NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jak będziesz się spóźniać,
nie dostaniesz kuponu do McDonalda za wzorową frekwencję.
Przez Michelle Obamę teraz rozdają słowniki.
Nie każdy jest ideałem.
Odłóż to. Nie jedz tego.
Zjedz jajka. Potrzebujesz białka.
Nie będę tego jadła.
Mają czerwone plamki. Co to, jajka z okresem?
To nie okres, tylko plamy mięsne. Są zdrowe.
I nie pyskuj, tylko jedz to, co zrobiłam.
Wolałam, jak robiłaś naleśniki z czekoladą.
A ja, jak ty mniej gadałaś.
Ktoś tu od rana jest na nogach.
Nie jedz samego tosta. Potrzebujesz białka.
To samo jej mówiłam.
Obie się mylicie. Przed meczem trener każe nam jeść węglowodany.
Pamiętałaś o wypraniu mundurka?
- Nie przypomniałaś mi. - W porządku.
Pranie poskładane. Jest w koszu.
Pachnie chusteczkami do suszarki.
Dziękuję, Cindy, ale Monica ma sama robić swoje pranie.
Wykorzystaj tę energię na szukanie pracy.
Już to zrobiłam. Widzisz?
Mam dziś trzy rozmowy.
Mamo, musisz podpisać zgodę na mój udział w zajęciach WDŻ.
Chociaż tylko puszczają nam głupie filmy z lat 80.
Nadal je puszczają?
Poczekaj na ten z rysunkowym kotem
rapującym o trzech dziurkach.
Ale to ważne tematy.
Na razie, Cindy.
Tylko uważaj.
Kocham cię. Dobra...
Powiedz, że taka nie byłam.
Byłaś wyszczekana. A potem sama wiesz.
Ale to dobra dziewczyna.
Możesz nie wierzyć, ale nim wróciłaś, była gorsza.
Więc cokolwiek robisz, nie przestawaj.
Ta jest chyba w jakiejś sekcie, a ten jest lekko upośledzony.
Mówiłam, tutejsi strażnicy są do dupy.
Idź do Hellmana.
Obciągnęłam mu i pozwolił mi się tu przenieść.
Jebać Hellmana. Bił mnie.
A ta czarna? Tego wzrostu?
Dyrektorka?
Jeśli szybko kogoś nie znajdziemy, twoja matka i Hopper zmonopolizują rynek.
Ta suka jest mocna tylko w gębie.
Nikt nie będzie chciał ich szajsu, jak spróbują naszego towaru.
A co z tym nauczycielem? Z tym Azjatą?
Zależy, jaki to Azjata. Kujon czy taki jak w Tokio Drift?
Filipińczyk. I to rasizm.
To rasizm codzienny, nie formalny. Jest różnica.
- Nie wygląda na szybkiego ani wściekłego. - Przystojniak,
ale nie sypiam z facetami, których mogłabym podrzucić pod sufit.
Nikt nie musi spać z gościem o imieniu Elmer.
Już i tak wnosi książki.
Musimy skombinować własną książkę.
Włoży się w nią plastry z fentanylem, a on nawet się nie zorientuje.
Zmyślny plan.
Jaka jest różnica między tymi rodzajami rasizmu?
Rasizm formalny jest wtedy, gdy rasista podkreśla wyższość swojej rasy
albo celowo kogoś dyskryminuje.
Rasizm codzienny to utrwalanie uprzedzeń i rasowych stereotypów,
najczęściej w sposób nieumyślny.
Oba rodzaje są złe,
ale rasizm codzienny mnie bawi, więc go praktykuję.
- Świetne zajęcia, panie Caputo. - Świetne pytania, Denise. Tak trzymaj.
Ile jej za to zapłaciłeś?
Zwykle idzie lepiej, gdy zajęć nie obserwuje dziekan.
- Bez presji. - Starałem się być dyskretny.
Chciałem zobaczyć, o co ten szum.
Jest szum?
Chciałbym ci zaproponować dodatkowe zajęcia w następnym semestrze.
Byłoby wspaniale.
Przepraszam? Pan Joe Caputo?
Przyznaję się bez bicia.
Dokumenty dla pana.
Przepraszam. Co to?
Zakaz zbliżania się.
Do kogo?
To jakieś szaleństwo.
W poprzedniej pracy zwolniłem pewną kobietę,
która teraz, po latach, oskarża mnie o...
coś, czego nie zrobiłem.
Poszedłem więc do niej, by porozmawiać.
Ale ostatnio...
przeszedłem zabieg pewnego wrażliwego narządu,
co ona wzięła za dotykanie się po sam wiesz czym i...
Brzmi dużo gorzej, niż jest naprawdę.
Chodź do działu kadr.
Wszystko sam im opowiesz.
Szyja wydłużyła mi się o pięć centymetrów.
Mówiłam, że te zajęcia są ekstra.
Poza Madonną,
popisującą się przed wszystkimi staniem na jednej ręce.
