POPRZEDNIO
Słyszałeś o Nocnej Akcji?
I słusznie.
To tajny program śledczy w FBI.
Prowadzący te sprawy nazywani są nocnymi agentami.
- I mam takim być? - Chcę, byś odbierał telefon od nich.
Popracujesz, obsługując telefon, który nie zadzwoni, a twoja kariera ruszy.
- Ktoś tam jest. - Zadzwoń i powiedz: „Nocna Akcja”.
Tak?
- Nocna Akcja. - Kod?
- Długopis. Zegar. Drzwi. Ogień. - Pomogę.
- Odbieram wezwania od nocnych agentów. - Czyli szpiegów?
Mam cię za wszelką cenę chronić i zrobię to.
Rose!
Pamiętasz pierwszą rozmowę? Miałam walczyć z całych sił.
Proszę ciebie o to samo.
Znów zaatakują.
Chcecie zabić panią prezydent w Camp David.
- Wybuchnie! - Rzuć broń!
Wyłączcie silnik!
Nie wstawaj!
Peter!
Marnowałeś się w tej piwnicy.
Zostań nocnym agentem.
- Chciałabym wrócić do Kalifornii. - Do firmy?
Nowa nazwa i nowy początek. Wyciągnę wnioski.
- Dasz znać, gdy wylądujesz? - Nie wiem kiedy, ale zadzwonię.
PODSUMOWANIE MISJI TAJNE
BANGKOK, TAJLANDIA
Można to zrozumieć na opak. Wiesz, do czego zmierzam?
Że też w twoich ustach ma to sens.
Staram się.
- Racjonalizować. - Tak już mam.
- Czasem wygaduję głupoty. - Zauważyłam.
- Gotowy? - Tak.
- No dobrze. - Wróćmy do tego, o czym rozmawialiśmy.
Zapomnij.
Nie dokończyłaś opowieści.
- O zakładzie. - Tak.
Gość nie miał pojęcia o tym, że w dawnych czasach
byłam mistrzynią kręglarską w Wichita, w grupie do lat 12.
Imponujące.
Frajer zgodził się na zakład.
Z kolei ja nie wiedziałam,
że on był mistrzem stanu Tennessee w rozgrywkach seniorskich.
- Założyliśmy się. - I wyszłaś na frajera.
I to jakiego.
I dlatego mam wytatuowanego Shreka na dolnej części pleców.
Pełna klasa.
Co jest? Zauważył nas?
Nie. Ale sprawdza, czy jest śledzony.
- Ciągniemy miesiąc miodowy. - Jasne.
Masz wytarty kołnierzyk.
Trzeba zabrać cię na zakupy. Ubierasz się jak singiel.
Bo nim jestem.
I z taką koszulą już nim pozostaniesz.
- Opowiedz mi żart. - Żart?
Dla pozorów. Rozbaw mnie.
Puk, puk.
Kto tam?
Na nic nie wpadłem.
- Oddala się. - Dobra.
Pozostańmy trochę w tyle, żeby go nie wystraszyć.
Nie wygląda, jakby wybrał się na spacer.
Raczej jak agent CIA na misji.
- To nasz cel? - Tak się zachowuje.
- Jeśli odpowiada za wyciek... - Może chcieć przekazać kolejne dane.
Przekonajmy się.
Zaraz się z kimś spotka.
- Skąd ta pewność? - Faceci zawsze się zdradzą.
Nawet ty tak masz.
Co mnie zdradza?
Była wymiana?
Nie wiem. Nie zauważyłem.
Poznajesz go?
- Nie. - Cholera. Ja też nie.
Ruszaj. Bądźmy na łączach.
Biorę nowego. Idź za Warrenem.
- Bądź ostrożna. - Ty też.
- Pamiętaj o szkoleniu i misji. - Tak jest.
Uprzejmy do końca.
Uśmiech.
- Nadal przy nim jesteś? - Tak.
Zauważyłeś coś?
Poczekaj.
