ANTERIORMENTE
Unha arma química en mans de descoñecidos, axentes dando paus de cego pola cidade
e a única pista en firme que tiñas desapareceu co teu axente.
Sutherland é sospeitoso?
O secretario xeral das Nacións Unidas ten algo que busco.
Tráeme o expediente
e douche a localización onde se está fabricando a arma
e onde teñen retida a Larkin.
Axúdame a entrar na ONU e lévote onda túa nai.
É certo...
Espías para os americanos.
O informe francés...
A súa filla sae na lista.
Déixeme ir.
E avisamos esa xente. Déalle a oportunidade á súa filla.
- Onde está? - Confía en min.
Dispárame ou sáeme do medio.
Non acabe, baixo ningunha circunstancia.
Estíreo e eu sácoos de aquí.
Que pasa?
Acabouse facelo ao teu xeito.
- Estás indo moi lonxe. - Á cámara.
- Son Tomás Bala! - Nunca fuches digno do apelido Bala.
Non!
Quéresme matar a base de paseos?
Sabías que unha das citas do monumento de Jefferson só a escribiu el en parte?
Como ía saber iso?
Como o sabes ti?
Este sitio está cheo de historia e non se ve toda nun día.
E se logo imos á biblioteca do Congreso?
- Sabes que o día ten que acabar, non? - Xa. Son parva.
Pensaba seguir paseando, a ver se así alongaba o día.
O plan é ese?
Valía a pena intentalo.
Seguimos paseando, logo.
- Veña. - Non tires por min.
Ei.
Que foi? En que pensas?
Perdoa, é que...
Isto gústame.
O noso.
Xa.
A min tamén.
Pero todo isto é só unha fantasía, non?
Mañá ti vas subir a un avión a sabe Deus onde e eu...
irei para a casa.
Todo isto será un recordo distante.
- Non podía dicirlle que non a Travers. - Nin eu quería.
O que queres é ser axente nocturno, así que é o que debes ser.
Pero é duro, porque...
os únicos que coñecín eran os meus...
Xa.
Vou ter coidado.
Acabamos de atoparnos e o teu futuro vai ser información clasificada.
Hai moitas razóns para manter en segredo as actividades dun axente.
A máis importante...
é protexer a quen aman.
Oxalá tivésemos máis tempo.
Si.
A ver, xa...
Xa nos atopamos unha vez, non?
Pois si.
Igual nos volvemos atopar.
Si, igual si.
Coidado, por favor.
Ese é o lote completo.
Fixemos o que nos pedistes. Por favor, a miña familia.
Acabades cando digamos nós. Acabades un lote, empezades outro.
Xa!
Pechade eses.
Que podería pasar se esas bombonas se conectan a un sistema de climatización?
Dependendo do tamaño do sistema e do número de bombonas,
podería saír do edificio e expandirse á cidade.
A xente afogaría nas rúas.
O número de vítimas máis espantoso desde...
Producimos a arma para un atentado terrorista masivo.
Eu non quería isto. O Dedaleira era un experimento para protexer vidas.
Non podo facer outro...
A traballar!
Teño que facelo. Teñen as miñas rapazas. Teño que facelo.
A min dáme que elas votarían por parar os terroristas.
Démoslles 15 bombonas de KX.
O dano xa está feito.
E se mitigamos o resto?
Alterando o seguinte lote?
Se altero a receita un pouco, poderiamos meter un lote inactivo.
- Non tería o mesmo aspecto... - Hai que probar.
Como axudo?
POLICÍA DE NOVA YORK
- Valerá? Parece feita a correr. - Fíxena a correr.
- A onde vas ir ao entrar? - Ao despacho do secretario xeral.
En serio?
- Algún problema? - A acreditación de invitado non chega.
- Precisas credenciais de alta seguridade. - Apañareime.
Cando chegues, busca a Lars Troost, asesor principal do secretario xeral.
Teño traballado con el.
Se te toma por alguén importante, axudarache.
Grazas.
Queda na dereita ao chegares ao alto da escaleira.
Os ascensores están ao fondo. Logo tes que apañarte ti.
Vale.
Sorte.
