POPRZEDNIO
O cholera.
Tamten gość zabił moją partnerkę.
Catherine mogła zdradzić. Nocna Akcja może być spalona.
Nie mogę zaufać nikomu.
Poza mną, prawda?
Mówiłeś, że w zamian za informacje CIA udzieli azylu mi i mojej rodzinie.
Te są bezwartościowe.
Widziałam na tobie wzrok Javada.
- Nie znam go. - To go poznaj.
Warren Stocker. To klucz do całej sprawy.
Powiedz, dokąd Warren mógłby go zabrać.
Uwzględnię miejsca, gdzie bywał.
A mój tata?
Wracam do Kalifornii.
Pojedź nocnym autobusem z Chinatown.
Bangkok.
- Jakie przekazałeś informacje? - Program „Naparstnica”. Eksp...
Tak?
Można odrzucić kogoś, bo ma zbyt wysokie kwalifikacje?
SIEDEM MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
To aż podejrzane, że tu jesteś.
- To bardzo miłe, ale... - Dobra, żarty na bok.
Pensji głównego programisty daleko do zarobków CEO.
- Nie chcę więcej pieniędzy. - To też mniejsza odpowiedzialność.
Zatrudniałaś do tego ludzi. To nudna harówka.
Dla mnie brzmi to teraz idealnie.
Nie nadawałam się na CEO.
Ty się w tym odnajdujesz, a ja chcę pisać kod i jestem w tym dobra.
Zatrudnij mnie, a poświęcę się temu bez zawahania.
AdVerse to moje dziecko.
- Mój kod. - Wiem.
Kiedy mogę zacząć?
NOCNY AGENT
Zapraszamy pasażerów do Bostonu!
Bagaże większe niż plecak muszą trafić do luku.
Proszę o bilety.
- Tak? - Peter Sutherland. W końcu.
Ciężko cię namierzyć.
- Kim jesteś? - To nieistotne.
Chcę zawrzeć z tobą układ.
Otwórz drzwi i powiedz moim ludziom, co wyjawił ci Warren i komu o tym mówiłeś.
Żeby od razu mnie skasowali?
- Coś w tym stylu. - I niby dlaczego miałbym się zgodzić?
Bo wtedy Rose Larkin dojedzie bezpiecznie do Bostonu.
Ona o niczym nie wie.
To też nieistotne.
Dlaczego to robisz? Niby jak ci zagrażam?
- Domyśl się, Peter. - Nawet nie wiem, kim jesteś.
Domyśl się.
Zaraz, to ciebie widziałem na przystanku.
W Bangkoku.
To ty odkupiłeś informacje od Warrena.
A zatem?
- Mogę cię zidentyfikować. - Dobra robota.
Zakładam, że tak bystry gość jak ty chciałby uratować życie uroczej Rose.
- Tknij ją... - A mnie zabijesz.
No tak.
Rozumiem.
Sprawa w Bangkoku była przykrym zdarzeniem.
Nie chcę powtórki z rozrywki, ale...
każę ją zabić zamiast ciebie, jeśli będę musiał.
- I tak to zrobisz. - Obiecuję, że nie.
A zawsze dotrzymuję słowa.
Pierdol się.
- Rose? - Peter?
- Gdzie jesteś? - W Chinatown.
W autobusie?
Właśnie wchodzę.
Natychmiast się ukryj.
Idą po ciebie.
Kto?
Widzę typa, który do nas strzelał.
- Cała trójka. - Wiej!
Przeszła na drugą stronę.
- Za nią! - Z drogi!
Rose, jesteś?
- Uciekłam, ale są za mną. - Jakie tam są lokale?
- Wróżka, restauracja... - Wejdź do restauracji.
- Weszłam, ale jest tuż za mną. - Ukryj się w kuchni.
- O w mordę! - Co to ma być?
- Brak kryjówek. - Znajdź nóż i wyjście.
Peter, jesteś tam?
Daj mi chwilę.
- Rose, jesteś cała? - A ty? Co to było?
