COSTA DE SUFFOLK, INGLATERRA
Veña, vai!
Aí! Diríxete ao faro, meu nobre reno.
Boa noite, Santi!
Graciñas, Bill!
Conseguido! A derradeira vila en Inglaterra.
Xa non queda nada.
Coiro. Pensaba que o reto era chegar,
pero temos unha vila chea de desfeitas
e precisan un homiño coa barba ben posta para resolvelas.
Si, ese home tan feito co mono vermello son eu, Santa Claus.
E esa noite caérame un nevarío de fastíos:
voaba cun só reno baixo o peor temporal da historia.
Pero iso non me había deter.
O Nadal de Wellington-on-Sea precisaba un gran saco de remedios.
Ides oír a historia
dunha das noites máis duras da miña longa carreira.
Pensándoo ben,
todo comezou a torcerse na obra de Nadal da escola,
o 22 de decembro ás 16:00.
Abrigádevos ben e preparádevos para Aquel Nadal.
Velaquí os nosos desventurados heroes.
Este é Danny, o rapaciño novo,
tentando pasar desapercibido.
Agás para o seu gran amor: Sam a medorenta.
Viches a miña irmá? Ten que facer de san Xosé.
Non.
E, para rematar, a rebelde da vila: Bernadette.
Veña, nenos. Hora de brillar no escenario.
Un espírito libre e indomable, amais da directora da obra.
Perfecto.
Tres minutos para comezar. Non me decepcionedes.
Charlie, onde estás?
Acouga, Sam, xa chegará. Aínda hai tempo.
E, se non vén, saes ti. Toma, ensaia.
Ai, non. Non.
Ti escribiches o guión e sodes xemelgas idénticas.
Desde a perspectiva do ADN, tanto dá unha ca outra.
Non. Agarda, Bernadette! Charlie e eu somos moi distintas.
- Segundo. - Bernie…
Dous minutos e empezamos.
Si, Sra. Trapper.
Danny!
E papá?
Ei, ti, o novo.
De que vés disfrazado?
Iso, ti que es?
Un garavanzo.
E por que semellas unha pataca enorme?
- Pois… - Trinta segundos.
A cousa estase poñendo seria.
Alguén viu a Charlie? Ninguén?
Grazas por vir, Charlie. Hora do espectáculo.
Prendede a candea.
Charlie, onde andabas?
Decidín que o meu personaxe leva barba.
Iso é pelo de can?
Quen sabe.
Confía en min. Vai ser todo un éxito.
Samantha. Bernadette.
Tócavos. Que Deus teña piedade.
Moito me gustan as obras da escola.
Pois serás o único.
Que empece a función!
Nenos con disfraces que lles tapan os ollos e unha tarima.
Un plan infalible, non?
- Xesús… - Ai, Deus.
…éravos un tipo bárbaro.
Pelo longo, barba, traballaba a madeira…
Era un hipster, vaia.
Non querería ver a mesma obra aburrida de Nadal
ano tras ano, non si, pais?
Aí o tedes.
Querería ver una obra divertida, diversa e vexetariana
con temas pop e reflexións sobre o cambio climático
escrita pola xenio da escola, Sam.
Tócache.
Si. Pensei que non iría mal cambiar as cousas…
Gran discurso, Sam. Veña.
Agarrádevos, que veñen curvas! Con todos vós, As Tres Raíñas Magas!
Déalle, Sra. Beccles.
Ven, Sam. Veña!
AS TRES RAÍÑAS MAGAS
Harry.
Sube o pano.
Tras unha longa travesía a pé,
porque, claro está, non aprobamos o avión,
por fin chegamos a Belén.
Xa era hora.
Temos que atopar onde durmir. A miña muller, María, está encinta…
Contra!
…e vaille saír sandía.
Charlie!
Moi ben salvado.
Feliz aniversario, Xesús.
Feliz aniversario. Feliz aniversario, Xesús.
Seguide esa estrela!
Feliz aniversario, Xesús. Feliz aniversario.
Antes eramos pastores, pero pasámonos aos vexetais orgánicos.
Vimos ver a Xesús
co noso gando de brócolis, millo, berenxenas…
- Ola, mamá. - …e un garavanzo.
E un garavanzo!
Garavanzo.
Que ten máis pinta de pataca.
Papá, non me rifes. Non podo nin durmir.
Mais xa me decidín. Vou quedar co bebé.
Deus bendito.
Vai quedar co bebé.
Ai, non!
Ups.
Boa esa, Teddy.
Caladiños!
Cambiádevos e saíde cos vosos pais.
Si, Sra. Trapper.
Mañá acabará a tolemia e celebraremos a fin do trimestre
con ecuacións de cuarto grao e unha revisión de piollos.
Veña, bulide!
Deica!
Unha pataca xenial, rapaz novo.
É que…
- Adeus, Teddy. - Tanto ten.
Facede sitio.
Gustouvos a obra?
Gustoume moitísimo!
Que ben! Toda?
A ver… Non me convenceu tanto cambio na historia, Bernie.
E habíache diálogos un pouco… modernos.
Xa, era a idea. E os chistes que?
Xesús non casa moito cos chistes.
A ver se o entendín.
Gustouvos todiño agás o diálogo, a trama e os chistes?
Iso só deixa o título.
Certo. Era pésimo.
A revolución do Nadal terá que agardar, Evie.
Amodo, Basil.
Arreade, tartarugas.
Charlie chegou tardísimo. Nunca pasara tanto medo.
Vaiche boa. Se che dá medo todo.
- Non. - O cambio climático,
a extinción das abellas, as abellas, os xoves,
que faga trasnadas e me cachen, que as faga e non me cachen,
os pallasos, os imperdibles, perder cousas…
Deixeime algo?
O infinito. Hai demasiado.
Está todo dito.
Acouga, hai un charco…
Charlie!
Wellington éche un sitio ben fermoso.
Dos meus favoritos de Inglaterra.
Unha vila costeira con bicicletas, pontes irregulares, malos condutores…
Curva pechada!
…rúas con luciñas
e unha morea de espléndidas tradicións de Nadal
que organiza o meu vello amigo,
Bill o fareiro.
Xenial, rapaces.
Aquí todos devecen polo Nadal.
Boa noite, McNutts!
Todos todiños.
Por fin.
Veciños, desaloxade o vehículo.
Non volvo subir nesa condenada lata de sardiñas.
- Harry. - Grazas, chofer.
Nada, rapaces.
Mañá lévovos ao último día de clase e, trala voda da miña querida irmá,
a familia da palleira celebrará o Nadal xuntiña.
O mellor Nadal da historia!
- Ata mañá! - O mesmo Nadal de sempre.
Ola, mamá.
Mamá?
Ola, Danny. Fixeches xenial de garavanzo!
Perdoa por marchar.
Como foi?
Había estar mellor con papá alí.
E se a rapaza máis guapa e lista do mundo
non me pasase por alto.
Vaia desastre.
Que ben.
Saio do traballo ás doce. Tes cea no forno…
Papa marrón requentada. De nada!
Grazas, mamá.
Quérote, caracoliño.
E ela tamén te quererá algún día.
Parva a última!
Charlie, ollo.
Eu non compito.
Só quero estar na cama ás 9:00.
A que non me colles!
Volvín gañar.
- Hai algo no que non sexa boa? - Hai.
Ser boa.
Non deberías recoller antes de que veña Santa Claus?
Aquí estaba.
- Ala, esas son novas. - Son. Pistiñas para Santa Claus.
Eu tamén pedín unha guitarra lustrosa. É o primeiro da miña lista.
Non son "guitarras lustrosas".
Son resoadoras National de cono simple.
Aí vai.
"Santa Claus, dáme ou verás…".
Verás que?
Como o meto nun saco e lle afeito a barba.
Non o podes chantaxear.
Non te apures, Samski.
O gordo dos agasallos xa me coñece.
Mira.
Agora si que cae.
Que bonito.
Para bonito o ben que o imos pasar.
Charlie, para ti pasalo ben sempre é meterse en leas.
- Contra! - Que?
O pelo da barba non sería de Buddy?
Veña! Estás todo mollado.
Pode ser.
En serio, se fas máis falcatruadas,
Santa Claus non che deixará nada
e entón será o peor Nadal da historia.
Xa vistes o panorama.
O Nadal estaba ás portas da vila de Wellington.
E todo estaba a piques de se embarullar máis.
Carafio!
A neve pode ser unha bendición ou unha maldición.
23 DE DECEMBRO
Ala!
Día de nevada?
Hoxe pecha a escola!
Librámonos do exame de Trapper!
- Que chulo! - Eu non saio.
- Bo día, meu amor. - Non o digas.
Moito me gustan os días de nevada!
- Dito queda. - Día de nevada!
- Empeza a batalla campal! - Viva!
Isto é alucinante!
CANCÉLANSE AS CLASES POLA NEVADA.
É EN SERIO?
XA O SABEDES? É NEVAR E ENCHER!
A FACER BONECOS!
HOXE QUEDO NA CAMA.
CANCÉLANSE AS CLASES POLA NEVADA
Miña madriña, viches…? Aí vai.
Vou tarde.
Bo día! Vou tardísimo!
Sorte na escola, Danny. Non chegues tarde!
Non, ho.
HORA DE SAÍR!
AGORA SI QUE SI!
VAS TARDE!
Mira para aí.
Éche unha boa nevada.
Grazas polo té e a torrada.
De nada. Onte chegaches tarde, fuches de cita?
Fun, cun octoxenario nun penico.
Falando de citas,
como vai a campaña de conquistar a Sam?
Non hai campaña ningunha. Xa van seis meses
e aínda son o rapaz novo e invisible, agás para a arrepiante Sra. Trapper.
Se o amor fose doado, o teu pai non habería fuxir
cunha hixienista dental de 25 anos.
Non digas esas cousas cando papá estea aquí.
Quero un Nadal divertido, coma antes.
Seino, meu ben. E sabes que?
É cuestión de tempo que engaioles a Sam
e partades cara ao solpor no teu monster truck.
Non lle vexo a lóxica.
Fáltanme saber engaiolar e o monster truck.
Iso son minucias.
Eu son tímido, ela, medrosa. Éche imposible.
NON ESQUEZAS O GORRO!
Saíde todos!
Agarda!
Vou!
Son todo un anxiño.
Ala, día de nevada.
Quieto aí, Williams.
Ola, Sra. Trapper.
Bo día, Williams.
A escola está baleira.
Certo é.
Mellor voume, logo.
- Ou seica non. - Perdoe?
Supoño que viñeches porque a túa nai traballaba cedo
e non recibiu o aviso.
Podes repasar as túas materias.
Si… talvez.
Vouche lembrar a túa situación académica actual.
Química, penúltimo da clase.
Matemáticas, último da clase.
Debo continuar?
Case non.
Sabia decisión. Pase, don Williams.
Vas levar!
- Guerra! - Teddy, ollo!
En todo o fociño.
Vinganza!
Lánzame, Bernie!
Non vos preocupa deixar a Bernie a cargo destas bestas mañá,
mentres imos de voda?
Seica, pero… non.
Xa é case adulta e pode ser moi responsable.
A polos pais!
Cando quere.
Non sei que pensar.
Vaise distraer co Netflix
e deixar aos nenos facer fogueiras…
dentro da casa.
2x ao cadrado menos 5y máis 7y é igual a…
A quinta esposa de Henrique VIII morreu executada por…
…mesturar un ácido cunha base e…
…definiu singularidades espazotemporais no seu sánscrito nativo.
Williams?
Williams!
Andabas a durmir?
Estaba concentrado.
Cos ollos pechados?
É como mellor me concentro.
Sae dez minutos.
A ver se o frío glacial reanima crioxenicamente ese cerebro teu.
Charlie, a que andas?
Aí chega. Isto vaiche encantar.
Can pailaroco! Xa verás cando entremos.
Mira.
Vello rosmón. Non sei como te aturo.
E as chaves?
Teño os pés xeados!
Non!
Que ben. A Buddy nunca lle dan galletas.
Queda o mellor.
Deixa iso, demo de can!
Axuda! Matáronme!
En toda a cachola! Ben!
Charlotte Beccles!
De prestares atención en Física, Williams,
saberías que, se a masa dun corpo
é superior á do corpo que ten debaixo, esmágalo.
Hai que colocar a bóla pequena sobre a grande.
É mecánica newtoniana básica.
Era máis grande.
Pero caéuseme un cacho.
Sandeces.
Teño que ensinárvolo eu todo?
Olla e aprende.
E un.
Dous.
Tres.
Catro.
Cinco. Seis.
Sete.
Así se fai un boneco de neve.
Prestaches atención, Williams?
Prestei.
Daquela, faille unha muller.
Nada mal.
Deus santísimo. Veña, tócanos Física.
Si, señora.
Tamén podes seguir coa física aplicada
e facerlles unha casa a este señor e á súa esposa semitorta.
Que che parece?
Parouse baixo a árbore equivocada no momento equivocado.
Un tráxico accidente.
Foi só iso?
Vale… un tráxico e afortunado accidente.
Charlie.
Xa xogastes bastante na neve, penso eu.
Imos ler unha horiña, si?
Mira…
El fai unha lista e revísaa con tesón,
e pronto saberá quen foi bo e quen non.
Que sutil, mamá.
Santa Claus está…
a chegar.
OPERACIÓN: AXUDAR A BUDDY
MISIÓN CUMPRIDA!
Está condenada.
Ven, Evie.
- Nenos, hai pasteis de froita! - Lévame.
Pasteis de froita!
Abandonade o barco!
Se nós dominásemos o mundo sería todo máis divertido. Non si, Evie?
- Moito máis! - Agardade!
Ai, concho!
Voilà! Mecánica newtoniana básica.
Pois… Si, é un traballo satisfactorio.
Resulta que non es tan panoco como pareces.
A campá. Recolle e para casa, Williams.
Anda, xa é hora. Vale.
Nunca o pasara tan ben na escola!
Podo preguntarlle algo?
Onde aprendeu a facer iso coa neve?
Pregunta denegada. Andando.
Pobre Danny.
Éche duro facer amigos ás veces, non si?
Agardade por min.
Ao meu parecer, o Nadal actúa un pouco a modo de lupa emocional.
Se te sentes feliz e querido, o Nadal farache sentir aínda mellor.
Porén, se te sentes só e abandonado, a lupa ponse a traballar
e todas esas cousas malas semellan aínda peores.
E xusto o que faltaba era unha xistra complicando as cousas.
24 DE DECEMBRO
Díxenvos que ía amainar antes de marchar nós.
Mira, xa clarea.
Que desgraza.
Bernadette, quedas ao mando.
Xenial! Que ben o imos pasar!
Despois de faceren todas as cousas da lista de Noiteboa.
1. COIDA DE EVE!
Vale.
Logo imos facer o mesmo de sempre?
Abofé. As tradicións todas.
O xantar de pavo, o filme clásico de Nadal, o paseíño…
Moito me gusta a tradición das tradicións tradicionais.
Coma a todos.
A todos? Estás segura de iso?
Iso penso, si.
Cando empezaches a querer cambiar o Nadal?
Cando cumprín sete.
Sexa como for, ti cumpre co teu deber.
É o teu traballo.
A traballar, Bernie.
E as celebracións de Nadal comezarán ao volvermos nós.
Perdón. Pensei que o iamos celebrar.
Eu non celebro así nunca.
Aburiño.
Adeus, nenos!
- Adeus! - Pasádeo ben!
Polo menos temos oito horas sen pais.
Ben! Oito horas sen nenos!
Moito me gustan os nenos!
Pero está ben pasar algo de tempo sen eles.
Bo intento, Eve McQueen, miña pequena escapista.
- Adeus. - Deica.
Adeus outra vez.
Veña, compañeiros presos, a nosa sentenza empeza cunha longa lista.
Moito me gustan os ferris!
É un barco que leva a furgo a cabaliño.
- Gústanche ata os clips. - Abofé, moito me gustan.
Os Rolls Royce de suxeitar as cousas.
É cousa miña ou hai uns nubarróns moi feos no horizonte?
Última hora:
se pensaban que a neve parara de todo, pénseno mellor.
Chega a segunda gran nevarada.
A secuela diríxese cara o sur e empeora por momentos!
Xa, supoño. De acordo.
Xa sei.
Vale, boa sorte. Grazas, Angie.
Temos un imprevisto gordo.
Que foi?
Cortaron as estradas. O carniceiro non ten o pedido de Nadal.
E como o granxeiro Yirrell é o único con pavos…
Non. Yirrel é o peor. É un torturapavos ruín e miserable.
E púñame alcumes na escola.
Xa, pero sen pavo non hai Nadal.
Por que? Merecen vivir.
Sen pavo, o Nadal non é Nadal.
Tanta falta fai? Podemos cear berenxena ou…
Charlie, miña nena.
Hai que saír.
Veña, apurade.
Mágoa.
Que foi?
Vaites, vaites, mira quen veñen.
Polo pan baila o can.
Hora de trocar carne por cartos.
Calma, hai pavos para todos.
Oxalá alguén fixese algo con este tugurio.
Aí falaches.
Só por saber, Sr. Yirrell, canto cobra por eles?
Xa me coñeces, Boubecles.
Só o dobre do prezo normal.
O dobre?
Iso polos pequenos.
Polos gordiños, o triplo.
É cousa da recente flutuación no mercado.
Iso é legal?
Precisamos o pavo.
Só efectivo.
Os beneficios irán para… un servidor.
Ei, sen faltar.
Charlie.
Ten cambio?
Ven con mamá.
Fagan o favor. Sen rifar, que saco a picaña.
Si!
- Ai, non. - Charlie, a que andas agora?
Imos ver a mercadoría, parécelles?
Sr. Yirrell…
Non é por atrasalo, pero cría os pavos en liberdade?
Home, claro. Son libres de pasearse pola gaiola.
- E dálles millo? - O que?
Pois… non diría tal. Sonche máis de comer lama.
Bulide, parvalláns! Veña!
Fin das preguntas da nena insidiosa.
Tras estas portas hai unhas aves…
Veña, saíde xa.
Non!
Atrás, atrás.
Damas e cabaleiros, os mellores de Yirrell, tenros e magros.
Velaquí os paviños!
Xa es meu!
Por que as desgrazas sempre lles tocan aos bos?
Estragácheslles o xantar de Nadal a todos.
Aos pavos non. Han estar ben ledos, penso eu.
Xa, estarán moi ledos,
pero agora Santa Claus non che ha deixar nada.
Non o ves? Amárgasme as festas a min tamén porque…
porque chas amargará a ti!
E lista.
A sobremesa para cando chegue papá.
Arrea, papa branca!
Talmente. Con nata batida por riba.
Teño que marchar xa, meu ben.
Seino, é Noiteboa, pero valo pasar moi ben co teu pai.
Chega nunha horiña.
E con máis agasallos que Santa Claus, vas ver. Deica!
Non esquezas a lista!
GOMINOLAS!
Mércalle algo a teu pai na tenda dos Beccles.
Onde vive Sam Beccles…
Vai a peor. Coidado aí abaixo.
Non o enroledes, baixádeo e xa.
PANXOLIÑAS DE NADAL
Ata outra, panxoliñas.
Bo Nadal.
Non. Feliz Noiteboa, Sami.
Felices festas, Sam.
Sam?
Apura, rula.
- Grazas. - Ola, Danny.
Si. Danny… Ese son eu.
Ola. Que coincidencia verte por aquí.
Vivo aquí.
Si, xa. Levas razón.
Xa o sabía.
Estou coas últimas compras.
ESTAMOS PECHADOS
Pero xa vexo que pechades.
Síntoo.
- Non hai xente polo… - Nevarío?
Ía dicir "o inminente desastre do cambio climático".
Si. Unha climatástrofe.
É que vén meu pai e ía mercarlle o que máis lle gusta: gominolas.
Encántanme. De feito…
Toma.
Coiro!
Éche bárbaro. Grazas.
Laranxa, a súa cor favorita.
Salvo o verde.
E o amarelo…
Hai que limpalo un pouco.
Disque saben mellor sen peluxe pegada e tal.
Xa. Despeluxados. É boa cousa.
Queres entrar en calor un anaco,
a salvo da climatástrofe?
Claro!
Non. Mellor vou a casa.
Non quero perder a chegada de meu pai.
Vale. Que emoción.
Vémonos, Danny.
Bo Nadal… agardo que o teu sexa bo.
Adeus… Sam.
Por que dixen que non?
Son o máis frouxo entre os frouxos.
Todo ben por aí?
Todo ben. Grazas.
Charlie, fai o favor.
Marchamos xa?
Un bailiño máis!
Tes razón. Mellor volver cos nenos.
MCMARIDO E MULLER
Hai que chegar ao ferri xa.
Ten que estar por aquí.
PECHE POR TEMPORAL
- Non pode ser. - Non pode ser!
Si pode ser.
Acougade.
Segundo a miña app, hai unha ponte a Sherringham
no outro cabo da illa. Colleremos a ruta longa.
Moito me gustan as pontes.
Son coma estradas abaneantes.
Paxariños listos.
Ti onde vas, Houdini?
Veña, hai moito que facer. Estarán a chegar.
Dálle, ti podes.
Se notas que perdes tracción, vira cara a onde derrapas.
Non vires moito! Se caemos da ponte, afogamos!
Non podo mirar.
Veña, velliña, que ti podes.
Que vos dixen? Xa está todo feito.
Coidado!
Agarrádevos!
Frea.
Para!
Iso eran…
- …pavos? - Pavos?
Agora imos na dirección contraria, parece.
Doulle marcha atrás e apañado.
Con coidado. Non pases do…
…bordo.
Dálle para atrás.
Non vai! Pisa máis o pedal.
Xa o intento!
Ti podes!
Xa sei! Botádevos para atrás.
- Ai, si. Boa idea, Harry. - Un pouquichiño máis.
- Ben! - Bravo!
Teddy, aí non.
O móbil!
Quen é? Mamá?
Ola, Bernadette.
Ola a todos. Que tal?
Tivemos un problemiña.
Igual non damos chegado esta noite.
- Non ides pasar o Nadal en casa? - Que? Non van estar?
Podería ser.
Mamá, que che pasa no pelo?
Xa. Non é nada.
Bernadette, vós quedádevos xuntiños na palleira, si?
E os calcetíns de Nadal?
Gardade batería para pedirmos axuda.
Haberá que improvisar.
Pechade todo e ficade xuntos. Non saiades ata que volvamos.
En serio?
- Teddy, fecha a porta. - Vou, xefa.
Imos estar ben. Ou iso creo…
Lembra ter vixiada a Evie.
Seguro que á mañá xa estamos na casa.
Ou non, se non chamamos aos servizos de rescate.
DESCONECTADO
- Pero… - Que pasou?
- Sen os pais? - En serio?
Púxenme moi triste.
Preme e logo solta.
Bótoche unha man.
Non, crávasme o brazo no…
Non.
Estades ben?
Ben?
Vai amodiño.
Dixen "amodiño", Harry.
Non ha ser tan terrible.
Ui. Pois si que o é.
E se volvemos andando?
Só se queres perder os dedos, as dedas e outras partes brandas por conxelación.
Hai que quedar na furgoneta.
Non dou creto. Imos faltar para os calcetíns.
Non te preocupes por iso.
Non?
Preocúpate por morrer aquí conxelada
e non vivir para ver outro Nadal.
Aí lle deches.
Iso non vai pasar. Beyoncé vainos manter quentiños.
Non pode ser.
Chamaches Beyoncé a esta carraca vella ás miñas costas?
Non. É por outra Beyoncé.
Eh?
Deus ódiame. Confirmado queda.
Papá!
Ola, Danny. Síntoo, cortaron todas as estradas.
- Caeu moita neve. - Ah, a neve.
Vai un tempo horrible.
Xa.
Tentarei ir polo Aninovo.
Vale.
- Non te poñas triste, eh? - Non.
Compénsocho o ano que vén. Xa verás.
Si, o ano que vén.
- E Santa Claus… - Si.
- Bo Nadal, fillo. Quérote. - Bo Nadal.
NADAL DE 1981
POR FAVORCIÑO
Vainos atopar Santa Claus?
Xaora que si.
Que lle vai pedir a Santa Claus o paxariño rosa?
Só a mamá e papá.
Xa, Evie. Seino.
Boa noite a todos.
- Boa noite. - Si.
Boa noite.
De quen é este pé?
É meu.
Apártao, fai o favor.
