NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Na te okruchy złapiesz co najwyżej szczura.
Nie chcę go złapać, tylko nakarmić.
Będą leżeć na pryczy Zagadkowej, póki nie wróci.
O ile w ogóle wróci.
Proszę. Jest na izbie, nie na cmentarzu.
Albo ją przenieśli. Albo deportowali.
Nie deportowali jej. Wtedy każą zdejmować pościel.
519. 813.
Masz wiadomość.
- 741. Masz wiadomość. - Nadal używa pan AOL?
- Przyspieszyli moją rozprawę. - Moją też.
431. Masz wiadomość.
893.
- Ty nie dostałaś, Shani? - Wyczerpałam limit.
Imigracyjni fundują mi darmowy lot na własny pogrzeb.
Tak mi przykro.
Ciągle czekam na akta mojej sprawy karnej.
Jak mam się wykręcić, skoro nie mogę udowodnić, że prawnik spieprzył obronę?
Jak mają oddalić moją sprawę imigracyjną,
skoro nie mogę udowodnić, że mój adwokat z urzędu zaniedbał obronę,
co wpłynęło na wynik postępowania karnego?
Dasz radę. Każdy przyzwoity sędzia ją odrzuci.
Przyzwoitość to dziś rzecz względna.
Starasz się być miła, a w zamian srają ci na łeb.
Boże, błogosław Amerykę.
- Czyż nie jest wspaniała? - Piękna.
Dziękuję.
Jak wnętrze pudełka z płatkami, tylko bez gratisu.
Gratisem jest to, że nie musimy wozić internowanych po całym stanie,
gdy muszą pojawić się w sądzie.
Właśnie. Od teraz internowane z Essex i Clinton będą przywożone tutaj.
Jak zawsze nastawiona na zysk.
Dziękuję.
Przyznaję, że gdy dostaliśmy kontrakt, trochę się przestraszyłam.
Te rozprawy bywają kontrowersyjne.
No i ta presja, by wybudować ją tak szybko.
Ale Carlos opowiedział mi inspirującą historię o tym,
jak DHS wybudował w Nowym Orleanie więzienie tydzień po Katrinie.
Pomyślałam, że jeśli oni wybudowali więzienie w czasie powodzi,
ja mogę wybudować salę rozpraw w czasie gównoburzy.
Ależ standardy.
Nie widzę gabinetu dla sędziów.
Będą siedzieć w korytarzu czy zrobisz z mojego biura open space?
Nie będą stąd wychodzić. Rozpatrują ponad 100 spraw dziennie.
Może noszą pieluchy jak ta astronautka?
Chociaż pracuję nad uruchomieniem linii telekonferencyjnej,
by sędziowie mogli wydawać wyroki przez kamerkę. Zyskamy 32% czasu.
A niektórzy narzekają, że seks przez Skype’a jest bezosobowy.
Lindo... Pani Ferguson, proszę usiąść za stołem sędziowskim,
- a ja zrobię pani zdjęcie. - Nie.
- No proszę. - Nie mogę.
Może pani. Proszę.
Ach ty.
W porządku.
Przyjemne. Carlos, udawaj strażnika.
- Zrobi nam pani... - Nie, wychodzę stąd.
Przepraszam, że przeszkadzam. Mamy mały problem na izbie.
Co jej się stało?
Pacjentka ma bóle brzucha oraz krwawienie z pochwy.
Na szczęście ciąży nic nie zagraża.
Jest w ciąży?
Jakiś dziewiąty tydzień.
- To dlaczego płacze? - Jest przerażona.
Nie wie, czy jej maluszek przeżyje.
Mamciu, dziecku nic nie będzie. Twoje dziecko przeżyje.
Gdzie jej tłumacz?
Nie mamy tłumacza takich języków.
Jeśli internowana potrzebuje tłumacza, powinien pan to zgłosić.
Ja muszę nadzorować nową salę rozpraw, więc to mi wygląda na pani problem.
Nie wiem, czemu nikt inny nie chce pracować w kuchni.
Boją się, że je deportują czy co?
Bo z Mendozą trudno się dogadać.
To czemu ty chcesz?
To dalsza część mojej pracy nad sobą.
Ale najpierw powinnam chyba pogodzić się ze współlokatorką.
Wściekła się, bo kazałam jej wczoraj sprzątać wyciek z toalety.
Za późno. Jesteś potrzebna w kuchni.
Tylko jedna?
Widać przecież, że cała nasza biała reprezentacja zaginęła.
Podobno jedna Latynoska pracuje za trzy białe.
Wiem, że to komplement, ale odbieram to jako obrazę.
Prosiłam o Diaz, nie Ruiz.
- Duża i mała Diaz odmówiły. - Zaraz, która jest która?
To trochę niejasne, bo starsza jest mniejsza.
- Nie będzie Diaz. - Ruiz też nie chcę.
Glorio, wiem, że między nami nie było najlepiej.
Ale miałam nadzieję, że może...
to będzie dla nas szansa, byśmy mogły zacząć od nowa.
Relacje najlepiej się naprawia, wspólnie pracując.
Pierdol się.
To mój czek.
Chciałam prosić o pozwolenie na wyjście na galę charytatywną.
Przyjaciółka mnie zaprosiła.
Będzie tam alkohol, z którego nie będę korzystać.
Zapewne jest to wbrew warunkom,
ale to ważny cel...
Nie interesują mnie szczegóły twojej randki, możesz iść.
To nie randka, ale dziękuję za pozwolenie.
