างแรงเลย
‪ว่าไง เป็นไงกัน
‪จ้องฉันทำไม ฉันน่าเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอ
‪นายน่าเกลียดมาก
‪เงียบน่า
‪หน้าตายังกับหนูเลย
‪ฉันบอกให้เงียบไง!
‪เขาเป็นตัวโอพอสซัม
‪ฉันเป็นทลากวาชี่… และภูมิใจด้วย
‪ดูทางนี้ สุภาพบุรุษ ฟังนะ สาวน้อย
‪ขอนำเสนอ ทลากวาชี่…
‪มาร์ซูเพียลหนึ่งเดียวตัวนี้ในเม็กซิโก
‪ไม่ใช่ของก๊อป ไม่ใช่ของปลอม
‪มีครบทั้งหางอันเกลี้ยงเกลา
‪และกระเป๋าหน้าท้อง
‪พกง่ายใช้สะดวก
‪ดูสิ ซื้อเลย! พาทลากวาชี่ของตัวเองกลับบ้าน!
‪และจำไว้ ถ้าผลิตในเม็กซิโก ‪รับรองคุณภาพแน่นอน
‪ขอโทษที นิสัยเซลส์แมนติดตัวน่ะ
‪บอกหน่อยสิ พวกเธอมาทำอะไรกันที่นี่
‪เรามาตามหาผู้ส่งสาร
‪และแม่ของฉัน
‪- ด้วยหินพวกนี้ ‪- และน้ำตาจากต้นไม้
‪โอ้โฮ
‪เตรียมตัวมาพร้อมสุดๆ
‪ศิลาศักดิ์สิทธิ์อันเลื่องชื่อที่ตามหากันจนเจอ
‪น้ำตาจากต้นอาฮเวฮเวเต
‪ใช้ป้องกันตัวจากนัยน์ตาปีศาจได้
‪และหมาโซโลอิตซ์คูอินทลี
‪- ตัวสีม่วง ‪- ม่วงเหรอ
‪ฉันตัวสีม่วงแล้วเหรอ
‪เอางี้นะพวก
‪เข้าไปข้างในกันดีกว่า
‪ข้างนอกนี่กำลังจะเละหนักแล้ว
‪อีกอย่าง
‪แถวนี้อาจมีใครแอบฟังอยู่ก็ได้
‪เข้าไปเลยเด็กๆ!
‪คุณปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ยังไง นานาเปตรา
‪ฉันเลี่ยงไม่ได้นี่
‪เลี่ยงไม่ได้เหรอ
‪พวกเขาเป็นแค่เด็กนะ
‪แล้วคุณพูดไร้สาระอะไรกัน
‪ฉันไม่ได้ขอให้คุณเข้าใจ การ์เมน
‪ฉันขอให้คุณเชื่อใจฉัน
‪คุณส่งลูกชายฉันกับหลานของคุณไปที่นั่น!
‪ไม่อยากเชื่อเลย นานาเปตรา
‪ยิ่งหลังจากเกิดเรื่องกับฮวน ลูกเขยของคุณแล้ว
‪ลูปีตาด้วย
‪เห็นใจกันหน่อยเถอะ
‪ให้ตายเถอะ การ์เมน
‪ฉันขอโทษจริงๆ นะ ดอนเบียโฆ
‪คิดว่าบริษัทพวกนั้นคิดทบทวน ‪ก่อนที่จะทำลายทุกอย่างเหรอ
‪พวกเขาจะทำลายทุกอย่างเพื่อเงิน
‪พวกเขาทำลายชุมชนทั้งหมด
‪พวกเขาฆ่าคนนะ!