Ao saíres, chama a Sami co móbil que che dei.
Estao rastrexando, estará cerca. Lévate el onda túa nai.
Escoita,
perdoa por estragalo todo.
Necesito que saibas que...
Adeus, Peter.
Adeus.
Noor apagou as cámaras antes de roubalo. Xa o comprobei.
Deixouna collelo?
Claro que non. Tentei impedirllo, pero saíu correndo.
Non terei que lembrarlle o que pasará
se esa lista escapa ao control do réxime,
non?
Estasme ameazando?
Isto non sería un problema se non trouxeses a lista para aquí.
Estaba a salvo no meu estudio.
Canalla insolente.
Dixo a onde ía?
Non, pero podo imaxinalo.
Á sede da ONU.
En canto a colla,
vostede e eu falamos co ministro de Exteriores.
Javad, esqueces quen goberna a nosa oficina.
E vostede esquece quen goberna a nosa república.
Os diplomáticos cámbianse día si, día tamén.
Élle mellor telo en mente.
- Estará no memorando. - Noor, que fas aquí?
Amélie, tes un momento?
Agora non, a orde do día é longuísima. Se pasas mañá, podo...
Vai todo ben?
Toma. Cólleo, por favor.
Que é?
É voso. Non debiamos telo nós.
Por que te pos tan críptica? Dime o que está...
pasando.
- De onde vén? - Do réxime.
Van ir á caza dos disidentes en Francia. Tes que protexelos. A todos.
Vante matar por isto.
Sei o que fago.
Perdoa, teño que marchar.
- Haleh? - Javad sabe onde estás.
Que?
Javad sabe onde estás, Noor. Sae de aí agora mesmo.
MANTEMENTO CONSERXE
INFORMÁTICO
- Unha das delegacións... - Perdón.
- Fago copias. - Lévaas ao despacho.
Moi ben.
- Necesitas axuda? - Si.
O informático? Outra vez? Xa estivestes a semana pasada.
Actualizacións contra malware?
- Vai ser que si. - Vale. Vou por Carrie.
- Está Lars? - Troost?
- Si. - Claro.
- Queres empezar polo despacho grande? - Si, e dámoslle un descanso a Carrie.
- Xa lle chegou. - A ela e a todos. Sen ofender.
Nada.
Lars, está aquí o informático.
- Outra vez? E Carrie? - Quere empezar aquí.
Co do secretario xeral.
- Temos reunións dentro de media hora. - Tardo menos.
Os informáticos tedes choio esta semana, eh?
Si. Nada novo para nós.
Hagan!
DO LADO DOS EUA
Veña, vamos!
Hagan!
Chegou o circo á cidade.
Seguro que están aquí?
O móbil que usaron á noite conectouse a esta antena hai 15 min.
- Non sei se Peter está con ela. - Se está, vamos por el.
Hagan!
A falta de discreción é inquietante.
Non esperan que sobrevivamos.
- Vai estando? - Si, case.
Antes de marchares, pódesme botar unha man?
Claro.
Recibo avisos de compartir o wifi con alguén doutro despacho.
Sempre os rexeito, pero seguen saíndome.
- Déixamo aí. Mírocho cando acabe. - Claro.
Grazas.
- Que estás facendo? - Como dis?
Por que tes todo aberto? Que buscas?
Contéstame.
- Busco un arquivo. - De que tipo?
Tiña que estar aquí, pero non está.
Ese é o código. Diche algo?
- Os oito últimos díxitos son a data. - Xa.
Pois por iso non está no ordenador. É de hai anos.
- Estasme dicindo que non hai copias? - Non.
Estouche dicindo que non está aquí.
Pero abaixo, nos arquivos, temos copias de seguridade de todo.
- Como sei que non ma estás xogando? - Son eu o que copia todo.
Despois de cada sesión, mándame gardar teras de datos alí.
Sei do que falo.
Moi ben, vamos.
O noso presidente! O noso país!
Vamos, Hagan!
O noso presidente! O noso país!
Sóltao.
Sóltao ou pártoche o pescozo.
Hagan!
América! América!
Ei, coidado! Queres montala, pallaso?
- Vai ao carallo. - O que?