Sobie podziękuj. Masz stabilną sytuację zawodową,
przechodzisz testy narkotykowe
i wnioskując z czystości twojego moczu, prowadzisz zdrowy tryb życia.
Pijesz wodę alkaliczną?
Tak. Czuję się świetnie. Nawet wróciłam do biegania.
Wreszcie czuję, że żyję.
Przepraszam, wiem, że to banał.
POCZUJ, ŻE ŻYJESZ
- Ale banały są nimi nie bez powodu. - Owszem.
To po prostu chwytliwe prawdy.
Zęby wiewiórek nie przestają rosnąć.
Dobra. Warunek niedługo ci się kończy, więc spróbuj pomyśleć,
co chciałabyś robić ze swoim życiem.
- Może pani mówić konkretniej? - „Znalazłaś sobie mieszkanie?”
Jeszcze nie.
- Nie. - Nie.
„Zerwałaś kontakty z ludźmi związanymi z twoją kryminalną przeszłością?”
To może być trudne ze względu na małżeństwo.
Nie.
„Masz aspiracje wykraczające poza obecne miejsce pracy?”
- Oczywiście. - Jakie?
Tego jeszcze nie wiem, ale wiem, że je mam.
Nie.
Na kiedy potrzebuje pani odpowiedzi?
To nie ja ich potrzebuję.
Te odpowiedzi są potrzebne tobie.
Idź. I zostaw otwarte drzwi dla następnej osoby.
Dziękuję.
Sophia!
Nie widziałam cię od ostatniego razu.
- Świetnie wyglądasz. - A ty...
tak jak ostatnio, tylko gorzej.
Proszę dać jej wizytówkę.
Idzie na przyjęcie, a jej włosy potrzebują ratunku.
Naprawdę.
Wszystkie wynocha z cel i pod ścianę!
- Co jest? - Nieplanowane przeszukanie.
- Co? Czemu nic o tym nie wiem? - Bo jest nieplanowane.
Ruszaj dupsko, osadzona. Już.
Masz coś przy sobie?
Bez obaw. Wszystko jest w odpływie pod prysznicem.
Ja mam trochę między nogami.
Zanurkowałem i złapałem włochatą kałamarnicę.
Ja pierdolę.
Raczej pierdolić twoją matkę.
Sporo tego.
Mówiłem, że dostałem dobry cynk. Mnóstwo piguł.
I włosy. Można by z nich zrobić tupecik.
Nie dla ciebie. Tak ogólnie.
Jak ktoś to wniósł?
Wygląda jak szczypce homara.
Które się wkłada, a którym masuje?
Hopper, Ginger, zabierzcie to do pokoju na kontrabandę
i szczegółowo opiszcie.
Oczywiście. I nie ma za co.
Wiesz coś o tym?
Ja? Nie. Nic.
Muszę wiedzieć, który z tych drani wnosi to wszystko.
Chciałabym pomóc, ale naprawdę nie wiem.
Bardzo przydałaby mi się pomoc.
Mogłabyś być moją wtyczką? Mówić mi, jeśli coś zobaczysz?
- Oczywiście. Możesz na mnie liczyć. - Super.
Cześć, Nicky. Dzięki, że przyszłaś.
Masz jaja, to ci przyznam.
- Co u Lorny? - No wiesz, kwitnie.
Wiem, że bardzo to przeżywa, ja też.
To mnie dobija. Ale muszę żyć dalej.
Miałem nadzieję, że ty jej wytłumaczysz, dlaczego musi podpisać papiery rozwodowe.
Prosisz mnie o pomoc w rozwodzie?
Jezu, Vinnie. Twoją zgniłą duszę czuć nawet przez tę szybę.
Masz wobec niej zobowiązania jako ojciec jej dziecka,
nie możesz nagle wyjechać i zabrać ze sobą Sterlinga.
On jest dla niej całym światem. Ma prawo go widywać.
Nie wiem, co Lorna ci powiedziała, ale...
Właściwie to wiem. W tym tkwi problem.
Nicky, Sterling zmarł w szpitalu.
Jak to?
Widziałam wczoraj zdjęcie, jak się ślini, bo wcześnie zaczął ząbkować.
Bierze zdjęcia jakichś dzieci z Internetu. To nie on.
Szlag.
Vinnie, bardzo mi przykro.
- Kompletnie odleciała. - Bo nie może sobie z tym poradzić.
Ubzdurała coś sobie i nie mogę przemówić jej do rozsądku.
Lekarz powiedział, że przeniosą ją
na blok dla staruszek i wariatek,
może to jej pomoże. Będzie miała lepszą opiekę. Co? Nie. Nikogo tam nie zna.
Nie powinna tam trafić. Powinna zostać ze mną.
Wiem, że ją kochasz. Doceniam, co dla niej robisz, naprawdę.
Nie bierz tego do siebie,
ale byłaś cały czas przy niej i o niczym nie wiedziałaś.
Potrzebuje pomocy, której my nie możemy jej udzielić.
Faktycznie coś mnie zajęło, ale teraz jestem przy niej.
I rozumiem cię. Musisz żyć dalej.
Ale nie mogę dać jej odejść, gdy najbardziej mnie potrzebuje.
Powiedz im, żeby jej nie przenosili.
To nie zależy ode mnie. Już chyba wszystko załatwili.
Przykro mi.
Przed sprawdzianami mama robiła nam zupę na rybich łbach.
Od ich mózgów mieliśmy być mądrzejsi.
Rybie mózgi? Błagam.
Kiedy ostatnio pomyślałaś: „Ale mądra ryba”?
Gdzie jest Nemo? Taystee, skończyłaś?
Zachowujecie się, jakbyście czekały w kolejce po frytki.
Tylko że frytki nie powiedzą ci, czy jesteś głupia.
Jak to nie zdałam?
Tak jest, cztery z plusem!
Jak namówię Luscheka, by wniósł rybie łby, dostanę piątkę.
Jak ja mu obciągnę, to też dostanę.
Wiesz, że testy sprawdza komputer?
Wiem. Ale dzięki jego spermie będę mądrzejsza.
Gratulacje, Doggett. Dobra robota.
Zdała?
Oddawaj mój test.
I tak masz dużo źle, mimo dodatkowych lekcji dla głupków.
- Nie jestem głupkiem. - Obie jesteście geniuszami.
A teraz przeróbmy podstawy algebry, z którą wam nie poszło.
Mózg mi zaraz wybuchnie. I tak nikt tego nie używa.
Żartujesz? To jest potrzebne do życia.
- Kiedy wychodzisz? - Za dwa lata.
Opracujmy twój budżet wolnościowy.
Załóżmy, że dostaniesz pracę w pierwszym tygodniu po wyjściu,
bo wymiatasz.
Ale musisz też opłacać kontrole warunkowe,
wodę, prąd, Internet, no i musisz coś jeść.
- Dziecko też. - Ma gębę do wykarmienia. Buty i tak dalej, prawda?
Mamy więc X.
To kwota, która zostaje ci na czynsz.
Oby X wystarczyło na dwa pokoje.
Musiałam się pomylić, bo wyszło mi minus 300.
Mnie też.
Bo taki jest wynik.
Mnie wyszło 500.
Ale dodałam trochę kasy z dilowania.
- Rany, matma to gówno. - Może pożyczka?
Żaden bank nie da pożyczki byłej skazanej.
Jak odholowali nam przyczepę, dostaliśmy pożyczkę społeczną.
Wszyscy się zrzucili i nam pomogli.
Naprawdę? Świetnie. Tak powinny wyglądać pożyczki.
To nie pożyczka, tylko crowdfunding dla wieśniaków.
Pożyczka, bo mama oddała kasę,
gdy spłonęła przyczepa John Johna.
Mogła mu też obciągnąć, nie pamiętam, ale dług został spłacony.
Powiedz jej, że duża przegródka jest na zapiekankę.
Duża przegródka jest...
Słyszę cię, Glorio. Gdy będziesz gotowa na rozmowę...
Masz półgodzinne opóźnienie.
Trzeci raz w tym tygodniu.
Robię, co mogę. Nie załatwiliście mi pomocy.
Gdzie są wszyscy?
Obstawiam, że nie na wakacjach.
Proszę, proszę. Święta Gloria diluje.
Dla Aleidy czy dla Dai?
To nie ma nic wspólnego z Diazównami.
Muszę porozmawiać z Nicky. Gdzie ona jest?
Nie mam pojęcia. Widziałam ją,
więc nie uciekła ani jej nie wypuścili.
Shani, Nicky chciała przyjść,
ale bliskie jej osoby mają problemy osobiste.
Przeżywa teraz trudne chwile.
Ja też. Kiedy będzie? Muszę z nią porozmawiać.
Nie wiem.
Gdzie wszyscy? Z Blancą w porządku?
Przygotowuje się. Przyspieszyli rozprawy.
Szlag. Udało ci się pogadać z synami?
Rodzina zastępcza nie przyjmuje telefonów z aresztu,
dlatego znów muszę cię o coś prosić.
Dałabyś radę przynieść swój telefon?
Nie mogę.
- Proszę, nie rozumiesz. - Za kilka tygodni wychodzę.
Proszę, błagam.
Muszę myśleć o własnych dzieciach. Przykro mi.
Pani Córdova, przepraszam za to wezwanie, ale Abel od rana nie przestaje płakać.
Wyciągnęliśmy Benjiego z lekcji, ale też go nie uspokoił.
- Dziękuję. Gdzie są? - U pielęgniarki.
Pani Córdova. Wyrazy współczucia.
PIELĘGNIARKA
Bał się, że nie wrócisz.
Kochanie, mama zawsze wraca o trzeciej, codziennie.
Chodzi o tatusia?
Chodź.
Wiem, że za nim tęsknicie.
I jeszcze długo będziecie. Ale jesteśmy tu razem.
A jeśli ty też umrzesz?
Nie umrę, kochanie.
Gruby Enzo mówi, że wszyscy umierają, nawet dzieci.
Nie słuchaj ani grubego, ani chudego, ani w ogóle żadnego Enza.
Nie mogę umrzeć. Muszę żyć, żeby posłać was na studia.
A potem będę musiała pilnować, żebyście się uczyli,
dobrze traktowali kobiety, poślubili swoje ukochane,
zdobyli dobre prace i mieli dzieci, które co sobotę każecie mi niańczyć.
Gdy dobijecie do siedemdziesiątki
i znów trzeba wam będzie zmieniać pieluchy, wtedy umrę.
Spokojnie. Będę miała sto lat. To będzie już bez znaczenia.
I tak będę was codziennie nawiedzać, więc lepiej się pilnujcie.
- No już. Może pójdziemy na lody? - I pooglądamy telewizję?
Dobrze, ale musicie obiecać,
że od jutra postaramy się wrócić do normalnego życia.
Dobrze.
Cieszę się, że znów się stroisz.
Bałam się, że zamieniasz się w jedną z tych męskich lesbijek.
- Mamo. - Przepraszam. Biseksualistek.
Nawet sobie tego nie umiem wyobrazić.
Obie płcie? Brzmi wyczerpująco.
I tak się już zamartwiam, gdy ojciec spędza czas z inną kobietą.
Gdybym musiała martwić się też o mężczyzn, chyba bym oszalała.
Alex wie, że nie musi się martwić.
Co sądzisz?
Ładna. Ale nie w moim stylu.
Ale to od Bergdorfa.
- Może coś vintage? - Vintage.
Pamiętam, że dawno temu miałaś dużo fajnych sukienek.
To prawda.
Cześć, skarbie.
- Dostałam dziś list. - Super. Otworzyłaś?
Zrobił to za mnie pewien troskliwy strażnik.
- To wróżby z ciasteczek? - Poniekąd.
Tylko bez ciasteczek.
„Bo meszek na twoim brzuchu przypomina dotyk zamszu na policzku”.
„Bo nauczyłaś mnie, że olej kokosowy to pyszny, jadalny lubrykant”.
- Co to jest? - Powody, dla których cię kocham.
Nie wszystkie związane z seksem.
Wybrałaś akurat dwa pikantniejsze.
Ale nie czytaj wszystkich. Musisz je sobie wydzielać.
Po jednym na każdy tydzień, który ci został.
Aforyzmy odliczające czas do końca wyroku?
Wiem, że to kiczowate, ale...
Wcale nie. Są wspaniałe, Pipes. Dzięki.
Wiem, że ostatnie tygodnie były ciężkie
i trudno było nam się porozumieć.
Ale chciałam, byś wiedziała, że nawet jeśli nie możesz zadzwonić
albo ja nie mogę cię odwiedzić, zawsze o tobie myślę, Alex.
Ja o tobie też.
Vintage!
Może coś sprzed lat osiemdziesiątych?
Dobra.
Co tam się dzieje?
Kopciuszek idzie na bal. O ile znajdzie kieckę.
Robisz za Kopciuszka na urodzinach?
- Nie mogę pracować z dziećmi, pamiętasz? - Tak.
To prawdziwy bal. Tyle że nie taki jak u Kopciuszka.
Tamten przypominał raczej odcinek Kawalera do wzięcia.
O jakim balu mówisz?
Charytatywnym. Będę turystką. Zelda mnie zaprosiła.
Fajnie.
Mam nadzieję, że wróżka wyczaruje ci sukienkę.
Ja też.
Spodoba się obu płciom.
Dzwoni osadzona z więzienia federalnego w Litchfield.
Tak. Halo?
Chyba pana nie obudziłam?
Cześć, Taystee. Nie, nie spałem.
Szukałam pana wczoraj, ale powiedzieli, że już pan nie uczy.
Jeśli to choroba, to doceniamy, że wziął pan wolne.
Sam pan wie, jak szybko wszystko się tu rozprzestrzenia.
To jak przedszkole, tylko z wszami łonowymi.
Nie, Taystee, nie jestem chory. Tylko...
To długa historia. Mogę ci w czymś pomóc?
Właściwie to tak.
- Chodzi o twoją apelację? - Nie. Ja...
mam pewien pomysł. Wiem, że trochę szalony, ale...
- Słucham. - Czytałam
o sytuacji kobiet po wyjściu z więzienia.
Jeśli w ciągu pierwszych 72 godzin są pozostawiane same sobie,
najczęściej znów łamią prawo i tu wracają,
tak jak ja.
Więc pomyślałam...
A gdyby istniał program pożyczek dla takich kobiet,
dzięki któremu mogłyby stanąć na nogi? Spłacałyby je w miarę możliwości,
a te pieniądze trafiałyby do kolejnych osób.
Mikropożyczki dla świeżo wypuszczonych osadzonych?
- Już istnieją? - Raczej nie, ale powinny.
Czy to głupie prosić pana o pomoc?
Nie. To nie jest głupie.
Taystee, to znakomity pomysł, ale to nie jest dobry moment,
bym angażował się w coś, co...
Wiesz co? Stwórz plan działania.
Ja niekoniecznie będę mógł pomóc,
ale znam ludzi, którzy będą mogli.
Tak jest! O to chodzi.
Dobra. Przede wszystkim...
- Taystee? - Tak?
Wspaniale, że wróciłaś.
Mój rząd od lat prześladuje ludzi takich jak ja.
Jak pani czy panią?
Ta suka nie oddali mojej sprawy.
Z braku dowodów odrzucam wniosek o azyl polityczny...
Mam nadzieję, że pójdzie na lunch, zanim dojdzie do nas.
Po lunchu wskaźnik skazań spada o 30%.
Następna sprawa: 519, Córdova, Karla.
Proszę podać pełne imię i nazwisko.
Karla Diana Adilene Córdova.
Ostatnim razem odroczono rozprawę, by dać pani czas na znalezienie prawnika.
A jednak nie ma go z panią.
Reprezentuję sama siebie, Wysoki Sądzie.
Wnioskuję o zwolnienie na podstawie Konwencji w sprawie zakazu tortur.
Ma pani przy sobie wypełniony formularz I-589
oraz dowody potwierdzające,
że w Salwadorze grożą pani tortury?
Tak, Wysoki Sądzie.
Ten artykuł dotyczy szkoły, w której uczyłam.
W roku mojego wyjazdu zabito tam 36 osób.
Chłopców, którzy nie chcieli wstąpić do gangów.