Para aí non!
Xa volo dixen: o peor Nadal da historia.
EL: CATRO CHAMADAS PERDIDAS
Díxenche de saír con tempo!
O de papá é tremendo.
Seguro que o intentou.
Pero témonos o un ao outro. Ímolo pasar moi ben.
Virá Santa Claus se quedas a durmir na miña cama?
Ha vir igual, meu neno. Seguro.
Sabes que?
Se me desen a escoller que viñesen Santa Claus ou papá,
seguramente escollería a papá.
Deus santo, vaia desfeita.
Lembrades cando dixen que este Nadal precisaba un gran saco de remedios?
Pois aquí é onde entro eu.
Voa, Brioso, meu reno máis nobre.
Seica non te decataches, pero vai unha miguiña de mal tempo.
Parvadas! É unha lixeira brisa.
Non podemos dar a volta? Os países bos xa os visitamos.
Non imos deixar que unha nevadiña estrague o Nadal!
Aí! Diríxete a ese faro!
Está ben, aí vou!
Desta non saímos vivos!
Graciñas, Bill!
Boa noite, Santi!
Santos elfos!
Conseguido! Xa non queda nada.
Coiro. Pensaba que o reto era chegar,
pero temos unha vila chea de desfeitas.
Iso xa o sabía. Os demais renos andan coa gripe do nariz vermello
e teño os pezuños en carne viva.
Problema número un:
Danny Williams.
Aquí vou.
Se esvaras, métote nun asilo.
Cando esvarei eu na vida?
Esta parte saltámola, parécevos?
"Un chisco triste e só.
Tenlle o té e a torrada á nai pola mañá".
Mais seu pai non apareceu.
Que espanto.
Aquí fai falla algo moi especial.
Perfecto.
Ola, rapariga.
E se imos voar por aí ti e mais eu?
Supoño que é un non.
Problema número dous:
cinco nenos sen os pais nunha palleira.
Un reto interesante.
Santi, non vas poder con todos eses sacos dunha vez.
Levo facendo isto moito tempo, meu rosmón amigo.
Unha palabra.
Di unha soa palabra e merco unha troika autopropulsada.
Eu avisei.
Son dúas palabras.
A ver, os calcetíns. Onde están?
#NISHAFOIBOA
BURACO EN UN. AQUÍ, SANTA CLAUS!
Moi enxeñoso.
Aquí vaime tocar poñerme creativo.
Si, moi ben.
Boa idea.
Perfecto.
O resto é cousa túa, poderosa Bernadette.
Imos co problema número tres, o máis difícil.
Dúas xemelgas. Unha foi moi boa, pero a outra…
A xemelga malvada. Sempre hai unha.
Malvada non, pero foi moi falcatrueira.
Que fago?
Bótao a cara ou cruz.
Aínda quedan Finlandia, Suecia e o país ese dos pantalóns con tirantes.
Non me apures. Isto é importante.
Que sería de min se todos se portasen mal sempre?
"Non quixo arranxar o cuarto.
Afeitou un can para facer unha barba". E… Deus santo!
"Soltou os pavos do granxeiro Yirrell".
Veña, apura, xefe!
As partes nobres estánseme volvendo dúas folerpas.
Éche unha mágoa, pero é o meu deber.
Moito se fala de portarse ben e mal,
pero évos ben raro que eu teña
que deixar un calcetín baleiro na véspera de Nadal.
Carafio, que cousa máis espantosa.
Xa. Onde toca agora? Xamaica? Barbados?
Non, Islandia.
Ata máis ver, Wellington-on-Sea!
Sabía que ía ter cousas.
Que ben!
Charlie Beccles, a estrela de rock.
Ai, non!
Trabucouse de xemelga.
PERIGO, NON CRUZAR
Ai, Deus. Que é iso? Volviches esquecer Finlandia?
ERRO DE DISTRIBUCIÓN
Non, son moi boas novas! Síntoo, pero esta noite vai ser longa.
Longa, dis?
Para min xa foi tan interminable como para arrincarme as cornas.
Pois ha ser máis longa aínda. E fabulosa!
A onde imos, xigantón?
De volta a Wellington-on-Sea.
Resultou que a xemelga traste non era tan mala.
Levaba 50 anos sen un código vermello!
Un código vermello? Que ben.
Imos sacar unha destas xoias.
O tempo corre.
A todo filispín, meu amigo!
Imos logo.
Aínda teño unha pouca enerxía. Olla isto.
Adoro o meu traballo!
NADAL
Miña madriña!
Charlie! Mira.
Veu Santa Claus. Olla isto!
Tróuxoche a guitarra!
Ti non miras no teu?
Non tiven tanta sorte.
De que falas?
Paseime de pícara, supoño. Seica se fose menos…
Charlie, está a estoupar!
Que dis?
- Ai, é Sam cun ataque de pánico. - Prepárate.
Ten un calcetín cheo!
E ben cheíño.
Éche incrible, Sam!
Xa ía chamar a Urxencias.
Mira isto!
E isto de aquí? Chocolate!
Grazas.
Isto é xenial!
Non mo creo! Son baquetas!
O de Charlie aínda ten algo.
Si?
Palpei algo por aí.
Non parece.
Mamá, é o que sempre quixen.
Era, non si?
Oficialmente boa.
Ti atopaches algo.
Ca, non era nada.
Vale.
Mamá, mira o que aprendín na escola.
Grazas.
É todo un pracer.
O bo de Santa Claus.
Bo Nadal, caracoliño.
Ben!
Mira fóra!
Arre demo!
Mamá? Papá?
Ai, non volveron.
- Que mal. - Que mal.
Ai, que mal.
Nadal estragado.
Ou non.
Mirade nos calcetíns. Veu Santa Claus.
- Que? - En serio?
E deixou cousiñas ben interesantes.
Un canón lanzabólas? Que raro.
Unha hidrolimpadora? Máis raro aínda.
Unha máquina de karaoke?
Nata batida!
Un pouco raro é.
DIRECTORA
- Non o collo. - A ver.
É a mañá de Nadal e non hai pais no horizonte.
Podería ser un problema, si, pero a min paréceme
que estes agasallos dan pé a unha pregunta:
gústannos todas as tradicións de Nadal?
As gornicións do xantar?
Coles de Bruxelas.
Ca!
Lavar os pratos?
Xa están.
Non, ho.
Que dicides do paseo?
Vou facendo eses, paréceme a min.
- Non! - Si!
Digo, non!
E o clásico de Nadal que vemos sempre?
BO NADAL
Detesto o clásico de Nadal.
Xa dicía eu! Podemos melloralo, non vos parece?
- Xa che digo. - Si.
Atentos, nenos, éche un momento importante.
Dos que marcan as nosas vidas.
Podemos construír un futuro mellor, máis ledo e moito máis divertido?
Podemos!
Nenos de Wellington-on-Sea, preparádevos.
Imos celebrar un Nadal ao noso xeito!
Ben!
Por isto me encanta o meu traballo. Non che está nada mal, eh?
Mamá! Mamá?
Jan, en serio?
O pai de Danny non veu sequera.
Non podo traballar a Noiteboa e mais o Nadal.
Xa, sei…
Sei que está moi enferma.
Vale. Está ben.
Si.
Logo vou.
Carafio.
Hoxe tamén? Non.
Son a única que pode chegar a pé ata o hospital.
Haberá alguén máis.
Alguén que non se acabe de divorciar.
Coñeces a Bill, o fareiro?
A súa nai podería estar a morrer.
É unha cousa seria.
Eu cáiolle ben, e non lle cae ben moita xente.
Imaxina morrer coa man agarrada de alguén que che cae mal.
Xa o collo.
A seria morte de dona Fareira
importa máis ca nós e o noso Nadal.
Claro que non, tesouro.
Pero é o meu traballo.
Vou buscar alguén que quede contigo mentres.
Non te molestes. Xa me afixen a estar só.
Voucho compensar, prométocho.
Ti e mais eu. Con iso abonda.
Imos celebrar unha cea moi especial cando chegue, vale?
O que? Unha ración extra de papa vermella?
Voume ir preparando.
Ai, Señor.
A cousa é que, por ben que eu faga o meu traballo,
a vida é ben complicada.
Ao acabar a noite máxica, todo bota a andar outra vez.
E é cousa vosa arranxarvos como poidades.
Vas moi ben, meu amor!
Dálle, Harry! Ti tamén podes!
Xa lle dou, querida.
Xa case estades!
Non, por favor!
Por favor…!
Coidado!
- Vou sobre ti! Montado… - Parade!
Quen ía predicir esta calamidade?
Ai, xa me lembro. Eu.
Non. Os pobres nenos!
Como van facer sen nós?
Preparados?
Si.
Nenos da palleira, o xantar de Nadal…
ao noso xeito!
Pizza!
Adiante.
Nata batida!
Para ti. Xa está!
Nadal mellorado ao 27 %.
Veña aí!
Scarlett, saca o teu agasallo.
Mira ti.
Papade verzas, miñocas!
Toma esta! E esta.
Aí van!
Nadal mellorado ao 48 %.
Agora, a fregar. Tócache, Teduardo.
Contemplade o poder da hidrolimpadora!
Abre, Evie!
Así, dálles ben!
Que chulo!
Nadal mellorado ao 73 %.
Só falta unha cousiña. Vide comigo!
Dálle aí, Samski!
Charlie!
Como é que esta zarapela tiña o calcetín cheo?
Boa pregunta.
Mentres Sam desentraña o misterio,
o pobre Danny pregúntase por que é o único que está soíño en Nadal.
Ou seica non.
FÓRA CANTORES, FÓRA MOZOS
FÓRA VENDEDORES. VAI POR TI!
Os das panxoliñas.
Han sufrir as acometidas do meu paraugas.
Williams.
Ola, Sra. Trapper. Preguntábame se lle gustaría ter compaña.
Onde vai a túa nai?
Está traballando. E rifamos un pouco.
E o teu pai?
Non veu.
Vou cear coa miña nai á noite,
pero viña ofrecerlle un pouco de torta de Nadal.
Porque estamos os dous un pouco sós.
Vaia…
Grazas pola oferta, pero ando moi ocupada.
Xa. Perdoe as molestias.
A vida non é sempre doada, non si, Williams?
Non sempre.
Con todo, penso que agora mesmo é máis dura para a túa nai.
Mamá, quería…
Non.
PERDOA, MAMÁ
MIL PERDÓNS, MAMÁ
Haberá que convocar unha reunión.
Vamos a ver. Dereitiño e… Así.
Cando me deprimo por como anda o mundo,
penso na zona de chegadas do aeroporto de Heathrow.
Vale, xa foi abondo.
Tócache, Nisha.
Marcha!
- Veña! - Iso é!
Berra con gana, Teddy!
Aquí vou!
O mellor Nadal da historia!
Nadal mellorado ao 100 %.
E o paseíño que, Bernie?
Feliz aniversario, Xesús.
Feliz aniversario…
Vou anotar no meu diario:
"Reza para te reencarnares nun país tropical".
Éche bo momento para agasallos, non?
- Que? - Agasallos?
Bo Nadal, meu amor.
E isto?
Por se non chegabamos. Non te ías erguer sen agasallo.
E vin que tiñas unha fenda no cristal do antigo.
É un móbil? Está cargado?
Abofé. Sincronizado e listo para usalo.
Puidemos falar cos nenos onte?
Pero estragaría a sorpresa, non?
Sorpresa!
- O paquete era bonito, ao menos. - Éche parvo. Non hai máis.
Os nenos non me collen. Algo pasa.
Chamamos xa aos servizos de rescate?
É o número 520 na quenda. Mantéñase á espera.
Estarán todos atrapados na neve.
Imos pasar aquí días.
Chama a Trapper ao número de urxencias escolares.
Esa muller dá medo.
Pero a escola é estupenda.
Que sodes, nenos ou que?
Coidado, Harry.
Falo coa Sra. Trapper?
Fala. Que quere? Estou moi ocupada.
Ai, claro. Perdoe.
Sinto molestala.
Si. Son Harry Forrest, pai de Scarlett e Teddy.
Que che dixo?
Si, fun alumno seu en Mates. Ese Harry.
O último da clase, si.
Harry o paspán.
Preguntábame se nos podería axudar.
Estamos un chisco atrapados.
Como dixen, ando ocupada, pero se están desesperados…
Si! Moi desesperados.
Moi ben. Quizais teña unha idea.
Písalle, Williams.
Condenados pavos.
Cos seus noxentos peteiros e plumas…
- Sra. Trapper. - Boas, Yirrell.
Tes que rescatar uns veciños atrapados na neve.
E por que debería?
Porque cho mando eu.
Agora mesmo, señora.
Ben. Ponte xa á tarefa, badoco.
Vou, señora. Grazas, señora.
Ás veces é moi útil ser unha vella harpía que mete medo.
Con iso apañamos.
As coordenadas da furgoneta dos McNutt.
Vai rescatalos. Arreando!
Vou, Sra. Trapper.
Williams, tócanos traballar.
Non é xusto que me manden traballar en Nadal.
Certo. Ninguén debería traballar en Nadal.
Tampouco a túa nai.
Agora, mira isto.
Non imos rematalo a tempo.
Xaora que si, don Williams.
Comeza o Plan Benvida á Casa.
Como che dá por limpar a miña zona do cuarto?
Tanta limpeza non é sa.
"Charlie Beccles: Operación Sam Feliz.
Tácticas e plans"?
"Operación Axudar a Buddy.
Operación Sandía de Nisha.
Operación Celestina. Pendente"?
Que vergoña.
MISIÓN CUMPRIDA
Fai todo isto por min?
Como acabou aí abaixo?
Téñoche botado o ollo.
Ei, que foi?
Sam, que rariña estás.
Tanto ten.
Sam é unha rapariga ben lista.
Agardaba que acabase descubríndoo.
Bule, Williams!
Moito me gusta ser cabaleiroso.
Que?
A Deus grazas. Vén alguén.
Os servizos de rescate!
Salvados!
- Axuda! Aquí! - Estamos aquí! Ola!
Ben! Aleluia.
Canto nos alegramos de velo.
Oín que estabades coa auga ao pescozo.
- Ese é Yirrell? - Como?
Como vai, Harry o paspán?
Veño a rescatarvos.
Por un módico prezo, claro.
Como dis?
Ai, non.
- Imos afundir! - É a fin!
Deus bendito.
- En fin. - Que anticlimático.
A onde os levo?
A casa!
- Todos listos? - Home…
- Andando! - É necesario?
- Un, dous, tres, catro. - Que ben.
Un, dous, tres, catro.
- E… a casa! - Xenial!
- Vaia xiro de guión. - Que fenómeno!
Eh?
Pero…
Foi boísimo!
- Bernie é un xenio. - Que gracioso!
Pero non fomos nin ata as cabanas da praia.
O ano que vén, ruliña.
Hora de xogar ás agachadas versión Nadal!
Quen gañe leva a última bolsa de barriñas Mars!
- A miña especialidade. - Vamos!
Un momento!
Trinta,
vinte e nove, vinte e oito,
- vinte e sete… - Síntoo.
Busca outro sitio, Evie.
Vinte e catro, vinte e tres,
vinte e dous,
vinte e un, vinte,
dezanove,
dezaoito, dezasete,
dezaseis,
quince,
catorce,
trece,
doce…
POR AQUÍ
ESTÁS CHEGANDO
Mamá, xa chegaches!
Mira o que fixemos.
MAMÁ, A MIÑA HEROÍNA
Danny.
Non sei que dicir.
Pois non diga nada.
Entre, enfermeira Williams,
e goce dunha cea de Nadal moi especial co seu estupendo fillo.
Acompáñanos?
Talvez o ano que vén.
Teño que poñerme ao día coa miña familia.
Sra. Trapper, está segura?
Feliz Nadal, Williams.
Tócanos celebrar as vitorias e aceptar as perdas.
PAPALLADA DE NADAL
PERDOA, MAMÁ
Ven aquí.
Imos estar máis que ben.
O mesmo creo eu.
O seu trono, señora.
NADAL DE 1981
Feliz Nadal, Jamie.
Ao cuarto das pequenas.
Canto te quero, Beyoncé, neniña.
Estamos na casa!
Que feira hai aquí montada?
Coiro! Entraron roubar!
Chegastes!
Estades na casa!
Nisha, beta, perdóame. Síntoo moito.
Non vos volvo deixar sós en Nadal!
- Mamá! - Quérote, miña rula.
E xa vexo que mal non o pasastes.
- Bernie foi bárbara. - Montamos unha disco!
É a miña heroína total.
Nada coma un Nadal tradicional, va que si?
Éche boa verdade.
Un momento. Onde está Evie?
- Onde vai esa parruliña? - Evie!
- Sae xa! - Que fai esa porta aberta?
- Eve! - Evie!
Eve.
Non.
Cando a vistes por última vez?
Evie!
Estabamos xogando ás agachadas.
Non sei que pasou. Síntoo moitísimo.
Non te apures. Só hai que atopala.
Non está na casa.
Madre de Deus.
Mete á Sra. Trapper no chat da escola.
E vós avisade aos amigos.
Toda axuda ha ser pouca.
Atopade a miña Evie. Por favor.
Vai aparecer, estou segurísima.
É culpa miña. Esixinlle demasiado a Bernie.
Bernie!
Evie!
Bernie, agarda! Por favor.
Evie!
- Tranquilos. - Ímola atopar.
- Ide xuntos! - Tede coidado!
- Evie! - Evie!
Danny, necesitámoste a ti e ao teu monstro de catro rodas.
Desapareceu Eve McNutt.
FALTA EVE MCNUTT!
E CON NEVE? MALO.
QUE PASOU? MANDO FOTO.
A BUSCALA TODOS! ÁS DUNAS!
TRAEDE FOCOS. NÓS IMOS.
- Vamos. - Evie!
Evie, ven con Charlie!
Teño moitas laretadas!
- Charlie. - Xa vale.
Ponte seria. Non é momento para trasnadas.
- Ben. - Xa chegou.
Tranquila.
Moi ben. Todos en fila. Dous metros entre persoa e persoa.
Non deixedes puntos cegos!
Axiña!
Mantede a distancia e a liña.
Eve! Evie.
Evie, ruliña, aquí hai xeado!
- Charlie, agora non. - Charlie.
Para xa.
Non, parade xa vós.
Non está enredando, está a buscar.
Axuda ao seu xeito, botándolle maxín.
Coido que teu pai…
Por que tiña o calcetín cheo?
Porque Santa Claus sabe que Charlie é boa rapaza.
E ela si que pasa á acción cando é preciso.
- Ai, si? - Si?
Xaora. Porque me quere moitísimo.
Por que lle pisou o vestido a Nisha na obra?
Porque é ruín comigo e chámame…
A xemelga aburrida.
Aí o tedes. Por que lle botou neve á Sra. Horton?
- Como? - Porque adoro o seu can Buddy
e ela sempre o trata fatal.
É certo, Charlie?
A ver… O da motivación éche complexo.
E cando soltou os pavos de Yirrell…
- Charlie… - Non serías capaz.
Pois foi.
E fíxoo porque, en Nadal, matamos os pobres paviños
porque hai que comelos nun día no que sempre sobra comida.
Home, pois…
Por iso, o ano que vén penso ser máis coma Charlie, non menos.
Podemos ir buscar a Evie xa
e deixarnos de botar culpas a quen non as ten?
Evie!
- Sam, agarda! - Evie!
Evie!
Lévote?
Só se che vén ben, claro.
Non sei, igual si.
Se che cadra.
Grazas por defenderme.
Evie, onde andas?
Es a mellor irmá do mundo.
Veña, monta na moto con Romeu, Xulieta.
As xemelgas Beccles ao rescate!
- Evie! - Evie!
Non hai forma. Está moi escuro para atopala.
Pero hai que seguir!
Non vexo nin ren.
Claro!
Xa o teño! Agarrádevos.
Sr. Bill, por favor!
Axúdenos! Ola! Sr. Bill?
- Xa vou! - Aí vén.
- Baixando. - Ben!
Agardade.
Sr. Bill!
Desapareceu Evie McNutt.
E está superescuro.
- Nenos… - E aquí hai un superfoco.
Ben, daquela…
Pasade.
Apure, Sr. Bill.
Usade isto.
Grazas.
Sinto a desorde.
Gertrude, rula, tócache lucirte.
Evie!
Por aí.
Aí vai Bernie.
- Evie! - Evie!
Sígaa, Sr. Bill.
Veña, Sr. Bill, axiña.
- Vexo algo na neve. - Onde?
Máis á esquerda!
Mirade alí!
- Hai que axudala. - Vamos!
Evie! Evie!
Evie!
O paxaro rosa.
Evie!
Non pode ser.
Ai, Evie.
Evie!
Aí está.
Bernie!
Bernie, estás ben?
Onde está Evie?
Ao final atoparémola.
- É culpa miña. - Está por aí. Seino.
Ollade para alá!
Seguide o feixe de luz. Alí móvese algo.
Evie!
As cabanas da praia.
Bernie, hai moitos paxariños! Mira.
Evie.
Evie!
Mami!
Evie, miña nena.
Atopámola nas cabanas da praia!
Atopárona!
- Está ben. - Apareceu.
Xa apareceu! Atopárona!
Gañei ás agachadas?
Vaia se gañaches, meu ben.
Ven aquí, meu superheroe con plumas.
Moito me gustan os pavos.
Síntoo moito por perdela.
Son parva de todo.
Esquecín o único importante.
Non tal.
O único importante é que a atopaches.
E décheslles aos nenos un Nadal fantástico, Bernadette.
Estou orgullosa de ti.
Sándwich familiar de Eve!
Non é marabilloso?
Ben seguro. Moito.
- Danny Williams. - Si?
O de prender o faro foi idea túa?
- Grazas. - Non foi nada.
Damas e cabaleiros,
este é Danny, a mellor persoa de Wellington-on-Sea.
Xa che din pé. Agora ti.
Sam, quería preguntarche…
Gustaríache vir comigo a por gominolas un día destes?
Eu non son, garavanciño.
Estou aquí. Pero si, eu encantada.
E así rematou Aquel Nadal.
Un que perdurará longo tempo na memoria de Wellington.
E a proba de que os mellores Nadais non dependen de agasallos
nin dese homiño excepcional chamado Santa Claus,
senón de estar cos teus seres queridos nun lugar ao que queres.
E é época de heroes locais,
coma a muller de alma benévola que lle deu ao meu amigo Bill
un derradeiro Nadal coa súa nai.
Porén, quedaba unha tradición:
o mergullo do día despois de Nadal.
Por descontado, ese ano, por vez primeira, ninguén ía acudir.
Salvo por un vello e afouto lobo de mar, claro.
El non ía saltalo, malia ter que ir só.
Veña, rapaces!
- Ola, Bill. - Ola.
Bo Nadal, Bill.
Vaste atrever?
Mira ti por onde.
Pensaba que Wellington-on-Sea era unha vila calquera
na que paraba unha vez ao ano,
e que trabucado estaba!
Resulta que é unha comunidade excepcional
na que non precisaban máis agasallo que terse os uns aos outros.
Aí vas, cachafella. Xa non te escapas!
E unha auténtica comunidade é para toda a vida,
non só na época de Nadal.
Que marabilla.
Estamos, corazón.
Que mozo tan xeitoso.
Veña, Danny, imos aló.
Aí vai!
Arrea, que fría está!
Misión cumprida.
É incrible!
OFICIALMENTE BOA
Veña, sígueme.
Parvallán o último.
Pois vas ser ti!
Agardade, nenos!
Non sei eu…
- Veña, cagarolas. - Non…
Mamá, gárdamo.
Feliz hipotermia.
Sra. Trapper, grazas por coidar do meu Danny.
Bo Nadal.
Si. Foi bastante bo, non cre?
E coido que agora toca darse un baño.
Levade áncoras!
Aí falou. Vamos a ensinarlles como se fai!
Mirade, son auga de Eve!
Moito me gustan os finais felices.
NO NADAL SEGUINTE
AS TRES RAÍÑAS MAGAS
A GRANXA DIVERTIDA DE YIRRELL SANTA CLAUS
OS CLIMATASTROFEIROS
REFUXIO MCNUTT PARA AVES
EN RECORDO DELA
TROIKA AUTOPROPULSADA
Bo Nadal a todos.
E que teñades boa noite.
Con quen falas?
Outra vez falando só?
Subtítulos: Aurora Grandal Vázquez