- Sáeme do medio. Aparta! - Que tes?
- Non me toques. - Que apartes.
Rapaz, vai pedindo perdón ou deixámoste como un trapo.
Señor, son un membro do corpo diplomático protexido baixo a lei internacional.
Déixeme pasar ou...
Dislles aos teus que non nos portamos ben?
- Báixalle os fumes ao mamón do teu mozo. - Non é o meu mozo.
Quieta, mentireira de merda.
- Que dixo? - Que a túa nai é unha puta porca.
Fillo de puta!
Dádelle!
Es o meu heroe, Hagan!
Coidado!
Estás ben?
Miña nai. Onde está?
Queres que te leve onda ela?
Ti decides.
Ollo.
- Por aí non. - Non hai outra.
- Queres teclear 90 palabras por minuto? - Para! É a verdade!
Pódote coar, pero afrouxa. Será entrar e saír.
Teño o limiar da dor baixiño. Quero que isto acabe tanto coma ti.
Vale, vamos.
Péchao!
Veña!
Ensíname as mans! Xa!
Non!
Perdón.
- Perdón. - Ven.
ARQUIVOS
Cal é?
Aquí. A última caixa. Levan etiqueta.
- Que fila é? - A terceira.
Están catalogados por datas.
NACIÓNS UNIDAS
Xa...? Xa podo marchar?
Si, fóra de aquí.
Perdón.
América!
Peter!
América!
Dispérsense inmediatamente ou arrestámolos!
Que se dispersen inmediatamente ou arrestámolos!
Esta é unha reunión non autorizada.
Para.
Non teñen o debido permiso!
Por aquí.
- Hagan! - Dispérsense inmediatamente!
É unha reunión non autorizada.
Hagan!
Ímolos arrestar!
Non teñen o debido permiso para reunírense aquí!
En que se meteu Peter para ter a protección dun merdas coma ti?
Eu non conto intimidades.
Xa, todo un cabaleiro.
Por aquí. Só uns pasos máis.
Ao maleteiro.
Mellor aperta o gatillo
ou métoche a Glock polo cu ata tan fondo que vas espirrar pólvora.
Non sexas malota. Acabouse o tempo.
Funciona.
- Como vai o segundo lote? - Coa primeira bombona.
Sen tubo de ensaio de mostra?
Xa pasamos a fase da proba de concepto.
Zann!
Non!
Gloria!
Non! Wil, estamos ben.
- Déixaa! - Pois déixate de caralladas.
O fluído do tubo que probei, o que funcionaba, era morado.
A fabricación é un proceso delicado.
Por Deus! Non!
Non esperaba engancharme tanto lendo as túas notas.
Exprésaste moi ben.
Coma na descrición do distintivo ton morado do KX viable.
A puñalada no ventre non mata rápido.
Hai que darlles tempo aos ácidos gástricos a botarse fóra.
E á sepse a afogar os órganos.
Tempo máis que suficiente para faceres outro lote.
Pero, como o atrases,
como volvas intentar sabotalo,
non vas estar perdendo o meu tempo, senón o dela.
Non.
- Gloria! - Non!
- Gloria! - Wilfred!
Vós os tres, quedade aquí con Zann e Elek.
- Os demais, comigo. - Deus santo.
Javad.
Ven un momento.
Xa.
Que facedes vós os dous aquí?
Tedes que buscar a...
Mandeinos volver eu.
Mandounos volver?
Para que?
Non demos recuperado ningún vídeo do roubo de onte á noite.
Pero si que atopamos outra cousa ben curiosa...
Que relación tes exactamente coa traidora, Javad?
Relación?
O meu traballo
consiste en coñecer ben todos os membros do persoal.
Non hai máis.
Recompilación de información.
Que tipo de información?
A que me di a cidade e a rúa onde vive a lercha da súa filla.
A información é poder.
E, con ese poder,
a República Islámica protexe o seu pobo da tentación.
De tentación sabes ti moito,
non?
Por iso trouxeches a lista á misión?
Por Noor?
Porque te facía sentir especial?
Non teño tempo para estes xogos estúpidos.
¿Acúsame a min
mentres ela lle escapa das mans?
Só estou recompilando información.
Pensa que a súa palabra
e uns vídeos abondan para cuestionarme ante o ministro de Exteriores?
Vouno ver colgado por isto.
Non é só a miña palabra.
Hai outras testemuñas.
Por favor, pasade.
Home... Que hai?
A verdade é que aínda estamos atando todos os cabos.
Pero dígoche o que parece.
Cambiaches de lugar unha información moi cobizada, en contra do meu consello,
ao teu despacho,
de onde a seguir a roubou unha muller coa que parecías ter unha relación íntima.
Parece que levabas traballando con ela todo este tempo.
Alá na casa teñen moitas preguntas para ti.
Queira Deus que teñas respostas para darlles...
Levádeo.
Miña nena!
Non podo crer que esteas aquí.
Non me deixes nunca.
Es o único que me queda.
Podemos acabar con isto.
Que?
O etanol e o ácido sulfúrico son moi volátiles xuntos.
Selo o conduto de ventilación para acelerar a reacción
e contemos o lume aquí, con nós dentro.
E quéimanos vivos.
Non nos van deixar vivo a ningún.
Hai outros coas miñas habilidades,
pero, para o KX, precisan este laboratorio e eses químicos.
O feito feito está.
Pero, se entregamos a vida para destruír isto,
podemos impedir que volva pasar.
Non.
Aínda podemos pelexar.
Menos falar e máis traballar!
Só hai cinco homes vixiándonos.
Co que hai, pode facer algo antes de que veña Markus?
Algo... tóxico, que se expanda polo aire?
Un gas incapacitante?
Si.
Tío.
Ola? Tío Viktor?
Esperaba oír a Tomás.
Veño eu no sitio del.
Houbo complicacións.
Complicacións?
Traizoounos.
Traizooute.
Fixen o que había que facer.
Foise rápido. Asegureime ben.
Tomás...
Tanto como prometía...
Chorarei polo neno que foi, non tanto polo home que era.
Non había outro xeito. Síntoo.
Dime, o seu sacrificio valeu para manter o plan?
Estamos listos.
Dá a orde.
- Que dea a orde? - Si, señor.
Occidente considéranos uns salvaxes,
pero trafica co instrumento dese salvaxismo.
Chegou a hora, Markus.
Faime sentir orgulloso,
fillo.
Móstralles a dor que eles mesmos causaron.
Estou limpo.
Fíaste del?
Senta.
ILLA ROOSEVELT
Eras unha aposta segura.
Onde está Rose?
A mercadoría primeiro.
Logo os servizos.
Que che estou entregando?
A curiosidade chega tarde, non?
Preciso saber que non che entrego o Dedaleira nin poño vidas en perigo.
Estás a un chisco do obxectivo, Peter.
Non te bloquees a estas alturas do xogo.
Entrégame o expediente e corre a salvar a túa dama.
É un expediente penal da CPI, non?
Sobre quen?
Que valor ten para ti?
Chámase Viktor Bala.
É un criminal de guerra preso na Haia,
por usar o composto KX do Programa Dedaleira sobre o seu pobo.
- Di que llo venderon os Estados Unidos. - Unha merda.
Sen probas concluíntes, a CPI descartou a implicación dos EUA.
Cumpriría algún cargo moi alto da CPI ou da ONU
para manipular esa investigación.
- O secretario xeral? - Si.
Se hai algunha credibilidade nisto,
o teu deber é poñelo ao descuberto, non si?
Empeza por compartir esa verdade comigo.
- Que vas facer con ela? - Xa pagaches por este trato.
A túa cara e impresións están ligadas a esta filtración da ONU.
Non fagas que o teu sacrificio sexa en van.
Non tiña o arquivo que pedías no ordenador actual,
pero ese pen ten copias de seguridade desde o 2018, o ano que pediches.
Se o descargou para borralo...
Aquí está.
Xunto cos datos todos do seu ordenador.
Excedendo as expectativas.
- Espero que non che custase moito. - Non, só a cara e as impresións.
Á mañá estará todo limpo. Eu protexo as miñas fontes.
Non coma Rusia ou...
o FBI, polo que teño entendido.