Moja więzienna nauczycielka jogi mówiła:
„Najłatwiej stracić równowagę, porównując się z innymi”.
Więzienna nauczycielka jogi?
Dzięki.
Jakby nie dość mną gardziły przez te zmechacone legginsy.
Nie „zmechacone”, tylko „wytłaczane”.
Co z twoją obietnicą akceptowania całej siebie?
Akceptuję całą siebie.
Właściwie to dziś mam zamiar powiedzieć o tym w pracy.
Albo w przyszłym tygodniu. Pod koniec kwartału mamy młyn.
Musisz przestać szukać wymówek i zerwać ten plaster.
Ja wolę odklejać po kawałeczku.
Żeby strup wstydu się zagoił, musisz pozwolić mu oddychać.
Jeśli darmowe zajęcia się podobały, mamy zniżkę dla nowych uczestników.
Dziesięć lekcji za 200 dolarów.
Nie dziś. Dziękuję.
Niedawno wyszłam z więzienia,
mam słabo płatną pracę, co miesiąc płacę za nadzór
i ledwo zostaje mi na czynsz. Ale dziękuję.
NOWY MAŁY KSIĄŻĘ
Myślałam, że idziesz rozmawiać z Rudą.
Ruda jasno dała mi do zrozumienia, że mam się nie mieszać w jej sprawy,
co mi pasuje, bo mam własne problemy.
Mam pilne zadanie
znalezienia zdjęcia byłej Shani na Facebooku.
Patrz.
Obstawiam tę z kolczykiem w nosie,
ale po cichu liczę, że to ta z grubymi łydkami.
Coś się stało z Instagramem Sterlinga.
Kurwa. O rany. Oby nie ta w koszulce „Przyszłość jest kobietą”,
choć na taką przyszłość jestem gotowa.
Zablokowali mi konto z powodu nieodpowiednich treści.
Może przez te nagie fotki z kąpieli.
Jego siusiaczek jest malutki, ledwo go widać.
Ich antypenisowy algorytm na pewno nie dyskryminuje ze względu na rozmiar.
To bez sensu. Te zdjęcia były tam od tygodni.
Czemu mnie nie słuchasz?
Wyluzuj.
Spędzamy miło czas w swoim towarzystwie.
Ty z nosem w swoim, a ja w swoim telefonie,
tak jak natura chciała.
Nie traktujesz tego poważnie.
Zniknęły wszystkie zdjęcia Sterlinga.
Nie rozumiem. Kto zrobiłby to dziecku?
Przecież nadal masz jego zdjęcia. Oglądaj te, które masz w telefonie.
Masz rację.
Zapisałam je.
Mogę założyć nowe konto.
A ja spróbuję pogodzić się z tym, że ostatni post Shani
to film, jak śpiewa „Don’t Speak” na karaoke.
Straciła w moich oczach.
- Kurwa mać! - Masz pecha, Fran.
Pokażę wam, jak gra mistrzyni.
Mistrzynią to ty jesteś, ale walenia ściemy.
Chyba walenia konia.
Wybrałem nie tę siostrę. Co? Żartowałem.
Dobra, dawaj, Lorno.
Dobra. Zaczynamy.
O rany! Boże.
Spokojnie. Prawie nic nie wylałem.
Odważnie! Szampan w takiej spelunie.
To wyjątkowa okazja!
O mój Boże! Jaki piękny.
Niby powinien kosztować trzy pensje, ale ja dałem cztery.
Franny, wracaj do gry, zanim coś przyjdzie ci do głowy.
Gratuluję.
Chyba nie oświadczyłeś się tutaj?
Proszę cię. Wytresowałam go.
Ale tutaj się spiknęliśmy. Dokładnie trzy lata temu.
Jakie to romantyczne.
Tone, słyszysz? To takie romantyczne.
Cudownie. Ale jesteśmy w połowie gry.
Gra może poczekać. Chcę usłyszeć, jak to wyglądało.
Byłaś kiedyś w hotelu Pelican w Sands Point?
Nie.
Mają na dachu taras z widokiem na ocean.
- Poszliśmy na długi spacer po plaży... - Miałem to zrobić na plaży,
ale wypłynęły glony śmierdzące jak zgniłe jaja.
Ale cieszę się, że poczekał,
bo w momencie, gdy zadawał pytanie,
akurat zachodziło słońce.
Było pięknie.
I nawet tego nie planowałem.
Pobierzemy się w czerwcu za rok na tym samym tarasie.
Albo za dwa, jeśli nie będą mieli terminu.
Lorno, twoja kolej. Czekamy.
Bardzo się cieszę, kochani.
Mam nadzieję, że kiedyś
znajdę miłość taką jak wasza.
Dobrze już.
- Idź pierwsza. Podtrzymam cię. - Poradzę sobie.
Nie, trzymam cię.
Lorno, daj spokój. Twoja siostra i Jack sobie poszli.
- Podwiozę cię do domu. - Nie.
Jest ładna noc. Wrócę sama.
O co chodzi?
Czemu nagle mnie odtrącasz?
