ANTERIORMENTE
O que nos disparou matou a miña compañeira.
E se Catherine e a Acción Nocturna están no allo?
Non me podo fiar de ninguén.
De min si, non?
Dixeches que a CIA me daba asilo e á miña familia a cambio de información.
Isto non me vale para nada.
Vin como se fixou en ti Javad.
- Non o coñezo. - Pois coñéceo.
Warren Stocker. É a clave de todo isto.
Dime o que saibas de a onde iría Warren.
Ver onde estivo diranos a onde vai.
Que faredes con meu pai?
- Vou coller o avión a California. - Colle o bus nocturno desde Chinatown.
Bangkok. Que información vendías?
Programa Dedaleira. Armas químicas experiment...
Diga.
Está ben rexeitar alguén por estar sobrecualificada?
SETE MESES ANTES
Que esteas aquí faime sospeitar.
Es moi amable, pero estou...
En serio. O soldo de programadora xefa non se achega ao de CEO.
Non quero máis cartos.
É moita menos responsabilidade.
Ti recrutaches para ese posto. Hai que choiar.
Vénme moi ben agora mesmo.
O de ser CEO non era o meu.
A ti véxote cómodo. Eu só quero escribir código. E son boa.
Contrátame e douche o que sei facer, sen preguntas.
AdVerse é o meu bebé. O meu código.
Seino.
Cando empezo?
Saímos cara á estación sur de Boston.
O que sexa máis grande ca unha mochila vai abaixo.
Os billetes.
Diga.
Peter Sutherland. Por fin. Moi difícil é dar contigo.
Quen é?
Irrelevante.
Chamo para facer un trato.
Abre, dilles aos meus homes o que che contou Warren
e a quen lle contaches todo isto.
Para que me disparen á cabeza?
- Algo así, si. - Por que ía aceptar esa merda de trato?
Porque entón Rose Larkin chegará sa e salva a Boston.
Ela... ela non sabe nada.
Irrelevante tamén.
Por que fas isto? Por que son eu unha ameaza?
Resolve o problema, Peter.
Nin sequera sei quen es.
Resolve o problema.
Espera, es... Es o home da parada de bus.
De Bangkok. O comprador de Warren. Tes a información que roubou.
E que?
Pódote identificar.
Moi ben.
Esperaba que un home listo coma ti correse a salvar a adorable Rose.
- Como a manques... - Mátasme.
Si...
enténdoo.
O de Bangkok foi mala sorte.
Non quero repetir o pasado, pero...
mandarei matar a Rose no teu sitio se non me queda outra.
- Vala matar faga o que faga eu. - Non tal. Prometido.
E son un home que cumpre as promesas.
Que che dean.
- Rose? - Peter?
- Onde estás? - En Chinatown.
No bus?
Na cola para subir.
Agóchate. Xa.
- Van por ti. - Quen?
O home de onte. O que nos disparou.
- Hai tres. - Corre!
Cruzou!
- Ide por ela. - Apartade!
Ei, Rose. Estás aí?
- Fuxín, pero séguenme. - Que tendas hai cerca?
Tarot, restaurante...
Ao restaurante.
Entrei, pero teño un detrás.
Agóchate na cociña.
Ala!
Veña!
- Non hai agocho. - Busca un coitelo e a saída.
- Peter, estás aí? - Dáme un momento.
- Rose, que pasa? Estás ben? - E ti? Que foi iso?
Estou ben. Onde estás?
Estou fóra, pero téñoos cerca.
Describe o que tes arredor.
Hai tendas, turistas, camisetas chorra.
Cambia de aspecto.
Vai por aí.
Despisteinos.
Merda. Ai, mi ma!
Está aquí.
- Grita socorro. - Socorro!
Cala a boca.
Pelexa, Rose!
Si, estou ben.
Fuxín, pero estame seguindo.
Rose? Rose!
Merda.
É Peter?
A SALVO! CON CATHERINE. VÉS?
Teño axentes profesionais buscándoo, pero atopáchelo ti.
