ANTERIORMENTE
O secretario xeral das Nacións Unidas ten un expediente.
Tráemo
e douche a localización onde se está fabricando a arma
e onde teñen retida a Larkin.
Ao maleteiro.
É un expediente penal da CPI.
- Sobre quen? - Chámase Viktor Bala,
criminal de guerra preso na Haia.
- Espero que non che custase moito. - Non, só a cara e as impresións.
Á mañá estará todo limpo.
Eu gárdoche o segredo,
cunha condición: cando eu chame, ti contestas.
- Que pasou? - Téñeno.
- O KX? - Markus e os seus marcharon hai horas,
cun lote de bombonas.
- Onde están? - Na ONU.
Occidente considéranos uns salvaxes, pero trafica co instrumento do salvaxismo.
Chegou a hora, Markus.
E se conectan as bombonas a un sistema de climatización?
A xente afogaría na rúa. Un número de vítimas espantoso.
Esta é a arma para un atentado terrorista masivo.
Polo tanto, non poderiamos formar futuras xeracións
sen o apoio de antigos alumnos tan incribles coma Tony.
Un brinde, Anthony Ming.
Saúde!
E, agora, presentamos o Centro de Emprendemento Anthony Ming.
CENTRO DE EMPRENDEMENTO
Parasitos, todos e cada un,
intentando arrimarse ao sol que máis quenta.
As vantaxes de espetarlle o teu nome a un edificio.
Se eles soubesen...
Custou unha cea de oito pratos e un Macallan 25
sacar o nome "Jacob Monroe" da boca da decana Wu.
Mencionou algún outro dato simpático sobre min?
Doutor en Dereito, mestrado en ADE, summa cum laude.
Pero non me deu contado
por que non está o teu nome no edificio cando financiaches a maior parte.
Prefiro ser discreto sobre as causas que apoio.
É unha mágoa.
O Centro Monroe.
Quería ver máis estadounidenses por aquí.
Resulta que Tony naceu en Cleveland.
Como vai isto de financiar todas estas causas filantrópicas?
Imos aforrar tempo.
Recibo os boletíns de antigos alumnos. Sei quen es.
E sei ben a que andas por aquí.
Botaches a lingua a pacer, dixeches cousas que non debías
e cortáronche a billa.
Se pensas que vou abrir a chequeira polo meu bo corazón
ou por irmandade colexial,
vas levar un bo chasco.
Había que intentalo.
Pero...
aínda así, podémonos axudar.
Igual podo indagar un pouco,
atopar algún trapo sucio, algo co que sacar do medio a competencia.
E a cambio?
Para iso están as negociacións, non?
E aí está a graza,
non si?
Señor,
viñeron cinco homes coma os descritos arranxar a climatización.
- Persoal da ONU? - Acreditados.
- Están no tellado. - Comproba credenciais.
- Prazo da evacuación? - Estamos niso. Adiantámonos á hora punta,
- pero queda xente. - Cando non haxa civís, avísame.
De acordo.
- Sutherland. - Director adxunto.
Téñoche moitas preguntas,
pero a túa supervisora asegúrame que mas poderás contestar.
Por agora, prepárate.
- Sra. Larkin, acompáñeme ao monitor. - Eu?
Hai anos que non vemos a Markus. Non temos nomes dos demais.
- Vostede pódeos identificar. - Vale.
De que ía iso?
Un malentendido.
Un malentendido?
Moi boa.
Eu esperaba unha explicación que non sexa xusto o que parece.
Que o meu axente se ausentou sen permiso por segunda vez nun mes
despois de fuxir cun sospeitoso clave.
Quería que lle fixeses un favor, non?
O xefe de Solomon.
Non había tempo para atopar o laboratorio.
- Dirás a Rose. - Non, para acabar con isto.
Todo.
E, cando o atopemos, cóntocho todo, vale?
Tómoche a palabra.
Cantas faltan?
Dúas.
Zann e os outros xa debían estar aquí.
- Chegando ao tellado. - Recibido. Esperamos información.
- Non vexo a Peter nin a Catherine. - Non están.
Oficialmente.
Xa marcharon!
Disparos. Unidade de emerxencias, comigo.
Vamos.
Disparos.
Apurade. Toca seguir co segundo obxectivo.
- Entrando. - Hai que marchar! Xa!
Vinde!
Separádevos! Un de nós ten que saír coa arma!
Vamos!
Mantéñanse á dereita.
Disparos! Cuarto andar, esquina 2/3.
