POPRZEDNIO
Marnowałeś się w tej piwnicy.
Zostań nocnym agentem.
To nasz cel?
- Może przekazać dane. Poznajesz go? - Nie.
Biorę nowego. Idź za Warrenem.
Zostawił coś.
Idę do ciebie.
Wykryli mnie!
Cholera! Mnie też!
ŚCIŚLE TAJNE
- A Peter? - Nie namierzyliśmy go.
A co sypnęło się w Bangkoku?
Jego szkolenie przyśpieszono. Za szybko wysłano go w teren.
Uważasz, że to on zawiódł?
Kto mówi?
- Szukam Petera Sutherlanda. - Skąd go pan zna?
Otrzymałaś telefon w jego sprawie od obcej osoby.
Gdy znajdziemy go, dam znać, że jest bezpieczny.
Gdzie jesteś?
- Co tam? - Chodzi o tatę.
Nie gadałeś z nim?
- Przez Signal. - To ta aplikacja do rozmów?
JUTRO. WYMKNIESZ SIĘ MAMIE?
JASNE.
- Na glebę! - Potrzebujesz mnie żywego.
- Rose? - Peter.
O cholera.
Biegiem!
DZIEWIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
- Mam na imię Catherine. - Jesteś moim agentem prowadzącym?
Agentem przydzielonym.
Nocni agenci muszą prowadzić się sami.
Witaj w Tajlandii.
- Jak przygotowania w Niemczech? - W porządku.
Choć trwały dłużej, niż sądziłem.
Ale nie wyglądasz już na agenta.
Usunięcie tatuaży nie mogło być przyjemne.
Nie dali mi wyboru.
- Czytałeś podsumowanie misji? - Dużo tego nie było. Kiedy zaczynam?
Po kolei.
Mamy dowody na przeciek w placówce CIA w Bangkoku.
Wewnętrzne śledztwo nic nie dało.
Musimy poznać sprawcę i jego motywację.
- Ale tak, by agenci o tym nie wiedzieli. - Rozumiem.
To może też rozumiesz, dlaczego jestem sceptyczna
co do twojego powodzenia w Nocnej Akcji?
- Słucham? - Analizy i logistyka to nie teren.
Wiesz, że nie jesteś gotowy.
Do czego zmierzasz?
Daję ci szansę na zrezygnowanie z tej fuchy
i powrót do pracy w FBI.
Jesteś tu na mocy prezydenckiej decyzji.
Ominąłeś właściwą ścieżkę i standardową selekcję.
To wymagająca praca. Żaden wstyd nie być na nią gotowym.
Trzeba mieć to coś, by być nocnym agentem.
Rezygnacja to nie wstyd.
Wręcz przeciwnie.
Lepiej, żebyś podjął tę decyzję teraz, niż ja za ciebie później.
Poradzę sobie.
Peter, poznaj Alice.
- Cześć. - Miło, że jesteś.
Będzie cię nadzorować w tej misji. Słuchaj się jej.
Jestem delikatna.
Nadzoruję agentów w innych krajach.
Czasem wpadnę sprawdzić, jak ci idzie. Alice zdecyduje, czy wysłać cię w teren.
- Myślałem, że... - Wiem.
Ale najpierw trening.
Lecę. Informuj mnie na bieżąco.
Tak to wygląda?
Tak.
Brak biura terenowego, centrali, personelu i innej obecności.
Jesteśmy tu praktycznie jak cywile.
A właśnie, daj mi telefon.
Mój numer jest już zapisany.
Znasz lokalny numer alarmowy do Nocnej Akcji?
- Tak. - Super. Nie zapisuj go na tym telefonie.
W USA może i chodzą o nas słuchy, ale tutaj nie istniejemy.
Mogę zapisać parę prywatnych numerów?
- Zanim... - Chodzi o Larkin?
Czytałam twoje akta. Muszę znać cię na wylot.
- Bez urazy. - Nie szkodzi.
Ale obiecałem, że zadzwonię do niej...
Dam ci radę, bo sama się sparzyłam.
Jesteś nocnym agentem.
Związki są niebezpieczne.
Nawet dla normalnych ludzi, a my takimi nie jesteśmy.
Radzę ci nie utrzymywać żadnych prywatnych kontaktów.
Łatwiej odciąć się zupełnie.