Wszystkich znałam osobiście. Wielu z nich uczyłam.
To były dobre dzieci, ale nie miały wyjścia.
Gdy zaszłam w ciążę, wiedzieliśmy z mężem, że musimy uciec, by nie narażać dziecka...
Gangi nie podchodzą pod Konwencję. Nie są też podstawą do udzielenia azylu.
- Zaraz uzasadnię. - Proszę szybciej.
Mam dwóch synów. Urodzonych w USA.
Nie mogę ich zabrać do kraju, gdzie będą musieli zabijać, by nie zginąć.
Konwencja jasno stwierdza, że tortury to długotrwałe cierpienie
wywołane w celu wymuszenia informacji lub posłuszeństwa.
Jeśli zabiorę tam synów, zostaną zmuszeni do przystąpienia do gangów,
a jeśli odmówią, ucierpią. O tym właśnie traktuje Konwencja.
Sprawa nie dotyczy deportacji dzieci pani Córdovy,
tylko deportacji jej samej.
Nie zostawię ich.
Ich ojciec zmarł w zeszłym roku. Mają tylko mnie.
Wysoki Sądzie, pani Córdova nie ma nawet prawa do opieki.
Bo jestem tutaj.
Widzę, że pani dzieci zostały umieszczone w rodzinie zastępczej.
Jestem ich matką. Będę starać się je odzyskać.
Pani Córdova, pani dzieci będą bezpieczniejsze tutaj.
Sama pani tego dowiodła.
Niestety nie udało się pani wybronić samej siebie.
To nawet nie są dowody prima facie, które byłyby podstawą do zwolnienia.
Odrzucam pani wniosek i wydaję pisemny nakaz wydalenia z kraju.
Nie może pani!
Nie.
Cieszę się, że spełniasz się zawodowo.
Słusznie, bo zaraz zrobię cię na bóstwo.
Zacznijmy od tego, na jakie przyjęcie się wybierasz.
Na takie, gdzie płaci się cenę lexusa za obraz wielkości podkładki pod talerz.
Ktoś tu stanął na nogi odziane w louboutiny.
Dziękuję. Nie, będę osobą towarzyszącą.
Towarzyszącą?
Świetnie.
Niektórzy nie mogą zapomnieć o więziennych związkach.
Nie taką osobą towarzyszącą. Nadal jestem z Alex.
Nawet się pobrałyśmy.
W więzieniu, nie naprawdę, ale też się liczy.
Oficjalnie zrobimy to, gdy wyjdzie za kilka lat.
Wiesz, że kilka lat to wiele dni i nocy?
Nie tak wiele, biorąc pod uwagę, że małżeństwo jest na zawsze.
- Skarbie, nawet ty nie jesteś tak naiwna. - Jest ciężko.
Ale staramy się.
Wiesz, że nie musisz, prawda?
To nie więzienie.
Możemy robić, co chcemy. I być, kim chcemy.
Ale nie możemy udawać, że więzienia nie było.
Nie, ale nie chcę też spędzić reszty życia, rozpamiętując je.
Odsiedziałam swoje.
Teraz patrzę w przyszłość. Ty i twoje włosy też powinniście.
Którą białaską chcesz być?
Cześć. Przepraszam, że wczoraj nie dałam rady. Był straszny młyn.
- Zgarnęliśmy mnóstwo ładowarek. - Musimy przestać.
Zgadzam się. Albo przynajmniej na razie się wstrzymać.
Nie, mówię o tym wszystkim.
O nas?
Nie ma żadnych „nas”.
A to, co mówiłaś pod prysznicem?
Pozwoliłam ci myśleć, że to coś poważnego.
Wiesz, że tak jest.
Mogłoby tak być, ale ja mam żonę.
Z którą nie możesz być. Co to za małżeństwo?
Nie wiem, ale to moje małżeństwo.
To, co robimy, jest nie w porządku wobec Piper i wobec ciebie.
- Pieprzysz! - Nie podnoś głosu.
Nie musisz tego robić.
Przykro mi.
DROGA NICKY, DEPORTUJĄ MNIE DZIŚ DO EGIPTU.
CHCIAŁABYM MÓC CI PODZIĘKOWAĆ...
582, już czas. Transport czeka.
Zdejmij pościel i weź swoje rzeczy.
- Ekipa kuchenna już przyjechała? - Zjesz w samolocie.
Dobrze. Już idę.
Hej! Co robisz?
Przestań!
Co robicie?
Przestańcie!
Cofnąć się i mordy w kubeł!
Puść mnie.
A ty się uspokój!
- Idziemy. - Chodź tu!
Nie możecie mnie odesłać!
- Wracać do roboty. - Uspokój się.
Nie możecie mnie tam odesłać!
Shani.
Chodź tu.
Co on tu robi?
Twój kuzyn widział cię w barze hotelowym dla turystów.
To cud, że go wpuścili.
Shani!
Żartuję.
Wyszłam z przyjaciółkami, z nikim nie rozmawiałam.
Nie ma nawet jedenastej.
Mówi, że całowałaś się z kobietą.
Z córką właściciela prywatnej szkoły w Al-Bairat.
Nie. To nieprawda.
Jak możesz używać komputera do takich celów?
Na wszystkich zdjęciach jesteś z dziewczyną.
Wiedziałaś, że wszyscy mogą je zobaczyć?
Tatusiu, przepraszam.
Wiesz, że nigdy bym cię nie skrzywdził.
Ale za resztę rodziny nie ręczę.
Pozwolisz im mnie zabić?
Zszargałaś nasze nazwisko i reputację.
Sąd wyznacza Chiny na kraj deportacji.
813, Flores, Bianca. Blanca.
Miałaś rację.
Ona nie oddali sprawy. Musisz zmienić strategię.
Oszalałaś? Teraz już nie mogę.
Poproś o wstrzymanie deportacji,
żebyś mogła wnieść apelację w sądzie karnym.
- 813. - Zyskasz trochę czasu.
Proszę podać pełne imię i nazwisko.
Blanca Raiza Flores.
Jest pani obywatelką Republiki Dominikańskiej? Tak, Wysoki Sądzie, ale proszę o zatrzymanie.
Każdy chciałby zostać. Dlatego tu jesteśmy.
To znaczy o wstrzymanie deportacji.
O odroczenie?
Tak, Wysoki Sądzie, by odwołać się od poprzedniego wyroku.
Nie przedstawiono żadnych nowych dowodów,
które mogłyby stanowić podstawę do apelacji.
Wysoki Sądzie, doradzono mi przyznanie się
do udziału w organizacji buntu w zamian za nieprzedłużenie wyroku.
Adwokat nie poinformował mnie, że stracę zieloną kartę.
Świadczy to o nieefektywnym doradztwie.
Gdyby poinformowano mnie o konsekwencjach,
podjęłabym ryzyko i broniła się w sądzie.
Proszę o taką możliwość teraz.
Wysoki Sądzie, chciałabym móc udać się do sądu karnego
i obalić tamten wyrok.
- Unieważnić? - Tak.
Mieszkańcy wschodniego Berlina opuszczają swe domy,
a komunistyczna policja próbuje...
Kurwa!
Co... Gdzie moja grupa?
Chyba nie interesuje ich sytuacja w Niemczech Wschodnich.
A ciebie tak?
Dobra.
- Potrzebuję przysługi. - Wybacz.
Nie dam rady. Nie zmieszczę w tyłku nic więcej.
Boże, nie. Posłuchaj.
Zablokuj przeniesienie Lorny na Florydę.
Przenieś mnie do jej celi
albo ją do mojej.
- Dobra. - Serio?
Nie. Przeniesienia to za dużo papierologii.
Ma szczęście, że nie wysyłają jej do więzienia z oddziałem dla czubków.
- Próbowała karmić piersią kurczaka. - Wiem. Ktoś musi się nią zająć.
- A twoje magiczne palce są lekarstwem? - Nawet nie wiem, czemu cię proszę.
Miałam cichą nadzieję, że nabrałeś charakteru
albo przyzwoitości od ostatniego razu, gdy mnie wydymałeś.
Jak widzisz nie.
Posłuchaj, nawaliłam.
Zawiodłam swoją rodzinę. Dla Rudej jest już za późno,
ale może zdołam jeszcze pomóc Lornie.
Więc proszę cię.
Dobra.
Dobra. Tylko...
Przestań...
Jezu. To jak patrzenie na srającą laskę.
Niby wiesz, że to robią, ale...
nie chcesz tego oglądać.
Tylko klienci.
Wbiję ci nos w głąb twojej czaszki.
Wybacz. Ciężkie czasy.
A właśnie. Chyba nie szukasz towaru,
bo ode mnie nic nie dostaniesz.
Niesamowite, że nie znaleźli nic u ciebie.
Widać urodziłam się pod szczęśliwą gwiazdą.
- Może to szansa na wyjście z nałogu. - Może powinnam brać z ciebie przykład?
Sama nie umiesz nic zorganizować,
więc latasz za łysolem i liżesz mu jaja, bo trzyma cię na smyczy?
Teraz ja tu rządzę, suko. Trzymajcie się z Hopperem z dala.
Myślisz, że robię to dla przyjemności, kretynko?
Robię to, by moje dzieci miały co jeść i gdzie mieszkać.
I żebyś nie przedawkowała jak wszystkie pieprzone ćpuny.
Jedyne, co robisz, to sprawiasz, że czujemy się bezwartościowi.
Dlatego cię nienawidzimy.
Przynajmniej jestem.
Nawet tutaj dbam o to, by moje dzieci wiedziały, że mają matkę.
Za to ty...
Co ja?
Co? No mów.
Ty oddałaś dziecko, jakby było zwierzątkiem,
którym się znudziłaś.
Pierdol się, Aleido.
Nie mów, że to znowu nie ten język.
Nie, to kicze.
Dzięki Bogu. Dobra.
Powiedz pani Chaj, że z jej dzieckiem wszystko w porządku.
Co powiedziała?
Że go nie chce.
Umrzemy tu.
Wypuśćcie nas!
Ugryź. Żeby nie zemdleć.
- Jesteśmy na miejscu? - Cicho! To mogą być gliny.
Co jest?
Nie chcecie wyjść na słońce? Witamina D jest zdrowa.
Wyłaźcie!
Witamy na ostatniej prostej. Stąd dojdziecie do rzeki.
Cieszycie się?
Powoli.
Przejście kosztuje.
Zapamiętajcie to, nim dotrzecie do Stanów.
Nie ma nic za darmo.
Już zapłaciliśmy. Zapytaj jego!
Przejście przez nasz teren kosztuje ekstra.
Nie mamy pieniędzy.
Zadzwońcie do rodziny w Stanach i każcie im zrobić przelew.
Chcecie telefon? Koszt doliczę do rachunku.
Nie mamy tam rodziny.
Akceptujemy też inne formy płatności.
Potrzebny jest transport do kliniki ginekologicznej.
Kolejna epidemia drożdżycy?
Te baby powinny jeść mniej cukru.
Chodzi o Chaj.
Lekarz powiedział, że dziecko jest zdrowe.
To nie dziecko, tylko płód.
Próbowała wywołać poronienie.
Jezu, już naprawdę nikt tutaj nie szanuje życia ludzkiego?
Mogę jej załatwić transport, który zabierze ją tam, skąd przyszła.
Ta kobieta została zgwałcona, próbując wjechać do tego kraju.
Ja nie zmieniam pani zasad, a pani niech nie zmienia moich.
To nie kwestia twoich zasad, tylko prawa.
Może już czas zdać sobie sprawę, że tu obowiązuje inne prawo. Czy dziecko mogłoby poczekać na swoją kolej na zewnątrz?
Dzień dobry, panie i panowie.
Jestem sędzia Christine Holister,
znajdujemy się w sądzie imigracyjnym w Litchfield w stanie Nowy Jork.
Zaczynamy proces deportacyjny rodzeństwa Almy i Santiaga Casíasów.
Proszę zaprotokołować, że podsądni są obecni,
jednak bez obrońcy.
Rozumiecie, czego dotyczy postępowanie?
Pani Casías, czy macie prawnika?
- Wiecie, kim jest prawnik? - Nie.
Rozumiecie, że jesteśmy tu, by zdecydować,
czy możecie pozostać w Stanach Zjednoczonych?
Mogę iść do łazienki?
Myślałam, że to sala rozpraw dla dorosłych.
W piątki dla nieletnich.
Nielegalny to nielegalny, nawet jak jest mały.
A gnój to gnój, nawet jak jest duży.
Powiedziała „gnój”.
Listy miłosne? To ten wielki sekret?
- Powiedz Ruiz, żeby się zamknęła. - Boże. Obie się zamknijcie.
Jezu. Co się między wami wydarzyło?
To, że ona jest pizdą.
Glorio, wiem, że nawaliłam
i biorę za to pełną odpowiedzialność.
Wiem, że przebaczenie zajmie ci sporo czasu...
a może i nigdy nie nastąpi.
Ale mam nadzieję, że w końcu chociaż spokojnie porozmawiamy.
Teraz powinnaś powiedzieć, co czujesz i tak dalej.
Chcesz wiedzieć, co czuję?
Czuję, że jesteś lalką ze sklepu „Wszystko po 99 centów”.
Była już Ciężarna Maria, Maria Gangsterka,
Maria Nawrócona i Maria z Sekty.
Są tak tanie, że jak któraś ci nie pasuje, wyrzucasz ją i kupujesz następną.
Przynajmniej staram się zmienić.
I biorę odpowiedzialność za swoje czyny. Nie to co ty. Matka Przełożona, co?
Nie chcesz nawet przyznać, że dołożyłaś mi dziesięć lat,
kłamiąc w żywe oczy, co?
Cholera. Serio?
Zgadnijcie, kto wrócił.
Lepiej późno niż wcale. Przynajmniej pomogą wam sprzątać.
Flores? Cholera.
To jakiś jebany zlot zdrajców?
Co Ruiz tu robi?
Boże. Tyle okazji, by kontynuować me dzieło.
To jakaś telenowela.
Czuję, że jedna z was zaraz zapadnie w śpiączkę.
- Jak rozprawa? - Pozwolili mi wznowić postępowanie karne.
To dobrze, będę mogła się bronić.
Dzięki Karli i wam.
Dzięki Bogu.
A ty?
Szlag. Przykro mi.
Dobra, wracajcie do pracy. Karlo, chodź ze mną.
Powinnaś dać znać swoim synom.
- Dziękuję. - Tylko się pospiesz.
Halo?
Halo? Mówi mama Abla i Benjiego.
Proszę się nie rozłączać. Nie narobię kłopotów.
Chcę tylko wiedzieć, co u nich.
W porządku. Dużo o pani mówią.
Proszę.
Czy mogłabym z nimi porozmawiać?
Jest pani na głośniku.
Mama?
- Mijo! - Gdzie jesteś?
Mamo, zabrali naszego kota i moje karty z pokémonami.
Kiedy wrócisz?
Ciężko pracuję nad tym, by do was wrócić.
Na jakiś czas będę musiała wyjechać,
ale wrócę.
Kiedy?
Jeszcze nie wiem, ale niedługo.
Wiedzcie, że cokolwiek się stanie, cokolwiek by wam mówili,
nie spocznę, póki do was nie wrócę.
Przyjedziesz na moje urodziny?
Jeśli nie, to będzie znaczyło, że jestem w drodze, rozumiecie?
Ale może mi to trochę zająć.
Do tego czasu musicie zajmować się sobą nawzajem.
Przypominajcie sobie, żeby pić wodę i zapinać kurtki.
Gdy byliście mali
i się złościliście albo smuciliście,
mówiłam wam, by wyrażać to słowami.
Teraz też będziecie musieli to robić.
Musicie mówić ludziom, czego wam potrzeba.
Jeśli nie będziecie czegoś rozumieć albo...
coś was zaboli...
albo ktoś was skrzywdzi...
będziecie musieli o tym mówić
i walczyć o siebie nawzajem, bo ja nie będę mogła tego robić.
Kocham was najbardziej na świecie.
Nigdy o tym nie zapominajcie.
Może pani zrobić moim aparatem?
Dziękuję.
Piper.
- Cześć. - Żartujesz?
Cały wieczór nie będę mogła oderwać od ciebie oczu.
Pięknie wyglądasz.
Nie wierzę, że to jest twoje życie.
Nie jest. Ale fajnie czasem się wystroić.
Chodź. Oprowadzę cię i przedstawię współpracownikom.
Moi drodzy, to Piper.
Piper, to Andy,
- nasz guru designu. - Cześć.
To Luz, nasza wspaniała fotografka.
- Zeldo, przepraszam. - Zaraz wracam.
A więc to o tobie wciąż mówi Zelda.
Nie. Wątpię.
Andy, tak się nie robi.
- Piper, czym się zajmujesz? - Księgowością.
Ale chciałabym zająć się czymś bardziej pożytecznym.
Może w sektorze non profit. Podoba mi się praca Zeldy i wasza.
Przyślij mi CV i napisz, co cię interesuje.
Moi znajomi ciągle kogoś szukają.
- Naprawdę? Dzięki. Skorzystam z oferty. - Świetnie.
Ale muszę być szczera: siedziałam.
W więzieniu.
Jako osadzona. Więc może być trudno.
Dokąd cię wysłali?
Do Litchfield, na północy stanu.
Czytałem o nim na okładce tej nowej książki.
Napisała ją babka, która piekła z 50 Centem chleb żurawinowy.
Judy King napisała wspomnienia?
Pikantne jak na starszą babkę. Obym w jej wieku miał tyle wigoru.
Dobry wieczór.
Wchodząc, zauważyliście zapewne dziesiątki świec oświetlających wam drogę.
Każda z nich symbolizuje syryjskie dziecko,
któremu w tym roku pomogła Fundacja Karam.
Praca z Liną i jej zespołem nauczyła mnie, że bez względu na niepowodzenia
musimy się podnosić i iść dalej.
Mimo rozpaczy musimy mieć nadzieję.
Fundacja Karam nie tylko odbudowuje szkoły.
WYGLĄDASZ PIĘKNIE, KOCHANIE.
Buduje też przyszłość.
Nasze ośrodki wspierają rozwój, innowacje,
ducha przygody i przedsiębiorczości.
Dzięki, że tak późno mnie przyjęłaś.
Nie ma sprawy. Dobrze się czujesz?
Wybacz, miałam długi dzień.
Okazało się, że kobieta z ośrodka detencyjnego, w którym pracuję, zaszła w ciążę w wyniku gwałtu.
Straszne.
Chce dokonać aborcji, ale Urząd Imigracyjny się nie zgadza.
Tak im zależy na dziecku,
że nie pozwolą jej go usunąć, póki jej nie deportują
i nie pozbędą się problemu.
Bardzo mi przykro.
Co ja wyprawiam, chcąc wydać dziecko na tak potwornie...
pojebany świat?
Co masz na myśli?
Nie chcę dziecka.
Natalie, spokojnie.
Spokojnie.
To poważna decyzja. Prześpij się z tym i porozmawiaj z Joem.
Zabieg masz dopiero w piątek.
Masz czas na zmianę zdania.
Tak się składa, że nie.
- To dziewiąty tydzień. - Natalie...
To świąteczny cud,
tyle że to nie święta, a ja nie chcę tego cudu.
Wiem, że proszę o wiele, ale proszę.
Proszę.
Szkoda, że chcesz się poddać aborcji, biorąc pod uwagę, ile was to kosztowało.
Czemu to tyle trwa? Moja zmiana skończyła się 15 minut temu.
Czeka na mnie makaron z serem.
Zostawmy to. Jutro dokończymy.
Co, do...
- Halo? - Halo? Jest tam moja mama?
Jak się nazywa twoja mama?
Czyj to telefon?
Jak przekonałaś właściciela De Beers, żeby zatańczył?
To moja moc, skarbie.
Świetnie ci wychodzi.
Zeldo, to był wspaniały wieczór. Bardzo ci dziękuję.
Zaprosisz mnie w końcu,
bym mogła poznać jaszczurkę z twojej szafy?
To eufemizm?
A chcesz, by tak było?
Chcę, Zeldo.
Ale nie mogę.
Przykro mi.
Wiesz, że przez to wewnętrzne rozdarcie podobasz mi się jeszcze bardziej, prawda?
Jezu!
Co tu robisz?
Alex o niej wie?
O czym ty mówisz?
Myśli, że na nią czekasz jak dobra żonka.
Nie twój interes, co robię ja i co robi Alex.
Właśnie że mój.
Jeśli stąd nie pójdziesz, wezwę policję.
Jest gotowa na nowy związek.
Ze mną.
Ale boi się, że cię skrzywdzi.
Tymczasem ty korzystasz z życia w najlepsze.
Jesteś pierdolnięta.
Skąd wiesz, gdzie mieszkam?
A myślisz, że kto dostarczył koszulkę z papugami od Alex?
Zaczęłaś nowe życie, Chapman.
Pozwól Alex zrobić to samo.
Co się z nami stanie?
O tym zadecyduje dyrektorka.
Jutro przychodzi twój prawnik.
Wszystko gra?
Tak.
Myślałam, że małżeństwo jest na zawsze.
Byliśmy idealną rodziną. Jak mógł zabrać moje dziecko?
Nadal masz rodzinę.
Przetrwamy to. Ale...
najpierw musimy o czymś porozmawiać.
To od Shani.
Przykro mi.
Co to?
Co się stało?
Ale to pojebane.
- Co z nią? - Rzucała się. Musieliśmy ją uśpić.
Trzeba to będzie powtórzyć. Przed nami długi lot.