[świergot ptaków]
[łagodna muzyka]
[ćwierka]
[muzyka narasta]
ZAKLĘCI
[ryczy]
[dziewczyna] Tak!
[śmieje się]
[dzieci krzyczą radośnie]
[chłopak] Hej, Ellian! Zaczekaj!
[fanfary]
Księżniczka wraca! Otworzyć wrota!
[turkot wrót]
[podniosła muzyka]
[chłopak] Tak!
[muzyka narasta]
[świst flary]
- [muzyka cichnie] - [wzdycha z zawodem]
No basta, nie. Tylko nie flara!
[dziewczyna 2] Znowu? Dopiero co się wyrwałaś.
[wzdycha]
Sorry, kochani. Obowiązki.
[dziewczyna 2] Ciężkie jest życie królewny.
Nic nie szkodzi. Przecież dziś twój bal urodzinowy.
W zeszłym roku było mega.
[Ellian] Wiesz, w tym roku bardziej w gronie rodzinnym.
Tak raczej na małą skalę.
[śmieje się] Megamałą.
Na serio? Trochę nie twój styl.
Kończę piętnaście lat. Jestem oficjalnie nastolatką, więc…
chcę spędzać w domu z rodzicami każdą wolną chwilę.
Okej. Jak byś chciała się spotkać, to będziemy w mieście.
- [dziewczyna 2] Pa, Ellian! - [chłopak] Kto pierwszy!
[wzdycha]
- [ryczy łagodnie] - Pa, Niusia.
Jesteś wreszcie!
Wiem, obiecywałam, że dziś nie będzie flar, ale te…
Pani ministro! [chichocze nerwowo]
Hę?
[chrząka]
Wasza Książęca Mość.
Król i królowa pilnie wzywają cię na audiencję.
Ale serio, audiencję-audiencję?
[cicho] Totalnie i na maksa serio.
[wzdycha]
[stęka] Włóczyć się ze swoimi znajomymi po mieście?
Tak, pewnie, że bym wolała. Mogę na to liczyć?
- [ministra] Ellian! - W życiu.
[kwiczenie]
Wskakuj, Flink. Czas na interwencję.
[radosna muzyka]
♪ Oto mój świat ♪
♪ Jest, jaki jest ♪
♪ Moi rodzice, spisują się źle ♪
♪ Robią na złość ♪ [wzdycha]
♪ Tupią jak słoń ♪ [wzdycha]
♪ Ledwo się zbliżę, koszmarnie się drą ♪
♪ Tak, łuhu! Być księżniczką ♪
♪ Można brać to za plus ♪
♪ Gdyby nie fakt, że dzielę dach Z parą okropnych potworów ♪
♪ Co lepiej zamykać na klucz ♪
[potwory ryczą]
[mężczyzna] Ta tajemnica szkodzi mi na garderobę.
- Sorry, ministrze Bolinar. - [ryczy]
[Ellian] Ojcze! Matko!
[Bolinar] Litości!
Jeśli to się kiedyś wyda…
Król, waruj! Siad, królowa!
- [pisk zabawki] - Spokojnie. Ogarnę ich.
- [pisk zabawki] - [król ryczy]
[Bolinar krzyczy]
[Ellian] O, tak. Chodź do pańci.
Dobry potwór.
[Bolinar krzyczy]
♪ Mija już rok od czasu, gdy ♪
♪ Całkiem znienacka pojawił się mrok ♪
♪ I nagle bum! I nagle błysk ♪
♪ Moi rodzice bestiami już są ♪
[łapie oddech]
♪ Jak z obojga zdjąć klątwę ♪
♪ Niezły głowy mam ból ♪
♪ Bo nie wie nikt, co to za trik Że się zmienili w potwory ♪
♪ Wielmożna królowa i król ♪
♪ Być może myślisz: „Moi to dno ♪
♪ Cisną non stop ♪
♪ Lub wylewają pretensje i żółć ♪
♪ Nie chcą ni w ząb wrzucić na luz” ♪
♪ Lecz hej! Czy ja mam w domu lżej? ♪
♪ Rodzice wiecznie psują mi krew ♪
♪ I wcale nie widzą mnie! ♪
♪ Słodka jak karmel ♪
♪ Twarda jak stal ♪
♪ Sobie tak radzi, z tym wiesz-sama-czym ♪
- [ministra] ♪ Dla mnie to wzór ♪ - [Bolinar] ♪ Dla nich to skarb ♪
[ministra] ♪ Znosi z uśmiechem Codziennie ten cyrk ♪
♪ Jest spokojna, dojrzała ♪
♪ Chociaż ci toczą bój ♪
- ♪ Tai ten fakt ♪ - ♪ Milczy jak głaz ♪
[oboje] ♪ Że ma pod dachem potwory ♪
♪ A z nimi się użerać to znój ♪
[Ellian] ♪ Na mojej głowie Ciągle sto spraw ♪
♪ Zmartwień i strat ♪
♪ Oraz łatanie sufitu i ścian ♪
♪ Dbanie o lud Łganie jak z nut ♪
♪ I tak, już czuję się jak wrak ♪
♪ Lecz musi wszystkim zająć się ktoś ♪
♪ Ten ktoś to niestety ja ♪
- [kobieta] A lekcje odrobiłeś? - Odrobię, jak wrócę.
[prycha z irytacją] Wykańczasz, matka.
♪ I marzę, by na jeden dzień ♪
♪ Znów mieć rodziców Co się złoszczą i troszczą ♪
♪ Chcę rygor czuć, kontroli ciut – okej ♪
♪ Niestety, ale moi po prostu są żałośni ♪
♪ I taki stan wprawia w szał ♪
♪ Ale cóż! Taki mój świat ♪
♪ I muszę tak żyć ♪
♪ Dopóki klątwy nie zdejmie ktoś z nich ♪
- [Bolinar jęczy] - ♪ Dają mi w kość, nieraz mam dość ♪
♪ A trzymam fason i staram się wciąż ♪
♪ Mam nadzieję, że w końcu ♪
♪ Będę z tego się śmiać ♪
♪ I mimo to, że tacy są Jak najprawdziwsze potwory ♪
♪ Ważą sto ton, niszczą mi dom Jak najprawdziwsze potwory ♪
♪ Czuję, że wciąż, w środku gdzieś tam To wcale nie są potwory ♪
♪ Nie żadne potwory ♪
♪ Choć zamiast rodziców ♪
♪ Prawdziwe potwory ♪
♪ Dziś mam ♪
- [pukanie] - [kobieta] Otwierać tam!
O nie.
Przyszła generał Kardona. Znowu.
[Kardona] Chcę zobaczyć parę królewską!
- Otwierać, ale już! - [stęka]
[potwory warczą]
- Mama, tata, cicho. - W końcu trzeba będzie jej otworzyć.
Niby tak, ale sam pomyśl, co będzie, jak się dowie.
- [Kardona] Otwierać! - Trochę brakuje jej luzu.
- [Kardona] Rozwalę drzwi! - Co powiemy tym razem?
Wykorzystaliśmy już wszystkie znane dyplomacji wykręty.
Rada państwa.
Wizytacja ambasady.
Szczyt gospodarczy.
[chrząka] Ja to załatwię.
W końcu pełnię też funkcję rzecznika prasowego.
- [wzdycha] - Moja elokwencja temu sprosta.
[chrząka] Drastyczna biegunka.
Mistrzu słowa.
[Kardona] Jutro znów przyjdę.
I tym razem na sto procent się z nimi zobaczę.
Złociutka, tak dłużej być nie może.
Tak, wiem.
To trwa już rok i wciąż nikt nie wie…
Jak zdjąć z nich ten urok. Tak, wiem.
[jęczy] I co ja mam zrobić?
[krzyczy]
[Flink krzyczy]
[fanfary]
- [Ellian] No ludzie, co znowu? - [Flink piszczy]
[chrząka] Przybył dyrektor Poczty Państwowej.
Przynoszę ważne wieści o posłannictwie do Wyroczni Księżyca i Słońca.
O, wreszcie odpisali?
Jak ci wiadomo, wyrocznie zamieszkują Czarną Knieję Mrocznej Ciemności,
obszar dość niejasny.
Dlatego wysłałem osiem najlepszych ptaków, aby mieć pewność,
że korespondencja dotrze do adresatów.
Świetnie! I dotarła?
Wkrótce po dotarciu do Kniei siedem z ośmiu ptaków
przystąpiło do spożycia Zakazanych Jagódek Zagłady,
wskutek czego skamieniały i spadły.
Cześć ich pamięci.
[wzdycha]
- A czy… - Szymuś.
Balbina.
Czesław.
Czesław, ojciec.
Hendryczek.
Ambroży.
Dzika Danka.
Na zawsze w naszych sercach.
Dramatyczna tragedia.
Wynika z tego jednak, że jeden przetrwał.
I liczę mocno, że to ten tutaj koleżka z jakimś papierkiem w dziobie.
W istocie. Najmądrzejszy z mądrych.
Sokole Oko. On jeden ukończył misję.
Odrzuciwszy precz pokusy,
wszedł w przestrzeń powietrzną Czarnej Kniei…
[ptak piszczy]
I choć chyba także spożył Jagódki Zagłady,
to rozsądnie ograniczył się
do najmniejszych, wolniej działających owocków.
[stęka z wysiłkiem]
[jęczy z zakłopotaniem]
Proszę, to na pomnik.
[wzdycha] Był dla mnie jak ojciec.
[jęczy]
[Ellian] Dodaj wody.
Ej, gdzie wiadomość?
Co się dzieje?
Flink, ty żarłoku. Już ją wciągnąłeś, tak?
[popiskuje]
[piszczy]
[krztusi się]
[mruczy z ciekawością]
[tajemnicza muzyka]
Witaj nam, o następczyni tronu Lumbrii.
Masz oto przed sobą Wyrocznie Księżyca i Słońca.