Contactou el.
- Non. - Entón como? Tesme que levar onda el.
- Por que ía facer iso? - Vale xa.
Teño un axente de campo que ou está mal informado
ou perdeu a cabeza.
Non ten nin a metade de experiencia que espero dun novato,
así que tamén me preocupa el.
Dime como está.
- Leva demasiado tempo só. - Déixame axudarlle.
No parque da ponte de Brooklyn.
Grazas.
Mando os Servizos Secretos a levarte a California mañá.
Xa os tiven de escolta unha vez. Non foi moi alá.
- Isto é distinto. - Peter dirá que non.
Non manda el.
Escolleu el a Acción Nocturna, non ti. Non arrisques a túa vida.
Vou para a casa, pero déixame dicirllo.
- Ei. - Ola.
Estás ben?
- Si, estou ben. - Vale.
Nestas estamos despois de nove meses de confianza?
Catherine salvoume. Igual debías escoitala.
Como a atopaches?
Co fillo de Warren desaparecido, estaba vixiando a casa da exmuller e vin a Rose.
Seguina a Chinatown, a ver se te atopaba.
Pero topeime co antipático este. Quen é?
O que matou a Alice.
Se non os avisaches ti, como explicas a emboscada?
Quen sabía o da filtración?
Eu non tiven que ver.
- Demóstrao. - Non teño como.
Bangkok foi un desastre e non che debo explicacións.
Traballas ti para min.
Non traballo para quen non é de fiar. Nesa non volvo caer.
Pois escolliches mal a profesión.
E eu que teño que facer?
Ignorar que ti e Warren Stocker desaparecestes despois de morrer Alice?
Eu non tiven que ver coa morte de Alice.
E pódelo demostrar?
Deixa estar. Xa me apañarei eu só.
- Ven. - Acción Nocturna non vai así. Estás fóra.
Igual pode axudar. A min axudoume.
Vin o comprador de Warren en Bangkok.
Non sabía que era el ata hoxe. Ten el a información.
Son o único que viu o obxectivo, Catherine.
Necesítasme.
Necesito máis ca iso despois do de Bangkok.
- O de Alice? - Si.
Xa cho conto eu.
Alice era a súa compañeira, a súa adestradora, e matárona.
E Peter aínda me ten que contar como.
Separámonos.
Ela foi por el e eu quedei con Warren.
Cando deixou o pen drive, había un tipo observándonos que non pegaba alí.
Hoxe chamoume.
E podería saber máis, pero...
- disparáronlle a Warren. - O que? Cando?
Hai como unha hora. Logo mandaron os seus por Rose.
Warren deuche algo antes do disparo?
Non.
Pódesme sacar disto, pero el sabe que o podo identificar.
E que Rose é importante para min.
Teño que atopalo antes de que nos atope el.
Vale.
Pero vas ir atado en curto.
O FBI está pasando a foto.
A nosa busca inicial deu algunha coincidencia parcial, nada exacto.
Mándoche o expediente completo mañá.
Confírmame o nome e dime quen é o comprador para o que traballa.
Fai o teu traballo
ou xúroche que te mando de volta ao soto da Casa Branca.
Vouno rematar.
Boa decisión.
Mira por Rose ata que pense que facer con ela.
Non fales de min coma se non estivese.
Estou ben.
- Que? - Quedei sen cartos.
Aí tes para uns días.
A furgoneta non é segura.
Non o rasques.
Vamos.
- Ola. - Ola.
Non me perdas o xersei. Só teño tres.
Quería unha lavada.
Perdón pola tardanza.
Fun aparcar o coche de Catherine un barrio máis alá
por se lle puxo un rastrexador, pero collín unha pizza á volta.
Grazas.
Nada.
Que é iso?
É...
a confesión de Warren antes de que...
Mentícheslle a Catherine?
Non me fío da Acción Nocturna ata que saiba que non nos vendeu.
Peter, non todo o mundo é Diane Farr.
O home que te chamou parecía estadounidense, culto, algo presuntuoso?
Si. Por?
Chamoume a California preguntando se estabas ben.
Creo que me usou para dar contigo.
Perdoa.
Perdóame ti. Non quería...
Vou volver a California.
Catherine ofreceume protección e vouna aceptar.
Alí teño traballo, teño vida.
Xa quedaramos en que debía marchar.
Xa, pero iso foi antes de que fosen por ti.
Está boísimo.
Haleh di que lle sobra rosa.
A rosa sempre sobra.
Haleh xa esqueceu o sabor da casa.
Americana total.
Ti déixame aquí cando volvas para alá.
Leva a Noor, que eu quedo con Javad.
Si?
Non lle interesan as señoras casadas coma ti.
- Se lle gustases, acompañábate a ti. - Só foi un xesto amable.
Pídelle amablemente para saír e así quedamos os catro.
Xa me invitou a comer.
Sabíao.
Díxenlle que non. Vai moi rápido!
Vou do traballo ao traballo. E non podemos saír mentres está Abbas.
O amor ábrese camiño.
Bijan ten razón. Ti busca o momento e eu cúbrote.
Boteille un ollo á axenda de Abbas.
Non queda claro se mañá ten reunión.
Si, da unha ás tres.
- Para que? - Quen sabe. Axendouna el mesmo.
Pediu que mañá o escolte Javad.
Así que nada de amoríos, querida. Pero non perdas a oportunidade.
Ei, Rose.
Ei, son eu. Peter.
Estás ben?
Estás a salvo, estás ben.
Un trago e toda a noite en vela.
- Bos días, Javad. - Bos días.
Vémonos na oficina.
Falei coa miña familia onte á noite.
Que contan desde Isfahan?
Ven comer comigo e cóntoche o parte que me deu miña nai.
Cambiaches de idea, logo?
Encantaríame.
Pero teño traballo con Abbas á hora da comida.
Que rabia.
E mañá?
Mañá non podo.
Coa festa de Abbas e os preparativos para a Asemblea Xeral...
Hai moito que facer.
Si, para todos.
Pero, polo menos...
pódote acompañar á casa.
Sabes que?
Coñezo os mellores restaurantes persas da cidade.
A onde vas levar a Abbas? Podemos vernos por alí.
Mentres traballo, non.
Podo traballar á hora da comida
e comemos despois, cando volvas.
Non che importa esperarme?
Daquela, é unha cita.
Bos días.
Un mal soño?
Un pesadelo.
Estrés postraumático, se lle facemos caso a Gretchen.
Quen é Gretchen?
A miña psicóloga.
Empecei con ela despois de todo o que pasamos.
Alégrome de que fales diso con alguén.
Non falei moito.
Non quería revivir todo aquilo.
Ninguén entendería o que pasamos.
Só ti.
A terapia tenme axudado a controlar os pesadelos, ata esta noite.
Eu aínda soño coa morte de Alice.
Como era?
Gustábanlle os chistes verdes
e o queixo fundido. Era...
Era normal.
Si.
Habiádesvos caer ben.
O tipo que te atacou...
foi o que a matou.
E...
eu...
non o puiden impedir.
Vas estar ben, Rose, si?
Es unha loitadora.
E se non dou loitado máis?
Quero que aceptes a oferta de protección de Catherine.
Tes que ir para a casa.
Aquí comigo non estás segura.
Ola.
Perdo as chaves seguido.
Unha amiga recomendoume un localizador ou algo así.
Unha pregunta.
Que alcance ten?
Conexión por satélite, boa batería, vén cunha app.
Vale para chaves, cans ou mesmo mozos infieis.
DISPOSITIVO RASTREXANDO
Vaia, vaia!
Entrega a domicilio. Que sorte! Xusto a tempo. Ía saír.
Tome. Está o día fresco.
Moi atento pola túa parte, Noor. Perdón, señorita Taheri.
Por favor, chámeme Noor.
Grazas, Noor.
Oxalá a miña Shirin me saíse coma ti, pero a miña filla é unha testana.
Nunca tratou o seu pai co debido respecto.
Eu era terrible á súa idade.
Esa foto é de hai décadas.
Seguen tendo relación?
Grazas pola axuda, Srta. Taheri.
O resto vai no armario. A porta do estudio pecha soa.
Claro.
Leva anos usando diferentes identidades.
Warren chamoulle Arthur. Se lle deu el o nome, será un alias.
Non me tes que axudar, Rose.
Son a única que te dei atopado.
E a única con acceso a un motor de busca patentado.
Prefiro axudarche e non esperar sentada a ir para a casa.
A identidade real debía existir na rede antes das falsas.
Buscamos resultados antigos?
Podo limitar a busca, excluíndo todos eses nomes,
a resultados anteriores a eles.
O protocolo ese de márketing podería ser perigoso nas mans equivocadas.
Pero isto non é AdVerse.
O código base si, pero engadinlle o da localización.
- Artoun nunca o usaría así. - Pensaches en dirixir a NSA?
DISPOSITIVO RASTREXANDO
Todo recto na intersección e reduce.
Creo que chegamos.
Aquí está ben, por favor.
Terrible.
- Perdoa. Outra, por favor. - Tomás, non. Teño que volver.
O de Asuntos Exteriores non dá co baño sen min.
Non é diplomático rexeitar unha copa dun aliado.
Foder coas mesmas tías en Oxford noutra vida non nos fai aliados.
"Irmáns" paréceme máis exacto. E non pasou tanto tempo.
- Aquí ten. - Grazas.
- Elliot, perdoa que cho volva preguntar. - Non preguntes. A resposta non cambia.
A miña nación necesita un líder.
- Xa o teñen. - Un réxime de monicreques.
Un parche ata que o Consello da ONU vote como repartir o poder da miña familia.
Meu pai podrece na Haia cando podería levar estabilidade á rexión.
O voso secretario de Exteriores ten que entendelo. Se se reúne comigo...
O seu papel é protexer os intereses británicos,
non apelar á Corte Internacional en nome dun...
con perdón, criminal de guerra perigoso.
- É máis complexo. Os americanos... - Para.
Déixate de acusacións infundadas.
Non vou arriscar a carreira polo mamón de teu pai.
Colle os seus cartos, compra un iate
e fode con Sloane pola costa de Amalfi adiante.
Éche hora de mirar por ti, Tomás.
Elliot Cooke, borrachuzo!
As doce da mañá e xa vas peido. Que malo.
A culpa é do teu mozo. Eu a protestar e el a invitar.
Xa, é así de xeneroso.
Voume. Alégrome de verte, Sloane.
A ver...
Elliot sempre foi un covarde.
Por que non sobes, amor?
E ensínoche o que merquei.
Veña.
Subo agora.
Aí tes.
Grazas.
Só un resultado?
Unha páxina escaneada dun xornal de hai seis anos.
O obituario dun marine falecido chamado Solomon Vega.
Di que lle queda unha irmá, Celeste.
Non temos ningún Solomon Vega na lista, así que...
Non lles debía constar ao FBI ou a Defensa como exmarine?
Se alguén borrou o expediente, non. Hai algo máis?
CONEXIÓN INTERROMPIDA
Iso non debía pasar. Perdoa.
CONTA INHABILITADA
Merda. Un momento.
Si.
Ola, Artoun, íate chamar.
Que fixeches co meu código?
Estiveches activa, pero borráronse todas as buscas.
Quen é o tipo ese que buscas? Isto é cousa de Adrien?
O investidor? Claro que non.
Dixo de buscarlle outros usos e píllote usando AdVerse para espiar a xente?
Estasme a facer unha xogada por detrás?
Non. É que miña nai volveu desaparecer
e pensei que podía usar os datos de AdVerse para buscala e igual así...
Revogueiche o acceso a AdVerse.
Volve a California e falamos de se aínda tes traballo.
Entendido.
Vémonos pronto.
DATOS DA PROPIEDADE
Ei.
Teño o enderezo da irmá de Solomon. Queres ir dar unha volta?
Si.
Non o entendo,
porque só fai mandarme vídeos de gatos.
Xa, xa... Xusto.
Todo ben no choio?
Si, todo ben.
Antes non me contestaches
ao de montarte pola túa conta.
Lembro que tiñas ideas boas.
Co meu historial, aos investidores non lles interesou moito.
Tiven unha oportunidade ao principio, pero deume un ataque de pánico na reunión.
Síntoo, Rose, vaia merda.
Non pasa nada. Acabou indo ben.
Só son...
Un elo da cadea?
Programadora xefa, grazas.
Por se serve de algo, a túa versión de AdVerse é unha pasada.
Esperemos que o teu xefe o vexa.
Preciso volver ser eu, mirar como seguir e aclarar as ideas.
Valo conseguir.
Grazas, coach.
Ola. Recibiches as fotos?
Recibín, si.
Recoñécelo? É importante?
Nunca vira ese home e as outras fotos non me din nada.
O maletín! Levábao o home ao entrar e Abbas ao saír.
Sabes que intercambiaron?
Non. Pensei que as fotos serían...
Non din nada.
É un descoñecido cun maletín calquera con sabe Deus o que dentro.
Isto é unha broma para ti?
Non. Preciso sacar a miña familia de Irán. Tes que axudarnos, por favor.
Está claro que non nos podes dar nada substancial.
Por que non tiras co móbil e esqueces que nos coñecemos antes de que acabes mal?
E se atopo o que ten Abbas?
O que hai dentro do maletín.
Non cho recomendo.
E se o atopo, saco fotos e esa información vale algo?
Se tes algo que ensinarme, eu bótolle un ollo,
pero non che estou pedindo que fagas nada.
De feito, recoméndoche que non o fagas.
- Sorte. - Grazas.
Haleh, non me pases chamadas por agora.
- Déixame a min. - Grazas.
Aínda tes fame?
- Ola. - Ola.
Si, moita.
Vai saíndo, vou agora.
Vale.
- Wrigley. - Ola.
Ven.
Tranquilos, é boíña.
Perdoa que te molestemos. Son Paul, esta é Ruby.
Queriamos falar co sarxento Vega.
Meu irmán está morto.
Síntoo moito. Se o chegamos a saber, non...
É que meu pai era marine e foi o comandante de Vega un tempo.
Meu pai morreu hai uns meses
e eu quería contactar cos homes que tivo ao mando.
Papá sempre dicía que os marines eran unha familia e eu estraño a miña.
Vale. Pasade, logo.
Isto é xabón?
Natural, ecolóxico e caseiro. Teño unha tenda online.
Hai unha tarxeta aí, se che interesa.
Mantenme ocupada.
Era guapo, non?
Si.
Falouche algunha vez de meu pai, o sarxento maior Don Casey?
Non lembro.
Seguro que estaba ao seu mando?
Non estou segura de todo, pero o tempo cadra.
Meu pai foi catro veces a Afganistán desde 2002.
Solomon foi cinco.
Morreu en acto de servizo?
Suicidouse.
Síntoo moito.
Cando meu pai se xubilou, custoulle vivir sen aquela disciplina.
Meu irmán era un heroe.
Coma todos os que escollen o servizo.
Digo para min. Fóra de todo iso.
En que sentido?
Eu estaba cambiando unha roda, atropeláronme e quedei sen pernas.
E teu irmán estaba aí.
Solomon deixou o cargo para coidarme.
Sen a disciplina, como dicías ti, descarreirouse.
Pero segue coidándome.
Non tería a cadeira, a Wrigley nin a casa sen a paga que me deixou.
Que bonito que estivésedes tan unidos.
Estráñoo todos os días.
Xa.
- Podo coller unha tarxeta? - Si.
Finxir a súa morte para traballar para o comprador ese?
Entendería que Celeste está mellor sen el.
Ela non o cre.
Mira que hai aí.
Roubácheslle o correo?
- Vaime xulgar a raíña do furto menor? - Non te xulgo, admírote.
Vin o extracto da conta. Imposible que a irmá dun marine
poida vivir así dunha paga e dunha tenda online de xabóns.
Aquí, cometendo fraude postal.
Non é fraude postal ata que a abres, así que es ti a que o está cometendo.
A ver, recibe unha paga dos veteranos do exército,
algúns ingresos da venda de xabóns
e un bo pagamento recorrente dun sitio chamado KinCare Trust.
Solomon mira de que non lle falte diñeiro.
- Pode levarnos ao xefe. - A Catherine vaille gustar.
Escríbelle aí. Ponlle: "Solomon Vega."
Oe, antes deches moitos detalles.
Saíches cun marine ou algo?
- Eu non, miña nai. - O sarxento maior Don Casey?
Si. Sempre contaba unhas historias incribles.
Sempre me tiña lambonadas na guanteira.
- Moi ben me caía. - Que foi del?
Miña nai púxolle os cornos. Pasámolo fatal e non o volvín ver.
Miña nai éche así.
Catherine dime que te convenza para quedar.
Ben feito. Temos que quedar xa.
Onde?
Ponte de Brooklyn, embarcadoiro do ferry.
Vainos levar unha hora ou así.
Ben. Os axentes Yared e Shulenberger, dos Servizos Secretos,
recóllente e lévante a California.
Chelsea Arrington non pode?
Está coa campaña, cun dos candidatos á presidencia.
E se quixese quedar?
Sei que pensades que é mellor que marche,
pero sentinme máis segura estas 12 horas que nos últimos nove meses.
Peter quedou contigo onte á noite por min.
E a morte de Alice...
segue afectándolle.
E a ti tamén che afecta.
Fálao con el. Dálle algo de ti para que non se sinta tan só.
Son supervisora, non psicóloga.
Lerías algún informe longo e aburrido sobre o que vivimos,
pero non tes nin idea do medo que pasamos.
Eu busquei axuda.
A el illárono co seu trauma nun avión.
Só sodes ti, túa nai e teu irmán?
Si.
Meu pai morreu hai uns anos.
Síntoo.
De que?
É unha cita ou un interrogatorio?
Que diferenza hai?
Non, perdoa.
Era broma.
Miña nai insiste tanto que xa nin o intento,
pero as citas dánseme fatal.
Méteche presión?
Polos netos, sobre todo.
A miña está demasiado ocupada criando o meu irmán.
Pero Farhad acaba de facer os 18, así que...
A piques de facerse un home, un soldado.
Dálle a túa nai un mes co niño baleiro e empezará a comerche a cabeza.
Eu creo que...
por fin...
convencín a miña de que traballo tanto
que non teño tempo para o matrimonio.
Pois ben que me pediches para saír.
Pedíchesmo ti!
- Eu? - Si, pedíchesmo ti!
Ves o fallo que cometiches?
Téñoos cometido peores.
Sabía que estarían aquí hoxe.
Como sabías...?
O zulbia non é o de Maison Chai, pero é o mellor que probei en Nova York.
Coñeces ben a cidade.
Voulle collendo o gusto.
Pero estou desexando volver a Isfahan.
A onde fuches antes?
Cerca de Washington Heights?
Percorrín a cidade toda.
Recoller o da tinturería,
entregar uns documentos,
comprar material de oficina...
Todos eses traballos que pasan desapercibidos.
Grazas por todo o traballo.
Non pasa desapercibido.
Grazas.
Imos, logo. A que esperas?
Invítame a un doce.
Celeste Vega aparece na base de datos da VA
como beneficiaria do seguro de vida de Vega,
pero é a única mención a Solomon que atopei.
O seu nacemento, morte, expediente militar...
todo borrado do noso sistema.
Alguén se esforzou para facelo desaparecer.
Rose e eu estivemos coa irmá.
Recibe pagamentos dunha empresa, KinCare Trust, todos os meses.
- Sigue os cartos... - E atoparás o pagador. Xa o pillo.
Mirareino.
- Pero ti tes que... - Non.
Primeiro cóntame o de Bangkok.
Se imos traballar xuntos, necesito poder confiar en ti.
Despois de morrer Alice, voei alá,
revisei os expedientes, falei coas testemuñas.
A Acción Nocturna está intacta.
Igual ti ou Alice cometestes un erro.
- Será que a oíron? - Non. Era demasiado boa.
Non é imposible.
Deixa a confianza a un lado. É unha palabra moi manida.
Ímonos centrar en Alice.
Sei que che afectou moito. A min tamén, estando a dous océanos.
Pero non hai conspiración que desvelar en Bangkok.
Foi só que saíu mal.
Podemos perder o tempo preguntándonos por que
ou unirnos para atopar os que a mataron e recuperar a información que levaron.
As dúas cousas, non.
O que vendeu Warren en Bangkok era sobre armas experimentais.
Unha operación da CIA co exército. Programa Dedaleira. Ese nome sóache?
Aínda non. Pero soarame.
Ponlle a cinta.
Hai unha cinta?
Si. De Warren.
E dismo agora?
Bangkok.
Que información vendías?
Había un programa militar secreto iniciado a petición da CIA.
Era un expediente das fases iniciais. Eran merdas teóricas, nada serio.
O programa clausurouse hai anos.
Que programa?
Programa Dedaleira.
Sobre armas experimentais químicas...
Os da ruta do norte, atentos?
10-2, alto e claro.
- Moi auténtico. - É a xerga da emisora.
O pai de Christina levoume a un choio de longa distancia no Nadal, a novatada.
Para coñecernos, disque.
Ves iso?
- Fóra! - Fóra do camión! Xa!
- De xeonllos! - Rápido!
Mirade para abaixo!
Non pasa nada.
Abaixo!
- No chan! - O rastrexador?
Markus, que facemos con eles?
Dixéronche que os ates ben e os deixes aí.
E que nada de nomes, Elek.
Isto é culpa túa.
Non. Non!
Tirádeos detrás das árbores.
Apurando.
Mosley está falando coa CIA.
Sabe o de Warren? O de Alice e a investigación?
Só o necesario, ata que a cousa descontrolou en Bangkok.
Rose quere que a protexas ti.
Non hai nada en California que non poida esperar.
Non ten ningún papel oficial.
Pero a tecnoloxía coa que identificou a Solomon e te atopou...
podería ser útil.
Decides ti.
Si?
- Non debías estar só. - Estou afeito.
Eu non quero estar soa.
Entendido.
Entón, que?
Protéxoa eu.
Eran Mosley e o director da CIA, Gedney.
A nosa busca de Solomon Vega
devolveu unhas fotos sacadas hoxe por un recurso novo da CIA.
Quen é ese?
Abbas Mansuri, o embaixador iraniano ante as Nacións Unidas.
Nas dúas fotos seguintes,
na primeira cun maletín e na segunda sen el, recoñeceralo.
Solomon Vega.
- Intercambiaron algo. - Iso parece.
Quen sacou a foto?
Noor Taheri,
unha asistente na misión iraniana da ONU
que busca asilo para ela e a súa familia nos EUA.
Solomon puido darlle a Abbas o do Dedaleira.
- Como sabemos que hai no maletín? - Mañá pregúntallo Peter a Noor.
Imos coller o seu caso.
Hoxe foi o mellor día desde que estou en Nova York.
Foi un día memorable.
Grazas pola comida e por acompañarme á casa.
De nada.
Ata mañá, Noor.
Tes que vir ver a galería comigo, querido,
porque hai un cadro en especial que quedaría bárbaro na cociña.
- Outro cadro máis? - Si.
E quéroo de verdade.
É Markus. Un momentiño.
MENSAXE DE VOZ
Collémolo todo.
Non era o plan, xa o sei, pero fíate de min, primo, é mellor así.
Ata mañá.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández