NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY - Kuchnia? - Czysto.
- Kotłownia? - Czysto.
- Pralnia? - Czysto.
- Sala odwiedzin? - Czysto.
Świetlica?
- Kto sprawdzał świetlicę? - Miał to zrobić Hellman.
Ja miałem spacerniak, głąbie, więc sam spierdoliłeś.
Wcale nie. Mam to zapisane. Więc ty spierdoliłeś.
Nieważne, kto spierdolił. Najważniejsze to znaleźć Morello.
W przypadku ucieczki najważniejsze to zabezpieczyć teren.
Jeśli ucieknie jedna, inne też mogą.
- Ucieczki? - Może mieć broń.
- Nie dramatyzujmy. - A jeśli naprawdę ma broń?
Resztę placówki przeszukamy w parach.
Alvarez i Hopper, sprawdźcie świetlicę.
Mam ją. Potrzebne wsparcie. Jestem w kurniku.
Zmiana planów. Ty i ty za mną. Wy zostańcie. Widzę jakieś wybrzuszenie. Chyba ma broń.
Pani Morello? Nic pani nie jest?
Opuść broń.
Pani Morello, wchodzimy do kurnika.
Raz, dwa...
Szybko!
- Stój! - Czekaj!
- Szlag. - Mamy ją.
Kurwa. Przepraszam. Nic jej nie jest?
Nie musiałeś tego robić.
- Hellman. - Tak?
Zanieś ją do izby chorych.
Nic się nie stało. Widziałeś wybrzuszenie.
Delikatnie.
Masz wybrzuszenie.
Pachnie smażonym kurczakiem.
Koniec alarmu.
Wróćcie do swoich zajęć i nie próbujcie uciekać jak idiotki.
Będziesz rzygać?
Nie rzygaj. Mamy poalarmową listę do wypełnienia.
Potrzebuję chwili.
Wiesz, że one wyczuwają strach?
„Wszystkim osadzonym zaoferowano możliwość wzięcia prysznica”.
Tak.
Wcale nie.
Ogarnij się, co? Serio, idź.
Dam sobie radę z salą pełną pizd.
Wstawaj. Bardzo ładnie.
Jezu. Napij się wody, opłucz twarz. Wyglądasz jak gówno.
A ty na co się gapisz?
Sylvie, zaczekasz?
Nie przychodź do baru, jeśli chcesz ośmieszać mnie przed znajomymi.
- Sama się ośmieszyłaś. - Nie.
- Przestań. Jesteś śmieszna. - Sama jesteś śmieszna.
Boże. Nic by się nie stało, gdybyś się nie nawaliła.
Nie musimy zawsze siedzieć do zamknięcia.
Chciałam wyjść godzinę temu, ale mnie olałaś, tak jak w zeszły weekend.
- Mogłaś iść. - Serio?
Tak.
Żebyś mogła zaliczyć zgona w jakiejś bramie?
Spróbuję pożyczyć ten jego przyrząd.
- Co pani wyprawia? - O Boże!
Kurwa. Sylvie, właź tu.
Ja nie żartuję. Chodź tu.
Kurwa.
Szlag.
- Jesteście całe? - Tak.
Przepraszam.
Już dobrze. Jestem tu.
Jestem tu.
Ruda, chciałaś przygotować ziemniaki na jutro, pamiętasz?
Tak?
- Tak. Chodź. - Racja.
Pilnuj jej.
Dobra. Miałam umyć te naczynia,
ale to chyba tutejsza wersja skarpety na klamce.
Kolacja jest od godziny 18.
Czego?
Czego? Żadnego żarcia między posiłkami.
Co ona gada?
Nie mówi po hiszpańsku. Może zgłasza się do pomocy?
Jednej nam brakuje. Będzie miała co robić.
Dobra. Ale nauczcie ją angielskiego.
Dobra. Zrelaksuj się. Zamknij oczy. Weź głęboki oddech.
Będę to robić powoli i delikatnie, dobrze?
Dobrze.
- To nawet nie... - Wiem, ale bolało.
Czasem boli nawet podczas sikania.
Raczej nic z tego nie będzie.
Nie chcę sprawiać ci bólu.
Było dobrze, póki...
W porządku.
Dobrze, super.
Nie sprawisz mi przykrości.
Popracujemy nad techniką.
Więc musisz wszystko mi mówić.
Nie chcę ci udowadniać, że jestem zajebista w seksie.
Chcę, byś doznała rozkoszy.
Co robisz?
PIETRUSZKA
Pietruszka? To chyba do posypywania.
Dobra. W ten sposób.
Ruda, wiesz, w jakim kraju robi się zupę z pietruszki?
O Boże! Ruda!
Potrzebna pomoc w kuchni.