Zostawił coś dla kogoś.
Zostawiam go i idę do ciebie.
Gdzie jesteś?
Moment.
- Ktoś zrobił odbiór. - Kto?
Nie wiem. Pierwszy raz go widzę.
To chyba pendrive.
Nie zgub go.
Co się dzieje?
Nadal idę za gościem z pendrive’em.
Gdzie jesteś?
Na Sathorn Road.
Obok tej knajpy z niesmacznymi ostrygami.
Idę do ciebie.
- Peter? - Alice!
Wykryli mnie!
Cholera! Mnie też!
- Peter! - Nadal mnie ścigają!
Każę nas zabrać.
Tak?
- Nocna Akcja. - Kod?
Jezioro. Mydło. Kot. Strona.
Peter? Jesteś tam?
Poczekaj.
Dobra, mów.
Co jest, kurwa?
- Jak nas wykryli? - Nie wiem.
Jesteś cała?
- Tak. Nocna Akcja nas ewakuuje. - Skąd?
Wysyłają helikopter.
- Park Ramy VIII. Wiesz, gdzie to jest? - Tak.
No to zasuwaj tam.
Tak jest.
Proszę poczekać.
- Tak? - Nocna Akcja.
Kod?
Wąż. Chmura. Nóż. Poduszka.
Mokasyn?
Koliber nie żyje. Zastrzelili ją.
Jestem w magazynie przy parku Ramy VIII. Co najmniej trzech nadal mnie szuka.
Jeszcze pięć minut.
Nie mam tyle czasu! Połącz mnie z Reniferem.
Tak?
Dobra, połącz nas.
- Dalej. - Peter?
Znali miejsce ewakuacji.
Nie słyszę cię. Co?
Czekali przy pieprzonym punkcie ewakuacji!
- Czemu była potrzebna? - Ktoś dał im cynk.
- Wiedzieli. - O czym?
O wszystkim!
Catherine, lepiej pomyśl, kto oprócz ciebie wiedział o misji,
bo ktoś nas wystawił.
Ale jesteście cali?
Alice nie żyje.
Co?
Nie żyje.
Granat!
Biegnie w stronę rzeki.
ŚCIŚLE TAJNE WYDZIELONE INFORMACJE
NOCNY AGENT
- Kiedy mi się polepszy? - A nie zanotowałaś postępów?
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Są zbyt wolne.
Terapia to nie wyścig, Rose.
Przepracowanie traumy wymaga czasu.
Koszmary ustały, prawda?
Nie do końca.
Ale pracuję nad tym.
Unikam stresujących sytuacji.
Uprawiam jogę, piszę dziennik uczuć.
Kiedy lęki ustaną?
Chcę... znów poczuć się sobą.
Nawet po tak wielu miesiącach nadal unikasz pewnych tematów.
Nie tak powinno to działać.
O pewnych rzeczach nie mogę rozmawiać.
Chciałabym coś zaproponować.
Słyszałaś o terapii EMDR?
Jest nowa i ma swoich krytyków,
ale uważam, że tobie mogłaby pomóc.
- Rozmawiałabyś z kimś innym, ale... - Moment.
Wyrzucasz z terapii?
EMDR wymaga przeszkolenia, którego nie posiadam.
Musisz być gotowa się odsłonić.
A przynajmniej bardziej niż u mnie.
No dobrze.
Uważamy, że AdVerse to rewolucyjne rozwiązanie.
Nasz algorytm łączy dane na poziomie, którego nie oferują inne firmy.
ZAGRANICZNY – NIEZNANY
Nadal słucham.
Jakieś 15 lat temu zrobiono panu zdjęcie przy stanowisku ochrony.
Przepraszam.
Jakieś 15 minut temu.
No tak.
AdVerse może porównać je z danymi w mediach społecznościowych,
zidentyfikować pana...
i porównać te dane z...
Z...
Mój główny programista chce powiedzieć, że AdVerse używa zdjęć i danych osobowych
do stworzenia dokładnego profilu reklamowego
opartego na wyszukiwaniach zakupowych, opiniach o produktach, hobby...
- Inni też to oferują. - AdVerse to przebija.
A ja mam dać wam 50 milionów i uwierzyć na słowo?
AdVerse jest lepsze.
Nasze profile klientów są bardziej precyzyjne.
Firmy będą słono płacić za możliwość takiego targetowania swoich klientów.
- Macie już z jakimiś umowy? - Nie.
Korzystamy z publicznie dostępnych danych.
No nie wiem. To wyzwanie dla inwestora.
Jest sporo dobrych ofert. Nawet jeśli wasza jest lepsza.
Nie kupiły mnie zastosowania w marketingu, ale interesują mnie surowe dane.
Co jeszcze potrafi ten program?
Wybaczcie.
Przepraszam za nią. Nie jest dziś sobą.
Inżynierowie. Wszyscy to przerabialiśmy.
Tak?
Z kim rozmawiam?
- Żegnam. - Szukam Petera Sutherlanda.
Wie pani, gdzie go znajdę?
Skąd go pan zna?
Ma kłopoty, a ja chcę mu pomóc.
Gdzie on jest?
Rozmawialiście ostatnio?
Nie. I z kim rozmawiam?
Skąd pan wie o Peterze? Jakie kłopoty...
Nie powinienem był dzwonić, ale wiem, że zależy pani na nim.
- Jeśli się odezwie... - Co z nim?
Zadzwonię za parę dni, by spytać, czy się odzywał.
- Do usłyszenia. - Skąd pan...
BIAŁY DOM
Rose Larkin.
Tak.
Jestem Catherine. Przejdziemy się?
Pani prezydent wysłała mnie do ciebie na drugi koniec kraju.
No i oto jestem.
Dziękuję. Znasz Petera Sutherlanda?
Pracuje dla mnie.
Jest cały?
Obecnie nie wiemy nawet, gdzie jest.
Zerwał z nami kontakt miesiąc temu.
Opuścił Nocną Akcję?
Jestem tu, bo otrzymałaś telefon w jego sprawie od obcej osoby.
- Zgadza się? - Tak.
- Nie przedstawił się? - Nie.
Co dokładnie powiedział?
Że Peter ma kłopoty. Pytał, gdzie jest.
Kiedy ostatnio rozmawialiście?
Dziesięć miesięcy temu. Gdy zaczynał nową pracę.
Ale nie porzuciłby tak ważnej misji bez dobrego powodu.
Co się stało?
- Wystąpiły komplikacje. - Jakie?
- Żyje? - Tak sądzimy.
- Tak sądzicie? - Martwi mnie teraz jego stan psychiczny.
- Wciąż przyzwyczajał się do pracy. - Co robicie, by mu pomóc?
Co tylko możemy, ale jest wyszkolony w ukrywaniu się.
Jak wiesz.
Czy człowiek, który do ciebie zadzwonił, miał obcy akcent?
Cóż, brzmiał jak Amerykanin.
W porządku.
Jeśli znów zadzwoni,
będę pod tym numerem.
To numer do Nocnej Akcji?
Nie.
I masz też od razu dać mi znać, jeśli skontaktuje się z tobą Peter.
- Miłego dnia. - Nadal mam pytania.
Nie miałam czasu na tę podróż. Jestem tu wyłącznie z woli pani prezydent.
- Punkt dla ciebie. - Dobra...
- Ale muszę wracać do pracy. - Co robicie, by go odnaleźć?
Jako jedna z niewielu osób wiem, co wydarzyło się rok temu w Camp David.
Znam twoje zasługi.
I za to...
masz moją dozgonną wdzięczność i szczery szacunek.
Ale jesteś cywilem. Nie jesteś jedną z nas.
Nie jesteś w tej rodzinie.
- Nie otrzymasz odpowiedzi. - A jeśli prezydent Travers uważa inaczej?
Nie uważa. To jednorazowa przysługa. Nie wierzysz? Zadzwoń do niej.
Gdy znajdziemy Petera, dam ci znać, że jest bezpieczny.
Ale na razie...
wyrzuć Nocną Akcję ze swojej pamięci.
ZAPISZ NA URZĄDZENIU
PRZESYŁANIE OBRAZÓW...
ROZPOZNAWANIE TWARZY
ULICE, LOTNISKA, DWORCE, POLICJA, SZPITALE, PARKINGI
UWAGA! ZMIENI TO KOD ŹRÓDŁOWY ADVERSE.
OBEJDŹ
WYSZUKIWANIE...
TYLKO OSTATNIE 30 DNI
WYSZUKIWANIE...
Gdzie jesteś?
NIE TAKI MIAŁAM PLAN NA WIECZÓR
NOWY JORK
12. ULICA ODDZIAŁ RATUNKOWY
12. ULICA – ODDZIAŁ RATUNKOWY SZUKAJ W GOOGLE
- Jakieś wieści? - Adrien nie chce zainwestować.
Uważa, że nie wyróżniamy się mocno na tle konkurencji.
Znajdziemy kogoś innego.
Wiem.
Ale musisz być w formie. Co się wtedy stało?
- Przepraszam. - Nie przepraszaj, tylko obiecaj poprawę.
Po prostu martwię się o mamę.
A co z nią?
Ma jutro rano operację w Nowym Jorku.
Muszę przy niej być.
Co to za operacja?
Chcesz znać szczegóły?
Nie.
To tylko kilka dni.
Potrzebuję cię w pracy.
Walczymy o przetrwanie.
Popracuję w samolocie.
Mama będzie głównie spała. Ogarnę wszystko zdalnie.
To żaden problem.
Obiecujesz?
Tak.
I od lewej. Wykorzystaj mocną stronę.
Dobry rzut.
- Co tam u ciebie? - W porządku.
Na pewno? Opowiadaj.
Chodzi o mojego tatę.
- Widzieliście się? - Nie.
I rzut.
- Myślisz, że wpadnie na twój mecz? - Nie sądzę.
- Nie chciał cię zobaczyć? - Tak, ale nie dogaduje się z moją mamą.
I ojczymem.
Czyli w ogóle z nim nie gadałeś?
Co?
Rozmawiamy przez Signal.
- Kojarzysz? - Tak, to ta aplikacja do rozmów, co nie?
Tak. Mama sprawdza mi SMS-y, więc tylko tak możemy mieć kontakt.
Sprytne.
Ale chyba się z nim nie zobaczę.
Mam nadzieję, że da radę.
- Daj mi chwilę. - Spoko.
To on?
MAMA: JUŻ IDĘ.
WPISZ PIN
Nie, to mama.
Zaraz tu będzie. Zbieram się.
Rzuć parę wolnych.
Rozgrywający musi być gotowy do rzutów na koniec meczu.
Dwa z rzędu.
Idzie mama. Zbiorę twoje rzeczy.
- Powodzenia na meczu. - Dzięki.
- Na razie. - Cześć.
- Dzięki. - Miłego.
Wzajemnie.
- Telefon mi padł. - Przeżyjesz bez niego jedną noc.
- A dopiero co było 30%. - Nie mów, że jesteś skazany na książkę.
WPISZ PIN
SIGNAL – TATA
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ. KOCHAM CIĘ.
ZOBACZYMY SIĘ?
JUTRO. WYMKNIESZ SIĘ NIEPOSTRZEŻENIE MAMIE?
JASNE.
SUPER. POTEM WYŚLĘ SZCZEGÓŁY.
KOCHAM CIĘ.
Test, test.
Dlaczego nadal nie poparła pani kandydatury Richarda Hagana?
Wybory już niedługo.
Jestem zajęta innymi sprawami.
Ale brak poparcia dla kandydata własnej partii?
Trochę to dziwne.
Obawia się pani tematu skandalu w Camp David?
- Nie. - Prosił o brak wsparcia?
Gdybym wolała politykę od wyników, ubiegałabym się o reelekcję.
Hagan i Knox nie otrzymają poparcia?
Zgadza się.
- Miłego wieczoru, Janet. - Już przybyła.
Ładny unik, pani prezydent.
Że też nominowaliśmy tego egoistycznego dupka Hagana.
Sondaże nie dają mu szans.
No tak, bo nigdy się nie myliły.
Dziękuję wszystkim za przybycie mimo tak późnej prośby.
Ostatnio mój grafik...
- Cóż, sami wiecie. - Oczywiście.
Mam tylko parę minut.
Wraz z wicedyrektorem Mosleyem chcemy omówić obecne nocne akcje.
Temat Kuby zamknięty.
Widziała pani raport.
Poszło gładko.
- Domykamy ostatnie sprawy. - Super. Ron?
Były problemy w Vegas, ale idzie zgodnie z planem.
- Na Cyprze dopiero zaczynamy. - A Peter Sutherland?
Nadal go nie namierzyliśmy.
Zostawcie nas.
Ilu ludzi szuka Petera?
Wielu, ale świat jest duży.
A on potrafi zniknąć, ale jesteśmy pewni, że jest gdzieś w Nowym Jorku.
- To 14 milionów igieł w stogu siana. - Mam wsparcie nowojorskiego FBI.
A co sypnęło się w Bangkoku?
- Nadal wiemy za mało. - Spróbuj zgadnąć.
Zgłosiłam zastrzeżenia co do Petera już na samym początku.
Uważasz, że to on zawiódł?
Uważam, że nie ma go tutaj, aby to wyjaśnił.
Miałam mu zaufać.
Zgadza się.
A twoje dawne relacje z jego ojcem miały na ciebie nie wpłynąć.
I nie wpłynęły, ale nie wiemy, gdzie jest Peter, co robi i dla kogo.
- Spotkałaś się z Rose Larkin? - Tak.
O niczym nie wie.
- Nie wiemy, kto pytał ją o Petera? - Nie.
Co z utraconymi w Bangkoku danymi i agentem zdrajcą?
Nie wiemy, gdzie jest Warren Stocker
ani które konkretnie tajne informacje wykradł z CIA.
- Ani komu je sprzedał? - Zgadza się.
Czyli wiemy tyle, ile o Amelii Earhart.
Ufam Peterowi Sutherlandowi.
To dzięki niemu żyję.
Taka wdzięczność nie mija.
Rozumiem, ale ta praca to coś zgoła innego.
Jego szkolenie przyśpieszono. Za szybko wysłano go w teren.
I obwiniasz mnie?
Oczywiście, że nie. Nie obwiniam, tylko tłumaczę.
Nie wiem, gdzie się znajduje fizycznie,
ale to, co mnie najbardziej interesuje i niepokoi,
to jego stan psychiczny.
Rozmawiałam o tym z jego partnerką Alice na tydzień przed jej śmiercią.
Daliśmy mu za mało czasu po Camp David i zamiast tego rozpoczęliśmy szkolenie.
Jeśli Peter się ukrywa, to zapewne ma dobry powód.
Znajdźmy go... i spróbujmy mu pomóc.
Oczywiście.
Kto najbardziej na was wpłynął?
Matka czy ojciec?
Matka.
A na ciebie?
Ojciec.
Na mnie też.
Wpoił mi, że w życiu jest łatwiej, gdy umiesz odróżnić,
czego chcesz, a czego potrzebujesz.
Nie „chcę”, żebyś odnalazła Petera.
- Już działamy. - No to leć do Nowego Jorku.
SCHRONISKO
Dzień dobry.
Mogę w czymś pomóc?
Na to liczę.
Szukam przyjaciela.
Przebywa tutaj?
Dbamy tu o poufność.
Nasza paczka martwi się, że może mieć jakieś kłopoty.
Jak każdy, kto tu trafia.
No tak.
Parę dni temu był na pobliskim oddziale ratunkowym.
Pani z recepcji skierowała mnie tutaj.
Naprawdę muszę go odnaleźć.
Wielu z nich przed czymś się ukrywa.
Wyglądam na kogoś, kto chciałby go skrzywdzić?
Zaraz straci bardzo ważną pracę.
a jeśli go nie znajdę, z tymczasowych problemów zrobią się stałe.
Rozumie pan?
Naprawdę mi na nim zależy.
Pomoże mi pan?
No dobra.
David tu był.
Naprawdę się tu zatrzymał?
Na jakiś tydzień. Potem wyszedł i już nie wrócił.
Czyli dwa tygodnie temu trafił na oddział ratunkowy,
a potem zatrzymał się tutaj?
Tak, na parę dni.
Ale potem go nie widziałem.
Dziękuję.
Wiem, że to pytanie zabrzmi to dziwnie,
ale co lubił robić, gdy tu przebywał?
CRISPY FRIED CHICKEN, 21.00. PAMIĘTASZ?
RESTAURACJA CRISPY CHICKEN
TAK.
NIE MÓW MAMIE ANI NIKOMU INNEMU. DO ZOBACZENIA.
TU MAMA ETHANA. DAVID? CHYBA POMYLILIŚCIE TELEFONY.
Przepraszam.
- Nieźle. - Dzięki.
Podobno znasz mojego przyjaciela Davida?
- Szukam go. - Tak.
Trenuje mnie.
Serio?
Cóż, cały on.
Zawsze pomaga innym.
Spotykacie się dzisiaj?
Tak myślałem, ale czekam już od godziny.
- I nic? - Nic.
A kiedy ostatnio się widzieliście?
Wczoraj.
Spoko.
To może sobie tu posiedzę?
I poczekam na niego. Pasuje ci?
Luz. Jeśli przyjdzie, zapyta go pani o mój telefon?
- A co z nim? - Chyba przypadkowo go zabrał.
Aplikacja do namierzenia nie działa.
A moja mama nie może się z nim skontaktować.
No to masz farta, bo technologie to mój konik,
a namierzanie telefonów to moja główna supermoc.
- Naprawdę? - Tak. Podaj swój numer.
Namierzę Davida.
No i twój telefon.
21.06
JESTEŚ JUŻ?
TAK. GDZIE JESTEŚ?
NA ROGU ZNAJDUJE SIĘ PRZYSTANEK AUTOBUSOWY.
POJEDŹ AUTOBUSEM Q56 NA WSCHÓD.
DOKĄD?
DAM CI ZNAĆ, GDZIE WYSIĄŚĆ.
DOBRZE.
Następny przystanek: 113. Ulica.
Q56, kierunek: Jamaica Avenue.
JESTEŚ JUŻ NA PIEDMONT?
Następny przystanek: Piedmont Street.
TO NASTĘPNY PRZYSTANEK.
DAJ ZNAĆ, JAK TAM BĘDZIESZ. DO ZOBACZENIA.
PODJEŻDŻAM DO PRZYSTANKU NA PIEDMONT.
MAM WYSIĄŚĆ?
ZARAZ ZADZWONIĘ.
TATA
NIEUDANE
NIE MOGĘ SIĘ DO CIEBIE DODZWONIĆ.
NIE MAM ZASIĘGU.
ALE WIADOMOŚCI DOCHODZĄ.
WYSIĄDŹ NA PIERWSZYM PRZYSTANKU PO PIEDMONT.
DOBRA.
Następny przystanek: 117. Ulica.
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ. GDZIE JESTEŚ?
W PIZZERII.
PODEJDŹ DO WEJŚCIA.
CHWILECZKĘ
No dalej.
Na glebę!
Ale już!
Potrzebujesz mnie żywego.
- Rose? - Peter.
O cholera.
Biegiem!
Napisy: Krzysiek Igielski