Zastrzeżenia?
Nie, szefowo.
- „Alice”. Grzeczności zostaw Catherine. - Jasne.
Wydaje się surowa, ale zależy jej. A to rzadkie w tej branży.
Namawiała cię na początku do rezygnacji?
Nie. To ona mnie zrekrutowała.
Zajmiemy się tobą. Chodź.
NOCNY AGENT
Kto to?
Idź na koniec uliczki i znajdź drogę ucieczki.
Tędy!
Poczekaj.
Szybko!
Spróbuj odciąć im drogę.
Szybko!
Chodź!
Tam!
Co robicie?
Zabierz nas parę przecznic stąd.
Uber tak nie działa.
Na pewno?
No dobra.
- Jedź! - Szybko!
Jak źle jest?
- Przeżyję. - Widziałeś, dokąd uciekli?
- Jesteś cała? - Nie wiem. Co się stało?
- Opowiem ci w domu. - Czyli gdzie?
Nikt nie może wiedzieć, gdzie jestem.
Jak mnie odnalazłaś?
Przez zdjęcie w sieci.
Byłeś na tle selfie kobiety, która odwiedziła oddział ratunkowy.
- Potem zrobiłam już tylko swoje. - To znaczy?
Opowiedz, jak mnie znalazłaś. Ze wszystkimi szczegółami.
Właśnie próbuję.
Wybacz. Staram się zebrać myśli.
Ktoś próbował nas zabić.
Znowu.
Krwawisz.
Cholera.
- Pomóc ci? - Nie trzeba.
To tylko zakażenie.
Byłem na oddziale po antybiotyki.
Usłyszałam tam o schronisku, w którym byłeś.
A tamtejszy pracownik pokierował mnie na boisko do koszykówki.
Tam spotkałam dzieciaka, któremu ukradłeś telefon.
Namierzyłam numer, a potem ciebie.
Namierzyłaś?
Nikt inny nie wie, gdzie jesteś.
No dobra. Dzięki.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
No to... dlaczego chciałaś mnie odnaleźć?
Bo nie odzywałeś się od dziesięciu miesięcy.
Nagle dzwoni ktoś obcy i pyta o ciebie.
Przestraszyłam się.
- Kto to był? - Jakiś facet.
Mówił, że masz kłopoty i chce ci pomóc.
Odezwałam się do Travers i spotkałam się z taką Catherine.
Mówiła, że pracujesz dla niej.
- Rozmawiałaś z nią? - Tak.
- Co powiedziała? - Nic.
Zadała mi serię pytań, na które nie znałam odpowiedzi.
Nie wiedziałam nawet, czy żyjesz.
Powiesz, co się dzieje?
Nie mogę cię w to wmieszać.
Dzwonili do mnie, szukając cię.
Pół godziny temu strzelano do nas.
Trochę już wmieszałeś.
Co z tobą? Dlaczego ukradłeś ten telefon?
By go namierzyć. To Warren Stocker. Ojciec tego dzieciaka.
- I klucz do całej sprawy. - Jakiej sprawy?
O czym mi nie mówisz?
Miesiąc temu posypała mi się misja.
To miała być tylko inwigilacja.
Namierzenie osoby od przecieku w CIA i chętnego na te dane.
Ale...
wyszło coś jeszcze.
Bo był tam gość, który dziś do nas strzelał.
Zaskoczył nas w miejscu ewakuacji, o którym wiedziała tylko Nocna Akcja.
I... zabił moją partnerkę.
- Boże. Przykro mi. - Catherine mogła zdradzić.
Nocna Akcja może być spalona.
I dopóki tego nie ustalę...
nie mogę zaufać nikomu.
Poza mną, prawda?
Poza tobą.
Ale nie może być jak ostatnio.
Nie będę mógł cię chronić.
Nie chciałam ci przeszkodzić.
Próbowałam ci tylko pomóc.
I gdybyś się nie zjawiła,
nie zobaczyłbym tego drugiego gościa, więc...
Więc tak jakby uratowałam ci życie.
Odpocznijmy.
Wrócimy do tego rano. Idź do łóżka, ja przekimam na kanapie.
Ja wezmę kanapę.
Rose, będziesz bezpieczniejsza za dodatkowymi drzwiami.
No tak.
- Rose? - Tak?