Co się stało?
Odsunąć się od noża.
Nie dotykam żadnego noża. Trzeba ją zabrać do lekarza.
Co się stało?
Miałaś jej pilnować.
- Nie trzeba mnie pilnować. - Ona krwawi.
No, chodźmy.
Puszczaj.
- Trzeba uciskać. - Zostaw mnie, Nicky.
- Musi obejrzeć ją lekarz. - Potrafię założyć szwy.
Nie chodzi tylko o palec. Ma problemy z pamięcią i wahania nastrojów.
Proszę jej nie słuchać. Nie wie, o czym mówi.
Daj spokój, Ruda.
Na razie zajmiemy się ręką, dobrze?
Ty wracasz na blok.
Zaraz. Co stało się Morello?
Jak ją znaleźli, chyba jej coś podali, żeby nie zrobiła sobie krzywdy.
Idziemy.
- Nieźle, co? - No.
W moim biurze są tylko plakaty Manhattanu. Zawsze mile widziane. Podobnie jak darmowy lunch.
- Stumptown czy Bitchin’ Booch? - Zaskocz mnie.
Cieszę się, że wreszcie przyszłaś zobaczyć, gdzie pracuję.
Tak. Odkąd wielki więzienny sekret ujrzał światło dziennie,
ojciec trochę wyluzował.
Pozwala mi wybierać godziny pracy, o ile robię swoje.
Widzisz? Zerwałaś plaster
i zaczyna się formować piękny strup.
To znaczy, że w tygodniu też możesz chodzić ze mną na jogę?
Może, ale ostrzegam,
podczas otwierania bioder mogę się rozpłakać.
Jakoś to przeżyję.
Chodź, usiądź.
Te huśtawki przypominają mi te z poczekalni w Barneys.
Pracowałaś w Barneys? Czy kupowałaś?
Oni kupowali ode mnie.
Przez chwilę prowadziłam firmę produkującą mydła rzemieślnicze.
Super. Czemu do tego nie wróciłaś?
To skomplikowane. Założyłam firmę z najlepszą przyjaciółką.
A ona przespała się z moją drugą połówką, gdy byłam w więzieniu.
Zdradziła mnie. Nadal są razem.
Jasna cholera.
Co dokładnie tu robisz?
Pomagam organizacjom non profit zdobywać fundusze.
Teraz pracuję nad wielką galą dobroczynną.
Ale opowiedz coś o tej drugiej połówce.
Jak się nazywa? Może ją znam, to małe miasto.
Larry.
- Przepraszam. - Wszystko dobrze?
Za mało wiem o Piper sprzed więzienia.
Masz z nimi kontakt?
Raczej by tego nie chcieli. Rozstaliśmy się w niemiłej atmosferze.
Jeśli zadzwonisz, żeby się pogodzić, zmienisz tę atmosferę.
Nastąpi reset.
Chyba czekam, aż poczuję się gotowa, żeby się z tym zmierzyć.
Nigdy nie poczujesz się gotowa.
Musisz spróbować,
możesz się przejechać i wylądować z nosem w czyimś tyłku,
ale nic nie robiąc, na pewno niczego nie zmienisz.
Niczego tak nie naprawisz.
Pokaż ten telefon.
Co ty robisz?
Larry? Proszę bardzo. Dzwoń. Teraz.
Co? Nie, to bardzo zły pomysł.
Nie myśl, rób.
Jeśli będzie koszmarnie,
przynajmniej masz przy sobie kogoś na dobre i na złe.
- Nie wierzę, że to robię. - Zaufaj mi.
W nagrodę przyniosę ciasteczka.
A ten gdzie wejdzie?
Prawie. Pracujemy nad twoimi zdolnościami motorycznymi.
Tak, motorycznymi.
Moje są lepsze, ale radzisz sobie.
Coraz lepiej.
Spróbuj tutaj. Halo?
Cześć. Larry?
Tak. Kto mówi?
Piper?
Tak, Piper. Wyszłam.
Wyszłaś? Z więzienia? Wyszłaś z więzienia. O rany.
Niesamowite. Gratuluję.
To Piper.
Czekaj. Polly właśnie przyszła. Włączę cię na głośnik.
Cześć, Polly. Co słychać?
Wszystko dobrze.
Jestem zaskoczona, że dzwonisz.
Wyszłam z więzienia.
I zastanawiałam się, czy... czy wy...
Wybaczcie, wiem, że to niezręczne i nie czujcie się zobowiązani,
ale może byśmy skoczyli na kawę?
Nie pijamy już kawy.
W porządku. Rozumiem. Żaden problem.
- To może kolacja? Chcesz... - Co?
Kolacja? Jasne, kolacja byłaby super.