- Nie. Przestań. - No chodź.
Przestań! Nic z tego nie będzie!
Zasługuję na kogoś, kto kocha miłość.
Cholerna kokietka. Całą noc gadałaś o obciąganiu.
Myślisz, że jesteś gorąca?
Nie do wiary.
I nie umiesz grać w bilard!
Tak! Wspaniale!
Z Padilla przeciw Kentucky wynika, że jeśli spieprzyli moją sprawę karną,
sprawa o deportację będzie unieważniona.
To się nazywa precedens, Matlocku.
Dobra robota.
Matlocku?
Wolę myśleć o sobie jako o latynoskiej Ally McBeal.
Internowane!
Poczta! 213.
- 968. - To ja.
- Może jest coś od Diabla. - Wyluzuj, amantko.
- Wątpię, żeby już dostał twój list. - Tego nie wiesz.
519.
Chodzi pewnie o moją sprawę.
Musisz poczekać, aż wywołam twój numer.
Ja jestem 519.
643.
I wreszcie szczęśliwa 439.
Dotknij mnie jeszcze raz, a wylądujesz w izolatce.
I masz mówić po angielsku albo hiszpańsku. Comprende?
Co się stało?
W poniedziałek mam stawić się w sądzie
albo stracę prawo do opieki nad dziećmi.
Co?
Niemożliwe. Nie powinni cię tam dowieźć?
Tak stanowi prawo. Ale nikogo to nie obchodzi.
Może cię ktoś zastąpić? Ich ojciec, ciotka albo wujek?
Mój mąż zmarł rok temu.
Cała reszta nie ma dokumentów albo została w Salwadorze.
To moje dzieci, Blanco. Co mam robić?
Rabin Tatelbaum napisał pani wspaniałą rekomendację,
ale cztery lata w więzieniu...
Pani Wernick, przerwę pani.
Wiem, że nie jestem idealną kandydatką,
ale jeśli da mi pani szansę, dobrze zajmę się tymi ludźmi.
Wolno mi zapytać?
Nie wiem, czy mi wolno.
- Jeśli nie chce pani mówić... - Nie. W porządku.
Zrobiłam to.
Nie powinnam była, ale to zrobiłam.
Gdy pracowałam w Administracji Bezpieczeństwa Transportu,
wzięłam coś, czego nie powinnam.
Ale teraz jestem innym człowiekiem.
Biorę odpowiedzialność za swoje przeszłe działania.
Ale nie chcę już taka być, bo w ten sposób krzywdzę innych.
- Nie fizycznie, oczywiście. - Jeśli mam być szczera,
nie wiem, czy nadaje się pani do tego zawodu.
Wielu naszych rezydentów ma obniżone zdolności fizyczne i poznawcze.
Trzeba zmieniać im pieluchy i wycierać ich wydzieliny.
Niektórzy krzyczą i używają wulgaryzmów.
Jak na moim bloku.
Mówię poważnie.
Więzienie świetnie przygotowuje do pracy w takim miejscu.
Jemy takie same papki,
tłoczymy się w ciasnych celach i włazimy sobie na głowy.
I oto, czego mnie to nauczyło.
Ludzi się nie zmieni.
Zwłaszcza starych ludzi.
Ale można zmienić swoje nastawienie do nich.
Ważne jest też poczucie humoru.
Bo humor jest jak taśma klejąca. Wszystko naprawi.
- Dobrze, dam pani szansę. - Tak!
Ale powinna pani wiedzieć,
że te staruchy i tak będą myśleć, że ich pani okrada.
Błagam. Całe życie jestem czarna, czaję.
To mam pracę?
Tak! Mam pracę! Dziękuję pani, szefowo!
Siedem na dziesięć. Ekstra!
To nadal trója z minusem.
To o sześć więcej niż ostatnio. Zaraz.
Gratulacje, pani Doggett. Korepetycje się opłaciły.
No. Taystee naprawdę mi pomaga.
I nie chodzi już taka przybita. Kto tu komu ratuje, co?
Kto tu kogo ratuje.
O tym mówię. Trudno powiedzieć.
Znajdzie się miejsce dla nas?
Jesteśmy w połowie semestru,
ale nie będę zniechęcał do nauki.
A my kochamy naukę. Nie?
Świat to nasza klasa.
Przeczytajmy fragment o wojnie secesyjnej.
Może powinnyśmy sprzedawać środki ułatwiające naukę?
Kto bierze dragi, żeby odrabiać lekcje?
Możecie się zamknąć? Próbuję słuchać.
Ktoś tu chyba chce possać filipińską sajgonkę.
Nazywają się lumpia.
Sajgonki czy fiuty?
Sajgonki, które tak w ogóle są przepyszne.
Jego fiut pewnie też.
Lorno, przełożysz te ziemniaki?
Przydałoby mi się to pudło.
Zabawne. Gdy ja potrzebowałam pomocy,
ty wolałaś szpiegować królową Nefercyce na Facebooku.
A teraz potrzebujesz mojej pomocy.
Ruda, mogę to pudło?
Słyszałaś coś?
Nie. A ty?
Trudno powiedzieć.
Robię się stara i niedołężna. Możliwe, że tracę słuch.
Serio? Obie? Zachowujecie się jak pieprzone dzieci.
Co ty wyprawiasz?
Nazywam to operacją Mokre Gacie.
Założę Litvackowi folię na deskę klozetową.
Proszę cię. Nie trać czasu na żarty. I tak nie dostaniesz się do jego łazienki.
Możesz okazać trochę wsparcia? Robię mu dowcip w imieniu ludu.
A ja temu ludowi naprawdę pomagam.
Ale ty myślisz tylko o Maritzy.
Przyjechała tania siła robocza.
Dziękuję...
panie C. Litvack.
C. Litvack.
C. Litvack. Boże. Nie wierzę, że to takie proste.
- Podobno „C” oznacza „Carlosa”. - Albo „Cwela”.
Nie rozumiecie?
„C” plus „Litvack” równa się „Clitvack”.
Jak odkurzacz do łechtaczki.
Brzmi boleśnie.
Albo fantastycznie, zależnie od siły ssania.
Będzie jak w liceum,
kiedy namówiłam wszystkich, żeby nazywali tę sukę Janice „nuggetem”,
bo śmierdziała musztardą i odbiła mi chłopaka.
Wredne ksywki są jak opryszczka.
Gdy się przyczepi, już się jej nie pozbędziesz.
Co to?
Pomyślałam, że mogłybyśmy odizolować się podczas pracy.
Żeby nie wpuszczać chłodu.
Witaj w mojej norce.
W idealnym świecie miałybyśmy intymne oświetlenie i nastrojową muzykę.
Dałabym ci jagodziankę, ale nie mamy ich zbyt wiele.
Przynajmniej możemy w spokoju
zmiękczyć mięsko.
Skąd wiedziałaś, że lubię jagodzianki?
Bo jesteś człowiekiem i oddychasz powietrzem.
I wspomniałaś o tym w zeszłym tygodniu.
I pogrzebałam na twoim Facebooku, więc...
Miło mi.
Jeszcze nigdy nie miałam stalkerki.
Jestem prawie pewna, że dziś twoja kolej.
Nie teraz.
Ja będę dotykać ciebie.
Uwierz, podoba mi się to, co robisz,
ale chciałabym czasem się odwdzięczyć.
Nie wiem, czemu ci to nie wystarcza.
Zrobiłam coś nie tak?
Co? Jeśli boisz się, że będziesz za głośna,
możemy włączyć wiatrak albo blender.
- Dobra. - Mamy dużo pracy.
No tak.
Spróbuj teraz.
To miganie przyprawiało mnie o padaczkę.
Miałam rację. Nie kontaktowało.
Gdzie się tego nauczyłaś?
Na pewno nie od ojca.
Właściwie to...
zmuszono mnie do ukończenia kursu elektryki, gdy byłam...
Beverly, znajdziesz folder ze zwrotem Robinsona z 2008?
...w Korpusie Pokoju.
Nie wiedziałam, że w afrykańskich wioskach mają prąd.
Panele solarne. Instalowaliśmy im panele.
To ci dopiero.
Pomaganie tym, którzy mieli mniej szczęścia. I jak ekologicznie.
To nic takiego.
Dziwię się, że pracujesz tutaj, skoro znasz się na czystej energii.
No cóż...
- Proszę. - Dziękuję.
Byłam w więzieniu.
Nie w Korpusie Pokoju i nie na odwyku w Arizonie.
Po studiach przemycałam brudną kasę
i trafiłam za to do więzienia.
Wszyscy popełniamy błędy, skarbie.
Serio. Żebyś widziała mojego pierwszego męża.
Heather, zjadłam twoje ciasto,
Joanne, wypiłam twoją tequilę.
Jaką tequilę?
Kupiłyście mi ciasto? Jesteście kochane.
Wcisnęłybyśmy jeszcze ze dwie, gdybyśmy umieszczały je
w ten sposób pod cyckami.
Czy to jest ta „pionowa integracja”?
Tak sądzę.
Dobra w tym jesteś.
Mam dar do rozmieszczania przestrzennego.
Żebyś widziała, jak upycham resztki do pojemnika.
Chodziło mi o dilowanie.
Gdyby nie ty, nadal sprzedawałabym suplementy z tranem od mojej mamy.
Nie mówię tego, by zachęcić cię do dalszej współpracy.
Spoko. Możemy...
Możemy dalej to robić. Póki nie staniesz na nogi.
Na pewno? Bo możemy w każdej chwili przestać.
Nie chcę przestawać.
Sprzedawać ładowarek.
Dobrze.
Spokojnie. Jezu, wolniej.
Próbuję postawić tego mięczaka.
- To przez to miejsce. Przygnębia mnie. - Jestem zajęta.
Ostatnio nie przeszkadzało ci to przelecieć mnie na biurku.
No dalej.
No już.
