NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wojnę w Wietnamie sponsorowali głównie producenci pestycydów.
Agent Orange, sprawdź sobie.
Wiem, że masz rację.
Środek na owady nazywa się Raid od rajdu na obóz Son Tay.
Ale ekstra!
Wiesz, co jest najlepsze w wyjściu z psychiatryka?
Poza samym wyjściem?
Posiadanie współlokatorki, z którą można pogadać.
Moja ostatnia...
ledwo potrafiła sklecić dwa słowa, a jeśli już,
to było to „smoczy drań” albo „gasić pożar”.
„Smoczy drań, gasić pożar”.
W jej głowie toczyła się akcja jakiegoś dziwnego filmu.
Musisz mi pomóc.
Oczywiście. Co zechcesz.
Musisz zwinąć łyżkę stołową.
Nie do herbaty. Pełnowymiarową łyżkę stołową. Metalową.
Metalową? To może trochę zająć.
Nie musisz się spieszyć. To dalekosiężny plan.
Gdzie się nie obejrzysz, tam ptasie móżdżki.
Zabawne, że akurat tak to ująłeś,
bo pracuję dziś przy prawdziwych ptakach.
Kurczakach do programu terapii rolniczej wprowadzonego przez dyrektor Ward.
Pieprzona Ward. Chce zrobić tu dom wariatów pod wodzą osadzonych.
Każe nam zwracać się do nich na „pani”.
Jakby to nie były kryminalistki.
Właśnie. A co, jeśli niektóre nie czują się „paniami”?
To dopiero brak taktu.
Kogo to obchodzi? Nawet z tym nie zaczynaj.
Nie jesteś tym, kim się czujesz. Masz cipkę albo fiuta.
Mogę czuć się Chińczykiem, ale to nie znaczy, że nim jestem.
- Czujesz się Chińczykiem? - Widziałeś jej wywiad?
Dostała dwa miliony za zamknięcie psychiatryka.
Zamiast docenić ludzi, którzy pilnują tu tych wariatek,
oddaje kasę hodowcom kurczaków. Czuję się wkurwiony.
Z badań wynika,
że praca ze zwierzętami ma korzystny wpływ na neuroróżnorodnych.
Życzysz sobie książkę?
Właściwie to chciałam, byś podała dalej książkę mojego autorstwa.
Literatura faktu to dla mnie nowy gatunek, ale uważam, że wyszło przekonująco.
Jeśli chcesz wejść na czarny rynek,
większość szuka pornosów albo Boscha.
Fan fiction o Harrym Boschu
to byłby bestseller. Tytuł dałabyś „Wary w Buszu”.
Nie interesuje mnie masowy odbiorca.
Musisz dać ją Tashy Jefferson.
I nikomu innemu.
Czemu jesteś taka smutna?
Pomyśl, ile słów napisałaś.
Za dużo? Wiem, że bywam rozwlekła
i że pisanie to tak naprawdę przepisywanie, jak mówi Stephen King.
Może powinnam ją odebrać i poprawić, zanim Taystee ją przeczyta.
A może dodam erotyki, żeby była bardziej interesująca.
Może powinnaś dać już spokój i żyć dalej.
Znajomy kucharz, Shandy,
ciągle się martwił i wszystko brał zbyt poważnie.
W końcu przez to umarł.
- Zwarcie w mózgu? - Nie, wybuch w laboratorium mety.
Rzecz w tym, że musisz zająć swój umysł czymś innym.
Może pójdziesz ze mną na zajęcia?
Pan Fantauzzo jest fajnym prowadzącym.
Niestety już skończyłam liceum.
To idź na zajęcia z kurczakami, na które Alvarez wszystkich namawia.
Są zajęcia z kurczakami? Co...
Będą uczyć kurczaki o kurczakach
czy nas, jak być kurczakami? Po co w ogóle pytam? Zapisuję się!
No raczej.
- Widzisz, jak cię wkręciłam? - Nie można ciągle wygrywać.
Nie. Już prawie doszła.
Ja pierdolę.
Sekunda.
Pipes, możesz wyjść? Musimy pogadać.
No cześć.
Możecie chwilę poczekać? Chciałam wziąć prysznic.
Już raz doszłaś. Nie bądź zachłanna.
Twoje nowe zwyczaje zakłócają nasz spokój.
Częstotliwości wibratora zakłócają sygnał elektronicznej niani.
Przepraszam. Posłuchałam sugestii Alex
i chyba za dobrze mi poszło.
Alex kazała ci bzykać się z innymi.
Chodziło jej o rozładowanie gromadzącego się we mnie napięcia,
żebym nie zrobiła tego w sposób, który złamie warunki zwolnienia.
W ten sposób nie wciągam w to innych.
Nie da się żyć samą masturbacją.
A szwy nie zawsze od razu się goją.
I to działa?
Przez jakieś 30 sekund po czuję spokój.
Dobre i to.
- Kompulsywna masturbacja... - Daj spokój.
...to emanacja głębszego problemu.
Nie rozwiązujesz go, tylko maskujesz.
Kiedy ostatnio doświadczyłaś intymnego kontaktu z drugą osobą?
Dawno, ale nie chcę umawiać się z innymi.
Nikt nie każe ci się umawiać. Mówimy o jednorazowej akcji.
- Jasne. - Wiem.
Na następnym spotkaniu AN
idź drzwi dalej na spotkanie Anonimowych Seksoholików.
- Poznasz niewyżytych zboków. - Nie chcę niewyżytego zboka.
Tak mi się wydaje. Nie wiem.
Boję się, że jeśli się z kimś prześpię,
cały czas będę porównywać go do Alex.
To zrób odwrotnie.
Idź na siłownię w dzielnicy finansowej.
Dawno temu, gdy chciałam zaszaleć,
podrywałam gości z Wall Street po spinningu.
Wiedziałam, jak wyglądają ich ciała, jak pachnie ich pot
i że na pewno nie narodzi się więź emocjonalna.
Mogłam nienawistnie wypieprzyć te kapitalistyczne świnie.
Zanim Lehman Brothers padli, Neri padła na kolana przed nimi.
Nie. Nie odzyskałeś lodówkowych przywilejów.
Dla ciebie tylko temperatura pokojowa.
Nie do wiary, kurwa!
Już 123 lajki,
27 serduszek i 18 płaczących buziek!
Jebany Luschek.
Co jebany Luschek?
Ciągle komentuje wpis,
w którym laska robi ze mnie Harveya Weinsteina.
Nie pisze o gwałcie, tylko o molestowaniu, i nie podaje nazwisk. To czemu O’Neill się do mnie odezwał? I Kirkpatrick?
A wiesz, co mnie najbardziej wkurza?
Że nie trzyma się faktów.
Mówi, że zwolnił ją dyrektor. Ja nie byłem wtedy dyrektorem. Może powinieneś do niej napisać i to doprecyzować.
Wiem, że to sarkazm,
ale naprawdę zastanawiam się, czy się do niej nie odezwać.
- Nie! - Chcę tylko oczyścić atmosferę.
To jedno wielkie nieporozumienie, które obróciło się w zniesławienie.
Mówi, że miałem na jej punkcie obsesję. Nie miałem.
To teraz już masz. Joe, daj już spokój.
Luschek napisał: „Wierzcie kobietom”.
I wrzucił emotkę pięści, ale zmienił ją na białą,
zamiast zostawić żółtą.
Kto tak robi?
Ujawnił się zwolennik białej supremacji.
Może nie powinnam udzielać ci rad,
bo szantażowałeś mnie, żebym zrobiła ci laskę.
To był szantaż za obopólną zgodą.
A teraz żyjemy sobie w błogim konkubinacie.
Joe, najlepsze, co możesz zrobić
jako heteroseksualny biały mężczyzna, to zamknąć tę pieprzoną gębę.
Ale to absurd.
Rozumiem, większość facetów to agresywne dupki,
ale ja nie jestem jednym z nich.
Chcę tylko wyjaśnić tę sprawę.
Jedyne, co wkurza mnie bardziej niż to, że jesteś miłym gościem,
to twoja potrzeba, by wszyscy tak o tobie myśleli.
Tak nie będzie, a ta sprawa przycichnie,
bo świat ma w dupie wszystkich, a szczególnie kobiety.
Więc siedź i czekaj, aż to minie.
- Boli, gdy siedzę za długo. - To stój i czekaj, aż to minie.
Jebany Luschek.
Dawaj, ping-pong. Musimy pogadać.
Na osobności.
Zostawcie nas.
Strażnicy zrobili przeszukanie i wyczyścili skrytkę.
Co zabrali?
Twój telefon i siedem skrętów.
Szykuje się dostawa,
ale potrzebujemy bezpieczniejszej skrytki.
Nazwiemy ją „skrytka B”.
Niedobrze. Miałam w tym telefonie od cholery informacji.
Zamówienia, kwoty, nazwiska.
- Chociaż jakoś zaszyfrowane? - Nie miałam czasu.
Nie wiem, po co opracowuję protokoły bezpieczeństwa,
skoro ich nie wprowadzasz.
Będzie dobrze. Pogadam z Hopperem.
Hopperem?
Od dwóch dni nie ma go w pracy.
Co?
- Hopper pomaga mamie ze sprawą sądową. - Co, kurwa?
Nadal próbuje pozwać salon manikiuru za grzybicę?
Rozpieprzyła czyjś wóz, myśląc, że należy do mojego chłopaka.
Naprawdę jej odjebało.
Więc Hopper nie chodzi do pracy, żeby sprzątać jej burdel?
Angel ze mną zerwał, a ja tak za nim tęsknię.
To miłość mojego życia.
Co ja zrobię?
Jebana Aleida.
Kurwa.
Ochotniczki meldują się na posterunku.
Świetnie. Pomoc się przyda. Dziękuję.
Mamy problem.
Diablo?
Nie, nie mogę go znaleźć.
Chodzi o tych prawników, z Wolność dla Imigrantów.
- Przyjadą w przyszłym tygodniu. - Przykro mi, skarbie. Nie.
Te dupki z Urzędu Imigracyjnego ich nie wpuszczą.
Gnoje z małymi fiutami.
Twierdzą, że ta organizacja
podburza osadzone do buntu.
Przecież to kłamstwo.
Kłamcy!
Robią, co chcą.
Podzwoniłam i wpisałam cię na listy oczekujących,
ale minie parę miesięcy, zanim dostaniesz darmowego prawnika.
Nie ma szans, żebym mogła tak długo to przekładać.
Wróciłam tu tylko dlatego, bo powtarzałam za Salwadorką.
Może poprosisz ją o pomoc
i zaczniesz nazywać po imieniu, zamiast mówić „Salwadorka”.
Jest zbyt zajęta wywyższaniem się.
Nie pomoże mi.
Pokaż mi ją.
To tamta.
Siedzi na swoim miejscu.
Jak zwykle sama.
Skurwiel z Urzędu Imigracyjnego
paraduje niczym koguci król na górze gówna.
Deportuje te najpiękniejsze.
Nawet nie umie nosić okularów przeciwsłonecznych.
Śpiąc z nielegalnymi, można dostać pcheł.
Przecież może być terrorystką.
Ciągle wykorzystują kobiety do samobójczych zamachów.
Ukrywają bomby pod burkami. Diaboliczne.
Nie czuję się przy niej bezpiecznie.
A ty?
Tak, oczywiście.
Nie rozumiem, czemu wpuszczamy muzułmanów do naszego kraju,
skoro wiemy, że chcą tylko zniszczyć nasz styl życia.
Nie wiem, czy to był jakiś amerykański serial,
czy majaki w malignie.
Jestem chodzącą encyklopedią bezużytecznych informacji z popkultury,
więc chętnie pomogę.
Był taki serial o modelach, którzy rozwiązywali zagadki kryminalne?
Jasna cholera. Niebezpieczne ujęcia. Nie wierzę, że to widziałaś.
Mówię ci, mój wujek miał największą antenę w okolicy.
Oglądałam wszystko, nawet jak nic nie rozumiałam.
Lubiłam odrabiać lekcje przy telewizorze.
Dzięki tej bezsensownej paplaninie czułam się mniej samotna.
Jeśli lubisz bezsensowną paplaninę, jestem do usług.
Wiedziałam, że nie bez powodu tak cię lubię.
À propos Niebezpiecznych ujęć.
Pamiętasz głównego aktora, który grał modela,
który tak naprawdę był agentem CIA?
Przypadkiem zabił się na planie bronią, która była rekwizytem w serialu.
- Ktoś wsadził prawdziwe kule? - Nie, to były ślepaki.
Ale przyłożył go sobie do skroni, i nacisnął spust.
Z takiej odległości ślepak może zabić.
Cieszę się, że to był jednak serial, a nie mój dziwny sen.
A ja cieszę się, że nie musiałam słuchać o twoim dziwnym śnie.
Nie lubisz słuchać o snach?
Mam swoje zasady.
Nie chcę słuchać o snach innych, o ile się nie bzykamy.
W tych snach.
Gonił mnie olbrzym...
Ostatnie pytanie w tej rundzie Biologiady.
Na prowadzeniu Drużyna Fotosyntezy z 62 m&m’sami,
podczas gdy Cykl Krebsa ma ich 58. Wyrównana walka.
Pamiętajcie, że gracie o pełnowymiarowe czekoladki Reese’s z masłem orzechowym
dla wszystkich członków drużyny.
Czyli dostaniemy po dwie? Tak są pakowane.
Nie. Po jednej.
- Co? Tylko pytam. - Trochę klasy.
Dobra. „Wymień trzy stany skupienia”.
Blisko, ale pani Cabrera była szybsza.
Stały, ciekły i...
lód.
Nieprawidłowa odpowiedź. Pani Doggett.
Stały, ciekły i gazowy.
Zgadza się!
Drużyna Fotosyntezy przekształca węgiel w wygraną.
Ostatnia sprawa. Przejrzyjcie notatki z nauk społecznych.
W ten piątek będzie pierwszy test.
Wiem, wiem.
Ale kuratorium nie pozwoli mi przeprowadzić testu w formie teleturnieju,
Tak się zastanawiałam...
Miał być tylko jeden test na koniec.
Tak, wielki test końcowy.
Mniejsze testy pomogą się do niego przygotować.
A mogę chodzić na zajęcia i nie pisać testów?
A jak chcesz zdobyć dyplom?
Będę tu jeszcze kilka lat.
Może mogłabym zaliczyć te zajęcia
jeszcze kilka razy, bez testów, tylko dla nauki,
wtedy dobrze się przygotuję i będę mogła zdobyć dyplom?
Aby móc uczęszczać na zajęcia, musi pani zaliczyć wszystkie egzaminy.
Nie ma pani wyjścia.
Dobra.
Ten test nie ma wpływu na ocenę. To tylko ćwiczenia.
Do piątku? Tata!
Jezu! Prawie mnie zabiłaś.
A ty mnie prawie wystraszyłeś na śmierć.
Kopę lat. Myślałam, że jesteś w Karolinie Północnej.
Byłem. Potem w Teksasie. Teraz jestem tu.
Chcę w weekend wziąć udział w turnieju wędkarskim
na jeziorze Weebreck.
Może się przyłączysz?
A co, Trey ci odmówił?
Nie, najpierw chciałem zapytać kogoś innego.
Czyli Donny ci odmówił.
Tiff, nie chcesz jechać, to nie musisz.
- Kiedyś uwielbiałaś łowić ze mną ryby. - Może jak miałam osiem lat.
Potem zastawiłeś łódkę
i uciekłeś z miasta z Triną.
I wierz mi, Bóg mnie za to ukarał.
To jak? Wchodzisz w to?
Czterysta dolców do podziału?
Nie łowiłam z milion lat.
Nie zapraszam cię ze względu na twoje umiejętności.
Zawsze przynosiłaś mi szczęście.
Dobra.
Wchodzę w to.
Świetnie! To jesteśmy umówieni.
Chyba że wcześniej umrę z pragnienia.
Dobrze wyglądasz, tato.
Ostatnio prezentowałeś się jak wrak.
Wiem. Jestem czysty.
Od sześciu miesięcy. Tylko piwo i trawa.
A ty?
Różnie.
Za udany turniej i wygrany połów. Albo odwrotnie.
- Joe. - Cześć, Sam.
Dobrze cię widzieć.
- Dzięki, że znalazłeś dla mnie czas. - Dla ciebie zawsze.
Corinno, pójdę teraz na przerwę, dobrze?
Zrobię sobie smoothie. Chcesz?
Nie, dzięki.
Daj spokój. Robię sobie. Żaden problem.
W takim razie dobrze.
Super. To mój tajny przepis. Nie ma go w menu.
Co słychać?
- Wyczuwam brak równowagi. - No.
- Pogadamy, jak skończysz. - Nie, spoko.
Wszystko słyszę. O co chodzi?
- Pewnie widziałeś to na Facebooku. - Co?
Na Facebooku. To, co napisała o mnie Susan Fischer?
Kto?
Susan Fischer, strażniczka z Litchfield.
Wiem. Ta mała, słodka.
- Odezwała się do ciebie na Facebooku? - Z hashtagiem „Ja też”.
- Wygląda dobrze. - I jest dobry.
To będzie 8,32 $. Muszę ci policzyć. Sprawdzają mnie.
Dzięki. Zaraz do ciebie przyjdę.
Zobacz.
Ostro.
Rany. I to jak.
Co mam robić?
Owszem, podobała mi się,
ale nigdy nie zrobiłem nic niestosownego.
A teraz napisała, że ja...
To wszystko część tego ruchu,
który oczywiście popieram.
Oczywiście. Ja też. To znaczy, ja również ten ruch popieram.
Fig każe mi to olać.
Gdy byłem tu na rozmowie kwalifikacyjnej,
zapytali mnie o moje mocne strony,
ale ja chciałem opowiedzieć też o słabych.
Tak?
Byłem świetnym wychowawcą,
ale brakowało mi umiejętności interpersonalnych.
Pracowałem nad tym, więc uznałem, że powiem im o tym.
Podziałało. Dostałeś pracę.
Owszem, ale nie chodzi tylko o to.
Uprzedziłem ich.
Dlatego gdy Rebecca powiedziała, że nie czuje się przy mnie bezpieczna,
dostałem drugą szansę.
Nie pracujemy na jednej zmianie
i wiem, że nie mogę nikomu kłaść rąk na ramionach.
Musisz ich uprzedzić.
Tak sądzisz?
Przeproś Susan.
Wytłumacz swój punkt widzenia, ale przede wszystkim wysłuchaj jej.
- Sam. - Tak?
Kończ przerwę, stary.
Jasna sprawa, ziom.
Te kobiety chcą być wysłuchane.
- Sam? - Tak. Idę.
- Muszę lecieć. - Dziękuję, Sam.
Pani sekretarz. Pracujesz dziś u dyrektorki?
Później.
Dobra. Mam dla ciebie zadanie.
Jak je wykonasz, dostaniesz to, o co prosiłaś.
- Serio? - Serio.
Zwinęli mój telefon.
Muszę go odzyskać, nim się zorientują, że to mój.
A pieprzony ojczym nie przychodzi do roboty.
Nie wiem, gdzie są rzeczy z przeszukań, ale na pewno nie w gabinecie.
Mają specjalny pokój z kontrabandą.
Hopper mówił, że trzymają je kilka dni, a potem oddają policji.
Dyrektorka ma klucz do tego pokoju. Musisz go tylko dla mnie zdobyć.
Wiesz, gdzie go trzyma?
Wszystko mam za ciebie robić?
Ty jesteś jej asystentką. To asystuj.
Chcesz te dragi czy nie?
Szlag. Źle zapięłam. Czekaj.
Spoko.
Cholera jasna.
Wszystko w porządku?
Kazałam Piper spotykać się z innymi i nie mogę przestać o tym myśleć.
- Żałujesz? - Nie o to chodzi.
Wiem, że póki tu jestem, to najlepsze wyjście, ale...
ciągle sobie to wyobrażam. Czy ona...
całuje teraz kogoś innego?
Czy się teraz z kimś pieprzy?
Może popatrz na to z innej strony.
Zamiast dołować się myśleniem o tym,
spróbuj się tym podniecić.
Doceniam pomoc i zainteresowanie, ale nie musimy o tym rozmawiać.
- Nie przeszkadza mi to. - Naprawdę nie trzeba.
Na razie.
- Ktoś tu jest spragniony. - Co? Ja? Nie, czemu?
Ten napój to absolutny nawadniacz.
Aloes, woda kokosowa, ogórek.
Świetne spodnie. To vintage czy dzwony wracają do łask?
Vintage.
- Osiemnaście dolarów. - Serio?
Tłoczony na zimno.
O nie. Zapomniałam karty.
Wystarczy numer klienta.
Zostanę przy wodzie.
Ja cię znam. Studiowałaś na Brown, prawda?
Na Smith.
Brown dawał za duży luz z tym brakiem ocen.
Rozumiem.
Taka jesteś porządna, co? Lubisz przestrzegać zasad.
Zależy czyich.
- Prawniczka? - Pracuję w księgowości.
Nieźle. W jakiej firmie?
Chyba nie obchodzi cię, gdzie pracuję?
Bo ja mam w dupie, czym się zajmujesz.
Dobrze mi.
- Mnie też. - Tak? Podoba ci się, jak cię pieprzę?
Może spróbowalibyśmy...
- Na górze. - Tak.
Tak.
Boże.
Podoba ci się? Dobrze ci? Lubisz ujeżdżać mojego...
- Może lepiej nie mów. - Dobra.
W ogóle.
- O co chodzi? - Muszę siku.
Co?
- Chcesz nasikać mi na twarz? - Nie, dzięki.
Żartowałem. Wiesz o tym?
Jesteś przezabawny.
Używasz mojej szczoteczki?
Szafka jest zamknięta.
Sekunda.
Linda pewnie już widziała wywiad,
ale jeszcze nie dzwoniła mnie zbesztać.
A Hopper się spóźnia.
Na pewno są razem.
Tak się to robi.
Zanim cię zwolnią, wybierają twojego następcę.
Właśnie, przypomniało mi się, że Linda jest do poniedziałku na urlopie,
a Hopper ma anginę.
Co, do licha, Taystee?
Dobra, dość tego.
Idziemy na spotkanie z kurczakami.
Ale mam kupę roboty.
Nie, jako moja asystentka masz tam ze mną iść.
Ale dlaczego?
Kurczaki, Taystee.
Chodź.
Dzień dobry.
Panie Alvarez.
Halo?
Proszę mnie wprowadzić w sytuację. Co udało się zrobić?
Nowe lampy grzewcze. Dobra cena, co?
Tak.
Taystee?
Ty też zapisałaś się na te zajęcia?
To nie my uczymy kurczaki.
To kurczaki mogą czegoś nauczyć nas.
Nie, Suzanne, nie zapisałam się.
Przeczytałaś moją książkę?
No? Co myślisz?
Bądź brutalnie szczera, ale zacznij od pozytywów,
bo mogę zamknąć się w sobie i nie być w stanie przełknąć krytyki.
- Czytałam. - Dobrze.
Pamiętaj, że to moje pierwsze podejście do literatury faktu, więc...
Nie chcę o tym mówić.
Ale czytałaś, jak ukrywałyśmy się z Cindy
i jak widziałyśmy facetów ciągnących ciało Piscatelli?
- Czy tylko przejrzałaś? - Nie, czytałam.
Przeczytałam ją od deski do deski i tego żałuję.
Chciałam, byś wiedziała, co się zdarzyło.
Po co? Myślałaś, że poczuję się lepiej, gdy dowiem się, że zostałam wrobiona?
Niestety nie.
- Nie, ale myślałam... - Wcale nie myślałaś!
W tym problem. Nie myślałaś.
A gdybym ja myślała, wiedziałabym, że...
od początku byłam bez szans.
Mogę już wrócić do biura? Proszę?
Jasne.
- Też szukasz pomocy w swojej sprawie? - Próbowałam.
Miałam umówionego prawnika, ale gnojki nie chcą go wpuścić.
Teraz miesiącami będę czekać na darmowego.
- Ty płacisz za adwokata? - Sama nim jestem.
- Jesteś adwokatem? - Nie.
Ale znasz się na tym?
Odroczyłaś rozprawę, by znaleźć skuteczną obronę.
Jedyna, na jaką mnie stać, to ja sama.
Więc jeśli pozwolisz, usiłuję się skupić.
- Rozumiesz ten prawniczy bełkot? - Daj mi się skupić.
Jeśli nie umiecie się zachować, to koniec przywilejów komputerowych.
Te komputery to żadne przywileje.
To absolutne minimum naszych praw.
Mój ośrodek i moje zasady.
Więc zabieraj dupsko z mojego krzesła, połóż się na mojej prycz
i zamknij gębę, żebym nie musiał słuchać twojego pieprzenia.
Jestem człowiekiem. Próbuję skorzystać z biblioteki.
Biblioteka ma przerwę techniczną.
SPRAWDZIAN NAUKI SPOŁECZNE, CZĘŚĆ 1
Tato... O cholera. Chyba coś złapałam.
- Tak! - Tak jest! O to chodzi.
Mój szczęśliwy talizman.
- Tak jest. - Szlag.
Kolejne nic niewarte gówno.
Łapiesz dziś same śmieci, Tiff.
- Przepraszam, tatku. - Przeprosinami nie złowisz ryb.
Spójrz na mapę
i tym razem wybierz jakieś lepsze miejsce.
Chyba jest po angielsku, nie?
Tak.
Patrzcie na tę piękność! Mały Gene ją złowił!
Cztery kilo!
W takim razie ma szansę wypełnić twój wielki tyłek!
Nieźle, tato.
Do jasnej cholery, kazałem ci wybrać dobre miejsce!
Teraz te gnojki wygrywają. Ale z ciebie idiotka.
- Jeszcze mamy czas. - Ty już skończyłaś.
Nie. Tato.
Siedź i staraj się nie spieprzyć niczego więcej.
Dobrze.
KONTRABANDA
Gloria mówiła, że nie potrzeba aż tyle. Dużo dziewczyn nie je lunchu.
Gówniana kuchnia Rudej w końcu wywołała strajk głodowy.
Nie, chodzi o wieprzowinę. Muzułmanie jej nie jedzą.
Zjedzą obiad, na który jest wołowina, której z kolei nie jedzą Hindusi.
Dlaczego Ruda prowadzi kuchnię, skoro nie umie gotować?
Nie zawsze tak było. To izolatka ją zniszczyła.
Ale wraca do siebie.
Tylko nigdy nie mów jej wprost, że nie smakuje ci jej kuchnia.
Szkoda by było, gdyby deportowali cię w worku na zwłoki.
Co to za worek?
Taki, do którego wkłada się ciało zmarłego.
Nazwa jest dość oczywista. Nie ma w niej nic poetyckiego.
Jeśli mogę wyjaśnić ci znaczenie innych amerykańskich idiomów,
moje usta są do twojej dyspozycji.
Przepraszam, jeśli posuwam się za szybko.
Próbuję odnaleźć drogę w meandrach różnic kulturowych.
Ty tu rządzisz.
Chcesz się tylko całować, dobra.
Nie. Chcę czegoś więcej.
To bardzo miłe, ale coś za coś.
Dobra. Czekaj.
Bardzo mi miło, ale ja wolę dawać.
W porządku.
Wiesz, jak mówią. Gdzie dwóch woli dawać, tam nikt nie korzysta.
Dobra.
Dobra, zaraz zemdleję, więc...
Musisz przestać. Zaraz umrę.
Nie umrzesz.
Ufasz mi?
Poczekaj, aż zaświeci się pomarańczowa lampka.
Nim się zaparzy, minie w chuj czasu, bo jest tam ze 100 szklanek wody.
Ale jak się już zaparzy, będzie smakowała jak gówno.
Siedziałam 18 miesięcy w więzieniu, więc wypiłabym szlam
i smakowałaby lepiej niż to, co nazywali kawą.
Ja 90 dni w okręgowym. Jazda pod wpływem to nie żart.
Więzienie federalne.
Przemyt narkotyków to też nie żart.
O cholera. No proszę.
No proszę.
Zaczynamy.
Dobrą stroną przygotowywania sali jest to,
że nie muszę tu zostawać i sprzątać.
Tak?
Tak. Po spotkaniu jestem wolna.
Ja też.
Może jakoś to wykorzystamy?
- Może gdybyś robiła to... - Tak?
Wybacz, ale nie. Nie tak.
Po prostu dawno z nikim nie byłam.
Spoko. Seks na trzeźwo jest dziwny.
Zamknij oczy.
Wybacz. Nie mogę.
Nie chodzi o ciebie.
Ty jesteś super.
Jasne.
Rozumiem.
Mój pierwszy seks na trzeźwo tak mnie zdołował, że zapaliłam crack.
Ale się nie napiłam.
Tak, dokładnie.
Dzięki za wyrozumiałość.
Krok po kroku.
Musimy pogadać.
- Masz to, o co prosiłam? - A ty?
Mam, ale nie dostaniesz tego, póki nie sprawdzę, czy to właściwy klucz.
Jasne, że właściwy.
Nie dam ci go, póki nie dostanę dragów.
Pomyśl, Taystee. Jeśli dam ci je teraz,
co zrobię, jeśli okaże się, że zrobiłaś mnie w konia
albo się zwyczajnie pomyliłaś?
Nic nie będę z tego miała.
A ty mi tego nie zrekompensujesz, bo będziesz martwa.
Ty dostaniesz, co chciałaś, a ja zostanę z bezużytecznym kluczem?
Kieruję się prostą logiką.
Ale masz mi dać to, o co cię prosiłam.
- Pan Caputo. - Proszę, Joe.
Co pan tu robi?
- Właściwie mam to gdzieś. - Czekaj!
Daj mi minutę. Chcę cię przeprosić.
W porządku.
Przepraszam, jeśli zrobiłem coś, przez co poczułaś się zagrożona,
skrępowana albo uprzedmiotowiona.
Jeśli pan zrobił? Zrobił pan to.
Jasne.
Jeśli tak czujesz, to przepraszam.
Proszę skończyć z tym „jeśli”. Mówię panu, że tak było.
W porządku.
Byłem dupkiem. To prawda.
Podobałaś mi się i szczerze myślałem, że ja tobie też się podobam.
Ale wiem, że byłem wtedy twoim szefem
i że zaproszenie cię na koncert mojego zespołu było nie na miejscu.
I naprawdę za to przepraszam.
Nie tylko zaprosił mnie pan na koncert.
Zmienił pan mój grafik, żebym miała wtedy wolne.
A nazwa zespołu, Side Titties, nawiązuje do cycków. Jak miałam się czuć?
Side Boob.
Nie żeby to coś zmieniało, ale to były inne czasy...
Odrzuciłam pana zaloty i dlatego mnie pan zwolnił.
To nie miało nic do rzeczy.
- Byłaś marną strażniczką. - Naprawdę?
Czy uważał pan tak, gdy przesłuchiwałam nagrania telefonów osadzonych?
I gdy tłumaczyłam je z hiszpańskiego, bo nikt inny nie potrafił?
Skoro byłam tak beznadziejna,
to czemu nie dostałam wcześniej ostrzeżenia?
O Boże. Serio?
Jesteś chora, jeśli myślisz, że byłaś dobrą strażniczką.
Dawałem ci tyle szans, bo cię lubiłem.
Tak naprawdę tylko na tym skorzystałaś.
- Jest pan odrażający. - Odwołuję przeprosiny.
Jest tyle prawdziwych ofiar i ty się śmiesz z nimi porównywać?
To dopiero odrażające.
Szkodzisz ruchowi, który popieram.
A poza tym nie byłem wtedy dyrektorem, tylko...
O mój Boże!
Pękł mi szew.
Widziałeś gdzieś moje okulary?
Z tyłu głowy? Zwykle tam są.
Nie widziałem ich od lunchu.
Będę się rozglądał. Może ma je któraś z osadzonych.
To znaczy deportowanych.
To znaczy internowanych. Poszukam.
Przepraszam pana.
Chciałam przeprosić za to, że byłyśmy z koleżanką za głośne.
Jesteście w Ameryce. Tu nie wolno się tak zachowywać.
Wiem. Przepraszam. Cieszyłyśmy się na widok komputera.
W naszej wiosce nikt nie miał komputera. Poza burmistrzem, bo to ważna persona.
Podnieciłyśmy się, bo były aż dwa.
Przepraszam. Jesteśmy głośnym narodem.
Wiem, że to ekscytujące, ale musicie nad sobą panować.
Dziękuję, że dba pan, by wszyscy zachowywali się cicho
i o porządek w areszcie.
Chcę, żebyście też miały coś z życia.
Wrzuciłem na komputery trochę mojej muzyki.
Kocham muzykę. Nie mogę się doczekać, aż posłucham.
Oczywiście gdy pozwoli nam pan używać komputerów.
Właśnie miałem je podłączyć.
Posłuchaj Jasona Mraza. Tylko nie za głośno.
Oczywiście. Dziękuję.
- Zajęty. - Chcę posłuchać „The Remedy”.
Niech komputerów używa ktoś, kto wie jak.
Dzięki.
Jak go przekonałaś?
To jedyne, czego nauczyło mnie więzienie.
Jak urabiać różnych dupków, wykorzystując ich megalomanię.
Ten lubi czuć się amerykańskim bohaterem.
Więc niech tak się czuje.
Ten lubi być ulubionym syneczkiem mamusi.
Więc chwal go jak mamuśka, zawsze gdy zrobi coś miłego.
Traktują nas jak zwierzęta i mamy ich całować w tyłek?
Karla, tak?
Raz próbowałam im się postawić.
Pogorszyłam sprawę. Pobili mnie i wpakowali w jeszcze większe gówno.
Traktują cię jak zwierzę? Zachowuj się jak wytresowana.
Jak pies.
Psom udało się przekonać człowieka, by je karmił i sprzątał ich gówna.
Na wolności jestem pieprzonym wilkiem. Ale w klatce nie mogę gryźć ręki, która mnie karmi.
Dzięki, że przekonałaś go, żeby podłączył komputery.
Nie ma sprawy.
Gramy w jednej drużynie.
Przeciwko nim.
Nie możesz siedzieć i się na mnie gapić.
Strona nazywa się LexisNexis.
Coś jak Google, ale wyszukuje stare sprawy sądowe.
Skąd to wszystko wiesz?
Po śmierci męża pracowałam w kancelarii.
Zamknęli ją za przekręty ubezpieczeniowe.
Cholera.
Widzę, że też miałaś do czynienia z różnymi dupkami.
Szukam odrzuconych wniosków o deportację.
Klikam tutaj.
Tu?
Chcę wszystkim pogratulować wyników.
Pani Kerson, pani Munoz, dobra robota.
- Wyślę to babci. Zesra się. - To oczywiście dopiero pierwszy,
więc przejrzyjcie błędy, a na pewno coś z niego wyniesiecie.
Dobierzcie się w pary poza zajęciami. Pani Doggett.
I pani Cabrera.
Tak jest, 69!
Ledwo pani zaliczyła, pani Cabrera.
Ale 69 to śmieszna liczba.
W porządku! Dziękuję. Na dziś to wszystko.
Pani Doggett, może pani zaczekać?
Chciałem pomówić o pani teście.
Czemu? Nie ściągałam. Dzieliłyśmy się.
Przepisując odpowiedzi pani Cabrery, zrobiła pani kilka literówek.
Nawet poprawne odpowiedzi przepisała pani źle,
bo zmieniła pani kolejność liter.
Proszę spojrzeć na mapę. Ona napisała „Kansas”, a pani „Sankas”.
Ona napisała „Teksas”, a pani „Seksta”.
Takie słowo istnieje, ale nie jest nazwą stanu.
Nieważne. I tak rezygnuję.
Mówiłam, że nie chcę pisać głupich testów,
a pan mi mówi, że jestem za głupia nawet na ściąganie?
- Nie muszę tego słuchać. - Nie, pani Doggett. To dobra wiadomość.
Mogę panią o coś spytać? Nie lubi pani patrzeć na mapy?
Nie. Nie są mi potrzebne. Wiem, dokąd zmierzam.
Ale gdy pani na nie patrzy, przyprawiają panią o zawroty głowy?
Trochę.
Ma pani trudności z uczeniem się.
Nie jestem opóźniona.
Nie, ale może mieć pani dysleksję.
Jeśli diagnoza się potwierdzi, to świetna wiadomość.
No, zajebista.
Tak. Diagnoza to wspaniała rzecz.
Bo znając istotę problemu, można go łatwo rozwiązać.
Wie pani, kto był dyslektykiem? Steve Jobs.
Whoopi Goldberg. Tom Cruise. Zdobywca nagrody Emmy Henry Winkler.
- Fonzie ma to, co ja? - Tak.
I wielu innych ludzi sukcesu. Ale trzeba umieć sobie z tym radzić.
Poproszę o korepetytora dla pani.
I o wydłużenie egzaminu końcowego.
Uczniowie z problemami są do tego uprawnieni.
W porządku.
Lubię Whoopi Goldberg. Jest zabawna.
Uwierz w ducha był kiedyś jednym z moich ulubionych filmów.
- Ja lubię Zakonnicę w przebraniu. - Tak! Ja też.
Do zobaczenia, pani Doggett.
Jebać to. Nie będę tego ważył tylko po to, żeby przegrać.
Może wygramy konkurs na najmniejszą rybę? Nagrodą jest 40 dolców.
Pieprzyć to. Nie chcę nagrody za bycie jebanym nieudacznikiem.
Czy to nie Dyludyludi i Dyludyludebil?
Co, kurwa?
CZAR SZAMANA
Co za kretyn nazywa łódkę „Czarna msza”?
To jakieś antykatolickie gówno!
- „Czar szamana”. - Nie wysilaj się, synu.
Nie nauczysz go ani łowić, ani czytać.
Chcesz powiedzieć, że jestem głupi, ty antykatolicki skurwielu?
Pewnie, spieprzajcie jak małe suki!
Nie będziecie mnie poniżać w moim własnym mieście,
zasrane gnojki.
Też masz coś do powiedzenia?
Alex...
nic z tego nie będzie.
Z tego otwartego związku.
Muszę się wyładować i próbowałam,
ale to nie jest odpowiedź.
Zadzwoń, proszę.
Potrzebuję cię.
Możliwe, że wtedy...
- złapałem się za jaja. - Jezu, Joe.
- Pękł mi szew! - Mówiłam, żebyś tam nie szedł.
Myślałem, że mogę coś poradzić,
przekonać ją, by skasowała ten wpis.
Boże. Wymieniła cię z nazwiska.
Przepraszam. Jeśli znajdę dużą plamę ludzkiej krwi,
powinnam to zgłosić, zanim ją zetrę, tak?
Zdecydowanie. Nie wolno ruszać potencjalnego miejsca zbrodni.
Tak myślałam. Jest tam, na schodach.
Całkiem pokaźna ilość. Myślę, że ktoś dostał w głowę.
Fakt, pachnie jak krew.
Zetrzeć ją już?
Nie. Posprzątaj gdzie indziej.
Zgłoszę to.
Masz telefon?
Tak. Jeszcze zostało mu trochę baterii.
Wzięłam też kilka żyletek i jointów. Nabrał się?
Tak. Nasz Sherlock Holmes będzie podążał śladem krwi.
Dzięki Bogu, że sukom zsynchronizowały się cykle.
Łatwo ci mówić, bo nie ty musiałaś zbierać krew.
PRZYJĘCIA
O rany! Ale bałagan.
Tak jak myślałyśmy.
- Na szczęście przyszłyśmy posprzątać. - Bardzo przekonujące.
Właź.
Ruda, nic ci nie jest?
Wybacz mi.
Proszę.
Już dobrze.
Wyjaśnisz mi to?
Tu są ważne informacje na temat tego, co stało się z Piscatellą.
I jakieś dziwne rysunki.
- Myślisz, że to prawda? - A czy to ważne?
Usiądź.
Oczywiście, że to ważne. O co ci chodzi?
Taystee, tu może być coś, co unieważni twój wyrok!
Czemu to wyrzuciłaś, jakby nic nie znaczyło?
Bo to nic nie znaczy.
Zmyśliła to?
Myślę, że to nie ma znaczenia.
Jeśli to prawda, musisz pokazać to swojemu prawnikowi.
Co z tobą, do chuja?
Nakrzycz na mnie! Bądź sobą!
- Czuję, jakbym mówiła do ducha. - Nie mam nic do powiedzenia.
Wolisz się nad sobą użalać, niż zrobić coś ze swoją sytuacją?
Odkąd dostałam tę pracę,
a nawet zanim ją dostałam, walczę o ciebie!
Mogłabyś choć udawać, że ci zależy? Dla mnie?
Czemu mam coś dla ciebie robić?
Ty masz ciepłą posadkę, a ja tu umrę.
Ja nie mówię ci, jak masz żyć.
Nie możesz się poddać.
To ty nie możesz mówić mi, co czuję albo co mam czuć!
Myślisz, że sędziego nagle zacznie obchodzić prawda?
Bo wcześniej nie obchodziła!
Byłaś tam!
Dobra. Nic nie wiem.
Ale ty też nie.
Póki tego nie przeczytałaś, nie miałaś pojęcia, co się stało.
Nie wiedziałaś, że byli świadkowie.
Nie możesz porzucić nadziei.
Bo wtedy... już będziesz martwa, Taystee.
Proszę.
To ja.
Znam cię.
Straciłam nadzieję.
Nie chce mi się dłużej walczyć.
Jestem wykończona.
Wykończona. Nie mogę.
Nie wiesz, co może się zdarzyć.
Musisz walczyć, żeby się dowiedzieć.
Nie możesz się poddawać. Musisz próbować dalej.