‪แต่เราเคยเอาชนะพวกเขามาแล้ว การ์เมน
‪ชนะมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‪นานาเปตรา คนพวกนั้นมีอาวุธ
‪และพร้อมจะทำทุกอย่าง
‪ต้องให้ฉันเตือนไหม
‪ฮวนกับลูปีตาตายไปแล้ว
‪เธอจะไปไหน การ์เมน
‪เชิญคุณอยู่ที่นี่แล้วพูดจาเพ้อเจ้อไป
‪ทั้งผู้ส่งสาร ผู้พิทักษ์ ศิลาศักดิ์สิทธิ์บ้าบอ
‪ฉันจะไปตามหาลูกชายกับโกปี
‪เราจะทำยังไงกันดี เปตรา
‪หมายความว่าไง ดอนเบียโฆ
‪ตามเธอไปสิ เธอไปคนเดียวไม่ได้
‪ผู้กล้าพุ่งไปข้างหน้าและตาย
‪พวกขี้ขลาดอยู่รอดปลอดภัย
‪แล้วดูสิ พวกเราเหลือกันไม่กี่คนแล้ว
‪ถอยไป ฉันไม่รอฟังคุณพูดพล่ามหรอก
‪เข้ามาสิ ทำตัวตามสบายนะทุกคน
‪อยากเห็นสมบัติของฉันไหม
‪มองรอบๆ สิ
‪โทษทีนะพวก ฉันไม่ค่อยเก็บกวาดน่ะ
‪งานหมอผีไม่ค่อยได้เงินเท่าไหร่
‪รองเท้าบู๊ตนี้เดินผ่านทะเลทรายมา
‪หมวกใบนี้บินมาจากแอฟริกา
‪บันทึกของเด็กขี้เกียจ
‪กางเกงในพวกนี้…
‪ถ้ามันพูดได้คงสนุก
‪แหม เจ้าโซโลอิตซ์คูอินทลีตัวน้อยหน้าเครียดแล้ว
‪ไม่เอาน่าพวก อย่ามองฉันอย่างนั้น
‪ฉันรู้ว่าฉันขี้เหร่
‪แต่รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
‪โพรมีธีอุสของเม็กซิโกเชียวนะพวก
‪ฉันเป็นผู้ที่ขโมยไฟมาจากพระเจ้า ‪และมอบให้มนุษย์
‪จริงๆ นะ ฉันใช้หางขโมยไฟมา
‪ถึงได้ไหม้เกรียมแบบนี้ไง ดูสิ
‪ตอนนี้ฉันก็ยังบ้าเก็บของอยู่
‪มันติดนิสัยไปแล้วน่ะ
‪แล้วนายล่ะ นายรู้ตัวใช่ไหมว่าเป็นอะไร
‪- รู้ ฉันคือฮีโก ‪- ใช่
‪ฉันเป็นหมาพันธุ์โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪นายไม่รู้เลยใช่ไหมว่านายเป็นใคร
‪ฟังนะ ฉันจะเล่าความจริงให้
‪ฉันจะบอกให้ว่านายคือใคร
‪ดูนะเด็กน้อย
‪นี่คือนาย
‪นายเป็นเผ่าพันธุ์โบราณนะเพื่อน
‪นั่นโชลอต
‪เทพเจ้าแห่งช่วงสนธยา
‪เจ้าแห่งดาวพระศุกร์และปรโลกสร้างนายมา
‪ปู่ทวดของทวดของทวดของทวดของทวด
‪โชลอตสร้างนายขึ้นมาจากเศษไม้
‪จากกระดูกแห่งชีวิต
‪นายถึงได้ผอมเป็นกระดูกไง
‪นี่
‪ปู่ทวดของทวดของทวดของทวดของทวด
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪นายมีเวทมนตร์
‪และนายเป็นผู้เยียวยา
‪เพื่อนคู่ใจของผู้มีชีวิตใต้ดวงอาทิตย์
‪และผู้ตายในความมืดมิด
‪ปู่ทวดของทวดของทวดของทวดของทวด
‪ฉันเหรอ
‪ปู่ทวดของทวดของทวดของทวดของทวด
‪นายถึงได้มายังโลก
‪เพื่อปฏิบัติภารกิจอันยิ่งใหญ่!