Ońca… ońca… ońca.
Zaintrygowały nas tarapaty, w jakich się znalazłaś.
Lecz aby rozwiązać twój problem,
niezbędna jest wiedza z pierwszej ręki.
Ręki… ęki… ęki…
Słyszysz? Chcą tu przyjechać.
Dlatego też możesz spodziewać się nas w swoim królestwie,
gdy tylko wzejdzie księżyc
już trzeciego dnia bieżącego miesiąca.
Siąka… siąka… siąka…
Nikt nie siąka. Siąca.
Aha! Siąca.
Chwila moment, trzeci dzień bieżącego miesiąca?
Czyli już dzisiaj, w moje urodziny!
O, to życzymy sto lat.
[chrząka]
Zapomniałeś już, że miało być tajemniczo?
Z elementami horroru?
A, no tak, faktycznie.
Daruj, wybacz, pardon.
Tak czy owak, wnet wyrocznie nawiedzą twój dom.
Przeznaczenie zastuka do twoich wrót!
[dramatyczna muzyka]
[przez śmiech] Tak!
Znikną potwory, wszystko się wyjaśni.
Wrócą moi starzy i normalne życie!
Lecę zawiadomić Bolinara i Nazarę. Już widzę, jak się cieszą!
[wzdycha] To coś strasznego.
Ty popatrz tylko, jakie mam wory.
Na co nam przyszło…
Znam biegle szesnaście języków.
Jestem autorką konstytucji naszego królestwa.
Jestem, w torbę jeża, żywą legendą!
I oto jak wykorzystuje się mój światły umysł:
do projektu potwornych rozmiarów kupołapki.
[wzdycha] Koniecznie potrzeba tu władcy.
Nasze królestwo nie może dłużej rządzić się samo.
[pukanie]
Za pozwoleniem państwa ministerstwa.
Prezentów urodzinowych przybywa szybko,
a sala ceremonii jest co nieco…
Zapuszczona?
Tak trochę jakby w gruzach.
Przynoś je więc tutaj.
Wedle rozkazu.
Nazaro, nie możemy dłużej ukrywać tej sytuacji.
[sługa] O masz ci…
Jak zareaguje opinia, gdy to wyjdzie na jaw?
- Aż strach pomyśleć. - [huk]
Cały naród kochał w końcu swoich władców.
[sługa] Kochał.
[sapie]
[Nazara] Z drugiej strony
jest przecież ktoś, kogo naród kocha jeszcze bardziej.
Kogo, mnie? O, jakaś ty słodka.
Nie ciebie, ty klopsie w kapciach, tylko królewnę!
Ty masz pojęcie, które urodziny dzisiaj obchodzi?
No takie raczej ogólne.
Dziękuję.
Są to urodziny piętnaste. Tak, to genialne w swojej prostocie.
O czym ty bredzisz, kobieto?
[żywiołowa muzyka]
♪ Nasz obecny status quo Jest nietypowy dość ♪
♪ Wokół chaos i o mały włos Pałac nie zawali się ♪
♪ Gdzie ta dawna elegancja? Gdzie ten savoir-vivre? ♪ [krzyczy]
♪ Czemu słonie niańczyć przyszło mi? ♪
♪ Aż się we mnie burzy krew! ♪
♪ Gdyby dało się tu Zaprowadzić dawny ład ♪
♪ I powrócić do dostojnych szat! ♪
[ministra] ♪ Dobre czasy zbudzić znów ♪
♪ Na bankietach się obracać Wśród najwyższych sfer ♪
♪ Wino pić i gryźć najlepszy ser ♪
♪ A wystarczy jeden ruch ♪
♪ Ha! Toż to kompletne brednie! ♪
- ♪ Mam plan ♪ - ♪ A skąd ♪
♪ Już milcz! Ocieraj te łzy ♪
♪ Czas się zdobyć na czyn I powrócić do gry ♪
♪ Wystarczy krok ♪
♪ Krok we właściwą stronę ♪
♪ Krok prosto po nagrodę ♪
♪ Za krokiem krok I tak pozbędziemy się trosk ♪
♪ Wystarczy krok Nową pójdziemy ścieżką ♪
♪ Z tyłu zostanie przeszłość ♪
♪ Pora odmienić los ♪
Hej, stój! Ale o co w sumie chodzi?
♪ Właśnie dziś księżniczka wchodzi W odpowiedni wiek ♪
♪ Aby na światową scenę wejść ♪
- ♪ Oraz objąć władzy ster ♪ - To fakt.
♪ A gdy wreszcie cały pałac Swój odzyska rytm ♪
♪ Prosić gości już nie będzie wstyd? ♪
♪ Trzeba toast za to wznieść! ♪
- Rozsądnie. - ♪ Wręcz cudownie ♪
♪ Ten plan trafiony w punkt Ma styl ♪
♪ Burzą braw podziękuje nam świat Za ten nasz minipucz ♪
♪ Wystarczy krok ♪
♪ Krok we właściwą stronę ♪
♪ Wykorzystajmy moment ♪
- ♪ By zrobić ten krok ♪ - ♪ Bo każdy powoli ma dość ♪
♪ Za krokiem krok Gra o wysoką stawkę ♪
♪ Żeby nie skończyć na dnie Pora odmienić los ♪
♪ Więc tak: władcy idą na bok ♪
♪ I cóż, ogłaszamy ich zgon ♪
♪ A gdy lud oswoi się z tym ♪
♪ Dziedziczkę wynosi na szczyt ♪
- ♪ I krok ♪ - ♪ Koronacja raz-dwa ♪
♪ I krok ♪
- ♪ Potem suknia i bal ♪ - ♪ I krok ♪
♪ Panowanie jej trwa ♪
- ♪ To proste ♪ - ♪ Jak drut ♪
♪ Jeśli powie nam „tak” Piękny spełni się sen ♪
- Ministrowie! - Księżniczko!
- Mam rozwiązanie! - To tak jak my!
- Uwolnimy ich od uroku. - Zostaniesz królową.
- Chwila. - Jak?
Wyrocznie w końcu odpowiedziały na mój list.
Uwolnią nas od zaklęcia.
Cóż, wspaniale by było.
Oczywiście, ale co jeśli nie?
Nasze królestwo musi mieć wreszcie władcę.
Królową.
Chwila, a co z rodzicami?
Wyśle się ich na wieś. Niech szaleją, ile dusza zapragnie.
Będziesz ich odwiedzać, kiedy tylko zapragniesz.
Niech będzie. Jak uważacie.
Ale najpierw sprawdzimy, co potrafią wyrocznie.
Tak, oczywiście, dobrze. A później…
♪ Co później, się nie liczy Zaklęcie straci moc ♪
- Lub nie. - Ależ tak.
- Gdyby jednak… - To ty…
- ♪ Zgodzisz się objąć tron? ♪ - Tak!
♪ To będzie krok ♪
♪ Krok we właściwą stronę ♪
♪ Zniknie potworny problem ♪
♪ Za krokiem krok I tak pozbędziemy się trosk! ♪
♪ Za krokiem krok ♪
♪ Zaraz po celebracji ♪
[wszyscy] ♪ Zaraz po koronacji ♪
♪ Pora odmienić los ♪
♪ Wreszcie odmienić los ♪
[muzyka cichnie]
[mężczyźni i kobiety] ♪ Niech nam żyje Nasza Ellian ♪
♪ Niech nam żyje sto lat! ♪
[echo]
[dźwięk trąbki]
- Wszystkiego najlepszego. - Ze wszech miar, złociutka.
Dziękuję z całego serca za tę wspaniałą…
- [ryki] - [treser] Tędy, Wasza Wysokość.
Do mnie! Tutaj!
Mamo! Tato!
Może życzenie mi się spełni i niedługo będziemy świętować razem.
Tak. Czas na toast.
Bolinar?
Za pozwoleniem, przepraszam, sprawa najwyższej państwowej wagi.
Duży bez świeczki poproszę.
[wzdycha z dezaprobatą]
[treser] Hej, Wasza Wysokość, skupienie.
[śmieje się] Co za słodziaki.
- Jakie wystrojone na urodziny córki. - [treser] Brawo.
- [Ellian] Ej! - [treser] Ku chwale ojczyzny.
Tatuś! Wypluj pana, ale już!
[łomot]
[stęka] Wielkie dzięki, o pani.
[królowa warczy]
No tak, korona nie cieszy. Raczej ciąży.
Ale to jednak rzecz ważna i dość cenna, więc…
Zaraz, gdzie ona jest?
- Flink! - [piszczy]
Chodź mi tu zaraz.
- [rechocze] - [Flink piszczy]
[Bolinar] O-oł.
O nie!
Obyś zdechł, wnuku jenota!
O, moje kochanie.
[piszczy]
[Ellian] Hm, spoko, gangsta style.
Wyznam, księżniczko, że nie pojmuję, co widzisz w tym chodzącym bobku.
- [Bolinar jęczy] - [fanfary]
Och, są wreszcie! Wyrocznie.
Pełen luz.
Oto przybywają światli architekci
znanego i nieznanego wszechświata,
najpotężniejsze z wszystkich magicznych istot w dziejach,
Wyrocznie Księżyca oraz Słońca.
[łapią powietrze]
[burczy]
[tajemnicza muzyka]
[okrzyki zdumienia]
[turkot]
- [pisk zabawki] - [królowa syczy]
Oto zawitaliśmy w twojej siedzibie.
Dzibie… dzibie… dzibie…
[muzyka cichnie]
Wyśmienity kurs, Eustachy.
Ode mnie dostajesz pięć gwiazdek.
[burczy]
Łał.
Pięć gwiazdek? Nie przeginasz trochę?
Pachniało jak w silosie z kiszonką.
No właśnie dlatego. Trochę jak w mej rodzinnej norze.
[Ellian] Prześwietne wyrocznie.
W imieniu całego królestwa dziękuję wam za przybycie.
[wzdycha] Księżniczka Ellian, jak sądzę.
[chichocze] Zgadłeś. Ta tiara tak mnie jara.
Droga jubilatko, przyjmij powinszowania.
- Jestem Luno. - Solar, do usług.
Oj, coś czuję, że świetnie to pójdzie.
Jeśli dobrze pamiętam, w liście wspominałaś,
że masz jakieś kłopoty z rodzicami, tak?
Uważasz, że stali się… [jąka się] Co to było za słowo, Solar?
- Potworami. - Właśnie. Potwory.
A skąd podejrzenie, że im się to przytrafiło?
[chichocze nerwowo] Stąd.
[potwory ryczą]
O, łał! Wszystko jasne.
A więc to nie przenośnia…
Nie. No właśnie. Dlatego chciałabym was prosić…
Tato, nie. To są nasi goście.
Ej, mamo, nie wolno.
Myślałem, że trochę dramatyzujesz. To częsta reakcja w obliczu nieszczęścia.
Jakiego nieszczęścia?
Okresu dojrzewania.
- [jąka się] Kto chce królisia? - [zabawka piszczy]
[Ellian] Patrzcie, ucieka!
- [treser] Wasza Wysokość, chwila. - Przepraszam.
Są czasami nieznośni.
Księżniczko, coś mi mówi,
że twoi rodzice musieli odwiedzić
Czarną Knieję Mrocznej Ciemności.
Straszne miejsce, a nazwa jeszcze gorsza.
No, tak, rzeczywiście, ale jak na to wpadliście?
Bo to jedyne miejsce, gdzie działają tego rodzaju czary.
I nie żebym krakał,
ale jeśli szybko ich nie odczarujemy, zostaną potworami na zawsze.
Jak to? Nie! Proszę, zrobisz coś?
Oczywiście, że zrobię.
Nie telepałem się taki kawał żabą z nudów.
Proszę różdżkę numer trzy.
[jąka się] Nie mamy już różdżek.
Chyba żartujesz. A gdzie one są?
Dałem takiej jednej za coś fajniejszego.
Co? Czemuś to zrobił?
Tłumaczyłem ci już, całkiem niedawno.
Co ty za głupoty gadasz?
- Pierwszy raz słyszę. - Chyba trzeci.
- To jest całkiem nowa informacja. - [Solar] Skąd, już było mówione.
- [prycha] - Proszę, oto nasz fob.
[magiczna muzyka]
- [Flink piszczy] - Taka jakby różdżka uniwersalna.
Wiesz, zamiast tachać wszędzie pęki różnych różdżek,
bierzesz tylko foba, a on umie wszystko.
Co było nie tak z różdżkami, które mieliśmy dotąd?
Kieszenie w szatach się od nich rozpychały.
Wydaj polecenie głosowe i wciśnij przycisk.
Polecenie głosowe?
- Tak, wystarczy tutaj… - Rób! Mów!
- Tylko… - Już, fob. Czaruj!
- Przycisk… - Wciskam, aż mi pociemniało w gałach.
Chyba coś zepsuty. Chińska tandeta.
- Okej, oddawaj. - Nie. Teraz jest mój.
[stęka] Aha.
Aha! Play!
[podniosła muzyka]
[instrumenty grają]
Sio! Sio! Sio!
♪ Chcesz poznać tajemnicę Jak czar odegnać precz? ♪
♪ Odzyskać dawne życie? Odwrócić zdarzeń bieg? ♪
♪ A zatem podejdź bliżej ♪
[Luno] ♪ Wyroczni usłysz głos ♪
♪ Klątwę każdą da się… ♪
- [syczy ze strachu] - [łomot]
[bulgot przełykania]
- Mamo! - [królowa mruczy]
[burczenie brzucha]
[jęczą]
- [wzdycha] - [warczy]
- [król warczy] - [obaj krzyczą]
[Solar] Weź tych rodziców na smycz!
[Luno] Dlatego wolę pomagać online!
- [Ellian] Nie! Tatuś, siad! - Pomocy!
[Luno] Moja noga więcej w tym zamku nie postanie!
- Eustachy! Ratuj! - [Solar krzyczy]
[obaj krzyczą]
[plusk]
Zaraz! Proszę, wracajcie!
[szeptem] Nie.
[krzyczy] Nie! Zostańcie!
[huk]
[Ellian] I coście zrobili?
Nikt poza nimi nie wie, jak zdjąć tę klątwę!
[król mruczy]
[wzdycha]
Ellian…
Złociutka.
Tak mi przykro.
Przygotuj ceremonię.
Obejmę władzę.
[smutna muzyka]
[Ellian] Mamo?
Tato?
- [Flink stęka] - [Ellian] Mamo?
Przepraszam, że nakrzyczałam na was.
Nie wiedzieliście, co robicie.
No ale nic, wciąż mam urodziny…
[królowa mruczy]
Proszę. To dla was.
[król cicho warczy]
Wiecie, strasznie mi was brakuje.
[mruczy łagodnie]
Mamo?
[wzdycha]
[król cicho pochrapuje]
[dźwięk fortepianu]
[smutna muzyka]
♪ Wszędzie gruz ♪
♪ Puste ściany ♪
♪ Tylko to zostało nam ♪
♪ Parę wspomnień szczęśliwych chwil ♪
♪ Co noszę w sobie niczym skarb ♪
♪ Płomień świec ♪
♪ Przy kolacji ♪
♪ Moja dłoń, którą chwytam was ♪
♪ Delikatny i czuły gest ♪
♪ I magia wokół mnie ♪
♪ Jak w najpiękniejszym śnie ♪
♪ Lecz nic już nie ma ♪
♪ Ach, gdybym tylko mogła ♪
♪ Choć na chwilę cofnąć czas ♪
♪ Jak dawniej słyszeć w domu Szczery śmiech ♪
♪ Znów bawić się beztrosko ♪
♪ Moje serce rwie się do Tamtych was ♪
♪ Tamtej mnie ♪
♪ Ach, gdybym tylko mogła ♪
♪ Tak po prostu cofnąć czas ♪
♪ Jak dawniej wprost W ramiona wasze wpaść ♪
♪ Oddałabym to wszystko Żeby tylko cofnąć go ♪
♪ Jeszcze raz rodziców mieć ♪
♪ Niestety nie wiem jak ♪
♪ Przy was lęk ♪
♪ Szybko znikał ♪
♪ Dzień za dniem poznawałam świat ♪
♪ Teraz noszę w pamięci to ♪
♪ Co nagle mi odebrał los ♪
♪ Tysiące ważnych lekcji ♪
♪ Zwiedzanie wielu miejsc ♪
♪ Wieczory przy kominku ♪
♪ Popołudnia w cieniu drzew ♪
♪ Życzenia słane niebu Wśród spadających gwiazd ♪
♪ Właśnie to widzę wciąż ♪
♪ We wspomnieniach jak za mgłą ♪
♪ Bo musi istnieć sposób ♪
♪ Żeby trochę cofnąć czas ♪
♪ Jak dawniej móc na nogach pewnie stać ♪
♪ Znów będzie tak jak kiedyś ♪
♪ Gdy nareszcie cofnę go ♪
♪ Choć na dzień ♪
♪ Albo dwa ♪
♪ Może trzy ♪
♪ Albo sto ♪
♪ Wróćmy tam ♪
♪ Do tamtych nas sprzed lat ♪
[muzyka cichnie]
[warczenie]
[syczy ze strachu]
- O nie. - [niepokojąca muzyka]
Nie.
- Nie zamknęłam na klucz. - [Flink piszczy]
[potwory warczą]
[beczy]
O nie.
- [dźwięk dzwonków] - [ludzie] Potwory!
[krzyczą]
[owce beczą]
Potwory? W środku miasta?
- Skąd się tu wzięły? - Kto je tam wie. Alarm bojowy!
[Ellian krzyczy]
Mamo! Tato! Stójcie!
Tam są!
- [król ryczy] - [owce beczą]
O nie.
Otoczyć plac! Wy za mną!
- [owca beczy] - [król ryczy]
- [mężczyzna] Uwaga! - [król ryczy]
- Wasza Wysokość, zostań tu. - Nie! Przestań!
[potwory ryczą]
Zostaw mnie! Słuchajcie wszyscy!
- Mamo! Tato! - Księżniczko, nie!
Nic nie rozumiecie! To są moi rodzice.
- One to nasz król i królowa. - [lud wzdycha ze zdumieniem]
Pani generał. Dokładnie rok temu rzucono na nich urok.
Powinnam wiedzieć.
[ryczą]
Przestańcie, proszę.
[lud krzyczy ze zdumieniem]
- [mruczą] - [żołnierz] Szybko, sieci!
[warczą]
- [piszczy] - Księżniczko! Jesteś ranna?
[stęka] Nic mi nie jest.
- [ryczą] - To nasi władcy?
Nasz król i królowa?
Kiedyś byli nimi,
ale ten czas minął.
[mężczyzna] Siła nieczysta, mówię wam.
[kobieta] Jak to się stało? Zmienili się w potwory.
- Nas też to czeka? - Powoli.
- [mężczyzna] Co robić? - [kobieta] Uciekajmy.
- To straszne. - Mam porzucić dobytek?
Słuchajcie, ludzie. Mamy już plan.
- Kto tu rządzi? - [kobieta] Właśnie!
Nasza księżniczka zasiądzie na tronie.
[niespokojne szepty]
W sumie jest nawet spoko.
Tak, ale co z potworami?
- [lud krzyczy] - Potwory? Zaraz, chwila.
Nie, to wcale nie tak!
Gdy Jej Wysokość Ellian zasiądzie na tronie,
potwory zostaną odesłane na drugi koniec świata.
Nikt ze mną tego nie ustalał.
Chwileczkę, to trzeba jeszcze omówić.
To kwestia bezpieczeństwa księżniczki i królestwa, nie ma wyjścia.
Możecie być spokojni.
Nigdy więcej nie zobaczycie tych potworów.
Podejmiemy odpowiednie kroki.
Wsadzimy je do klatek i wywieziemy.
O świcie nie będzie po nich śladu.
Flink, coś trzeba z nimi zrobić.
- Wyciągnąć ich z tych klatek. - [pikanie]
- [Ellian] Flink, co ty tam masz? - [pikanie]
- [pikanie, dźwięk wibracji] - Dawaj.
- [Flink piszczy] - Ej, bez żartów. Oddawaj.
Jakaś nowa moda, żeby zżerać wszystko, co ważne?
[kwiczy]
- [pikanie] - Hm?
[pikanie, dźwięk wibracji]
[krzyczy]
Nie widzę go. Nigdzie go nie ma.
Nasze wyrocznie!
- [piszczy] - Spokojnie.
Pomyśl, gdzie ostatnio byłeś.
- Hej? - Może racja.
- Jechaliśmy żabą… - Halo!
- [krzyczą] - Znów przylazła twoja matka?
Nie, to ja mówię, księżniczka Ellian. To u mnie jest wasz fob.
- Mówiłem, że nie zgubiłem. - Słuchajcie.
Sytuacja jeszcze się bardziej pogorszyła.
- Proszę, czy możecie wrócić? - Co to to nie!
Ja się do tego wariatkowa z piekła rodem więcej nie zbliżę.
Luno! Dziewczyna ma kłopot.
Może ja wpadnę do was? Wtedy pomożecie?
O, nie wiedziałem, że księżniczki są takie namolne.
Jasne, że pomożemy. Prawda, misiu?
No dobra. Ale wątpię, żeby złapała żabę o tej porze.
Skorzystaj z foba, Ellian.
Przerzuci cię bezpośrednio do nas do domu w sercu Mrocznej Kniei.
[żołnierz] Przyszedł rozkaz. Potwory wyjeżdżają.
Dzięki wielkie, chłopaki.
[tajemnicza muzyka]
[dynamiczna muzyka]
- Żołnierze! Rzućcie broń! - [żołnierz] Księżniczka?
Słyszycie? Graty w dół!
- [żołnierz] Co jest? - Fuj.
[piszczy]
- [stękają] - Muszę wyrażać się bardziej precyzyjnie.
Jazda w drogę do wyroczni!
- [tajemnicza muzyka] - [żołnierze jęczą]
- [łapie powietrze] - [potwory ryczą]
- [jęczy] - [żołnierz] Hej! Co się dzieje?
Liczyłam bardziej na coś w stylu „trzask i już jesteś na miejscu”.
- [Ellian krzyczy] - [potwory warczą]
- Czekajcie na nas! - [żołnierz] Uciekają!
Coś trzeba skołować.
Karetę albo wóz, żeby się toczyło.
[magiczna muzyka]
[jęczy]
[Ellian krzyczy]
[król ryczy]
[potwory ryczą]
Uprowadzono księżniczkę!
[Bolinar] Szybciej!
Zatrzymać potwory! Gwardziści, wszyscy za mną!
[krzyczy]
Księżniczko!
[stęka]
[kobieta krzyczy]
Flink! Masz! Przeszkadzaj!
[piszczy]
[żołnierze krzyczą]
[piszczy]
[krzyczą]
Hej!
Zamknąć wrota!
Zamykaj!
O nie.
- Flink, wyczaruj coś! - [Flink piszczy]
[dramatyczna muzyka]
[żołnierz krzyczy]
[dźwięk rogu]
Łoł. [stęka]
[jęczy] Tylko nie to!
Hej! Orientuj się!
[piszczy nerwowo]
[szczekają]
[Kardona krzyczy]
Waruj!
Siad! Z drogi! [wzdycha]
[gwiżdże]
- [Bolinar] Księżniczko! - [piszczy]
[Bolinar] Lecimy ci na ratunek!
Nie trzeba. Wszystko pod kontrolą.
Czemu się sprzeciwia?
Ponieważ jest nastolatką. No już, łapać ją!
[Bolinar krzyczy]
[krzyczy]
Flink? [łapie oddech]
[Bolinar stęka]
[Ellian] O nie!
- Ojej, tak mi przykro. - No ja myślę, że przykro.
- Tak się najadłem strachu. - Bolinar?
Jako wierny doradca i zaufany mentor
z całą mocą naleg… [łapie powietrze]
Co to za włochata rączka? I druga też włochata?
Nie!
[stęka] Chwila.
Jeśli ja jestem w tym ciele, to kto jest w moim?
[węszy]
[popiskuje]
[piszczy]
[Bolinar] O nie!
Ellian, musisz mi jakoś pomóc.
- Wyjmij mnie z chomika. - Mam ważniejsze problemy.
[Bolinar] Jestem fioletowy i goły.
- Znajdź jakąś inną drogę. - [jęczy]
[dramatyczna muzyka]
[krzyczy]
- [potwory ryczą] - [krzyczy]
[oboje krzyczą]
[Ellian krzyczy]
[Ellian stęka]
[wzdycha]
Mamo, tato, wszystko gra?
A u mnie nie. Jakby ktoś pytał.
[wzdycha z ulgą] Udało się. Zgubiliśmy ich.
Z czego się cieszyć?
Przy okazji zgubiliśmy gdzieś mój organizm.
- [król warczy] - Nie bawcie się mną!
Spokojnie, panie ministrze.
- Wyrocznie wszystkich was odczarują. - Aha.
Ale jak właściwie masz zamiar je znaleźć? [węszy]
Chwila. Stop. Co to tak…?
Coś jakby oregano. I świeża bazylia.
I kilka szczypt rozmarynu.
- O, to chyba carbonara. - Daj spokój.
Kto miałby gotować makaron w sercu Czarnej Kniei?
Kto?
[huczenie]
[magiczna muzyka]
[pohukuje]
[śmiech wyroczni]
[radosna muzyka]
[Solar] Jak uważasz? Możemy zaszaleć i zjeść do tego zapieksy?
[Luno] Wiesz, o mało nie zjadły nas potwory. Zasłużyliśmy.
[Solar] Świetnie, bo już dawno są w piekarniku.
[Luno] Ach, ty diable!
[Solar] Oho! Goście idą!
O, no wreszcie jesteś.
[krzyczy]
[Luno] Przyszła ze starymi!
Sami ją zaprosiliśmy. Co miała, wynająć opiekunkę do rodziców?
Księżniczko, dotarłaś jednak.
Ledwo, ledwo, ale jednak tak.
Aha, słuchajcie, darujcie tę akcję „matka znów zaczęła spożywać gości”.
To się więcej nie powtórzy. Prawda, matko?
[mruczy]
Proszę, oto wasz fob.
Czas na czary.
- Jakie czary? - Zdjęcie klątwy.
Co? Oj nie, wybacz.
Fob miał was tu tylko ściągnąć. Odczarować nic nie może.
- Jak to? - Ale wy możecie, tak?
To poza zakresem naszych usług.
Mnie chyba odczarujecie?
Nic z tego. Zamieniłeś się na ciała.
Bez twojej drugiej połówki nikt nic nie zdziała.
A może znacie kogoś, kto odmieni moich rodziców?
Jakąś czarownicę? Czarodzieja? Wróżkę?
Wróżkę? Uważasz, że tu wszyscy znają wszystkich?
Że jesteśmy członkami wielkiej magicznej mafii?
- Wybacz, nie chciałam… - Coś w tym jest.
Gramy przecież z dwiema wróżkami w planszówki.
Choć magii to w nich za grosz.
W planszówki też są nie są za świetne.
[Solar] To fakt.
Chcecie powiedzieć, że tego uroku nie zdejmie nikt?
- Nie. Jest ktoś taki. - [Ellian] Ale kto?
- Oni! - Oni!
[król warczy]
Oni? Do końca was pozapieksało? Patrzcie tylko.
Tak, ja też raczej tego nie widzę.
Wytłumaczcie, co robić, a ja to zrobię za nich.
Kochanieńka, to nie tak działa. Tylko oni mogą się odczarować.
Ale jak?
Wraz z córką wyruszając na piękną wędrówkę ku mądrości
przez alegoryczny las własnej niejasności!
- Nie wiedząc, dokąd pójść. - Lecz ogniki ich poprowadzą.
Jeżeli się zjawią. Są bardzo kapryśne.
Wpuszczacie nas w maliny?
Przebędą nieprzebyte górskie przełęcze.
Wśród świstaków szerzy się wścieklizna.
- Pokonają rwące rzeki… - Raczej rzeki ich pokonają.
- Odkryją wielkie pustynie. - Jak się nie odkryją.
- Minuta na tym słońcu i się usmażą. - [Solar] Księżniczko! Chwila!
Jeżeli naprawdę macie rację, nie zobaczę już więcej rodziców.
Nie ma nadziei.
[poruszająca muzyka]
[Ellian wzdycha] Super.
[wzdycha] Biedulka.
Posłuchaj, jakaś nadzieja zawsze jest.
♪ Gdy cię dławi żal ♪
♪ I złość ♪
♪ I masz się źle ♪
♪ Kroplę światła znajdź ♪
♪ I daj jej w dal się wieść ♪
♪ Bo kto ♪
♪ Ją chwyci choć na chwilę Widzi jak z niej ♪
[Solar] ♪ Rodzi się wielka moc ♪
[Luno] ♪ Ot co! ♪
[radosna muzyka]
♪ Minie parę chwil I błysk już mknie do gwiazd ♪
[Luno] ♪ Chociaż ciemna noc Ty swój drogowskaz masz ♪
♪ To cud, że światło rośnie w siłę ♪
♪ Jak jasny tiul sobą spowija mrok ♪
♪ Nagle jest „bum”! Widzisz już drogę swą ♪
- ♪ Woła cię blask ♪ - ♪ Woła cię blask ♪
[Luno] ♪ Ruszaj ku niemu ♪
♪ Woła cię blask ♪
♪ W niego się wpatrz ♪
♪ Kieruj się nim ♪
♪ Droga się tli zwiewna jak pył ♪
♪ Odrzuć więc lęk i po niej płyń ♪
♪ Woła cię blask Nadszedł czas spełnić sny ♪
Czy to metafora?
Metafora, sretafora.
Tobie naprawdę potrzebna jest kropla czystego światła.
Kolega wyjątkowo ma rację.
Twoi rodzice spotwornieli, bo zgubili swoje światło.
Więc muszą znaleźć nowe, i to szybko.
♪ Nie daj, żeby blask twój zgasł Lub cień go skrył ♪
[Solar] ♪ Bo zapomnisz, co jest złe I kto jest kim ♪
♪ Więc chodź Nim świat ciemnością spłynie ♪
♪ I spróbuj wziąć Wspomnienie ognia w dłoń ♪
♪ Wystarczy żar By znów rozpalić go ♪
[Solar] ♪ Woła cię blask Bo taki sam masz w swoim sercu ♪
♪ Woła cię blask Nie ma co stać, trzeba już iść ♪
♪ Promyk niech ten niesie cię hen ♪
♪ Kiedy zaś noc zmieni się w dzień ♪
♪ Wtedy odnajdziesz swój blask, mówię ci ♪
[Solar] Spójrz tylko. Na samym szczycie ostatniej góry
znajduje się Jezioro Światła.
Aby twoi rodzice odzyskali ludzką postać,
muszą się zanurzyć w jego spokojnych wodach.
Ale strzeżcie się ciemności.
Karmi się ona mrocznymi uczuciami
i jeśli dasz jej urosnąć, zagubisz się w niej.
To akurat nie problem. Ja nie mam żadnych mrocznych uczuć.
Każdego z nas czasem one nachodzą.
- Chodzi o to, żeby im się nie dać. - Jasne.
Mamo, tato! [gwiżdże] Idziemy!
♪ Woła cię blask ♪
♪ No i mam nareszcie odpowiedź ♪
♪ Jasna łuna wskazuje mi drogę ♪
♪ Czy moje życie będzie jak dawniej Gdy osiągnę już cel? ♪
♪ Słuchaj mych słów ♪
- ♪ Jasny punkt się mieni u góry ♪ - ♪ Słów mędrców dwóch ♪
♪ Niedaleko koniec podróży ♪
♪ Czas ucieka, nie zwlekaj dłużej Nie czekaj ciągle na cud ♪
♪ Tylko tam, gdzie jest blask Śmiało rusz ♪
♪ Lecz tam, gdzie jest blask Śmiało rusz ♪
♪ Tam, gdzie jest blask ♪
♪ Śmiało rusz! ♪
- [muzyka cichnie] - [dzwonek piekarnika]
Zapieksy!
[pohukuje]
[spokojna muzyka]
[Ellian nuci]
Nie wiem, coś ty taka zadowolona.
Bo muszę tylko doprowadzić rodziców do Jeziora Światła.
Słyszałeś wyrocznie.
Słyszałem. Szczególnie słowa: „strzeżcie się ciemności”.
Którą w dodatku przyciągają mroczne uczucia.
Na pewno mnie pierwszego wchłonie.
Spójrz, to ten ognik wskazujący drogę.
Ale chyba będziemy musieli pójść tędy.
- [szum traw] - [Bolinar krzyczy]
Ciemność atakuje! Proszę, nie zabieraj mnie, mroczna siło!
Jestem mały i niewiele znaczę. [dyszy]
[dramatyczna muzyka]
[psotna muzyka]
[wzdycha]
Wyluzuj, ministrze, mamy ze sobą dwa wielkie potwory.
Ta jakaś mroczna siła powinna bardziej bać się nas niż my jej.
[potwory warczą]
O tak, nasi wielcy, mężni obrońcy.
[gwiżdże] Mamo, tato, w drogę. Idziemy!
[złowroga muzyka]
[Ellian] Żołnierze.
[Bolinar] Hurra!
Jazda, wszyscy do tunelu.
Ćśś! Ani mru-mru. Chwila, gdzie jest Bolinar?
[Bolinar] Ratunku!
To ja, Bolinar!
- Wiem, trochę się zmieniłem, ale to ja! - Stać i czekać.
- [Ellian] Bolinar! - Towarzyszę księżniczce! Jest tutaj!
- Pomocy! - Bolinar, uspokój się!
Jeśli wojsko złapie rodziców w tej postaci, wygna ich.
- Przecież wiesz. - To nie są twoi rodzice.
To nie jest król ani królowa.
[stęka] Posłuchaj, ktoś musi stanąć u steru państwa.
Zgoda. A najlepszy sposób, żeby do tego doprowadzić,
to odczarować moich rodziców i przywrócić króla i królową.
Jedna chwilka, a gdzie oni właściwie są?
- [warczenie w oddali] - Mamo? Tato?
Poczekaj na mnie!
[ćwierkanie]
- Hę? - [świergot]
Łał.
- Echo. - [echo]
- [Ellian] Echo. - [echo]
Popatrzcie.
♪ La, la, la, la ♪
[chichocze]
Okej, tato. Teraz ty.
[król ryczy]
[Ellian chichocze] O, bardzo ładnie.
♪ La, la, la ♪
- [królowa mruczy melodię] - [Ellian chichocze]
[potwory śpiewają]
Mamo, fantastycznie!
Twoja kolej, Bolinar. Odezwij się.
- Niech to wszystko szlag. - [echo]
[król warczy]
[ptaki ćwierkają nerwowo]
- [Ellian jęczy] - [potwory ryczą]
[Ellian] Ćśś. Żadnych gniewnych ryków.
Same miłe słowa.
To tylko zwierzęta. Nie rozumieją, co mówisz.
To moi rodzice i rozumieją doskonale.
[mruczą przyjaźnie]
[spokojna muzyka]
[ptak ćwierka]
[król mruczy]
[królowa piszczy]
[dramatyczna muzyka]
[król ryczy]
Nie!
[ryczy]
Cicho! Nie drzyjcie się tak!
- [potwory ryczą] - Spokój!
Mamo! Tato! Chcecie wszystko zepsuć?
Tłumaczę ci, do nich nic nie dociera.
- Tam w środku nie ma już twoich rodziców. - Nie mów tak!
Nie! Mylisz się. Wciąż są w środku, na pewno!
Stój!
Przestańcie!
- Ellian! - [dramatyczna muzyka]
Czemu ciągle się kłócą?
Czemu nie mogę ich pogodzić?
[złowroga muzyka]
To ciemność! Poluje na mnie!
Zaraz, jej nie chodzi o mnie.
Ona przyszła po ciebie!
A mówiłaś, nie że nie masz mrocznych uczuć!
Bo naprawdę tak myślałam.
[dramatyczna muzyka]
Uciekaj! Schowaj się przed nią!
Pomocy!
[Ellian] Pomocy!
[Ellian krzyczy]
- O… O… - O… O…
[król] Ona!
- [król] Ona! - [królowa] Ona!
[echo]
- Ona. - Ona.
[spokojna muzyka]
Mamo, tato, umiecie mówić!
Nie, wcale że nie.
Oj, tato, no chyba sam słyszysz. Powiedziałeś: „nie, wcale że nie”.
Co znaczy „nie”? Albo „wcale”?
Albo „że nie”? Dziwne.
Wypowiadam słowa, ale co one znaczą, to nie mam pojęcia.
Jakby żyły własnym życiem.
[chichocze] Przejdzie ci. Jak uważasz, mamo?
Ona.
Tak, ona! Jestem dziewczyną. Twoją córką.
Córka! Słuchaj, jak mówię teraz.
Ja bardzo lubię słuchać, jak ja mówię.
To dowód, że jesteś w środku.
Ona.
Tak! Mamo, a może pamiętasz coś jeszcze na mój temat?
Dała tort.
[chichocze] No tak.
Faktycznie przyniosłam tort.
- Przyniosłaś tort? - Tort dobry!
- Chwila. - Zjemy tort?
- Nie. - Tort!
Ja w sprawie tortu. Też poproszę kawałek.
Nie, nie ma tortu.
[wzdychają z zawodem]
Ale nie to jest ważne. Ważne, że mówicie!
Pewnie chcielibyście mi wiele opowiedzieć.
Chcę teraz wylać z siebie mnóstwo cieczy.
Cóż, Jego Wysokość nie jest jeszcze do końca sobą.
Możesz choć raz dostrzec plusy sytuacji?
Też coś. Tryskam optymizmem od rana do nocy.
- [królowa fuka] - [Bolinar jęczy]
O! Widać już następny ognik.
Wiecie? Wylała się ze mnie wielka kałuża. [śmieje się]
Serdeczne gratulacje.
Okej, kochani.
No to co, musimy ruszyć teraz w kierunku tego światła.
- Nie pchaj się. - Ty pchasz.
- Wcale nie, bo ty. - Właśnie że nie.
Ej! Przestańcie! Zrozumiano?
Niczego się jeszcze nie nauczyliście?
Tutaj, jak się kłócicie, dzieją się bardzo złe rzeczy.
Więc idziemy dalej i żadnych kłótni. Jasne to jest?
- Jasne. - No tak.
Fajnie. Idziemy dalej i nie zgubcie się.
[warczą]
- [radosna muzyka] - Hej!
Czekajcie na mnie! Jeszcze ja! Chwila! Idę!
[król] Daleko jeszcze?
- [Ellian] Idziemy pięć minut! - [król prycha]
- O! Znów te latające poduchy! - [Ellian] Co?
A, to są chmury.
- Moja nazwa lepsza. - Może i coś w tym jest.
- Co jest? - To? To jest głaz.
Głaz. Piękny głaz.
Lubię głazy. [piszczy]
Wielki głaz.
Świeci głaz.
Mały tyci mikry mini głaz.
O, głaz-ptak.
[Ellian] Mama! Nie jedz jagódek!
[królowa] Jak piękne! Co to takiego?
[Ellian] To motyle.
[król] Motyle? Jak to mówią, mo-tyle, mo-ile.
[Ellian] Tradycyjny ojcowski suchar.
- Brawo. - [król rechocze]
[radosna muzyka]
[śmieją się]
[krzyczą]
[prycha z niepokojem]
[Ellian] Tato! Zaczekaj!
Och, Bolinar, tak się cieszę, wiesz?
Chyba jednak odzyskam rodziców.
Oj, proszę cię, to wciąż tylko bydlęta, które potrafią wydukać kilka słów.
Nie wiedzą, kim jesteś ani nawet kim ja jestem.
Moi, ich wierny doradca.
Co ty, wiedzą, wiedzą.
Zobaczysz, przypomną mnie sobie. Ciebie też.
Akurat. Dla nich mogę się równie dobrze nazywać Jan Słodkidzban.
- Jan Słodkidzban. - Jan Słodkidzban.
Dlaczego dałem taki przykład?
[królowa] Jan Słodkidzban zmęczony?
Jan Słodkidzban daje radę.
Przestańcie to powtarzać.
Jan Słodkidzban wkurzony.
O, Słodkidzban zawsze wkurzony.
Nie jestem wkurzony!
Daj spokój, ministrze, wyluzuj trochę.
Jest ognik! Udało się! Dotarliśmy!
[wzdycha] To ja się zdrzemnę chwilę.
Nie, Bolinar, nie czas na postój.
Musimy iść do następnego ognika.
Pewnie za chwilkę się tu zjawi.
I w drogę do kolejnego ognika!
Pokaż się!
Ogniku, zapal się!
Proszę ognik raz.
Ognik dla czworga, proszę!
To co będzie z tym ognikiem, co?
No gdzie on jest?
[chrapie]
[melancholijna muzyka]
[wzdycha]
No dobrze, a moje imię? Wiesz, jak się nazywam?
- Hmm… - [król] Ja wiem.
Może Tortownica?
Nie, tato.
Nie tortownica.
Gdzie jest ten ognik?
Tam się coś świeci.
No co ty? Gdzie? Gdzie on jest?
[wzdycha] To tylko gwiazdy, mamo.
[mruczy] Jakie piękne.
Tak, są piękne, to prawda.
Kiedyś patrzyłyśmy na nie razem.
♪ Pod gołym niebem Mogłam tak z tobą spać ♪
♪ Mówiłaś, że ♪
♪ Największy świata skarb ♪
♪ Miłością jest ♪
- ♪ Ja pamiętam blask gwiazd ♪ - ♪ Tak ♪
♪ Muskający nas brzask ♪
♪ Ja też ♪
♪ Delikatny szept traw ♪
♪ I szumiący wiatr wśród drzew ♪
♪ Ja nie pamiętam nic ♪
♪ Na chwilę w głowie się pojawia ♪
- ♪ Wspomnień strzęp ♪ - ♪ Uchwyć go ♪
♪ Który ulatuje gdzieś daleko hen ♪
- ♪ Pamiętam nasz śmiech ♪ - ♪ Czy to wspomnienie jest? ♪
- ♪ Bliskość naszych trzech serc ♪ - ♪ Blady obraz ♪
- ♪ Księżycowe niebo ♪ - ♪ Nieuchwytny niczym sen ♪
- ♪ Jasne jak w słoneczny dzień ♪ - [królowa] ♪ Który widzę chwilę, dwie ♪
♪ Nim przejdzie w cień ♪
- ♪ Ja pamiętam radość ♪ - ♪ Tak, to wspomnienie ♪
- ♪ I na sercu ciepło - ♪ Proszę, nie pozwól zniknąć mu ♪
- ♪ Piękną niczym w bajce ♪ - ♪ Niech nadal trwa ♪
♪ Roztańczonych świateł grę ♪
- ♪ Wciąż nie pamiętam nic ♪ - ♪ Tak! Zatrzymaj to w sobie ♪
♪ Próbuję widok ten ♪
- ♪ Przywołać z całych sił ♪ - ♪ Nie martw się aż tak ♪
- ♪ Ale oczy mokre są ♪ - ♪ Przyjdzie na to czas ♪
- ♪ Zasnute mgłą ♪ - ♪ Kiedyś ♪
♪ Kiedyś ♪
[wzdycha]
♪ Ja we wspomnieniach widzę nas ♪
♪ Pod milionem gwiazd I wiem ♪
♪ Przypomni wam się znów ♪
♪ Kiedyś ♪
Ellian?
[wzdycha radośnie]
Przypomniałaś sobie.
Mamo.
[łapie oddech]
Przechodzili tędy.
Zdaje się, że spędzili tutaj noc.
Bardzo się martwię o księżniczkę.
Musimy ją uwolnić od potworów.
- [chrupanie] - Niezwłocznie!
Co to za odgłos?
[chrupanie]
[Nazara] Bolinar.
Co ty tam znów żresz?
Co ty, koza jesteś?
Chwila moment.
To są ich ślady.
Szlak żołędny!
Bolinar wpadł na trop. Dobry minister.
Zwiad! Macie przeczesać las na południe stąd.
[piszczy]
Jak to możliwe, że ty lepiej zarabiasz?
[ryczy]
- [król] Ellian. - [królowa] Ellian.
[król] Ellian. Ładne to imię, Ellian.
[Ellian chichocze] Znacie już moje imię.
Świetnie. Lekcja druga:
jesteście rodzicami, a ja waszą córką.
Jesteście rodzicami, a ja waszą kurką.
[chichocze] Nie, ja jestem twoją córką.
Patrzcie! Tam jest!
[wesoła muzyka]
No a czyją kurką jestem ja?
- Niczyją. - [wzdycha smutno]
Ale za to jesteś moim tatą.
A ty moją kurką, tak?
Tak, twoją córką.
I pan chomik dzban jest córką.
Nie, chomik dzban nie jest twoją córką.
Co więcej, chomikiem też nie jest. [krzyczy] Tylko świnią!
[mruczy pytająco]
A świnia jest córką?
Zostawiasz ślad. Chcesz nas wydać?
Odmawiam zeznań.
- W ten sposób żołnierze zaraz nas znajdą. - No co ty powiesz!?
[Ellian] Okej. Dosyć knucia, panie agent.
Idziesz w stronę światła. Jedyne pytanie to:
wolisz tam dojść o własnych siłach
czy moja szanowna mamusia ma cię zanieść w paszczy?
Ja wolę w paszczy.
Zaufajcie mi. Wszystko dla zespołu.
Jasne. Pytanie dla którego.
[groźny szum]
Co się znów dzieje?
- Wciąga nas. - Widzę.
Ale co i dlaczego?
A skąd mam wiedzieć? Nie gadaj, tylko ratuj!
[stęka]
[jęczy] Mam piach tam, co nie wiem, jak się nazywa.
Dlatego wolę głazy.
[król i Ellian jęczą]
Szybko, tato. Właź na głaz.
[dyszy]
[stęka]
[szum]
Już wiem. Wszystko jasne.
Żeby przejść na drugą stronę i nie utonąć, musimy unikać cienia.
Nie, za dużo tych latających poduch. To się nie uda.
Pójdziemy w tę stronę. Po zielonej, bezpiecznej ziemi.
Mamo, przecież to za daleko. [jęczy]
Nie, lepiej iść na wprost. Tak będzie szybciej.
Prawda, Ellian?
Może i szybciej, ale na dno. Prawda, Ellian?
Nie wciągnie nas, pójdziemy szybko. Ellian, naprzód.
Tato, musimy mieć wspólny plan.
[prycha] Mamy już. Mój.
- Daj spokój. - Wolisz panią potworzycę?
- Nie, wcale nie. - Czyli nie zgadzasz się ze mną?
- To nie o to chodzi. - [król prycha]
- Ellian zgadza się ze mną. - Tato!
- Czemu Ellian zgadza się z tym potworem? - Chwila, co?
Córka woli Pana Potwora od mamy.
- Tak. - Nie. Nie każcie mi wybierać.
- Ciemność! Znów nadciąga! - [fanfary]
- [złowroga muzyka] - [Ellian] O nie.
Znaleźli nas!
[figlarna muzyka]
[Bolinar] To moja zbroja. I moje ciało!
Wsadził moje ciało w moją zbroję!
- Co robisz? - [jąka się] Bo to moje!
- Zawsze musisz mieć rację! - A ty nigdy nie słuchasz!
Możecie nie teraz?
Naprzód!
[dramatyczna muzyka]
[żołnierz krzyczy]
- Wyjaśnij jej, że nie ma racji. - Nie, Ellian. On nie ma racji.
Mamo, tato, przestańcie. Tak nie można.
[żołnierze krzyczą]
Stać! Odwrót na stały ląd!
I widzisz teraz? Trzeba było iść moją drogą.
Nie, było iść moją.
- To jest ta twoja droga. - Czemu znów mi to robicie?
- [król] Powiedz, że mam rację. - Ze mną jest bezpieczna.
- Nie, ja się nią lepiej opiekuję. - Przestańcie się wreszcie o mnie kłócić!
- [król] Ty! - [królowa] Nie słuchasz!
- [odgłosy cichną] - [miauczenie]
[stwory ryczą]
[miauczy]
[ryczą]
[miauczy]
- Trzeba było iść moją drogą. - Nie, to ze mną będzie…
- Tato! Możesz nas tam przepchnąć? - Hę?
Tak, już się robi.
[jęczy]
[podniosła muzyka]
W lewo. Jeszcze!
- [miauczy] - [królowa jęczy]
[krzyczy]
[stwory ryczą]
[Ellian] O nie!
Mamo, dasz radę mnie tam zanieść?
No jasne.
[Ellian stęka]
[miauczy]
Nie!
[spokojna muzyka]
[miauczy]
[magiczna muzyka]
- [miauczy] - [stwór mruczy]
[fanfary]
[złowroga muzyka]
Musimy się tam dostać niepostrzeżenie. Tylko jak?
Weź ją. Ja ich zatrzymam.
Nie, ty lepiej się nią zajmiesz. A ja mam pomysł.
[dramatyczna muzyka]
Nie. No i gdzie oni są?
- [żołnierz] Nikogo, pani generał. - Sprawdzić drugą stronę.
Daleko nie mogli uciec.
[Bolinar] No pięknie. Moje ciało pojechało.
Wstąpiło sobie do wojska.
A jeśli wyrocznie się mylą? Albo jezioro wyschło?
I nigdy już nie odzyskamy dawnej postaci?
Co za koszmarna historia. Moje ciało…
[szlocha] Moje kochane ciałko.
Bolinar, czy ty znów marudzisz?
[chlipie] Tak.
To przestań i chodź szybciej.
Musimy dotrzeć do Jeziora Światła.
Chwila. [wzdycha]
Mamo! Tato!
[echo]
- Tylko nie to. Zgubiłam drogę. - [krzyczy ze strachu]
[krzyczy]
[dyszy ze strachu]
[złowroga muzyka]
- Broń mnie! Ratuj mnie! - Co?
O, to są flinki.
- Może znają drogę. - [Bolinar] Chyba do weterynarza.
Dzień dobry. Zgubiłam drogę.
Czy wiecie może, gdzie są moi rodzice?
To takie dwa wielkie potwory.
Nie, ale całkiem miłe.
- [piszczą] - O nie, szykują się do szarży.
- Matko, zaczynają kopać nam grób. - [piszczy]
[flink skrzeczy]
Rozumiesz, o co im chodzi?
No cóż, to podstawy dyplomacji.
Je się posiłek, zdobywa zaufanie i zawiera układ o współpracy.
Świetnie. No to smacznego życzę.
Moi? A dlaczego moi?
Bo jesteś jednym z nich.
Składam oficjalny protest.
Jestem człowiek bez skaz i mąż stanu.
Z podniebieniem wrażliwym na smak.
Raz na rok robię coś dla kurażu, lecz to tu już zakrawa na żart.
♪ Co za ohyda ♪
♪ Wstręt mnie przeszywa ♪
♪ Twarda chityna A pod nią tłuszcz ♪
♪ Rusza odwłokiem ♪
♪ Tak, gram na zwłokę ♪
♪ Ale jak mus ♪
♪ To mus! ♪
[dynamiczna muzyka]
♪ Chyba tak mógłbym żyć ♪
- ♪ Chyba tak mógłbym żyć ♪ - [wiwatują]
♪ Dziwię się sam, jak mało dbam Czy robię tym sobie wstyd ♪
♪ I chociaż ciut się lepi jak miód ♪
♪ Lub raczej glut tak gęsty jak klej ♪
♪ Czy wyczuwam tu pieprz Lukrecji nutę, jabłko i ryż? ♪
♪ Dajcie kolejny gryz ♪
- ♪ Nieco się martwię, gdyż ♪ - Ej, czekajcie!
♪ Co by tu kryć Przydałby się do tego aperitif ♪
♪ Niełatwo połknąć trochę ten miąższ ♪
♪ Oślizły jak wąż, lecz zdaje się, że ♪
♪ Cała zmiana nie wyjdzie mi na złe ♪
Bolinar! Tylko nie zapomnij zapytać o drogę!
Tak, tak, oczywiście. Za jakiś czas.
♪ Choć nie tego się człowiek spodziewał ♪
♪ To narzekać by był wielki grzech ♪ [mruczy ze smakiem]
♪ Nie wykluczam, że to jest infekcja ♪
♪ Ale ten błogi stan cieszy mnie ♪
♪ I sam nie wierzę ♪
♪ Że mnie nie bierze ♪
♪ To umniejszenie atutów mych ♪
♪ I choć nie przeczę ♪
♪ Szkaradnie śmierdzę ♪
♪ Lecz co mnie to? Nic! ♪
♪ Chyba tak mógłbym żyć ♪
♪ Całkiem przyjemnie żyć ♪
♪ I za tę nową jakość życia Sokiem toasty pić ♪
♪ W paskudnej formie zjawiam się dziś ♪
♪ Lecz wolną mam myśl Od dawnych mych spraw ♪
♪ Chyba wolę żyć odtąd właśnie tak ♪
Bolinar! Co ci się nagle stało?
♪ Dzisiaj odkryłem nową życia treść ♪
♪ To istne szczęście ciągle larwy jeść ♪
♪ Tu szlam, tu śluz Tu maź, tu pleśń ♪
♪ Nakrywać stół Lub nie, pal sześć ♪
♪ Chyba tak mógłbym żyć ♪
♪ I nie zaprzeczy nikt ♪
♪ Że zadek mój wygląda dumnie ♪
♪ Gdy tak się buja w rytm ♪
♪ I jeśli ktoś nadęty jak ja ♪
♪ Spadając na dno nie płacze To znak ♪
♪ Że i zmiany największe niezłe są ♪
♪ I każdy może bez bólu ♪
♪ Zmienić się ♪
♪ Na wskroś ♪
- [muzyka cichnie] - [flinki piszczą radośnie]
Mamo! Tato!
[Bolinar podśpiewuje]
- Fajny ten nowy Bolinar. - [flinki skrzeczą]
O! Dziękujemy!
[wzdycha]
[piszczy]
[wzdycha z podziwem]
[stwory ryczą]
[radosna muzyka]
Łał.
[chichocze]
[figlarna muzyka]
[królowa chrumka]
Ej!
- [młode miauczy] - [stwór mruczy]
Mamo. Co ty znów…
No okej, postaw mnie.
[chichocze]
- O, wielkie twardziele, co? - [piszczą]
To już, pokażcie, na co was stać!
[śmieje się]
[ryczy]
Hm?
[piszczy]
[śmieje się]
Czasem daje tort.
[wzdycha]
[mruczy bystro]
Córka.
- [wzdycha] - [król] Ellian.
To moja córka.
Nasza córka.
Mamo, tato. Czy to już wy?
- Och, Ellian. - Jesteś naszą córką.
[śmieje się]
- Wróciliście! - [król się śmieje]
Tak tęskniłam!
Och, moje serduszko.
[wzruszająca muzyka]
Ellian, kochanie.
[król się śmieje]
[Ellian się śmieje]
Ellian, miałaś rację.
Naprawdę byli tam w środku.
Miłościwi państwo, ona nigdy nie straciła wiary, że wrócicie.
Co za wspaniałe dziecko.
[miauczenie]
[miauczy]
Jezioro Światła.
To już tutaj.
[śmieje się] Chodźmy!
[podniosła muzyka]
[krzyczy radośnie]
Dotarliśmy.
[tajemnicza muzyka]
[śmieje się] Udało nam się!
[triumfalna muzyka]
[Ellian się śmieje]
Wskakujcie. Światło jest ciepłe.
[śmieje się]
[chichocze]
[Bolinar się śmieje]
[król mruczy ze zdziwieniem]
[niepokojąca muzyka]
- [królowa] W kółko powtarzasz to samo. - Ja? Chyba ty.
I nie dajesz nikomu dojść do słowa.
Gdybym wstrzymał oddech, czekając, aż skończysz,
to bym się udusił.
Jak zwykle. Jak nie masz argumentu, zaczynasz się czepiać.
Jasne, moja wina. Bo twoja nigdy, przenigdy.
[oboje] Wiecznie to samo!
[ryczą]
[smutna muzyka]
[szlocha]
Aha. Czyli tak to było.
A więc to wszystko nasza wina.
Tyle złości.
W końcu nas pochłonęła.
[śmieje się]
A oni co znowu?
Kompletnie przestaliśmy się dogadywać.
Hej, na co jeszcze czekacie? No właźcie.
Co jest?
Ellian.
Pamiętasz, jak ciągle kłóciliśmy się z tatą, prawda?
Wszyscy rodzice się kłócą.
Ale nie aż tak.
To dlatego staliśmy się potworami.
To wejdźcie do jeziora. Światło wszystko naprawi.
Nic z tego.
Co to znaczy „nic z tego”? Chcecie znów być ludźmi, nie?
Jasne, że chcemy być ludźmi.
Ale nie chcemy już być takimi ludźmi jak dawniej.
Nie rozumiem was.
Ellian.
Nadszedł chyba już czas, żeby się rozstać.
Nie możemy wrócić do tego, co było przedtem.
- [łapie oddech] - [dramatyczna muzyka]
Ellian, daj nam chwileczkę.
Ja i mama musimy się zastanowić, co mamy robić dalej.
Może spróbujmy się jakoś dogadać. Zastanówmy się…
Co wy macie zrobić?
Ellian.
[stęka]
Ellian!
♪ Mówicie: cześć, koniec, pa, pa A ja to nic? ♪
Ellian, proszę.
♪ Mówicie: co wy macie zrobić? A ja to nikt? ♪
♪ I po tym roku strachu jak z koszmaru ♪
♪ Kto dzieciństwo odda mi? ♪
♪ Bo ja to nikt? ♪
- Ellian. Chodzi o to, że musisz… - ♪ Nie, nie muszę nic ♪
♪ Samotnie szłam i w dzień, i w noc Może nie tak? ♪
♪ Gdy czułam ból, strach albo złość Nie było was ♪
♪ Robiłam to bez buntu i bez fochów ♪
♪ Tak z miłością musi być ♪
♪ Nie liczy się nic ♪
Ellian!
♪ Na co te samotne dni? Na co tyle sennych mar? ♪
♪ Na co tyle łez i kłótni Ciągły ból z zadanych ran? ♪
♪ I poczucie winy, stres, bezsilność, lęk Zwątpienie albo wstyd? ♪
- Ellian! - ♪ Kto kazał mi tę rolę grać ♪
♪ Poświęcić się tak wam do cna ♪
♪ Gdy tylko coś idzie wam źle Składacie broń ♪
♪ A ja mam wciąż tłumić swój gniew? Niestety mam dość! ♪
♪ Wolicie świat beze mnie Wolicie żyć beze mnie ♪
♪ Dość! Bo zawsze tylko ty i ty ♪
- ♪ A ja to nikt ♪ - Córeczko!
- ♪ Nazywam się nikt ♪ - Poczekaj chwilę!
♪ Mówcie mi nikt ♪
[niepokojąca muzyka]
[krzyczy]
[potwory] Ellian!
Kochamy cię!
Gadanie! Już wam nie wierzę!
Skoro przestaliście się kochać, mnie w końcu też przestaniecie.
Myśli, że przestaliśmy ją kochać.
O nie.
[dramatyczna muzyka]
- Córciu! - Ellian!
[krzyczą]
[stękają]
- Mamy je! - Naprzód!
Ruchy! Szybko!
Żołnierze! Nie mogą już stąd uciec!
- [żołnierz] Zrzucaj! - [żołnierz 2] Wszyscy razem!
- [żołnierz 3] Właź do klatki! - [król warczy]
[żołnierz 4] Gotowe!
[król mruczy]
[żołnierz] Uwaga!
[król ryczy]
A teraz w drogę. Zabierzcie je tam, skąd nie wrócą już nigdy.
[potwory ryczą]
Gdzie jest księżniczka?
[piszczy, węszy]
Bolinar! Weź jeden szwadron i przeczesz dolinę.
My wrócimy poszukać na polach.
- [rżenie konia] - [Flink piszczy]
[krzyczy]
[dramatyczna muzyka]
Koniec.
[tajemnicza muzyka]
[dramatyczna muzyka]
Hę?
Flinki! Do ataku!
[Flinki piszczą]
[piszczy]
- [żołnierze krzyczą] - [flinki piszczą]
- [Kardona] Wasza Wysokość! Księżniczko! - [Nazara] Ellian!
- [fanfary] - A może eskorta ją znalazła.
[krzyczy]
[krztusi się]
[flinki piszczą]
- [jęczy] - [krzyczy]
[żołnierze krzyczą]
Co to za cyrk?
Zaszły nas od dołu.
- Flink, mordko moja. - [piszczy]
Król i królowa liczą ciebie.
[żołnierz] Do boju! Na nich!
On chce uwolnić potwory! Zatrzymać go!
[żołnierz] Za mną!
[krzyczą]
Stać! Nazaro.
Pani generał, to my.
Wasza królowa i król.
- Wasza Wysokość. - [Nazara] Królowo Ellsmere.
Tak się cieszymy, że wróciliście.
Nie możemy znaleźć księżniczki.
Uwięziła ją ta chmura.
- Musimy ją uwolnić. - Uratować córkę.
Prowadź, królu!
Za mną!
[bojowa muzyka]
Czyli od początku wiedziałeś, że to oni?
Nie mogłeś mi powiedzieć?
- Milczenie jest złotem, złociutka. - [piszczy]
- [król] Ellian! - [królowa] Ellian!
[dyszy]
[królowa] Nie możemy wrócić do tego, co było dawniej.
[król] Nie możemy wrócić do tego, co było dawniej.
[oboje] Nie możemy wrócić do tego, co było dawniej.
- [królowa] Nie możemy wrócić do tego… - [krzyczy]
Nie!
[krzyczy]
[dyszy]
[Ellian stęka]
[krzyczy]
Ellian!
[krzyczy]
Ciemność ją nam zabiera.
Musimy coś szybko zrobić.
[przejmująca muzyka]
Światło?
Tak.
[stęka]
[podniosła muzyka]
[stęka]
[jęczy]
[stęka]
[krzyczy]
[sapie]
[stęka]
[wzruszająca muzyka]
[dyszy]
- Ellian! - Nic ci nie jest?
- Myśleliśmy, że to koniec. - Ellian, spróbuj nam wybaczyć.
[smutna muzyka]
♪ Żyliśmy tak, że codziennie ktoś z nas ♪
♪ Sprawiał ci ból ♪
♪ Żyliśmy tak, jakby dla nas był świat ♪
♪ Sprawiając ból ♪
- ♪ Stało się coś ♪ - ♪ Nie wiem co ♪
♪ Że tak odepchnęliśmy cię w kąt ♪
♪ A to wielki był błąd ♪
Miałaś rację, córeczko.
A my cię zawiedliśmy.
♪ Kiedy czułaś smutek, żal ♪
♪ Kiedy czułaś gorycz, lęk ♪
♪ Kiedy nagle w środku nocy Dręczył cię koszmarny sen ♪
♪ Nie rozumiem sam, jak mogłem tak ♪
♪ Odsunąć cię na dalszy plan ♪
♪ Wybacz nam, bo bardzo cię kochamy ♪
♪ Nie zmieni tego nic ♪
♪ Dopóki noc nie będzie dniem ♪
♪ Dopóki gwiazdy będą lśnić ♪
[szlocha cicho]
Naszym największym skarbem jesteś ty.
Tak zawsze było i będzie.
Jest nam przykro, że przez nas na chwilę w to zwątpiłaś.
♪ Tak bardzo tego pragnę By na chwilę cofnąć czas ♪
♪ Lecz własną drogą poszło każde z nas ♪
♪ Więc nie patrz już za siebie ♪
♪ Pora przerwać błędny krąg ♪
♪ Otrzyj łzę ♪
♪ Nie bój się ♪
[wzruszająca muzyka]
♪ Już czasu się nie cofnie Nie zrobimy kroku wstecz ♪
♪ I czeka nas na pewno wiele zmian ♪
♪ Ten żar już nie zapłonie ♪
♪ Nic tu nie pomoże gniew ♪
♪ Miłości moc w nas się tli ♪
♪ Łączy wciąż ♪
♪ Serca trzy ♪
♪ Tak! I od dziś ♪
♪ Nie straszny nam już mrok ♪
[podniosła muzyka]
[spokojna muzyka]
[wzdycha]
Mamo.
Moje maleństwo.
- Tato! - [śmieje się] Ellian, moje słonko.
[triumfalna muzyka]
ROK PÓŹNIEJ
[ćwierka]
[Ellian się śmieje]
[wzdycha] No tak, trochę się tu ostatnio u nas pozmieniało
i, przyznaję, mały stresik był.
Ale nie da się ukryć, rodzice się wzięli do pracy
i teraz żyje się nam całkiem nieźle.
À propos zmian, po pierwsze
moja mama mieszka w tym domu,
a ojciec w tamtym.
A ja nie sprzątam swojego pokoju w żadnym z nich. [śmieje się]
Oni wiecznie mnie za to ścigają, co jest właściwie nawet fajne.
- [świst flary] - O nie.
Wasza miłość!
Nazaro!
Wiem, obiecałam, że dziś nie będzie flar,
ale król i królowa wzywają cię na audiencję.
Serio?
Totalnie i na maksa.
Najlepsze życzenia!
[dźwięk trąbek]
[Flink piszczy]
Do środeczka, złociutka.
Niespodzianka!
- Wszystkiego dobrego. - Jak mówiłaś, rodzinne grono.
[śmieje się] Jasne, i jak zwykle na małą skalę.
[śmieje się]
- Wręcz jej dar, Sokole Ucho. - [chichocze]
[Kardona] Siad!
Księżniczko, najserdeczniejsze życzenia.
- [brzęk tłuczonego szkła] - Archimedes!
- Powinszować, Wasza Wysokość. - [śmieje się]
- [Flink piszczy] - Flinky, mordko moja, mam coś dla ciebie.
- [Flink piszczy] - Bardzo ci do twarzy.
- [huk] - [okrzyki zdumienia]
Uszanowanie, księżniczko Ellian.
- Wyrocznie! - Jesteśmy z ciebie dumni.
Dokonałaś wielkiej rzeczy.
Jeśli ktoś z twoich bliskich znów zamieni się w potwora,
prosimy, nie…
wahaj się nas wezwać.
[chichocze]
[król] Uwaga, z drogi.
Hej, moja maleńka, sto lat.
Mamo, tato!
Doskonale wiemy, że w zeszłym roku miałaś mało okazji do latania.
Dlatego doszliśmy do wniosku, że jak już latać, to stylowo.
O ja nie mogę, jakie megasiodło!
Chodźcie! Lecimy je przetestować.
Ellian! W domu o dziewiątej.
Weź, mam urodziny.
Okej, dziesiątej.
Bez obaw. Dam ci znać, czy się nie spóźniła.
[wzruszająca muzyka]
[Flink piszczy]
[wesoła muzyka]
- ♪ Oto mój świat ♪ - Nasz fob!
♪ Choć nie bez wad ♪
♪ Stoi na głowie, lecz wszystko tu gra ♪
♪ Co do tych tam ♪
♪ Każdy jest sam ♪
♪ Taka rodzina dzielona na dwa ♪
♪ Koniec nerwów, tajemnic ♪
♪ I mam wpływ na los swój ♪
♪ Więcej już nic nie trzeba mi Bo mam przy sobie rodziców ♪
♪ Lecę, gdzie chcę, w górę się pnę Bo mam przy sobie rodziców ♪
♪ Wolna jak ptak sięgam do gwiazd Bo obok siebie rodziców ♪
♪ Cudownych rodziców ♪
♪ Najlepszych rodziców ♪
♪ Mam znów ♪
ZAKLĘCI
[spokojna muzyka]
[wesoła muzyka]
[spokojna muzyka]