- Szlag. Pozwól... - Dobra.
Pozwól mi spróbować.
Wsadziłabym ci palec w tyłek, ale dopiero zrobiłam sobie tipsy.
Wiesz, o co chodzi?
O ten zakaz zbliżania się. Nie mogę o tym zapomnieć.
Czemu pozwalasz jej mieszać sobie w głowie?
Przez nią straciłem pracę.
Pracę? Prowadzisz jedne zajęcia w miejskim college’u.
- Muszę powiedzieć Tamice. - Wykluczone.
Wszystko jej wyjaśnię i powiem o tym zakazie.
Jeśli to wyjdzie samo,
zniszczy cały program sprawiedliwości naprawczej.
Jak powiesz Tamice, będzie musiała cię zwolnić.
A dokładnie tego chce Fischer.
Joseph, jesteś porządnym gościem.
Spodobała ci się była pracownica,
wielkie rzeczy.
Nie pozwól, by jakiś nic nieznaczący incydent
z poprzedniej pracy wiele lat temu
uniemożliwił ci czynienie dobra.
- Uważasz, że czynię dobro? - Nigdy więcej tego nie powiem, ale tak,
zmieniasz życie tych kobiet na lepsze.
A teraz weź się w garść i zrób mi dziecko.
Jest jak dinozaur. Wielki, dinozaurzy fiut.
Rozciągniesz nim moją ciasną cipkę.
Rozciągaj moją ciasną cipkę.
Mam wieści! I ciasto!
- Okłamałaś mnie! - Nie miałam wyjścia!
Pieprzysz! Wiedziałam, że coś tu nie gra.
To, jak na mnie krzyczysz i te twoje durne zasady.
- Nienawidzę cię! - Czekaj...
Monico! Bez względu na to, co zrobiła, nie mów tak do mamy.
Do mamy? Dobre sobie.
- W tym liście jest napisane co innego. - Jak to? Co to jest?
Co jest, więźniarko? Nie umiesz czytać?
- Kto to przysłał? - Twoja kumpela z paki.
Napisała wszystko.
Przyznasz się?
Czy będziesz kłamać, tak jak przez całe moje życie?
Pieprzcie się obie.
Ty jesteś kłamliwą suką, a na ciebie szkoda słów. Nie mam matki.
- Monico. - Czekaj.
- Monico! - Nie idź.
Mamo...
Przysięgam na Biblię, że nie miałam z tym nic wspólnego.
Nie, mamo, musisz mi uwierzyć.
Ostatnie, czego chcę, to sprawiać ci kłopoty.
Wina nigdy nie leży po twojej stronie, prawda, Cindy?
Ale za każdym razem, gdy się pojawiasz,
muszę sprzątać kolejny burdel.
Mamo...
Wykorzystywali niewolników do prac fizycznych,
ale gorąco dyskutowano o tym, czy powinno się ich uzbroić.
Dla przypomnienia, okres po wojnie,
gdy Południe połączyło się z Północą, nazywamy...
LeBron James.
Rekonstrukcją Lincolna?
Mam nadzieję, że słyszałyście,
bo o tym będziemy mówić jutro. Koniec zajęć.
Co jest, kurwa? Chyba je pan wywali, co?
- Porozmawiam z nimi. - Niech zostaną za karę w klasie.
I tak siedzą w zamknięciu.
Śmieją się i ciągle szepczą. Miesza mi się od tego w głowie.
Teraz nawet nie wiem,
czy konfederaci byli dobrzy, czy źli.
Źli. Zdecydowanie.
Niech to będzie trening koncentracji. Przyda się podczas testu.
Dobrze pani idzie.
Jeśli się pani przyłoży, zda pani śpiewająco.
Tak będzie.
Lizuska.
Panie Elmerze, super zajęcia.
Dziękuję. Może na następnych będziecie ciszej.
Przepraszamy za entuzjazm. Jesteśmy maniaczkami wojny secesyjnej.
- Ciekawe, kto ją wygra. - Wie pani, że...
Żadnych spoilerów.
Taki mądrala pewnie czytuje tych białych umarlaków.
Mózg to mięsień. Czytanie to dla niego ćwiczenie.
Wie pan co? Mam kumpelę,
która ciągle gada o książce, którą czyta.
Może dam panu jej numer, żeby pan ją pożyczył i nam przyniósł.
Nie mogę przynosić nic z zewnątrz. Mieliśmy z tego czterogodzinne szkolenie.
Ja zrobię panu czterogodzinne szkolenie ze sztuki seksu tantrycznego.
Niech pani przestanie. Wyjdźcie stąd.
A ty rób, co każemy.
To numer mojej kumpeli.
- Czujesz? - Tak.
Chętnie przyniesie ci tę książkę.
Może na rozgrywki Małej Ligi we Flatbush?
Tam, gdzie trenujesz swojego dzieciaka?
Tylko nie zgub.
Pieprzone pudełka, no dawaj.
Potrzebujesz pomocy?
Na pewno bardziej niż ty.