‪นายเป็นผู้พิทักษ์ที่ต้องมนตร์ของฉันเอง หมาน้อย
‪เดี๋ยวนะ
‪หมายความว่าไง หมาน้อย
‪เขาไม่ใช่หมาพุดเดิลนะ
‪เขาเป็นพันธุ์โซโลอิตซ์คูอินทลีนะหนูน้อย
‪เคารพกันบ้าง
‪นี่แหละผู้ที่จะช่วยเธอข้ามแม่น้ำมีกตลันไป
‪เมื่อเธอตาย
‪แน่นอนละ
‪ยังอีกนานเนอะ
‪ขอบใจที่ช่วยปกป้องฉันนะ แต่เรากำลังรีบ
‪บอกเราเถอะว่าต้องไปเส้นทางไหน
‪มันก็แล้วแต่นะเพื่อน
‪นายจะเข้าหรือจะออก
‪จะขึ้น
‪หรือจะลง
‪เรากำลังตามหาผู้ส่งสาร
‪เรากำลังตามหาแม่ฉัน
‪งั้นเราไปหาทั้งสองคนกันเถอะ
‪ฟังนะ พวกเด็กเหลวไหล
‪ผู้ส่งสารมีจริงไหม
‪มี
‪แต่พวกเธอต้องเดินทางไกลกว่าจะพบเขาได้
‪ไกลมากทีเดียว
‪ไปยังแกนกลางของภูเขา
‪มันเหมือนกับเดินไปยังใจกลางจักรวาลเลยนะ
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่
‪ใช่
‪แต่ฉันไม่รู้ว่าใช่แม่ของเธอหรือเปล่า
‪เตือนไว้ก่อนนะ
‪เราจะไปที่นั่นได้ยังไง
‪เธอต้องเดินไปไกลมาก
‪ไกลมากๆ
‪ไปยังแกนกลางของภูเขา
‪มันเหมือนกับเดินไปยังใจกลางจักรวาลเลยนะ
‪ที่เดียวกันเหรอ
‪ถูกต้องนะน้อง
‪แล้วทำไมต้องทำเป็นปริศนานัก
‪มันฟังดูเท่กว่า
‪ดูแซ่บดูแพง
‪เก็ตปะ
‪อะไรน่ะ
‪คนพวกนั้นกำลังระเบิดภูเขา
‪- รู้ได้ยังไง ‪- เขามีเวทมนตร์
‪- ทลากวาชี่ ‪- เขาตายแล้วเหรอ
‪เปล่า พวกเขาทำแบบนี้แหละ
‪พวกเขาจะแกล้งตายเมื่อตกอยู่ในอันตราย
‪ชิ่ว!
‪บ้าจริง แล้วไงล่ะ ไปไหนกันดี
‪อย่าพูดจาแบบนั้นสิ
‪นายพูดจาประหลาดเหมือนทลากวาชี่
‪ส่วนเธอก็พูดจาเหมือนดอญญากูกาเลย
‪- นี่ ‪- ทุกคน ไปทางนั้น
‪ท่านครับ หุ้นส่วนที่รัก
‪คือว่าหุ้นส่วนที่รักยิ่ง เรามีปัญหาแล้ว
‪ผู้หญิงผมหงอกคนนั้นหัวแข็งเหลือเกิน
‪ฉันก็คิดไว้อยู่แล้ว
‪ท่านครับ ในเมืองนี้ ผมนี่แหละกฎหมาย
‪และถ้าเธอทำเรื่องวุ่นวาย ผมจะจับกุมเธอ ‪ข้อหาพยายามหยุดยั้งความก้าวหน้า
‪แค่นั้นเอง
‪มีปัญหาอะไรอีกล่ะคุณยาย
‪ไม่รู้จักเคารพภูเขาของเรากันบ้างเลยหรือไง
‪เราเจรจากันได้นะ คุณผู้หญิง
‪บอกราคามา
‪เราอยากให้คุณเลิกคัดค้าน ‪ไม่ให้เราขุดเจาะทรัพย์สมบัติในภูเขานี้
‪ราคาของฉันเนี่ยนะ ฉันไม่ใช่ไม้กวาดนะ
‪คุณผู้หญิงครับ แน่นอนว่า
‪หุ้นส่วนของผมหมายความว่า
‪คุณเป็นอินฟลูเอนเซอร์ในเมืองของคุณ
‪อย่าพูดจาดูถูกเธอนะ
‪ฉันนับถือเธอมาก
‪ผมหมายความว่า คุณมีอิทธิพลเหนือคนอื่น
‪และถ้าคุณยอมอ่อนข้อให้ ‪จะไม่มีใครคัดค้านเราอีก
‪แต่ดอนมานูเอล คุณเป็นผู้มีอำนาจนะ
‪คุณยอมให้ทำแบบนี้ไม่ได้
‪ผมเกรงว่าผู้มีอำนาจของคุณ
‪เซ็นยินยอมยกอำนาจของเขาไปแล้ว
‪เราจะบอกให้ทั้งชุมชนรู้ ดอนมานูเอล
‪แล้วเราจะฟ้องร้องคุณ
‪ที่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติของเรา
‪เริ่มขุดแฟรกกิ้งและระเบิดได้
‪มีเด็กสองคนอยู่ในภูเขาลูกนั้น
‪คุณโกหก
‪เปล่า ฉันสาบานได้
‪- คุณโกหก ‪- ฉันเปล่า
‪- บอกความจริงมา ‪- นี่แหละความจริง
‪- ผมไม่เชื่อ ‪- ต้องเชื่อ!
‪พูดมาอีกสิ!
‪- ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ‪- ความจริงไง!
‪มีเด็กสองคนอยู่ในนั้น และหนึ่งในนั้นคือลูกชายฉัน
‪มานูเอล กุซกับโกปีอยู่ในภูเขา
‪กุซกับโกปีเหรอ
‪และฮีโกด้วย
‪ผมจะพยายามถ่วงเวลาการเจาะให้เต็มที่
‪พูดว่าอะไรนะ พูดดังๆ สิ
‪ผมจะโน้มน้าวให้พวกเขาชะลอการฟ้องร้อง
‪คนขี้ขลาด!
‪ผมขอโทษ นานาเปตรา
‪แต่วันนี้คุณทำเกินไป
‪ผมพูดว่า "เกินไป" เหรอ เกินไปมากต่างหาก!
‪ปากเก่งเหลือเกินนะ มานูเอล
‪เดี๋ยวได้เห็นดีกันว่าจะยังปากเก่งอยู่ไหม
‪เมื่อโกปีกับกุซยังหายตัวไปอยู่
‪มันคนละเรื่องกัน
‪สิ่งที่คุณทำวันนี้เรียกว่าการไม่เคารพผู้มีอำนาจ
‪แต่ความปลอดภัยของเด็กๆ อยู่ในมือผม
‪มีทีมกู้ภัยกำลังค้นหาบริเวณนั้นอยู่
‪ตรวจค้นบริเวณนั้นอย่างละเอียด
‪คุณไม่เข้าใจเลย มานูเอล
‪คุณไม่เคยเข้าใจ
‪กุซ มาเร็ว
‪ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว ร้อนเกินไป
‪เราอยู่ในทะเลทรายนะ
‪ก็จริง แต่ในภูเขาเนี่ยเหรอ
‪ระวังข้างหลัง!
‪นายเป็นใคร ตามเรามาทำไม
‪ข้าคือชาปาน
‪บอกมา เจ้าจะไปที่ใด
‪บอกมาก่อนที่ข้าจะฆ่าเจ้า
‪เรากำลังตามหาแม่ของฉัน
‪เรากำลังทำภารกิจ
‪และเราจะกอบกู้ภูเขาลูกนี้ด้วยศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪ศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪ภูเขาลูกนี้ถูกสร้างโดยเทพเจ้า
‪มันต้องถูกทำลาย
‪ทวยเทพต้องชดใช้ความทรยศ
‪หนีเร็ว!
‪ฮีโก เธอกล้าหาญมากเลย
‪โอ้โฮ
‪ดูสิ เขากลายเป็นสีส้มไปแล้ว
‪ฉันรู้
‪หมาเธอมีกัมมันตรังสี
‪ฉันบอกแล้วไงว่าฮีโกมีเวทมนตร์
‪รู้ใช่ไหมว่าฉันได้ยินเธอ
‪ไปเร็ว เราต้องดื่มน้ำแล้วค่อยเดินทางต่อ
‪เหนื่อยจัง
‪บางอย่างมัน…
‪ผิดปกติ
‪โกปี!
‪ได้เวลาแก้แค้น!
‪นานาเปตรา
‪เปตราที่รัก
‪หลานฉัน
‪ไม่นะ โกปี
‪เจ้าทำอะไรไม่ได้แล้ว
‪ฉันเจ็บหน้าอก
‪เวียนหัวจัง
‪ฮีโก โกปีไข้ขึ้นสูงมาก
‪เธอจะไม่เป็นไรนะ โกปี ฉันสัญญา
‪เราต้องทำอะไรสักอย่าง แต่ทำไงดีล่ะ
‪ดูแลเธอด้วย ฉันจะไปตามหาผู้ส่งสาร
‪ฉันมั่นใจว่าเขาจะช่วยรักษาโกปีได้
‪นานาเปตรา
‪การ์เมน…
‪มันรู้สึกเหมือน…
‪นานาเปตรา ดอนเบียโฆ การ์เมน โลเปซ
‪พวกคุณไปได้แล้ว
‪มีคนมาประกันตัวแล้ว
‪ใครกัน
‪เปตรา
‪กูกา
‪ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
‪ถ้าวัยนี้แล้วยังไม่รู้ผิดชอบชั่วดี…
‪เรามีเรื่องต้องทำอีกเยอะ เร็วเข้า!
‪เร็วเข้า เราต้องเตือนชาวเมือง
‪เรื่องเจตนาที่แท้จริงของคนชั่วพวกนั้น
‪ไปกัน!
‪โอเค!
‪(กลับมาในอีก 10 นาที)
‪ฮีโก…
‪ทุกอย่างพร้อมสำหรับการแฟรกกิ้งแล้ว
‪นี่คือช่วงเวลาที่พวกเรารอคอย
‪ช่วงเวลาที่เมทานอลและเอทิลเบนซีน
‪หลายล้านแกลลอนจ
‪จะละลายหินภูเขา
‪เพื่อให้ทีมขุดเจาะทะลวงเข้าไปได้
‪เหมือนใช้มีดร้อนผ่าเนยเลย
‪ดอนเฟรเบลอร์ คุณไม่เคยบอกว่า ‪จะใช้ระเบิดมากขนาดนี้นะครับ
‪บอกตามตรงนะ เพื่อน ฉันไม่สนหรอก
‪- เฮ้ย ทางนี้ ‪- ไปให้พ้น! ที่นี่ไม่ต้อนรับ!
‪เสียงวิญญาณนี่
‪วิญญาณไม่มีจริงเสียหน่อย
‪ท่านครับ!
‪เรามาประท้วง!
‪ท่านครับ แน่ใจเหรอ เพราะว่า…
‪เตรียมตัวฉีดได้!
‪ฉีดเลย!
‪โกปี…
‪ยายล้มเหลวกับหลาน
‪ฮีโก…
‪ตื่นเถอะ ฮีโก
‪การเดินทางของเธอยังไม่สิ้นสุด
‪เอ๊ะ ผมรู้จักเสียงนี้นี่
‪ฉันเองที่เรียกเธอมา ฮีโก
‪ฉันเรียกเธอมาที่นี่
‪แล้วโกปีล่ะ ผมต้องไปช่วยเธอ
‪ก่อนอื่น เธอต้องช่วยเรา
‪ผม… เคยเห็นคุณ
‪คุณคือ…
‪ใช่ โกปีคือลูกสาวของฉันเอง
‪ลูปีตา!
‪"ลูปีตา"
‪ฉันไม่ได้ยินชื่อตัวเองมานานแล้ว
‪คุณมาทำอะไรที่นี่ คุณจากมาทำไม
‪ฉันไม่ได้จากมา ฮีโก
‪ฉันไม่เคยจากไปไหน
‪ฉันอยู่ที่นี่เพื่อเป็นหลักประกัน
‪แต่คนพวกนั้นกลับมาเสมอ
‪พร้อมด้วยเครื่องจักร อาวุธ ความทะเยอทะยาน
‪นำความตายและการทำลายล้างมาด้วย
‪ไปให้พ้น!
‪เราไม่ต้องการพวกแกที่นี่!
‪ออกไป!
‪ฮวน!
‪ไม่นะ!
‪ฮวน!
‪ลูปีตา‪…
‪ฝากดูแลโกปีน้อยของเราด้วย
‪เรื่องนี้จะเกิดขึ้นอีกไม่ได้
‪มนุษย์จะพยายามทำลายภูเขาอีกครั้ง
‪หนูต้องไปค่ะ
‪เพื่อลูก เพื่อทุกคน
‪ฉันจะอยู่กับคุณเพื่อปกป้องภูเขา
‪พ่อของโกปี… ถูกฆ่าเหรอ
‪ใช่ เพื่อปกป้องภูเขา
‪และตอนนี้…
‪เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ‪เพราะผมหาผู้ส่งสารไม่เจอเหรอ
‪ไม่หรอก ฮีโก
‪สิ่งที่เธอเห็นคืออนาคต
‪สิ่งที่จะเกิดกับโลกนี้หากเธอทำภารกิจไม่สำเร็จ
‪แต่ผมเป็นเพียงหมาโซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ยิ่งกว่านั้น ผมผอมกะหร่อง… ตัวเล็กนิดเดียว
‪เธอเป็นมากมายกว่านั้น
‪นั่นผมเหรอ
‪เธอต้องรีบกลับไปหาโกปีและกุซ
‪แต่ผมไม่รู้จะช่วยโกปียังไง
‪น้ำตาไงจ๊ะ ฮีโก
‪เหนือสิ่งอื่นใด ทางออกอยู่ในตัวเธอแล้ว…
‪ภายในตัวเธอ
‪แต่ผมจะขึ้นไปถึงข้างบนได้ยังไง
‪ได้โปรดช่วยผมช่วยโกปีด้วย
‪- ไม่ไปด้วยกันเหรอครับ ‪- ฉันตัดสินใจเองไม่ได้
‪ดูแลโกปีด้วย
‪คอยดูแลเธอเสมอ ฮีโก
‪เราต้องรีบแล้วก่อนจะสายเกินไป
‪ฉันรู้จักเพื่อนที่จะช่วยได้
‪ไม่เอาๆ ไม่ไหวนะเพื่อน
‪ทลากวาชี่ เราต้องการนาย!
‪ฮีโก ตกใจหมดเลยเพื่อน
‪ฉันช่วยอยู่แล้ว ฉันอยู่เคียงข้างนายเสมอ
‪อดทนไว้นะโกปี แข็งใจไว้นะ
‪ดื่มน้ำหน่อยสิ
‪ระเบิดพร้อมแล้ว
‪เร็วเข้า เคลื่อนเครื่องจักรมา
‪เร่งมือเร็วเข้า!
‪ให้ไว!
‪รออะไรอยู่ ไปทางขวาสิ
‪ไปทางขวา นั่นแหละ
‪นั่นแหละ
‪- ไปต่อสิ อย่าหยุด ‪- ไปเลย!
‪จงมีศรัทธา การ์เมน
‪ปาฏิหาริย์ยังเกิดขึ้นได้
‪ทำไมถึงนานนักนะ
‪แม่ผิดหวังในตัวแกที่สุด
‪รู้ไว้นะ
‪เพื่อภูเขาของเรา!
‪ใช่!
‪แกจะได้สำนึก…
‪โกปีต้องการนาย
‪ชาปานพ่นพิษใส่เธอ
‪เรามีน้ำตาของอาฮเวฮเวเต
‪ดูสิ ภูเขาใกล้จะตายแล้ว
‪ฮีโก
‪ขอน้ำตา เร็วเข้า
‪อยู่นี่
‪แล้วไงต่อ
‪เดี๋ยว ส่วนผสมสำคัญ
‪ฮีโก
‪โกปี เธอไม่เป็นไรแล้ว
‪เย่!
‪ฉีดกรดเพิ่มอีก!
‪เจ้ารอดชีวิตไปได้
‪ตอนนี้ฉันจะจัดการให้หมด!
‪ฮีโก
‪ไม่นะ!
‪บลูบัค!
‪มันสายไปแล้วนะพวก
‪ไม่
‪ยังไม่สายไป
‪เรายังตามหาผู้ส่งสารได้
‪เราทำทุกอย่างเพื่อตามหาเขาแล้ว
‪เราก็หาแม่ไม่เจอเหมือนกัน
‪เราล้มเหลวทุกอย่าง
‪ภารกิจของเจ้า
‪ไม่ใช่การตามหาผู้ส่งสาร
‪แต่เป็นการเดินทางไปกับเขา
‪เพื่อให้เขาค้นหาตัวเอง
‪ผมเหรอ
‪จงรับตำแหน่งที่ถูกต้องในเรื่องราวนี้เสีย ฮีโก
‪และทำภารกิจให้สำเร็จ
‪ศิลาศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้! ถึงเวลาแล้ว!
‪เด็กๆ ทำสำเร็จแล้ว
‪พวกเขาทำได้แล้ว ดอนเบียโฆ
‪ธรรมชาติกำลังตอบสนอง
‪ภูเขา…
‪ฆ่าพวกมัน!
‪หนีเร็ว!
‪อย่าหนีนะ พวกกระจอก กลับมา!
‪หยุดนะ จะไปไหน!
‪ฉันจ่ายเงินไปเยอะนะ!
‪กลับมาเดี๋ยวนี้!
‪อะไรกัน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ปล่อยฉัน ฉันสำคัญนะ!
‪ฉันเป็นคนใหญ่คนโต!
‪เจ้าพวกแมลง!
‪- ฉันเป็นเศรษฐี… ‪- ไม่!
‪ตายซะ ภูเขาบ้า!
‪เอาชนะฉันไม่ได้หรอก!
‪(ระเบิด)
‪พวกชาวบ้านงี่เง่า
‪ฉันไม่รู้จักความกลัว
‪ฉันถึงได้มีอำนาจไงล่ะ!
‪ไปหลบเร็ว!
‪ไม่!
‪วันนี้มนุษย์ได้คุกคามความสมดุลของเราอีกครั้ง
‪มีเพียงการกระทำของผู้กล้าเท่านั้น
‪ที่ช่วยเราไว้ได้
‪เราต้องให้เกียรติความกล้าหาญ ‪ของเด็ก ๆ เหล่านี้
‪นานาเปตรา
‪โกปี!
‪คนที่ประพฤติตัวไม่ดีจะได้รับโทษ
‪ผู้ที่ประพฤติตัวอย่างกล้าหาญ
‪จะได้รางวัลตอบแทน
‪เราทุกคนล้วนได้รับบทเรียน
‪มีเพียงคนเดียว ‪ที่ไม่ได้ชดใช้ความผิดพลาดของเขา
‪เจ้าทรยศคนของเจ้า
‪และแผ่นดินที่เลี้ยงดูเจ้า ให้ที่พักพิงแก่เจ้า
‪ลูกชายของเจ้าสมควรโดนลงโทษ
‪ท่านคะ อย่านะคะ
‪เขาทรยศเจ้า
‪ผู้พิทักษ์ศิลาศักดิ์สิทธิ์
‪ฉันต่างหากที่ผิดพลาด
‪ไม่ได้สอนลูกชายว่าควรทำยังไง
‪ลูปีตา
‪แม่เหรอคะ
‪แม่คะ!
‪ฮีโก…
‪จงมาอยู่ในที่เจ้าหนา
‪ส่องแสงเจิดจ้าแบบที่คู่ควร
‪มาเถอะ
‪ฮีโก
‪มานี่สิจ๊ะเพื่อนรัก
‪ข้าภูมิใจอยากกล่าวออกไป
‪ว่าเจ้าได้คว้าชัย ฮีโกผู้แสนดี
‪จริงดั่งว่าความรักและมิตรภาพ ‪มักปราบพวกหมู่คนพาล
‪สำเร็จแล้ว!
‪ผู้ฟังเสียงธรรมชาติ
‪ย่อมเรียนรู้ที่จะมองเห็นในความมืด
‪และผู้ที่มองเห็นในความมืดเท่านั้น
‪จะพบหนทางสู่แสงสว่างได้
‪โซโล โซโล โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ฮีโก ฮีโก เม็กซิโก
‪เราแบ่งปันดินแดนนี้ที่เรามีด้วยกัน
‪โซโล โซโล โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ฮีโก ฮีโก เม็กซิโก
‪ไม่ว่าเจ้าไปที่ใด เจ้านำพาสันติสุขไปด้วยเสมอ
‪ฉันจะเล่าเรื่องมหัศจรรย์ให้ฟัง
‪เกี่ยวกับสุนัขสัตว์เลี้ยงสมัยแอซเท็ก
‪ตั้งแต่นั้นมา เขาเป็นเพื่อน ‪ที่ซื่อสัตย์และอยู่เคียงข้างเสมอ
‪แม้ในโลกหน้า เขานำพาเราไป
‪ตลอดเวลาที่ผ่านมา วิญญาณของเขา
‪เป็นเพื่อนร่วมทางคนของเรา
‪เขาจึงอยู่ที่นี่เพื่อคุณ
‪เพื่อสนุกสนาน เพื่อจินตนาการ
‪โซโล โซโล โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ฮีโก ฮีโก เม็กซิโก
‪เขาชอบข้ามผ่านพรมแดน ทำให้เราเบิกบาน
‪โซโล โซโล โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ฮีโก ฮีโก เม็กซิโก
‪และนำความคิดของเราไปเผยแพร่ให้คนทั้งโลก
‪โซโล โซโล โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ฮีโก ฮีโก เม็กซิโก
‪เราแบ่งปันดินแดนนี้ที่เรามีด้วยกัน
‪โซโล โซโล โซโลอิตซ์คูอินทลี
‪ฮีโก ฮีโก เม็กซิโก
‪ไม่ว่าเจ้าไปที่ใด เจ้านำพาสันติสุขไปด้วยเสมอ
‪ฉันจะเล่าเรื่องมหัศจรรย์ให้ฟัง
‪เกี่ยวกับสุนัขสัตว์เลี้ยงสมัยแอซเท็ก
‪ตลอดเวลาที่ผ่านมา วิญญาณของเขา
‪เป็นเพื่อนร่วมทางคนของเรา
‪เขาจึงอยู่ที่นี่เพื่อคุณ
‪เพื่อสนุกสนาน…
‪(คำขอบคุณ)
‪(เราขอขอบคุณพระแม่ธรณีที่มอบแรงบันดาลใจ)
‪(รวมทั้งบรรพบุรุษ พ่อแม่และปู่ย่าตายาย)
‪(และขอบคุณชีวิตที่ให้โอกาสเรามองผ่านหัวใจ)
‪คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