1
00:00:06,006 --> 00:00:07,924
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)

2
00:01:26,461 --> 00:01:30,006
คุณเจฟเฟอร์สัน มีคนขออนุญาตเข้าพบคุณ

3
00:01:30,090 --> 00:01:31,883
ในห้องเยี่ยมของทนาย

4
00:01:33,510 --> 00:01:34,803
ลุกเร็ว ไปได้แล้ว

5
00:02:12,298 --> 00:02:15,468
โย่ อาจารย์ที วันนี้วันสำคัญวันสอบจีอีดีนะ

6
00:02:15,552 --> 00:02:18,096
ดูสิ ท่าโพสเรียกพลัง

7
00:02:18,179 --> 00:02:20,306
ทำให้รู้สึกมั่นใจต่อให้ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น

8
00:02:20,390 --> 00:02:22,100
มันช่วยในระดับลึกๆ เลยล่ะ

9
00:02:23,309 --> 00:02:25,311
- โอเค เดินต่อได้
- ไม่ได้

10
00:02:25,395 --> 00:02:27,981
อ่านมาว่าต้องค้างท่านี้อยู่สองนาที
ความมั่นใจถึงจะเข้าที่

11
00:02:28,690 --> 00:02:31,484
นายน่าจะลองบ้างนะ จะได้กล้ามากกว่านี้

12
00:02:56,926 --> 00:02:57,927
ฉันขอโทษนะคะ

13
00:02:59,554 --> 00:03:02,140
ฉันต้องไปขึ้นศาลที่อัลบานีบ่ายนี้

14
00:03:02,223 --> 00:03:03,975
ตอนนี้เลยวุ่นๆ นิดหน่อย

15
00:03:05,101 --> 00:03:08,229
ฉันขอโทษจริงๆ ที่ต้องใช้เวลานานขนาดนี้
กว่าจะมานั่งคุยกับคุณ

16
00:03:08,313 --> 00:03:12,734
แต่เราอยากให้แน่ใจว่า
เราเก็บรายละเอียดให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

17
00:03:12,817 --> 00:03:16,070
ได้ๆ มันก็เป็นก้าวแรกใช่มั้ยล่ะ

18
00:03:16,154 --> 00:03:18,573
ฉันอ่านมาจากห้องสมุดกฎหมายว่า

19
00:03:18,656 --> 00:03:22,160
การยื่นคำร้องขอปรากฏตัวในศาล
ต้องใช้เวลานานอยู่แล้ว เพราะงั้น...

20
00:03:26,247 --> 00:03:30,001
ฉันอ่านสมุดบันทึกของเพื่อนคุณแล้ว
และถ้าให้พูดกันตรงๆ

21
00:03:30,919 --> 00:03:33,087
ฉันว่ามันไม่มีน้ำหนักพอที่จะเป็นหลักฐาน

22
00:03:33,171 --> 00:03:34,339
ยื่นคำร้องขอปรากฏตัวในศาลได้

23
00:03:37,008 --> 00:03:40,053
จริงอยู่ที่คุณมีสิทธิ์จะยื่น แต่องค์กรของเรา...

24
00:03:40,136 --> 00:03:43,431
ไม่ เป็นไปไม่ได้ คุณอ่านแล้วรึยัง

25
00:03:43,514 --> 00:03:46,017
ฉันอ่านแล้วค่ะ ทาชา มันไม่เพียงพอ

26
00:03:46,100 --> 00:03:47,685
โอเค งั้นก็อ่านใหม่สิ

27
00:03:50,021 --> 00:03:54,776
ฟังนะ ฉันรู้ว่าซูซานน์ไม่ใช่พยานที่ดีที่สุด

28
00:03:55,485 --> 00:03:57,946
แต่คุณสมบัติข้อหนึ่งที่เธอมี คือเธอไม่โกหก

29
00:03:59,030 --> 00:04:03,201
เจ้าหน้าที่เซิร์ทพวกนั้น
คือคนที่ฆ่าพิสคาเทลลา ไม่ใช่ฉัน

30
00:04:03,284 --> 00:04:05,370
คุณต้องเชื่อฉันสิ

31
00:04:05,453 --> 00:04:07,747
ฉันเชื่อคุณ แต่แค่นั้นไม่พอ

32
00:04:08,456 --> 00:04:11,584
ซูซานน์มีภาวะจิตหลอน
ตอนที่เธอให้การในครั้งแรก

33
00:04:11,668 --> 00:04:13,127
- เธอไม่ใช่พยานที่น่าเชื่อถือ
- โอเค

34
00:04:14,337 --> 00:04:16,339
งั้นซินดี้ เฮย์สล่ะ

35
00:04:16,422 --> 00:04:20,593
เราอาจขอให้เธอถอนคำให้การ
ถ้าเราเอาสมุดเล่มนั้นให้เธอดู

36
00:04:20,677 --> 00:04:21,678
เราหาตัวเธอไม่เจอ

37
00:04:21,761 --> 00:04:24,347
เราติดต่อครอบครัวของเธอแล้ว
แต่พวกเขาขาดการติดต่อกับเธอ

38
00:04:24,430 --> 00:04:26,724
ไม่มีหลักฐานจริงๆ ทาชา

39
00:04:26,808 --> 00:04:30,353
เราใช้ทรัพยากรไปเยอะมากกับการพยายามหา

40
00:04:30,436 --> 00:04:32,814
แต่หาหลักฐานอะไรไม่ได้เลย ฉันเสียใจด้วย

41
00:04:37,277 --> 00:04:38,361
"เสียใจ" งั้นเหรอ

42
00:04:41,739 --> 00:04:43,324
คุณรู้ว่าฉันไม่มีความผิด

43
00:04:45,118 --> 00:04:46,786
แล้วคุณก็รู้...

44
00:04:49,580 --> 00:04:52,041
ว่าฉันต้องใช้เวลาที่เหลือทั้งชีวิตในนี้

45
00:04:53,751 --> 00:04:57,255
แต่พูดได้แค่ว่า "เสียใจ" เนี่ยนะ

46
00:04:59,340 --> 00:05:02,385
ถ้าพูดได้แค่นั้นก็ไสหัวไปให้พ้นเลย

47
00:05:13,813 --> 00:05:16,482
ฉันจะกลับมาคุยกับคุณใหม่
ตอนที่คุณอารมณ์เย็นลงกว่านี้

48
00:05:17,442 --> 00:05:18,443
ไม่ต้อง

49
00:05:20,236 --> 00:05:22,363
ฉันจะไม่พบคุณอีกแล้ว

50
00:05:26,617 --> 00:05:27,785
อย่ายอมแพ้

51
00:05:30,955 --> 00:05:33,166
ไม่เอาน่ะ ทัค เธอรู้คำตอบ คำ...

52
00:05:33,750 --> 00:05:40,673
- ฟังนะ คำประกาศอิสรภาพของสหรัฐฯ
- แม่ง รู้อยู่แล้ว

53
00:05:41,257 --> 00:05:44,010
ตายโหง ไม่อยากเชื่อว่าอีกหนึ่งชั่วโมง
จะถึงเวลาสอบแล้ว

54
00:05:44,093 --> 00:05:48,181
ฉันต้องตกชัวร์ๆ
ขอบคุณนะ ทราวิส คิมบอล นายพูดถูก

55
00:05:48,264 --> 00:05:49,932
ทราวิส คิมบอลนี่ใคร

56
00:05:50,016 --> 00:05:51,976
เขาคือไอ้เด็กเวรตอนม.สี่

57
00:05:52,060 --> 00:05:55,229
ที่พูดตลอดเลยว่า
"แกมันโง่เหมือนหมาด็อกเกตต์"

58
00:05:55,313 --> 00:05:58,483
เธอไม่ได้โง่ สมองเธอแค่พิเศษเหมือนฉัน

59
00:05:59,400 --> 00:06:01,944
ฉันรู้ว่าพูดไปเธออาจไม่เชื่อ

60
00:06:02,028 --> 00:06:05,823
แต่สมัยเรียนหนังสือ
คนก็แกล้งล้อฉันเหมือนกัน

61
00:06:05,907 --> 00:06:08,242
- จริงเหรอ
- ใช่ ไม่น่าเชื่อใช่มะ

62
00:06:08,910 --> 00:06:11,913
แต่แม่บอกว่า "ฉันคอยฟังคนอื่น

63
00:06:11,996 --> 00:06:13,915
ที่ไม่รู้จักฉันซักนิดเลยไม่ได้

64
00:06:13,998 --> 00:06:17,710
ฉันต้องฟังคนที่รู้จักฉันดีที่สุด"

65
00:06:18,878 --> 00:06:21,672
- แล้วฉันก็รู้จักเธอดีใช่มั้ยล่ะ
- ใช่

66
00:06:21,756 --> 00:06:23,424
ดีกว่าใครทุกคนในคุกนี้ใช่มั้ย

67
00:06:25,093 --> 00:06:28,137
ใช่ แล้วก็อาจจะดีที่สุดในโลกเลยใช่มั้ยล่ะ

68
00:06:28,221 --> 00:06:29,222
ใช่

69
00:06:29,305 --> 00:06:33,643
งั้นในฐานะผู้เชี่ยวชาญระดับโลก
เรื่องทิฟฟานี ด็อกเกตต์...

70
00:06:34,560 --> 00:06:38,439
ขอบอกเลยว่า ทราวิส คิมบอล

71
00:06:38,523 --> 00:06:42,902
ไม่ได้รู้ซักนิดว่าตัวเองพูดอะไรอยู่

72
00:06:44,821 --> 00:06:47,281
จริง หมอนั่นแม่งแต่งงานกับน้าตัวเอง

73
00:06:49,075 --> 00:06:50,410
ฉันคิดว่าเธอฉลาด

74
00:06:51,744 --> 00:06:53,204
แล้วฉันก็คิดว่าเธอต้องสอบผ่าน

75
00:06:55,832 --> 00:06:58,459
เวลาต้องสอบครั้งสำคัญๆ แม่พูดเสมอว่า

76
00:06:58,543 --> 00:07:02,797
"หลังสอบแล้วจะกินน้ำสับปะรดแค่ไหนก็ได้"

77
00:07:02,880 --> 00:07:06,509
กินทำไม น้ำสับปะรดรสเหมือนตด

78
00:07:08,010 --> 00:07:09,011
ขอเห็นต่าง

79
00:07:10,138 --> 00:07:11,931
เธอชอบรางวัลแบบไหนล่ะสมัยที่ยังเด็ก

80
00:07:12,014 --> 00:07:15,726
ถ้าฉันใจเย็นและอยู่เงียบๆ
ตอนแม่มีเพื่อนชายมาที่บ้าน

81
00:07:15,810 --> 00:07:17,228
ฉันจะได้กินอาหารเช้าเป็นมื้อค่ำ

82
00:07:17,311 --> 00:07:19,397
อาหารเช้าเป็นมื้อค่ำเหรอ

83
00:07:20,231 --> 00:07:21,232
ได้เลย

84
00:07:21,899 --> 00:07:24,026
- แล้วเราจะหา...
- ไม่ต้อง

85
00:07:26,237 --> 00:07:27,238
ถือว่าได้เลย

86
00:07:28,281 --> 00:07:29,449
ทีนี้...

87
00:07:30,283 --> 00:07:31,784
"อาณานิคม...

88
00:07:31,868 --> 00:07:32,869
ชิบ

89
00:07:32,952 --> 00:07:37,331
แห่งแรกจาก 13 แห่งตั้งอยู่ที่ไหน"

90
00:07:38,124 --> 00:07:41,919
เวอร์จิเนีย เพราะอเมริกายังเป็นเวอร์จิ้น
ก่อนที่พวกคนอังกฤษจะเข้ามา

91
00:07:44,338 --> 00:07:46,591
แล้วฝูงชนก็คลุ้มคลั่ง!

92
00:07:54,432 --> 00:07:56,392
มานั่นแล้ว ให้ฉันพูดเอง

93
00:07:56,476 --> 00:07:57,643
อรุณสวัสดิ์ครับ พัศดี

94
00:07:58,227 --> 00:08:00,021
วันนี้คุณดูน่าสนใจมากนะ

95
00:08:00,104 --> 00:08:03,232
เสื้อผ้าที่คุณใส่อยู่น่าสนใจมากเลย

96
00:08:03,316 --> 00:08:07,320
คุณมีเวลาหนึ่งนาทีที่จะพูดอะไรก็ตาม
ที่ถ่วงเวลาอยู่ พูดมาเร็วๆ

97
00:08:07,403 --> 00:08:11,574
เราหวังว่าคุณจะช่วยบอกให้ชัดเจนได้ว่า
เรามีระเบียบปฏิบัติยังไง

98
00:08:11,657 --> 00:08:14,285
ว่าต้องค้นหรือไม่ค้นตัว
ผู้ต้องขังที่ไปเป็นพนักงานครัว...

99
00:08:14,368 --> 00:08:16,704
เมื่อคืนพนักงานครัวคนหนึ่งของเราแอบเอามือถือ

100
00:08:16,787 --> 00:08:18,873
เข้าไปในศูนย์กักกันตรวจคนเข้าเมือง

101
00:08:18,956 --> 00:08:21,209
แล้วทางไอซ์ก็ไม่ค่อยพอใจ

102
00:08:23,419 --> 00:08:26,088
ฉันจะติดต่อไปและพยายามไกล่เกลี่ย

103
00:08:26,172 --> 00:08:27,882
องค์กรจะได้ไม่ต้องเข้ามายุ่ง

104
00:08:29,217 --> 00:08:32,428
ส่งตัวผู้ต้องขังมาพบฉัน
เราจะต้องตั้งข้อหาอย่างเป็นทางการ

105
00:08:33,346 --> 00:08:35,515
เราไม่รู้ว่าเป็นฝีมือผู้ต้องขังคนไหน

106
00:08:36,766 --> 00:08:38,142
งั้นก็หาให้เจอสิ

107
00:08:38,226 --> 00:08:42,313
คุณกำลังอนุญาตให้พวกเรา
สอบสวนผู้ต้องขังได้เหรอ

108
00:08:42,396 --> 00:08:44,106
จำเป็นต้องทำอะไรก็ทำไป

109
00:08:47,652 --> 00:08:51,197
อรุณสวัสดิ์ครับ ผมอยากขอคุยกับ
คุณแดนนี่ เพียร์สัน

110
00:08:52,532 --> 00:08:55,326
ครับ ผมโทรมาคุยเรื่องของ
โครงการกู้ยืมรายย่อย

111
00:08:55,409 --> 00:08:59,622
ที่ผมร่วมจัดตั้งกับผู้ต้องขังในลิตชฟิลด์ที่ฉลาดมาก

112
00:09:03,834 --> 00:09:05,127
โจ คาพูโตครับ

113
00:09:07,880 --> 00:09:08,839
เหรอครับ

114
00:09:10,216 --> 00:09:12,343
งั้นเขาจะว่างเมื่อไหร่ล่ะ

115
00:09:12,426 --> 00:09:15,721
เพราะเขาเข้าประชุมตลอดสี่ครั้งที่ผมโทรไป

116
00:09:16,681 --> 00:09:18,432
ไม่ ผมไม่ได้ขึ้นเสียงกับคุณ

117
00:09:19,058 --> 00:09:20,851
ผมแค่อยากให้เขาเลิกหลบหน้าผมเสียที

118
00:09:22,103 --> 00:09:23,229
เขาทำสิ เขา...

119
00:09:23,854 --> 00:09:26,774
ใช่ เขาทำแน่ ผมไม่ได้โง่นะ

120
00:09:26,857 --> 00:09:28,025
วางหูใส่กันซะงั้น

121
00:09:29,026 --> 00:09:31,070
โทรไปแล้วเป็นยังไงบ้าง

122
00:09:32,488 --> 00:09:34,115
ไม่มีใครยอมรับโทรศัพท์ผมเลย

123
00:09:34,198 --> 00:09:37,326
แค่ได้ยินชื่อแล้วก็ยุ่งขึ้นมาซะงั้น

124
00:09:37,910 --> 00:09:40,538
คุณน่าจะลองเลิกพยายามนะ
ฉันทำแล้วก็เข้าท่าอยู่

125
00:09:40,621 --> 00:09:41,998
วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอ

126
00:09:42,081 --> 00:09:47,420
ฉันโทรไปลาป่วย เพราะฉันเซ็งกับเรื่องงี่เง่า

127
00:09:48,546 --> 00:09:50,673
ว่าแต่ทำไมแต่งตัวเสียหล่อ คุณเบลเวเดียร์

128
00:09:51,674 --> 00:09:56,846
ทามิกาจัดงานปาร์ตี้ปิดเทอม
ให้กับหลักสูตรให้ความรู้ทั้งหลาย

129
00:09:57,722 --> 00:09:59,223
เลยคิดว่าจะไป

130
00:09:59,307 --> 00:10:01,892
แบบ ไปแจกใบประกาศวิชา
กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์

131
00:10:02,476 --> 00:10:03,728
คิดว่านั่นเป็นไอเดียที่ดีเหรอ

132
00:10:03,811 --> 00:10:05,980
ป่านนี้ทุกคนคงรู้แล้วว่า
คุณเป็นผู้กระทำความผิดทางเพศ

133
00:10:06,063 --> 00:10:08,524
ผมไม่ใช่ผู้กระทำความผิดทางเพศ

134
00:10:09,483 --> 00:10:14,071
ผมเป็นผู้คุกคามทางเพศ คุณรู้ดีว่ามันต่างกัน

135
00:10:14,155 --> 00:10:17,241
แล้วจะให้ผมทำยังไง
ซ่อนตัวในถ้ำไปจนตายเหรอ

136
00:10:17,325 --> 00:10:19,535
โทรหาใครก็ไม่ได้ สอนก็ไม่ได้

137
00:10:21,370 --> 00:10:25,249
ทามิกาบอกเองว่าผมไปได้
เหมือนไปเยี่ยมและบอกลาครั้งสุดท้าย

138
00:10:25,333 --> 00:10:27,126
อย่างน้อยผมก็ควรทำให้สาวๆ พวกนั้น

139
00:10:27,209 --> 00:10:28,878
สตรี พวกเขาเป็นสตรี

140
00:10:30,004 --> 00:10:33,507
สตรีพวกนั้นไม่ควรโดนทำโทษเพราะ...

141
00:10:34,675 --> 00:10:37,803
เดี๋ยวนี้คุณพูดว่า "ทำโทษ" ไม่ได้แล้วนะ
มันคือความก้าวร้าวเล็กๆ

142
00:10:38,387 --> 00:10:42,350
นอกจากนั้นยังไม่ได้รับอนุญาต
ให้ชวนใครไปดื่มค็อกเทล

143
00:10:42,433 --> 00:10:44,644
หรือขอให้ใครจดตามคำบอก

144
00:10:44,727 --> 00:10:46,479
คุณทำตัวเหมือนเด็กอายุ 12 เลย

145
00:10:46,562 --> 00:10:49,315
คุณพูดว่า "เด็กอายุ 12" ไม่ได้แน่ๆ ด้วย

146
00:10:54,278 --> 00:10:55,946
แซนด์วิชนี่อร่อยชิบหาย

147
00:11:05,873 --> 00:11:06,874
ขอบคุณที่มานะ

148
00:11:10,378 --> 00:11:12,838
ฉันมาเพราะฉันรู้ว่าเธอกำลังปวดใจ

149
00:11:14,632 --> 00:11:17,760
ฉันขอโทษที่เป็นต้นเหตุ ฉันแค่...
ฉันไม่ได้เปลี่ยนใจ

150
00:11:19,553 --> 00:11:22,556
ฉันรู้ว่าเธอคิดว่าเราไม่ควรคบกันต่อแล้ว

151
00:11:24,100 --> 00:11:26,185
แต่นั่นเป็นเพราะเธอไม่ยอมให้ตัวเองมีความสุข

152
00:11:28,688 --> 00:11:30,189
รู้ไหม เธอทำให้ฉันตั้งตารอ

153
00:11:30,272 --> 00:11:32,233
ที่จะได้มาทำงานในที่เลวร้ายนี่

154
00:11:33,609 --> 00:11:37,488
แล้วฉันก็รู้ว่าเธอรู้สึกอะไรอยู่บ้าง
ฉันเห็นแววตาที่เธอมองฉัน

155
00:11:38,280 --> 00:11:39,657
ฉันมีเมียแล้ว

156
00:11:41,450 --> 00:11:44,578
ทำไมเธอถึงคอยลงโทษตัวเองซ้ำๆ อยู่เรื่อย

157
00:11:44,662 --> 00:11:46,664
ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่มีทางจะดีพอสำหรับเขา

158
00:11:46,747 --> 00:11:49,875
- ฉันไม่อยากฟัง ฉันไปละ
- เขาจะต้องเลิกกับเธอ

159
00:11:51,419 --> 00:11:54,296
เขาจะต้องเลิกอยู่แล้ว เธอก็รู้ดี
เธอรู้อยู่แก่ใจ

160
00:11:56,716 --> 00:11:58,050
เขามีคนอื่นแล้ว

161
00:12:01,095 --> 00:12:03,347
- เธอไม่มีทางรู้
- ฉันรู้สิ

162
00:12:04,056 --> 00:12:07,685
ฉันเห็นพวกเขาที่หน้าห้องพักของไพเพอร์เมื่อคืน

163
00:12:08,269 --> 00:12:11,480
ฉันไม่ได้คิดจะเผชิญหน้ากับเขาหรอก
แต่พอเห็นว่าเขาทำอะไรอยู่...

164
00:12:11,564 --> 00:12:13,190
นี่บ้าไปแล้วเหรอ

165
00:12:16,485 --> 00:12:19,196
อย่าไปยุ่งกับเมียฉันนะ

166
00:14:17,189 --> 00:14:19,316
- หนาวเหรอจ๊ะ
- ใช่

167
00:14:20,985 --> 00:14:22,111
ขอบใจจ้ะ

168
00:14:27,032 --> 00:14:28,284
วิวสวยขนาดนี้...

169
00:14:29,618 --> 00:14:30,494
ใช่

170
00:14:32,204 --> 00:14:34,331
บางครั้งฉันก็ลืมดูความสวยของมัน

171
00:14:39,628 --> 00:14:41,130
เวรละ เวร - ขอโทษนะ
- ไม่เป็นไร

172
00:14:43,674 --> 00:14:45,009
ฉันจะจ่ายค่าซักแห้งให้

173
00:14:45,801 --> 00:14:48,012
ที่จริง นั่นต้องจ่ายเท่าไหร่นะ

174
00:14:48,095 --> 00:14:49,471
ช่างมันเถอะ

175
00:14:54,685 --> 00:14:56,270
(อเล็กซ์)
(สายที่ไม่ได้รับ)

176
00:14:56,353 --> 00:14:57,354
เวร

177
00:14:58,606 --> 00:15:00,316
(อเล็กซ์)
(ไม่รับ - รับสาย)

178
00:15:01,317 --> 00:15:02,943
- ขอโทษนะ แต่สายนี้ต้องรับ
- ได้

179
00:15:06,030 --> 00:15:07,072
ฮัลโหล

180
00:15:09,241 --> 00:15:10,326
ทำไมเมื่อกี้ไม่รับ

181
00:15:11,577 --> 00:15:14,246
เธออยากเริ่มคุยด้วยประโยคนั้นจริงๆ เหรอ

182
00:15:16,916 --> 00:15:19,919
ฟังนะ ฉันขอโทษที่ผู้คุมคนนั้นโผล่ไปที่บ้านเธอ

183
00:15:20,002 --> 00:15:22,254
ถ้าฉันรู้ว่าเขาจะทำอะไรแบบนั้น
ฉันคงจะไม่...

184
00:15:22,338 --> 00:15:24,131
เธอคงจะไม่ทำอะไร
จะไม่เอากับเขาอย่างนั้นเหรอ

185
00:15:25,132 --> 00:15:29,345
เธอนั่งอยู่ต่อหน้าฉันแล้วก็โกหกฉัน

186
00:15:30,721 --> 00:15:33,057
บอกฉันว่าแม่นั่นบังคับให้เธอ
ขายที่ชาร์จโทรศัพท์ให้

187
00:15:33,140 --> 00:15:34,850
โคตรตอแหลเลย

188
00:15:34,934 --> 00:15:37,603
แล้วเธอล่ะ ไม่เคยโกหกกันเลยใช่มั้ย

189
00:15:38,187 --> 00:15:39,021
อะไรนะ

190
00:15:39,104 --> 00:15:41,190
เขาบอกฉันแล้วว่าเธอมีแฟนใหม่

191
00:15:42,149 --> 00:15:44,735
- นั่น...
- ตอนนี้อยู่กับแม่นั่นรึเปล่า

192
00:15:46,028 --> 00:15:47,821
เพราะอย่างนั้นถึงไม่ได้รับสายใช่มั้ย

193
00:15:50,324 --> 00:15:51,408
เซลด้าใช่มั้ย

194
00:15:52,576 --> 00:15:54,370
- นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี
- ทำไมล่ะ

195
00:15:55,079 --> 00:15:57,039
ถ้าไม่ได้อยู่กับเขาก็บอกมาสิ

196
00:15:57,122 --> 00:15:59,249
บอกว่า "เปล่า ฉันไม่ได้อยู่กับเซลด้า"

197
00:16:02,294 --> 00:16:04,755
ว้าว ไพพส์ ขนาดเป็นเธอ

198
00:16:06,048 --> 00:16:07,424
หมายความว่าอะไร

199
00:16:09,551 --> 00:16:12,012
เราคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ไม่ได้
เธอต้องมาที่นี่

200
00:16:12,888 --> 00:16:13,889
อะไรนะ

201
00:16:34,410 --> 00:16:37,830
ดิแอซ ยินดีด้วย เธอได้งานใหม่แล้ว

202
00:16:37,913 --> 00:16:40,499
- ฉันไม่ได้ขอทำงาน
- ฉันไม่ได้ถามว่าเธอขอทำงานรึเปล่า

203
00:16:41,625 --> 00:16:46,088
ในนี้บอกว่าเธออยู่กับทีมทำความสะอาด
และมีหน้าที่ทำส่วนขังเดี่ยว

204
00:16:46,171 --> 00:16:48,090
จะให้ไปทำความสะอาดที่ขังเดี่ยวทำไมวะ

205
00:16:48,173 --> 00:16:51,510
แมลงสาบบ่นว่าสกปรกเหรอ ที่นั่นมันปิดไปแล้ว

206
00:16:51,593 --> 00:16:53,762
หัวหน้าผู้คุมเป็นคนสั่งการ ฉันแค่เอางานมาแจก

207
00:16:53,846 --> 00:16:56,765
เป็นแค่ฟันเฟืองในเครื่องจักรเรือนจำ
อย่ามาลงที่เฟือง

208
00:16:56,849 --> 00:16:58,350
ไม่รู้เธอจะบ่นทำไมเหมือนกัน

209
00:16:58,434 --> 00:17:01,353
เธอเพิ่งถูกหวยแท้ๆ
งานส่วนขังเดี่ยวแม่งโคตรง่าย

210
00:17:06,567 --> 00:17:08,986
ไอ้เลวระยำ ถ้าฉันเจอวินนี่อีกที

211
00:17:09,069 --> 00:17:13,032
ฉันจะบีบไข่มันให้แรงจนกระทั่งไข่กระเด็น

212
00:17:13,115 --> 00:17:16,535
จนไม่เหลือไข่ มีแต่หนังป๋องแป๋งเปล่าๆ

213
00:17:16,618 --> 00:17:19,872
ลอร์นา ขอเถอะ คือเขาก็แค่...
เธอจะโทษวินนี่ไปตลอดไม่ได้นะ

214
00:17:19,955 --> 00:17:23,625
ทำไมจะไม่ได้ เขาทำแบบนี้ไม่ได้
เขาพรากลูกของฉันไป

215
00:17:23,709 --> 00:17:26,045
- เขาไม่ได้ทำ
- เขาทำสิ

216
00:17:26,128 --> 00:17:27,171
เขาไม่ได้ทำ

217
00:17:27,921 --> 00:17:32,634
ฟังนะ ยัยหนู ฉันเข้าใจว่า
ทำไมเธอถึงไม่อยากยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้น

218
00:17:32,718 --> 00:17:34,344
เพราะถ้ารับก็เท่ากับเป็นเรื่องจริง

219
00:17:34,428 --> 00:17:36,472
และการเสียลูกของตัวเองไป...

220
00:17:36,555 --> 00:17:41,560
นั่นเป็นความเจ็บปวดแบบที่ยากจะเยียวยา

221
00:17:41,643 --> 00:17:44,772
ฉันเกือบจะชื่นชมเธอด้วยซ้ำ
ที่พยายามสู้กับมันอย่างหนัก

222
00:17:44,855 --> 00:17:47,483
แต่เวลาที่ฉันมองเธอ แบบมองให้ลึกจริงๆ

223
00:17:47,566 --> 00:17:49,860
ฉันเห็นนะว่าส่วนหนึ่งในใจเธอก็รู้

224
00:17:50,736 --> 00:17:52,571
ว่าสเตอร์ลิงจากไปแล้ว

225
00:17:52,654 --> 00:17:53,739
ใช่

226
00:17:54,573 --> 00:17:56,533
เขาตายที่โรงพยาบาล

227
00:17:57,117 --> 00:18:00,287
และการแกล้งทำเป็นว่าเขายังอยู่
จะไม่ช่วยให้เขาฟื้นขึ้นมา

228
00:18:00,370 --> 00:18:03,957
เธอต้องปล่อยเขาไป
เพื่อจะได้เสียใจได้เต็มที่

229
00:18:11,632 --> 00:18:12,716
เธอเป็นบ้าอะไร

230
00:18:14,468 --> 00:18:18,013
ทำไมถึงพูดเรื่องแบบนั้นกับฉัน มันเลวร้ายมากนะ

231
00:18:18,847 --> 00:18:23,685
เพราะมันเป็นความจริง โอเคมั้ย
เธอต้องเริ่มยอมรับความจริง

232
00:18:24,520 --> 00:18:31,110
เธอก็แค่โกรธฉัน
เพราะฉันไม่เคยอยากเป็นแฟนเธอ

233
00:18:32,111 --> 00:18:35,239
โอเค ลอร์นา เธอต้องใจเย็นนะ
ไม่งั้นเขาจะส่งเธอไปฟลอริดา

234
00:18:35,322 --> 00:18:39,118
เธอเกลียดที่ฉันมีความสุข
กับคริสโตเฟอร์และวินนี่มาตลอด

235
00:18:39,201 --> 00:18:41,036
แล้วตอนนี้เธออยากจะกุเรื่อง

236
00:18:41,120 --> 00:18:45,082
เพื่อให้ฉันต้องโดดเดี่ยวทรมานไปตลอดกาล
เหมือนกับเธอ!

237
00:18:45,165 --> 00:18:47,543
- เฮ้ย
- ลอร์นา เธอต้องใจเย็นๆ นะ

238
00:18:47,626 --> 00:18:49,419
ฉันเข้าใจว่าเธอกำลังโมโหฉันมาก

239
00:18:49,503 --> 00:18:51,922
แต่อย่าโวยวาย ฉันอยากให้เธออยู่ที่นี่

240
00:18:55,634 --> 00:18:56,969
สติแตกอีกแล้วเหรอ โมเรลโล

241
00:19:00,305 --> 00:19:02,808
ฉันก็โมโหเหมือนกันนะ คือฉัน...

242
00:19:02,891 --> 00:19:08,272
แบบว่า มันบ้าไหมล่ะที่อาหารมื้อนี้
เป็นแป้งทั้งสามอย่างน่ะ

243
00:19:09,356 --> 00:19:14,236
มันไม่ควรเป็นอาหารสำหรับคนที่
มีแนวโน้มจะมีแนวโน้มเป็นเบาหวาน

244
00:19:14,987 --> 00:19:17,406
- ไปบ่นกับพนักงานโรงแรมไป นิโคลส์
- ได้

245
00:19:18,615 --> 00:19:21,201
- แล้วก็คุยกันเบาๆ หน่อย
- ครับผม กัปตัน

246
00:19:29,459 --> 00:19:30,502
ถามอีกครั้งได้มั้ย

247
00:19:32,045 --> 00:19:35,841
ว่าคนที่ฉลาดและน่ารักแบบเธอ...

248
00:19:36,592 --> 00:19:39,469
มาทำงานในที่เส็งเคร็งแบบนี้ได้ยังไง

249
00:19:40,387 --> 00:19:43,140
จริงๆ แล้วฉันไม่ได้ทำงานที่นี่ค่ะ
ฉันแค่เดินหลงเข้ามา

250
00:19:44,850 --> 00:19:48,854
เจอเครื่องแบบอยู่ในถังผ้ารอซัก
แล้วก็อยู่แบบถาวร

251
00:19:48,937 --> 00:19:49,771
เหรอ

252
00:19:50,689 --> 00:19:54,026
งั้นอะไรดึงดูดให้เข้ามาล่ะ กลิ่นความตายเหรอ

253
00:19:55,027 --> 00:19:57,112
ไม่เอาน่า ที่นี่ต้องอยู่ไกลจาก...

254
00:19:58,030 --> 00:20:00,949
เธอบอกว่าอยู่ส่วนไหนของเมืองนะ

255
00:20:01,867 --> 00:20:02,993
ฉันไม่เคยบอก

256
00:20:04,077 --> 00:20:06,205
รู้ไหมฉันชอบอะไรเกี่ยวกับเธอที่สุด

257
00:20:08,081 --> 00:20:13,295
ก้นดำๆ งอนงามของฉัน
แล้วก็ที่ฉันแอบเอาพุดดิ้งข้าวให้คุณเพิ่มอีกถ้วย

258
00:20:13,378 --> 00:20:16,215
นอกจากคุณสมบัติแสนดีสองอย่างนั่นน่ะ

259
00:20:16,757 --> 00:20:18,634
ทุกคนที่นี่

260
00:20:18,717 --> 00:20:22,804
คอยแต่จะถามเรื่องชีวิตของเรา
หรืออยากเล่าเรื่องชีวิตของตัวเอง

261
00:20:23,972 --> 00:20:27,017
แต่เธอทำให้บรรยากาศเบาสมอง นึกออกมะ
ฉันชอบ

262
00:20:30,020 --> 00:20:31,063
ขอบคุณค่ะ ซิด

263
00:20:33,398 --> 00:20:35,859
อย่ากินน้ำตาลเยอะนะ คุณผู้ชาย

264
00:20:36,610 --> 00:20:40,989
พวกนั้นก็บอกฉันว่างั้นแหละ
แต่คนเราตายได้ครั้งเดียวนะ

265
00:20:41,990 --> 00:20:45,452
ก็จริงๆ เอาละ มาถึงแล้ว

266
00:20:52,751 --> 00:20:54,461
- จำวิธีได้ใช่มั้ยคะ
- ได้

267
00:20:54,544 --> 00:20:57,256
- ฉันต้องให้คุณช่วยหน่อย
- ได้เลย

268
00:20:58,090 --> 00:20:59,216
มาเลย

269
00:20:59,299 --> 00:21:01,176
โอเค เอาละนะ

270
00:21:02,803 --> 00:21:04,429
ค่อยๆ

271
00:21:05,931 --> 00:21:09,017
- เดี๋ยวนะ โอเค ดีละ
- โอเคค่ะ

272
00:21:09,101 --> 00:21:10,811
- นั่งแล้วนะ โอเค
- ได้ละ

273
00:21:14,356 --> 00:21:15,565
คุณโอเคกับ...

274
00:21:16,400 --> 00:21:17,442
แล้วจะทำยังไงได้

275
00:21:23,365 --> 00:21:24,866
คุณชอบแซม คู้กรึเปล่า

276
00:21:24,950 --> 00:21:28,078
ฉันชอบนักร้องเพลงโซล
ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลรึเปล่าน่ะเหรอ

277
00:21:28,161 --> 00:21:31,456
ต้องอย่างนั้นสิ นี่ค่ะ

278
00:21:45,095 --> 00:21:46,096
เนอะ

279
00:22:06,575 --> 00:22:09,661
(เราคือโพลีคอน!)
(เป้าหมายของโพลีคอน ทำดีที่สุดเพื่อส่วนรวม)

280
00:22:26,720 --> 00:22:28,055
เทสตี้

281
00:22:28,930 --> 00:22:29,848
ว่าไง

282
00:22:30,474 --> 00:22:32,726
เธอจะบอกเองหรือต้องให้ฉันถาม

283
00:22:35,604 --> 00:22:38,982
- พูดเรื่องอะไรของเธอ
- ที่ไปคุยกับทนายน่ะ เป็นไงบ้าง

284
00:22:39,066 --> 00:22:42,152
จะไม่ยอมบอกฉันเหรอ
นี่ฉันลุ้นจะแย่อยู่แล้วนะ

285
00:22:44,279 --> 00:22:46,114
ก็ไม่มีอะไรให้บอกเท่าไหร่

286
00:22:46,198 --> 00:22:51,203
คือคุณทนายอยากคุยกับผู้เชี่ยวชาญเพิ่ม

287
00:22:51,286 --> 00:22:52,788
ก่อนจะเดินหน้า เพราะงั้น...

288
00:22:52,871 --> 00:22:54,081
แต่คดีจะเดินหน้าใช่มั้ย

289
00:22:56,041 --> 00:22:59,961
เยี่ยมเลย นั่นคือทิศทางที่เราต้องการ

290
00:23:00,796 --> 00:23:04,299
อย่าหมดหวังเนอะ
ไว้ไปฉลองกันที่ปาร์ตี้คืนนี้

291
00:23:05,175 --> 00:23:07,135
อ้อ ฉันไม่ไปงานปาร์ตี้หรอก

292
00:23:08,553 --> 00:23:11,223
ฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตร ฉะนั้น...

293
00:23:11,306 --> 00:23:14,476
พูดอะไรของเธอ การสอนพิเศษของเธอไง

294
00:23:15,894 --> 00:23:21,566
คืองี้นะ ฉันว่าจะเก็บไว้เป็นเซอร์ไพรส์
แต่เราจะเอาโดนัทเข้ามาให้กินด้วย

295
00:23:21,650 --> 00:23:23,402
เพราะงั้นเธอต้องมานะ เอาน่า

296
00:23:24,820 --> 00:23:27,531
ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเธอจะสัญญา

297
00:23:28,115 --> 00:23:29,991
ก็ได้ โอเค ได้

298
00:23:32,619 --> 00:23:34,246
ฉันสัญญา

299
00:23:36,957 --> 00:23:39,334
- โย่ ทามิกา
- ว่าไง

300
00:23:43,880 --> 00:23:48,135
เอาสตอร์กกีส์เข้ามาแทนดีมะ
แทนโดนัทน่ะ

301
00:23:48,718 --> 00:23:49,719
สตอร์กกีส์

302
00:23:50,429 --> 00:23:55,392
ไอเดียแจ่มมาก ฉันจะจัดให้เลย จัดไป

303
00:24:12,701 --> 00:24:15,036
สวัสดียามบ่าย ผมชื่อคุณบิ๊บบี้

304
00:24:15,745 --> 00:24:17,956
ผมเป็นผู้คุมสอบวัดการศึกษา
ระดับมัธยมปลายของพวกคุณ

305
00:24:18,039 --> 00:24:19,749
แล้วลูสเช็คไปไหน

306
00:24:19,833 --> 00:24:21,668
ครูของพวกคุณจะไม่อยู่ในการสอบนี้

307
00:24:21,751 --> 00:24:23,753
และในอนาคต ถ้ามีคำถามอะไร

308
00:24:23,837 --> 00:24:25,338
รบกวนยกมือก่อนด้วย

309
00:24:26,423 --> 00:24:29,050
โอเค เวร ไม่ต้องแรงใส่กันแบบนั้นก็ได้

310
00:24:29,134 --> 00:24:31,428
ข้อสอบจะมีทั้งหมดห้าส่วน

311
00:24:32,679 --> 00:24:34,222
เมื่อแต่ละส่วนเหลือเวลาหนึ่งนาที

312
00:24:34,306 --> 00:24:36,141
ผมจะเตือนล่วงหน้าว่าเหลืออีกหนึ่งนาที

313
00:24:36,224 --> 00:24:41,980
เมื่อหมดเวลา ผมจะบอกว่า "หมดเวลา"
แล้วพวกคุณต้องวางดินสอ

314
00:24:42,063 --> 00:24:46,193
มิฉะนั้นข้อสอบจะถือเป็นโมฆะ
และจะถูกนำตัวออกจากห้องสอบ

315
00:24:48,737 --> 00:24:49,571
ครับ

316
00:24:49,654 --> 00:24:53,366
หวัดดีค่ะ แล้วคนที่ได้เวลาเพิ่มล่ะ

317
00:24:53,950 --> 00:24:55,327
ไม่มีใครได้เวลาเพิ่ม

318
00:24:55,410 --> 00:24:58,622
ไม่จริงนะ ฉันต้องได้เวลาเพิ่ม
ฉันมีความพิการทางการเรียนรู้

319
00:24:58,705 --> 00:25:02,250
ไม่ ไม่มีใครในรายชื่อ
ได้รับอนุญาตให้มีเวลาทำข้อสอบเพิ่ม

320
00:25:02,334 --> 00:25:07,672
แต่ถ้าไม่มีเวลาเพิ่มฉันทำไม่ได้
คุณไปถามลูสเช็คสิ เขาบอกคุณได้

321
00:25:07,756 --> 00:25:11,218
สายไปแล้ว ครูของคุณควรจะ
ยื่นเรื่องอย่างเป็นทางการเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

322
00:25:11,301 --> 00:25:12,302
เขาขอแล้ว

323
00:25:13,553 --> 00:25:16,598
สมองของฉันไม่เหมือนคนอื่น โอเคมั้ย
ฉันต้องใช้เวลานานกว่าคนอื่น

324
00:25:17,182 --> 00:25:19,100
เสียใจด้วยนะ เราต้องเริ่มสอบแล้ว

325
00:25:20,852 --> 00:25:25,774
ห้ามเปิดสมุดข้อสอบ
จนกว่าผมจะบอกให้เปิดได้

326
00:25:31,613 --> 00:25:35,492
ผู้คุมอัลวาเรซ เชิญตามสบายเลย

327
00:26:06,898 --> 00:26:08,441
ลืมแล้วว่าจะพูดอะไร

328
00:26:10,402 --> 00:26:11,903
บอกมาว่าใครเป็นคนแอบเอาโทรศัพท์เข้าไป

329
00:26:11,987 --> 00:26:14,406
ไม่งั้นพวกคุณทั้งสามคน
จะต้องโดนเพิ่มอีกคนละห้าปี

330
00:26:14,489 --> 00:26:16,324
ใช่ คิดว่าคงเกี่ยวอะไรซักอย่างกับกบต้ม

331
00:26:16,408 --> 00:26:18,368
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่านั่นเป็นโทรศัพท์ของใคร

332
00:26:19,661 --> 00:26:23,123
ขอโทษนะ ฉันรู้แค่ว่าไม่ใช่ของฉัน
รู้แค่นั้นแหละ

333
00:26:23,206 --> 00:26:27,419
ขอให้เพื่อนอีกสองคนความจำดีกว่าคุณก็แล้วกัน

334
00:26:29,629 --> 00:26:31,381
ฉันโดนโทษเพิ่มไม่ได้แล้ว

335
00:26:33,717 --> 00:26:37,262
กลอเรีย ขอร้องล่ะ เธอต้องสารภาพนะ

336
00:26:40,724 --> 00:26:42,350
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอไม่ให้อภัยฉันแน่ๆ

337
00:26:42,434 --> 00:26:46,479
ฉันทำใจได้แล้ว
แต่อย่าทำโทษลูกสาวฉันเพราะฉัน

338
00:26:52,986 --> 00:26:54,988
รู้รึเปล่าว่าอาทิตย์ที่แล้วเพปป้าไม่สบาย

339
00:26:56,531 --> 00:27:01,286
เธอไอหนักมากจนนอนไม่หลับ ได้แต่ร้องไห้ทั้งคืน

340
00:27:04,080 --> 00:27:06,499
ฉันอยากไปอยู่ตรงนั้นสุดหัวใจ

341
00:27:08,126 --> 00:27:10,462
จะได้เอายาแอลกอฮอลาโดทาอกให้

342
00:27:11,921 --> 00:27:14,507
แล้วอ่านนิทานเรื่องที่แม่ของฉันเคยอ่านให้ฟัง

343
00:27:14,591 --> 00:27:16,593
เรื่องที่เกี่ยวกับเจ้าลาน้อยป่วยน่ะ

344
00:27:18,553 --> 00:27:21,723
ที่เปอร์โตริโกก็มีนิทานเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ
ที่มีเพลงด้วยน่ะ

345
00:27:53,254 --> 00:27:54,756
ฉันนับถือเรื่องที่เธอทำนะ

346
00:27:57,926 --> 00:28:00,720
เธอยอมเสี่ยงเพื่อลูกคนอื่น

347
00:28:03,014 --> 00:28:04,516
ฉันไม่ฟ้องผู้คุมหรอก

348
00:28:07,268 --> 00:28:12,148
แต่ขอร้อง อย่าให้ฉันไม่ได้เจอลูกของฉัน

349
00:28:14,609 --> 00:28:17,445
ให้ลูกได้มีโอกาสรู้จักฉันตอนที่เธอยังเป็นเด็ก

350
00:28:26,830 --> 00:28:29,833
(สุขสันต์วันปิดเทอม)

351
00:28:32,794 --> 00:28:35,088
เกิดอะไรขึ้นกับที่นี่วะเนี่ย

352
00:28:35,964 --> 00:28:38,591
นี่มันคุกความปลอดภัยสูงสุดนะ

353
00:28:39,300 --> 00:28:42,387
อย่างกับมียูนิคอร์นขี้แตกใส่ห้องทั้งห้อง

354
00:28:43,221 --> 00:28:46,307
ไม่รู้สินะ ฉันว่ามันก็ดูมีชีวิตชีวาดี

355
00:28:48,101 --> 00:28:51,146
ขอโทษนะ นายใช้คำว่าอะไรนะ

356
00:28:51,229 --> 00:28:53,398
"มีชีวิตชีวา" แบบนี้เนี่ยนะเรียกว่ามีชีวิตชีวา

357
00:28:53,481 --> 00:28:55,108
- ว่าไง
- คุณฮอปเปอร์

358
00:28:55,191 --> 00:28:56,317
ทำให้รู้สึกดี มาจากอเลดา

359
00:28:58,361 --> 00:28:59,863
นายพยายามจะพูดอะไรรึเปล่า

360
00:28:59,946 --> 00:29:00,947
นายต้องหัดมีหัวจิตหัวใจ - ถึงเข้าใจ
- เป็นคำที่น่ารัก

361
00:29:02,115 --> 00:29:03,199
- ฉันรู้ความหมาย
- งั้นเหรอ

362
00:29:03,283 --> 00:29:04,659
- เป็นคำที่น่ารัก
- หมายความว่าอะไรล่ะ

363
00:29:04,743 --> 00:29:06,035
- ฉันรู้ความหมายน่า
- ว่าอะไรล่ะ

364
00:29:06,119 --> 00:29:08,830
- นายพยายามจะซ่อนอะไร
- ฉันไม่ได้จะซ่อนอะไรทั้งนั้น

365
00:29:08,913 --> 00:29:10,373
- ฉันต้องไปทำงานเอกสาร
- นายมีชีวิตชีวา

366
00:29:10,457 --> 00:29:11,958
- เจอกันนะ
- นี่ทำให้รูตูดนายจั๊กกะจี้รึเปล่า

367
00:29:12,041 --> 00:29:14,252
- อยากจะบอกงั้นเหรอ
- เออ อยากจะบอกงั้นแหละ

368
00:29:14,335 --> 00:29:16,880
ทำให้รูตูดฉันจั๊กกะจี้ ไอ้ตัวทำเสียบรรยากาศ

369
00:29:25,638 --> 00:29:26,556
สวัสดีค่ะ

370
00:29:36,816 --> 00:29:37,859
สวัสดีค่ะ

371
00:29:41,780 --> 00:29:43,907
ขออย่าให้เป็นแอนแทรกซ์หรืออะไรเลย

372
00:29:56,377 --> 00:30:00,298
- โอเคๆ นี่...
- รอวินาทีนึงได้มั้ยเล่า

373
00:30:00,381 --> 00:30:03,051
อย่าผลักฉันไปข้างหน้า
ที่นี่มันโสโครกชวนอ้วกมาก

374
00:30:03,134 --> 00:30:06,012
ฉันไม่อยากแตะอะไรเลย คุณ...
โอเค จะบอกให้นะ

375
00:30:08,556 --> 00:30:11,100
- โอเค ทางนี้ดีกว่า
- โอเค เป็นไง

376
00:30:11,184 --> 00:30:13,436
- เข้ามายังเนี่ย
- ยัง หมายถึงท่านี้น่ะ

377
00:30:13,520 --> 00:30:16,439
ยังไม่ได้... เย่ เข้าไปแล้ว

378
00:30:16,523 --> 00:30:18,900
โอเค ไม่ต้องบรรยายก็ได้ รู้สึกอยู่

379
00:30:19,484 --> 00:30:23,112
พระเจ้า เย่ เข้าแล้ว เข้าเลย เข้า

380
00:30:23,863 --> 00:30:26,658
โอ๊ย นี่แหละที่ต้องการ

381
00:30:27,951 --> 00:30:29,661
ขอบใจนะ ที่รัก ไอเดียแจ่มมาก

382
00:30:29,744 --> 00:30:32,372
จริงๆ นี่มันก็ไม่แย่นัก

383
00:30:33,039 --> 00:30:35,208
- พระเจ้า
- แต่ทำไมต้องเลือกห้องขังเดี่ยว

384
00:30:35,291 --> 00:30:37,377
ไม่ใช่ๆ คุณต่างหากเลือกห้องขังเดี่ยว

385
00:30:37,460 --> 00:30:39,504
เอ่อ ไม่ใช่ คุณเป็นคนบอกให้ฉันลงมาที่นี่

386
00:30:39,587 --> 00:30:41,798
เข้าใจแล้ว อยากให้ผมเป็นผู้คุมขาใหญ่สุดโหด

387
00:30:41,881 --> 00:30:44,175
ที่ลากตัวคุณลงมาขังเดี่ยว
เพื่อลงโทษเพิ่มเติมใช่มั้ย - งั้นโดนดีแน่
- โอเค

388
00:30:46,636 --> 00:30:48,179
- แล้วก็โดนอีก โดน
- โอเค เย่

389
00:30:48,263 --> 00:30:52,475
โดนไป โดนไปอีกดอก
อีกดอก อีกดอก อีกดอก

390
00:30:53,393 --> 00:30:55,645
- ถอยออกจากผู้ต้องขังเดี๋ยวนี้ ผู้คุม
- ไม่นะ ไม่

391
00:30:55,728 --> 00:31:00,275
ไม่ใช่ๆ นี่เป็นความเข้าใจผิด

392
00:31:00,358 --> 00:31:02,193
ฉันจับคุณได้คาหนังคาเขาจริงๆ

393
00:31:02,277 --> 00:31:03,987
จะเรียกว่าเข้าใจผิดได้ยังไง

394
00:31:05,280 --> 00:31:08,157
เราเป็นแฟนกันอยู่ ลูกๆ ของเธอก็อยู่กับผม

395
00:31:08,241 --> 00:31:11,244
จริงๆ เหมือนเราแต่งงานกันแล้ว บอกเขาสิ

396
00:31:11,327 --> 00:31:12,996
ใช่ เขาช่วยดูแลลูกฉันอยู่

397
00:31:13,079 --> 00:31:15,039
นั่นไม่ช่วยอะไรเลย

398
00:31:15,123 --> 00:31:17,500
- ผู้คุมฮอปเปอร์
- ขอร้อง เขาเป็นที่พึ่งของลูกๆ ฉัน

399
00:31:17,584 --> 00:31:18,585
ผู้ต้องขัง

400
00:31:19,294 --> 00:31:23,798
พัศดี พัศดีครับ ขอร้อง ผมตกงานไม่ได้

401
00:31:23,882 --> 00:31:26,426
หัดเรียกฉันตามตำแหน่งเสียทีนะ

402
00:31:27,927 --> 00:31:30,263
- คุณโดนไล่ออกแล้ว คุณฮอปเปอร์
- ไม่นะ ไม่

403
00:31:30,346 --> 00:31:32,265
จะเอาอย่างนั้น หรือจะให้ตั้งข้อหากับศาล

404
00:31:32,348 --> 00:31:33,683
ลองดูว่าศาลจะคิดยังไงกับเรื่องนี้

405
00:31:35,935 --> 00:31:39,314
ผู้คุมเบลค รบกวนพาคุณดิแอซกลับไปห้องขัง

406
00:31:39,397 --> 00:31:43,026
ผู้คุมยัง ช่วยพาคุณฮอปเปอร์ออกจากพื้นที่ด้วย

407
00:31:52,493 --> 00:31:54,913
เวร ฮอปเปอร์ โดนจัดฉากไปเต็มๆ

408
00:32:02,378 --> 00:32:05,757
(ห้ามเข้า)

409
00:32:05,840 --> 00:32:07,050
- โอเคนะ
- ใช่

410
00:32:07,133 --> 00:32:08,801
พวกนั้นคงยังอยู่ข้างล่าง

411
00:32:13,389 --> 00:32:16,726
เวรๆ เวร เชี่ยมากๆ

412
00:32:17,518 --> 00:32:20,188
ได้แล้วๆ ได้มาแล้วๆ

413
00:32:20,271 --> 00:32:23,566
ใช่เลย! เอาไทลีนอลมา ขอบใจ

414
00:32:28,321 --> 00:32:29,530
ไปกันเถอะ

415
00:32:32,700 --> 00:32:33,701
เยส

416
00:32:44,921 --> 00:32:45,755
เวร

417
00:32:49,842 --> 00:32:53,763
- นี่มันโหดร้ายผิดปกติไม่ใช่เหรอ
- ฉันจะไม่ปฏิเสธว่านี่ไม่ปกติ

418
00:32:54,973 --> 00:32:58,810
ไก่เป็นสัตว์สังคมนะ
มันต้องมีปฏิสัมพันธ์กับไก่ด้วยกัน

419
00:32:58,893 --> 00:33:02,313
ไม่ เราต้องหยุดความรุนแรงที่ไก่ทำกับไก่

420
00:33:02,397 --> 00:33:05,024
แล้วถ้าการขังเดี่ยวยิ่งทำให้ไก่ก้าวร้าวล่ะ

421
00:33:06,401 --> 00:33:09,153
เธอเล่นจับพวกมันขังไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน

422
00:33:09,237 --> 00:33:14,492
ถ้าทางแก้ที่ถูกต้องคือการให้
มีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมมากขึ้น ไม่ใช่น้อยลงล่ะ

423
00:33:14,575 --> 00:33:15,535
ไม่

424
00:33:16,536 --> 00:33:20,081
ไก่พวกนี้เป็นนักล่ากระหายเลือด
กระหายเลือดสุดๆ เลย

425
00:33:20,164 --> 00:33:22,083
ดูสิ มองตาก็รู้

426
00:33:22,166 --> 00:33:23,251
- ไม่จริง
- จริง

427
00:33:23,835 --> 00:33:26,921
ฉันรู้ว่าสถานการณ์มันไม่ได้ดีเยี่ยม

428
00:33:27,005 --> 00:33:29,841
แต่นี่เป็นทางออกเดียวที่เรามี

429
00:33:35,263 --> 00:33:36,305
ดูสิ ออกไข่แล้ว

430
00:33:41,144 --> 00:33:43,271
ทีนี้ฉันก็ทำอาหารเช้าเป็นมื้อค่ำได้ละ

431
00:33:44,981 --> 00:33:46,232
โชคดีสุดๆ เลยมั้ยล่ะ

432
00:34:05,209 --> 00:34:08,713
เหลือเวลาหนึ่งนาทีในวิชาเลข

433
00:34:51,923 --> 00:34:53,049
หมดเวลา

434
00:34:54,175 --> 00:34:55,718
วางดินสอ

435
00:34:57,053 --> 00:34:59,222
วางดินสอ

436
00:35:01,974 --> 00:35:04,811
จบการสอบเทียบ
วัดระดับการศึกษามัธยมปลาย

437
00:35:04,894 --> 00:35:07,688
กรุณานั่งอยู่กับที่
ขณะที่ผมเก็บกระดาษคำตอบ

438
00:35:22,870 --> 00:35:25,206
"ใช่ บ้านหลังใหญ่นี้ต้องซ่อมกันยกใหญ่

439
00:35:25,998 --> 00:35:30,795
มองรอบทิศก็เห็นแต่ผนังเทา
และท่อประปาก็เฮงซวยบรรลัย

440
00:35:32,630 --> 00:35:36,259
อย่าไปสนใจเขม่าที่ร่วงลงมาจากเพดาน

441
00:35:36,926 --> 00:35:38,928
เพราะนั่นคือคำภาวนาที่เหลือเพียงเถ้าถ่าน ก่อนที่จะเดินออกจากที่นี่ไป

442
00:35:41,597 --> 00:35:43,182
แปลว่ามันเป็นตัวของตัวเองใช่มั้ยล่ะ"

443
00:35:45,560 --> 00:35:46,477
ผมชอบนะ

444
00:35:49,272 --> 00:35:52,525
สัมผัสได้มั้ย สะท้านเลย

445
00:35:52,608 --> 00:35:53,901
ถอดเสื้อหน่อย!

446
00:35:54,986 --> 00:35:56,946
แล้วเมื่อไหร่สตอร์กกีส์จะมา

447
00:35:57,029 --> 00:35:58,781
- ใช่
- ใช่ หิวจะแย่แล้ว

448
00:35:58,865 --> 00:36:02,326
โอเค ทุกคน ใจเย็น เบอร์เกอร์กำลังมาแล้ว

449
00:36:02,410 --> 00:36:05,872
เดี๋ยวจะมีเรื่องสะท้านกว่านี้
หลังจากพักกันสักครู่

450
00:36:06,497 --> 00:36:07,874
คุณคาพูโต

451
00:36:09,208 --> 00:36:11,752
นี่ดูเหมือนคุณแค่เขียนชื่อพวกเรา
โดยใช้ปากกาเมจิก

452
00:36:11,836 --> 00:36:13,421
ผมทำแบบนั้นจริงๆ

453
00:36:13,504 --> 00:36:16,716
งั้นคุณคงเป็นคนที่ต้องการการให้อภัยที่สุดสินะ

454
00:36:16,799 --> 00:36:18,718
ที่ออกใบประกาศซังกะบ๊วยนี่ให้เรา

455
00:36:18,801 --> 00:36:21,596
ขอบคุณที่ให้ความเห็นนะ คุณทอว์นีย์ไม่จำกัดเพศ

456
00:36:36,402 --> 00:36:40,531
คุณคาพูโต ฉันอยากบอกอะไรคุณหน่อยค่ะ
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร

457
00:36:41,365 --> 00:36:42,950
ไม่ว่าอยู่แล้ว เบธ มีอะไร

458
00:36:44,410 --> 00:36:49,207
ตอนที่ฉันรู้ว่าจะต้องมาอยู่ที่นี่
ฉันรู้ว่าชีวิตต้องลำบาก

459
00:36:49,290 --> 00:36:53,586
แล้วก็คิดอยู่แล้วว่าคงหาเพื่อนไม่ได้ ซึ่งก็จริง

460
00:36:53,669 --> 00:36:57,423
ฉันไม่มีเพื่อนในนี้แม้แต่คนเดียว
ซึ่งฉันก็ทำใจได้อยู่

461
00:36:58,341 --> 00:37:02,261
สิ่งที่ฉันไม่ได้เตรียมใจไว้คือมันจะลำบากแค่ไหน
เพียงให้คนมองหน้าฉัน

462
00:37:10,853 --> 00:37:12,063
ผมขอโทษด้วย

463
00:37:13,147 --> 00:37:14,148
นั่นมันแย่มาก

464
00:37:14,732 --> 00:37:17,401
ฉันพยายามทุกทีเวลามีคนใหม่ๆ เข้ามา

465
00:37:17,485 --> 00:37:20,279
แต่ทันทีที่พวกเธอรู้ว่าฉันทำอะไรลงไป
พวกนั้นก็เลิกมองเหมือนกัน

466
00:37:21,697 --> 00:37:25,284
ฉันก็เข้าใจเหตุผลนะ
เป็นฉันก็คงไม่อยากมองเหมือนกัน

467
00:37:26,410 --> 00:37:28,746
- เบธ อย่า...
- คุณไม่ต้องปลอบหรอกค่ะ คุณคาพูโต

468
00:37:28,829 --> 00:37:34,043
ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรลงไป
ฉันรู้ว่าหน้าของฉันทำให้พวกนั้นคิดถึงอะไร

469
00:37:35,711 --> 00:37:37,463
ฉันต้องทนอยู่กับมันไป

470
00:37:39,173 --> 00:37:41,634
แต่ฉันไม่ได้จะมาบอกคุณเรื่องนั้น

471
00:37:41,717 --> 00:37:43,219
ฉันอยากมาขอบคุณคุณ

472
00:37:43,803 --> 00:37:46,013
เพราะหลักสูตรของคุณ

473
00:37:46,097 --> 00:37:47,723
สาวๆ ที่เรียนด้วยกันบางคน

474
00:37:47,807 --> 00:37:49,475
เริ่มมองหน้าฉันได้อีกครั้ง

475
00:37:49,558 --> 00:37:52,270
บางคนถึงกับยิ้มให้ฉันเวลามองด้วย

476
00:37:52,353 --> 00:37:54,855
ผมดีใจมากที่ได้ยินแบบนั้น ขอบคุณนะ

477
00:37:55,606 --> 00:37:56,983
สิ่งที่ฉันอยากจะ...

478
00:37:57,733 --> 00:38:00,695
สิ่งที่ฉันอยากบอกคือ มันจะไม่เป็นอย่างนี้ตลอดไป

479
00:38:01,279 --> 00:38:05,032
ถ้าดูเหมือนคนพากันตีตัวออกห่างจากคุณ

480
00:38:10,871 --> 00:38:11,872
คุณได้ข่าวสินะ

481
00:38:13,582 --> 00:38:16,836
ฉันค่อนข้างแน่ใจว่า
สาวๆ คนอื่นก็รู้แล้วเหมือนกัน

482
00:38:17,586 --> 00:38:19,880
ผมเสียใจที่ทำให้พวกคุณผิดหวังแบบนั้น

483
00:38:23,384 --> 00:38:26,470
คุณคงเข้าใจแล้วสินะว่า
ทำไมผมถึงต้องเลิกสอน

484
00:38:27,722 --> 00:38:31,017
คุณคาพูโต ถ้าจะมีใครสอนพวกเรา

485
00:38:31,100 --> 00:38:33,769
ว่าคนเราคู่ควรกับการไถ่บาป
คนคนนั้นก็คือคุณ

486
00:38:36,397 --> 00:38:39,358
อีกอย่าง พวกเราจะไปตัดสินใครได้

487
00:38:43,029 --> 00:38:46,198
- นี่ ไอ้เวรไร้ประโยชน์
- ไง

488
00:38:46,282 --> 00:38:47,616
นายเป็นบ้าอะไรของนาย

489
00:38:48,284 --> 00:38:50,411
ไม่รู้สิ กินยามากไปก่อนที่สมองจะพัฒนาเต็มที่มั้ง

490
00:38:50,494 --> 00:38:51,746
นายทำให้ฉันสอบตก

491
00:38:51,829 --> 00:38:53,122
เฮ้ย ใจเย็น ยัยหนู

492
00:38:53,205 --> 00:38:55,583
เดี๋ยวนะ มันไม่ใช่ความผิดผม
ผมทำได้แค่ช่วยให้เครื่องมือ

493
00:38:55,666 --> 00:38:59,545
งั้นเหรอ นายควรจะต้องยื่นคำร้อง
ขอเวลาสอบเพิ่มเพราะฉันเป็นดิสเล็กเซีย

494
00:38:59,628 --> 00:39:02,548
จำได้รึเปล่า จำได้มั้ย

495
00:39:03,174 --> 00:39:04,675
รู้มั้ยว่าฉันเตรียมตัวสอบหนักแค่ไหน

496
00:39:04,759 --> 00:39:06,969
ฉันพยายามท่องหนังสือแทบตาย!
รู้มั้ยว่านายทำอะไรลงไป

497
00:39:07,053 --> 00:39:08,262
- พอแล้ว ด็อกเกตต์
- รู้รึเปล่า

498
00:39:08,346 --> 00:39:10,264
- ใจเย็นๆ ก่อน
- ไม่ เพราะฉันเจอคนเฮงซวย

499
00:39:10,348 --> 00:39:13,684
มาเยอะมากในชีวิต แต่นาย นายแม่งสวะชัดๆ

500
00:39:13,768 --> 00:39:15,102
โคตรเลวไม่มีดีปนเลย!

501
00:39:15,186 --> 00:39:16,437
โอเคๆ ไปกันได้แล้ว

502
00:39:29,658 --> 00:39:31,077
ดูนั่นสิ

503
00:39:45,383 --> 00:39:49,804
เธอดูไม่ได้เลย นิคกี้ ฉันเกือบจำไม่ได้แน่ะ

504
00:39:50,638 --> 00:39:53,641
ช่วงนี้ฉันมีหลายเรื่องต้องจัดการน่ะ

505
00:40:03,067 --> 00:40:04,360
โมเรลโลเป็นไงบ้าง

506
00:40:04,902 --> 00:40:06,654
อย่าให้พูดเรื่องโมเรลโลเลย

507
00:40:06,737 --> 00:40:10,157
ฉันไล่ตามนางทั้งวัน
พยายามไม่ให้นางทำตัวเองเดือดร้อน

508
00:40:10,241 --> 00:40:12,868
ขอบคุณพระเจ้าที่สุดท้ายนางก็ยอมไปงีบ

509
00:40:13,869 --> 00:40:15,704
เธอรักเขามาตลอดใช่มั้ย

510
00:40:18,290 --> 00:40:24,672
ฉันอาจจะใจอ่อนกับเธอเป็นพิเศษ
แต่มันเป็นรักฉันเพื่อนแท้ๆ

511
00:40:25,256 --> 00:40:27,258
มีคนอื่นอีกรึเปล่า

512
00:40:30,344 --> 00:40:32,263
อาจจะมีก็ได้

513
00:40:33,514 --> 00:40:35,349
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเขา

514
00:40:36,642 --> 00:40:42,064
เขาไปแล้ว เอางี้นะ อย่าคุยเรื่องฉันดีกว่า

515
00:40:43,399 --> 00:40:49,363
คุณเก่งเรื่องการเป็นแม่ในคุกแบบนี้ได้ไง

516
00:40:52,199 --> 00:40:55,119
- ฉันมีครูดี
- เหรอ

517
00:40:56,203 --> 00:40:58,789
ผู้หญิงที่สวยน่าประทับใจมาก

518
00:41:00,499 --> 00:41:05,796
เขาชื่อกาลีนา แต่บางคนเรียกเขาว่าเร้ด

519
00:41:07,298 --> 00:41:12,094
ไม่เอาน่ะ ฉันถามจริงๆ

520
00:41:12,178 --> 00:41:14,597
แล้วฉันก็ตอบจริงๆ

521
00:41:15,723 --> 00:41:20,060
ตอนแรกฉันไม่รู้หรอกว่าทำอะไรอยู่
แต่ฉันก็คิดออกจนได้

522
00:41:20,144 --> 00:41:23,105
โอเค แต่คุณบริหารครัวทั้งครัว

523
00:41:23,189 --> 00:41:26,859
คุณคอยดูแลพวกเด็กงี่เง่าไม่เอาอ่าวทั้งฝูง

524
00:41:26,942 --> 00:41:29,945
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่คุณทำให้
ยัยขี้ยาปากเสีย

525
00:41:30,029 --> 00:41:32,031
จากย่านอัปเปอร์อีสต์ไซด์เลิกยาจนได้ นึกออกมั้ย

526
00:41:32,114 --> 00:41:34,575
นี่มันทำงานหลายอย่างพร้อมกันชัดๆ

527
00:41:35,493 --> 00:41:36,619
ก็อย่างว่า...

528
00:41:38,996 --> 00:41:44,001
ฉันเลี้ยงลูกชายมาสามคน
ฉันบริหารธุรกิจมา แล้วก็แค่...

529
00:41:45,753 --> 00:41:46,754
ทำลงไป

530
00:41:48,964 --> 00:41:51,133
ฉันว่าบางทีเรามัวแต่ยุ่งเสียจน

531
00:41:51,217 --> 00:41:53,594
ไม่มีเวลามานั่งคิดว่า
เราทำทุกอย่างพร้อมกันได้ยังไง

532
00:41:54,261 --> 00:41:56,138
ก็แค่ทำไป

533
00:41:57,598 --> 00:42:00,518
แล้วบางทีเราก็เจอตอแล้วก็ต้องบอกว่า...

534
00:42:02,102 --> 00:42:05,940
"โอเค ฉันรับไหวแค่นั้นแหละ"

535
00:42:09,944 --> 00:42:13,781
แล้วก็ต้องถอยร่น
พยายามไม่วิ่งไปใกล้ตออีก

536
00:42:16,492 --> 00:42:22,831
โอเค แต่ถ้าเป็นเรื่องที่เราไม่อยากยอมแพ้จริงๆ

537
00:42:24,333 --> 00:42:29,588
ทั้งที่รู้ว่ามันอาจหนักเกินจะรับไหวล่ะ

538
00:42:29,672 --> 00:42:34,051
แบบ ต่อให้ต้องวิ่งไปชนตออยู่ดี

539
00:42:36,512 --> 00:42:41,433
การยอมรับว่าเราไม่สามารถทำอะไรได้
นั่นก็ต้องใช้ความเข้มแข็งนะ

540
00:42:45,729 --> 00:42:47,273
ไม่มีใครชอบหรอก...

541
00:42:48,857 --> 00:42:51,068
แต่นั่นเป็นการเอาตัวรอดไว้ก่อน

542
00:42:56,699 --> 00:43:00,869
เริ่มจะค่ำแล้ว ไปเรียกนอร์มา จีน่า
กับทริเชียให้หน่อยได้มั้ย

543
00:43:01,495 --> 00:43:04,373
เดี๋ยวจะได้เวลาเตรียมมื้อค่ำแล้ว

544
00:43:14,425 --> 00:43:16,510
ขออยู่ตรงนี้อีกหน่อยได้ไหม

545
00:43:20,347 --> 00:43:24,435
ก็ได้ ยัยลูกสาว อีกแป๊บเดียวนะ

546
00:43:48,500 --> 00:43:50,628
เอาละ ทีละคนนะ

547
00:43:56,592 --> 00:43:58,969
นี่ รู้รึเปล่าว่าซูซานน์จะมาไหม

548
00:44:02,765 --> 00:44:05,517
นี่ ฉันอยากอยู่ฉลองด้วยจริงๆ

549
00:44:05,601 --> 00:44:08,270
แต่วันนี้เป็นวันเฮงซวยขนานแท้ เพราะงั้น...

550
00:44:08,354 --> 00:44:10,397
ฉันอยากบอกเธอว่า...

551
00:44:11,607 --> 00:44:13,108
ได้ ว่ามาสิ

552
00:44:14,693 --> 00:44:15,986
ไม่มีอะไร...

553
00:44:16,779 --> 00:44:20,991
แค่อยากบอกว่าฉันขอบคุณที่พยายาม

554
00:44:22,451 --> 00:44:24,036
กับเรื่องหลักสูตรต่างๆ

555
00:44:25,621 --> 00:44:30,834
ฟังนะ ฉันหวังว่าเธอจะทำต่อ

556
00:44:32,086 --> 00:44:33,587
แหงน่ะสิ เราต้องทำต่ออยู่แล้ว

557
00:44:34,588 --> 00:44:37,341
ทีนี้ รออะไรอยู่ แม่คุณ

558
00:44:37,424 --> 00:44:40,094
รีบไปเข้าแถวสิ นี่ไอเดียเธอนะ

559
00:44:50,229 --> 00:44:51,355
เทสตี้

560
00:44:54,108 --> 00:44:56,443
- ดีใจที่เจอเธอ
- หวัดดีค่ะ คุณคาพูโต

561
00:44:57,736 --> 00:45:00,280
ฉันอยากจะมาขอโทษด้วยตัวเอง

562
00:45:00,364 --> 00:45:03,659
ที่โครงการเงินกู้ของอดีตนักโทษ
มันไม่คืบหน้าไปไหนเลย

563
00:45:03,742 --> 00:45:05,577
ช่างเถอะ ไม่เป็นไร

564
00:45:07,705 --> 00:45:11,917
ความจริงก็คือพอมีชื่อฉันเข้าไปเกี่ยว
โครงการมันอาจจะแย่

565
00:45:12,000 --> 00:45:13,836
แต่เธอควรจะไปติดต่อคนอื่นด้วยตัวเองนะ

566
00:45:13,919 --> 00:45:16,714
คงจะดีถ้าพวกนั้นได้ฟังคำพูด
ของคนที่เคยเจอเหตุการณ์จริง

567
00:45:16,797 --> 00:45:19,800
ค่ะ เอาไว้ฉันจะทำ

568
00:45:22,511 --> 00:45:25,305
ฉันเสียใจจริงๆ นะ เทสตี้
ที่ฉันช่วยไม่ได้มากไปกว่านี้

569
00:45:25,389 --> 00:45:29,435
ไม่เลยค่ะ คุณทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว

570
00:45:31,562 --> 00:45:34,773
ฉันคงไม่ค่อยได้มาที่คุกแล้ว
เพราะฉันไม่ได้สอน

571
00:45:34,857 --> 00:45:37,067
วิชากระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์แล้ว เพราะงั้นเราอาจจะไม่เจอกันซักพัก

572
00:45:42,823 --> 00:45:44,908
ฉันก็อยากจะกอดลาเธอแน่นๆ แต่...

573
00:45:50,956 --> 00:45:52,666
แล้วเจอกันนะ เทสตี้

574
00:45:55,794 --> 00:45:57,838
คุณเป็นคนดีนะคะ คุณคาพูโต

575
00:46:01,258 --> 00:46:02,468
ดูแลตัวเองด้วยนะ

576
00:46:08,140 --> 00:46:10,058
ฟังนะ เรารู้ว่าไม่ใช่ฝีมือคุณ

577
00:46:10,142 --> 00:46:13,520
คุณทำงานมาตั้งนานแล้วโดยไม่มีเรื่องเลย

578
00:46:14,146 --> 00:46:15,856
แค่บอกเรามาว่าเป็นฝีมือรูอิซ

579
00:46:17,691 --> 00:46:21,195
ถ้าไม่บอกเรา ทุกคนจะถูกเพิ่มโทษ

580
00:46:25,574 --> 00:46:28,452
ผู้คุมอัลวาเรซ บอกหน่อยว่า
ในแฟ้มเขียนไว้ว่ายังไง

581
00:46:31,163 --> 00:46:35,793
ขอโทษนะ ผมไม่...
จะให้ผมอ้างอิงข้อมูลไหน

582
00:46:36,418 --> 00:46:40,380
วันปล่อยตัวไง แน่นอนว่า
ฉันถามเรื่องวันปล่อยตัวของเธอ

583
00:46:42,216 --> 00:46:44,927
เหลืออีกเก้าวันจะถึงวันปล่อยตัวของฉัน

584
00:46:45,010 --> 00:46:46,762
ลูกๆ จะมารับรึเปล่า

585
00:46:51,475 --> 00:46:54,812
ผู้คุมอัลวาเรซ บอกเธอสิว่าจะเกิดอะไรขึ้น
กับวันปล่อยตัวนั่น

586
00:46:54,895 --> 00:46:58,941
ถ้าเธอโดนเพิ่มโทษอีกห้าปี

587
00:47:04,738 --> 00:47:05,989
เอาจริงเหรอ

588
00:47:18,544 --> 00:47:21,171
ฉันขอโทษ โอเคมั้ย ฉันไม่ควรตะโกน

589
00:47:21,922 --> 00:47:24,466
คุณไม่มีทางรู้ว่าฉันถามเรื่องวันปล่อยตัว

590
00:47:24,550 --> 00:47:26,677
เพราะฉันไม่ได้ถามเฉพาะเจาะจงเรื่องนั้น

591
00:47:28,262 --> 00:47:30,305
- ฉันขอโทษ
- ขอบคุณ

592
00:47:39,147 --> 00:47:41,233
ถ้าโดนเพิ่มอีกห้าปี

593
00:47:41,775 --> 00:47:44,152
นั่นคืออีกห้าปีที่คุณต้องอยู่ห่างจากลูก

594
00:47:47,281 --> 00:47:50,367
จะทนอยู่กับตัวเองที่ทิ้งให้ลูกไม่มีแม่ได้เหรอ

595
00:47:51,743 --> 00:47:53,245
ฉันรักลูกๆ ของฉัน

596
00:47:55,581 --> 00:47:56,874
เรารู้

597
00:47:58,125 --> 00:48:02,254
เพราะงั้นจะบอกเราใช่มั้ย
ว่าใครแอบเอามือถือเข้าไป

598
00:48:06,633 --> 00:48:08,135
ฉันขอโทษจริงๆ

599
00:48:18,896 --> 00:48:20,105
ฉันเอาไปเอง

600
00:48:29,489 --> 00:48:31,825
นี่ มีใครเห็นซูซานน์มั้ย

601
00:48:36,371 --> 00:48:37,831
อาจารย์ที!

602
00:48:41,585 --> 00:48:44,630
สตอร์กกีส์นี่อร่อยโพด

603
00:48:44,713 --> 00:48:47,424
ฉันจะแกล้งทำเป็นว่า
พวกนั้นใช้ผลผลิตเกษตรพอเพียงอะไรงั้น

604
00:48:47,507 --> 00:48:49,801
- หวังว่าจะคิดถูก
- ใช่เลย

605
00:48:49,885 --> 00:48:52,846
ขอบคุณคนที่ทำให้เรื่องนี้เป็นไปได้

606
00:48:52,930 --> 00:48:53,972
ใช่เลย

607
00:48:55,015 --> 00:48:57,809
ใส่น้ำเกรวี่มาด้วยนี่ทำให้ทุกอย่างเข้ากันดีมาก

608
00:48:57,893 --> 00:49:02,981
นี่ ครู วันนี้ฉันทำข้อสอบได้หมด
เสร็จก่อนอะไรงั้นด้วย

609
00:49:03,065 --> 00:49:07,194
พอมีการเข้ามาแทนที่ของระบบอัตโนมัติ
การสอบจีอีดีอย่างมากก็เป็นแค่สัญลักษณ์

610
00:49:07,277 --> 00:49:09,696
เหมือนกระดาษหนังสือพิมพ์ชื้นๆ
ที่จะไม่ช่วยกันพายุฝนฟ้าคะนอง เออสิ ช่างหัวจีอีดี

611
00:49:14,117 --> 00:49:18,080
สาวๆ ฉันว่าถึงเวลาที่จะ
ยกระดับปาร์ตี้ไปอีกขั้นแล้วนะ

612
00:49:19,331 --> 00:49:20,332
ไปเร็ว

613
00:49:22,751 --> 00:49:23,585
โย่

614
00:49:24,795 --> 00:49:27,130
- เดี๋ยวไปเจอในห้องซักรีด
- ได้

615
00:49:32,386 --> 00:49:34,304
ในที่สุดก็ได้กินอาหารมื้อสุดท้ายสินะ

616
00:49:35,263 --> 00:49:37,766
ฉันคงไม่ควรพูดว่า "แล้วเจอกัน" ใช่มั้ย

617
00:49:40,102 --> 00:49:43,814
อย่างน้อยเธอก็หาทางออกจากที่นี่ได้

618
00:49:54,324 --> 00:49:55,659
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ

619
00:49:57,577 --> 00:49:58,745
ฉันสอบตกน่ะสิ

620
00:49:58,829 --> 00:50:01,164
พวกนั้นไม่ให้เวลาเธอเพิ่ม

621
00:50:01,248 --> 00:50:04,167
อีกสองสามเดือนค่อยสอบใหม่ก็ได้

622
00:50:05,711 --> 00:50:07,379
ทำไมล่ะ สอบไปเพื่ออะไร

623
00:50:08,463 --> 00:50:11,591
ไม่จำเป็นต้องสอบฉันก็รู้ว่าฉันโง่แค่ไหน

624
00:50:41,663 --> 00:50:45,333
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันมาช้า รถเมล์...
นี่มันหายนะชัดๆ

625
00:50:45,417 --> 00:50:48,253
รถเมล์ที่ปกตินั่งมาช้ากว่าปกติแล้วมันก็...

626
00:50:49,129 --> 00:50:50,255
เราเหลือเวลาแค่ไหน

627
00:50:50,338 --> 00:50:51,840
พวกนั้นอาจตัดสายเมื่อไหร่ก็ได้

628
00:50:54,509 --> 00:50:56,136
เธอเอากับเขาไปกี่ครั้ง

629
00:50:58,096 --> 00:51:01,349
ครั้งเดียว หลังจากที่ฉันรู้เรื่องเธอกับผู้คุม

630
00:51:02,642 --> 00:51:04,686
เธอกับเขาล่ะทำไปกี่ครั้ง...

631
00:51:05,270 --> 00:51:07,564
รู้อะไรมั้ย ไม่ต้องตอบ ฉันไม่อยากรู้

632
00:51:09,316 --> 00:51:11,359
ไอ้เรื่องที่ชาร์จมือถือเป็นเรื่องจริงซักนิดมั้ย

633
00:51:11,443 --> 00:51:15,447
จริง เขาบังคับให้ฉันขายให้
แต่เราก็หยุดไปหลังจาก...

634
00:51:15,530 --> 00:51:18,784
ไม่ต้อง... อย่า ห้ามโกหกอีก

635
00:51:19,576 --> 00:51:21,495
ฉันทนรับคำโกหกอีกไม่ได้แล้ว

636
00:51:22,704 --> 00:51:24,873
เราต้องซื่อตรงต่อกันและกัน

637
00:51:26,666 --> 00:51:30,462
โอเค ถามอะไรฉันก็ได้ แล้วฉันจะพูดความจริง

638
00:51:33,090 --> 00:51:35,050
เธอรู้สึกอะไรกับเขารึเปล่า

639
00:51:41,056 --> 00:51:43,058
งั้นทำไปทำไม

640
00:51:44,518 --> 00:51:47,979
ฉันคิดว่าฉันคงพยายามปกป้องตัวเอง

641
00:51:49,564 --> 00:51:51,525
เพราะตอนนี้ชีวิตเธออยู่ข้างนอกแล้ว

642
00:51:52,526 --> 00:51:54,569
และฉันก็กลัวว่าเธอจะทิ้งฉัน

643
00:51:55,821 --> 00:51:58,198
ทำไมถึงคิดแบบนั้น

644
00:51:58,782 --> 00:52:00,992
เพราะลึกๆ แล้วฉันรู้อยู่เสมอว่า
มันมีความเป็นไปได้

645
00:52:01,952 --> 00:52:05,705
เพราะเวลาที่เรื่องเริ่มลำบาก
มันง่ายกว่าที่เธอจะจากไป

646
00:52:06,623 --> 00:52:09,835
- พูดงี้ไม่ยุติธรรมเลยนะ
- มันจะไม่ใช่ครั้งแรก ไพพส์

647
00:52:11,002 --> 00:52:13,421
ฉันไม่เชื่อว่าฉันเป็นคนแบบนั้น

648
00:52:16,007 --> 00:52:17,467
งั้นเราจะแก้ปัญหายังไง

649
00:52:19,219 --> 00:52:21,680
ฉันใช้เวลาอีกสามปีแบบนี้ไม่ได้

650
00:52:26,476 --> 00:52:29,146
ฉันจะแสดงให้เธอเห็นได้ยังไง
ว่าเธอไม่มีอะไรต้องกลัว

651
00:52:31,022 --> 00:52:33,400
เธอบอกมาสิว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเซลด้า

652
00:52:40,157 --> 00:52:42,033
ฉันโกหกเธอไม่ได้

653
00:52:50,125 --> 00:52:52,460
งั้นเราจะทำยังไงกันดี

654
00:52:54,171 --> 00:52:55,755
นี่เป็นเรื่องที่...

655
00:52:58,633 --> 00:53:01,219
เราจะไปกันรอดมั้ย

656
00:53:03,346 --> 00:53:04,556
ฉันก็ไม่รู้

657
00:53:06,641 --> 00:53:10,645
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนะ อเล็กซ์
ฉันอยากให้เธอ...

658
00:53:13,481 --> 00:53:15,400
โอเค หมดเวลาแล้ว สาวๆ

659
00:53:30,290 --> 00:53:33,710
ฉันไม่มีทางเลิกรักเธอได้

660
00:53:48,934 --> 00:53:49,935
ประตูไม่ได้ล็อก

661
00:53:50,018 --> 00:53:52,020
นอกจากจะต้องการอะไร

662
00:53:53,772 --> 00:53:56,233
ต่อให้ต้องการอะไร ประตูก็เปิดต้อนรับเสมอ

663
00:54:01,863 --> 00:54:05,700
จะนั่งมั้ย ฉันฉีดยาป้องกันโรคแล้วนะ

664
00:54:09,079 --> 00:54:13,458
ตลกดีนะ ฉันนึกว่าคุณจะอยู่ที่ปาร์ตี้ซะอีก

665
00:54:13,541 --> 00:54:17,379
ไปไม่ได้เพราะงานเอกสารองค์กร
ที่น่าสนุกรออยู่นี่

666
00:54:18,588 --> 00:54:20,006
ได้ข่าวเรื่องฮอปเปอร์แล้วสินะ

667
00:54:21,925 --> 00:54:24,761
ถ้าไม่ใช่เพราะมันเป็นอีกเรื่อง
ที่โพลีคอนจะใช้เล่นงานฉันได้

668
00:54:24,844 --> 00:54:28,765
ฉันคงกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
ที่ได้เตะตูดขาวๆ ของเขาออกไปซะได้

669
00:54:30,016 --> 00:54:32,269
นั่นก็เป็นเรื่องที่ฉันจะมาคุยวันนี้

670
00:54:33,061 --> 00:54:35,230
อยากคุยเรื่องตูดขาวๆ ของฮอปเปอร์เหรอ

671
00:54:35,939 --> 00:54:39,859
ขอโทษที ไม่ใช่ ฉันมีเรื่องมาขอ

672
00:54:41,820 --> 00:54:43,113
เกิดอะไรขึ้น

673
00:54:45,240 --> 00:54:49,327
จำได้ไหมตอนที่คุณอยากให้ฉัน
ช่วยเป็นสายข้างในให้

674
00:54:51,037 --> 00:54:55,292
ฉันอยากช่วยให้คุณไม่ต้องเจอ
กับเหตุการณ์ซ้ำซ้อนอีก...

675
00:54:57,836 --> 00:54:59,587
เพราะฉันรักกับผู้ต้องขังคนหนึ่งอยู่

676
00:55:09,222 --> 00:55:11,099
คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ

677
00:55:13,727 --> 00:55:17,314
- พูดมาแค่นั้นฉันก็ไล่คุณออกได้แล้วนะ
- ฉันยังไม่ได้ทำอะไร

678
00:55:17,397 --> 00:55:18,773
แล้วก็ต้องไม่ทำด้วย

679
00:55:18,857 --> 00:55:22,652
ฉันไม่อยากทำ แต่มันชักยากขึ้นทุกที

680
00:55:22,736 --> 00:55:26,781
งั้นก็ไปเข้าคลาสออกกำลัง
หรือใช้แอพหาคู่อะไรก็ได้

681
00:55:26,865 --> 00:55:28,241
คุณคิดจะให้ฉันช่วยได้ยังไง

682
00:55:28,325 --> 00:55:30,535
ฉันอยากให้คุณช่วยย้ายเธอออกไปจากคุกนี้

683
00:55:31,661 --> 00:55:33,538
ฉันทนเห็นหน้าเธอทุกวันไม่ได้

684
00:55:35,832 --> 00:55:38,585
แบบนั้นจะเป็นการรับประกันว่าจะไม่เกิดเรื่อง

685
00:55:40,670 --> 00:55:44,883
รู้ใช่ไหมว่าอีกวิธีที่จะรับประกันว่าจะไม่เกิดเรื่อง
คือไล่คุณออกเสีย

686
00:55:45,717 --> 00:55:48,261
ใช่ คุณจะไล่ฉันออกก็ได้

687
00:55:48,970 --> 00:55:52,140
แต่ตอนนี้คุณจะเสียผู้คุมไปอีกคนไม่ได้ จริงมั้ย

688
00:56:05,362 --> 00:56:10,325
เขาหล่อมาก ด้วยดวงตาเล็กๆ น่ารักสองดวง

689
00:56:10,867 --> 00:56:12,911
แล้วก็ลูกตาน่ารักเล็กๆ สองลูก

690
00:56:13,453 --> 00:56:17,624
กับไอ้จุดดำๆ น่ารักที่อยู่กลางตา

691
00:56:17,707 --> 00:56:19,667
โมเรลโล ช่วยหุบปากซะทีได้มั้ย

692
00:56:20,460 --> 00:56:22,837
สีตาเล็กๆ น่ารักของเขา
แล้วก็ขนตาเล็กๆ น่ารัก

693
00:56:22,921 --> 00:56:25,090
บอกว่าให้หุบปากไง

694
00:56:25,173 --> 00:56:28,301
อย่ามาโมโหโมเรลโล
เพราะเธอเลือกจังหวะผิด

695
00:56:28,385 --> 00:56:30,261
ที่จะเลิกเข้าโครงการสิ

696
00:56:30,470 --> 00:56:32,639
กินพ็อตพายไส้ผลไม้ต่อเลยไป

697
00:56:32,722 --> 00:56:35,725
ก่อนอื่น แบบนี้ไม่เรียกว่าพาย
เพราะมันไม่มีขอบกรอบๆ เลย เรื่องที่สอง ถ้าฉันต้องทนฟังเรื่อง
ของไอ้ลูก...

698
00:56:38,895 --> 00:56:44,567
- กระปู๋น้อยกระจ้อยร่อยของลูก
- นี่ โมเรลโล

699
00:56:44,651 --> 00:56:49,364
ฟังเรื่องที่ฉันจะพูดต่อจากนี้นะ
เพราะมันสำคัญมาก

700
00:56:50,198 --> 00:56:51,741
ขอให้ลูกแกไปตายซะ

701
00:56:52,492 --> 00:56:55,703
ลอร์นา ใจเย็นๆ นะ

702
00:56:55,787 --> 00:56:59,374
เธอพูดอะไรกับฉันนะ

703
00:57:01,126 --> 00:57:04,045
ฉันบอกว่า "ขอให้ลูกแกไปตายซะ"

704
00:57:05,213 --> 00:57:07,382
เจาะกระหม่อมบางๆ ของมันเลย

705
00:57:08,091 --> 00:57:12,262
อัดกระปู๋เข้าไปในนั้น
แล้วซั่มสมองลูกแกซะเลย

706
00:57:20,186 --> 00:57:25,817
ลอร์นา นี่ ฉันรักเธอนะ ยัยหนู
ฉันจะคิดถึงเธอมากๆ

707
00:57:28,611 --> 00:57:30,321
โอเค มาเลยแก

708
00:57:30,405 --> 00:57:35,410
ตอนฉันมองแก ฉันเห็นแต่คนชั่วช้า
น่าขยะแขยง ต่ำทรามที่สุด

709
00:57:35,493 --> 00:57:36,911
ผู้คุมคะ ช่วยหน่อย

710
00:57:36,995 --> 00:57:39,581
ฉันจะถลกหนังหน้าแกให้เละ

711
00:57:44,919 --> 00:57:47,422
ทำอะไรน่ะ อีนี่ต่างหากที่ป่วย!

712
00:57:47,505 --> 00:57:51,634
ได้ยินรึเปล่าว่ามันพูดอะไรกับฉัน
มันสมควรตาย แกสมควรตาย!

713
00:57:51,718 --> 00:57:55,263
ให้มีใครมาเยิ้บกระหม่อมแกแทนมั้ยล่ะ อีดอก!

714
00:57:55,346 --> 00:57:58,349
- จะพาฉันไปไหน
- โชคดีนะที่กองโรคจิตปิดไปแล้ว

715
00:58:01,436 --> 00:58:03,980
ไปตายซะ อีดอกขี้คุก!

716
00:58:21,915 --> 00:58:26,377
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับฉัน
คิดว่าพูดชัดแล้วซะอีก

717
00:58:27,378 --> 00:58:30,965
ใช่ พูดชัด ฉันก็เลยช่วยเธอ

718
00:58:32,717 --> 00:58:35,011
เธอกำลังจะถูกย้ายไปคุกใหม่

719
00:58:35,094 --> 00:58:36,346
ทำแบบนั้นไม่ได้นะ

720
00:58:39,140 --> 00:58:41,851
บ้ารึเปล่า ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!

721
00:58:41,935 --> 00:58:44,437
ฉันต้องอยู่ในนิวยอร์ก ฉันต้องอยู่ใกล้ๆ เมีย

722
00:58:45,396 --> 00:58:46,898
กลับเตียงไปซะ!

723
00:58:48,816 --> 00:58:51,444
ฉันว่าคุณลืมสถานะของตัวเองนะ ผู้ต้องขัง

724
00:58:58,493 --> 00:59:01,079
(ใบแจ้งย้ายผู้ต้องขัง)
(จาก: ทัณฑสถานหนักลิตชฟิลด์)

725
00:59:01,162 --> 00:59:03,665
(ย้ายไป)
(ทัณฑสถานหนัก - โคลัมบัส โอไฮโอ)

726
00:59:35,238 --> 00:59:38,783
นี่ ไหวรึเปล่า

727
00:59:44,414 --> 00:59:47,792
หลงทางเหรอ รู้ไหมว่าต้องขึ้นรถสายไหน

728
00:59:54,549 --> 00:59:59,679
ฉันไม่เป็นไร โอเคค่ะ เดี๋ยวก็โอเค

729
01:00:29,584 --> 01:00:30,585
ไง

730
01:00:31,044 --> 01:00:32,295
ไง

731
01:00:33,755 --> 01:00:34,756
เป็นไงบ้าง

732
01:00:41,012 --> 01:00:42,055
ก็โอเค

733
01:00:43,139 --> 01:00:44,766
ฉันทำมื้อค่ำไว้ให้

734
01:00:51,981 --> 01:00:55,610
มีผู้หญิงคนหนึ่งพูดเรื่องที่จับใจผมมาก

735
01:00:55,693 --> 01:00:57,862
หวังว่าคุณไม่ได้จับตัวเธอกลับนะ

736
01:00:58,863 --> 01:01:01,282
โทษที อดไม่ได้

737
01:01:02,909 --> 01:01:04,243
ใครพูด

738
01:01:06,704 --> 01:01:07,830
เบธ

739
01:01:09,791 --> 01:01:13,878
- เบธไหน
- ไม่รู้สิ ฮอฟเลอร์หรือ...

740
01:01:15,672 --> 01:01:20,885
เบธ ฮอฟเลอร์ มาใหม่เหรอ
ทำไมชื่อไม่คุ้นมาก่อนเลย

741
01:01:20,968 --> 01:01:23,971
ไม่ได้มาใหม่ ผมน้ำตาล สูงประมาณนี้

742
01:01:26,265 --> 01:01:27,809
ก็ยังนึกไม่ออก

743
01:01:29,352 --> 01:01:31,729
- เธอฆ่าลูกตัวเอง
- เบธ ฆาตกรฆ่าลูก

744
01:01:32,980 --> 01:01:33,981
เธอพูดว่าไง

745
01:01:35,358 --> 01:01:38,653
เธอบอกว่าเธอคิดว่า
ผมคู่ควรกับการไถ่บาปเหมือนกัน

746
01:01:42,240 --> 01:01:44,826
คนพูดไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่คำพูดใช้ได้ทีเดียว

747
01:01:48,621 --> 01:01:51,040
ฉันตัดสินใจจะกลับไปทำงานพรุ่งนี้

748
01:01:51,124 --> 01:01:53,584
- สู้เพื่อความดีอะไรแบบนั้น
- ดีแล้ว

749
01:01:53,668 --> 01:01:57,130
- อย่างน้อยเราคนใดคนหนึ่งควรมีงานทำ
- เหรอ คิดว่างั้นเหรอ

750
01:01:58,423 --> 01:02:01,008
อย่างน้อยเราก็ควรจะมีรายได้บ้าง

751
01:02:04,721 --> 01:02:07,265
หวังว่าจะมีเส้นทางสู่การไถ่บาปสำหรับผม

752
01:02:09,517 --> 01:02:11,144
ฉันก็ด้วย

753
01:02:14,647 --> 01:02:17,400
ฉันก็ด้วย

754
01:02:23,030 --> 01:02:25,408
- ฉันก็...
- เข้าใจแล้ว คุณนี่ร้ายจริงๆ

755
01:03:11,788 --> 01:03:12,914
ไปตายซะ!

756
01:03:12,997 --> 01:03:15,166
- ไปตายซะไป!
- กูละเบื่อที่ชอบมาด่ากัน

757
01:04:12,765 --> 01:04:17,019
แม่ง พวกเรา เวรละ รู้มั้ยว่าฉันจะทำอะไร

758
01:04:17,103 --> 01:04:19,730
ฉันจะไปสัก "ชีวิตนักเลง" ที่กลางหลัง

759
01:04:24,068 --> 01:04:25,278
แน่ใจเหรอว่าไม่อยากลอง เอ

760
01:04:26,070 --> 01:04:28,364
ครอบครัวฝั่งพ่อมีประวัติเสพติด

761
01:04:28,447 --> 01:04:31,158
- ไม่ลองเลยจะดีกว่า
- เพิ่มให้ฉันหน่อย

762
01:04:31,242 --> 01:04:34,036
เฮ้ย ใจเย็น แม่ขี้ยา

763
01:04:35,746 --> 01:04:36,873
เฮ้ย เพิ่มอีกเดี๋ยวก็ตาย

764
01:04:40,334 --> 01:04:42,837
ต้องการอะไร เป็นตำรวจยาเสพติดเหรอ

765
01:04:42,920 --> 01:04:45,047
ตามกฎหมาย ต้องบอกเรานะถ้าเธอเป็นสาย

766
01:04:45,756 --> 01:04:48,134
เปล่า ฉันไม่ใช่สาย

767
01:04:49,051 --> 01:04:51,637
- แค่มาดูว่าพวกเธอทำอะไรกันอยู่
- อ้อ แม่นี่แค่พยายามมากไป

768
01:04:51,721 --> 01:04:54,181
คิดว่านางพยายามเป็นคนดีเหรอ
น่าจะได้เห็นสมัยอยู่ค่าย

769
01:04:54,265 --> 01:04:55,308
ดูดยาจนฟันจะร่วง

770
01:04:57,685 --> 01:04:59,020
ฉันไม่ได้พยายาม โอเคมั้ย

771
01:04:59,103 --> 01:05:04,191
ฉันก็แค่โคตรเซ็งกับไอ้ปาร์ตี้เฮงซวย
แล้วก็หลักสูตรเฮงซวยนั่น

772
01:05:05,109 --> 01:05:08,070
ทุกคนนั่งเล่นทำเป็นเหมือนไม่ได้อยู่คุก

773
01:05:08,154 --> 01:05:10,865
แล้วฉันก็ไม่ได้สนใจไอ้ผลสอบงี่เง่านั่น

774
01:05:13,492 --> 01:05:15,620
- นั่นอะไร
- อะไร นี่เหรอ

775
01:05:19,332 --> 01:05:23,544
"นีคือสมองเธอเวลาเล่นยา" มีอะไรจะถามมั้ย

776
01:05:26,797 --> 01:05:29,342
- ฉันไม่เข้าใจ
- ก็ต้องไม่เข้าใจอยู่แล้ว

777
01:05:29,425 --> 01:05:31,802
ไอ้พวกมิลเลนเนียล
ไม่เคารพประวัติศาสตร์กันบ้างเลย

778
01:05:36,557 --> 01:05:39,310
โย่ รู้มะมีอารมณ์อยากได้อะไร
น้ำอัดลมจากสตอร์กกีส์

779
01:05:39,393 --> 01:05:43,773
- เยี่ยม
- ไปกินกัน ไปมั้ยทาลี

780
01:05:43,856 --> 01:05:44,857
ก็อยากไปอยู่

781
01:05:44,941 --> 01:05:48,945
แต่ฉันอยากทำโครงการนี้ให้สำเร็จน่ะ เจ้านาย

782
01:05:50,321 --> 01:05:52,448
- เอาไป
- ขอบคุณ

783
01:05:52,531 --> 01:05:54,992
- คิดว่าพวกนั้นสั่งด็อกเตอร์เป็ปเปอร์มามั้ย
- ขอบคุณ

784
01:05:55,076 --> 01:05:57,411
ไม่มีใครชอบด็อกเตอร์เป็ปเปอร์หรอก

785
01:06:13,970 --> 01:06:15,137
อะไร

786
01:06:18,975 --> 01:06:21,394
- มีอะไร
- ไม่มีอะไร

787
01:06:23,437 --> 01:06:30,361
แค่สงสัยว่าสาวตัวเล็กอย่างเธอ
จะจัดการกับยาถุงใหญ่ขนาดนั้นยังไง

788
01:06:31,904 --> 01:06:33,781
ต้องการให้ช่วยมั้ย

789
01:08:22,807 --> 01:08:24,892
โดรีน ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ

790
01:08:24,975 --> 01:08:27,686
เราทำทุกอย่างที่คุณบอกให้ทำแล้ว

791
01:08:27,770 --> 01:08:30,147
ทำแบบนี้ไม่ได้นะ! แล้วจะให้เราไปอยู่ที่ไหน

792
01:08:30,231 --> 01:08:33,484
นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉัน ลานีซ
ทีนี้ไปเก็บของได้แล้ว

793
01:08:33,567 --> 01:08:37,363
- นี่มันทุเรศชัดๆ!
- แม่คุณ บาย เก็บของแล้วไปซะ

794
01:08:37,446 --> 01:08:39,240
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ มีเรื่องอะไร
- เฮ้ย

795
01:08:39,323 --> 01:08:42,243
ผู้ดูแลตึกจับได้ว่านางให้คนมาเช่านอน

796
01:08:42,326 --> 01:08:44,829
บอกว่าจะไล่เธอออก
ถ้าทุกคนไม่ออกไปภายในคืนนี้

797
01:08:46,247 --> 01:08:47,832
นี่ เธอมีที่ให้ไปรึเปล่า

798
01:08:50,376 --> 01:08:53,712
อังตวนมีญาติอยู่ที่อีสต์นิวยอร์ก
บอกว่าให้พวกเราไปนอนที่นั่นได้

799
01:08:53,796 --> 01:08:55,548
แต่พวกเราต้องทำงานชดเชย

800
01:08:56,215 --> 01:08:59,969
ฉันไม่กลับไปขายยาแล้วนะ
ถ้าโดนจับอีกพวกนั้นส่งกลับเข้าคุกแน่

801
01:09:00,052 --> 01:09:01,345
ถ้าไม่นอนนั่นก็ต้องนอนข้างถนน

802
01:09:07,351 --> 01:09:08,352
เวร ฮัลโหล

803
01:09:10,312 --> 01:09:13,149
สวัสดีค่ะ ผู้ต้องขังจากทัณฑสถานลิตชฟิลด์

804
01:09:13,232 --> 01:09:16,861
- พยายามจะติดต่อคุณ จะรับหรือไม่
- รับๆ ฉันรับ

805
01:09:16,944 --> 01:09:18,654
ได้คฤหาสน์รึยัง

806
01:09:18,737 --> 01:09:20,906
โหย รู้นี่ว่าออกมาต้องซื้อเป็นอย่างแรก

807
01:09:20,990 --> 01:09:23,450
ต้องอย่างนั้นสิ แล้วมันมีกี่ห้อง

808
01:09:23,534 --> 01:09:26,370
- ยี่สิบเจ็ด
- ตั้ง 27 ห้องเลยเหรอ

809
01:09:26,453 --> 01:09:28,873
เออ อยากให้แน่ใจว่ามีที่พอสำหรับทุกคน

810
01:09:28,956 --> 01:09:33,252
ใช่มะ เธอ ซินดี้ ซูซานน์ จาเน

811
01:09:33,335 --> 01:09:35,754
ให้ตาย ต่อให้คุณคลอเดตต์
ก็มาอยู่ด้วยกันได้ถ้าทำตัวดีๆ

812
01:09:36,380 --> 01:09:39,425
ดูเธอสิ ออกไปแล้วมาทำเป็นใจอ่อน

813
01:09:39,508 --> 01:09:41,927
แต่พูดจริงๆ เธอเป็นไงบ้าง

814
01:09:43,596 --> 01:09:47,099
ฉันก็ไหวอยู่นะ อย่างว่า ก็มีข้อเสนองานเข้ามา

815
01:09:47,183 --> 01:09:50,561
- ฟังดูดีใช่มั้ย
- ใช่...

816
01:09:51,145 --> 01:09:55,191
แต่ฉันเหนื่อยเหลือเกิน พี

817
01:09:55,274 --> 01:09:57,776
โคตรเหนื่อยที่ต้องดิ้นรน

818
01:09:57,860 --> 01:10:02,323
โลกนี้ไม่ได้สร้างมาเพื่อคนอย่างฉัน
กลับไปอยู่กับเธอยังจะดีซะกว่า

819
01:10:02,406 --> 01:10:04,575
อย่างน้อยแบบนั้นเราจะยังได้อยู่ด้วยกัน

820
01:10:05,284 --> 01:10:08,370
- เธอไม่รู้หรอกนะว่าอนาคตจะเป็นยังไง ที
- ฉันต้องวางแล้ว

821
01:10:09,079 --> 01:10:10,873
นี่ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนๆ ที

822
01:10:11,665 --> 01:10:14,376
ฟังนะ ฉันเคยเล่าช่วงที่แม่ตายให้ฟังแล้วใช่มั้ย

823
01:10:14,460 --> 01:10:15,836
ใช่

824
01:10:15,920 --> 01:10:18,631
ฉันรู้ว่าเล่าว่าปวดใจมาก
แต่ไม่เคยเล่าว่ามันมากแค่ไหน

825
01:10:19,548 --> 01:10:23,886
มันเป็นความเจ็บแปลบในอกที่ไม่หายไปซะที

826
01:10:24,678 --> 01:10:27,431
ไม่มีแม่แล้วฉันก็ไม่อยากอยู่ต่อ
เข้าใจที่ฉันพูดรึเปล่า

827
01:10:28,307 --> 01:10:29,725
คิดว่าเข้าใจนะ

828
01:10:30,517 --> 01:10:31,810
ฟังนะ ตอนนั้นฉันก็เหนื่อย

829
01:10:31,894 --> 01:10:34,730
แต่ไอ้ความเจ็บแปลบแบบนั้น
มันไม่ได้อยู่ตลอดไป

830
01:10:34,813 --> 01:10:37,358
ในที่สุดมันชินชาจนหายเอง

831
01:10:37,441 --> 01:10:41,195
หรือไม่งั้นก็ยังอยู่ แต่ฉันไม่รู้สึกถึงมัน
มากขนาดนั้นแล้ว

832
01:10:41,278 --> 01:10:43,030
เพราะฉันมีความรู้สึกอื่นเข้ามาแทน

833
01:10:43,656 --> 01:10:45,407
เพราะเรื่องดีๆ ที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิด

834
01:10:46,242 --> 01:10:49,954
เรื่องดีๆ อะไร เธออยู่คุกนะ พี
เธอพูดเรื่องอะไรของเธอ

835
01:10:50,037 --> 01:10:51,914
ฉันพูดถึงเธอไง

836
01:10:53,290 --> 01:10:56,126
แบบว่า ฉันจะมีชีวิตแบบไหน
ถ้าไม่ได้เจอเธอ

837
01:10:57,628 --> 01:11:01,048
เธอต้องอดทนให้นานกว่าที่คิดว่าทนไหว

838
01:11:01,131 --> 01:11:06,262
เพราะกำลังจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับเธอ
โดยที่เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

839
01:11:09,390 --> 01:11:14,144
เออสิ มีเรื่องดีๆ กำลังจะเกิดขึ้น

840
01:11:14,228 --> 01:11:17,940
- นี่ ฉันต้องวางจริงๆ ละ
- ได้ โอเค แต่อย่าหมดหวัง

841
01:11:19,441 --> 01:11:24,989
พอฉันออกไปได้เมื่อไหร่
เราจะจัดงานปาร์ตี้ยักษ์กันในคฤหาสน์ของเธอ

842
01:11:25,072 --> 01:11:28,325
จ้างดีเจประจำทั้ง 27 ห้องเลย

843
01:11:30,619 --> 01:11:34,832
- ฉันรักเธอนะ ที
- ฉันก็รักเธอ พี

844
01:11:59,648 --> 01:12:01,817
จะไปกับพวกนั้นหรือไปกับเรา

845
01:12:04,737 --> 01:12:06,071
ฉันจะไปกับพวกเธอ

846
01:12:31,221 --> 01:12:33,182
เธอควรจะรีบเผ่นจากที่นี่!

847
01:13:03,670 --> 01:13:04,838
ช่วยด้วย!

848
01:13:06,131 --> 01:13:08,425
ช่วยที!

849
01:13:10,427 --> 01:13:15,516
ใครก็ได้! ช่วยที!

850
01:13:17,518 --> 01:13:20,312
ช่วยด้วย!

851
01:13:20,396 --> 01:13:23,273
(ด้วยความระลึกถึงแคเร็น รอยเตอร์)