Kilka dni przed moimi 12. urodzinami
mama powiedziała, że idziemy na przyjęcie.
Ale nie znałam żadnej z dziewczyn, które tam były.
Potem usłyszałam krzyki z góry.
Możecie się streszczać? Vinnie do mnie przychodzi.
Daj nam chwilę.
Tak?
Kobieta pocięła mnie żyletką.
Jakby ktoś wlewał mi w żyły gorącą stal.
Potem krew.
Tyle krwi.
Krzyczałam: „Dlaczego?”.
Powiedziała, że powinnam dziękować za usunięcie tego defektu.
Mówisz o...
Jak twoja matka mogła na to pozwolić?
Bo jest taka sama.
To część naszej kultury.
Nie wiedziałam, że jestem inna, póki nie usłyszałam tu tych słów.
„Okaleczenie żeńskich narządów płciowych”.
Shani, tak mi przykro.
Czemu to tyle trwa?
Jestem zajęta.
Vinnie się wścieknie, jeśli się spóźnię.
Jest samotnym ojcem i ma obowiązki. Szybciej!
Dobra.
Przepraszam za to.
Nie, Nicky, to ja przepraszam.
Chcę z tobą być.
Naprawdę.
Ale nie mogę.
Przynajmniej nie w ten sposób.
Chodź tu.
...no i wtedy
został mi już tylko PrawdziwySterling_Kupczak,
- ale też go zablokowali. - Jezu, Lorno, dość!
To ja.
Ja zgłaszam twoje konta.
Dlaczego?
Wiesz, jak mi ciężko? Nie mogę nawet potrzymać mojego dziecka.
Te zdjęcia to wszystko, co mam.
To nie Sterling.
Nie wiem, skąd je bierzesz, ale to nie on.
To jakieś inne dziecko.
Przestań to powtarzać.
Twoje dziecko nie żyje, Lorno.
Nasze dziecko zmarło na zapalenie płuc.
Jeśli to do ciebie nie dociera, może powinnaś poszukać pomocy.
Sam potrzebujesz pomocy!
Oczywiście, że potrzebuję!
Opłakuję syna,
jest mi bardzo trudno, a ty tylko pogarszasz sytuację,
udając, że on żyje.
Możesz mówić ciszej?
Tak bardzo za nim tęsknię.
Myślę o nim każdego dnia.
Myślałem, że pomożemy sobie wzajemnie przez to przejść.
Chyba nie zostawiłeś go z moją siostrą Franny?
Widziałam kiedyś, jak daje siostrzeńcowi do gryzienia paczkę papierosów.
Dasz wiarę? Pewnie nie ten jeden raz.
Wybacz.
Dłużej tak nie mogę.
Chcę z tobą być,
ale jeśli nie umiesz żyć w rzeczywistości...
może powinniśmy się rozwieść.
Lorno?
Słyszałaś, co powiedziałem?
Lorno.
Przepraszam. Za chwilę zaczynamy przygotowania do prywatnego przyjęcia.
Oczywiście.
Gdzie jestem?
Na tarasie dachowym. Jest pani gościem hotelu?
Tak.
W którym pokoju pani mieszka?
Nie jestem pewna, bo nie mogę znaleźć klucza.
Nasz konsjerż z chęcią pani pomoże.
- Tak. - Jak się pani nazywa?
Wszystko w porządku, proszę pani? Mam po kogoś zadzwonić?
Nie, wszystko w porządku.
Gdzie jest toaleta?
Czy to dobry moment?
Jak na ciebie to ciekawe pytanie.
Posłuchaj...
Tato.
Przepraszam, jeśli cię zawstydziłam. Powinnam była cię uprzedzić.
Nie rozumiem, Piper. To jakaś przypadłość milenialsów?
Ta potrzeba dzielenia się wszystkim ze światem?
Wiesz, jakie to męczące
codziennie udawać, że część twojego życia nie istnieje?
Nie wiem. Bo nie jestem przestępcą.
Ale zdradziłeś mamę.
Nie wiedziałem, że wiesz.
Przepraszam. To było nie fair.
Wobec matki również.
I ciebie, i twoich braci.
Ale jakoś przez to przeszliśmy.
Jeśli zechcesz mnie zwolnić, zrozumiem.
Sam nie wiem, co z tobą zrobić.
Wiem, że nie jestem osobą, którą chciałbyś, bym była.
Ale czy nie o to chodzi w rodzinie?
Żeby ją kochać, bez względu na to, jaka ci się trafi?
Tak naprawdę...
nie mam podstaw, by cię zwolnić.
- Wykonujesz dobrą robotę. - Dzięki Bogu.
Bo jestem najgorszą kelnerką świata.
Ale muszę cię prosić,
byś mimo swojej anglosasko-protestanckiej skłonności
do tłamszenia i represjonowania zaakceptował fakt, że...
taka właśnie jestem.
- Jak szczerze rozmawiamy? - Totalnie.
Przemyt narkotyków, więzienie, lesbijski ślub, przywłaszczenie ciasta.
Wszystko.
Czy ta szczera rozmowa ogranicza się do słów,
czy mogę użyć pomocy wizualnych?
O nie.
- O nie. - O tak.
- Nie. - Czekaj, aż dziewczyny to zobaczą.
Co ze mną nie tak?
Widział już?
Jest wściekły.
Ale już nie puszcza w kółko Alanis Morissette.
A to nie chce zejść!
Panie Clit... Litvack.
Przepraszam. Internowana Córdova do pana.
A myślałam, że w kancelarii miałam dużo papierkowej roboty.
- Mogę w czymś pomóc? - Tak.
Być może.
Ma pan dzieci?
Nie rozmawiam o życiu prywatnym z internowanymi.
I jestem zajęty, więc przejdź do rzeczy albo spadaj. Tak, proszę pana. Chciałabym prosić o transport do sądu
na poniedziałkowe przesłuchanie w sprawie opieki nad dziećmi.
Proszę. Wypełnij to.
Ale te formularze są przetwarzane tygodniami,
a stawić mam się za dwa dni.
Świetnie, odpowiedź brzmi „nie”, obojgu nam to zaoszczędzi pracy.
Ale mam prawo tam być.
A wy macie obowiązek mnie tam zawieźć.
Clitvack! Świetne.
- Będziesz mnie pouczać? - Nie.
Ale muszę tam być, inaczej mogę stracić prawo do opieki nad dziećmi.
Trzeba było o tym pomyśleć, zanim wjechałaś tu nielegalnie.
Dzwoniła matka Jamilli. Nocuje u niej.
Nie wydajesz się przejęta.
Przykro mi, mamo.
Okazujesz to w przedziwny sposób.
Lepiej wam było beze mnie.
Jutro wróci. Powinnyśmy razem usiąść i porozmawiać.
Nie. Lepiej będzie, jeśli odejdę.
Czekaj, Cindy! To tyle?
Zrzucasz mi w domu bombę i uciekasz?
Mówiłaś, że się zmieniłaś.
Myślałam, że będzie inaczej.
Że jeśli będę się starać, może naprawię to, co zepsułam.
Ale czego bym nie robiła i jak bardzo bym się nie starała zmienić,
i tak wszystko tylko pogarszam.
Cindy, masz tu zostać, porozmawiać z córką
i wszystko naprawić.
Powiedz Monice, że ją kocham.
W porządku.
Nie wracaj tu więcej.
Taystee!
A niech to!
Byłam ciekawa, gdzie pan się chował.
Niech pana wyściskam.
O rany.
Co tu robisz?
To samo, co robiłam dla pana.
Telefony, dokumenty, spotkania.
Zabawne, bo nie widzę na liście pańskiego nazwiska.
To nieplanowana wizyta. Chciałem z nią pogadać.
Ma spotkanie. Zaczeka pan?
- Jasne. - Super.
Dobrze cię widzieć.
Myślałam o panu,
odkąd wkręciłam Tamikę w zieloną herbatę i żelki o 14.
Wyrywa z popołudniowego marazmu, nie narażając na bezsenną noc.
Proszę jej nie mówić. Myśli, że to mój pomysł.
Buzia na kłódkę. I nie ma za co.
Chcę panu podziękować, panie Caputo...
za wszystko, co pan dla mnie zrobił.
Żałuję, że nie mogłem więcej.
Moja prawniczka bada nowe dowody, więc zobaczymy.
Naprawdę? To wspaniale.
Mówiłem, żeby się nie poddawać?
Aż nie mogłam już tego słuchać.
Profesor Caputo. Co pana tu sprowadza?
Masz kilka minut?
O ile nie ma pan złych wieści.
Bo jeden z nauczycieli właśnie odszedł.
Ma chorą babcię w Illinois.
Serio?
Uczennice go uwielbiały. Prawie tak jak pana.
Wiesz co?
Nieważne.
Zapomniałem, że umówiłem się z Fig na wczesny lunch.
Do zobaczenia.
Też ma chorą babcię?
Nie. Porozmawiamy innym razem.
Jak pan chce.
Tak. W porządku. To naprawdę nieważne.
- Fajnie było pana zobaczyć. - Ciebie też.
Potem przez medytację weszłyśmy do świata duchów,
by Pieguska obdarzyła nas swoją mądrością.
Choć należę do najjaśniejszych przedstawicielek naszej rasy,
- to tak białej gadki dotąd nie słyszałam. - Wiem. Ale choć brzmi absurdalnie,
to naprawdę coś we mnie zmieniło.
Pieśni prawdy i cudów?
Czy zamordowanie kuzynki baranka Shauna?
Poważnie. Zakopywanie z Zeldą jagnięcego płodu w lesie
było poruszające.
Myślałam, że byłaś z Neri i Maią.
Neri wzięła dwa xanaxy i padła,
a Maia wkręciła się w oprawianie zwierzyny.
Skąd się wzięła ta Zelda?
To kumpela Mai. Spałyśmy w jednym pokoju.
W pokoju?
Na piętrowym łóżku.
Życie nie daje mi o nich zapomnieć.
Tak czy siak,
przed tą wyprawą ukrywałam przed światem część siebie.
Byłam sobą, ale tylko częściowo,
bo tak się bałam, co powiedzą ludzie, gdy dowiedzą się o więzieniu.
Brzmi jak powtórny coming out,
tylko bez krewnych deklarujących swą miłość do Ellen.
Czuję, jakby ktoś zdjął mi z ramion ogromny ciężar.
I potrzeba wyładowania się...
zupełnie zniknęła.
Moje gratulacje.
Chcę podziękować ci za możliwość życia w otwartym związku.
Ale okazuje się, że seks bez orgazmu
z przypadkowymi ludźmi nie jest mi potrzebny.
Ilu było tych przypadkowych?
Nałogowa palaczka konopi indyjskich ze spotkań AN.
Wiem, szczegółowy opis,
i dokładnie wydepilowany finansista z Goldman Sachs.
Chyba Kyle.
Wiem, że miałyśmy się wszystkim dzielić, ale zmieniłam zdanie. Mniej to więcej.
Dobrze.
Ale nie chcę już niczego przed nikim ukrywać.
Nie mów, że ta suka nadal każe ci sprzedawać dragi.
Na szczęście nie.
Rusz się, Gonzales. Señority czekają na tacos.
Dla ciebie jestem pani Gonzales. A tacos są we wtorki.
Nie brakuje jednej?
- Reznikow jest na bloku C. - Mówiłam o Morello.
Mademoiselle Nichols, wie pani, gdzie może być szanowna pani Morello?
A wyglądam na jej opiekunkę?
Możemy już iść? Mam tam dużo roboty.
Ja też.
Zabierz te trzy do królestwa naleśników.
Ja namierzę panią Morello.
Teraz nazywa się pani Muccio. Czy ma podwójne nazwisko?
Kto widział Morello?
Zastanawialiśmy się, kiedy wrócisz.
Wiedziałem, że daleko bez tego nie zajdziesz. Ktoś do ciebie wydzwania.
Nie martw się, nie okradliśmy cię.
Nie to, że liczymy na jakąś nagrodę.
Dziękuję.
12 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ OD FRANNY
O Boże, Lorno! Gdzieś ty była?
- Gdzie jesteś? - Franny?
Oczywiście, że ja. Całą noc wydzwaniam.
Myślałam, że nie żyjesz.
Mówiłem, żeby zwinąć pięćdziesiątkę.
Jezu, Lorno. Co ty tu robisz?
Nie wiem.
Z jakiegoś powodu tu przyszłaś.
Tony cię tu przywiózł?
Chyba sama przyszłam.
Jaja sobie robisz? Jesteśmy 24 kilometry od domu!
Nie wiem, Franny.
Nic nie pamiętam.
Nie dość, że stracę dzieci,
to jeszcze będą same na tym przesłuchaniu.
Jakby ich matce nie chciało się nawet
przyjechać i o nie zawalczyć.
A jeśli pomyślą, że mam je gdzieś?
Że uciekłam i je porzuciłam?
Nie pomyślą tak. Jesteś ich matką.
Są jeszcze takie małe, Blanco. Nie zrozumieją tego.
Ja też nie rozumiem.
Nie mogę nawet zadzwonić i powiedzieć, że je kocham,
bo nie chcą mi powiedzieć, gdzie one są.
Nie martw się.
Znajdziemy sposób, byś mogła porozmawiać z dziećmi.
Gracias, Blanco.
Pobudka, synu!
Pierdol się!
Trochę wczoraj pogrzebałam w necie
i nie chcę zgrywać głupiej Amerykanki, która myśli, że rozwiąże problemy świata,
ale jeśli jesteś, że tak powiem, otwarta...
chcę skolonizować twój punkt G.
To nie jest głupie. To totalny imperializm.
Naprawdę nie chcę cię naciskać, po prostu...
chcę cię uszczęśliwić.
Odważniejsi od ciebie polegli, próbując.
Jeśli chce się odkrywać nowe światy, należy liczyć się z ryzykiem.
Morello nie ma w bibliotece ani w sali ogólnej.
Osadzone, wracać do cel! Mówię do pani, pani Tawney.
Osobo Tawney. Musisz tak podkreślać płeć?
Nie wiem, czy to jej. Leżały w korytarzu,
jakieś pół metra od ściany, na samym środku.
Jeden leżał tak, a drugi na nim, podeszwą do góry, tworzyły krzyż.
Kurwa! Niech ktoś wezwie dyrektorkę. Musimy odciąć budynek.
Wstajemy.
Szlag.
Zasrane cholerstwo.
Jasne.
Teraz na pewno wsiądę z tobą do auta, dupku.
Wiesz co? Pieprz się, Tony!
O Boże!
Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku?
Czy... O Boże.
Boże.
Nie!
Niemożliwe! Dopiero się zaręczyłaś.
O nie.
O Boże.