Ei! O da camisa branca! Ensíname as mans!
Non dispares.
Traballo aquí.
- Está limpo. - Que traballo aquí.
Xa veremos. Identificación.
- Si, é un deles. - Positivo. Detédeo.
Aviso: os sospeitosos cambiaron de roupa.
Quedade con el. Jones ás miñas seis.
Por aquí. Sospeitoso no atrio leste.
- Atrás! - Ten unha bombona!
Dixen atrás!
Sospeitoso abatido.
Comprobando a bombona.
A bombona está intacta.
Sospeitoso localizado. Sala de conferencias C.
Imos para alí.
Vamos.
Por favor.
Cala!
Vai todo ben, xa está a salvo. Está ben?
Tome o bolso.
Policía!
- Seguridade da ONU! - Onde está?
Abatido. Identificación.
- Tamén é. - Positivo.
- Oín algo por alá. - Sácaa. Revisamos nós a zona.
Temos outra vista? Non lle vin a cara.
- Ao de seguridade da ONU? - Si.
É Markus. É el.
Atentos: leva un uniforme de seguridade da ONU.
Pona a salvo.
- Ei... - Segue dentro.
Espere. O axente que a sacou para onde foi?
Estaba aquí.
Si, quedou co meu bolso...
- Parade a todos os de seguridade da ONU. - Aquí!
Dúas máis aquí.
Aquí hai máis.
Hai 13 bombonas de KX no tellado. Necesitamos os de materiais perigosos.
O abatido levaba unha. Eran 14.
Fabricamos 15.
A onde vai?
NACIÓNS UNIDAS
Ola. Tes novas de Solomon?
Non me digas que o volveron deter.
O que?
BRIGADA ANTIBOMBAS
- Non hai rastro de Markus? - Nin do KX.
A policía está rexistrando todo mentres neutralizamos as que hai.
- Por que tardan tanto? - Cables trampa.
A brigada antibombas tardará unha hora.
O que capturamos saberá a onde vai Markus?
Di que non, pero deunos pistas dos motivos.
Markus programou a liberación do KX
para cando o contador suba a 200 kWh, ao mediodía.
Coa ONU ao completo.
Á hora en que o Consello de Seguridade votará
dividir o dominio de Bala entre tres países.
Markus ten KX para matar milleiros.
Mandamos unidades ás misións e residencias
dos membros do Consello, por se vai por un deles.
Director adxunto.
Falade con Larkin. Está facendo maxia negra.
CONTROL DE COMUNICACIÓNS
Aí estás, por fin.
- Atopáchelo? - Non. O primo, Tomás.
Estou usando AdVerse.
Dous resultados bos das últimas semanas.
Unha tiktoker pillouno de fondo nunha reunión con George Simko,
do equipo legal de Viktor Bala.
- Ten despacho no Seagram. - O outro?
Falou dunha tal Sloane, a posible moza.
A semana pasada estaban xuntos no hotel Wynnfield.
Algún saberá onde se agocha Markus ou a onde vai?
Por preguntar...
Divide e vencerás.
AFORTUNADA E AGRADECIDA
Tomás?
En serio, xa podes ter unha boa razón para non devolverme as chamadas.
Estaba preocupadísima!
Markus! Que...?
- Que fas aquí? E Tomás? - Está ben.
Pero temos que saír do país os tres.
Por que? En que problema o metiches?
Non é nada. Xa cho explicará. Pero tes que preparar o jet.
Por que non chamou el?
Markus!
Non pode falar, pero dixo que nos aparece no JFK.
O jet está en Teterboro, coma sempre.
O que queiras! Necesítao.
Non. Non fago nada ata que fale con el.
Tanto falar... Era o único que facía el, falar.
E mira como acabou.
Xa está aí a policía.
Moitos diplomáticos da Asemblea Xeral paran nestes hoteis.
O Seagram está a cinco minutos. Vou eu polo avogado. Vós, pola moza.
Quérote á miña espera no coche cando acabe.
Entendido.
O que pasase entre ti e Catherine é máis ca un malentendido.
Como me atopaches?
Cando te levaron, liberei a Solomon.
O seu xefe ofreceume un trato.
Atoparte a ti e o laboratorio a cambio de algo que lle tiven que sacar da ONU.
Mandaríalo á merda, non?
- Non o farías por min. - Non só por ti.
Non había tempo e Bala nin nos pasaba pola cabeza.
Nin o pensarías se non estivese eu alí.
Pero estabas.
