POPRZEDNIO
Farhad!
Co ty wyprawiasz?
Wracam.
Powiedz prawdę.
Może się przyznać. Skończymy z niczym.
- O czym mi nie mówią? - Chyba ma złamaną rękę.
Dziękuję za szczerość.
- Ciężko ułaskawić zbrodniarza wojennego. - Robisz coś oprócz wydawania kasy?
Jak przygotowania do jutra?
- Zgodnie z planem. - Jadę z wami.
- Naprawdę? - Rozumiem już plan.
Musisz zidentyfikować osobę ze zdjęcia.
Nie, to niemożliwe.
To niemożliwe.
- To nie ma nic wspólnego z „Naparstnicą”. - Brat Noor zginął na marne?
Pozostaje nam tylko Solomon.
Pojawia się nowa osoba. Ta od dokumentów z DGSE.
- Agentka Laurent. - Czego chcesz?
Zapoznania.
- Mówi, że kupujesz informacje. - I co jeszcze mówiła?
- Podsłuchują. Wiedzą o nas. - Catherine.
Taki jest Nowy Jork. Za dużo szczurów.
Powiesz mi wszystko, co wiesz o Peterze Sutherlandzie,
a także dokładnie opiszesz, czym jest Nocna Akcja.
SZEŚĆ LAT WCZEŚNIEJ
Pomóc panu?
- Słucham? - Radzę uważać.
Ludzie za szybko wyjeżdżają zza zakrętu.
To kiepskie miejsce na postój.
No tak. Dzięki.
Wezwałem lawetę i niedługo znikam.
Poczekam na nią z panem.
Nie trzeba. To nie potrwa długo.
To nie problem.
Nie chcę psuć pańskich planów.
Widzę, że chyba ktoś na pana czeka.
- Pomaga pan dziadkowi albo babci? - Nie, siostrze.
Wózek i krzesełko prysznicowe wynajęliśmy na parę miesięcy.
Ale...
teraz... pogodziliśmy się z sytuacją.
Ogarniam dla niej parę trwałych rozwiązań.
Mogę zapytać, co się stało?
Ktoś potrącił ją i uciekł.
Straciła obie nogi.
Przykro mi.
Złapano sprawcę?
Nie.
Nocne plany czy wczesny ranek?
To drugie. Muszę coś załatwić z samego rana w mieście.
Wall Street, co?
Nie, ale też handluję wartościowymi papierami.
Kierowca nie przyjechał po mnie rano.
Dzwoniłem do niego, ale jego numer jest nieaktywny.
No to chyba będzie pan potrzebować nowego kierowcy.
Być może.
Naprawdę pogodził się pan z tym, co spotkało pana siostrę?
Nie miałem wyboru.
Zawsze jest jakiś wybór.
Policja badała tropy.
Ciągle ich dopytywałem.
Ale może uznali, że szkoda zachodu na biedną Portorykankę
i zwyczajnie odpuścili.
- I pan też odpuścił? - Nie.
Miesiącami wypatrywałem sprawcy przy miejscu wypadku.
Potrąciło ją czarne bmw.
Przez miesiące woziłem kij baseballowy w samochodzie.
Ale nie miało to znaczenia, bo siostra mnie potrzebowała.
Musiałem jej pomóc, skoro inni nas opuścili.
- Cóż, dzięki za towarzystwo. - Jasne.
- Mogę zaoferować... - Nie, to nic takiego.
Proszę uważać na ciebie.
Wzajemnie.
NOWY JORK
DZIĘKI ZA POMOC W ZESZŁYM TYGODNIU. SZUKAM NOWEGO KIEROWCY.
LUCA KERRING – PRAWO JAZDY
NOCNY AGENT
Trochę za luźno.
Mam je docisnąć?
Nie, całkiem mi wygodnie.
A tobie?
Jedno trzeba przyznać.
W chuj dołująca nora.
Przypomina twoje biuro w piwnicy Białego Domu?
Dziwne, że FBI cię zatrudniło.
Mimo że twój tata był zdrajcą.
Mówili, jak go złapali?
Nie chcesz się dowiedzieć?
FBI zamknęło już śledztwo.
Nie sprawdzali go przed aresztowaniem.
Inni też nie.
Chyba że robiła to jakaś...
tajna agencja?
Słyszałeś o Nocnej Akcji?
Peter, chodź.
Rozmawiałam z Mosleyem. Zmierza tu, by go przesłuchać.
Wie o Nocnej Akcji.
Prześwietlała mojego ojca?
Chce namieszać ci w głowie.
Szuka słabości do wykorzystania.
Nie daj mu żadnej.
Pewnie powtarza coś zasłyszanego.
Wiedzieli o wczorajszym spotkaniu, bo podsłuchiwali nas.
I dlatego Solomon zabił Laurent.
Solomon kupił informacje z CIA od Warrena i z DGSE od Laurent.
Myślisz, że ma wtykę w FBI?
I stąd miał klucze deszyfrujące do naszej łączności?
Dzięki temu mógł dopaść mnie i Alice w Bangkoku.
Byliśmy na łączach, gdy wysłano nas do miejsca ewakuacji.
- Myślałem, że mamy kreta w Nocnej Akcji. - I że byłam to ja?
Byłem w kropce.
Rozumiem.
- Przepraszam. - Rozumiem.
Solomon ma kontakty w agencjach na całym świecie.
Ale co z motywem?
Laurent dała mu listę opozycjonistów, a on przekazał ją irańskiemu ambasadorowi.
Może tylko pośredniczy w handlu informacjami?
No to komu sprzedał informacje o „Naparstnicy”?
Nie wiem.
- To Rose. Coś się dzieje z Noor. - Jest gotowa, by ją zabrać?
Nie wiem, ale panikuje. Rose spotka się z nią w piwnicy.
- Pojadę tam. - W porządku.
Ja przycisnę go, zanim przyjedzie Mosley.
Dobrze.
Jak się czujesz?
A jak myślisz?
Martwiłem się o ciebie.
Wziąłem wolne z rana. Możemy skoczyć na śniadanie.
Nie jestem głodna.
Chodź ze mną.
Może zmienisz zdanie.
Nie, chcę się tylko przejść.
- I zebrać myśli. - Pójdę z tobą.
Możemy pogadać.
O czym?
Mój brat nie żyje, a matka zaginęła.
A ja miałabym chcieć rozmawiać o tym akurat z tobą?
Przepraszam, Javad.
Nie chodziło mi o...
Chcę pobyć sama.
Jet lag cię ominął?
Słucham?
Obróciłeś do Europy i z powrotem w dobę, ale nie tknąłeś kawy.
Czuję się dobrze, A serce jakoś tak mocniej bije.
To może dziś bez szaleństw?
Chciałam zacząć od zakupów w Bergdorfie.
A potem jakiś masaż?
Albo parę galerii?
A potem lunch w Chelsea?
Możemy też wskoczyć do łóżka, a ja poprawię ci nastrój.
Wybacz. Mam cały dzień spotkań.
Spotkań?
Co tym razem kazał ci zrobić ojciec?
Tomás.
Osiągnąłeś sukces bez Viktora.
Ze mną.
Czegokolwiek by nie chciał,
nie ryzykuj dla niego naszego związku.
Nie jesteś mu nic winien.
Wiem, co robię.
Nie mamy opóźnień?
- Żadnych. - Super.
Przebiorę się.
Nie musisz jechać.
Ojciec nalegał, bym dowodził.
Wyciągnij dłonie.
Po co?
Zrób to.
Nie spierdol nam tego.
Cześć.
Co się stało?
Jedziemy do kryjówki?
Gdzie moja matka i brat?
- Zobaczysz ich wieczorem. - A w kryjówce będzie lekarz?
- Lekarz? - Mówiłaś, że Farhad ma złamaną rękę.
No tak, ale został już opatrzony.
Naprawdę?
Tak.
Peter i Catherine zadbali o niego. Nie martw się.
Wiem, że zabito go w Isfahanie.
Widziałam zdjęcia.
Wiedziałaś od początku, prawda?
- Prawda? - Tak.
Zapytałam, czy są bezpieczni, a ty mnie okłamałaś.
Przepraszam, Noor.
A moja matka?
- Jest z Samim. - Gdzie?
- Nie wiem. - Chcę z nią pomówić.
Muszę być pewna, że żyje.
Nie wiem, jak się z nią skontaktować, ale przysięgam, że żyje.
Nie chciałam cię okłamać.
Ale zrobiłaś to.
Pomogłaś zataić wieści o śmierci mojego brata.
Zostaw Rose. Nie odpowiada za niepowodzenie akcji.
To twoja wina.
Masz na rękach krew Farhada.
Wstydź się.
Wstydźcie się wszyscy.
Przykro mi.
Nie chciałem ci mówić przed zabraniem cię z misji.
- Chcieliśmy najpierw cię wydostać. - Nie, chcieliście przejąć dokumenty.
Tak.
To też.
Właśnie. Chcesz powiedzieć mi prawdę?
Powiedz, jak zginął mój brat.
Jesteś pewna?
Sami wiózł ich do samolotu.
Zatrzymała ich policja.
Farhad zdecydował, że jednak zostaje.
Zabrał policjantowi pistolet i strzelił do Samiego.
Sami musiał się bronić. Nie miał wyboru, Noor.
Farhad by tak nie zrobił.
Nie jest kimś takim. To tylko... dziecko.
Przykro mi, ale to prawda.
Wiem, że byliście blisko.
Nie tak powinno to przebiec.
W innym przypadku mielibyśmy więcej czasu.
- To moja wina, bo naciskałam? - Nie.
To nie twoja wina ani nikogo innego.
Po prostu...
nie udało się.
Chcę porozmawiać z matką.
I porozmawiasz.
Pojedź ze mną do kryjówki.
Irańczycy cię nie znajdą, a Sami ją przywiezie.
Zabójca mojego brata?
Jeśli moja matka jest z wami, połączcie mnie z nią!
Zadzwoń do niego.
Zadzwoń do Samiego.
Zostaw wiadomość.
Nie macie jej, prawda?
Może nadal być w Isfahanie.
- Może wrócę do misji i ustalę to. - Nie.
Już wiedzą, że próbowali opuścić Iran.
To zbyt niebezpieczne.
Posłuchaj.
Popełniłem błąd.
I przepraszam.
Ale twoja mama jest już w Nowym Jorku.
Pojedź ze mną, a zobaczysz ją wieczorem.
Nigdzie z tobą nie jadę!
Dobrze.
Sami odbierze cię dziś o 23.00 z rogu 112. Ulicy i Amsterdam.
Będzie z twoją matką.
Ładuj ją.
To ostatnia?
- Tak. - Świetnie.
Idź już. Zabezpiecz je, Goran.
To wszystko? Daj mi papiery.
- Dzięki. - Zamykajmy.
Jedziemy. Mamy wszystko.
Dobrze.
Dokumenty.
A Kenny? Zazwyczaj on to wozi.
Pochorował się.
- Wraz z całą ekipą? - Jadę, dokąd każą.
- Często wozicie niebezpieczne ładunki? - Tak.
- Co wieziecie? - Wszystko masz w papierach.
Mamy jakiś problem?
- Problem? - Przepraszamy.
Klient zakazał rozmów o ładunku ze względów bezpieczeństwa.
Podpisaliśmy umowy o zachowaniu poufności.
Chwileczkę.
Ani myśl.
Zachowaj spokój.
Jestem spokojny.
Bezpiecznej podróży.
Dziękuję.
Widzisz?
To nie takie trudne.
Wiemy, czym się zajmujecie.
Handlujecie informacjami na całym świecie.
A w Bangkoku Warren Stocker przekazał ci informacje o „Naparstnicy”.
- Co z nimi zrobicie? - Gdzie Peter?
To twój praktykant?
Sprzedaliście już to info?
Komu?
Chcę pogadać z Peterem na osobności.
Agenci już po ciebie jadą.
Handlowałeś tajnymi informacjami dotyczącymi broni chemicznej,
więc nie wróżę ci świetlanej przyszłości.
Skoro zajmujesz się układami, to radzę zawrzeć go ze mną.
Zobaczę, czy będę mogła ci pomóc.
Przemyśl to.
Chcesz wiedzieć o „Naparstnicy”?
Powiem tyle: dwucyjan.
Chcesz więcej?
Przyślij tu Petera.
Rozumiem, że chcesz chronić kraj.
Ja oczywiście też, ale...
Noor na to nie zasłużyła.
Mam ograniczone i kijowe opcje.
Robię, co mogę, Rose.
Chcę postępować słusznie. Ale co jest teraz słuszne?
Gdy zabito mi ciocię i wujka, Farr okłamała mnie.
Znienawidziłam ją za to.
I zrobiłam to samo Noor.
Muszę wrócić do Kalifornii.
Nie mogę już brać w tym udziału.
Wybacz.
Natychmiast wracaj.
Widziałeś Javada?
- Jest w swoim biurze. - Mówił, że ma wolny ranek.
- Muszę z nim porozmawiać. - On z tobą też.
Chyba ma wieści o twojej matce.
O mojej matce? Naprawdę?
Zabieram cię do misji.
Co jest?
Z zakładu chemicznego w Allentown wykradziono właśnie zapas dwucyjanu.
To związek chemiczny związany z „Naparstnicą”.
Solomon mi to wyjawił i dziesięć minut później
FBI dowiedziało się o ładunku dwucyjanu
przechwyconym przez ekipę z podrobionymi papierami.
To muszą być ci od laboratorium.
Zaraz.
Solomon ci o tym powiedział?
Może podsuwa nam fałszywy trop?
Nie wiem.
Ale jeśli mają już laboratorium,
a teraz kradną materiały do wytworzenia środków chemicznych z „Naparstnicy”...
Będą mogli zabić setki, a może i tysiące ludzi.
Nie byłam za dobra z chemii, ale pewnie potrzeba im wielu składników.
Ustalmy, czego im brakuje.
- Sprawdziłaś dane z CIA? - To lista dziewięciu środków chemicznych.
Nic o tym, jak je zrobić.
Jest też lista osób ze stopniem doktorskim.
To pewnie naukowcy z projektu.
Możemy któregoś wypytać.
I zapytamy o nielegalną broń chemiczną, którą pomogli stworzyć?
A macie plan B?
Jeden z Kalifornijskiego Instytutu Technicznego.
DuPont.
Ten nie żyje.
Dobra, mam.
Profesor chemii. Uniwersytet Columbia.
Doktor Wilfred Cole.
To jakiś absurd.
Mamy Solomona, który wie, o co tu chodzi.
Nie możemy uganiać się po mieście za niepewnymi tropami.
Ja mogę. Pojadę na uczelnię.
Wy skupcie się na Solomonie.
I chcę być z dala od niego.
- Pojadę z tobą. - Nie, zostań.
Solomon chce gadać tylko z tobą, a kończy nam się czas.
Wyciągnij coś z niego.
Tak jest.
Odprowadzisz mnie i pogadamy?
Dobrze.
Jeśli oferta ochrony od Secret Service nadal jest aktualna...
to wracam do Kalifornii.
Jesteś pewna?
Naprawdę bardzo nam pomagasz.
Wiem, że sporo się dzieje.
Ale schwytaliście Solomona.
No i znów współpracujesz z Peterem.
- Tylko bym wam przeszkadzała. - Dobrze.
- Przygotuję to. - Dzięki.
Załatwię to i zadzwonię.
Usiądź.
Javad zaraz przyjdzie.
Chciałeś ze mną pogadać.
Jesteś bardziej otwarty niż twoja prowadząca.
Ufasz jej?
No wiesz.
Tak naprawdę.
Kto wykradł dwucyjan?
Kto chce stworzyć broń chemiczną?
Pięć tur w Afganistanie.
Czemu zdradziłeś kraj, który tak długo broniłeś?
Chodzi o kasę?
A dlaczego zdradził twój ojciec?
Jeśli to dla ciebie tylko biznes, dlaczego chronisz tych,
którzy chcą użyć „Naparstnicy” do zabicia Amerykanów?
Nie kryjesz klientów, tylko swojego szefa.
To on był wtedy w Bangkoku, prawda?
Po odejściu ze służby nie miałeś celu, a on ci go dał.
O to chodzi?
Nie, nie chodzi o niego, tylko o twoją siostrę, co?
O Celeste?
Twój szef stoi za KinCare Trust.
I dba o Celeste, prawda?
Po wypadku była załamana przez piętrzące się rachunki.
Musiałeś o nią zadbać,
więc robiłeś złe rzeczy z dobrych pobudek.
- I nie winię cię. - Wara od mojej siostry.
Nie wiedziała o tym układzie.
Ma kłopoty, jeśli płaci jej twój szef.
Powiedz, komu dałeś info o „Naparstnicy”, a Celeste uniknie zarzutów.
A jeśli nie będziesz współpracował, aresztujemy ją za wyłudzenie.
Wie, że żyjesz, prawda?
A mimo tego pobiera polisę po tobie.
No to zaczniemy od wyłudzenia środków rządowych.
Trafi do federalnego zakładu karnego, a tam nie cackają się z niepełnosprawnymi.
Tym zajmuje się Nocna Akcja?
Grożeniem cywilom na wózkach?
Nie.
Chronimy nasz kraj przed takimi dupkami jak ty.
Peter.
Wyjdź.
Natychmiast.
Potwierdził, że ma szefa.
A ty potwierdziłeś istnienie Nocnej Akcji.
Żadne z nas nie zamieni z nim słowa
do przybycia Mosleya.
Dobrze.
Dzięki.
Doktor Cole?
Tak.
Jestem Rose. Robię magisterkę.
Mogę zadać panu parę pytań na potrzeby pracy?
Pewnie.
Badam historię broni chemicznej.
- Jest pan jednym z... - Specjalizuję się w chemii, nie wojnie.
Radzę porozmawiać z kimś z wydziału historii.
Chcę zapytać o „Naparstnicę”.
O tę roślinę?
Wyjdź.
Wyjdź albo wezwę ochronę.
Musi pan wiedzieć, że mam te materiały, bo mam dostęp do tajemnic rządowych.
To nie żarty.
Jestem tu, bo wykradziono ładunek dwucyjanu.
Co? Kiedy?
Dzisiaj.
Uważamy, że ktoś chce stworzyć jeden z rodzajów broni z tego projektu.
O który może chodzić?
Cóż, dwucyjan to składnik kilku rodzajów broni.
Tak z pamięci nie powiem.
- A gdzie reszta informacji? - Mamy tylko to. CIA tuszuje sprawę.
Nawet jeśli zdobędą wszystkie składniki, niczego nie zrobią.
Wykradli też mobilne laboratorium.
- Kto? - Nie wiemy.
- Rząd chce zwalić winę na mnie? - Nie.
Za sprawę sprzed 20 lat.
- Nie... - Przestań, kurwa, ściemniać!
Przepraszam.
- Chodź ze mną. - Dokąd?
Chcesz odpowiedzi?
- Dzień dobry. - Czekajcie w gotowości.
Dziękuję.
- Coś nie tak? - Wybaczcie.
Mamy zmianę warty.
Chwileczkę.
Zmianę warty...
Spokojnie.
- Wszystko gra. - Nie zaczynaj.
...i kieruję się do głównej bramy.
Może pan wysiąść?
W czym problem?
Chyba zaszła pomyłka. Coś nie gra z dokumentami przewozowymi.
Mamy nowego kierownika, który nadal się uczy.
- O co chodzi? - List załadunkowy jest nieprawidłowy.
Brama!
Szybko!
Kurwa.
WPISZ KOD DOSTĘPU
Kurwa!
Nie ma czasu! Wsiadaj!
Wsiadajcie!
Szybko!
Tędy.
Przepraszam za bałagan.
Mój gabinet jest na dole.
Pan pierwszy.
LINK DO MAPY JESTEM Z DOKTOREM COLE’EM
Nie tego się spodziewałam.
Przystałem na minimalizm żony na górze.
Natomiast to tylko moja przestrzeń.
Pomożesz mi? Połóż je tam.
Zanim powiem cokolwiek, co funduje dożywocie,
powiedz, co ty wiesz o „Naparstnicy”.
Najpierw był to eksperyment myślowy.
Rząd chciał przeanalizować przyszłość wojny chemicznej.
Chcieli uprzedzić wrogie państwa i stworzyć zawczasu antidota.
Ale musieli też stworzyć zabójcze środki.
Stworzyliście ich dziewięć.
Miesiącami analizowaliśmy, na bazie czego można zrobić broń.
Stworzyliśmy antidota na parę z nich.
Ale usunięto mnie z projektu, zanim powstał ich komplet.
- Czemu? - Usłyszałem, że program jest zamykany.
A umowa o zachowaniu poufności blokowała pytania.
Zaniepokoiło mnie to.
Dlatego zachowałem te materiały.
To notatki z naszych dyskusji.
Nie sądziłem, że się przydadzą.
Chodź tutaj.
Ale potem Viktor Bala użył broni chemicznej na swoich rodakach.
Po obaleniu twierdził, że broń trafiła do niego ze Stanów.
ONZ i MTK nie znalazły na to dowodów.
Uznano go za dyktatora z urojeniami, który próbuje winić innych.
Ale zauważyłem, że ofiary ataku
miały objawy zaskakująco podobne do tych w rozważanych przez nas środkach.
Sądzi pan, że Stany potajemnie je stworzyły,
a potem ktoś przekazał jeden z nich Viktorowi Bali?
- To byłoby... - Szaleństwo. I nie mogłem tego udowodnić.
Nikt by nie potwierdził istnienia programu.
Łudziłem się, że to tylko moja paranoja.
A potem pojawiłaś się ty.
- Co to było? - Tylne drzwi. Wybacz na chwilę.
Gloria?
Wszystko gra?
Gloria!
- Mama wyjmuje zakupy. - Pomóż jej i powiedz, że mamy gościa.
Skoro dwucyjan już mają,
co będzie następne?
Potrzeba lat praktyki, by namówić podejrzanego do rozmowy.
To ja wpakowałam cię w tę sytuację.
To dla ciebie coś nowego.
Dzwoni Mosley.
Kiedy będziesz?
Że co?
Dlaczego te związki są dostępne, skoro mogą być bronią?
Związki chemiczne nas otaczają. Jest nim woda.
Tak samo dwuchlorek siarki. Kojarzysz?
Jest w barwnikach i środkach na owady.
A etylen?
Przyśpiesza dojrzewanie owoców i warzyw.
A co otrzymamy, jeśli dodamy go do dwutlenku siarki?
Nie wiem.
Gaz musztardowy.
Tak?
- Mają kolejny. - Dam cię na głośnik.
- Jestem z doktorem Cole’em. - Mają kolejny związek.
- Jaki? - Oksamyl.
Może pan zawęzić listę rodzajów broni z „Naparstnicy”,
które próbują zrobić?
Jedyny środek chemiczny z tymi składnikami to K.X.
To środek parzący piątej generacji.
Dziesięć razy silniejszy niż luizyt.
Nie mogliśmy stworzyć na niego antidotum.
Jakich innych związków potrzebują?
Co może być następne?
Obstawiam, że boran hydrazyny.
To prekursor używany w przemyśle farmaceutycznym.
Opatentowany przez Trantow Pharmaceuticals.
Peter, niech Mosley wyśle ludzi do ich laboratoriów w promieniu 160 km.
Trantow go nie robi.
Zlecają to prywatnej firmie.
TRANTOW + BORAN HYDRAZYNY
Manodeo Manufacturing. Najbliżej na Long Island i w Filadelfii.
Dzięki.
Mosley sprawdzi Filadelfię. Ja wybiorę się na Long Island.
- Pilnuj Solomona. - Nie potrzebujesz mnie?
FBI, Departament Bezpieczeństwa i DEA wyślą dostatecznie wielu ludzi.
- Popróbuję dalej z Solomonem. - Nie.
Zostaw to Mosleyowi. Pilnuj go.
Nie jestem niańką.
Ja byłam nią przez lata i to trudna fucha.
Masz tu siedzieć i pilnować tych drzwi do powrotu Mosleya i mojego.
Dobrze.
Masz wieści o mojej matce?
Jest bezpieczna.
Ale gdzie jest?
W Iranie.
Zajmujemy się nią.
Dzięki Bogu.
Mogę z nią porozmawiać?
Nie jest teraz w stanie rozmawiać.
Dlaczego?
Jest ranna?
Czego mi nie mówisz, Javad?
Mógłbym spytać o to samo.
Nie rozumiem.
Poznajesz tę kobietę?
Nie.
To ona znalazła twój telefon w rezydencji Abbasa.
Ona?
Mówiłam ci, że nie widziałam nikogo na górze.
A ten mężczyzna?
Nie znam go.
Na pewno?
Przepraszam, że ci nie powiedziałam.
O czym?
Ten mężczyzna mnie śledzi.
Chyba jest amerykańskim szpiegiem.
W ostatnich tygodniach groził mi i namawiał mnie,
żebym przekazała mu znajdujące się u nas dokumenty.
Zawsze odmawiałam, ale nie dawał mi spokoju.
Gdy zobaczyłam go na przyjęciu,
ukryłam się w łazience na górze.
Przepraszam, że to zataiłam.
Bałam się, że jeśli nas razem zobaczysz, odniesiesz mylne wrażenie.
Nie chciałam mieć kłopotów.
Co robisz z Amerykanami?
Okłam mnie jeszcze raz, a obiecuję...
że nie zobaczysz już matki.
To ja zgłosiłam się do nich, a nie oni do mnie.
Zaoferowałam im informacje wywiadowcze.
W zamian za co?
Za wolność.
Za azyl dla mnie, mojej matki i...
Farhad zginął przez twoją zdradę.
Twoi amerykańscy wybawcy pozostawili go na drodze.
Porzucili twoją matkę i ciebie,
ty obrzydliwa, kłamliwa suko.
I pomyśleć,
że mogłem cieszyć się...
twoim towarzystwem.
I wiesz co?
Puść mnie!
Wyobrażałem sobie naszą wspólną przyszłość.
Puść mnie!
Gdy poinformuję o tym Abbasa,
wrócisz do ojczyzny pierwszym lotem.
Bałaś się Iranu, który opuściłaś.
No to wyobraź sobie Iran, do którego wrócisz.
Javad, zaczekaj.
A jeśli oddam go w twoje ręce?
Petera. Tego Amerykanina.
Przepraszam.
Gdzie oni są?
Terroryści.
Nie wiem. Nie złapaliśmy ich.
To co tak tu stoicie? Dlaczego nie obserwujecie z ukrycia?
Nie słyszała pani?
O czym?
Mogę prosić wodę?
Pozwoliła ci tu wchodzić?
Proszę.
Wybacz.
Ona cię nie docenia.
Kiedy ostatnio dostałeś podwyżkę?
Masz jasny wybór, Peter.
Chcesz wiedzieć, kto tworzy tę broń?
Pogadaj z moim szefem.
Powie ci wszystko.
- Cześć. Udało się? - Nie.
Mają hydrazynę.
- Co? - Uprzedzili nas.
Mają co najmniej dwie ekipy.
- Mają już wszystko? - Ja i Mosley spróbujemy znów z Solomonem.
Czekaj na nas.
- Cześć. - Moja żona Gloria. Nasza córka Jesse.
To Rose.
Miło was poznać.
Wil rzadko zaprasza tu studentów.
- Musiał być pod wrażeniem twoich badań. - Jego wiedza bardzo mi pomogła.
Usiądź. Zaraz podam obiad.
Chyba nie jestem głodna.
Może już pójdę.
- Na pewno? - Tak.
Odczuwam sporą presję przez to, że ciągle myślę o tym terminie.
Możesz temu zapobiec.
Wystarczy, że pogadasz z nim sam na sam.
Pewnie mają już wszystkie związki chemiczne.
Ale to nie wszystko.
Naprawdę myślisz, że ci ludzie mogą sami stworzyć broń chemiczną?
Potrzebują do tego kogoś.
Musimy się ukryć.
- Słucham? - Natychmiast.
Są tu uzbrojeni ludzie.
- O co chodzi? - Pośpieszcie się!
Szybko!
Idźcie!
Sprawdźcie na zewnątrz.
Piętro.
No dalej, odbierz.
Rose.
- Nie! - Rose!
Uciekajcie!
Biegiem!
56 MINUT – 50 KILOMETRÓW
Nie!
- Nie! - Zostaw ją!
- Tato! - Uciekaj!
Szybko!
- Co to ma być? Potrzebujemy chemika! - Wyliże się.
Nie! Wil!
- Nie! - Na górę z nimi.
Idź z nimi.
Idź.
Rób, co każą.
A ty kim jesteś?
Pracuję razem z doktorem Cole’em.
Pozbądźmy się jej.
Wiem, że budujecie broń na bazie „Naparstnicy”.
Dlatego go porywacie.
Znam jego notatki. Są tutaj.
- Jeśli mnie zabijecie, macie przerąbane. - Tak?
Niby dlaczego?
A jeśli doznał wstrząśnienia mózgu? Albo się wykrwawi?
Jak zrobicie tę broń bez niego, geniusze?
Potrzebujecie mnie.
Miała tu przyjść.
- I przyjdzie. - Moja córka się nie spóźnia.
Nie pomyliłeś godziny?
Albo adresu?
Jeśli ma głowę na karku, podejmuje dodatkowe środki ostrożności.
Wie, że tu jestem?
Oczywiście.
Czuję, że coś jest nie tak.
Zadzwoń do niej.
Nie mogę.
Odebrałeś mi jedno dziecko.
Nie odbierzesz mi drugiego.
Oddaj telefon.
Tak?
Catherine?
Noor nadal nie ma.
Mamy większy problem.
Napisy: Krzysiek Igielski