Gdy następnym razem ruszysz za kimś, nie wkładaj butów na obcasie.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
Ciężko jest wybrać się do Iranu z dwójką dzieci.
Ale w tym roku spróbuję zabrać je na dwa tygodnie na północ do ich babci.
- A pan? - Badania, o które pan prosił.
- Proszę zostawić. - Dobrze.
Podupada na zdrowiu. Nie chcemy zwlekać.
- Panno Taheri. - Tak?
W kuchni potrzebują pomocy. Dałem im znać, że pani przyjdzie.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Chwała Bogu.
Proszę o chwilę uwagi.
Dziękuję.
Wasze działania wpływają na postrzeganie naszej misji oraz całej ojczyzny.
Z racji zaplanowanych na przyszły tydzień obrad Zgromadzenia Ogólnego ONZ
proszę wszystkich o stosowne zachowanie,
ponieważ wszyscy będziemy pod lupą.
Przypominam też,
że ze względu na paranoję Amerykanów względem Iranu
wszyscy członkowie personelu
mają zakaz opuszczania miasta.
Jeśli ktoś ten zakaz złamie, zostanie przez nich zatrzymany
celem przeprowadzenia przesłuchania, a następnie deportacji.
Jak niektórzy z was już wiedzą,
Hooshang musiał wrócić do domu z powodu nagłej sytuacji rodzinnej.
Jeśli macie jakieś pytania na temat naszych procedur bezpieczeństwa,
odpowie na nie Javad Rahmani.
To nasz nowy szef ochrony.
Dziękuję.
Noor.
Zostaw to ekipie sprzątającej.
To nie problem.
Ambasador chyba nawet woli bałagan.
Przywykłam do sprzątania po młodszym bracie.
Nie jesteś siostrą Abbasa, tylko jego asystentką.
Nie psuj opinii drugiej asystentce.
Widziałam na tobie wzrok Javada.
Na tym polega jego praca.
- Skupił się tylko na tobie. - Haleh.
Jesteś tu jedyną niezamężną kobietą.
Ma dobrą pracę i piękne włosy. To świetna partia.
- Nie znam go. - To go poznaj.
Ty też jesteś dobrą partią. Nie widzę tu minusów.
Haleh, do której godziny należy je oddać do pralni?
Do 13.00.
Tak?
No to jedź.
Za dziesięć minut jest briefing. Miałam przygotować notatki.
Ja to zrobię w przerwie na lunch.
Dziękuję, panno Taheri.
Podziwiam pani inicjatywę.
Prosiłam cię o coś.
- Co robisz? - Spokojnie.
Nic się nie działo.
Nie powinnaś tego przeglądać.
Warren Stocker, tak?
Jestem już blisko.
Komercyjne systemy rozpoznawanie twarzy dają wiele fałszywych trafień,
ale mam kilka prawidłowych z terenu miasta.
Wszystkie z ostatniego tygodnia.
O w mordę. Co to?
Nie mogłam spać.
A gdy tak się dzieje, muszę czymś zająć myśli.
Uznałam, że odnajdę go tak samo, jak odnalazłam ciebie.
Muszę tylko przerobić interfejs, by uwzględniał więcej parametrów.
Interfejs czego?
O czym ty mówisz, Rose?
Pracuję przy tworzeniu AdVerse, oprogramowania do marketingu.
Pozwala przeszukiwać sieć z użyciem dowolnych parametrów.
Teksty, zdjęcia, miejsca. Cokolwiek mu podrzucisz, zawęża sprawę.
Podrasowałam go, by cię znaleźć.
A tu mam info o twoim gościu. To z zeszłego wieczoru.
Wraz z lokalizacją.
Wracał do miasta.
- To on. - I klatka z kamery ulicznej.
Nie wiem, gdzie udał się potem.
- Chwileczkę. W ogóle nie spałaś? - Niezbyt. Ale nie przejmuj się.
Tyle ustaliłam.
Program przeszukuje publicznie dostępne i zarchiwizowane dane.
Czyli to stare materiały. Minimum 12 godzin po fakcie.
- Zapomnij o czasie rzeczywistym. - Dla mnie to czad.
To twoja firma?
Tym się zajmujesz?
Napisałam większość kodu, ale nie.
Jestem tylko pracownikiem.
Myślałem, że chcesz założyć własną firmę i mieć pełną swobodę działania.
Tak, ale cóż.
Masz dziesięć miesięcy zaległości.
Posłuchaj.
Rose. Chciałem zadzwonić.
- W porządku. Nie muszę wiedzieć. - Nie, to nie jest w porządku.
Przepraszam.
Należało zadzwonić.
Wiem, że robisz coś ważnego.
- Ale potrzebujesz pomocy. - No tak.
Skoro nikomu nie ufasz, czemu nie odezwałeś się do Travers?
Bycie nocnym agentem nie jest jak czuwanie przy telefonie.
Nie mogę z tym do niej pójść, dopóki nie znajdę Warrena.
I ustalę, co i komu przekazał, oraz kto za to odpowiada w Nocnej Akcji.
Jeśli to Catherine, może mnie oczerniać u Travers.
Najpierw muszę mieć niezbity dowód.
Jak to jest?
No wiesz.
Być nocnym agentem?
Cieszyłeś się, wsiadając do samolotu.
Tak.
To jak bycie panewką w silniku.
- No spoko. - Nie jesteś autem ani nawet silnikiem.
Jesteś drobnym, ale ważnym elementem silnika.
I nie możesz zawieść.
Inaczej wszystko wokół ciebie zacznie się sypać.
A na to...
nie możesz pozwolić.
Jesteś na dobrym tropie.
Mało które miasto ma tyle kamer co Nowy Jork.
- Warren pewnie znów wypłynie. - Zobaczymy.
Mogę o coś spytać?
To jego dom?
Czy to tylko zapętlony obraz z kasety VHS z 1995 roku?
Obecnie nie mam dostępu do sprzętu inwigilacyjnego FBI,
więc zostaje mi to.
Czyli kupiłeś tanie kamerki z jakiegoś przedpotopowego sklepu?
Ale działa.
Na to wygląda.
Ale nie, mieszkał tam kiedyś,
ale przez rozwód stracił mieszkanie i opiekę nad Ethanem.
Wyrobił fałszywe paszporty dla siebie i niego.
Myślę, że chce go zabrać i zniknąć.
Czyli wiesz, że ojciec Ethana chce z nim uciec,
ale czekasz na to, nie informując policji?
To mój jedyny trop.
Ochronię Ethana.
Coś się dzieje.
Jadą na jego mecz.
- Gra w play-offach. - Skąd wiesz?
Trochę go trenowałem.
- Trenowałeś czy okradałeś? - Uczyłem się od najlepszych.
- Dokąd idziesz? - Warren może spróbować go porwać.
- Zostań tu, a gdy wrócę, spadamy stąd. - Nie, nie zostanę tu sama.
Nie słuchałaś? Nie mogę zabrać cię ze sobą.
- Nie ochronię cię. - Nie mogę być sama.
No i mogę ci pomóc.
Lepiej być z tobą czy sama?
Ethan! Cześć, koleżko.
Co się dzieje?
Iść po niego?
- Co ci się stało? - Nic.
Paskudny upadek. Miło cię widzieć.
- Ciebie też. - Posłuchaj.
Mieliśmy spotkać się później,
ale musimy ruszać już teraz, jeśli mamy spędzić razem czas.
- A mój mecz? - Niestety cię ominie.
Ale musimy iść już teraz.
Chodźmy.
Ethan? Nadal tu jesteś? Mecz się zaczyna.
- Chodź! - Ethan, co tu...
Warren. Co to ma być?
- Ethan, weź kurtkę. Zaczekaj na zewnątrz. - Chwileczkę. Idź do swojej mamy.
To ja jestem twoim ojcem. Idź już, a ja pogadam z Frankiem.
Ethan, zostań.
- To mój syn. - Łamiesz nakaz sądowy.
A ty złamałeś mi małżeństwo.
Ja służę krajowi, a ty ruchasz mi żonę?
Mieszkasz w moim domu? Z moim synem?
- I mnie pouczasz? - Pomyśl, co dla niego lepsze.
Szatnia.
- O cholera. - Pomogę mu. Idź.
Co się stało?
Warren zabrał Ethana.
- Dokąd może zmierzać? - David, co tu robisz?
- Co z Ethanem? - Patricia, jestem z FBI.
Powiedz, dokąd Warren mógłby go zabrać.
Nie wiem!
Spójrz na mnie. Jestem Rose.
- Pomogę ci. - Co się dzieje?
Chce uciec z nim z kraju, ale możemy go powstrzymać.
Chce go porwać? To szaleniec.
- Wezwijmy policję. - Warren jest już w drodze.
- Dokąd może zmierzać? - Nie mam pojęcia.
Gdy byliście razem, mówił o jakichś awaryjnych miejscach?
Tak. Mówił, że to norma w jego zawodzie.
- Wskażesz jakieś na mapie? - Może kilka.
- Masz coś? - Chce uciec z kraju.
Musimy zawęzić listę lokalizacji. Uwzględnię miejsca, gdzie bywał.
Może wtedy ustalimy, dokąd zmierza.
Dobra, zaczynamy.
Kojarzysz te miejsca?
- Chyba to. - Long Island?
Mieszkają tam moi rodzice. W Farmingdale jest stary motel.
Mówił, by w razie czego tam jechać.
- Co jeszcze tam jest? - Prywatne firmy.
- Małe lotnisko i akademie lotnicze. - On jest pilotem.
- Boże! - Powstrzymamy go.
Powiedzcie policji, co się stało.
Jedźcie do domu. Może Ethan uciekł i tam wraca.
PRALNIA
- Ile potrwa załatwianie dokumentów? - Najpierw zerknijmy na informacje.
Te są dla mnie bezwartościowe.
Skopiowałem je bezpośrednio w misji.
Dotyczą irańskiego programu dronowego.
O tym wszystkim już wiemy.
Mówiłeś, że w zamian za informacje CIA udzieli azylu mi i mojej rodzinie.
Po pierwsze, to ty zgłosiłaś się do nas. A po drugie – przydatne informacje.
Bez nich CIA nie musi nic dla ciebie robić.
Przykro mi.
Wiesz, co mnie spotka, jeśli mnie przyłapią?
Oczywiście. Ale to była twoja decyzja.
Myślisz, że pierwsza coś nam obiecujesz w zamian za jakieś korzyści?
- Znam tę grę. - Dla mnie to nie gra.
Mam tydzień na wyciągnięcie brata z Iranu.
A jeśli mam uciec,
nie mogę pozostawić jego i matki, bo zemszczą się na nich.
Chcemy ci pomóc, ale musisz na to zapracować.
Masz telefon ode mnie?
Jeśli natrafisz na coś dobrego, wiesz, jak się ze mną skontaktować.
Ambasador odbywa tajne spotkania z kimś z amerykańskiego wywiadu.
Skąd wiesz?
Słyszałam plotkę w pracy.
Plotkę.
Jeśli to prawda, to znaczy, że możecie mieć przeciek.
Jeśli to prawda, to znajdź dowód.
A może pomożemy.
Patricia?
- Tak. - Chcę porozmawiać o twoim byłym mężu.
- Złapaliście psychola? - Kim pani jest?
- Jestem z FBI. - David i Rose znaleźli Ethana?
- David i Rose? - Wasi agenci.
Ruszyli w pościg za Warrenem.
- Chodzi o niego? - Tak. To David.
Znalazł mojego syna?
- Daj telefon. - Nie mam go.
Na pewno? Nie mogą nas namierzyć.
Chyba przypadkowo zabrał go mój kolega.
- Kto? - David.
Trenował mnie.
To żaden kolega! Wykorzystał cię, by mnie dopaść!
By mnie skrzywdzić!
- Dokąd lecimy? - W bezpieczne miejsce.
A mama?
No dobra. Jeszcze mama.
Wiem, że dzieje się to szybko, ale wszystko będzie dobrze.
Wyjaśnię ci wszystko, gdy uciekniemy.
Zaczynamy na nowo.
Zaufaj mi. Ufasz mi?
No dobra.
Pomocy! Proszę mi pomóc na pasie.
- Zostań. - Szybko!
- Co się stało? - Przyjaciółka straciła przytomność.
Nikogo tam nie ma. Proszę mi pomóc.
Ethan!
Chodź ze mną.
Szybko!
Zostaw go!
Ethan!
- Co z nim zrobicie? - Odsyłamy go do mamy.
Taksówka już jedzie.
A mój tata?
Pracuję dla rządu.
- Dopuścił się złych rzeczy. - Nie słuchaj go!
On kłamie!
Peter, oszczędź mu tego.
Peter?
Nie masz na imię David?
Wiem, że jesteś teraz skołowany.
I uwierz – doskonale wiem, przez co teraz przechodzisz.
Przepraszam.
Nie zasługujesz na to.
Poczekaj! Proszę!
Ethan, wyjaśnię to!
Zaczekaj!
Kocham cię!
- Nie chcesz pogadać? - Daj mi spokój.
Ethan!
Twój tata będzie bezpieczny.
Obiecuję.
Przepraszam.
Może pan chwilę zaczekać?
Posłuchaj. Przepraszam, że zostałaś w to wmieszana.
Ale... bez ciebie nie znalazłbym Warrena.
Dziękuję.
O co chodzi?
Tylko pozostań dawnym Peterem.
Nie rób niczego, czego pożałujesz.
Ta furgonetka i mieszkanie?
To nie ty.
Gdy skończę, znajdę cię i wszystko wyjaśnię.
Dobrze.
Odstawię Ethana i wracam do Kalifornii.
Dobrze.
Mam prośbę.
Pojedź nocnym autobusem z Chinatown i poleć dopiero z Bostonu.
Tak będzie bezpieczniej.
- A ty? - Poradzę sobie.
Uważaj na siebie.
Co tu robisz?
Sprzątam.
Jesteś asystentką, tak?
Tak. Młodszą asystentką.
Chcę wywrzeć dobre wrażenie na ambasadorze.
Przepraszam, że zawróciłam ci głowę tak późno.
Jestem Noor.
Javad.
Już cię gdzieś widziałem.
Słucham?
Skąd jest twoja rodzina?
- Z Isfahanu. - Tak?
Moja też.
Dorastałem niedaleko ogrodu Ghadir.
Naprawdę?
Mijałam go w drodze do szkoły.
Od północy jest lokal z pyszną zoolbią.
Maison Chai?
Tak!
Mały świat.
Nie sądziłem, że tak bardzo zatęsknię za domem.
Ale teraz bardzo chętnie wybrałbym się na zoolbię.
W Nowym Jorku znajdziesz wszystko.
Nawet perskie specjały.
Zabiorę to.
Mogę odprowadzić cię do domu?
- To miłe, ale nie chcę sprawić kłopotu. - Ależ żaden problem.
Amerykańskie ulice bywają niebezpieczne. Zwłaszcza w nocy.
Mogę też zaczekać.
Jeśli musisz tu jeszcze coś dokończyć.
W porządku. Dziękuję.
Nie ma za co.
Zobaczę jeszcze syna?
Tu dyrektor Gedney. Jestem u wicedyrektora Mosleya.
Cóż tam knuje kierownictwo FBI i CIA? To na pewno nic dobrego.
Prezydent prosiła o przekazanie dzisiejszego cynku do CIA.
Kandydat na informatora z Nowego Jorku wspomniał o przecieku w wywiadzie.
Irańczycy mogli wejść w posiadanie tajnych informacji.
- Może to dotyczyć twojej sprawy. - Prezydent angażuje Nocną Akcję.
Warren Stocker wrócił tu, by sprzedać informacje Irańczykom?
Nie wiadomo.
Staramy się to ustalić.
Powrót do USA i kolejne przestępstwa, gdy już jesteś poszukiwany?
Cóż, byłby albo głupi, albo uparty.
Co to za potencjalny informator?
Dziękuję.
Nie polecam Times Square.
Ale to symbol Nowego Jorku.
To istny cyrk. Uwierz mi na słowo.
Jeśli chcesz lepiej poznać miasto, zajrzyj do drobnych sklepów.
Odwiedza je każdy. Można tam znaleźć wszystko.
Wierzę.
Dziękuję za odprowadzenie.
Do zobaczenia jutro w pracy.
Jasne.
A może w ramach lunchu pokażesz mi nowojorską kuchnię perską?
Zazwyczaj wtedy pracuję.
Rozumiem.
No to dobranoc.
Dobranoc.
Noor?
Tak?
Nie jesteś tylko asystentką.
Twoja praca jest ważna.
Rodzina na pewno jest z ciebie bardzo dumna.
Ethan.
Rodzice popełniają błędy.
Ale też cię kochają.
- Mamo! - Ethan!
Strefa autobusowa w Chinatown.
A nie chodzisz głodna?
Skąd, mamo. Nie martw się.
Wyglądasz blado. Pamiętasz, żeby jeść owoce?
Tak.
Chcesz je zobaczyć?
A chcę.
Proszę bardzo.
- To truskawki? - Tak.
Ale duże!
- Ile kosztowały? - Niewiele.
Można tu znaleźć pełno owoców i warzyw.
Nie są tak drogie jak u nas.
- To pewnie ładny widok. - Tak.
Chciałabym ci to pokazać.
Muszę zamieszać owsiankę.
Farhad! Pogadaj z siostrą.
Dzień dobry, braciszku.
- Kiedy wracasz? - Czyli brakuje ci mnie?
Brakuje mi drugiej osoby, która pomagałaby mamie w domu.
Słuszna uwaga.
Wiesz, co byłoby lepsze?
Co?
Gdybyś wpadł mnie odwiedzić,
nie mielibyśmy obowiązków.
Oprowadziłabym cię po mieście.
Byłoby fajnie, co?
Może kiedyś.
Tak, może kiedyś.
Jeśli zamierzasz mnie torturować...
Wiesz, że mój ojciec zrobił to, co ty?
Początkowo nie wierzyłem, ale to prawda.
Wiesz dlaczego?
By o ciebie zadbać.
Chciałbym w to wierzyć.
Ale nie mam pojęcia.
Wiem natomiast, że tego żałował.
Tuż przed śmiercią postanowił postąpić słusznie.
Ja to rozumiem.
Rozumiem, dlaczego ktoś chciałby poświęcić wszystko dla rodziny.
Nawet to podziwiam. Serio.
I jeśli mój tata zrobił to z takich pobudek,
to może nawet mu wybaczę.
A teraz posłuchaj.
Nie wiem, kiedy albo czy w ogóle zobaczysz jeszcze Ethana.
Ale mogę przekazać mu prawdę o jego ojcu.
Nie zamierzam cię torturować.
Ani zabić.
Nie jestem taki.
Jeśli nie odpowiesz na moje pytania, po prostu oddam cię w ręce FBI.
Oskarżą cię o zdradę.
A potem napiszą na nowo twoją historię.
I to, co postanowią opowiedzieć Ethanowi o tobie...
będzie jedyną wersją.
Możesz też szczerze i bez ociągania się odpowiedzieć na moje pytania.
A ja wyjaśnię wszystko Ethanowi. Obiecuję ci to.
Wyjaśnię mu, że jego ojciec na koniec postąpił słusznie.
Dobrze?
Dopilnuję, aby miał świadomość, że jego ojciec miał też dobre oblicze.
Ja nie dostałem takiej szansy.
- O czym chcesz wiedzieć? - O Bangkoku.
Jakie przekazałeś informacje i komu?
Miał na imię Arthur.
Ale pewnie było zmyślone.
Czułem, że nie jest kupcem, tylko pośrednikiem.
Był tam też inny gość. Wyróżniał się.
Brodaty, biały garniak bez krawatu.
Obserwował wymianę. Kim on był?
Nie wiem. Miałem kontakt tylko z Arthurem. Nie wiem, z kim współpracował.
Dlaczego miałbym kłamać w takiej sytuacji?
Dowiedzmy się.
Kto spalił Nocną Akcję?
Kto doprowadził do śmierci mojej partnerki?
Nie wiem. Jaką Nocną Akcję?
Pracowałem sam.
Rozumiesz?
Chciałem odebrać Ethana Patricii i temu...
dupkowi Frankowi.
Gdy wyjechałem z kraju, chciałem ją zabrać.
Nie chciała zabierać Ethana ze szkoły, więc wyjechałem sam.
A ona wdała się w romans z tym pieprzonym architektem.
Wniosła o rozwód, ale to mi zajebali opiekę?
- To... - Spokojnie.
Bangkok.
Co to były za informacje?
Cholera.
Tajny program wojskowy zainicjowany na rozkaz CIA.
To były informacje o jego początkach.
Ale same teoretyczne bzdury. Nic poważnego.
Zamknięto go lata temu.
Jaki program?
„Naparstnica”.
Eksperymentalna broń chemiczna...
Tak?
Napisy: Krzysiek Igielski