- Prometín protexerte. E xa ves. - Eu quedei para vir a Nova York buscarte.
- Pedinllo a Catherine. Arrisqueime. - Para protexerme.
Si, e xa ves.
Vamos.
Nunca entendín o seu gusto por ir tan apertado.
Agora enténdoo.
Facíao sentir grande.
É hora de voar, Sloane.
Matarte complicaríame moito máis as cousas,
pero, se teño que facelo, fágoo. Entendido?
Ben.
Queda aquí.
Señora Killory, abra. FBI.
- Teño unhas preguntas. - Cala.
Sei que está aí.
Se non abre, pídolle a seguridade que me deixe entrar.
- Todo ben? - De que vai isto?
- Estou almorzando. - Desculpe.
Teño unhas preguntas sobre o seu mozo, Tomás Bala.
E o primo, Markus Dargin. Chamárona?
Tomás está en Washington de viaxe de traballo.
E Markus?
Levamos anos sen relacionarnos con el.
- Se nos deixa entrar... - Ti quen es?
- Tanto dá. Tedes unha orde? - Non.
Pois é moi fácil. Ou ides por unha
ou pídolle ao hotel que vos leve de aquí por acoso.
Desculpe as molestias.
- Víchelo? - O sinal de socorro universal.
Está aí dentro con ela. Chama a Catherine e a policía.
Socorro!
Sae de aquí, Rose!
Aviso eu a policía. Ven para aquí, Catherine.
Que vou dicir? Foron os da climatización.
Oe... Como? Que pasa coa climatización?
Tranquila, imos arranxalo.
Un paso máis e dególoa.
- Vaite. - Sabes que non podo.
Podemos acabar pacificamente.
- Non pode vir aquí. - Canto hai que non vai?
- Os hóspedes non poden estar aquí. - Contesta!
Uns 45 minutos, máis ou menos.
DO PISO 13 AO ÁTICO
Busca algo?
Señora!
Que é iso?
Non, non a toques. Ten un cable trampa.
Cable trampa?
- Canto tarda en chegar aos 200 kWh? - Estando ao máximo?
- Oito minutos. - Apaga todo, pecha a ventilación.
Esta non vai. Hai outra no baixo. Tería que dar aviso.
Dilles que hai unha arma química no edificio.
Oes iso? Veñen aí a policía e seguridade.
Fala comigo e buscamos unha solución.
Non estragues a túa vida polo revirado plan de vinganza de teu tío.
Sacrificou o seu propio fillo.
Son máis fillo de Viktor do que foi Tomás.
Non podes fuxir, pero podes saír de aquí vivo.
- Escóitao. - Cala a boca!
- Escóitame! - Atrás!
Sóltaa. E sácote eu do edificio ileso. Non ten que morrer ninguén máis.
Demasiado tarde.
Morrerei como un guerreiro. Un heroe.
Un Bala.
Estás ben?
Hai KX aquí. Quedan seis minutos para que se libere.
Sae do edificio. Hai que evacuar todo o posible.
Veña.
Non me daba oído nin a min mesma.
- Arma química? - Iso dixo.
Subiu un compañeiro.
Dígollelo eu. Hai que evacuar o edificio enteiro.
- Leva máis dunha hora. - Empecen. Lévenos o máis lonxe posible.
- Hai que apagar a climatización. - Vale. Lévoa á sala de control.
Polas escaleiras. Vaia o máis lonxe posible.
- Hai que evacuar xa. Veña. - Vale.
- Canto nos queda? - Uns catro minutos.
Toma.
Si?
O ordenador non dá pechado os catro últimos pisos.
- Non damos evacuado. - Hai un xeito.
Se o sistema detecta lume, os condutos péchanse para contelo.
Así o KX quedaría dentro,
pero os sensores están arriba.
Vou para arriba.
- Un minuto máis e baixa, vale? - Vale.
Señora, FBI. Saia do edificio xa.
Vale.
Veña.
- Rose. - Fabriqueino eu, pároo eu. Que buscas?
Algo inflamable. Toallas, sabas, papel hixiénico...
- Hai mistos? - O aire botaríaos fóra.
- Ten que ser algo grande e rápido. - Escoito ideas.
- Ácido sulfúrico. - O que?
O ácido sulfúrico e o etanol arden.
Ensinoumo o Dr. Cole. Faime caso. Só hai que atopar...
Etanol.
- Iso. - Vamos.
Mira o tempo. Eu busco o sensor.
Vale.
Un minuto. Ou menos.
- Arriba! - Vale.
- Canto? - Todo.
Atrás.
- Rose. - Dálle un segundo.
Rose.
Mira.
Pisos 13 a ático selados!
Dime, George,
por cantas almas debo rezar hoxe?
Ei. Ven.
Cando saiamos,
voume entregar e admitir todo ante Catherine.
Non sei que vai pasar.
Se pasarei o resto da vida nunha cela.
Non o sei.
Pero...
necesito unha promesa.
Mentres sexa axente nocturno, van intentar usarte para chegar a min.
Porque saben
que a túa seguridade...
que ti es todo para min.
Mentres sigas vindo buscarme,
- estarás en perigo. - Peter...
Estou equivocado?
Non estás, non.
Estou cansa.
Estou cansa de fuxir e...
só quero unha vida normal.
E merécela.
- Pero... - Prométemo.
Non esperarás a que chame.
Se oes que estou en apuros, non virás buscarme.
Esquecerasme.
Non podo.
- Retirada. - Grazas.
Non o dariamos parado sen ti, Rose.
Grazas.
Listo?
Si.
Non hai que facelo aquí.
Peter Sutherland, sesión 2...
Peter Sutherland júnior, sesión 2.
Na sesión anterior, admitiches que soltaches a Solomon Vega,
sospeitoso nunha investigación activa da Acción Nocturna.
Tamén que accediches sen autorización á sede da ONU
a roubar información sensible da oficina do secretario xeral,
de contido descoñecido,
para transferirlla a un socio anónimo do señor Vega, un...
Cal foi o termo que usaches?
Un broker da intelixencia.
É un resumo preciso?
Si, señor. É.
Gustaríame volver repasalo todo, desde o principio,
para non deixar nada atrás. Algunha pregunta antes de empezar?
Non, señor.
Estou listo.
Un pouco máis. Cóllelo aí?
Perfecto.
- Si. - Un pouco... á esquerda.
Esperade.
- O maletín, señor. - Claro.
Abra brazos e pernas.
Dous cacheos?
Afágame que vexa un home da miña idade como unha ameaza.
- Enriba das eleccións, temos máis tino. - Por suposto.
Só nos faltaba ver a nosa democracia subvertida por un mozo cunha navalla.
Ou por un fósil cun portátil.
O gobernador Hagan está listo.
ATENTADO TERRORISTA FRUSTRADO
De verdade acaba de dicir iso?
- Cres que valerá? - É moi bo.
Case é... bo de máis.
Si. Oito anos, tres eleccións xuntos... e esta é a túa obra mestra.
Cinco minutos, gobernador.
Quedas ao discurso?
Vou tirando.
- Isto é para min, non? - Si.
Eu quedo co material menos relevante.
Claro, queda con el. É importante premiar o traballo ben feito.
Que non nos esqueza quen traballa para quen.
Conteiche a historia destas botas, Jacob?
Non?
Un par de anos antes de coñecérmonos, cando me presentei á Cámara,
ía á zaga por unha boa marxe.
Non sei quen nin como, pero un xornalista oíu en algures
que as botas que levaba nos actos da campaña
eran do meu tío avó.
E os votantes tragárono.
"Un home que respecta o pasado, a historia, os valores estadounidenses."
E as enquisas?
Gañei a carreira por nove puntos.
Se aquel xornalista se molestase en facer a máis mínima comprobación, descubriría
que as comprara nunha tenda benéfica o ano antes.
Pero non o fixo.
E, si, ensinoume unha lección moi valiosa.
Ás veces, é mellor deixar que a xente crea o que quere crer de ti.
Boa noite.
O DHS acelerou as súas solicitudes de residencia permanente
e aprobou xa as de asilo.
Dannos asilo.
Teñen un número da Seguridade Social para cada unha.
Coas tarxetas que hai dentro, poden solicitar varios tipos de axudas.
Teñen a información na carpeta.
SEGURIDADE SOCIAL
SECRETARÍA DE FACENDA
- E isto? - Non coñezo os detalles da situación,
pero eses cheques son para reembolsar
danos ou perdas derivados dun servizo ao goberno.
- Os EUA cren que meu irmán valía isto? - Como lle digo, non coñezo a situación.
Eu só as guío ao longo do proceso.
Non entendo.
Que pasa? Para que é?
- Tranquila, logo falamos. - Avísoas cando teña novas.
Mentres tanto, benvidas aos Estados Unidos de América.
- Saio a comer. - Vale.
Ola.
Como me atopaches?
Teño contactos nas altas esferas.
Mi ma, fixéchelo ti? Está impresionante.
Está ben,
pero non sabe coma o da casa.
Que tal túa nai?
A semana pasada non quixo saír da cama nin comer.
Esta semana comeu algo.
Pero só fai mirar para as fotos de Farhad todo o día no móbil.
O peor é que isto lle ía encantar a Farhad se lle dese unha oportunidade.
Sinto moito todo o que pasou, Noor.
Xa o sei. Grazas.
Estás a gusto traballando aquí, polo menos?
Sácame da casa.
Presenteime a outros traballos,
pero non me dan validado a carreira de alá,
así que seguramente terei que volver estudar algo aquí.
Hai días que...
todos os días, só espero que isto mellore.
Vai mellorar.
Cando teñas un traballo que che guste, amigos...
E pódesme chamar cando queiras.
Ti como estás?
Ben. De volta en California.
A tope de traballo, co ascenso.
Vou á psicóloga dúas veces á semana. Vai ben.
Sinto que por fin podo refacer a miña vida.
E Peter?
Non sei.
Pero...
creo que é mellor así.
- Mira. - Non pode ser.
- Viches? - Retírase.
- Retírase? - O que?
Deixa a campaña?
Ven dar un paseo.
Xa sabedes que ides facer comigo?
Aínda non.
Perdiches moitas cousas estas últimas semanas.
ACABOUSE KNOX!
"Nun xesto sen precedentes, Patrick Knox retirou a súa candidatura á presidencia,
dúas semanas antes das eleccións."
Seica, cando era director da CIA,
Patrick Knox encabezou un programa con armas químicas.
O Dedaleira?
Autorizárao Knox?
Tamén supervisou a venda das armas do Dedaleira a Viktor Bala.
Descubrístelo despois do atentado?
Co arquivo que roubei do ordenador do secretario xeral?
The New York Times recibiu unha gravación dunha fonte anónima.
Un deputado de Knox ofrecéndolle a Viktor Bala mostras do Dedaleira.
As gravacións eran de hai anos,
de cando a ONU investigara a Bala polo uso de armas químicas, pero...
- nunca se usaran como probas. - Pero por que me pediu iso o broker?
Sospeito que o seu plan era ese.
Usar o caos do atentado para meter alguén na ONU
e atopar o vínculo de Knox co Dedaleira.
Para que?
O gobernador Hagan xa ten a presidencia garantida.
Catro anos de aplicación dun programa isolacionista
e a demanda dun broker da intelixencia ponse polas nubes.
Dis que virei as eleccións?
Non.
Digo que fuches cómplice de quen virou as eleccións presidenciais.
Velo?
Non fun sincera de todo contigo.
Hai tempo, traballei nun dos casos clave da Acción Nocturna.
Encargáronme a min e ao compañeiro buscar a toupa da brecha do Pentágono.
- Investigaches o meu pai? - Foi onde acabou a cousa, si.
- E non mo dixeches? - Para ser xusta.
Dicircho ía viciar a nosa relación desde o principio.
Vin a Jamie Hawkins facer o teu pai axente dobre.
E o que o fixo cambiar...
fuches ti.
Se a verdade se sabía, quería que o seu fillo soubese
que fixera o posible por emendar os seus erros.
Expialos.
- Queres emendar isto? - Dime como.
Outra misión.
É moi posible que o broker traballe con, ou estea a punto de controlar,
un presidente electo
e cada folla de información clasificada que pase pola mesa presidencial
se saque á poxa.
Necesitámoste para determinar a natureza exacta da súa relación.
Por que cres que vou poder?
O broker borrou as túas pegadas da ONU. Quérete dispoñible, por algo.
Para facerlle de seguro sobre o seu recurso principal?
Ou para controlar o home que coroará como máis poderoso do mundo.
En calquera caso, cre que lle pertences,
así que... imos deixar que o crea.
Chegará un día no que te chamará para pedirche un favor
ou para darche ordes.
E, cando o faga,
quero que fagas exactamente o que che pida.
Gaña a súa confianza, coñece todas as víboras que ten a soldo
e logo revela, destrúe.
E se chega ao Despacho Oval?
Xa veremos no momento.
Mentres, esta misión é de alto segredo,
mesmo para a Acción Nocturna, polo que será difícil e perigosa.
Se a aceptas, Mosley e eu limpámosche o expediente.
Que?
Xa sabes que si.
Agora que?
Agora, esperas a que te chame.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández