หมอนั่นทําบ้าอะไรอยู่เนี่ย
นี่ นี่เจ้า
ศรธนูเองก็ทําอะไรร่างของมันไม่ได้สินะ
หนีไปซะ เจ้าไม่เหมาะจะเป็นคู่ต่อสู้ให้มันหรอก
ข้าไม่เหมาะจะเป็นคู่ต่อสู้ให้มันเหรอ
เจ้าน่ะ รู้อะไรเรื่องข้าบ้างเนี่ย
เอ๊ะ
เจ้าคือ...
อย่าบอกนะ...
แลนสล็อตเหรอ
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: แค้นเอดินเบอระ ภาค 2)
แลนสล็อต...
เจ้าเองเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับพวกข้ากันแน่
ถ้าจําไม่ผิด เราถูกเจ้ามนุษย์ประหลาดร่ายคาถา
หมายความว่าไงเนี่ย ขนาดเผ่ายักษ์...
หรือแม้แต่เผ่าปีศาจก็ด้วยเหรอ
มีใครบางคนจับเจ้าพวกนั้นไป เพื่อสร้างสัตว์ประหลาดนั่นขึ้นมา
ส่วนสัตว์ประหลาดอีกตัวก็ใช้เผ่าภูตสร้าง
ขอบคุณนะ พวกเจ้าคือคนที่ช่วยพวกเราไว้ใช่ไหม
มนุษย์เอ๋ย เราต้องขอบคุณพวกเจ้า
พวกเจ้าคือผู้มีพระคุณของพวกเรา
ไม่ต้องขอบคุณหรอก สุดท้ายแล้วเรื่องมันมาจบแบบนี้เท่านั้นเอง
แต่ก่อนอื่น พวกเจ้าควรรีบหนีไป ก่อนจะถูกพวกมันจับตัวอีกดีกว่านะ
ดูทรงแล้วพวกมันคงจ้องจะจับทุกเผ่า ที่ไม่ใช่มนุษย์น่ะ
งั้นเหรอ
เข้าใจแล้ว เราติดหนี้บุญคุณพวกเจ้าแล้วล่ะ เจ้ามนุษย์
สักวันหนึ่ง ขอพวกเราตอบแทนบุญคุณพวกเจ้านะ
ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้อง
แบบนี้นี่เอง
พอมันเล็งแต่เผ่าที่ไม่ใช่มนุษย์
เจ้าก็เลยทําให้ตัวเองตกเป็นเป้าหมาย ด้วยการแปลงกายเป็นภูตสินะ
ข้าเองก็ลืมไปเสียสนิทเลย ว่าแม่ของเจ้าเป็นถึงราชินีแห่งภูต
แลนสล็อต...
ข้าเป็นคนทําให้เจ้า...
นี่ ทริสตัน
นี่เหรอวิธีทักทายเพื่อนเก่า ที่ไม่ได้เจอกันมานานน่ะ
แค่พ่อแม่เราเป็นเพื่อนกัน
ไม่ได้แปลว่าเราต้องเป็นเพื่อนกันนี่
แล้วทําไมเจ้าต้องมาต่อยข้าด้วยเล่า
แถมที่โดนต่อยก็โคตรเจ็บเลยด้วย
การมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องที่เจ็บปวดอยู่แล้วนี่
ส่วนเจ้า ถ้าข้าไม่เข้าไปขวางละก็ คงได้นอนโลงไปแล้ว
ทําไมจู่ๆ ถึงหยุดการโจมตีล่ะ
เอ๊ะ
ทําไมถึงยั้งมือไว้แบบนั้นล่ะ
ทําตัวเหมือนตอนนั้นไม่มีผิดเลย
บางครั้ง...
ข้าก็หวาดกลัวตัวตนของข้าเอง
ราวกับว่าข้าไม่ใช่ตัวเองเลย
ไม่สิ ต่อให้พูดไปเจ้าก็คงไม่เข้าใจอยู่แล้วนี่
ใช่สิ
คนอย่างเจ้าจะมาเข้าใจอะไรข้า
ข้าไม่รู้ด้วยหรอก
แล้วก็ไม่อยากเข้าใจด้วย เจ้างั่ง
ว่าไงนะ
ข้าไม่สนหรอกถ้าเจ้าหยุดโจมตีแล้วโดนฆ่าตายน่ะ
แต่เจ้าจะเอายังไงเรื่องท่านแม่ของเจ้าล่ะ
เจ้าพูดเองไม่ใช่หรือไง ว่าท่านแม่ของเจ้ากําลังลําบาก
ข้าไม่ได้เกลียดท่านแม่ของเจ้าหรอกนะ
แถมนางก็สนิทกับแม่ของข้าด้วย
ไข้ลดลงแล้ว
หน้าหายซีดเซียวแล้วด้วย
ดูเหมือนยารักษาที่คิงพกมาด้วยจะได้ผลเนอะ
นี่มันยาวิเศษสูตรโบราณ ที่สืบทอดกันในหมู่เหล่าภูตนี่นา
นี่น้ําหวานหายากที่สกัดมาจากดอกไม้ ที่บานอยู่บนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์น่ะ
- อยากได้จัง - ไม่ให้
แต่อย่างมาก ข้าคงช่วยเจ้าได้เท่านี้แหละ
ที่คลายออกไปได้มีเพียงเปลือกนอกของคําสาป
แต่ส่วนที่ยังตกค้างอยู่มันซึมลึกเข้าไปในดวงจิต ของราชินีเอลิซาเบธเหมือนโรคร้ายเลยล่ะ
ถ้าเราทําให้อาการทุเลาลงเพียงชั่วขณะ
ราชินีเอลิซาเบธคงจะใช้พลังรักษาตัวเองได้
หัวหน้า
ไม่รู้เลยเหรอว่าใครเป็นคนร่ายคําสาป
มีหรือที่ข้าจะไม่รู้
แต่โจทก์มีเยอะไป จนไม่รู้จะเริ่มจากใครก่อนนี่สิ
เอาเถอะ ข้าก็ว่างั้นแหละ
จริงสิ แล้วทริสตันไปไหนล่ะ
ข้าไม่เห็นหน้าเขาเลย เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
คือว่า...
เขาพยายามช่วยถอนคําสาปให้ท่านแม่ของเขา แต่ไม่สําเร็จ
แล้วจู่ๆ เขาก็วิ่งออกจากห้องนี้ไปเลย
คงจะขวัญเสียน่าดูเลยล่ะ
อย่าบอกนะ ว่าออกไปเสาะหาต้นเหตุน่ะ
ถ้าอาการของเอลิซาเบธค่อยๆ ดีขึ้นก็คงดีสินะ
ไดแอน
เจ้าใช้ยาที่กินแล้วตัวเล็กลง ที่เมอร์ลินให้ไว้ก่อนหน้านี้หมดแล้วเหรอ
ใช่ หมดเกลี้ยงเลยล่ะ
ก็มีหลายเรื่องที่ต้องทํานี่นา
ว่าก็ว่าเถอะ กอว์เธอร์ เจ้าไม่ต้องมา อยู่เป็นเพื่อนข้าข้างนอกก็ได้
เสียใจด้วยนะ
แต่คําสาปอยู่นอกขอบเขตพลังของข้าน่ะ
ต่อให้ข้าเข้าไปในดวงจิตของเอลิซาเบธได้
แต่ก็ช่วยลบคําสาปไม่ได้อยู่ดี
ตัวข้าเองก็ช่วยเพื่อนที่กําลังทรมานอยู่ไม่ได้เลย
แต่คนที่เจ็บปวดยิ่งกว่า คงจะเป็นหัวหน้ากับทริสตันนั่นแหละ
ทริสตันโตมาเป็นเด็กดีหรือเปล่า
แน่นอน
เขาใจดีเหมือนแม่
แล้วก็แข็งแกร่งเหมือนพ่อ
ถ้ามีอะไรที่เด็กคนนั้นยังขาดไปละก็...
ไดแอน กอว์เธอร์
อ้าว หัวหน้า
เอลิซาเบธ
- กอว์เธอร์ - หืม
ตามรอยพลังเวทของทริสตันไปเดี๋ยวนี้เลย
เข้าใจแล้ว
ขอเส้นทางและระยะทางที่แม่นยําที่สุด เท่าที่จะทําได้ด้วยล่ะ
ส่วนเจ้า ไดแอน
ปัดฝุ่นฝีมือด้านนั้นด้วยล่ะ
ฝีมือด้านนั้นน่ะเหรอ
ก็นะ...
ถ้าเจ้ากลัวการต่อสู้แบบจริงจังขนาดนั้น
ทําไมถึงยังแบกสังขารมาที่นี่คนเดียวอีกล่ะ
ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องพึ่งพาท่านพ่อของเจ้าเหรอ
เป็นหัวหน้าของกลุ่มอัศวินในตํานานไม่ใช่เหรอไง
ก็ใช่แหละ
ถ้าข้าบอกท่านพ่อ ว่าข้าเห็นอะไรในดวงจิตของท่านแม่ละก็
เรื่องทั้งหมดก็คงจบไปแล้ว
ยังไงท่านพ่อก็คงช่วยท่านแม่ได้สบายๆ อยู่แล้ว
แต่ยังไง...
แต่ยังไง
เจ้าก็ยังอยากช่วยท่านแม่ด้วยมือเจ้าเอง เลยตัดสินใจหนีออกมาจากปราสาท ถูกไหม
ใช่ ใช่แล้วล่ะ
เจ้านี่รู้ใจข้าดีจังเลย
ก็เจ้าเป็นพวกดูออกง่ายเหมือนเมื่อก่อนเป๊ะเลยนี่
ส่วนตัวเจ้าก็คงเปลี่ยนไป จากเมื่อก่อนเยอะเลยละสิท่า
แลนสล็อต
อะไรนะ มองไปที่ปราสาทเหรอ
เจ้าคุยอยู่กับใครเหรอ
ดูนั่นสิ
ชิ กับอีแค่เด็กสองคน...
เล่นใหญ่น่าดูเลยนะ
นี่เจ้า พวกมันมากันเยอะเกินไป
เราถอยกันก่อนเถอะ
มาเลย เอสคานอร์
เฮ้ย
ช่วยหลีกทางให้หน่อยแล้วกันนะ
คนที่ร่ายคําสาปใส่ท่านแม่อยู่ตรงหน้าทั้งที
ใครจะไปยอมถอยกันล่ะ
กระโดดเลย เอสคานอร์
เฮ้ย บ้าน่า
ยอดไปเลย
นี่เรากําลังบินอยู่เหรอ
บินได้กับผีสิ ไอ้สมองกลวง
อะไรกัน แลนสล็อต ฝีมือเจ้าเองเหรอ
อย่าพุ่งเข้าไปในดงศัตรู แบบไม่คิดหน้าคิดหลังสิโว้ย
อดทนไว้ แลนสล็อต
มัวทําอะไรกันอยู่เนี่ย
ให้ตายเถอะ...
องค์ชายเนี่ย ต้องให้คอยตามดูแลอยู่เรื่อยเลย
สูงอีก บินสูงกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอ
แล้วทําไมเจ้าไม่ลงจากหลังม้าเล่า
ซวยแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
จู่ๆ ฐานน้ําแข็งก็พุ่งขึ้นกลางอากาศ
ไม่สิ นี่มัน...
สะพานน้ําแข็งนี่นา
สุดยอดเลย แลนสล็อต นี่ฝีมือเจ้าเหรอ
ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ รีบเข้าปราสาท ไปจัดการไอ้ตัวต้นเรื่องก่อนเถอะ
เข้าใจแล้ว
บ้าเอ๊ย ต้องติดหนี้บุญคุณกันอีกแล้วเหรอ
ฟูลเคาน์เตอร์
อีกนิดเดียว
ขยี้ให้แหลกไปเลย
ขอโทษนะ
เจ้าเลยต้องมาเสี่ยงอันตรายเพื่อข้าขนาดนี้...
- โอ๊ย เจ็บ - ใครทําอะไรเพื่อเจ้ามิทราบ
ยังไงซะ ข้าก็ต้องเข้ามาในปราสาทนี้อยู่แล้ว
หัดทําอะไรที่ดูฉลาดๆ กว่านี้หน่อยสิ
แลนสล็อต
เจ้าก็มาที่นี่เพื่อช่วยคนบางคนเหมือนข้าเหรอ
ทําไมข้าต้องมาที่นี่ ด้วยเหตุผลเดียวกันกับเจ้าด้วยล่ะ
แล้วเจ้าทําไปทําไมล่ะ
คลายเครียดน่ะ
อะไรนะ
เหล่าเด็กหนุ่ม ผู้เปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญและพลังเอ๋ย
ขอต้อนรับสู่ปราสาทเอดินเบอระของข้า
องค์ชายทริสตันแห่งอาณาจักรลีโอเนส
องค์ชายแลนสล็อตแห่งอาณาจักรเบนวิค
ตายจริง
ข้ายังไม่ได้แนะนําตัวเลยสินะ
ข้าคือราชาแห่งเอดินเบอระยุคใหม่
เดธเพียร์ซ
ก็แปลว่า
เจ้าคือคนที่คอยบงการเรื่องทั้งหมดสินะ
เจ้านั่น...
เจ้าร่ายคําสาปใส่ท่านแม่ของข้า
อย่าห่วงเลย
ข้าจะส่งพ่อแม่ของเจ้าไปสบายเอง
เจ้าเข้ามาขวางข้าทําไม
ก็นี่ไง
เห็นอยู่จะๆ ว่าตาลุงนี่เป็นตัวบงการน่ะ
เจ้าคือคนที่ทําให้ท่านแม่ต้องเป็นแบบนั้น
ทําไมถึงต้องทําให้ท่านแม่ทรมานด้วย
คนที่ทรมานไม่ได้มีแค่ท่านแม่ของเจ้าหรอกนะ
ท่านพ่อของเจ้า
ที่ทําได้เพียงแค่มองดูภรรยาตัวเองตายไปช้าๆ
คงทรมานใจยิ่งกว่าหลายเท่าเลยล่ะ
เจ้าทําแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน
เมื่อนานมาแล้ว มีท่านผู้หนึ่งคอยให้ที่อยู่ข้า
และเลี้ยงดูข้าในฐานะอัศวินศักดิ์สิทธิ์
แต่ท่านกลับถูกปีศาจที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมา
ลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยม
จากนั้นเผ่าเทพธิดาก็ใช้ข้า ที่กําลังถูกแปลวไฟแห่งความแค้นแผดเผา
เป็นเหมือนเบี้ยตัวหนึ่ง
หรือว่าท่านพ่อกับท่านแม่จะเป็นคนทํา
ใช่ที่ไหนล่ะ
ข้าเคยได้ยินเรื่องพวกนั้นมาก่อน
แต่ทั้งเผ่าปีศาจและเผ่าเทพธิดาต่างก็ล้มตายลง ในสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งก่อนแล้วนี่
ใช่แล้ว ศัตรูที่สมควรโดนแก้แค้น ไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว
แต่ข้าจะไม่หยุดจนกว่าเมลีโอดาสและเอลิซาเบธ
ที่เป็นผู้นําของเผ่าปีศาจและเผ่าเทพธิดา
จะได้ชดใช้...
ก็แค่โบ้ยความผิดให้คนอื่นนี่นา
ไอ้เด็กเวร
ยกโทษให้ไม่ได้
รีบถอนคําสาปให้ท่านแม่เดี๋ยวนี้เลยนะ
เวทมนตร์ของเทพธิดาที่สืบทอดมาจากแม่สินะ
ใช้ได้เลยนี่
สําหรับเด็กอายุเท่านี้ถือว่าทําได้ไม่เลวเลย
เป็นไปได้ยังไง
จู่ๆ พลังเวทก็ช้าลงเฉยเลย
แบบนี้ทําอะไรข้าไม่ได้หรอก
คราวนี้ปัดพลังเวทออกไปได้ด้วยเหรอ
แถมทําลายมันได้ราบคาบอีก
พวกเจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก
ข้าเข้าใจแล้วล่ะ
ว่าไงนะ
พลังเวทของเจ้าคือการควบคุมความแรง
ความเร็วและความสูงของพลังเวท ที่อีกฝ่ายใช้สินะ
ว่าง่ายๆ ถ้าข้าใช้การโจมตีโดยตรงแทน เจ้าจะทําอะไรไม่ได้เลย
ไอ้เด็กบ้านี่
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะถูกเจ้าเด็กนี่ อ่านพลังเมโลดี้ของข้าได้ออกในพริบตา
ทริสตัน
ตอนนี้ ตาลุงนี่ยังจดจ่ออยู่กับการสู้กับข้า พลังเวทของเขาก็ทําอะไรเจ้าไม่ได้แล้ว
ถ้าไอ้ตัวประหลาดนั่นมันสาปท่านแม่เจ้าอยู่ละก็
รีบๆ จัดการมันเลยสิ
ได้เลย ลุยละนะ
ทวิงเคิลสตาร์
ใครจะยอมแพ้ง่ายๆ กันเล่า
ข้าต้องช่วยท่านแม่ให้ได้เลย
บ้าน่า
ทําไมไอ้เด็กนี่มันถึงแข็งแกร่งขนาดนี้เนี่ย
แถมยังสู้ด้วยมือเปล่าอีกต่างหาก
แลนสล็อต บุตรชายแห่งราชาบัน
ทําไมเจ้าต้องมาขวางข้าด้วย
เจ้ามีเป้าหมายอะไรกันแน่
มนุษย์ด้วยกันไม่ควรมาต่อสู้กันเองสิ
สิ่งที่ข้ารังเกียจคือเผ่าพันธุ์อื่นที่ไม่ใช่มนุษย์
ที่ที่ข้าเลือกโจมตี
ก็มีแต่ป่าและหมู่บ้านของเผ่ายักษ์กับเผ่าภูตก็แค่นั้น
พวกนั้นมันก็เป็นอมนุษย์เหมือนกับ พวกปีศาจและเทพธิดาเลยนี่
เจ้าช่วยเข้าใจข้าทีเถอะ
ข้าและเจ้าเป็นมิตรกัน
ข้าก็แค่อยากสร้างโลกสําหรับมนุษย์
มันก็เท่านั้นเอง
ข้าไม่ใช่มนุษย์ แล้วก็ไม่ใช่ภูตด้วย
องค์ราชาเดธเพียร์ซ
บังอาจนัก
บ้าเอ๊ย
หน็อย แก
อีกแล้วเหรอ
ถ้าไม่รีบปิดฉากละก็
ข้าก็จะสูญเสียความเป็นตัวเองไปอีก
ถ้าสมมติว่าถึงเวลาที่ลูกต้องต่อสู้ เพื่อช่วยใครสักคนขึ้นมา
ลูกจะทํายังไงเหรอจ๊ะ
ใช่แล้ว
ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยท่านแม่
ต่อให้ข้าจะเป็นอะไรไปก็คง...
แล้วเขาล่ะ
ข้าคงลากเขาให้มาพัวพันไม่ได้...
ทําให้ข้าเห็นสิ
ตัวตนที่แท้จริงของเจ้า ที่แม้แต่ตัวเจ้าเองยังหวาดกลัวน่ะ
ข้าบอกแล้วไง ว่าไม่ต้องมาห่วงข้า
เจ้ารู้หรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา
รีบๆ ลงมือสักทีสิ
ไม่อยากช่วยท่านแม่ของเจ้าหรือไง
อย่าทําเป็นได้ใจนักนะ เจ้าพวกเด็กเหลือขอ
ข้าไม่มีเวลามาเล่นกับเด็กอย่างพวกเจ้าหรอกนะ
ให้เจ้าพวกนี้เป็นคู่ต่อสู้ให้พวกเจ้าก็เกินพอแล้ว
คทานั่นคือตัวควบคุมสินะ
แบบนี้ยิ่งจบไวขึ้นเยอะเลย
เด็กโง่เอ๋ย
แลนสล็อต
ไม่ใช่ทั้งมนุษย์และภูตอย่างนั้นเหรอ
ช่างน่าสนใจจริงๆ
คงไม่เสียหายอะไรหรอกนะ ถ้าข้าจะขอชมหน่อยว่าแปลงร่างออกมาเป็นอะไร
แหม ข้าคงใช้ประโยชน์เจ้าได้มากโขเลยล่ะ
บ้าเอ๊ย
พลังเวทของเจ้าทําอะไรข้าไม่ได้หรอก
พลังนี่มัน ไฟแห่งแดนนรกเหรอ
พลังของเจ้าเด็กนั่น ไม่ได้มีแค่พลังของเผ่าเทพธิดางั้นเหรอ
ไปหาที่หลบซะ
ค่ะ
ยังลังเลอีกเหรอ
ข้าให้เวลาพวกเจ้า
เหลิงกันให้พอแค่นี้แหละ
พวกเอมพ์ตี้นับหมื่นล้อมรอบอยู่ด้านนอกปราสาท
อย่าหวังจะได้กลับไปทั้งเป็นเลย
ไอ้พวกเด็กเหลือขอ
ถ้าเราต้องต่อกรกับจํานวนที่เยอะขนาดนั้น คงไม่รอดแน่
เหมือนว่าเราจะมาถึงกันแล้วนะ ว่าแต่ที่นี่คือที่ไหนเหรอ
อีก 400 หลา จะถึงจุดหมายแล้วล่ะ
นี่ใช่ปราสาทเอดินเบอระที่ทริสตันมาแน่เหรอ
ไม่ผิดแน่ ข้าสัมผัสพลังเวทเขาจากปราสาทได้
อย่าบอกนะ
ว่าพลังเวทอันทรงพลังล้นเหลือนี่มัน...
กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
ท่านพ่อมาได้ยังไงเนี่ย
เอ๊ะ เจ้าพวกนี้นี่มันอะไรของมันเนี่ย
เอมพ์ตี้
จัดการพวกมันให้แหลกเป็นผุยผงเลย
ท่านพ่อ
ฟูลเคาน์เตอร์
(ฟูลเคาน์เตอร์)
ดีล่ะ
คงต้องขอบคุณไดแอน ที่ทําให้พวกเรามาถึงที่นี่ได้ในพริบตาด้วย
จะปาแล้วนะ
แรงแขนกับการควบคุมยังเหมือนเดิม ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลยนะ
อือ
เหมือนจะเคยใช้พลังแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่งนี่เนอะ
ตอนไหนข้าก็จําไม่ได้แล้วสิเนี่ย
เมื่อ 15 ปีก่อนไง
ตอนที่ราชินีเอลิซาเบธถูกเฮนดริกสันลักพาตัว
เออ ตอนนั้นแหละ
ตอนนั้นอาจารย์ก็ลําบากเอาการเลยเนอะ
สะ สุดยอดเลย
ข้าก็เคยได้ยินเขาเล่ากันมานะ
แต่ไม่เห็นรู้เลยว่าพวกท่านพ่อจะแกร่งขนาดนี้
ชิ ทําไมท่านพ่อก็มากับเขาด้วยล่ะ
ถ้าหมอนั่นสร้างสะพานน้ําแข็งขึ้นมา
แปลว่าลูกชายข้าก็อยู่ที่นี่ด้วยสินะ
เป็นไปได้ยังไง
กองทัพที่ใหญ่โตขนาดนี้
กลับถูกทําลายลงในพริบตาเดียว
นี่พวกเรา...
กําลังต่อกรกับศัตรู ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นฝันร้ายที่มีชีวิตอยู่เหรอครับ
โทษทีนะ
แต่การจู่โจมแบบทีเผลอคงไม่ได้ผลนะครับ
หัวหน้า
อ้าว มากันแล้ว
เหมือนจะเกิดเรื่องใหญ่โตมโหฬารขึ้นแฮะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เดี๋ยวก่อน เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วล่ะ หัวหน้า
นี่ค่ะ หัวหน้า
เมลีโอดาส
เอลิซาเบธ คําสาปหายไปแล้วเหรอ
ใช่
ค่อยยังชั่ว
แหม เมลีโอดาสนี่ก็...
ทําแบบนี้ต่อหน้าทุกคนไม่ได้นะ
- เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย - เมลีโอดาส
โล่งอกไปที
ลูกชายของเรา ทริสตันเป็นคนช่วยไว้น่ะ
ตอนที่คําสาปที่สาปคลายลง
ข้าถึงรู้สึกได้ถึงพลังเวทของเขา
ฝีมือเขาเหรอ
ท่านพ่อ ท่านแม่
ท่านแม่กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว
ดีแล้วล่ะ
บ้าน่า
มันไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
หึ...
แต่ถ้าเกิดว่าพวกท่านพ่อไม่มา พวกเราจะเป็นยังไงกันนะ
แต่อย่างน้อยข้าก็ได้เห็นฟูลเคาน์เตอร์ของแท้ กับตาตัวเองแล้วล่ะ
โคตรเจ๋งเลย
ชิชะ
ยังไงก็ดีกว่าเคาน์เตอร์ห่วยๆ ของข้าใช่ไหมล่ะ
นี่ แลนสล็อต
ทําไมเมื่อกี้ถึงพูดแบบนั้นล่ะ
ก็เพราะเจ้าเอาแต่ทําอะไรเรื่อยเปื่อย
จนไม่ยอมเอาจริงสักทีไงล่ะ
แต่ข้าอาจจะเสียความเป็นตัวเอง จนเผลอทําร้ายเจ้า
เหมือนตอนที่เราเป็นเด็กก็ได้นะ
ถ้าโชคร้าย ก็อาจจะเกิดเรื่องร้ายกว่านั้น
เจ้านี่นะ ทําตัวได้โคตรน่ารําคาญเลย
หา อะไรของเจ้าเนี่ย
นี่ข้าห่วงเจ้าอยู่นะ
น่ารําคาญชะมัดเลย
คิดจะหนีเหรอ
เฉิ่มชะมัด ไม่ทันไรก็หนีหางจุกตูดแล้วเหรอ
น่าผิดหวังจริงๆ
- รอเดี๋ยวสิ - เฮ้ย
เอสคานอร์ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวข้ากลับไปแน่นอน
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
เป็นที่ที่พวกเราไม่รู้จักน่ะ
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าใช่บริทาเนียหรือเปล่า
แลนสล็อต
มีเหตุผลอะไรให้ต้องไล่ตามเจ้าหมาขี้แพ้ด้วยล่ะ
การต่อสู้ในวันนี้เราก็ชนะไปแล้วนี่
ไม่ได้นะ
ต้องให้เขาสาบานว่าจะไม่ทําแบบนี้อีกแล้วด้วยสิ
ทริสตัน
จะมองไปตรงไหน ก็มีแต่ร่องรอยการต่อสู้เต็มไปหมดเลย
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
เอสคานอร์ เจ้าก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ
เอสคานอร์เหรอ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ
หัวหน้า คุยกับมันรู้เรื่องเหรอ
แล้วทริสตันอยู่ที่ไหนเหรอ
เจ้าพูดอะไร ข้าไม่เห็นเข้าใจเลย
ว่าไงนะ
ทริสตันไล่ตามชายไว้หนวด
แล้วก็หายเข้าไปในหมอกเหรอ
ทริสตันอยู่ด้วยกันกับเด็กผู้ชายอีกคน ที่อายุไล่เลี่ยกันเหรอ
เขาคงจะกําลังไล่ตามเดธเพียร์ซอยู่ก็เป็นได้นะ
เดธเพียร์ซเหรอ
เพราะว่าเจ้านั่นแค้นเผ่าอื่นแบบฝังหุ่นเลยนี่
ดูจากสิ่งที่เกิดขึ้น คนที่บงการเรื่องทั้งหมด ก็คงจะเป็นหมอนั่นแหละ
แต่เด็กอีกคนที่อยู่กับทริสตันด้วยเป็นใครงั้นเหรอ
ลูกชายข้าเอง
แลนสล็อตเหรอ
เขามาทําอะไรในที่แบบนี้ล่ะ
บัน เจ้ารู้อะไรเหรอ
ชีวิตข้าก็เกิดเรื่องนู่นนี่เยอะแยะเลยล่ะ
ข้าคิดว่าสิ่งที่มีลักษณะคล้ายหมอกนั่นน่ะ
อาจเป็นสิ่งที่ใช้เวทมนตร์สร้างขึ้น เพื่อเป็นประตูเชื่อมต่อไปอีกมิติหนึ่งก็ได้
เจ้าคือคนที่ร่ายคําสาปใส่ข้าเหรอ
เอลิซาเบธ
ภารกิจของข้า
คือการทําลายล้างเอลิซาเบธแห่งเผ่าเทพธิดา
นี่มันอะไรกัน
ตอนนั้นข้าอาจจะหลับอยู่
เจ้าจึงสบโอกาสโจมตีข้าทีเผลอ
แต่ไม่มีทางใช้แผนเดิมกับข้าซ้ําสองได้หรอก
ข้าจะทําเพื่อลูกชายข้าที่ต้องมาเสี่ยงอันตราย เพื่อช่วยชีวิตข้าด้วย
แสงสว่างจงบังเกิด
สัตว์ประหลาดที่ถูกจัดการกลายเป็นปีศาจแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ใจเย็นก่อน เราไม่ได้จะโจมตีพวกเจ้านะ
สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลงแล้วล่ะ
ใช่แล้วละ
จากนี้ไป พวกเราห้าเผ่าพันธุ์มาใช้ชีวิต อยู่ร่วมกันฉันมิตรกันนะ
อะไรเนี่ย
ไปซะแล้ว
นี่ หัวหน้า
พวกเขาพูดว่าอะไรเหรอ
บอกว่าเราไม่มีทางญาติดีกับมนุษย์หรอก
เพราะพวกมนุษย์จับตัวทั้งเผ่าปีศาจ ยักษ์ และภูต
และเอามาแปลงร่างให้อยู่ในสภาพนั้น
ด้วยพลังแบบนั้น
"พลังแบบนั้น" เหรอ
อะไรกันเนี่ย
ทริสตันกับแลนสล็อตกําลังสู้อยู่กับอะไรกันแน่
ยกโทษให้ไม่ได้
เจ้าอยากบอกว่าตัวเองคือฝ่ายธรรมะ ส่วนข้าคือฝ่ายอธรรมงั้นเหรอ
ไม่น่าโผล่ออกมาเลย ดูเขาโกรธเจ้าเอาการเลยนะเนี่ย
ข้าไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย
แต่การที่เจ้าเกลียดชังเผ่าพันธุ์อื่น ด้วยเหตุผลส่วนตัว
มันเป็นเรื่องผิดนะ
ถ้าอย่างนั้น การที่ท่านเดนเซลถูกฆ่า
เจ้าจะบอกว่ามันช่วยไม่ได้งั้นเหรอ
ที่ถูกหลอกใช้เพราะความรู้สึกที่มีต่อท่านเดนเซล ก็ช่วยไม่ได้งั้นเหรอ
ท่าทีเจ้าหมอนี่มันแปลกๆ นะ
นั่นสิ
ข้าไม่ปล่อยวาง...
กับความแค้นนี้หรอก
ความรู้สึกแปลกๆ นี่ไม่ได้มาจากตัวหมอนี่
แต่มาจากคทานั่นเองเหรอ
ข้าจะต้อง...
ล้างแค้น
นี่เรื่องจริง...
หรือว่าเป็นฝันร้ายกันแน่
จะเรื่องจริงหรือฝันร้าย ถ้าเราไม่ฆ่า เราจะถูกฆ่าตายก่อนนะ
อื้อ
อย่ามัวแต่เหม่อสิ
เจ้าบ้าเอ๊ย
ก่อนหน้านี้ข้าบอกแล้วไงว่าให้เอาจริงน่ะ
แต่ว่า...
ดูนี่นะ
ยอดเลย
เอานี่ไปกินซะ
ตามข้ามา
เจ้าจะทําอะไรน่ะ
ไปภูเขาหินนั่นกัน
ช่วยถ่วงเวลาให้ข้าหน่อยสิ
ชูตติ้ง สตาร์
เอาไปกินซะ
สําเร็จแล้วเหรอ
โธ่เอ๊ย ยังไม่สําเร็จเหรอ
ข้าบอกแล้วไง
ว่าถ้ายังไม่เอาจริง เจ้าก็เอาชนะมันไม่ได้หรอก
แลนสล็อต
ไม่นะ...
ทริสตัน
เกิดอะไรขึ้นเหรอ เอลิซาเบธ
บอกแล้วไงว่าเจ้าไม่ต้องเป็นห่วง
เด็กคนนั้นเป็นลูกเรานะ
แต่ว่า...
แถมอยู่กับแลนสล็อตด้วย หายห่วงน่า
เนอะ บัน
ไม่รู้สินะ
ไม่รู้ได้ไง นั่นลูกชายเจ้านะ
ลูกเรากังวลตอนต่อสู้ตลอดเลยนะ
ไม่สิ
เขากลัวว่าเลือดที่อยู่ในร่างกายเขา จะเดือดพล่านและทําเขาคลั่งน่ะ
- สายเลือดเผ่าปีศาจน่ะเหรอ - ใช่จ้ะ
ข้ารู้อยู่แล้วล่ะ
ในวันเกิดครบรอบสิบขวบ ที่เขาฝึกต่อสู้อยู่กับแลนสล็อต
แล้วเผลอทําร้ายแลนสล็อตเข้าน่ะ
ถ้าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ขึ้นมา ข้าก็พร้อมจะสละชีวิตเพื่อหยุดเขา
แต่มันน่าเศร้านะ
ที่เด็กคนนั้นไม่คิดที่จะเชื่อใจข้าเลย
เด็กคนนั้นไม่ได้คิดแบบนั้น...
ถ้าเป็นเรื่องนั้น มีอยู่อย่างหนึ่งน่ะ
ขอข้าพูดเสริมสักหน่อยก็แล้วกันนะ
กอว์เธอร์
ทําไมผิวถึงได้แข็งขนาดนี้นะ
ทํายังไงดี
ทํายังไงดีล่ะ
ไม่มีทางเอาชนะได้เลย
มันแข็งแกร่งเกินไป
ข้าคงได้ตายอยู่ที่นี่จริงๆ แล้วล่ะ
แต่ว่า...
เลือดในกายข้ากําลังเดือดพล่าน
หัวใจของข้า...
เต้นระรัวไม่หยุดเลย
แลนสล็อตไม่อยู่ที่นี่แล้ว
ใช่ ไม่มีใครอยู่ข้างๆ แล้ว
นอกจากข้ากับสัตว์ประหลาดตัวนี้ก็ไม่มีใครแล้ว
ไม่จริง พวกเขายังมีชีวิตอยู่เหรอ
ทํายังไงดี ข้าควรทํายังไงต่อดี
อะไรเนี่ย
อุตส่าห์ไปได้สวยแล้วแท้ๆ เชียว
เจ้านั่นไม่ใช่มนุษย์หรอก
ไม่รู้สึกถึงเจตจํานงหรือพลังชีวิตของมนุษย์เลย
ว่าง่ายๆ
เจ้านั่นมีแค่เปลือกนอกเท่านั้นที่ยังเป็นมนุษย์
แลนสล็อต เจ้ายังไม่ตายสินะ
ดูนั่นสิ มันกําลังสนุกกับเสียงกรีดร้องพวกนั้นอยู่
ให้ตายสิ เจ้านั่นมันบิดเบี้ยวไปหมดแล้ว
เพราะงั้นเจ้าไม่ต้องไปใส่ใจหรอก
รีบๆ เอาจริงได้แล้ว
ทําไมเจ้าถึงพยายามบอกให้ข้าเอาจริงด้วยล่ะ
เพราะข้าอยากปิดฉากเหตุการณ์ในตอนนั้น ตั้งแต่ที่เรากลับมาเจอกันยังไงล่ะ
ตอนนั้นที่เจ้าหมายถึง...
คือตอนที่ข้าทําเจ้าเป็นแผลเป็นบนหน้างั้นเหรอ
ใช่แล้ว
ตัวข้าในตอนนั้นยังอยากเอาคืนเจ้าอยู่ไง
ว่าไงนะ
- คนรอบข้างเข้ามาห้ามข้าไว้ - อย่ามายุ่งนะ ข้าไม่เป็นไร
แต่ความน่ารําคาญมันเริ่มหลังจากนั้น
ทั้งที่ข้าบอกแล้วว่าให้มาสู้ด้วยกันต่อ รู้ไหมว่าเจ้าพูดว่าอะไร
ข้าไม่อยากทําร้ายเจ้าอีกแล้ว
ว่าง่ายๆ คือข้ายังเอาชนะเจ้าไม่ได้ เพราะงั้นข้าควรหยุดสินะ
ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะ...
หนวกหูชะมัด
โทษที แต่ข้าไม่ได้ตั้งใจอ่อนข้อให้หรอกนะ
ไม่ว่าจะเป็นตอนนั้น...
หรือว่าตอนนี้
ไม่อยากลากข้าเข้ามาพัวพันงั้นเหรอ
อย่ามาพูดจาอวดดีกับข้านะ
ข้าเอาจริงนะจะบอกให้
เจ้าจะเอาจริงแค่ไหน ข้าก็ไม่สนหรอก
เพราะข้าจะอัดเจ้าให้น่วมเพื่อหยุดเจ้าเอง
เอาจริงเลย ใส่มาให้สุดแรงเกิดเลย
อย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ
ข้าน่ะเชื่อคําพูดของเจ้านะ
รู้น่า
ทริสตันต้องการใครสักคนที่สามารถควบคุม ดูแลด้านที่เขาทําไม่ได้น่ะ
- มันก็ใช่อยู่หรอก - นั่นสิ
แล้วหัวหน้าทําไม่ได้เหรอ
หากวันนั้นมาถึง สักวันหนึ่ง
ลูกนกก็ต้องบินออกจากรังใช่ไหมล่ะ
ทริสตันไม่มีทางเป็นเด็กน้อยไปตลอดหรอก
ตัวเขาเองก็คงรู้เรื่องนี้อยู่แก่ใจอยู่แล้วล่ะ
สิ่งที่ทริสตันต้องการต่อจากนี้ไปก็คือ...
สิ่งที่บันให้กับหัวหน้า แล้วก็กลุ่มคนอย่างพวกเราไงล่ะ
ไชนิ่ง โร้ด
(ไชนิ่ง โร้ด)
เจ้านี่พิลึกคนจริงๆ
นอนสลบไปพร้อมรอยยิ้มเนี่ยนะ
ดูยังไงคนที่เป็นต้นเหตุทั้งหมดก็คือเจ้านี่
โลกใบนี้ไม่ต้องการเผ่าพันธุ์อื่น นอกจากมนุษย์หรอก
ข้าไม่มีวันให้อภัยพวกที่ช่วงชิง
คนที่ข้ารักและความภูมิใจของข้าไปหรอก
ข้าเข้าใจความรู้สึกนั้นดีเลยล่ะ
ข้าเองก็คิดเช่นนั้น
ท่านคือ...
เราโอบอุ้มอุดมการณ์เดียวกัน
และร่วมเดินไปในเส้นทางเดียวกัน
ข้าขอมอบสิ่งนี้แก่เจ้า
เศษเสี้ยวแห่งความโกลาหล พลังที่จะทําให้ ความปรารถนาของเจ้าเป็นจริงยังไงล่ะ
ช่างแสนวิเศษเหลือเกิน
เป็นพระคุณอย่างสูงเลยขอรับ
องค์ราชาอาเธอร์
นี่ก็รายที่สามแล้ว
- ทริสตัน - ทริสตัน
เขาหลับอยู่แฮะ
เจ้าลูกคนนี้นี่
ค่อยยังชั่ว
นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
เดธเพียร์ซ
นึกแล้วเชียว คนร้ายในคราวนี้คือเขานี่เอง
ท่านแม่ ที่นี่คือ...
ทริสตันฟื้นแล้ว
เดี๋ยวสิ ท่านแม่
ท่านพ่อ
เอ่อ ขอโทษนะครับ ท่านพ่อ
เจ้าเก่งมากเลย ทริสตัน
ท่านพ่อครับ
ชุดเจ้าขาดวิ่นหมดเลยนะเนี่ย
ขอบคุณครับ
เอ๊ะ แล้วแลนสล็อตล่ะ
แลนสล็อต
ข้าขอฝากเจ้าช่วยดูแล...
แลนสล็อตให้ทีนะ เจริโค่
ต้องออกเดินทางในฐานะพี่เลี้ยงเด็กอีกแล้วเหรอ
ให้ตายสิ
ไม่พัฒนาไปไหนทั้งพ่อทั้งลูกเลยนะ
คําบรรยายโดย: สุมยา มวยดี