Żyję. Gdzie jesteś?
Na zewnątrz, ale są za mną.
Co widzisz wokół siebie?
Sklepy, turystów, tandetne koszulki.
Zmień ubiór.
Idź tędy.
Chyba im uciekłam.
Cholera. O Boże!
Znalazł mnie!
- Krzycz po pomoc. - Pomocy!
Cicho!
Walcz, Rose!
Jestem cała.
Uciekłam, ale ściga mnie.
Rose? Rose!
Cholera.
To Peter?
JESTEM Z CATHERINE. SPOTKAMY SIĘ?
Szkoliłam tych, którzy go tropią, a to ty go znalazłaś.
Odezwał się?
- Nie. - No to jak?
- Zabierz mnie do niego. - Czemu?
Dość tego.
Mam w terenie agenta, który ma złe informacje
albo któremu odbiło.
Moi młodsi agenci są o wiele bardziej doświadczeni niż on.
Też się o niego martwię.
Co z nim?
Chyba zbyt długo był sam.
Pozwól mi mu pomóc.
Będzie w parku Brooklyn Bridge.
Dziękuję.
Secret Service zabierze cię jutro do Kalifornii.
- Już raz mnie nie ochroniliście. - Tym razem będzie inaczej.
- Peter się nie zgodzi. - Nie jego decyzja.
To on wybrał Nocną Akcję, nie ty. Nie narażaj swojego życia.
Wrócę do domu, ale pozwól nam porozmawiać.
Jesteś cała?
- Tak. - Super.
Do tego doszło po dziewięciu miesiącach ufania ci?
Uratowała mnie. Może warto jej wysłuchać.
Jak ją znalazłaś?
Zaginął dzieciak Warrena. Widziałam, jak Rose odstawia go do domu.
Pojechałam za nią do Chinatown, wypatrując ciebie.
Ale natrafiłam na tego typa.
Kto to?
To on zabił Alice.
Jeśli nie zdradziłaś, to jak nas dopadli?
- Kto jeszcze wiedział o przecieku? - Nie zdradziłam.
- Udowodnij. - Nie ma czego.
Bangkok się sypnął. Nie muszę ci się tłumaczyć.
- To ty pracujesz dla mnie. - Nie pracuję dla osób, którym nie ufam.
- Nie powtórzę swoich błędów. - No to wybrałeś zły zawód.
I mam po prostu zapomnieć,
że ty i Warren Stocker zniknęliście po śmierci Alice?
Nie miałem nic wspólnego z jej śmiercią.
A udowodnisz to?
Nieważne.
Sam to rozwiążę.
- Chodź. - Nie tak działamy. Wycofuję cię.
Mogłaby pomóc.
Mnie pomogła.
Widziałem kupca Warrena w Bangkoku.
Dopiero dziś to zrozumiałem.
Ma te informacje.
Jako jedyny widziałem nasz cel, Catherine. Potrzebujesz mnie.
Potrzebuję więcej po tym, co zaszło w Bangkoku.
- Chodzi o Alice? - Tak.
Wyręczę go i ja ci to powiem.
Alice była jego partnerką i instruktorką.
Została zabita, a Peter nadal musi to wyjaśnić.
Rozdzieliliśmy się.
Ona ruszyła za nim, a ja zostałem przy Warrenie.
Zobaczyłem kogoś przy skrytce.
Obserwował nas. Wyróżniał się.
Dziś do mnie zadzwonił.
Ustaliłbym więcej, ale zlikwidował Warrena.
Co?
Kiedy?
Z godzinę temu. A potem wysłał swoich ludzi po Rose.
Warren zdążył coś ci powiedzieć?
Nie.
Możesz mnie wycofać, ale on wie, że mogę go zidentyfikować.
I że Rose jest dla mnie ważna.
Muszę go dopaść, zanim on dopadnie nas.
Dobrze, ustalmy długość twojej nowej smyczy.
FBI sprawdza zdjęcie.
Mamy trochę częściowych trafień, ale bez identyfikacji.
Do rana prześlę ci wszystko, co mamy.
Zidentyfikuj jego i kupca, dla którego pracuje.
Wykonaj swoją pracę.
Inaczej przysięgam, że odeślę cię do piwnicy Białego Domu.
Dokończę to.
Słuszna decyzja. I zajmij się Rose, dopóki nie ustalę, co z nią zrobić.
Nie mów tak, jakby mnie tu nie było.
Poradzę sobie.
Co?
Skończyła mi się kasa.
Starczy na kilka dni.
A moja furgonetka jest spalona.
Tylko nie zarysuj.
Chodź.
Proszę, nie zgub tej bluzy.
Mam tylko trzy.
Tęskni za pralką.
Wybacz, że tak długo.
Zaparkowałem auto Catherine daleko stąd.
Na wypadek nadajnika. Ale kupiłem po drodze pizzę.
Dzięki.
Spoko.
Co to?
Warren przyznający się do winy przed...
Okłamałeś Catherine?
Zaufam Nocnej Akcji, gdy potwierdzę niewinność Catherine.
Peter, nie wszyscy są jak Diane Farr.
Ten gość miał amerykański akcent? Wydawał się wykształcony i próżny?
Tak. A co?
Zadzwonił wcześniej do mnie, pytając, czy jesteś cały.
Chyba znalazł cię dzięki mnie.
Przepraszam.
To ja przepraszam.
- Nie chciałem... - Wracam do Kalifornii.
Catherine zaoferowała ochronę, a ja ją przyjmę.
Mam tam swoją pracę i życie.
- Zgodziliśmy się już co do tego. - Wiem.
Ale zanim zaczęli cię ścigać.
Smakuje wspaniale.
- Haleh mówi, że za dużo wody różanej. - Nie przepadam za nią.
Zapomniała już, jak smakuje dom.
Zamerykanizowała się.
Jak będziesz wracać do kraju, mnie możesz tu zostawić.
Zabierz Noor, a ja zostanę z Javadem.
Nie interesuje go taka stara mężatka.
- Inaczej to ciebie by odprowadził. - Po prostu był uprzejmy.
Zaproś go na randkę. Będziemy spotykać się w czwórkę.
Zaprosił mnie już na lunch.
Wiedziałem!
Odmówiłam.
To za szybko.
Ciągle pracuję. I nie możemy wyjść, gdy jest tam Abbas.
Miłość znajdzie sposób.
Bijan ma rację.
Znajdź chwilę, a ja cię zastąpię.
Sprawdziłam grafik Abbasa.
Nie jestem pewna, czy nie ma spotkania.
Tak, od 13.00 do 15.00.
- Z kim? - Nie wiadomo.
Sam je wpisał.
Ale Javad będzie go eskortował.
Nici z randki, azizam. Ale nie przegap swojej szansy.
Rose.
To ja. Wszystko w porządku?
Jesteś bezpieczna.
Jeden łyk i nie śpię całą noc.
- Dzień dobry, Javad. - Dzień dobry. Do zobaczenia w biurze.
Rozmawiałam wczoraj z rodziną.
Jakie wieści z Isfahanu?
Wybierzmy się na lunch, a opowiem ci, co usłyszałam od mamy.
Zmieniłaś zdanie?
Z przyjemnością.
Ale dziś w porze lunchu jestem z Abbasem.
Szkoda.
- Może jutro? - Jutro nie mogę.
Abbas ma przyjęcie, do tego przygotowania do obrad ONZ...
Jestem bardzo zajęta.
Jak my wszyscy.
Ale mógłbym przynajmniej znowu odprowadzić cię do domu.
Znam najlepsze perskie restauracje w mieście.
Dokąd zabierasz Abbasa?
Moglibyśmy się spotkać.
Nie podczas pracy.
Mogłabym popracować w porze lunchu.
A zjedlibyśmy później, gdy już wrócisz.
Zaczekasz na mnie?
A zatem randka.
Dzień dobry.
Zły sen?
Koszmar.
Stres pourazowy, jeśli wierzyć Gretchen.
Kto to?
Moja terapeutka.
Zaczęłam do niej chodzić po tym wszystkim.
Cieszę się, że z kimś o tym rozmawiasz.
Nie do końca rozmawiam.
Nie chciałam przeżywać tego na nowo.
Nikt nie pojmie, przez co przeszliśmy.
Tylko ty to rozumiesz.
Terapia pomagała mi z koszmarami.
Do zeszłej nocy.
Wciąż śni mi się śmierć Alice.
Jaka była?
Lubiła sprośne żarty.
I grillowany ser.
Była po prostu...
normalna.
Polubiłybyście się.
Zaatakował cię...
jej morderca.
A...
A ja...
nie mogłem nic zrobić.
Nic ci nie będzie, Rose.
Walczysz jak lew.
A jeśli zabraknie mi sił?
Zgódź się na ochronę od Catherine.
Dobrze?
Musisz wrócić do domu.
Ja najbardziej cię narażam.
Dzień dobry.
Ciągle gubię klucze.
Znajomy zasugerował mi brelok z lokalizatorem.
A jaki to ma zasięg?
Łączność satelitarna, dobra bateria, aplikacja.
Świetne dla kluczy, psów i zdradzających chłopaków.
ŚLEDZENIE URZĄDZENIA
O proszę!
Dostawa pod drzwi!
Świetnie, bo właśnie wychodziłem.
Proszę. Jest trochę chłodno.
To bardzo miłe, Noor.
Przepraszam. Panno Taheri.
Proszę mówić mi po imieniu.
Dziękuję, Noor.
Oby moja Shirin wyrosła na taką jak ty.
Ale niestety mam upartą córkę.
Nigdy nie okazywała ojcu należnego mu szacunku.
Ja w jej wieku byłam łobuziarą.
To zdjęcie sprzed paru dekad.
Nadal jesteście blisko?
Dziękuję, panno Taheri. Proszę włożyć resztę do szafy.
- Drzwi same się zatrzasną. - Dobrze.
Od lat używa różnych tożsamości.
Warren znał go jako Arthura, ale na pewno zmyślił to imię.
- Nie musisz mi pomagać, Rose. - Odnalazłam cię, gdy inni nie mogli.
I tylko ja mam dostęp do autorskiej wyszukiwarki.
No i wolę ci pomóc, niż bezczynnie czekać na lot do domu.
W sieci powinien być ślad po jego prawdziwej tożsamości.
- Po prostu sprawdzamy starsze wyniki? - Pominę te fikcyjne nazwiska.
Skupię się na trafieniach z wcześniej.
To narzędzie może być niebezpieczne w niewłaściwych rękach.
To nie jest do końca AdVerse.
Bazuję na jego kodzie, ale dodałam funkcje namierzania.
Artoun by go do tego nie użył.
Może pokierujesz NSA?
Proszę zwolnić za skrzyżowaniem.
To chyba tutaj.
Wysiądę tutaj.
Coś okropnego.
- Przepraszam. Jeszcze raz to samo. - Tomás, nie. Muszę wracać.
Szef MSZ nie znajdzie beze mnie toalety.
Nieładnie odmawiać drinka sojusznikowi.
Lata temu wyrywaliśmy dupy na Oksfordzie. Nie jesteśmy sojusznikami.
No tak, bardziej braćmi. I nie było to aż tak dawno temu.
- Proszę. - Dzięki.
Elliot. Wybacz, że znów o to poproszę.
To nie proś. Znasz odpowiedź.
Mój naród potrzebuje przywódcy.
Już go ma.
To marionetkowy rząd.
Do czasu, aż Rada Bezpieczeństwa ONZ przegłosuje rozbiór naszych ziem.
Mój ojciec gnije w Hadze, a mógłby przywracać stabilność w regionie.
Twój szef musi to rozumieć.
Poproś go o spotkanie ze mną, a on...
Ma za zadanie chronić brytyjskie interesy, a nie zabiegać w Trybunale o względy dla...
groźnego zbrodniarza wojennego.
- To nie takie proste. Amerykanie... - Przestań.
Dość bezpodstawnych oskarżeń.
Nie zaryzykuję kariery dla tego dupka.
Zgarnij jego kasę, kup sobie jacht, pieprz Sloane na Wybrzeżu Amalfitańskim.
Zadbaj o siebie, Tomás.
Elliot Cooke!
Ty chlejusie!
- Pijany już w południe. Nieładnie. - To przez twojego faceta.
Ja protestuję, on domawia kolejki.
Taki już niego hojny człowiek.
Lecę. Miło cię było zobaczyć, Sloane.
Nie smuć się.
Elliot zawsze był tchórzem.
Chodź na górę, kochanie.
Pokażę ci, co kupiłam.
No chodź.
Zaraz przyjdę.
Proszę.
Dzięki.
Tylko jeden wynik?
Skan strony z gazety sprzed sześciu lat.
Nekrolog zmarłego żołnierza marines, Solomona Vegi.
Napisano, że miał siostrę, Celeste.
Na liście brakuje Solomona Vegi.
FBI albo Departament Obrony nie powinni mieć jakichś danych?
Chyba że ktoś nakazał je zniszczyć. Coś jeszcze?
KONTO WYŁĄCZONE
To nie powinno się zdarzyć. Wybacz.
KONTO WYŁĄCZONE
O cholera.
Daj mi chwilę.
Spoko.
Cześć, Artoun.
- Zamierzałam zadzwonić. - Co zrobiłaś z moim kodem?
Widzę, że się logowałaś, ale usunęłaś zapytania.
Kim jest typ, którego szukasz?
Adrien ci to zlecił?
- Ten inwestor? Skądże. - Pytał o inne zastosowania.
A ja przyłapuję cię na używaniu AdVerse do stalkingu?
- Podpierdalasz mi inwestora? - Nie!
Po prostu moja mama znów gdzieś zniknęła.
Chciałam skorzystać z AdVerse, żeby jej poszukać.
Wtedy mogłabym...
Zabrałem ci dostęp do AdVerse.
Wracaj do Kalifornii. Ustalimy, czy nadal masz pracę.
Jasne.
Do zobaczenia.
INFORMACJE O WŁAŚCICIELU NIERUCHOMOŚCI
Mam adres siostry Solomona.
Chcesz tam ze mną skoczyć?
Tak.
Nie rozumiem tego.
Nie robi praktycznie niczego oprócz wysyłania mi filmików z kotami.
No tak.
Właśnie.
Wszystko gra w pracy?
Tak.
Nie odpowiedziałaś, gdy pytałem, czemu nie rozkręciłaś własnej firmy.
Miałaś naprawdę fajne pomysły.
Moje wcześniejsze porażki nie zachęcały inwestorów.
Miałam na początku dobrą okazję, ale skopałam spotkanie przez atak paniki.
Przykro mi, Rose.
Lipa.
Ale spokojnie. Jakoś się to ułożyło. Jestem teraz tylko...
Trybikiem w maszynie?
Głównym programistą. Dzięki.
Jeśli jakoś cię to pocieszy, to twoja wersja AdVerse wymiata.
Oby twój szef to dostrzegł.
Muszę wrócić do starej siebie. Obmyślić plan, ogarnąć się.
Dasz radę.
Dzięki, trenerze.
Cześć. Dostałeś zdjęcia?
Tak.
Poznajesz go?
To ktoś ważny?
Nigdy go nie widziałem. Nie wiem, co sądzić o reszcie zdjęć.
Walizka!
Wszedł z nią, a wyszedł z nią Abbas.
Znasz jej zawartość?
- Nie. Myślałam, że zdjęcia... - Są bezwartościowe.
Nieznany facet ze zwykłą walizką, której zawartości nie znasz.
Jaja sobie robisz?
Nie!
Muszę wyciągnąć rodzinę z Iranu. Proszę, musisz nam pomóc.
Widać, że nie znajdziesz nic przydatnego.
Może po prostu wyrzuć telefon i zapomnij o całej sprawie,
zanim coś ci się stanie?
A jeśli dowiem się, co przyjął Abbas?
- Jeśli ustalę, co było w walizce? - Odradzam.
Co, jeśli zrobię zdjęcia, a informacje te okażą się przydatne?
Jeśli coś mi podrzucisz, to na to spojrzę,
ale do niczego cię nie namawiam.
Wręcz przeciwnie – stanowczo to odradzam.
- Powodzenia. - Dzięki.
Haleh, nie łącz mnie z nikim.
- Odłożę. - Dzięki.
Nadal głodna?
- Cześć. - Cześć.
I to bardzo.
Idź. Zaraz przyjdę.
Dobrze.
Wrigley! Chodź tu.
- Jest przyjazna. - Proszę wybaczyć najście.
Jestem Paul, a to Ruby. Chcemy pomówić z sierżantem Vegą.
Mój brat nie żyje.
- Nie przyjeżdżalibyśmy tu, gdybyśmy... - Mój tata też był w marines.
Był dowódcą sierżanta Vegi.
Zmarł kilka miesięcy temu.
Chciałam poznać ludzi, którymi dowodził.
Mawiał, że marines to rodzina, a ja...
A ja tęsknię za swoją.
No dobrze.
Wchodźcie.
To mydło?
Naturalne, organiczne, domowe. Mam sklep internetowy.
Na stole macie wizytówkę. Dzięki temu się nie nudzę.
Przystojny, co?
- Tak. - Wspominał o moim tacie?
Starszy sierżant Don Casey.
Nie pamiętam.
Mój brat na pewno pod nim służył?
Nie jestem pewna na 100%, a czasowo się to zgadza.
Odbył cztery tury w Afganistanie.
- Pierwszą w 2002 roku. - A Solomon pięć.
Zginął na służbie?
Samobójstwo.
Strasznie mi przykro.
Gdy tata przeszedł na emeryturę, nie mógł się odnaleźć bez wojska.
Brat był bohaterem.
- Jak każdy, kto wybiera służbę wojskową. - Dla mnie.
Nie licząc wojska.
A dlaczego?
Zmieniałam koło i straciłam nogi, gdy ktoś potrącił mnie i uciekł.
A brat pani pomógł?
Odszedł ze służby, by się mną zająć.
Też się pogubił bez wojska.
Ale nadal o mnie dba.
Nie miałabym wózka, psa ani tego domu, gdyby nie renta po nim.
Fajnie, że trzymaliście się blisko.
- Codziennie za nim tęsknię. - Wiem.
- Mogę wizytówkę? - Pewnie.
Sporo poświęcił, by zostać pośrednikiem tego kupca.
Pewnie myśli, że jest jej lepiej bez niego.
Ona tak nie uważa.
Zerknij.
Ukradłeś jej list?
Osądza mnie mistrzyni kradzieży?
Nie osądza, tylko podziwia.
To wyciąg z konta.
Nie ma bata, by siostra zmarłego żołnierza miała tyle kasy z renty i sprzedaży mydła.
Popełniamy przestępstwo.
Przestępstwo następuje przy otwarciu, więc to ty je popełniasz.
Otrzymuje zasiłek od Departamentu ds. Weteranów.
Ma skromne wpływy ze sprzedaży mydła.
I spore, regularne przelewy od czegoś o nazwie KinCare Trust.
Solomon zadbał o nią finansowo, a KinCare może być tropem do jego szefa.
- Catherine się ucieszy. - Napisz jej: „Solomon Vega”.
A twoja gadka była bardzo szczegółowa.
Spotykałaś się z jakimś marine?
- Nie ja, tylko moja mama. - Z sierżantem Caseyem?
Tak. Opowiadał niesamowite historie.
W schowku w aucie zawsze miał dla mnie słodycze.
Uwielbiałam go.
- Co się z nim stało? - Oczywiście go zdradziła.
Złamała nam serca, a ja już go nie zobaczyłam.
Catherine chce, żebym namówiła cię na spotkanie.
Dobra robota. Spotkajmy się czym prędzej.
- Gdzie? - Park Brooklyn Bridge, przystań promowa.
- Dotarcie zajmie nam jakąś godzinę. - W porządku.
Agenci Yared i Shulenberger z Secret Service
zabiorą cię stamtąd do Kalifornii.
- Chelsea Arrington jest niedostępna? - Ochrania kandydata na prezydenta.
A gdybym chciała zostać?
Wiem, że oboje uważacie, że powinnam wrócić,
ale te 12 godzin dało mi więcej bezpieczeństwa
niż ostatnie dziewięć miesięcy.
Spotkałaś się wczoraj z Peterem dzięki mnie.
A śmierć Alice?
Nadal to przeżywa.
Widzę, że ty również.
Podziel się tym z nim, żeby nie czuł się tak samotny.
Nie jestem psychiatrą.
Mogłaś przeczytać nudny raport o tym, co przeżyliśmy rok temu,
ale nie masz pojęcia, jakie to było przerażające.
Ja mam wsparcie.
Jego wsadzono straumatyzowanego do samolotu.
Czyli masz tylko mamę i brata?
Tak.
Tata zmarł parę lat temu.
Przykro mi.
Na co?
To randka czy przesłuchanie?
A są jakieś różnice?
Przepraszam.
Żartowałem.
Moja mama tak na to naciska, że przestałem się starać.
Ale jestem słaby w randkowaniu.
Odczuwasz presję?
Przede wszystkim w sprawie wnuków.
U mnie mama jest zajęta wychowywaniem mojego brata.
Ale Farhad niedawno skończył 18 lat.
Zaraz będzie mężczyzną.
I żołnierzem.
Daj jej miesiąc z pustym gniazdem, a zacznie ponuro rozmyślać.
Ja uważam,
że w końcu przekonałem swoją, że praca tak mnie pochłonęła,
że nie mam czasu na małżeństwo.
No to dziwne, że zaproponowałeś randkę.
Ty zaproponowałaś!
- Ja? - Tak!
Już zrozumiałaś swój błąd?
Popełniałam o wiele gorsze.
Liczyłam, że tu będzie.
Skąd wiedziałaś?
To nie zoolbia z Maison Chai, ale lepszej w Nowym Jorku nie jadłam.
Naprawdę znasz to miasto.
Spodobało mi się tutaj.
Ale nie mogę się doczekać powrotu do Isfahanu.
Gdzie dziś byłaś?
Może w okolicy Washington Heights?
Jeździłam po całym mieście.
Odebrałam ubrania z pralni,
zawiozłam trochę dokumentów,
kupiłam parę rzeczy do biura.
Same sprawy, których praktycznie nikt nie zauważa.
Dziękuję, że tak się starasz.
Nie pozostaje to niezauważone.
Dziękuję.
No to na co czekasz?
Kup mi coś słodkiego.
Według bazy Departamentu ds. Weteranów Celeste ma wypłacaną polisę po Solomonie.
Ale to jedyna wzmianka, jaką o nim znalazłam.
Data urodzenia, zgonu i przebieg służby?
Wszystko wykasowane z systemu.
Ktoś bardzo pomógł mu zniknąć.
Byliśmy u jego siostry.
Co miesiąc otrzymuje pieniądze z firmy KinCare Trust.
- Podążaj za kasą... - A znajdziesz zleceniodawcę.
Sprawdzę to.
- Ale ty musisz... - Nie.
Najpierw powiedz mi o Bangkoku.
Jeśli mamy współpracować, muszę mieć do ciebie zaufanie.
Poleciałam tam po śmierci Alice.
Sprawdziłam wszystkie akta i świadków. Nocna Akcja nie została spalona.
Może ty albo Alice popełniliście błąd.
Może ją podsłuchali?
Nie. Była zbyt dobra.
Ale jest to możliwe.
Odłóżmy zaufanie na bok. To nadużywane słowo.
Skupmy się na Alice.
Jej śmierć załamała cię. Mnie też, a byłam na drugim końcu globu.
Ale w Bangkoku nie ma spisku do odkrycia.
Akcja się sypnęła i tyle.
Możemy marnować czas, rozmyślając na tym.
Możemy też znaleźć zabójców Alice i odzyskać przejęte przez nich informacje.
Jedno wyklucza drugie.
Warren sprzedał informacje o programie eksperymentalnego uzbrojenia.
Wspólnej inicjatywie CIA i wojska.
Projekt „Naparstnica”. Mówi ci to coś?
Nie. Ale dowiem się, o co chodzi.
Puść jej nagranie.
Macie nagranie?
- Tak. Z Warrenem. - I mówisz mi o tym dopiero teraz?
O Bangkoku.
Jakie przekazałeś informacje?
Tajny program wojskowy zainicjowany na rozkaz CIA.
To były informacje o jego początkach. Ale same teoretyczne bzdury.
Nic poważnego.
Zamknięto go lata temu.
Jaki program?
„Naparstnica”.
Eksperymentalna broń chemiczna...
Mobilki, ktoś ciśnie na północ?
Aleś głośny na tym oczku.
- Nieźle to sprzedałeś. - Typowa gadka z CB.
Tata Christiny zrobił mi chrzest bojowy i zabrał mnie w trasę na święta.
By się lepiej poznać.
Widzisz to?
- Wyłazić! - Ale już!
Na kolana!
Szybko!
Twarzą do gleby!
Spokojnie.
Nie wstawać!
- Gleba! - Macie nadajnik?
Markus? Co z nimi?
Mieli tu pozostać związani.
Nie słysząc żadnych imion, Elek.
To przez ciebie.
Nie!
Przenieście ich za drzewa.
Mosley rozmawia z CIA.
Wie o Warrenie, Alice i naszym śledztwie?
Przed Bangkokiem miał tylko podstawową wiedzę.
Rose chce zostać z tobą.
Kalifornia może poczekać, aż to się zakończy.
Jest tu w pełni nieoficjalnie.
Ale technologia, której użyła, by znaleźć Solomona i ciebie...
może się przydać.
To twoja decyzja.
Słucham.
- Nie powinieneś być sam. - Przywykłem.
Ja też nie chcę być sama.
Tak jest.
To co?
Jaka decyzja?
Zadbam o nią.
To byli Mosley i dyrektor CIA Gedney.
Nowy współpracownik CIA wykonał dziś zdjęcia Solomonowi Vedze.
- Kto to? - Abbas Mansuri.
Ambasador Iranu przy ONZ. Spójrz na dwa kolejne zdjęcia.
Na pierwszym z walizką, na drugim bez. Znajoma twarz.
Solomon Vega.
- Doszło do wymiany. - Chyba tak.
- Kto zrobił zdjęcia? - Noor Taheri.
Młodsza asystentka w irańskiej misji przy ONZ.
Chce otrzymać azyl w USA dla siebie i swojej rodziny.
Solomon mógł mu przekazać dane o „Naparstnicy”.
- Jak poznamy zawartość walizki? - Peter zapyta jutro Noor.
Przejmujemy jej sprawę.
To był najlepszy dzień, jaki spędziłem w Nowym Jorku.
Mnie też zapadnie w pamięć.
Dziękuję za lunch i odprowadzenie do domu.
Nie ma za co.
No to do jutra, Noor.
Musisz wybrać się ze mną do tej galerii, skarbie.
Jest tam jeden obraz,
który pięknie by wyglądał w naszej kuchni.
- Kolejny obraz? - Tak.
I bardzo go chcę.
To Markus. Daj mi chwilę.
CO USTALIŁEŚ?
Zabraliśmy wszystko. Wiem, że nie taki był plan.
Ale zaufaj mi, kuzynie.
Tak będzie lepiej.
Widzimy się jutro.
Napisy: Krzysiek Igielski