NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jest moją opoką.
Co ja bez niej zrobię?
Ogarnij się, stary.
Wszechświat daje ci znak, że związki nie są dla ciebie.
Też kiedyś mieszkałem z laską.
Chciała, żebym się oświadczył.
Myślałem, że nie będę miał wyjścia, bo dobrze mi się u niej mieszkało.
Aż pewnego dnia nakryła mnie na seksie ze swoją kuzynką.
Rzuciła mnie, ale mieszkanie uznała za zbrukane i się wyprowadziła.
I kto sobie teraz mieszka w jej wypasionym mieszkanku?
Mam w budynku siłownię i zostawiła mi swój szybkowar.
Spójrz na to z szerszej perspektywy.
Ale ona...
Dzień dobry.
Taystee? Pomożesz mi?
PRZEDTERMINOWE ZWOLNIENIE
- Taystee? - Szlag.
Słyszałaś, jak cię wołałam?
Co?
Jakieś wiadomości?
- Taystee, czy zapisałaś... - Dzwoniła Linda.
Świetnie. Oddzwoń.
Mówiła, że masz przyjść na spotkanie.
Spotkanie?
Osobiście? Brzmi poważnie. Mówiła, o co chodzi?
Nie.
Robię wszystko, co mi kazali.
Podpisywałam się już tyle razy, że zaczęłam robić błędy.
Pewnie Hopper powiedział jej o programach. Dlatego mnie unika.
Kiedy jest to spotkanie? Muszę się przygotować.
Taystee? Dobrze się czujesz?
Tak, wybacz. Zamyśliłam się.
W czwartek.
Dzięki.
Dlaczego zmazała korektorem podpis?
Zapomniała, jak się nazywa?
INSPEKTOR PROWADZĄCY
Mam koszule starsze od tej nowej dyrektorki.
W dokumentach wszystko się zgadza,
ale będę potrzebował adresu, pod którym zamieszkasz po wyjściu.
Masz jakiś?
Nie.
A odzywałaś się chociaż do rodziny?
Nie, jeszcze nie miałam okazji.
Spójrz na mnie.
Musisz gdzieś zamieszkać. Domy przejściowe są przepełnione.
Przepraszam.
Nie przepraszaj, tylko podaj jakiś adres.
Dobrze.
- Krople do oczu w próbce moczu? - Wiem.
Na pewno?
Masz fart, że wysłali cię tylko na spotkania AN.
Mogłaś trafić z powrotem tutaj.
- A jeśli podświadomie tego chcę? - Nie.
Chyba po prostu chciałam coś poczuć. To było głupie, przepraszam. Może spędzaj czas z kimś poza swoim bratem?
- Neri? - Nie jesteśmy w najlepszych stosunkach.
Cal obiecał, że będziemy jej niewolnikami, żeby nas nie wyrzuciła z domu.
A dziewczyny z pracy?
Chyba wiedzą, że to ja pożarłam ich ciasto.
A myślałam, że to ja jestem lekkomyślna.
Dobrałyśmy się jak w korcu maku.
- Chcę być w twoim korcu. - Wiem. Ja też.
Ale nie rośniemy nawet w tym samym ogrodzie.
Pipes, potrzebujesz innego korca?
Co?
Nie.
Ty jesteś moim makiem i moim korcem. Co to za pytanie?
Wysłuchaj mnie.
Potrzebujesz od życia czegoś więcej.
Kogoś, kogo nie ogranicza szyba.
Kogoś, kto może cię legalnie dotknąć i dać ci przyjemność.
Nie mówię, że chcę znać szczegóły, ale...
- Może to by ci pomogło? - To niebezpieczne.
Bardzo niebezpieczne. A to, co robisz teraz, nie?
Nikt nie zastąpi ci mojej złotej cipki. Wiem o tym.
Ale wiem też, że czujesz się spętana zasadami
i nie chcę, żebyś znienawidziła nasz związek, bo cię ogranicza.
Nie nienawidzę go.
Piper, to wszystko, co mogę stąd dla ciebie zrobić.
Pozwól mi.
To jakiś absurd.
Poza tym nie jestem nawet w nastroju.
Zostały nam trzy lata. Zastanów się.
Chcę z tobą być, ale nie chcę, żebyś tu wracała.
Boże, już wspina się po schodach?
Jak to szybko leci.
- Nauczyła się jakichś nowych słów? - Tak.
Jest nad wiek rozwinięta.
- Powiesz jakich? - „Tak”.
Nauczyła się słowa „tak”.
- I „kaczka”. - „Tak” i „kaczka”?
Kaczka, taka kwacząca.
Kwakać też potrafi.
Ale brzmi to jak „kua”.
Jest genialna.
Muszę ci coś powiedzieć.
Spotykam się z kimś.
Mieliśmy o tym nie rozmawiać.
Tym razem jest inaczej.
- Od kiedy? - Od miesiąca. Sergio nas zapoznał.
- Nie chcę tego słuchać. - Chcę być z tobą szczery.
Masz nie mieszać do tego Pepy. Miesiąc to krótko.
Przywiąże się do obcej baby, którą za miesiąc rzucisz.
I czemu Sergio zapoznaje cię z kobietami? To mój kuzyn.
- Wprowadzamy się do niej z Pepą. - Po moim trupie!
Nie przychodzisz z nią tutaj, by nie widziała matki w więzieniu,
ale może patrzeć, jak uprawiasz seks z jakąś przypadkową babą?
- Nie ma mowy. - To nie jest przypadkowa baba.
To poważny związek i nie ty będziesz o nas decydować.
- Jasne, że będę. Jestem matką Pepy. - Ale siedzisz.
Nie mieszaj do tego Pepy.
Może siedzę w pudle, ale cię znam.
Wiem, że ten twój romans nie przetrwa.
Widziałam cię zakochanego. We mnie.
A teraz nie jest tak samo. To tylko seks.
Uwielbiam Guess.
Kocham ich ciuchy. Czuję się w nich bogata i seksowna.
Przestań.
Ty powinnaś nosić tylko najlepsze ciuchy, księżniczko.
Muszę zdjąć tę kieckę. Boże.
Orlando by się posrał, gdyby wiedział, że uprawiałam w niej seks.
Szlag.
Na szczęście wyjechał do Europy.
Teraz ty tu rządzisz.
- Boże. - Proszę. Jest twoja.
Na szczęście mam metkownicę.
Nie stać mnie na nią. Poza tym nie miałabym jej gdzie nosić.
Może coś na to poradzę.
Mamy cały stół True Religion. Wymyśl coś innego.
Te kosztują jedną trzecią ceny.
- Podkowa jest odwrócona. - Tym się nie przejmuj.
Będziesz mówić, że to nowe logo.
Na metce jest nazwa firmy.
Będą się w nich czuli jak w oryginałach.
Jedyną różnicę poczujesz ty dzięki dodatkowej forsie w kieszeni,
gdy sprzedasz je po pełnej cenie.
Będziemy mogli chodzić do klubów
i wykwintnych restauracji.
I pokazać światu to ciało.
Co ty na to?
Szlag.
Chłopak?
- Wracam za 20 minut. - Poczekam.
Na ciebie zawsze poczekam, księżniczko. - Chcesz jutro zjeść na mieście? - Przecież jemy.
Mówię o miejscu, w którym przynoszą jedzenie do stolika.
Tu mi się podoba.
Przestań żreć chipsy. Chcesz na ringu wyglądać na sflaczałego?
Robię sobie przerwę.
Miałeś zamiar mi powiedzieć?
Ciągle mam bóle głowy. A tutaj nieźle mi idzie.
Sprzedałem 30 pakietów Pro Access.
Jeszcze 30 i zostanę zastępcą kierownika.
Dzwonił Sergio. Luis wczoraj wpadł, sprzedając heroinę.
Naprawdę? Mówił, jak to się stało?
Wszystkich zgarniają. Duży Leo, George, Chickie junior.
Wszyscy w pierdlu.
W porę to rzuciliśmy.
Brakuje ci tego?
Jesteśmy razem. Jesteśmy bezpieczni, mamy co jeść. Jestem wdzięczny losowi.
Też jestem wdzięczna za każdy kolejny dzień
w tej gównianej galerii. I za te rozmiękłe kanapki.
Daj nam trochę czasu.
Ty jesteś kierowniczką, ja zostanę zastępcą.
Niedługo będzie nas stać na chińszczyznę.
Nie mogę się doczekać.
Proszę.
Masz rację. Wydział Komunikacji to przy tym wesołe miasteczko.
Niech jakiś tani robotnik zburzy ci tę ścianę,
żebyś miała czym oddychać. Jesteś dyrektorką.
Faktyczną władzę ma tu urząd imigracyjny. Ja jestem tylko figurantką.
Masz. To ci poprawi nastrój.
Możesz być grzeczna i się za to nagradzać.
Czego chcesz?
Możemy nie rozmawiać przez biurko?
Masz czas, póki nie skończę tej czekolady.
Potem muszę wrócić do błagania tych biurokratów o odwiedziny imama.
Powinnam im załatwić pieczątkę z napisem „jebać turbaniarzy”,
żeby mogli nią podbijać wszystko, co dotyczy muzułmanów.
- Byłem rano u lekarza. - I?
Powiedział, że moich chłopców jest mało i że są „nieruchawi”.
Nigdy wcześniej nie słyszałem twojego śmiechu.
Irytujący.
I jak zamierzają ich pobudzić?
Wleją mi do fiuta kawę.
- Serio? - Nie!
Będę musiał przejść operację jąder.
O ile nadal będzie ci stawał, niech tną.
Nie, bo widzisz...
Zacząłem się nad tym zastanawiać.
Twoje jajeczka są stare, moje plemniki zmęczone.
Może to znak, że powinno nam wystarczyć nasze własne towarzystwo.
Nie ma mowy.
Od miesięcy ostrzykuję sobie tyłek hormonami.
Przeżyjesz prosty zabieg jąder.
Ale co niby miałbym przekazać dziecku?
Więcej włosów w uszach niż na głowie?
Nasze dziecko będzie podobne do mnie. Mam same mocne geny.
To chyba tak nie działa.
Może mieć z ciebie jeden procent. Masz cechy, które lubię.
Tak?
- Jakie? - Twoje szczenięce oczy są całkiem znośne.
Wystarczy, Fig. Wystarczy.
Zrobisz tę operację.
Nie dam sobie pociąć jaj.
Tutaj codziennie obcinają mi jaja. Widzisz, żebym się poddawała?
Koniec gadki o obcinaniu jaj.
Serio?
Gdzie reszta tej czekolady?
Wejdź. Przepraszam, że jem podczas spotkania.
Mój trener się spóźnił.
Cały grafik mi się rozjechał. Siadaj.
Pewnie słyszałaś o programach.
Jakich programach?
Edukacyjnych. I kursach motywacyjnych dla osadzonych.
Nie ma o czym mówić.
Ile mnie to kosztuje?
Nic. Prowadzą je wolontariusze.
Świetnie!
Dobry temat do twojego wywiadu w TV.
Ale jak będziesz mówić do kamery, postaraj się lepiej to sprzedać.
Powiedz coś w stylu:
„Zapewniamy naszym osadzonym szereg kursów motywacyjnych”.
Jakiego wywiadu?
Nie dostałaś komunikatu?
Zamykamy oddział psychiatryczny i przekształcamy go w kolejne cele.
Wiem. Ekscytujące, prawda?
I nie martwimy się o to,
jak osadzone z psychiatrycznego poradzą sobie na bloku ogólnym?
Siedziały tam nie bez powodu.
Już rozmawiałam z kilkoma szpitalami,
mają miejsca dla naszych bardziej wymagających pacjentek.
U reszty sprawę załatwią leki.
Lit jest teraz w dobrej cenie. Powinniśmy się zaopatrzyć.
Nie wszystkie leki działają na wszystko.
Jest też chloropromazyna i flufenazyna.
Przeczytaj dokładnie instrukcje operacyjne PolyConu.
Są tam wymienione wszystkie leki, na które mamy zniżki.
Pełna cena jest dla frajerów, mam rację?
Niech żyją zniżki dla firm. To tematy do poruszenia.
Nie wiem, czy to ja powinnam o tym mówić.
Nigdy nie udzielałam wywiadu.
Poradzisz sobie! Młoda, świeża, etniczna twarz Litchfield.
Kamera cię pokocha.
Uczesz się tak jak teraz. Jest znakomicie.
To będzie ważny tydzień.
Będziemy pisać listy do ludzi z przeszłości, którzy...
Napiszę do Raleigha Pecka z liceum. Był rozgrywającym.
Zamawiam Eckharta Tolle’a.
Ja piszę do Tolle’a.
Jego Potęga teraźniejszości to moje światło pośród mroku,
więc spierdalaj.
Drogie panie, pozwólcie, że wyjaśnię.
Napiszecie listy z przeprosinami do osób,
które w przeszłości skrzywdziłyście swoimi czynami.
A jeśli ja nikogo nie skrzywdziłam?
Właśnie. Ja też jestem niewinna.
Nie musi to być przestępstwo, przez które wylądowałyście tutaj.
Czyli takie, na którym nas nie złapano?
Zapomnijcie o przestępstwach.
Pomyślcie o krzywdzie, którą komuś wyrządziłyście,
celowo lub nie.
Dobra. Zróbmy sobie wizualizację.
Zamknijcie oczy.
No już. Zamknijcie.
Wyobraźcie sobie, że wchodzicie do windy, w której stoi ktoś,
kogo twarzy nie widzicie,
bo patrzy w telefon.
Pieprzone chamstwo.
Przerywanie to pieprzone chamstwo.
Winda jedzie do góry.
Siódme piętro. Ósme.
Dziewiąte.
Nagle winda zaczyna się trząść i staje.
Zwracacie się do tej osoby o pomoc
i widzicie, że to ktoś, komu wyrządziłyście krzywdę.
Kim jest osoba,
z którą nie chciałybyście utknąć w windzie?
Napiszę do dziewczyny Raleigha Pecka.
Ja pójdę schodami.
To ja jestem tu ofiarą. Gdzie mój pieprzony list?
Moja matka odeszła, nie zostawiając listu. Ojciec jest dupkiem i też nie napisał.
Obwiniono mnie o bunt. Mój facet wprowadza się do jakiejś suki.
Powinnam napisać list do samej siebie.
„Droga ja, wybacz, że wszyscy ludzie w twoim życiu to gnoje”.
Poszukaj głębiej.
No dobra, do roboty.
Spróbujcie.
Hayes, o co chodzi? Powiedz mi.
W mojej windzie byłaś ty.
Piszę do ciebie.
Nie do dzieci, które zabiłaś?
One... nie umieją czytać.
Kiedy z nim zerwiesz, księżniczko?
A kiedy ty zostawisz żonę?
Jak ty to zrobisz, to ja też.
To skomplikowane.
Dużo razem przeszliśmy. Wyciągnął mnie od ojca.
Kochasz go? Kocham ciebie.
Jesteś zabawowy.
I lubisz rozmawiać.
Z nim jest zupełnie inaczej.
Ale potrzebuję czasu, by zrobić to jak należy.
Tyle jestem mu winna.
Mario?
Przyszła jakaś dziwna babka. Nie wiem, co jej powiedzieć.
Co?
Co pani robi? Jakiś fetysz? Wynocha.
- Chcę rozmawiać z kierownikiem. - To ja. Zaraz wezwę gliny.
Już tu są.
Jest pani aresztowana za handel podrabianymi towarami.
Wy? Dzięki moim dżinsom wyglądałyście jak gwiazdy.
Bo to oryginalne True Religion.
Prosto z fabryki w Los Angeles.
Ja obstawiam, że z Chin.
Podróbki śmierdzą pleśnią,
bo upycha się je do plastikowych worków, zanim zdążą wyschnąć.
Tacy jak ty ułatwiają mi robotę. A teraz ruchy. No już.
A kto zamknie?
Dzięki, że mnie wpuściłeś.
Normalnie bym nie mógł, ale szef straży płacze w socjalnym,
więc chyba mogę robić, co chcę.
Proszę tu nie wchodzić, jeśli panu życie miłe.
Jezu Chryste! Coś tu zdechło.
- W ścianie znowu jest szczur? - Nie, to moja dusza.
Dobrze się czujesz? Wybiegłaś z zajęć.
Nie ma sensu na nie chodzić, skoro i tak ich nie skończę.
W przyszłym tygodniu wychodzę.
Gratulacje! To wspaniale, Hayes.
Wróć na zajęcia.
Opracujemy plan, żebyś mogła kontynuować je na wolności.
Wychodzę, bo wrobiłam najlepszą przyjaciółkę.
Żaden list tego nie naprawi.
Chyba w to nie wierzysz.
Przyszłaś na zajęcia ze sprawiedliwości naprawczej.
Sama dokonałaś wyboru.
Bo nie chciałam skończyć jak...
stara, śmierdząca wariatka, która zbiera śmieci.
Ale teraz już rozumiem. To moja kara.
Nie wiem, o co ci chodzi, ale swoje odsiedziałaś.
Możesz zostawić to za sobą.
- Zbudować nowe życie. - Nie zasługuję na zwolnienie.
Wróć na zajęcia.
Stań się osobą, która na to zasługuje.
Nie myśl o tym, czego nie możesz naprawić.
Skup się na tym, co możesz.
Skoro już o naprawianiu mowa, może niech ktoś się zajmie tym kibelkiem.
Od dawna nie działa.
Wyjdź z tej celi.
Świeże powietrzu oczyści ci umysł.
Do zobaczenia na zajęciach.
Pewnego dnia jakiś dobroczyńca wprowadzi tu program recyklingowy,
a ja będę gotowa.
Zarobię krocie.
Hej. Dowiedziałaś się czegoś?
Jeszcze nic nie mam.
To co tu robisz?
Najpierw muszę zająć się czymś innym.
Tak? Czymś ważniejszym od naszej umowy?
Cindy wychodzi wcześniej.
Skłamała w sądzie, zdradziła mnie, dlatego ją wypuszczają.
- O kurwa. - No.
Patrz, jak się obnosi przed tobą z tymi cheetosami wolności.
- Kompletny brak szacunku. - Wiem.
Co z nią zrobimy?
„My”? Wiesz, że nie mam kasy.
Nie. Tym razem ja stawiam.
Zdrajcy to zaraza. Wszyscy przez nich cierpią.
A ty jesteś moją siostrą w dożywociu. Póki nie zapłacisz za śmierć.
Wiesz co?
Adeola mogłaby nauczyć ją, jak działa grawitacja.
Nie. Nie chcę nikogo zrzucać z balkonu.
Może podłożymy jej kosę?
Niech jeszcze posiedzi.
Nie chcę jej tu więcej widywać.
Co ci zależy? Długo tu nie zostaniesz.
Cholera.
Możemy zrobić jej z gęby obraz Picassa.
Chyba muszę zająć się tym sama.
- Cześć, jestem Jason. Jestem uzależniony. - Cześć, Jason.
Dziesięć lat temu wziąłem ostatnie 15 tabletek oxy.
To dzięki waszej mantrze w końcu w to uwierzyłem.
„Wracaj, bo jesteś tego wart”.
Na początku sądziłem, że to banał.
Ale wracałem,
bo ludzie tacy jak wy wciąż mi to powtarzali.
W NASTROJU?
Pewnego dnia w końcu to usłyszałem. Jestem tego wart.
NIE NACISKAJ
Nigdy wcześniej tak nie myślałem, bo moi rodzice mi na to nie pozwolili.
Nie wystarczyło być świetnym pływakiem. Musiałem być najlepszy.
Nie mogłem mieć znajomych, a już na pewno nie dziewczyny.
Żadnej telewizji ani gier wideo.
Przestrzegałem tylu zasad.
Nie mogłem iść do łazienki, nie licząc czasu.
Gdy mój tata dostał leki na ból po operacji kolana,
wziąłem je.
To był mój sposób na bunt.
Osobiście położyłam ten wniosek na twoim biurku.
Masz go przed sobą.
Jutro rano ma leżeć podpisany na moim biurku!
- Przyszłam nie w porę? - Tak!
Przyniosłam prezent.
Uwielbiam prezenty.
Skąd pomysł, że roślinka to odpowiedni prezent dla mnie?
Podobno roślinki lepiej rosną w towarzystwie.
Nawet jeśli się nienawidzą. Ta nienawiść pozwala im przetrwać.
Widzę, że rozmawiałaś z Joem.
Uwielbia przypisywać ludzkie emocje liściom i gałęziom.
W którym miejscu utknęliście?
Powiedział, że nie radzi sobie z Lindą tak dobrze jak ty.
Słyszałam, że potrafisz ją podejść.
Tak. Tak ją podeszłam, że wylądowałam tutaj.
Co tym razem wymyśliła ta cwana pinda?
Zamyka oddział psychiatryczny.
Oczywiście. Jezu.
To poprawi notowania giełdowe PolyConu.
Umieszczanie pacjentek z resztą osadzonych jest niebezpieczne.
Wymagają opieki.
- Poszperałam trochę. Mam liczby… - Daruj sobie. Ten pociąg już odjechał.
Teraz musisz tylko zdecydować, czy do niego wsiadasz. Albo choć udawać.
Udawanie przed Lindą to jedno, ale ona każe mi udzielać wywiadów.
Jesteś jej ludzką tarczą.
Jedno muszę jej przyznać. Przechodzi samą siebie.
Nie umiem kłamać. Prasa zje mnie żywcem.
Wcale nie.
Bo czegoś cię nauczę. Techniki zwanej „obrotem i odbiciem”.
Brzmi jak krok taneczny.
Bo to taniec.
Oni robią krok do przodu, zadając pytanie, ty robisz krok w bok,
odpowiadając na pytanie, które chciałabyś usłyszeć. Łapiesz?
Chcę powiedzieć, że tak, bo twoja mina mi to sugeruje,
ale niestety nie.
Wciel się w przeprowadzającą wywiad i spytaj, czy podobał mi się twój prezent.
Podoba ci się roślinka ode mnie?
Świetne pytanie.
Ale tu nie chodzi o radość, jaką sukulenty dają mnie.
Chodzi o radość, jaką mogą dać innym.
Musisz więc zadbać o to,
by przynosiły ją jak największej liczbie osób.
Proszę.
To, co robisz, jest wspaniałe.
Jesteś w tym dobra.
„Przepraszam was, drogie klony Vermontu...
że zmarnowałam waszą lepką słodkość,
waszą krew,
by utopić człowieka.
Przepraszam...
i dziękuję”.
Niektórzy ludzie zasługują na śmierć.
W porządku.
Nie wiem, czy akurat klony powinny być odbiorcami twojego listu,
ale na pewno był on szczery.
Za karę jem suche naleśniki.
W porządku.
Ruiz, twoja kolej.
„Pierdol się, Yadriel.
Nie pozwalam ci zabrać mojego dziecka do jakiejś obcej zdziry”.
Przerwa.
Chodzi o „zdzirę”, tak? Długo nad tym myślałam.
Wiem, że miałyśmy tak nie mówić.
Odszczekaj to, zdziro.
Napisz „puta”. Doda etnicznego akcentu.
Nie o to mi chodzi.
To nie brzmi jak list do ofiary.
Ale ja nikogo nie skrzywdziłam.
Sprzedałam tylko kilku sukom lewe ciuchy.
Chciały mieć logo, to je dostały.
Kto tu jest ofiarą?
- Gucci? - Jebać Gucciego.
Ja jestem ofiarą, więc napisałam list do jednego z moich oprawców.
- Nie takie miałaś zadanie. - Ona przepraszała drzewa.
Ale przynajmniej przepraszała.
Radzę ci spróbować jeszcze raz.
Nikt nie pytał pana o zdanie.
Przepraszam za spóźnienie.
List zajął mi sporo czasu.
Cieszę się, że wróciłaś.
Przeczytasz nam go?
Nic nie wyjdzie poza tę salę?
Oczywiście. Prawda, dziewczyny?
Jasne, te zajęcia są jak Vegas.
Wypady do Vegas zawsze lądują na Instagramie.
Ze mną będziesz miała Podziemny krąg.
Skrzywdziłam wiele osób,
niektórym na razie w żaden sposób nie mogę pomóc,
więc zaczęłam od kogoś, kogo chcę zobaczyć po wyjściu.
„Droga mamo, przepraszam.
Chyba nigdy ci tego nie mówiłam,
ale gdybyś dostawała dolca zawsze, gdy powinnam była,
liczyłabyś teraz kasę razem z gośćmi od Amazona i Facebooka.
Przede wszystkim
przepraszam, że musiałaś wychowywać moją córkę jako swoją.
Szczególnie przepraszam, jeśli jest do mnie choć trochę podobna.
Przepraszam też, że próbowałam ci ją odebrać.
Wiem, że ja ją urodziłam,
ale to ty jesteś jej prawdziwą matką.
To ty codziennie przy niej jesteś,
czy jej się to podoba, czy nie.
To ty robisz jej uśmieszki z jajek i bekonu,
ty mocno przytulasz, gdy jest chora.
I ty wiesz, jaki napój poprawi jej humor.
Wiem, jak bardzo prawda zraniłaby ciebie i Monicę,
więc po raz ostatni wspominam,
że to ja ją urodziłam.
To mój pierwszy krok do stania się osobą, którą z dumą nazwiesz córką.
Mam nadzieję, że gdy wyjdę, będziemy mogły żyć razem...
bym mogła wam to wszystko wynagrodzić.
Kocham cię, twoja córka, Cindy”.
Wspaniała robota.
Musisz umieścić chwytak nad ciałem, nie głową.
Jak inaczej chcesz wygrać misia? Pomyśl trochę.
- Tak? - Odebrałeś!
- Przestań do mnie wydzwaniać. - Chcę cię przeprosić.
Proszę, pozwól mi przeprosić.
Stałam się chciwa i dokonałam złego wyboru. Wiem o tym.
- Mieliśmy z tym skończyć. - Wiem.
Zniszczyłam nasze życie.
Wiesz, jak bardzo chciałabym teraz
jeść z tobą kanapki?
Nie zniosę tego. Nie dzwoń do mnie więcej.
Yadriel, czekaj. Jestem w ciąży.
Yadriel, jesteś?
Od kiedy? Nie wiem,
ale byłam tylko z tobą.
Yadriel? Jesteś tam?
Yadriel.
Będę ojcem.
Tak.
Tak, będziesz.
Dwuwarstwowa.
Tak, będziesz.
Jak ci minął dzień?
Niall nie chce dopuścić, żeby Adam puknął Kendall.
Czemu oglądasz zwolenników brexitu w bikini?
- Przecież wiesz, że nie głosowali. - To tak, jakby byli za.
Ale mają mięśnie.
Musisz z tym skończyć.
Już rzuciło ci się na mózg. Opowiedz mi o swoim dniu.
Nie, chcę, żeby lśniące, umięśnione ciała skasowały mój mózg i cały mój dzień.
Dziś na zajęciach nastąpił prawdziwy przełom.
Nie chcę słuchać o twoich Młodych gniewnych,
podczas gdy sama biorę udział
w horrorowej wersji Księcia w Nowym Jorku.
Czyli w pewnym sensie się uzupełniamy.
Przydaj się na coś i zrób mi kolację.
Mam dla ciebie prezent.
Oby nie kolejny sukulent.
„Mogą się nienawidzić i nadal razem żyć”.
Jeśli Wyspa miłości czegoś mnie nauczyła, to tego, że trójkąt to katastrofa.
GROSZEK
Jeśli nie planujesz użyć tego
do dietetycznej carbonary, nie jestem zainteresowana.
Nie jest do jedzenia.
To na moje jaja.
Jezu, Joe. Chyba nie jestem aż tak zbereźna jak ty.
Nie o to chodzi.
Lekarz powiedział, że po zabiegu będę musiał chłodzić jądra.
Miałeś siedzieć ze swoimi jajami w domu.
Podczas zajęć, o których nie dałaś mi nic powiedzieć,
zrozumiałem, że może jest coś,
co mogę przekazać kolejnemu pokoleniu.
Nadal nie chcę słuchać o twoim dniu, ale się cieszę.
Zabieg mam za tydzień.
Lekarz powiedział, że jak się zagoi, będę mógł nawet uprawiać jogę.
- Ale będziesz musiała mnie zawieźć. - Czekaj.
Boże. Czemu żadna z nich nie leci na lekarza?
Należy zaznaczyć,
że osadzone potrzebujące specjalistycznego wsparcia,
znajdą się pod opieką specjalistów z kilku placówek psychiatrycznych,
dając tym samym mniej wymagającym pacjentkom szansę
na integrację z resztą osadzonych, a w przyszłości z resztą społeczeństwa.
Czyli działa pani dla ich dobra?
Staram się.
Staram się pomóc tym kobietom odzyskać poczucie godności.
To ważne, by widziały w sobie kogoś więcej niż więźniarki.
Są czyimiś matkami, córkami, siostrami i przyjaciółkami.
Ludzie chcieliby wiedzieć, co się z nimi stanie.
Proszę opowiedzieć o planie integracji.
Jasne.
Cieszę się, że pani o tym wspomniała.
Nie mówimy tu o hipotetycznych planach na przyszłość,
mówimy o planach, które w tej chwili wdrażamy.
Z chęcią opowiem więcej
o nowych programach resocjalizacyjnych, które właśnie wprowadziliśmy.
Badania wykazały, że to właśnie one dają osadzonym
największą szansę na sukces po wyjściu.
Czy pacjentki oddziału psychiatrycznego również zostały nimi objęte?
Dla nich powinny powstać specjalne programy dostosowane do ich potrzeb.
Czyli?
Nadal nad tym pracujemy,
rozważamy różne możliwości.
Wasze rozwiązanie na pewno będzie doskonałe.
Zwłaszcza że co roku będziecie wydawać na ten cel 2,5 miliona.
To konkretna liczba.
Tyle PolyCon zaoszczędzi rocznie, zamykając oddział psychiatryczny.
Oczywiście.
Nie na to przeznaczycie pieniądze?
Ależ tak.
Pieniądze wrócą do więzienia
i pozwolą nam wprowadzić
szereg pasjonujących kursów motywacyjnych dostępnych dla wszystkich osadzonych.
Wdrożymy nowe programy
i zatrudnimy strażników wyszkolonych do pracy z neuroróżnorodnymi osadzonymi.
Połączenie przychodzące z Zakładu Karnego Litchfield.
Proszę łączyć. Co jest?
Cześć, mała! Miałam nadzieję, że odbierzesz.
Jak w szkole?
- Odrabiasz lekcje? - Pewnie, laska.
Laska?
Niech będzie, laska.
- Kto to? - Ona.
- Viktora nadal uczy matmy? - Daj mi telefon.
Podczas misji Korpusu Pokoju ożenił się z księżniczką.
Pan Viktora rok temu zmarł. Chyba złapał bakterię coli.
- A może ze starości. Nie wiem. - Daj mi telefon.
Sekunda.
Spoko. Ale nadal lubisz matmę?
Od kiedy cię to interesuje?
Od teraz. Szkoła jest ważna.
Nuda. Kończę, mam odcinek GloZell do narobienia. Nara, laska.
Czekaj. Nadal oglądasz Nie ma to jak statek?
Już od dawna tego nie ogląda.
Cześć, mamo.
Chcę ci coś przeczytać.
Właśnie wychodzę. Możesz w przyszłym tygodniu?
Będę miała więcej czasu.
W przyszłym tygodniu wychodzę.
Przepraszam za wszystko, co ci zrobiłam, mamo.
Wiem, że przede mną długa droga, zanim znów mi zaufasz,
ale czy mogłabym z wami zamieszkać?
Jeśli masz z nami mieszkać, musisz przestrzegać pewnych zasad.
To dla Moniki trudny czas.
kie chcę, żebyś tu wparowała i namieszała jej w głowie jak zwykle.
Oczywiście, mamo.
Będę przestrzegać wszystkich zasad.
- Tym razem nie będzie taryfy ulgowej. - Rozumiem.
Staram się zmienić, mamo.
Chcę, byś była ze mnie dumna.
W takim razie zobaczymy.
Jak mamy cię odebrać?
Dawaj!
Nie rozśmieszaj mnie!
Strasznie się ślimaczysz.
To cud, że jeszcze nas nie złapali.
Wypróbowuję nowy sposób.
To mój? Naśladujesz mnie?
Nie. Dotknij.
Masz mięśnie. Gratuluję. A teraz to oddaj.
Chciałabym mieć mięśnie.
Wzięłabym udział w konkursie bikini i wygrała kasę.
To ładowarki. W ten sposób mogę wnieść ich o wiele więcej.
Imponujące.
Pomożesz mi to zdjąć?
Nie mogę...
Skąd w Teksasie pochodzisz?
To? Nie...
Gdy w szkole uczyliśmy się o Indianach,
dowiedziałam się, że w języku Hasinai „texas” znaczy „Witaj, przyjacielu”.
Utkwiło mi to w pamięci.
Nie wystarczyłoby „aloha”?
Twoja kolej.
Poradzę sobie z własnym gorsetem.
Z ładowarkami nie jest tak łatwo. Szybciej będzie, jeśli ci pomogę.
Mój tatuaż przynajmniej nie jest banalny.
Pieprz się. To moja szczęśliwa gwiazda.
Nie wątpię.
Gotowe.
Niczym zamachowiec samobójca.
Powinnam wracać.
Na razie.
To tak ważne, że musisz powiedzieć mi osobiście?
Przeczytam ci list.
Wiesz, jak ciężko jest znaleźć opiekunkę na ostatnią chwilę?
- Następnym razem wyślij pocztą. - To nie jest dla mnie łatwe.
Daj mi przeczytać, zanim zmienię zdanie.
„Przepraszam za wiele rzeczy.
Za to, że nie ufałam twoim metodom wychowawczym.
To ty jesteś przy Pepie każdego dnia.
To ty posprzątałeś bałagan, którego narobiłam.
W ciągu ostatnich lat podjęłam wiele złych decyzji,
ale jedną z tych dobrych było to, że wybrałam cię na ojca Pepy.
Wiem, że masz prawo zamknąć ten rozdział.
Już dość długo cię zatrzymywałam.
Chcę powiedzieć, że chcę dla ciebie dobra, bo to oznacza dobro dla Pepy”.
Dziękuję. Jeszcze nie skończyłam.
Ufam, że potrafisz się nią zająć.
Więc i ty mi zaufaj.
Przychodź z nią do mnie. Powinna wiedzieć, kim jest jej matka.
Nie chcę, by myślała, że więzienie to niezła opcja.
Uwierz, że jeśli z nią przyjdziesz, pokażę jej, że to żadna opcja.
Będzie o mnie pytała.
Lepiej uprzedzić te pytania.
Dobrze.
Ale jeśli zejdzie na złą drogę, przestaniemy przychodzić.
Podejmiemy te decyzje razem.
Zgoda.
Jeszcze jedno.
Chcę poznać kobietę, z którą Pepa spędza czas.
Jak ma na imię?
Maria. Jaja sobie robisz?
Pieprz się, ty pieprzona cipo.
Kogo wywalili z wyspy?
Litvack mailowo odrzucił mój wniosek o wizytę imama.
Pieprzony tchórz.
Cytuję: „Nie można pozwolić, by kobiety gromadziły się
i rozmawiały w obcych językach”.
Robią im z życia piekło,
żeby same błagały o deportację.
Jestem tylko trybikiem w tej gównianej maszynie.
Może czas zrobić krok w tył.
Zrewidować swoje pragnienia.
Ja jestem o wiele szczęśliwszy, odkąd ktoś bardzo mądry
uświadomił mi, że mogę coś zdziałać poza systemem.
Nazywaj mnie seksowną, nie mądrą.
Nie łudzę się, że coś zmienię.
A teraz siedź cicho, bo zaczynam odcinek 38.
Czas na zabieg!
W porządku. Obudźmy moich żołnierzy!
Napisałaś na Facebooku o mojej operacji?
Według Facebooka nadal jestem szczęśliwą mężatką, więc nie.
Poza tym nie logowałam się, odkąd przejęli go Rosjanie.
Dostaję dużo wiadomości z wyrazami wsparcia.
Przepraszam.
Dziwne.
PIEPRZYĆ TO. TO KŁAMSTWA.
OPOWIEM WAM COŚ.
GDY PRACOWAŁAM W ZAKŁADZIE KARNYM,
BYŁAM WYKORZYSTYWANA SEKSUALNIE PRZEZ DYREKTORA,
KTÓRY MNIE POTEM ZWOLNIŁ.
SMITH: BARDZO MI PRZYKRO. BROWN: MAM TEGO DOŚĆ.
LUSCHEK: WALI SOBIE W GABINECIE. JA SZANUJĘ KOBIETY.
Pani Caputo, musi pani tu zostać.
W życiu nie przyjęłabym twojego nazwiska. Daj.
- Daj mi chwilę. - Nie przeciągaj tego.
Im szybciej to załatwimy, tym szybciej będziemy mogli próbować.
Bądź miły dla pani pielęgniarki.
Hayes, gotowa?
Ciekawie było z tobą mieszkać.
Zostawiasz swoje rzeczy?
Tak. Nie chcę mieć pamiątek z tego miejsca.
Co mam zrobić z tymi śmieciami?
Powodzenia. Mam nadzieję, że więcej się nie zobaczymy.
Chwila. Dasz mi minutę?
Chcesz zostać tu dłużej? Proszę bardzo.
„Ciało uderzyło o ziemię”.
Moja książka jest jak prezenty, zabawa w chowanego,
przyrządzanie sufletu i kibelek. Nie można podglądać.
Będzie mi cię brakować, Suzanne.
Mnie ciebie też.
Czekaj.
- Czemu będzie mi cię brakować? - Wychodzę. Na wolność.
Nie.
Nie możesz.
Nie skończyłam pisać.
Anulować pisze się przez „u” zwykłe czy z kreską? I jest „afekt” czy „efekt”?
Jest tak wiele pytań, a tak mało czasu, by pogodzić cię z Taystee!
Nie możesz...
Dziękuję.
Dziękuję za to, że zawsze starasz się wszystko naprawić.
Mogłabym się od ciebie wiele nauczyć.
Będę do ciebie pisać.
I dzwonić, by zobaczyć, co u ciebie.
„Zobaczyć”?
Ale przecież nie zobaczę, co robisz.
Przez telefon.
Wyślesz mi zdjęcia, jak robisz fajne rzeczy?
Jeździsz na rowerze albo... Umiesz jeździć na rowerze?
Tak.
Albo na łyżwach, gdy będzie zimno.
Albo na rolkach, gdy będzie ciepło. Na różnych rzeczach z kółkami.
Poza hulajnogą.
Mój tata mówi, że dorośli na hulajnogach wyglądają idiotycznie.
Ale ja potajemnie uważam, że wyglądają całkiem fajnie.
- Podobno Cindy dziś wyszła. - Wiem.
I nie przeszkadza ci to?
Trzeba było pozwolić mi dać jej nauczkę.
Myślałam o tym.
Ale jestem pewna, że na wolności dostanie to, na co zasłużyła.
LILLIAN HAYES – MATKA MONICA HAYES – SIOSTRA
Bo życie lubi nas testować.
DROGA MONICO,
POWINNAŚ POZNAĆ PRAWDĘ
Można postąpić właściwie albo świadomie wybrać złą drogę.
O SWOJEJ PRAWDZIWEJ MATCE.
Gdy dokonasz złego wyboru,
życie z konsekwencjami swojej decyzji będzie karą samą w sobie.
Bo możesz być pewna,
że duchy przeszłości wrócą, aby cię dręczyć.
Cindy!
HEJ, LASKA!
Sayonara, frajerki!
Pocałujcie mnie w moje czarne dupsko!
Pocałujcie mnie!
Serio, Cindy? Musisz przeklinać?
Moja dziecinka.
Cześć, laska.
Chodź tu, Monico. Nie wierzę.
Ale wyrosłaś.
Czy to to, o czym myślę?
Pół napój pomarańczowy, pół cola.
Pomarańczowa cola! Dzięki, mamo!