SEBELUM INI
Alice!
Adakah ini kerja Night Action? Ugut orang awam?
Kami halang orang macam awak.
Awak baru sahkan kewujudan Night Action.
Apa awak buat dengan orang Amerika?
Saya tawarkan perisikan Iran kepada mereka.
Sebaik saya beritahu Abbas,
awak akan terus terbang pulang.
Bagaimana jika saya bawa dia kepada awak? Peter. Orang Amerika itu.
Ada orang cuba mensintesis salah satu senjata Foxglove dalam fail itu.
Awak perlu tentukan yang mana satu.
- Mereka ada sebatian kimia lain. - Mereka ada semua yang perlu?
Awak rasa mereka boleh hasilkan senjata kimia sendiri?
Seseorang perlu hasilkan untuk mereka.
- Tidak! Mak! - Lepaskan dia!
Ayah!
- Siapa awak? - Saya felo pascakedoktoran Dr. Cole.
Awak boleh hentikan semua ini. Cakap dengan bos saya depan-depan.
Catherine? Noor belum tiba.
Kita ada masalah lebih besar.
TUJUH BELAS TAHUN LALU
Awak tak cukup makan di sekolah asrama itu?
- Makanannya teruk. - Dia rindu masakan rumah.
Orang Inggeris tak pandai masak. Hantarlah cef awak.
Mungkin dia makan lebih baik jika mereka tahu siapa ayahnya.
Apa maksud ayah?
Duit yang membiayai yuran sekolah kamu wujud kerana nama Bala.
Daging pada garpu kamu, yang kamu makan dengan senang hati,
wujud kerana nama Bala.
Kamu malu sampai tak boleh sebut nama itu?
Selepas semua pengorbanan ayah,
kamu berterima kasih dengan memperkenalkan diri kamu sebagai Tomás Dargin di sekolah?
- Ambil nama ibu kamu? - Saya fikir ia lebih mudah.
Nama Bala ialah hak kelahiran kamu.
Itulah yang ayah perjuangkan, orang kita korbankan nyawa mereka,
dan setiap orang di meja ini mendedikasikan hidup mereka.
Kamu dah lupa sejarah keluarga kamu di sekolah itu?
Nama ayah tak cukup bagus untuk kamu. Maka, makan malam ini pun sama.
Saya dah dengar ucapan ayah.
Ayah hantar saya ke England sebab ayah mahu saya jadi seseorang.
Buktikan kita boleh jadi lebih bijak, bukan saja lebih kuat.
Kenalkan diri sebagai anak pengganas takkan membantu saya.
- Hei! Hei, Tomás. - Bukan sekarang, Markus.
- Hei. - Saya kata bukan sekarang.
- Kembali ke meja. Minta maaf. - Saya tak nak tengok bangsat itu.
Awak patut tengok dia semasa kami memburu,
betapa kecewanya dia kerana awak tiada di sana.
Itu saja yang dia cakap sepanjang minggu,
membawa anaknya memburu lagi macam dia buat semasa kita kecil.
Tapi awak tak datang pun.
Dia beritahu awak?
Saya ikut memburu sejak awak lapan tahun. Saya boleh baca riak wajahnya.
Awak memang nak ikut. Dia tak pernah beri saya pilihan.
Dia beri awak lebih daripada itu.
Apabila ayah saya mati berjuang untuknya,
dia ambil dan layan saya seperti anaknya sendiri,
tapi itu takkan menghalang yang lain di dalam sana
daripada mengingatkan saya yang saya bukan sebahagian daripada kamu.
Awak tak nampak betapa bertuahnya awak?
Saya sanggup buat apa saja untuk diberikan nama Bala.
Awak pula buang begitu saja.
Apabila Pak Cik Viktor dengar awak pakai nama Tomás Dargin di sekolah,
dia sangat kecewa.
Awak rupa-rupanya.
Awak beritahu dia.
Seseorang perlu ingatkan awak tempat awak.
Jangan lupa tempat awak juga. Bala bukan nama awak.
Bukan sesekali.
Saya lebih baik daripada keluarga ini. Ayah saya dan awak benci saya kerananya.
Jadilah anjing peliharaan dia.
Jilat baki makanannya.
Bukan tamparan itu yang menghalang budak-budak lain membuli awak.
Bukan.
Nama awak.
Bawa mereka masuk.
Suruh mereka beratur.
Kurung keluarga itu di unit peti sejuk.
Sediakan ahli kimia dan pembantunya untuk makmal.
- Ayah? - Semuanya akan selamat.
- Ikut cakap mereka. - Ayah?
Ikut cakap mereka. Kamu akan selamat.
- Jangan buat! - Saya akan jaga dia, Wil.
Okey. Kita di luar bandar. Kita nak ke mana?
Keganasan fizikal bukan teknik soal siasat yang berkesan.
Saya tahu, tapi rasanya seronok. Awak menjengkelkan.
Awak masih tak tahu caranya?
- Awak nak apa? - Letak telefon di tangan saya.
Saya akan telefon, aturkan pertemuan dan bawa awak jumpa dia.
Semudah itu.
Awak buat satu gerakan yang saya tak suka
dan kita kembali kepada asal. Faham?
Masa sedang berjalan.
Alice Leeds.
Itu nama dia, bukan? Rakan sekerja awak yang mati?
Tahukah awak nama lelaki yang awak bunuh di Thailand?
Saya tak rasa begitu.
Telefon bos awak.
Ya, saya bersama Sutherland. Saya akan bawa dia.
- Apa perkembangannya? - Telefonnya masih dimatikan.
Dia tinggalkan kereta di sebelah sebuah gudang pinggir bandar
dan tinggalkan jejak kenderaan yang berbeza di arah bertentangan.
Ada sebuah van kelabu dalam kamera trafik berdekatan
yang sepadan dengan masa dan arah, tapi tak nampak nombor platnya.
Aduhai.
Ada senjata kimia di tangan penyerang tak dikenali,
pegawai perisikan Perancis yang mati, ejen-ejen mengejar petunjuk tak berguna,
beberapa orang awam diculik.
Tapi satu-satunya petunjuk kukuh awak hilang bersama ejen awak?
Beginilah. Adakah Sutherland suspek sekarang?
- Bukan sehingga saya tahu lebih lanjut. - Cari dia.
Foxglove bukan lagi tanggungjawab Night Action,
- tapi Sutherland, ya. - Saya faham.
Bukankah kita patut pakai sut hazmat?
Seluruh makmal ini macam sut hazmat.
Direka untuk menyediakan sumber udara bersihnya sendiri
dan menyimpan setiap komponen kimia di dalam bekas kaca lengai dan tertutup,
semuanya terbungkus di sebalik lapisan tebal aloi nikel kalis kakisan.
Mengambil kira jenis kajian yang CIA buat di makmal ini,
mereka nak pastikan tiada apa-apa di dalam boleh keluar.
Bagaimana ketika kita di dalam?
Jangan sentuh apa-apa tanpa disuruh kalau tak nak masalah yang lebih besar.
Ambil masa, tinjau makmal, pastikan ada semua yang diperlukan.
Awak benar-benar cuba buat KX. Ini takkan berjaya.
Bukan menurut penyelidikan awak.
Itu? Itu cuma teori.
Tiada apa-apa sebesar ini pernah dihasilkan semasa kajian.
- Awak minta... - Untuk selamatkan nyawa keluarga awak.
Kalau awak tak ikut cakap,
saya akan heret mereka ke depan awak dan tembak mata mereka.
Masa berdetik.
Tapi saya sendiri saja tak boleh buat.
Saya perlukan masa, staf penyelidikan. Saya...
Yang ini tak berguna?
- Tunggu! - Tidak!
Awak tak faham.
Jika mana-mana proses bermasalah, jika saya buat silap, mungkin...
Jadi, jangan buat silap.
Mula bekerja.
Apa kita nak buat?
Bahan-bahan ini dalam kuantiti ini...
Apa yang mereka minta mungkin mustahil.
Mereka akan tahu jika kita tak buat apa-apa.
Kita kena pura-pura bekerja.
Kalau saya silap sikit...
Perlu buat apa supaya ia selamat? Untuk buat dengan betul?
- Mungkin kelompok perintis. - Apa?
Ujian kecil untuk tentukan parameter proses
untuk ditiru dalam skala besar.
Baiklah.
Mari kita mulakan kerja seperlahan boleh.
- Kemudian? - Kita cari jalan keluar.
Ayuh.
Jangan bawa senjata.
Awak yang tergesa-gesa.
Baiklah, ayuh.
Nama dia Caleb,
lelaki yang awak bunuh di Bangkok.
Dua abangnya, ibu bapanya,
seorang nenek, bapa-bapa saudara, sepupu, keluarga mereka,
anak-anak saudara, kawan-kawan, termasuk saya,
kami semua hadiri pengebumiannya.
Empat puluh dua orang yang menyayangi dia.
Tapi kami takkan jumpa dia lagi sebab awak buat kerja awak.
Begitulah kehidupan, bukan, Peter?
Berbincanglah.
- Saya di sini. Apa awak nak? - Tiada apa-apa.
Awak yang cari sesuatu, bukan?
Mari bersiar-siar.
Satu perkara yang saya pelajari dalam bidang ini,
semua orang dan semuanya ada harganya.
Jadi, apa awak mahu daripada saya,
awak perlu tentukan harga yang awak sanggup bayar.
Jadi, hakikatnya, awak cuma orang tengah?
Menjual beli perisikan untuk keuntungan?
Awak jual senjata kimia kepada pembida tertinggi.
Peka, tapi salah.
Saya jual kepada pembida yang paling yakin,
yang paling mungkin berjaya.
Berjaya dalam apa?
Tanyalah mereka, andai awak sempat jumpa mereka.
Nak beritahu lokasi mereka?
Saya rasa itu bergantung pada nilainya bagi awak.
Dah faham?
Semua nyawa yang akan terkorban apabila mereka guna Foxglove
- tak bermakna bagi awak? - Jika saya perlu tentukan nilai mereka,
ia kurang daripada nilai nyawa Rose Larkin bagi awak.
Begitulah. Nampak tak?
Apa awak nak?
Ketua Setiausaha Pertubuhan Bangsa Bersatu
ada sesuatu yang saya cari.
Satu fail kes.
IUN0134
sengkang-20180713.
Nombor selepas sengkang ialah tarikh yang mungkin membantu awak mencarinya.
Saya akan sebut nombor fail itu sekali lagi.
Dengar baik-baik dan hafal untuk Rose, okey?
IUN0134
sengkang-20180713.
- Dah hafal? - Ya.
Komputernya antara beberapa komputer yang boleh mengaksesnya,
jika bukan satu-satunya.
Bawa fail itu kepada saya
dan saya akan beri awak lokasi senjata Foxglove sedang dibuat
dan tempat Cik Larkin kini ditahan.
Itu saja? Satu fail?
Awak sendiri yang cakap.
Saya menjual beli perisikan, bukan?
Awak sanggup jual klien untuk ini? Fail ini lebih bernilai daripada Foxglove?
Ini nasihat saya tentang nilai.
Saya tak begitu kenal datuk saya. Dia mati semasa saya masih kecil.
Saya nampak betapa mak saya menyayangi dia,
impaknya dalam hidup mak saya.
Apabila dia meninggal, saya terjumpa sebotol losen selepas bercukur dia.
Tiada nilai wang,
tapi bagi saya, ia tak ternilai.
Susah nak jelaskan, tapi dia pernah menyentuhnya.
Dia.
Atau apa yang dia wakili,
kebahagiaan ibu saya.
Begitulah erti nilai.
Apa yang bernilai bagi saya bukan keputusan awak.
Sama seperti nyawa seorang wanita yang penting bagi awak
tak bermakna langsung bagi saya.
Sekarang, awak berdiri di sini,
sedia untuk mengorbankan seumur hidup awak demi dia.
Saya faham itu juga, Peter.
Jadi, percayalah,
saya akan terima.
Ini bukan tentang fail.
- Jika saya buat ini untuk awak... - Saya akan memiliki awak.
Itu, sahabat baharuku, ialah harganya.
Hidup awak demi hidup dia.
Macam mana nak masuk?
Keyakinan.
Ulang nombor fail itu kepada saya.
IUN0134-sengkang
2018
0713.
Nampak tak? Yang paling mungkin berjaya.
Saya tahu apa yang awak fikirkan. Masalah besar itu.
Tapi saya jamin, keputusan lalu Peter Sutherland, Sr.
tidak menentukan apa yang penting bagi awak saat ini.
Apa yang bernilai pada saat ini.
Keputusan di tangan awak.
Akibatnya awak yang tanggung.
Selepas selesai, bagaimana nak hubungi awak?
Apabila awak dapat apa saya mahu, hubungi nombor ini. Biar ia berdering.
Awak akan terima pesanan teks dengan arahan.
Semoga berjaya.
Awasi dia.
Pastikan dia tak menyimpang dari laluannya.
Peter?
Hei. Maaf kerana mengganggu.
Saya tahu saya orang terakhir yang awak mahu dengar sekarang,
orang terakhir yang awak akan bantu, tapi...
Apa awak nak?
Saya perlu masuk ke bangunan PBB.
- Ada apa-apa awak boleh beritahu saya? - PBB?
Ya, saya perlu masuk tanpa mencetuskan sebarang...
Beginilah. Saya...
Maaf. Saya tak patut telefon awak. Hal ini mustahil.
Tunggu.
Saya boleh bawa awak masuk,
tapi kita perlu berjumpa. Sekarang.
Saya ingat awak bersama Sami. Apa yang berlaku?
Saya tak pergi.
Mana mungkin saya pergi selepas penipuan awak?
Itu...
Maaf, Noor.
Saya boleh tolong awak.
Tapi saya hanya bercakap dengan awak
sebab saya perlu sesuatu daripada awak sekarang.
- Ya. - Saya cuma boleh minta secara bersemuka.
Baiklah.
Jumpa saya di bilik bawah tanah yang sama. Okey? Saya dalam perjalanan.
Okey. Boleh awak buka injap pada tangki nitrogen?
Okey. Sekarang apa?
Kita tunggu sebentar. Ia akan beri tekanan pada pam
dan buang sisa oksigen dari laluan pengangkutan.
Sementara itu, kita usahakan penstabil untuk halang pengoksidaan.
Mungkin ester fosfat daripada fosforus triklorida.
Maaf, saya tak belajar ini dalam subjek Kimia.
Tak apa. Sebatian ini, KX, apabila terdedah kepada udara
akan cepat teroksida dan mengembang apabila ia mengewap.
Itu yang menjadikan pendedahan, walau beberapa mililiter, berbahaya.
Jadi, penstabil menghalang perkara itu.
Bukan. Ia melambatkan pengoksidaan semasa kita bekerja dengannya di makmal.
KX terlalu tak stabil tanpanya.
Ia kurangkan tindak balas seperti gagal-selamat.
Saya harap begitu. Faham?
Ya.
Tidak.
Ini peluang terbaik untuk buat dalam skala besar tanpa terkorban.
Jika dia perlu bantuan, kita patut bantu.
Dia ada pembantunya. Jangan risau.
Wanita yang awak hampir bunuh itu? Kecuaian awak akan merugikan kita.
Jika ahli kimia itu tak dapat buat kerjanya...
Saya akan bawa satu-satu anggota badan isteri dan anaknya sehingga dia buat.
Semua orang hargai tarikh akhir.
Itulah masalah awak. Tak berani buat kerja kotor.
Cuma biarkan saya kotorkan kuku saya.
Awak pula tak nampak gambaran besar. Kita ada satu saja peluang.
Kita cuma ada keluarga itu saja untuk buat ahli kimia itu patuh.
- Fikirlah sikit. - Atau apa?
Baguslah akhirnya awak dah berani,
tapi jangan lupa siapa yang jayakannya.
Awak nak tolong? Cari kelemahan gadis yang awak terdesak untuk selamatkan itu.
Doktor itu sudah dikawal kita.
Sekarang kita perlu kawal gadis itu.
- Awak sendirian? - Ya. Cuma saya.
Tiada kata-kata yang dapat ubah apa yang menimpa adik awak.
Awak tak patut ditipu begitu dan saya minta maaf atas segalanya.
Saya tak patut minta apa-apa daripada awak.
Saya takkan minta kemaafan awak.
Tapi tolonglah,
bantu saya selamatkan Rose.
Semua ini cubaan menghalang serangan senjata kimia.
Pelakunya baru menculik Rose.
Jika saya tak boleh hentikannya, mereka akan bunuh dia,
bersama ribuan yang lain.
Tapi jika saya boleh hentikannya, dan saya perlu cuba,
semua ini pasti berbaloi.
Saya perlu masuk ke PBB.
Jika awak tolong saya, saya boleh bawa awak jumpa mak awak malam ini.
Saya sumpah.
Tak sangka selepas semua ini, awak tipu saya lagi.
- Saya tak tipu. - Awak tinggalkan mak saya di Iran.
Saya tahu dia sedang ditahan di sana. Hidup kami tak bermakna bagi awak!
- Noor, dia di sini. - Penipu!
Ya?
- Peter. - Tak sangka pula awak telefon.
Saya di sini dengan Noor. Dia tak datang sebab saya.
Pihak Iran beritahu dia ibunya gagal keluar.
Tolong beri Azita telefon.
Kemudian kita bincang.
Nah.
Mak?
Buat mereka bercakap.
- Mak? - Noor?
Noor? Itu kamukah?
Ya, saya.
- Mak okey? Mak di mana? - New York.
Mak berjaya keluar.
Tapi...
Farhad...
Saya tahu.
Mereka sudah beritahu saya.
Saya minta maaf.
Saya yang salah.
- Semua ini salah saya. - Tak, jangan cakap begitu.
Di mana kamu?
- Bila kita boleh jumpa? - Tak lama lagi.
Nanti kita jumpa.
Saya sayang mak.
Mak juga, azizam. Mak sayang kamu.
Peter?
Simpan. Dail semula apabila kita selamat. Sami akan jemput awak.
Kalau dia tak jumpa awak dulu. Mungkin dia sudah jejakinya.
Noor, boleh awak tolong saya?
Tolonglah?
Saya boleh buat lencana tetamu dengan gambar awak di perutusan.
Mungkin awak boleh masuk, tapi...
- Itu dah cukup. - Tapi itu tak penting.
Javad ada di sini. Dia tunggu di luar untuk tangkap awak.
Mereka dapat tahu apa saya buat,
dan mereka tahan saya untuk hantar saya balik Iran.
Maaf, saya tiada pilihan.
Sebaik kita keluar,
Javad dan pengawal lain akan bawa awak balik perutusan.
- Ada berapa ramai? - Empat.
- Bersenjata? - Mungkin.
Mereka jangka awak akan melawan macam dulu.
- Apa akan berlaku kepada awak? - Mereka akan bawa saya balik perutusan.
Apa yang awak fikirkan?
Awak tahu cara gunakannya?
Jika penstabil itu berhasil dengan nisbah kiraan saya,
campuran KX akan ada rona ungu.
Bagaimana awak tahu?
Fosforus merah dalam penstabil dan sisa hidrogen sianida dalam sianogen,
setelah terpeluwap menjadi cecair, akan menjadi ungu.
Jika pengikatannya berjaya.
- Apa yang dia mahu? - Saya tak tahu.
Di sini.
Siapa awak?
- Beritahu hal sebenar. - Saya pembantu penyelidik Dr. Cole.
- Awak bukan ahli kimia. - Saya cuma takut.
Saya tak pernah diugut bunuh semasa bekerja.
Awak tipu.
Benda ini ada di dalam beg awak.
Fail sulit CIA tentang Foxglove.
Tentu saya terambil di rumah Dr. Cole.
- Kami sedang semak fail-failnya. - Awak sebenarnya tak pandai menipu.
Jadi, buat kali terakhir. Siapa awak?
Awak bekerja untuk siapa? Siapa lagi tahu awak di sini?
Semua orang. Dalam sejam, tempat ini akan diserbu polis.
Tunggu!
Keluarga saya habiskan bertahun-tahun
cuba buat kerajaan awak akui yang benda ini wujud.
Sekarang awak bawa fail ini di dalam beg sesuka hati.
Cakap sekarang.
Okey. Betul cakap awak.
Awak rasa bagaimana saya dapat?
Saya ahli pasukan yang menjejaki awak.
Yang lain dalam perjalanan.
Jika awak bunuh saya, awak akan tambah pembunuhan ejen FBI dalam rekod awak.
Saya tak percaya. Jika ada orang tahu lokasi awak, pasti mereka dah sampai.
Bagaimana awak dapat fail ini? Apa awak rahsiakan?
Awak mahu keluar daripada semua ini.
Saya nampak awak di rumah Dr. Cole. Awak enggan sakiti sesiapa.
Yang lain paksa awak buat begini?
- Mereka yang ikut cakap saya. - Awak pasti?
Awak berbalah dengan lelaki itu. Tak nampak macam dia terima arahan.
Saya pula nampak awak merayau-rayau di makmal itu
macam tak pernah masuk. Berapa lama lagi awak boleh berlakon?
Tolong saya hentikannya.
Tak boleh. Barat perlu terima akibat perbuatan mereka terhadap keluarga saya.
Jadi, ini cuma rancangan dendam?
Awak nak gunakan senjata ini pada orang?
Saya tahu tentang Foxglove. Saya tahu bahayanya
dan saya tahu awak tak nak bunuh saya tadi.
Awak juga tak mahu bunuh beribu orang, kerana itu yang akan terjadi.
- Jangan buat begini. - Diam.
- Awak boleh jadi wira. - Saya kata cukup!
- Nasi sudah menjadi bubur. - Belum, jika awak lepaskan saya.
Awak nak tahu cara saya dapat fail itu? Saya bekerja dengan FBl.
Bahan kimia yang awak curi hari ini,
kami menjejaki setiap langkah awak.
Betul, tiada siapa akan datang.
Tapi awak boleh bantu kami.
Lepaskan saya dan saya akan bawa FBI, CIA dan semua orang.
Kita boleh hentikannya sekarang.
- Jika Markus tangkap kita... - Kita perlu ambil risiko.
Saya tahu awak bukan orang jahat.
Ada orang yang ambil berat akan awak, sayang dan mahu bersama awak, bukan?
Apa mereka akan fikir nanti?
Sloane.
Sloane kata saya lebih baik daripada keluarga saya.
Cakap dengan Dr. Cole, tanya dia kemampuan bahan kimia ini.
Kemudian tanya diri sendiri,
bolehkah awak hidup selepas membunuh orang lain?
Bolehkah Sloane?
Orang yang bagaimana awak nak jadi untuk dia?
Tunggu di sini.
Sekejap.
Berhenti.
Noor, apa ini?
Buatlah apa-apa saja. Saya nak balik sekarang.
Bawa dia balik perutusan.
Noor.
Noor!
Saya akan tahan awak
atas jenayah mengintip Republik Islam.
Nak tahan saya di New York?
Bandar ini berbahaya. Orang selalu hilang.
Kalau saya enggan?
Mungkin ada cara lain.
Tiada siapa akan selamatkan awak.
Bagus.
Awak akan dihukum atas jenayah awak.
Detik kebenaran.
Kita perlu berbincang.
- Itukah bendanya? - Itu sampel kawalan.
Agen kimia KX yang stabil.
Saya nak pendapat jujur awak.
Jika senjata ini digunakan, bolehkah ia dibendung?
- Dibendung? - Ya.
Awak tak faham.
Jangan cipta sesuatu seperti ini jika risau akan pembendungan.
Sebatian yang awak minta saya hasilkan, awak tahu fungsinya?
Dari segi penggunaan, ia sama seperti senjata kimia binari yang lain.
Tapi dalam kes KX, unsur kedua ialah oksigen.
Apabila terdedah kepada udara,
ada peningkatan yang eksponen dalam molariti.
Jatuhkannya di bilik penuh orang, ia akan cepat berkembang
sehingga mereka akan sedutnya sekelip mata.
- Maksudnya, mereka akan lemas. - Yang bertuah.
Lebih berkemungkinan mereka akan rasa kesan melepuh
saat udara dalam tubuh bertindak balas terhadap pendedahan
dan ia mengembang dalam paru-paru mereka.
Ia membakar kita dari dalam semasa kita menyedutnya
dan dari luar semasa wapnya terkena kulit kita.
Makin banyak kita sedut,
makin banyak oksigen kita sedut
semasa kita cuba bernafas kerana kesakitan,
makin ia terbakar, makin cepat ia mengembang.
Lemas jauh lebih baik.
Tidak...
ia tak boleh dibendung.
Vial di tangan awak itu pembunuhan.
Ini?
Pembunuhan beramai-ramai.
Saya nak awak dengar baik-baik.
Walau apa pun, jangan siapkan kerja awak di sini.
Jadi, jangan ancam keluarga saya dan tahan saya di dalam sangkar lut sinar.
- Mereka memerhati. - Lengahkan masa selama yang boleh.
Lengahkan masa dan saya akan keluarkan awak dan gadis itu.
Saya takkan pergi tanpa keluarga saya.
Baiklah.
MENCETAK MAGENTA BATALKAN
MENCETAK BATALKAN
Noor?
Apa awak buat di sini?
- Tolonglah, saya... - Saya tanya, apa awak buat di sini?
Jawablah.
Benar rupa-rupanya...
Awak mengintip untuk orang Amerika.
Apa awak beritahu mereka?
Tak, saya...
Laporan Perancis itu...
- Itu bukan urusan awak. - Anak awak tersenarai.
Jika awak bersuara tentang ini, saya hanya akan burukkan keadaan awak.
Awak cuba lindungi dia.
Pembelot macam awak layak terima hukuman setimpal.
Kamu semua patut ditangkap
dan dibawa pulang untuk hadapi jenayah kamu.
Tapi anak awak tak bersalah.
Betul?
Saya dengar apa yang berlaku.
Lari ke Paris dengan teman lelaki.
Ini alamat dia?
Jadi, mereka tahu di mana dia
dan awak perlu serahkannya kepada orang atasan awak.
Macam mana kalau saya boleh bantu?
Satu-satunya perkara yang awak akan buat untuk saya adalah untuk serah diri.
Benarkan saya pergi.
Saya akan terus ke PBB,
jumpa delegasi Perancis dan serahkannya kepada mereka.
Kita boleh beri amaran kepada mereka. Beri amaran kepada anak awak.
Beri dia peluang untuk hidup.
Mana mungkin saya percayai pembelot untuk buat sesuatu yang mulia?
Awak masih boleh salahkan saya.
Awak ada semua bukti.
Awak tahu saya cuba berpaling tadah
dan keluarkan keluarga saya.
Awak tahu adik saya dibunuh kerananya.
Tiada apa-apa yang awak dan penjara awak boleh buat kepada saya
yang akan buat saya rasa lebih teruk.
Apabila mak saya pandang saya sekarang,
dia cuma akan nampak
bagaimana saya menyebabkan satu-satunya anak lelakinya terbunuh.
Tiada apa yang lebih teruk.
Biarkan saya terus jadi pembelot.
Beritahu Javad segalanya.
Saya pecah masuk, ambil dokumen dan lari sebelum awak halang saya.
Itu saja yang orang perlu tahu.
Beri anak awak peluang itu.
Saya beri awak sepuluh minit.
Kemudian saya akan maklumkan pengawal.
Noor berada di luar perutusan Iran.
Isyarat telefon bawa saya ke sini. Tiada Peter.
- Nak saya bawa dia jumpa ibunya? - Belum lagi, tapi awasi dia.
Lihat jika dia bawa kita kepada Peter sebelum kita ambil dia.
- Saya akan cari idea lain. - Baiklah.
Di mana dia?
Perlahan-lahan.
Saya tak patut beritahu awak tempat ini.
Di mana Solomon? Apa yang berlaku di rumah selamat?
- Saya nak awak percaya saya. - Percaya? Awak...
Awak lepaskan dia?
Solomon bawa saya kepada bosnya, pembeli itu.
Dia akan beritahu saya identiti pembeli Foxglove.
Awak orang pertama yang saya akan maklumkan.
Tapi benarkan saya keluar sekarang.
- Peter... - Pembeli Foxglove culik Rose.
Saya tahu. Kami sedang berusaha mencari dia.
Tiada hasil, bukan?
Awak tiada petunjuk, tiada bukti, tiada peluang, tiada apa-apa.
- Tolong kami dengan cara betul. - Tiada. Cara ini saja.
Kerjaya awak berakhir kalau terus begini.
Tiada alasan untuk membenarkan cara awak lagi.
Catherine, awak perlu...
- Saya takkan buat apa-apa. - Saya juga.
Tapi disebabkan tindakan awak, saya perlu tahan awak sekarang
dan saya tak nak guna kekerasan.
Jika saya perlu habiskan sepanjang hidup saya di penjara
sebab saya pilih untuk selamatkan beribu nyawa,
saya sanggup.
Adakah ini tentang beribu nyawa, atau tentang Rose?
Tembak saya, atau ke tepi.
Tidak! Peter!
Peter!
Apa terjadi?
Dia bekerja selama berjam-jam, tapi hasilnya cuma ini.
Ini tak boleh diterima.
Hati-hati. Ia boleh membunuh kita semua.
- Apa awak buat dengan itu? - Kenapa lama sangat?
Saya perlu uji pada skala kecil dulu. Itu mengambil masa.
- Kami tiada masa. - Dengar cakap dia.
- Sebab itu kita bawa dia ke sini. - Mungkin awak tak faham situasi ini.
Mungkin awak perlu peringatan.
- Bawa keluarga itu! - Tidak! Tunggu!
- Tidak! - Markus!
Cukuplah ikut cara awak.
Mak ada, sayang.
Tidak!
Tolonglah, saya dah ikut kata awak.
Tidak! Tolong jangan buat begini.
- Jangan. - Tunggu.
- Mak. - Awak akan bercakap benar?
Saya bercakap benar.
Kami boleh buat kelompok lebih besar. Ujian itu membuktikan teori.
- Kenapa lama sangat? - Tidak!
Tidak! Saya tak ambil masa lama!
Kenapa awak pandang dia?
- Apa awak beritahu dia? - Pergi.
- Markus, awak... - Kenapa awak bawa dia keluar makmal?
Awak dah melampau.
Saya yang arahkan keluarga ini, bukan awak. Saya nak hentikan semua ini.
Kunci dia di dalam peti sejuk.
Apa? Awak dah gila? Awak bekerja untuk saya!
- Kunci mereka di pejabat. - Markus, berhenti!
- Tak apa. - Tidak!
Saya Tomás Bala!
- Semua akan selamat. Ikut cakap mereka. - Tidak!
Kamu berdua, kembali ke makmal itu.
Jangan keluar sehingga kerja selesai.
Lepas ini saya takkan berlembut.
Kenapa lama sangat?
- Dapat lencana? - Ya. Tapi rancangan berubah.
- Apa? - Saya akan ikut awak.
Pergi.
Perjuangan kami tiada ruang untuk mereka yang tak percaya.
Bila awak hilang kepercayaan, Tomás?
Markus, sepupu...
Jangan panggil kita keluarga lagi. Itu sudah berakhir.
Kita berdua mahu dedahkan penipuan Barat.
Amerika.
Bukan untuk ulang kesilapan bodoh yang ayah saya buat.
Dia buat perkara yang dahsyat.
Sekarang dia menanggung akibatnya.
Markus, dia tak boleh diselamatkan daripada keadilan.
Itulah kebenarannya.
Bodohlah kita jadi begitu untuk selamatkan dia.
Saya akan pimpin dan pulihkan nama Bala. Pulihkan kekuasaan.
Saya ketua keluarga ini sekarang dan awak akan menghormatinya.
Awak akan ikut saya.
Bersama, awak dan saya
akan membawa keamanan dan kemakmuran kepada orang kita.
- Orang kita? - Ya.
Bila kali terakhir awak anggap kami orang awak?
Pak Cik Viktor kesal pada mulanya
apabila awak berhenti pulang dari sekolah asrama.
Dia berpura-pura di hadapan yang lain.
"Tomás, anakku, sedang menakluki dunia Barat. Kalahkan permainan mereka."
Tapi saya tahu kebenarannya.
Awak tinggalkan dia.
Awak tinggalkan kami,
orang awak.
Saya tahu sebelum ayah awak, tapi dia dah menerimanya.
Markus, cukuplah. Biar saya keluar sekarang.
Awak tak layak dipanggil Bala sejak dulu lagi.
Saya sudah lama tahu dan akhirnya, dia sedar juga.
Binatang celaka.
Awak takkan dimaafkan!
Dalam kesesakanku, aku berseru kepada Tuhan dan Dia menjawab aku.
Apa?
Lepaskanlah aku daripada bibir dusta, daripada lidah penipu.
Apa yang awak gumamkan?
Apakah yang diberikan kepadamu?
Atau apakah akibat yang akan kau hadapi,
wahai lidah penipu?
Anak panah tajam pahlawan.
Tidak! Tidak, tolonglah!
Tolonglah!
Terjemahan sari kata oleh Siti Salmi