Dobra. Pamiętasz to sushi, na które chodziliśmy?
Ukryte pod parkingiem? Było całkiem niezłe.
Uwielbiam to miejsce. Z tym gościem od jojo?
Dokładnie. Zarezerwuję stolik.
I tak chcieliśmy iść na randkę, więc dobrze się składa.
Przeprasza, że już popełnił gafę.
W porządku.
Fajnie będzie was zobaczyć.
Zjadł jogurt? Pa, Piper.
Pa.
Sushi też nie mogę jeść. Cały ten plastik w oceanie...
Mają też inne rzeczy. Na razie.
- Na razie. - Rozmazał go sobie po twarzy.
- Zjadł jedną łyżeczkę. - Łyżeczkę?
- Ma zjeść cały. - Próbowałem...
- Dobry z ciebie tata. - Dzięki.
Nie oczekuję, że wybaczysz mi to, co ci zrobiłam.
Szczerze mówiąc, nawet nie pamiętam,
że próbowałam cię utopić.
Ale wiem, że tak było. Nie mówię, że nie.
- Co mam na to odpowiedzieć? - Trudna sprawa.
Ale należy docenić, że Beth nie wypiera się tego, co zrobiła.
Przyznaje, że wyrządziła ci krzywdę.
Teraz ty powinnaś jej powiedzieć,
jakiego oczekujesz zadośćuczynienia.
Spróbuj.
Myślę, że sprawiedliwe będzie zamknięcie jej
i trzymanie jak najdalej od nas wszystkich.
Skoro się nie kontroluje, chyba powinniśmy chronić przed nią innych?
Ty nigdy nie robisz rzeczy, których nie umiesz wytłumaczyć?
Takich nie. Nie jestem agresywna wobec innych ludzi.
Naprawdę?
Masz rozdwojenie jaźni czy coś? Czy dla ciebie nie jestem człowiekiem?
Strażniku Dixon, to zajęcia dla osadzonych i ich ofiar.
Wiem. Ja jestem ofiarą, a ona osadzoną.
Chcę skonfrontować się z osobą, która mnie skrzywdziła.
Ofiary przepracowują swoją traumę, zanim skonfrontują się ze swoim oprawcą.
- Z chęcią pomogę... - W porządku.
On ma rację.
Jeśli chce porozmawiać, pozwólmy mu.
W porządku.
Beth, dziękuję. Dobra robota.
Dixon, siadaj, proszę.
Na początek powiedz swojej oprawczyni, jaką wyrządziła ci krzywdę.
Podczas buntu trzymałaś mnie jako zakładnika.
Tak.
Przepraszam za to.
Uwięziłaś mnie, torturowałaś,
upokarzałaś i od tamtej pory jestem innym człowiekiem.
Gdy wczoraj zawył alarm, wszystko do mnie wróciło.
Nadal nie mogę spać.
Gdy próbuję zasnąć, widzę w koszmarach tylko ciebie i twoją pałkę.
Już nigdy nie skorzystam z toi toia.
Bardzo przepraszam.
Zgotowałam ci straszne gówno.
Gra słów niezamierzona.
Moje czyny nadal wpływają na twoje życie.
Nie mogę cofnąć czasu. Bardzo żałuję.
Mam nadzieję, że pomoże ci świadomość, że wiem, co zrobiłam.
I bardzo się staram być lepszym człowiekiem,
by nikt już nie musiał tak się czuć z mojej winy.
- Uściskamy się? - Nie.
No dobra.
Chodź tu.
Ja też robiłem dużo popieprzonych rzeczy.
Dziękuję za przeprosiny.
Niczego nie zmienią, ale wiele dla mnie znaczą.
Dobrze. Świetna robota.
Byliśmy świadkami, że sprawiedliwość naprawcza
prowadzi do zaskakujących rezultatów, jeśli damy jej szansę.
Do zobaczenia na następnych zajęciach.
Idziemy.
Cześć.
Przyszłam się upewnić, czy pamięta pan o kolacji w przyszłym tygodniu.
Mój chłopak kocha gotować dla innych.
Fig będzie udawała, że je, przesuwając jedzenie po talerzu,
a ja zjem za nas dwoje.
- Nie mogę się doczekać. Dzięki. - Ja też.
Mam nadzieję, że jest pan dumny ze swojej pracy, panie Caputo.
Naprawdę zaczyna być widać pozytywny wpływ programów.
Dziś Rosja uważana jest za największe zagrożenie dla naszego kraju,
wolności i pokoju na świecie. Dlaczego? Co czyni ją niebezpieczną?
Jeśli się przyjrzymy, zobaczymy wskazówkę.
Przepraszam. Tego nie będzie na teście.
No i?
No i? Nie uczymy się niczego, co powinnyśmy wiedzieć.
Ja tak. Historia to kontinuum, które ciągle się powtarza.
- Możesz być cicho? - Nie.
Kiedy dostaniemy nauczyciela, który naprawdę nas będzie uczył?
Nie wiem.
Jak znajdą kogoś, kogo zaakceptuje Biuro Więziennictwa, a to potrwa miesiące.
Wtedy będzie już po teście.
Chcesz się czegoś nauczyć? Oto ważna życiowa lekcja.
Miej wylane, a będzie ci dane.
Spróbuj to olać.
- Zastępstwa zawsze są do dupy. - Dobra.
Koniec zajęć.
Zaraz. Proletariat nie miał nic do stracenia poza czym?
Nie proś o pomoc w matmie, bo się na tym nie znam.
Nie. Mam propozycję biznesową.
Lubisz mieć cyferki na koncie?
Zaraz. Czuję, że chcesz zaproponować mi coś nielegalnego.
- Dobra. Zgadzam się. - Jeszcze nie wiesz, o co chodzi.
Niech zgadnę. Mam coś dla was wnieść.
Wy to sprzedacie, a ja dostanę procent.
Tak.
Chodzi o plastry z fentanylem, łatwo je schować w książkach,
które ty możesz przynosić na zajęcia.
Nie, zaczną coś podejrzewać.
Wniosę je w tyłku.
Dobra. Zwykle nikt sam tego nie proponuje.
To najlepszy sposób, zaufaj mi. Nikt nie chce tam zaglądać.
Skoro masz gdzieś, co sobie tam wsadzasz,
wniesiesz pigułki, bo łatwiej je dostać.
Niech będzie. Jak nie ja, to jakiś inny dupek.
Moi ludzie się z tobą skontaktują.
Czaisz? Inny dupek?
Nic? Jezu.
Kolejny piękny dzień w Kurzym Jorku.
Patrz na tę. Ale macha koralami.
Nie, na tę, jaka wyluzowana.
Wygrzewa się na słońcu. Sobotni relaks.
Nie.
Pani Potrawka chyba odwaliła kitę.
Może dostała udaru słonecznego. Jak nałogowcy.
Po odwyku przedawkowują, bo mają mniejszą tolerancję.
Może przesadziła ze słońcem, bo przywykła do cienia.
- Smutne. - Nie.
To było morderstwo.
Trzynasta?
Rodzina: nikczemnikus, rodzaj: niegodziwus, gatunek: kura.
Miałaś co do niej rację.
I co zrobimy?
Odizolujemy ją, by nie zaatakowała ponownie.
Nie możemy pozwolić, by zaburzyła spokojną, praworządną egzystencję pozostałych.
A co z tą zabitą?
Nie żyje.
Co zrobimy z jej ciałem?
Zjemy je.
Nie. Pochowamy je w tajemnicy
i będziemy udawać, że nic się nie stało.
To zaczyna wyglądać znajomo.
Jak leci, Cathy?
Nieźle, dziękuję.
Nauczyłam się dziś splotu tunezyjskiego.
Daje efekt przestrzeni, bez względu na to, co się robi.
Zdarzył się poważny kryzys,
podczas którego chorą psychicznie osadzoną znaleziono wśród kur?
Dzień dobry. Nie nazwałabym tego poważnym kryzysem.
To zakład karny, a nie szkoła waldorfska.
Te programy sprawiają same problemy.
I właśnie minęłam w korytarzu Joego Caputo.
Podobno prowadzi jakąś terapię grupową?
Masz pojęcie, co robisz?
Tak.
Oszczędzam dla ciebie dużo pieniędzy.
Ludzie, którzy mają cele i zajęcia, mają mniejszą potrzebę wyładowania się.
Liczba aktów przemocy już spadła,
więc wydajemy mniej na dział medyczny.
Zatem programy edukacyjne oszczędzają pieniądze.
Terapia rolnicza też.
Nie wiem, jakie masz doświadczenia z panem Caputo,
ale jego świetna robota również oszczędza pieniądze.
Doceniam to.
Ale okres karencji się skończył
i bez zawahania cię kimś zastąpię, jeśli coś takiego się powtórzy.
Zrozumiano.
Jeśli coś będzie wymagało twojej uwagi, osobiście cię poinformuję.
- Wszystko gra? - Tak.
Nic mi nie jest. Głupio mi, że widziałaś mnie w tym stanie.
Mówili, że ta zaginiona może mieć broń i spanikowałam.
Lorna?
Przepraszam.
Wiem, że to irracjonalne, ale gdy wybuchł bunt,
nie wiedziałam, ile to potrwa. Sprawy przybierały coraz gorszy obrót.
Teraz przy najmniejszym zdarzeniu zastanawiam się,
czy to nie początek jakiegoś pieprzonego koszmaru.
Myślałam, że już tego nie robisz.
Ja też.
W porządku. To jebane miejsce.
Strach obezwładnia moje ciało,
a gdy odchodzi, czuję, że to bez sensu, bo przecież wszystko jest w porządku.
Muszę poczuć, że stało się coś złego,
wyrazić to, żeby wiedzieć, że to nie moja wyobraźnia.
Znajdziemy inny sposób.
Widziałaś temperówkę do kredki do oczu?
- Wyglądasz świetnie. - A na trzeźwą od pół roku?
Możesz uchodzić za trzeźwą od pół roku i trzech dni.
- Co to? - Cydr.
Gratulacje, skarbie. Dokonałaś czegoś wielkiego.
- Zarezerwowałam nam stolik. - Naprawdę? Nie mówiłaś.
Miała być niespodzianka.
Mam już plany z moim sponsorem i ludźmi z grupy AA.
Idziemy gdzieś po spotkaniu. Też nie mówiłaś.
Zwykle w soboty pracujesz, ale wiesz, że możesz iść z nami.
- Jak zawsze. - Spoko.
Chodź z nami.
Skąd ten ból dupy?
Nie wiem. Może stąd, że masz nowe życie
i używasz zwrotów typu „ból dupy”.
Tak, mam nowe życie. Myślałam, że o to chodziło.
Tak. Ale nie czuję się jego częścią.
Daj spokój, Alex. Oczywiście, że nią jesteś.
Ale pomagało mi wiele osób. Nie tylko ty.
Moi trzeźwi znajomi są dla mnie ważni, a ty nawet nie próbowałaś ich poznać.
Dziś chciałam być tylko z tobą.
No cóż, wybacz.
Myślałam, że z nim skończyłaś.
- Nie zabił ci kota? - Niechcący.
Ale tak. Skończyłam z nim.
Chyba że on nie skończył ze mną.
Uwaga, świeże mięsko.
Nie miałaś dołączyć do Sylvie na kilka piw imbirowych?
Tak. Ale wychylę jeszcze kolejkę normalnego.
Super. Stawiasz, Ojczulku Warbucksie?
Zawsze.
„Znaleźć długość przeciw... przeciw...”
„Przeciwprostokątnej”.
- Przeciwprostokątna. - Jak to zapamiętać?
Przeciwprostokątna kojarzy mi się
z drogą na skróty.
Na przykład wracając ze szkoły,
zawsze szłam przeciwprostokątną przez podwórko pana O’Connora.
Czaję. „Wynocha z mojego trawnika”.
Trawnik pana O’Connora przypominał bardziej śmietnisko,
a na łańcuchu trzymał pitbula o imieniu Łosoś, ale to nic. Czaisz.
Podobno udzielasz korków? Nowy belfer jest tragiczny.
Luschek ma wiele talentów, ale nauczanie nie jest jednym z nich.
Pasuje ci to?
O ile chcą się uczyć.
Dobra, siadajcie i otwórzcie na stronie 58.
A niech mnie!
Wszystkie czekacie na towar?
Mam dużo dobrego gówna w rozsądnych cenach.
Uczymy się do testu.
Laski... Ten dyplom jest gówno warty.
Chcecie dać sobie radę w życiu, to musicie umieć zarabiać kasę,
żeby móc opłacić własny dach nad głową,
zamiast kisić się z jakimś tłustym, łysym oblechem.
Żeby mieć co jeść i nie musieć pchać się w piramidy finansowe.
Żeby było was stać na prawdziwego prawnika.
Żeby wasze śmierdzące dupska tu nie wróciły.
Co wam da ten jebany dyplom?
Otóż to. Więc...
Chcesz ręcznik czy coś?
Bo zalewasz nas swoim smutnym życiem.
No. Możesz wyjść? Musimy się skupić.
Wiecie co? Spoko.
Chcecie tracić czas i nie być na haju?
Proszę bardzo, suki.
Edukacja.
Nara.
Dobra, mówimy o twierdzeniu Pitagorasa.
Dobra, kuchnia, idziemy. Karoca czeka.
Dziś jest nas tylko tyle.
Ruda sobie poradzi?
To ważne pytanie, na które nie umiem odpowiedzieć.
Ktoś słyszał coś o Lornie?
Podobno miała atak psychozy.
Co? Kto tak powiedział? Ktoś ją widział?
Pani Nichols? Proszą panią na izbę chorych.
Chodzi o Morello?
Proszę wejść.
Raczej nie chce mnie widzieć.
Proszę usiąść, omówimy diagnozę.
Diagnozę?
Proszę wejść.
Pani Reznikow, pani objawy wskazują na początki demencji.
Choroba zaczęła gwałtownie postępować wskutek ostrego delirium,
które zaczęło się podczas pobytu w izolatce.
Wyniki badania krwi wskazują też na poważną infekcję dróg moczowych,
która niemal na pewno nasiliła delirium.
Infekcję i delirium możemy leczyć farmakologicznie,
ale demencja będzie niestety utrudniać pani funkcjonowanie.
Nie wiem jak szybko, ale w końcu
będzie pani potrzebowała pomocy przy codziennych czynnościach.
Pytałem panią Reznikow, czy jest tu ktoś, komu ufa. Wskazała panią.
Dam wam chwilę.
- Przepraszam. - Nie trzeba.
To ja przepraszam.
Przepraszam.
Będę przy tobie. Jestem tu.
Jestem z tobą, słyszysz?
Już dobrze.
Wpuszczając tę kurę, wiedziałaś, że to morderczyni?
Nie.
Ale radzono mi pilnować granic kurnika przed intruzami
i nie posłuchałam.
Teraz mogę tylko pilnować, by to się nie powtórzyło.
Odizolowałam napastniczkę od reszty kur.
Wsadziłaś kurę do izolatki?
Izolatka ma wydźwięk negatywny.
Umieściłam ją w module terapeutycznym.
Możesz zjeść mój. Nie jestem głodna.
Miejmy nadzieję, że umieściłaś tam właściwą kurę.
Co masz na myśli? Mordercą musiała być nowa kura.
Masz świadków?
Nie, ale wykonywała dziwne ruchy i podejrzanie się zachowywała.
Poza tym wszystko było w porządku, póki się nie pojawiła.
Na pewno?
„Kiedyś myślałam, że to moja wina.
Że zasłużyłam na gówniane traktowanie. Ale nie”.
Daruj sobie. To tylko interesy. Ja zarobiłam, ty zarobiłaś.
Nie musiałaś ze mną sypiać jak z poprzednim alfonsem.
„Wysyłałaś mnie do niebezpiecznych ludzi,
cztery razy złapałam rzęsistka”.
Mówiłaś, że ci ostrzy ci nie przeszkadzają.
Przerwa.
Jeśli ktoś przychodzi i mówi: „Zrobiłeś mi to”,
moim zadaniem jest go wysłuchać.
Nie mogę próbować zmieniać jego myśli ani uczuć.
Damiva, wstań. Vazquez, zagram twoją ofiarę.
Co jest, Kim? Chyba ostatnio wyłysiałaś.
Dobra, Juanito. Potraktujcie to poważnie.
Kim powie pani Vazquez, czego doświadczyła jako ofiara.
Skorzystam z jej zeznań, by wcielić się w rolę.
Juanito...
- Chcę... - Mogę najpierw o coś zapytać?
- Tak. - Czemu mnie wydałaś,
ty jebana donosicielko? Przez ciebie siedzę w pudle.
„Zrobiłam to, bo ktoś musiał cię powstrzymać”.
Przepraszam.
„Wydałam cię,
bo nie chciałam, by inne dziewczyny przechodziły przez to, co ja”.
Przez to, co ty?
To przez ciebie przeszły tony mojej koki.
Taka z ciebie amatorka koksu, Kim?
Nie słuchasz.
Próbuję powiedzieć ci, przez co przeszłam z twojego powodu.
Przez co, Kim?
„Na początku miałam cię za przyjaciółkę.
Ale gdy nie robiłam tego, co chciałaś...
karałaś mnie.
- Nie wiedziałam, czego się spodziewać”. - Serio?
Pieprzysz się za kasę, spodziewaj się najgorszego.
- Nadal nie słuchasz. - I nawet nie byłaś w tym dobra.
Ile miałam skarg na twoje zęby, śmierdzący busz...
Próbuje ci powiedzieć, co jej zrobiłaś,
a ty jej nie słuchasz.
Panie Caputo, wszystko w porządku?
Przepraszam.
Chciałabym, byś powiedziała, co naprawdę się stało.
Ale jeśli to ty, jak mogę ci wierzyć?
Dlaczego ta jest w znacznie za małej klatce?
Złe sprawowanie.
Pomaga?
Trudno powiedzieć.
Nie!
Nie.
To nie dzieje się naprawdę.
Ależ tak. Kolejny ptaszek dołączył do kurczaków w niebiosach.
Zamknęłam niewinną kurę.
Personel kuchenny!
- Nie wierzę. - Co? Uczę się języka.
Witaj z powrotem.
Nic ci nie jest?
Słyszałam, że znaleźli cię w kurniku,
ale coś tu się nie zgadza. Nie znosisz wsi.
Nie wiem.
Pamiętam tylko Vinniego... Odwiedził mnie.
A potem zabrał dziecko.
I powiedział, że już nie wróci.
- Nie może tego zrobić. - To wykluczone.
Jak to zabrał dziecko?
Co powiedział?
Odpocznij sobie trochę.
A ja poszukam ci czegoś do jedzenia.
Dobrze. Czekaj. Położę ci stopy.
Malutkie stópki. Tak jest, mała.
Powinnaś była mi powiedzieć.
Nie, przepraszam. To ja powinnam była być przy tobie.
Ostatnio wszystkich zawodzę.
Mam nadzieję, że to minie.
Że to faza „Ale ze mnie krowa, jak mogłam nie zauważyć”.
Nie mogę iść.
Ona ledwo chodzi. Zostanę z nią.
W porządku. Powiem Ginger, że źle się czujesz, inaczej każe ci iść.
Dzięki.
Przeproś Shani, że nie mogę z nią tam być.
Powiedz, że zawodzę ludzi seryjnie,
żeby nie czuła się w tym wyobcowana. Spotkam się z nią, jak tylko będę mogła.
Spięte?
Czy rozpuszczone?
W spiętych elegancko, ale w rozpuszczonych romantycznie.
NAKAZ WYDALENIA Z KRAJU
Dzień dobry. Jestem umówiona ze znajomymi.
Rezerwacja na nazwisko Bloom. Larry Bloom.
- Zobaczmy. - Dla czterech osób.
- Jestem. - Tak jest, cztery osoby.
Jestem czwarta.
Dziękuję, że przyszłaś, wiem, że jesteś rozchwytywana.
Oczywiście. Będę twoim buforem.
Mówi mi Bufor, Postrach Niezręczności.
Pani znajomi już są. Czekają przy barze.
Do dzieła.
To z nim byłaś zaręczona? Nieźle. Rozumiem.
Nie, Larry to inny... typ.
Cześć. Larry. Cześć, Piper.
Chciałem sprawdzić, czy nadal mają te nieziemskie, japońskie toalety.
Mają. Mam wyjątkowo czysty tyłek.
To moja przyjaciółka, Zelda.
Cześć. Larry.
Zelda. Słyszałam o tobie same skandaliczne rzeczy,
ale bardzo się cieszę,
że choć odbyt masz nieskazitelny.
- Idziemy? - Tak, chodźmy.
Tu Piper. Nie mogę odebrać.
Piper.
Cześć.
Skup się.
Niezła forma.
Ma formę.
Udało jej się.
Ja nie umiem stać na głowie.
Ona chyba stała na głowie. Ja bym nie umiała.
Wynoś się! I trzymaj się od niej z daleka!
Niewiarygodne. Już mnie zdradzasz?
Nie musiałaś jej bić. Myślałam, że mamy przerwę.
Skąd pomysł, że mamy przerwę?
Może stąd, że się na mnie wydarłaś, rzuciłaś lampą i zniknęłaś na trzy dni?
Mówiłam, że próbuję sobie wszystko poukładać!
Nie możesz pieprzyć pierwszej panienki, jaka się nawinie!
Sylvie, to już nie jest ten sam związek.
Nie. Chcesz, żebym była w dołku, żeby czuć się potrzebną,
a gdy czuję się lepiej, zaczynasz mnie odtrącać.
Czyżby?
Nie jestem twoim jebanym ojcem. Nie zostawię cię.
To twoja specjalność.
Tak bardzo boisz się stracić kontrolę,
że sama wszystko chrzanisz, nim ktoś zdąży cię zranić.
O rany. Patrzcie na te ciasteczka!
Ciastka.
Jestem głupia?
W jakim sensie?
Nie robimy nic złego.
Jestem więźniarką, która bierze prysznic, a ty strażniczką, która mnie pilnuje.
Nie, czy jestem głupia, że myślę, że to coś znaczy?
Że to coś ważnego?
Bo czuję, jakbym...
Nie jesteś głupia.
Brakuje mi ich. Naprawdę. Lubiłem męskie wypady z Calem do lasu.
Zadzwoń do niego.
Na pewno chętnie się z tobą spotka. Możecie iść na randkę tatuśków.
- Tak? - Czy to nie dziwne?
To chyba już za nami.
Jesteście razem. Ja mam żonę, wszystko gra.
To twoja żona?
Mówię o Alex.
I co u was?
Dobrze.
Jak wiesz, jest ciężko, gdy jedno siedzi w więzieniu.
Ale jesteśmy w kontakcie i staramy się być otwarte.
W stosunku do siebie. Nie mówię o otwartym związku.
Choć i tego próbowałyśmy.
- Naprawdę? - Widzisz?
- Nigdy nie działa. - Nie to powiedziała...
Ale zasugerowała.
Sasa dango.
- Pamiętałeś. - Nie mają już w menu, ale poprosiłem.
Ciepła sake?
- Dla pani? - Ja dziękuję.
Uwielbiasz ciepłą sake.
Wiem.
Jestem w ciąży.
Szybko.
- Chcieliśmy, żeby były w podobnym wieku. - Właśnie.
To chłopiec.
Będę miała dom pełen fiutów.
A ty będziesz naszą królową.
Mnie z siostrą dzieli 16 miesięcy.
Jako dzieci kłóciłyśmy się bez przerwy,
a potem nagle stwierdziłyśmy, że się bardzo kochamy.
Jest moją najlepszą przyjaciółką.
Czyli tylko następne 12 lat będzie ciężkie. Zrozumiano.
Cieszę się. Naprawdę.
Cieszę się, że macie siebie.
Trzema kartami?
- Ile? - Podzielmy się, Larry.
Ja zapłacę.
Proszę.
Jak dobrze wrócić do cracku.
Tylko że fentanyl to nie crack. To kurewsko mocny towar.
Dużo lepszy niż szajs twojej matki.
Powinnyśmy go tak nazwać: Lepszy Niż Szajs Twojej Matki.
- Czy to nie od fentanylu zmarł Prince? - Nazwijmy go Purpurowy Deszcz.
Lepszy Niż Szajs Twojej Matki bardziej się wyróżnia
i przemówi do naszej klienteli.
Mogę odnieść twoją tacę?
Tak powinnyście mnie traktować.
Zapłacisz mi, żebym zakładała ci tampony?
Co z tobą, pojebało cię?
Nie. Podobno Kardashianki mają od tego ludzi. Próbuję nadążać.
- Mogę się przyłączyć? - Spieprzaj, fretko.
Przydałaby ci się sojuszniczka.
Lubię jeść sama. Od patrzenia na gryzonie robi mi się niedobrze.
Twoja córka ma nowy kontakt.
Daya ma nowy kanał? Kogo?
Może nie lubisz gryzoni, ale krety bywają przydatne.
Widzi nas razem?
Tak.
Dobrze. Widzi, jak jej wrogowie łączą siły.
Potwierdzili nasze in vitro na następny piątek.
Halo? W następny piątek
twoja sperma i moje jajeczko może się wreszcie ogarną
i wprowadzą do mojej macicy.
- Muszę zrezygnować. - Do kurwy nędzy.
Cześć. Fajnie, że jesteście.
- Też się cieszymy. - Wspaniale.
Podobno miałaś pierwszy alarm. Jak poszło?
Według mnie świetnie.
Wiele zawdzięczam zajęciom pana Caputo.
Oboje bardzo mi pomogliście.
Nie wiem, co bym bez was zrobiła.
Taka mądra kobieta na pewno by coś wymyśliła.
Wiem, że według ciebie mogę wszystko, ale chcę zaznaczyć,
że z waszym wsparciem było mi dużo łatwiej.
Joe, Natalie, wasze zdrowie.
Dobra, twoje też.
Cieszę się, że te lata spędzone w piekle
komuś wyszły na dobre.
Nie chcę ciągle gadać o pracy, ale muszę spytać,
jak idzie ci z tą piekielną suką?
- Muszę zrezygnować z prowadzenia zajęć. - Nie musisz.
Przesadza.
W związku z czym?
Dostałem zakaz zbliżania się.
- Niesłusznie padł ofiarą „Me Too”. - Wcale nie niesłusznie.
Nie chodziło o „Me Too”. I nie ja jestem tu ofiarą.
Zrobił pan to?
Co?
Tak, zrobiłem.
Pracowała u nas młoda strażniczka, Susan Fischer. Podobała mi się.
To było niestosowne.
Stworzyłem w pracy atmosferę seksualnego napięcia,
przez którą czuła się niekomfortowo. Przekroczyłem granice.
Gdy mnie odrzuciła, zwolniłem ją.
To nie był jedyny powód. Nie była pracownikiem miesiąca.
Musi pan zrezygnować.
Zrobiłem... profiterolki.
Sądzisz, że pewne relacje...
się wyczerpują?
Dobiegają końca i nic więcej już nie pozostaje?
Tak.
Sądzę też, że niektóre nigdy się kończą. W dobrym sensie.
Tylko ewoluują, zaskakują.
Jestem wykończona. Widzimy się na jodze?
Tak. Do zobaczenia.
Chcę, byś wiedziała, że popieram twój wybór szamponu.
Dzięki za miły wieczór.
Chciałabyś...
pójść ze mną na tę galę?
Bardzo chętnie. Dobranoc.
Dobranoc.
ALEX TRZY NIEODEBRANE POŁĄCZENIA