A Bala vendíchelo.
Está sendo un cliente problemático.
Expúxome a riscos innecesarios.
E algunhas fontes son máis valiosas ca outras.
É un cumprimento.
Se xa tiñas alguén na ONU, por que me mandaches a min?
Nunca me podo resistir a un dous por un.
Información de alta seguridade e unha toupa na Acción Nocturna?
Chámase así, non?
Non te preocupes, o teu segredo está a salvo comigo.
Cunha condición.
Cando eu chame, ti contestas.
Seica Sutherland pai sabía cando pactar. Entendía o valor das cousas.
Lévalo no sangue.
Recoñéceo.
Confía niso.
A túa vida pola dela, non?
- Onde está? - Vandervoort con Jackson, Brooklyn.
- Nun antigo almacén de carne. - Levárona os homes de Bala?
Si. Encabezados polo fillo.
Que pensan facer co KX?
Iso terás que descubrilo ti.
Fuches ti?
Empezou el.
E Sutherland?
Perdino fóra da sede da ONU. Meteuse o mangallón.
Traballaban xuntos?
- Si? - Vandervoort con Jackson, Brooklyn.
- Peter. - Teñen aí a Rose nun almacén de carne.
E o KX?
- E o KX. - Quen? E como o sabes?
Aparece alí e explícocho.
Rapaces?
Rapaces! Estades ben?
Merda.
Axuda!
Necesito axuda!
Axuda!
NACIÓNS UNIDAS
Vamos! Están por aquí!
- Aí está Tomás. - É o que fai o KX?
Só dez mililitros.
O primeiro lote armounos con 20 000 veces iso.
Jesse, mira para min.
Non pasa nada. Estou...
- Non! - Ei!
- Estades ben. - Viñeches por nós!
- Claro, filla. - Rápido, aínda quedan dous deles.
Non a quitedes, entendido?
Lévote eu.
Non. Wil, saca a nosa nena.
- Vale, veña. - Lévoa eu. Ven.
- Vale. - Seguímosvos. Veña!
Veña!
- Vai! - Si.
Vale, ven, así.
Veña.
Ei!
- Lévaa! - Markus quéreos vivos!
Ai, Deus! Non!
Bloquea a porta!
Axuda!
Vai!
Vaite. Pide axuda.
E ti?
Sé valente, filliña. Vou por túa nai.
Ei!
Ei, son do FBI, veño axudar.
- Meus pais están dentro. - E unha muller? Rose?
Con miña nai. Por favor...
Toma! Non a quites aí dentro.
Vale. Sigue por esta rúa e agóchate ata que chegue a policía.
Por favor... salva os meus pais.
Para aquí.
Por Deus!
Jesse foi pedir axuda. Sigue polo corredor e á dereita. Logo...
- Ai! Perdón. - Bótoche unha man. Veña.
- Veña. Xa sei... - Apurade!
Temos que irnos xa!
Non!
Vén aí a axuda. Só hai que aguantar, vale?
Agóchate aquí dentro, rápido.
Así.
Peter.
Vai ir todo ben.
Estás ben?
Si. Ti?
- Ensinade as mans! - De xeonllos!
- Abaixo!
De xeonllos e ensinade as mans!
Alto! Son dos nosos.
- Mamá! - Jesse!
Miña nena!
- Non entredes sen máscara. - Recibido!
- Que pasou? - Téñeno.
- O KX? Fixéstelo? - Tiñan a familia do Dr. Cole.
Tomás Bala intentou axudar a sabotalo todo, pero...
Tomás Bala? O fillo de Viktor Bala?
Espera. Viktor Bala, o ditador? O fillo ten algo que ver con isto?
Tiña. O primo, Markus, matouno cun tubiño de KX.
O cadáver está na cámara.
- E o resto? - Markus e os seus marcharon hai horas,
cun lote de bombonas.
- Onde están? - Na ONU. Atopei os uniformes.
Bala di que os Estados Unidos lle venderon o KX e culpa a ONU de encubrilo.
Démoslles 15 bombonas de KX.
Dabondo para envelenar todo o centro de Manhattan.
CLIMATIZACIÓN
Cargádeas.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández