ANTERIORMENTE
Preciso sacar a miña familia de Irán. Tes que axudarnos.
Noor Taheri. Imos coller o seu caso.
É o home que se reuniu co teu embaixador. Solomon Vega.
O embaixador recibiu un maletín e marchou.
Fai copias do contido e sacamos a túa familia de Irán
e traémolos a vivir contigo. Esa é a oferta.
Mañá hai festa na casa do embaixador.
Desculpe.
Que fai aquí? Había que entregar o móbil na entrada.
- Atopeino no pasamáns. - Xa llo dou eu.
Ti. Ven axudarme aquí.
Traizoei o meu país. Se eses documentos son tan importantes,
sacade a miña familia de Irán e logo douvos as fotos, antes non.
CINCO ANOS ANTES
EXÉRCITO DOS EUA
Ti non es a miña avogada.
- Que me delatou? - A ver...
Fáltanche uns 5 cm, uns 30 kg e un pene.
Quen es?
Alguén que se pregunta que pinta un operador condecorado da Delta Force
entre reixas, á espera dun consello de guerra.
Está todo no informe oficial. Sorte buscando a versión sen censurar.
Xa o lin.
É insufrible.
Pero teño unhas preguntas.
Por exemplo, ¿por que o mesmo sarxento Sami Saidi
que levou un disparo salvando reféns na Operación Novo Amencer
a seguir matou un civil na Operación Facho e intentou encubrilo?
Todo iso era información clasificada.
E segue sendo.
Entendo que o informe oficial omite certos detalles.
Eu teño unha teoría.
O sarxento Theo Miller foi quen disparou a Aisha Al-Bashir en Ramadi.
Como sabes o nome?
O mando encubriuno para protexer o sobriño dun xeneral de catro estrelas.
Negácheste e estante facendo entrar en razón.
Pero...
primeiro mandaches a Miller ao hospital.
Que tal o fixen?
No teu expediente pon que falas árabe.
- Con fluidez? - Miña nai quería que aprendésemos.
Que lembrásemos as nosas raíces.
Unha muller lista.
Outras linguas?
Que queres exactamente?
Si, falo francés. Urdú, pashto, nivel pasable de parsi.
Ser ou non ser? Velaí a cuestión.
Tamén che podo falar holandés, teño tempo abondo.
Falo un ruso bastante cativeiro...
Tes algo que dicir?
Quen es?
Veño en nome da presidenta dos Estados Unidos.
- Xa. - Traballo nun programa de alto segredo
que investiga casos de corrupción e traizón
nos chanzos máis altos da intelixencia dos EUA.
Creo que serías un candidato interesante para o noso equipo.
Soa tentador, pero agora mesmo teño as mans atadas.
Perdoa.
Vouche falar da Acción Nocturna.
Dálle ata o final do día para calmarse, a ver se entrega as fotos.
- E se non? - Mételle presión.
Ou nos dá o que prometeu ou expoñémola ante o embaixador.
Non vai en serio.
Venderíala así?
Se sabemos deses documentos, é por ela.
E agora non colabora.
Estás de acordo?
Non hai tempo para alternativas. O Dedaleira xa está nas mans equivocadas.
Que dis? Que é o Dedaleira?
Non cho podemos dicir.
Pero faime caso, Rose, podería haber miles de vidas en perigo. Miles.
Vale, pero imos ser seres humanos un momento, si?
E se a misión iraniana atopa algo que implique a Noor e a familia segue alí?
Mándana ao cárcere, a ela e a familia, ou algo peor.
- Só nos queda a esperanza. - Cando nos serviu de algo a esperanza?
Se a ides foder, sede sinceros.
Hai que ir rápido. A extracción levaría semanas.
Chantaxeala pode ser a única opción.
Eu acabo de coñecela.
Vós saberedes como facela colaborar.
Non podemos ir tan rápido como quere. Non podemos.
Pero sabía onde se metía.
Sabía que era perigoso cando aceptou conseguir os documentos.
Chámoa hoxe e doulle as opcións que ten.
A Hamza déronlle a alta á mañá. Ali segue coa conmoción.
Queda outro día ingresado.
Americano?
Cun acento americano perfecto.
Onde máis estivo?
Non o sabemos.
Hai 15 minutos de baleiro nas gravacións de seguridade. Cortou o circuíto.
Ou supuxo que as cámaras se ían reiniciar ao facelo e acertou
- ou... - Ou llo dixo alguén dos nosos.
Non puido pasar en peor momento.
Javad, non me gusta ter ratas na casa.
Noor.
Non sabía se te ía ver hoxe.
Como están Hamza e Ali?
Recuperándose.
E o que os atacou? Atopástelo?
Aínda non.
É pronto.
Choraches?
Non, non.
Non me encontro moi ben. Mellor non te achegues moito.
O último que quero é contaxiarte.
Quen nos ía defender dos diplomáticos maleducados?
E dos camareiros entremetidos.
Xa, sobre todo deses.
Só porque insistes.
Ponte ben.
Grazas.
Ola.
Noor...
Estás ben? Estás rara ultimamente.
Tardas moito cos recados, vas sempre mirando polo rabo do ollo...
Non sabía que me cronometrabas.
A muller atopou o teu móbil onda o despacho de Abbas.
Non se podía ir arriba.
Oín un ruído e fun mirar.
Non me mintas. Pasa algo.
Estiveches a chorar. Preocúpasme.
Só estou un pouco mala, máis nada. Para de preguntar, por favor.
Choio?
O CEO quere falar do meu futuro na empresa.
Síntocho.
- Vou por algo de comer. Que queres? - Nada.
- Comiches algo desde o almorzo? - Non.
Estás en folga de fame?
Rose, entendo o desgusto.
Entendes o desgusto?
Fago o que podo. Que queres que faga?
Saca a súa familia, como pediu desde o principio e accediches a facer.
Estamos niso.
Pero algo así leva tempo. Semanas de recoñecemento, varios operativos.
O irmán alístase para a semana.
Catherine pediulle á CIA acelerar o proceso.
A CIA para a que traballaba Warren? Esa?
Pídeslle confiar nas institucións que investigas na Acción Nocturna.
Ti escondícheste delas un mes.
- É máis complicado ca iso. - Non é tal.
Que farías se fose eu?
Non te habías render así.
Vale.
Chamo a Catherine e intentamos buscar outra opción.
- Grazas. - Nada.
E estaba pensando en...
hamburguesas con patacas fritas, maionesa e ketchup.
Xa, ben sei a túa comanda.
Grazas.
Para a próxima,
procure vir antes de estenderse a infección, Sr. Welling.
Mellor evito as pelexas nos bares.
Veñen agora traerlle as receitas.
Grazas.
Que?
É incrible que esa muller che fixese iso. É unha mincha.
Son consciente.
- Canto tempo vas seguir con isto? - Ata que os atope e poidas volver á casa.
Non, digo andando por aí adiante, meténdote en problemas.
- Non pensas en xubilarte? - Como, Celeste?
Sabes que todo o que gaño é para ti.
Ao principio. Pero aforrarás coas subas de soldo.
Non houbo suba ningunha.
- Estás de carallada. En seis anos? - Non queda ben pedilo.
Con todo o que fixo por min, por nós.
Non para de pedirche máis e máis. Es ti o que se arrisca.
Es ti o que pon a cara,
o que xoga os collóns.
A onde queres chegar?
Podería facer algo do que fai sen ti?
Pois que se dea conta.
Peter Sutherland, Sami Saidi.
Sami leva na Acción Nocturna cinco anos.
- Encantado. - Igualmente.
Isto é decisión de Sami.
Se non acepta, facemos o que falamos onte, entendido?
- Si. - Dálle.
Temos un recurso na misión iraniana ante a ONU.
Prometémoslle sacar a familia de Irán
a cambio de información filtrada en posesión do embaixador iraniano.
Preciso alguén que saque a familia das aforas de Isfahan
mañá por estas horas.
- Mañá? Ala. - Si.
As filtracións... Cal é o nivel de gravidade?
Cremos que ten que ver cun programa de armas químicas chamado Dedaleira.
O mundo non acordara deixar de probalas?
Uns xenerais querían protexerse dunha nova xeración de guerra química
e puxeron científicos de elite a valorar tipos de armas
que puidesen producirse con tecnoloxía e química modernas e logo...
creáronas.
E acaban de roubar o laboratorio móbil que usaron.
- Os iranianos? - Non se sabe.
Esperamos que os documentos nos digan o quen e o porqué.
Aínda así...
- Son 24 horas... - Xa.
O recurso arriscou moito para conseguirnos isto.
E ao irmán tócalle alistarse a semana que vén.
E a extracción xa sería imposible.
Mira, entendo que é moito pedir.
Enténdoo. Cal é o plan B?
Pois ameazala con expoñela ante os xefes, chantaxeala para que o entregue.
Polo menos, iso dáche uns días máis para planear a extracción.
Uns días? Que ben.
E iso se a misión iraniana non a descobre antes.
Mirade, non me gusta ningunha opción,
pero, coa miña, non mandamos a Sami ao terreo sen preparación.
Non penso perder outro axente. Non.
Unimos a familia e conseguides o necesario para atopar os do laboratorio
e quizais así evitar un atentado aquí?
É a idea, se dás feito.
Se tes a máis mínima dúbida, buscamos outro xeito.
Un que non implique abandonala?
- Terá que ser ao xeito del. - Grazas.
Vale, déixovos falar de continxencias.
E búscoche alguén que te leve en avión a Isfahan de incógnito hoxe á tarde.
Moi ben.
Noor, este é Sami.
Accedeu a sacar a túa familia de Irán.
Ola. Encantada de coñecerte.
Ola, Noor. Encantado.
E falas parsi.
Claro que si.
Para que saia ben, temos que sabelo todo: as estradas que dan á vosa casa,
rúas secundarias, veciños curiosos... todo.
Veña, a traballar.
Rose!
- Ola, Artoun. - Un sitio interesante.
Miña nai está poñendo a punto o piso novo.
Atopáchela? Que ben.
Si. Por iso aínda non volvín. Íacho dicir, perdoa.
Estiven comentando co equipo os cambios do código fonte
e, aínda que debiches consultalo comigo primeiro,
encántanos.
En serio?
AdVerse como ferramenta para rastrexar.
Fódeme non pensalo eu antes.
Falamos dun cambio de estratexia da empresa.
E o plan do márketing?
Fóra. Fulminado.
Ensineille a Adrien Mullen o cambio e como vai.
Quere financiarnos e ofrecernos a axencias públicas e das forzas de seguridade.
E non só nos EUA, no mundo enteiro!
Será boa idea?
É que é unha ferramenta con moito poder.
Necesitamos tempo para probar o programa, formar algún tipo de comité de ética...
Comité de ética?
Pareces a tía da resi que chamaba a policía do campus para disolver a festa.
Hai que examinar a quen se lle vende, como pensan usala.
Poderían facer un uso abusivo dela.
Rose, de veras queres frear este tren? AdVerse arranca e gañamos todos. Píllalo?
Só podo formar parte disto se se fai ben.
Así que igual é mellor que o deixemos aquí.
En serio?
Hai moito que facer para ese cambio de estratexia
e ninguén coñece o código coma min.
E, mira, dubido moito que a Adrien lle estrañe
que a programadora xefa o deixe xusto no financiamento.
E, aínda que lle estrañe, seguro que non anula o acordo só por iso.
Que queres?
Directora técnica, accións e, por último...
- Comité de ética non. - Comité de ética.
Chega tarde.
Hai caravana na ponte. Dálle uns minutos máis.
Que tal no médico?
Desta coséronme ben. Antibióticos. Non hai danos permanentes.
Ben.
E túa irmá? Gústalle o piso novo?
Bota de menos a súa casa, pero válelle ben.
Xa.
Comentoume algo interesante.
Preguntoume canto levo traballando para ti e díxenlle que seis anos.
E entón preguntoume pola miña última suba de soldo e...
díxenlle que non lembraba.
Creo que nunca o pediches.
Xa, supoño que non.
Cando sexa bo momento, igual podemos falalo.
Estás descontento?
Non, claro que non.
Celeste preguntoume pola xubilación,
se fun aforrando algo... E non.
A lesión fíxome pensar que debía empezar.
E, para iso, vou necesitar unha subida.
De acordo.
Dáme argumentos.
Levo contigo un tempo. Seis anos, como dicía.
Estarás de acordo en que acheguei un valor engadido ao teu traballo.
Desde logo.
Asumín o liderado cando Carter marchou. De cara ao público, con máis risco.
E fágoo encantado.
A miña compensación debía ser acorde.
Canto tes en mente?
Pois... un dez por cento?
Un cinco?
Cos contratempos que tivemos, entendo que non poida ser un cinco.
Tres é unha cifra xusta.
Ou dous. Penso que un dous sería...
Estás negociando unha suba ou unha baixada?
É el?
Si.
- Retomámolo máis tarde. - Claro.
Xa pasou un mes.
O nome non sae en informes de intelixencia nin misións en Tailandia coma a descrita.
Que o FBI saiba,
Sutherland leva dez meses sen traballar para nós, o goberno nin ninguén.
Entón para quen? Ten que ser unha axencia do goberno.
Oficialmente, non. Podo seguir indagando.
Non. Non chames a atención.
Mil follas sobre Camp David, sen censura.
MATERIAL ESPECIAL
- Aquí menciónase? - O comentario crítico págase.
Na parte que folleei, non. Seguro que estaba alí?
Chegounos de varias fontes.
Todo ben.
Un pracer facer negocios.
Facede as maletas hoxe á noite. Mañá hai que ir rápido.
Vai ser seguro?
Si, mamá, prométocho.
Dille a Farhad que non se pase coa maleta.
Quéroche.
Eu tamén a ti, miña nena valente.
Era Catherine.
O piloto dáche unha hora nun aeródromo privado,
pero Catherine anda en busca dun coche.
Como está túa nai?
Intenta parecer forte, pero nótoa asustada.
Mañá quero estar contigo para asegurarme de que Sami os suba ao avión.
- Só para saber que están ben. - Chamo a Peter en canto engalemos.
E prométoche que te chamo despois.
Non. Quero estar alí.
Éche mellor. Canto antes saiba que están ben, antes tes os documentos.
Vale, si.
- Grazas. - Nada.
Aos dous.
Como estás, meu? Estás ben? Todo ben?
Si.
Acción Nocturna tenme pedido cousas máis perigosas.
Cando acabe, págoche unha cervexa ou...
cinco.
Por que estás ti máis dos nervios ca min?
Perder outro axente? Que pasou?
En Bangkok, a compañeira e eu separámonos. Descubríronnos e...
non dei chegado onda ela a tempo.
Se chego a coller outro camiño...
ou a correr máis... non che sei.
Para.
Non fagas iso, meu.
Non xogues a ese xogo. En serio.
É imposible saber o mellor camiño.
Cóntoche eu unha.
Un comandante da Delta
suxeriume a idea de ter unha áncora moral.
É miña irmá pequena.
Cando empezo a xogar a ese xogo,
penso nela.
Sabes? Que diría ela do que fixen?
Estaría de acordo en que intentei facer o que debía?
Se é que si,
non digo que durma ben á noite, pero axuda.
Poderías pensar quen sería esa persoa para ti.
Veña.
- Volve enteiro, meu. - Intentarase.
Por fin.
- A camisa xa empezaba a cheirar. - Eu non ía dicir nada.
Como foi a chamada co teu xefe?
Ameaceino con deixalo e conseguín un ascenso.
Nada mal para levar faltando ao choio unha semana.
E ti? Como foi?
Ben.
Hai un axente de camiño
e Noor estará comigo e con Catherine mentres o axente recolle a súa familia.
Podías estar ti tamén. Noor está máis tranquila contigo.
Vale. Como está?
Agradecida.
Asustada.
E ti?
Teño esperanza.
Pero cando nos serviu de algo a esperanza? Non?
Ás veces é o que nos queda.
- Que? - Nada.
Alégrome de terte aquí.
- Ola. - Ola.
Estás mellor?
Pois non. Vou saír ao médico.
Que é?
Aash Shalgham.
Miña nai facíanola cando estabamos malos.
Non me tiñas pinta de cociñeiro.
Non son, non.
Fíxena con ela ao teléfono, mirando e criticando.
Como unha boa nai iraniana.
Grazas. Seguro que está boísima.
Que aproveite.
Haleh,
pódote levar comigo? Só un momento.
Claro.
- Senta. - Si.
Queríache preguntar pola festa.
Os provedores.
Escóllelos ti?
Eran os mesmos do ano pasado.
Todos?
Os decoradores, os floristas,
os aparcacoches...
Os do catering?
Non, era a primeira vez que os contratabamos.
A empresa da última vez non estaba operativa.
E como fixeches a selección?
Bijan e eu probamos uns poucos sitios.
É polo do home que atacou a Hamza e a Ali?
Lembras ver este home?
É ese?
Non.
Dilo con moita seguridade.
A ver, é posible que me cruzase con el durante a festa.
Non o sei.
En que quedamos?
Non o viches ou non o sabes?
Non o sei.
Pechaches ti a lista de invitados, non?
Fixeches algún cambio de última hora?
Houbo cancelacións e cambios ata o día antes.
E... quen aproba a lista final?
Abbas, pero el non a modifica.
Entón, es ti quen dá a aprobación final.
De que vai isto exactamente, Javad?
Lembras vela a ela?
Sóame.
Claro, falei con ela...
Onda o estudio do embaixador?
Oín un ruído arriba e fun mirar. Vin esa muller buscando un baño.
E... o móbil? Dela ou teu?
Haleh...
Meu.
Caeume do peto.
Ela viuno e estábamo devolvendo.
Moi ben.
Non che importará que lle bote un ollo.
Non?
Mira, Haleh,
temos un problema,
porque este móbil non se parece nada ao que che está dando ela no vídeo.
Non che parece raro?
Parece que estás no medio
dunha chea de cousas raras que pasaron esa noite.
Quizais Bijan colabore máis.
Non, Bijan non ten nada que ver. Por favor...
Nada que ver con que?
Dimo, Haleh.
Teno Noor.
O móbil era dela.
Tes algo?
Aínda nada.
Quédanme un par de apartados.
Se aínda non saíu o seu nome, non creo que vaia saír.
Borrárono do relato.
Pero quen?
O FBI? A CIA? A NSA?
Ningún dos nosos contactos o dá situado.
A axencia para a que traballe quere manterse en segredo.
Pode ser.
Ou poida que traballe para unha axencia,
departamento ou algo que non existe.
Polo menos sobre o papel.
Oíches o que dicía a moza pola radio en Bangkok.
Acción Nocturna.
Pensei que sería un indicativo.
Cres que era outra cousa?
Non che sei.
Pero é un punto morto.
E non os podemos ter,
sobre todo tan cerca da liña de meta.
Estiven pensando na conversa de antes.
O do teu soldo.
- Non fai falta falar diso. - Os últimos meses...
a túa axuda co Programa Dedaleira e cos meus plans de futuro...
Tes razón, o teu valor é incalculable para min.
Para esta operación.
E vai sendo hora de recoñecercho.
Unha suba do 15 % e un título.
Digamos, por exemplo...
vicepresidente de Adquisicións.
Moitas grazas.
A túa primeira encomenda: "adquirirme" a Peter Sutherland.
Vai sendo hora de que nos presenten como é debido.
Feito, xefe.
Si, señor?
Ola, Javad.
Interrogaches a Haleh e a Bijan? Que pasa?
Non, non é nada.
Tíñalles unhas preguntas sobre a festa,
para confirmar uns detalles.
Menos mal.
Non hai rata, logo?
Por agora non.
Estou seguindo unhas pistas.
Avísoo en canto saiba máis.
Moi ben.
Si, por favor.
Grazas. Adeus.
É aquí?
Si, aquí é.
Benvidos.
Poñédevos cómodas.
- Aterrou? - Hai uns minutos.
Está a uns 20 minutos do piso. Por agora non houbo incidencias.
Veremos por onde vai?
- Non. - Como nos vai ir informando?
Vangardista.
Cando acabe isto, pedídelle a Travers máis presuposto.
Temos unha ducia destes en todas as grandes cidades do mundo.
Parece que non, pero a conta dispárase.
Aínda así...
Non me tiñas pinta de ser relixiosa.
E non son.
E agora que?
Esperamos a que soe.
Coma nos vellos tempos.
Vaste esquecer de min.
Seino ben.
Vou vir de visita seguido.
Meu irmán non volveu case nunca despois de marchar.
Só lle deron algunha noite libre moi de cando en vez.
Pois...
vés ti alá.
A base está a só dúas horas.
Mehran di que hai un parque cerca cun lago.
Acabo de sacar o carné.
Ti pensas que meu pai me vai deixar ir por aí co seu coche todo o día?
Pois entón falamos todos os días, parruliña.
Vasme chamar todos os días? Prométesmo?
Prométocho.
Hai alguén na porta.
Agora?
Déixame...
Chámote despois.
- Ola. - Ola.
As maletas están aquí.
Ola, Farhad.
- Ola. - Hai que marchar xa.
Quen é?
Calma, confía en min.
Mamá... Que pasa? A onde vas? Quen é?
É Sami. Veu para levarnos onda túa irmá.
- O que? - Non llo dixeras?
Túa irmá deu cun xeito de sacarnos de Irán.
Como dicía papá.
- En serio? - Como non llo dixeras?
Fíxenche as maletas, hai que marchar.
Estás de broma?
Quen es en realidade?
Farhad, baixa a voz.
É a miña casa!
- Non me digas o que teño que facer! - Cala...
Quen é? Quen es?
Chámome Sami.
Mándame Noor para sacarvos a ti e a túa nai de Irán.
Mándate Noor?
Es americano?
Explícocho no coche.
Hai que ir indo.
Farhad, faille caso.
Eu non vou a ningures...
Farhad.
Ei, Sami, todo ben?
Temos problemas. O irmán non quere vir.
Pono ao teléfono.
Tes que aclarar isto co teu irmán.
Non ten xeito. Non sabemos quen é nin o que nos quere.
Dígoche que o manda Noor.
- Que non... - Túa irmá.
- Noor? - Farhad, escóitame.
Tes que ir con eles. Xa.
Primeiro dime que pasa.
Atopei un xeito de marcharmos de Irán. Para sempre. Para ter unha vida mellor.
Non quero marchar da casa.
Diríacho antes se mo preguntases.
Mamá dixo que cho dixera.
Tiña medo de que fuxise...
- Sabías que diría que non? - Que está pasando?
Miña nai non lle dixera que ían marchar.
Pensei que o ía entender e me ía facer caso.
Mamá!
Farhad, son túa irmá máis vella.
- E que? - Sei o que é mellor para todos.
Fíxeno por ti. Así non tes que ir ao exército!
Fixéchelo por iso?
Por favor, Farhad... faille caso.
Aquí teño amigos.
Xente á que lle importo, que me quere!
Nós querémosche!
- Ide sen min. - Non.
Por que non?
Azita?
Irmán Farhad?
É Babak.
Farhad?
Irmán Farhad?
- Ola. - Ola, Babak.
- Todo ben? - Vai todo ben...
Hai un descoñecido.
Quen?
Farhad.
É meu sobriño.
É mentira.
- Ola. - Farhad.
Ola.
Está cabreado. Unha discusión familiar de nada...
- É un descoñecido. Non debía estar aquí! - Cala!
- Quen é? - Babak, o veciño.
Ti e mais eu debiamos falar fóra.
Non fai falta.
E ese acento?
De onde es?
Veño de fóra.
- Axudádenos! Sacádeo de aquí! - Farhad! Xa vale, si?
Babak, está todo ben.
Son cousas da familia. Non te metas, por favor.
Metereime ata que saiba que está pasando.
Pois pasa, logo. E falamos.
Pasa.
E falamos.
Falar, eh?
Dime exactamente o que acaban de dicir. Xa.
Catherine, cancela todo xa.
- Saca a Sami de aí. - Sen eles non.
Teu irmán non colabora.
Se non os sacades, destrúo as fotos. Non me importa o que me pase a min!
Teu irmán fala inglés?
Un pouco.
Que raio fas?
Ei, Farhad. Óesme?
Ola? Si. Quen es?
Chámome Peter. Traballo con Noor.
Escoita, a túa vida está a cambiar moi axiña.
Non imaxino o difícil que é todo isto,
pero tesme que escoitar.
Noor ten problemas coa Garda Revolucionaria Islámica.
- Problemas? - Queren ferir a moita xente.
Túa irmá está sendo moi valente, axudándonos a impedírllelo.
Pero agora sospeitan dela. Está en perigo.
- Túa irmá necesita axuda. - Non entendo.
Hostia!
Os gardas... sospeitan que lles axudei aos americanos.
Enténdeo? Enténdelo?
Si, enténdoo.
- Pona a salvo. - Estouno intentando.
Canto antes fuxas con Sami,
menos posibilidades de que a Garda descubra o que pasou
e máis fácil para nós manter a túa irmá a salvo.
- Ti quéreslle, non? - Si, claro.
Axúdanos manténdoa a salvo.
Farhad. Farhad, por favor...
Vale, vamos.
Vale.
Vou.
Vai vir. Chamo en canto poida.
- As maletas. - Déixaas. Marchamos.
Oe, macho!
Sae!
Eu de ti non facía isto...
Sae da súa casa.
Xa che expliquei...
Sae e explícamo outra vez!
Non?
Chamade a policía, hai...
Ai, Deus...
Atrás.
Ao coche.
- Atrás. - Farhad, non marches con ese cabrón!
- Vamos! - Farhad, di algo!
- Atrás! - A onde vas co cabrón?
Como vas fuxir?
Estranxeiro! Nós somos cen millóns e ti es un só!
Dareiche tal malleira que ata os paxaros chorarán por ti.
Que Deus nos axude...
- A canto está o aeródromo? - A uns 15 km.
Non podo ir.
Que estás dicindo?
Déixame aquí.
Farhad...
Lévaa onda Noor. Eu quedo.
Se quedas, métente no cárcere.
Xa mirarei o que fago.
Invento algo...
- Pensa un pouco... - Invento algo. Déixame aquí!
Non! Non te deixo! Para con iso!
Ai, Deus.
Déixame falar a min.
- Ola. - Ola, axente.
Que che pasou na luz de freo? E na ventá de atrás?
Rapazadas dos cativos do barrio.
Apaga.
Dáme as chaves.
Cara a onde ides?
Kashan.
Tan tarde?
De que coñeces este home?
- Son... - Pregúntolle a ela.
É meu sobriño.
Fomos ver un familiar enfermo ao hospital do doutor Gharazi.
O carné.
Espera aquí.
Todas as unidades atentas a un Toyota Land Cruiser branco.
Sae.
- Que problema hai? - Sae do coche!
Xa!
Dá a volta e pon as mans no coche.
As mans no coche!
Escoiten...
levo unha arma na cintura, adiante.
Unha arma?
Non deas a volta. Non te movas.
Non te movas.
Entendido?
Farhad.
Farhad, que fas?
Farhad.
Baixa a arma.
Eu vou de volta...
Baixa a arma, Farhad.
Dígolles que un descoñecido nos intentou secuestrar...
Farhad!
Por favor...
E tiven que impedirllo.
Farhad!
Farhad, fálame! Farhad, fálame, por favor!
Enviando reforzos á vosa localización.
Farhad, fálame! Fálame!
Que fixeches? Matáchelo!
Matáchesme o fillo! Que me fixeches?
Que fixeches?
Farhad!
Non! Sóltame!
Sóltame!
Si?
Escoita.
- Saíu mal. - Vale.
O irmán colleu unha arma e disparoume.
Tiven...
que dispararlle.
Xa.
Está morto.
Óesme?
Si.
Teño a nai. Non está ben, pero métoa no avión.
- Xa. - Sinto non ter mellores novas.
Chamo cando poida e cóntovos. Teño que colgar.
Entendido.
Están a salvo?
Si.
Si, están a salvo.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández