(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ขอต้อนรับสู่ครัวของศูนย์กักกันไอซ์ แห่งโพลีคอนนะ สาวๆ
ข้างนอกนั่นมีผู้ถูกกักกัน 75 คนที่รอกินข้าว
ส่วนใหญ่ไม่พูดภาษาอังกฤษ
แต่ทุกคนพูดภาษาฮังการี เพราะงั้นก็จัดการให้ไว
ใครเป็นคนคุม
ฉันจะเริ่มเอง
- เธอเคย... - ใช่ ฉันเคย
อยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์นี่กับเธอเลย เรซนิคอฟ
ไปไหนไม่พ้น
นี่ อยากเป็นคนหั่นมั้ย
เดี๋ยวฉันช่วย มันงานทำสองคนเนอะ
โอเค ไหนดูซิ
มีผักกระป๋องหมดอายุ
เนื้อสัตว์เทียมหมดอายุ
หัวหอมที่งอกแล้วแล้วก็กระเทียมเหี่ยวๆ
โอเค ฟังนะ อย่างน้อยข้าวก็ดูดีอยู่
ลอร์นา ปอกกระเทียม ตัดส่วนที่เน่าออก
ฟลาคา ไปต้มน้ำเตรียมหุงข้าว
ฉันรู้ว่าพวกนี้เป็นเด็กไม่ดี
แต่จะให้เด็กโตต้องกินอะไรมากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ
นี่ไม่ใช่สถานกักกันเด็ก เธอจ๋า มันเป็นสถานกักกันอีกอย่างหนึ่ง
ใช่ สถานกักกันผู้อพยพ
นี่ อยากมาอยู่ในอเมริกามั้ย
ผิวขาวรึเปล่า จะดีถ้าเป็นชาวยุโรปตะวันตก หรือชาวออสเตรเลียผิวขาว
ถ้าไม่ใช่ รอตรงนี้ก่อน
แล้วกินเนื้อสังเคราะห์หมดอายุ ที่ให้นักโทษมาทำ
ขอต้อนรับสู่อเมริกา
เออ มันก็ดีกว่าเกาะเอลลิสที่ปล่อยทุกคนเข้ามา
- แบบว่า ดูตอนนี้สิ - ใช่ ดูตอนนี้สิ
เธอก็อยู่ตรงนี้เพราะครอบครัวเธอ เข้ามาผ่านทางเกาะเอลลิสเหมือนกัน
สมัยที่การคิดว่าอเมริกา จะกลายเป็นรัฐบาลฟาสซิสต์
โดยมีพรรคปกครองพรรคเดียว ภายใต้เผด็จการหัวรุนแรงยังเป็นเรื่องคาดไม่ถึง
ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปเยอะเนอะ
เธอต้องผ่านศูนย์กักกันรึเปล่า
ตอนที่มาจากเปอร์โตริโก
ฉันเป็นประชากรอเมริกัน เปอร์โตริโกเป็นส่วนหนึ่งของอเมริกา
มันเป็นเมืองชั้นนอกที่ยากจน เต็มไปด้วยอาหารอเมริกาใต้และมีงานจำกัด
แต่ก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของอเมริกา
ฟังดูเหมือนย่านบรองซ์เลย
โอเค ทางนี้เป็นไงบ้าง
เรากำลังใช้วิธีการหั่นอย่างละเอียด
โอเค มานี่ ดู
โอเค ตัดหัวนะ
ตัดท้าย หั่นครึ่งแล้วลอกเปลือก
โอเคนะ แล้วซอยไป
กดปลายมีดเอาไว้ พยายามอย่าร้องไห้
กลอเรีย อย่ามาคอยจ้อง
แล้วเอามันฝรั่งที่หั่นแล้วไปต้มซะ จะได้ไม่ดำซะก่อน
โอเค ฟังดูเป็นไอเดียที่ดี
นิคกี้หั่นให้เสร็จ
ให้เป็นชิ้นเล็กๆ นะ อย่าขี้เกียจแล้วหั่นชิ้นใหญ่
เธอ...
เริ่มผัดหัวหอม
ลอร์นา เอากระเทียมมาให้ฉัน
ให้ตาย
พวกนั้นดูหลอนจนดูไม่ได้เลย
เหมือนห้องที่เต็มไปด้วยคนที่เพิ่งดูเดอะริงมา
ฉันผิดมั้ยที่แอบหวังว่าพวกนั้นจะเป็นผู้ชาย
ฉันผิดมั้ยที่หวังว่าจะไม่ใช่
โอเค ทุกคน มาเข้าแถวได้ อาหารเสร็จแล้ว
กินให้อร่อยนะ
สวัสดี กินให้อร่อย
เอาเลย
โอเค คุณต้อง... คุณต้องเดินต่อไป ขอร้องล่ะ
โอ๊ย ตาย เธอมาทำอะไรที่นี่
บลังกา มาทำอะไรที่นี่ ฉันนึกว่าเธอได้ออกจากคุกแล้ว
ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน
พวกนั้นส่งตัวฉันไปหลายที่ มันเป็นกับดักจากข้อหาจลาจล
เร็วเข้า! หิวนะเว้ย!
หุบปาก นี่กำลังเจอเพื่อนเก่า
โอเค
เดี๋ยวนะๆ ฉันไม่เข้าใจ
เอาไว้อธิบายทีหลัง แต่...
ฉันอยากให้เธอช่วยหาดิอาโบล
พระเจ้า!
- โอ๊ย พระเจ้า! - โอ๊ย พระเจ้าๆ
นี่ ห้ามแตะตัวนักโทษ ผู้อพยพ ห้ามแตะตัวผู้อพยพ
ไปคุยกันทางโน้นไป เราจัดการเอง
โอ๊ย นี่ฉันเมายาอยู่รึเปล่า ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
- เธอดูร้อนมาก - เอ่อ ก็ฉันยังเป็นฉัน
ไม่ใช่ หมายถึงร้อนเหงื่อแตก
ที่นี่เหมือนห้องล็อกเกอร์ร้อนชื้นตลอดเวลาเลย แย่ที่สุด
ฟลาคา เธอนึกไม่ถึงหรอก เธอต้องช่วยให้ฉันออกไปได้นะ
หมายความว่ายังไง ช่วยให้หนีเหรอ
เปล่าๆ ฉันมาอยู่ที่นี่เพราะความผิดพลาด เธอต้องหาตัวแม่ฉันให้เจอ
บอกเขาว่าฉันรู้ว่าแม่โกรธ แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน โอเคมะ
มาเรีย รามอสที่อยู่ในไมอามี่
โอเค ไม่ต้องห่วงนะ โอเคนะ
ยิ่งกังวลเดี๋ยวหว่างคิ้วจะย่นเป็นเลข 11
- โอเคๆ - ฉันช่วยเอง
สวัสดียามบ่าย ผู้คุมฮอปเปอร์
ดีใจจริงๆ ที่เห็นคุณนะครับ คุณคาพูโต
ขอเถอะ เรียกว่าโจก็ได้
ได้เลย
นึกแล้วว่ายัยเด็กนั่นต้องอยู่ไม่ยืด
ผมประทับใจนะที่พวกนั้น เรียกตัวคุณกลับมาเร็วขนาดนี้
ได้ข่าวรึยังว่านางปิดแดนขังเดี่ยว เหมือนชั่วโมงมือสมัครเล่นเลย
ถ้าเมื่อวานนี้ผมไม่ได้อยู่ คอยช่วยยัยน่าสมเพชนั่น
เรื่องมันอาจจะเละกว่านี้ไปแล้ว
- งั้นก็ดีนะที่อยู่ - ใช่มั้ยล่ะ
รู้มะ นางคิดว่าการไปเรียนภาคค่ำ
ที่มีคนสอนเป็นพลเรือนน่าสมเพช จะทำให้นางเป็นผู้เชี่ยวชาญการบริหารคุก
เชื่อเขาเลยมั้ยล่ะ
อาจารย์คาพูโต ฮอปเปอร์
อยากเข้ามาแสดงความคิดเห็นในนี้มั้ยล่ะ
พัศดีกับผมกำลังจะคุยกันเรื่อง โครงการให้การศึกษาแบบใหม่
ผมมาเป็นอาสาสมัคร
หวังว่าจะช่วยสนับสนุนสิ่งที่พวกคุณทำ เพื่อช่วยผู้หญิงในนี้
ผมมั่นใจว่าคุณมีความคิดเห็นที่มีคุณค่า
ไม่ล่ะ ผมกลับไปทำงานดีกว่า
ต้องมีคนคอยจับตาดูผู้ต้องขังพวกนี้
ถ้าคิดอะไรได้ ฉันพร้อมรับฟังเสมอ
ไม่เจอมาพักใหญ่ นึกว่าเลิกทำเรื่องพวกนี้แล้ว
ไม่ได้หรอก โพลีคอนเป็นนายจ้างใหญ่ที่สุด ในสามเคาน์ตี้แถวนี้
และการมีลูกก็ต้องใช้เงินเยอะ
เราอยากให้คิงได้มีน้องชาย ทันทีที่วันดาเริ่มหายดี
คุณก็มีลูกเหมือนกันเหรอ
คุณโชคดีจังที่ได้เจอลูกทุกวัน
ฉันคิดถึงเจ้าตัวน้อยของฉันมากเลย
ฉันคิดตลอดเวลาเลยว่า "เขาเป็นยังไงบ้าง เขาทำอะไรอยู่นะ"
แต่ตอนนี้เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่หรอก
เอาแต่นอนแล้วก็หายใจเบาๆ เข้า ออก
คิงนอนกรนด้วยนะ น่ารักมากเลย เหมือนเจ้าลูกหมูตัวน้อย
"คิง" ชื่อสูงส่งมากเลยนะ
ชอบจังที่ไม่ได้คิดจะตั้งว่าดยุคหรือเอิร์ล แต่เอาตำแหน่งสูงที่สุดไปเลย
คือตอนแรกจะตั้งชื่อว่าสก็อตต์จูเนียร์
แต่ตอนที่เขาโผล่กระหม่อมออกมาจากท้องแม่ ผมก็คิดว่า "คำนี้ดีจังนะ"
แถมเขาหัวใหญ่มาก จนกระหม่อมออกมาไม่พ้นซะที
ผมเลยนึกถึงภาพตอนที่เขาพุ่งออกมา จากช่องคลอดที่ฉีกของแม่
ขอโทษนะ ผมไม่ค่อยได้คุยเรื่องตอนที่ลูกเกิดกับใคร
ฉันเข้าใจว่าคุณพูดถึงอะไร
หลังจากที่ฉันต้องผ่าคลอดฉุกเฉิน ฉันพยายามจะลุกมาดูว่ามันพังแค่ไหน
แต่ก็เพิ่งรู้ตัวว่าโดนใส่กุญแจมือกับเตียงผ่าตัด
นั่นจะเป็นเรื่องขำๆ ที่สักวัน จะเอาไว้เล่าให้สเตอร์ลิงฟังได้ใช่มั้ยล่ะ
พวกเขาต้องให้เลือดฉันสองถุง
ฉันเป็นไข้หนักมากแล้วก็นมบวมอย่างแรง
ซึ่งก็เจ็บมากเลย
แต่อย่างน้อยวินนี่ก็อยู่ เขาเลยได้เห็น
นมที่กำลังมีน้ำนมมันมหัศจรรย์มากนะ
แล้วตัวนมเองก็หวานมากเลย
รสอย่างกับคอฟฟี่เมทรสเฟรนช์วานิลลา
ใช่เลย
ดูเหมือนลอร์นาหาคนคุย
ที่อยากคุยเรื่องเด็กทารก มากพอๆ กับนางได้แล้วนะ
ผู้ชายบางคนเปลี่ยนไปเลยเมื่อเป็นพ่อคน
ดมิทรีไม่ใช่หนึ่งในนั้น
เฮ้ย! ป้ารัสเซียพูดตรง คนโปรดของฉันกลับมาแล้ว
ท่าทางคงรอแค่โอกาส
ที่จะชี้ทัพพีเขลอะๆ สั่งการคนอื่นเนอะ
มันก็รู้สึกดีที่ได้ทำอะไรที่ฉันทำได้ดี
คนเราต้องมีจุดมุ่งหมายในชีวิต
โอเค ฉันวางแผนไว้งี้
ฉันจะยืมมือถือใครสักคน เธอก็ควรทำเหมือนกัน
ฉันยอมโดนจับว่ามีของต้องห้ามไม่ได้หรอก หน้าร้อนนี้ฉันจะได้พ้นโทษแล้ว
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฉันยืมของเซอร์โคเนีย มาดูดวงตลอดเวลาเลย
ฉันจะเริ่มจากการหาตัวแม่ของมาริตซา ส่วนเธอก็พยายามหาตัวดิอาโบล
ฉันต้องทำทุกอย่างตามกฎ
เอางี้ ฉันจะโทรหาลูกชาย จากโทรศัพท์ปกติในคุก
แล้วบอกให้พวกนั้นไปหาดิอาโบล ในคอมฯ อะไรแบบนั้น
ทำอย่างนั้นจะได้ไม่ทำผิดกฎอะไร
นี่พูดอะไรของเธอน่ะ
พวกเขาโดนกักไว้ โอเคมั้ย เราเป็นความหวังเดียวของเขานะ กลอเรีย
เรามีภารกิจต้องช่วยพวกเขา เราเป็นโอบีวันของพวกเขา
เธอจ๊ะ ฉันไม่ใช่เจได
ภารกิจเดียวของฉันคือกลับไปหาลูกชาย
เห็นกระเป๋าเดินทางของฉันมั้ย
อยู่ไหนน่ะ
อยู่ไหนกัน ลูกรัก
ไปอยู่ไหนได้นะ
ไม่ได้อยู่ในตู้เสื้อผ้า
แม่
เห็นเด็กๆ อยู่แถวนี้บ้างมั้ย
เด็กเหรอ เด็กไหน
ถ้าหาเจอนะ
จะต้องโดน...
กอด!
เป็นอะไรไปลูกรัก
พี่เขาไม่อยากให้แม่ไป
มานี่เลย
เราต้องคุยกันนะ
เราจะเอาเจ้านี่ออก
แล้วขยับให้แม่เข้าไปนั่งด้วย ทุกคนมาทางนี้ ทุกคนมานี่
โอเค
ฟังนะ แม่ก็ไม่อยากไปเหมือนกัน
งั้นทำไมต้องไป
เราคุยกันแล้วไง อยู่ที่นี่แม่หางานทำไม่ได้
ไปนิวยอร์ก แม่จะทำงานหนักจะได้เก็บเงิน
เราจะได้มีอะพาร์ตเมนต์ของตัวเอง แล้วลูกๆ จะได้ไปเข้าโรงเรียนดีๆ
เราทุกคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น
แล้วจะบอกให้นะ เราทุกคน จะได้ไม่ต้องนอนเตียงเดียวกัน
แต่หนูชอบนอนเตียงเดียวกัน
ฉันไม่ชอบ พี่เตะฉันทุกทีเลย
เพราะเธอเอาเล็บเท้ามาข่วนฉันน่ะสิ
นี่ ที่นิวยอร์กแม่จะซื้อเตียงสองชั้นให้
- จริงเหรอ - หนูจองเตียงบน
เห็นมั้ย จะสนุกมากเลยล่ะ
เราจะอยู่ห่างกันแค่แป๊บเดียว
แล้วจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก
โอเคนะ
แม่รู้ว่าเรื่องนี้มันยากที่จะเข้าใจ
แต่แม่ทำเพื่อลูกนะ
แม่ไม่มีวันจะทิ้งลูกแน่ๆ ถ้าไม่จำเป็น
เอาเลย
- เยี่ยมเลยจ้ะ - ขอบใจ
(อันตรายทางชีวภาพ)
ให้ตาย
- วางไม่ตรงนะ - คะ
ตอนที่ชารอนสอนงาน
พ่อว่าเธอไม่ได้ให้ฟังเพิร์ลแจมไปด้วยนะ
ห้ามฟังดนตรีเลยเหรอ หรือแค่ห้ามเพลงกรันจ์ตกยุค
งานนี้อาจดูไม่สำคัญสำหรับลูก แต่งานบัญชีเป็นเรื่องของความแม่นยำ
ไม่ให้ฟังเพลง
- ตั้งใจกับงาน - เข้าใจแล้ว
ตั้งใจกับงาน
(ห้ามเข้า)
ฉันอยู่ในนี้มา 15 นาทีแล้ว ฉันโดนจับในนี้ไม่ได้นะ
ขอโทษทีๆ
ฉันต้องนั่งฟังลูสเช็คพูดเรื่อง ผู้ชายที่มีองคชาติสองอันไม่จบไม่สิ้น
แต่ตอนนี้รถฉันซ่อมเสร็จแล้ว
เพราะงั้นขอบคุณพระเจ้า ฉันไม่ต้องติดรถเขามาแล้ว
เขาคิดว่าเล่นเพลงฮิวอี้ ลูอิสกับเดอะนิวส์บ่อยๆ ฉันอาจยอมบ๊วบให้เขา
ซึ่งฉันก็ว่าคงจะมีอยู่อันเดียวนะ
นี่ไม่ใช่ชั่วโมงสุขสันต์ ฉันไม่อยากคุยเรื่องชีวิตรักเธอ
อะไรนะ
- เธอพูดก่อน - ใช่ เพราะมันน่าคลื่นไส้
ฉันนึกว่าเธอจะเข้าใจ
ช่างเถอะ
มันต้องมี...
อ้อ
นี่ครั้งสุดท้ายแล้วใช่มั้ย
ทุกอย่างไปได้สวย เห็นมะ
เธอก็ได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ด้วย
นี่ไม่ใช่ผลประโยชน์
นี่คือโทรศัพท์ที่ฉันขอให้เธอเอาเข้ามาให้
ด้วยเงินที่ฉันได้จากการเสี่ยงฉิบหายเพื่อเธอ
เราจะไม่เลิกจนกว่าฉันจะบอกว่าเลิกได้ และโทรศัพท์ควรจะใส่เคสนะ
ได้ ฉันจะไปซื้อที่ร้านขายของสวัสดิการ
ฉันว่าร้านสวัสดิการไม่มี...
ตลก เธอเล่นมุก
พรุ่งนี้ที่เก่าเวลาเดิมนะ
- ไม่พับเหรอ - ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน
ถ้าพับจะทำให้กระดาษนี้ เปลี่ยนจากกระดาษแผ่นเดี่ยวน่างง
เป็นแผ่นพับที่น่าสนใจ ดึงดูดให้คนเข้าโครงการ
งั้นขอเวลาขึ้นรถเดโลเรียน ข้ามเวลากลับไปทำให้ละกัน
หรือไม่งั้นก็นั่งพับไปตอนนี้นั่นแหละ
ไมค์นี่ใช้ได้รึเปล่า
ใช่ ตั้งไว้แล้ว
แค่กดปุ่มตอนจะพูด และอย่าออกเสียง "พ" จนแตก
"พ" จนแตกเหรอ
แค่นั่งให้ห่างๆ จากไมค์แล้วก็พูดสบายๆ
อรุณสวัสดิ์ สมาชิกชาวลิตชฟิลด์ทุกคน
นี่คือพัศดีวอร์ดกับเรื่องพิเศษ...
ประกาศ...
อย่าเกร็ง
สำคัญ
ฉันตื่นเต้นมากที่จะได้บอกทุกคน
เรื่องโครงการให้การศึกษาใหม่หลายอย่าง ที่เราจะจัดให้มีขึ้น
สมาชิกที่เข้าร่วมโครงการเหล่านี้
จะได้สิทธิพิเศษ เช่นได้ออกไปที่สนามนานขึ้น
แต่เราหวังว่าแรงจูงใจที่แท้จริง จะเป็นโอกาสที่ทุกคนจะได้พัฒนาตัวเอง
ฉันอยากให้ทุกคนอ่านแผ่นพับที่จะแจกในวันนี้ แล้วสมัครเข้าโครงการ
คุณไม่รู้หรอกว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง จนกว่าจะได้ลอง
คุณเคยคิดไหมว่าการเลี่ยงไม่ทำงาน ต้องพยายามมากกว่าทำๆ ไปให้เสร็จๆ
ไม่
ทุกคนรับแผ่นพับไป
นี่มันกระดาษแผ่นที่ไม่พับ
ต้องพับกันเองน่ะ
นี่ เธออยากไปเรียนรู้และเติบโตกับฉันมะ
ได้ออกจากฟลอริดาไปสักพัก
คือตั้งแต่หมดฤดูกาลคิกบอล ฉันก็ร้อนรนอยู่ไม่สุขเลย
ที่ต้องติดอยู่ในนี้ตลอดเวลา
ฮัลโหล
ว่าแต่เขียนอะไรอยู่
เป็นนิยายอวกาศเซ็กซี่อีกเรื่องรึเปล่า
เปล่า! นี่เป็นเรื่องจริง
เพราะข้อเท็จจริงไม่ใช่เรื่องจริง
และฉันไม่ชอบพูดเรื่องนี้ เพราะแค่เขียนก็หมดพลังแล้ว
โอเค
เห็นมะ
ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะเขียนละ
ฉันต้องการที่เงียบๆ สงบๆ
- เฮ้ย - โทษทีๆ
อยู่ในโหมดเขียนหนังสือ หรือเขียนไม่ออก คือฉันไม่เห็นเธอ
ที่จริง เธอช่วยฉันตอบคำถามได้นะ
ที่อาจจะทำให้ฉันกลับไปอยู่ในโหมดเขียนหนังสือ
- นั่นจะช่วยได้... - ให้ตาย ซูซานน์
ทีนี้ เรื่องนี้สำคัญ เพื่อจะแก้ไขเรื่องของเธอกับเทสตี้
หยุดเลย หยุด
เรื่องที่จบแล้วก็จบไป
ไม่มีประโยชน์ที่จะไปคิดถึงมัน หรือคุยกับเธอเรื่องนั้น
ทำยังไงก็แก้ไม่ได้ เพราะงั้นก็เลิกได้แล้ว
เป็นบทพูดที่ดีนะ ฉันจะเขียนเติมไป
โย่ เบอร์ลิน
ฉันรู้ว่าผู้คุมไม่อยากยุ่งกับ พวกบ้าที่อยู่ในฟลอริดา
แต่นี่มันเยอะไปแล้วป่ะ
จะให้ฉันนั่งที่ไหน
ต้องใช้ถ้วยพุดดิ้งเปล่าถึง 27 ใบเลยเหรอ
เธอไม่ควรมากินอะไรในนี้นะ มันไม่ถูกหลักอนามัย
เห็นมั้ยล่ะ
อรุณสวัสดิ์สาวๆ ได้แผ่นพับกันแล้วใช่มั้ย
มีคำถามเกี่ยวกับหลักสูตรรึเปล่า
ฉันว่าชั้นเรียนการพูดน่าจะสนุกมากเลยนะ
ฉัน... ที่จริงฉันมีคำถาม
ผลประโยชน์ที่จะได้คืออะไรกันแน่นะ เพราะในแผ่นพับไม่ได้เขียนเอาไว้
ฉันว่าน่าจะได้ให้คู่สมรสมาเยี่ยม
จะได้ออกจากบล็อก
ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์
เพราะไหนๆ ก็ต้องอยู่ในนี้แล้ว ลองพัฒนาตัวเองหน่อยเป็นไง
เตรียมตัวให้พร้อม สำหรับชีวิตหลังออกจากลิตชฟิลด์
รู้ใช่มั้ยว่าฉันอาจสั่งย้ายเธอ แทนที่จะเป็นเมอร์ฟีย์ก็ได้
แล้วทำไมไม่ทำ
ฉันได้ข่าวว่าคำร้องขออุทธรณ์ของเธอถูกปฏิเสธ
ใช่
เสียใจด้วยจริงๆ นะ
คุณคาพูโตบอกว่า ระหว่างการจลาจล
หนึ่งในข้อเรียกร้องของเธอ คือให้จัดหลักสูตรกศน.ขึ้นมาใหม่
ฉันว่าเธอคิดถูก และฉันอยากทำให้คุกนี้ต่างออกไป
เพื่อให้คนรู้สึกเป็นคนตอนที่อยู่ในนี้
เออ อย่ามาทำเป็นว่าหลักสูตรใหม่ของเธอ เกี่ยวอะไรกับฉันหรือการจลาจล
เทสตี้ ฉันทำเรื่อง ที่เธออยากให้เกิดขึ้นเป็นจริงได้
แล้วจะยังไง
เธอจะนั่งรอวันตายไปเรื่อยๆ งั้นเหรอ
ฉันว่าเธอควรจะออกไปได้แล้ว
เทสตี้ นี่มันไม่ใช่เธอเลย
เธอต้องหาวิธีใช้ชีวิตของตัวเองระหว่างที่อยู่ที่นี่
ไม่ ไม่ต้องทำ
ฉันกำลังพยายามหาทาง ทำให้ชีวิตของเธอดีขึ้น
- ทำให้มัน... - ถ้าฉันอยากโดนเธอเทศน์
ฉันคงไปสมัครเข้าชั้นเรียนงี่เง่าของเธอสักอันละ
สวัสดีจ้ะ ที่รัก นี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่ดีมาก
นึกว่าจะมาอาทิตย์หน้า
เธอสวยมาก
ฉันก็อยากแต่งตัวสวยๆ ให้เธอเห็นนะ แต่ตอนนี้ทำไม่ได้
เธอก็ดูโทรมหน่อยเหมือนกัน นี่อะไร ตาบวมเลยเหรอ
เมื่อคืนฉันไม่ได้นอนเลย
ที่รัก เธอเป็นพ่อที่ดีมาก
ยังอ่านนิทานให้ลูกฟังทุกคืนใช่มั้ย
บอกลูกรึเปล่าว่าฉันรักลูก
เจ้าตัวน้อยของเราเป็นยังไงบ้าง
ลอร์นา ฟังนะ ฉันมีข่าวร้าย
สเตอร์ลิงเขา...
ปอดของสเตอร์ลิง... เขา...
ปอดของสเตอร์ลิง... เขาเป็นปอดบวม
โอ๊ย ไม่นะ
แต่พวกนั้นดูแลเขาอยู่ใช่มั้ย พวกนั้นให้ยาปฏิชีวนะแล้วใช่รึเปล่า
ใช่ แต่มันไม่ได้ผล
แล้วพวกเขาจะทำยังไงต่อ เธอน่าจะไปอยู่กับลูกมากกว่า
ฉันว่าเขาต้องยอมให้ฉันออกจากคุกแน่ๆ
- เพราะนี่ฟังดูเหมือนเขาป่วยหนักมาก - ลอร์นา...
- ใช่ ลูกต้องการฉัน - พวกเขาพยายามทุกทาง
- ฉันเป็นแม่ของเขานะ - ลูกต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ
แล้วก็มีท่อระโยงระยางอะไรเยอะไปหมด
มีหมอรุมกันเยอะจนฉันยังแทบมองไม่เห็นลูก
แล้วหลังจากนั้น พวกเขาก็ปล่อยให้ฉันอุ้มเขาไว้นานมาก
แต่เราเสียเขาไปแล้ว
เราเสียเขาไปแล้ว
ฮัลโหล
สวัสดีค่ะ นี่มาเรีย รามอสรึเปล่า
ใช่ นี่ใคร
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมาริโซล
ฉันไม่ได้โทรเรียกเก็บหนี้หรือขายของอะไรนะ
ฉันโทรมาแทนมาริตซา รามอส คุณรู้จักเธอรึเปล่า
ฮัลโหล
แม่ง
ขออภัย เลขหมายที่คุณ...
พระเจ้า
ฮัลโหล
- คุณรู้จักมาริตซา รามอสรึเปล่า - รู้จัก
จริงเหรอ พระเจ้า
คุณคือมาเรีย รามอส แม่ของมาริตซาใช่มั้ย
ใช่ เกิดอะไรขึ้น
สวัสดีค่ะ ฉันฟลาคา เพื่อนสนิทของเธอ
ฉันรู้ว่าคุณไม่ยอมรับสายเธอ ตอนที่เธอออกจากคุก แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน ขอร้องล่ะ
มาริตซาเป็นอะไรรึเปล่า
เป็นสิ เธอถูกจับเข้าคุกผู้อพยพ เพราะเธอไม่ได้พกบัตรประจำตัว
เธอต้องใช้สูติบัตรของสหรัฐอเมริกา เพื่อพิสูจน์ว่าเธอเป็นพลเมืองที่นี่
ฉันไม่มีหรอก
โอเค งั้นช่วยไปที่สำนักงานทะเบียนราษฎร์ ให้เขาออกใบแทนให้หน่อยได้มั้ย
ไม่ ฉันกำลังบอกว่ามันไม่มีหรอก
มาริตซาไม่ได้เกิดที่นี่
โอเค ผมต้องไปประชุมอีกฟากของเมือง เพราะงั้นเจอทุกคนพรุ่งนี้นะ
- บาย ขอให้ไปได้ดีค่ะ - แล้วเจอกันค่ะ คุณแชปแมน
เดี๋ยวค่ะ หนูขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย
แม่เล่นสติ๊กเกอร์เก่งนะเนี่ย
หน้าเหมือนแม่พิลึกเลย
ใช่ พ่อเป็นคนสอนแม่เล่นเอง
ตอนนี้พ่อแต่งงานกับแม่หน้าการ์ตูนนี่แทนละ
คืองี้ค่ะ หนูอยากรู้ว่าจะขอลาบ่ายวันศุกร์ เพื่อไปเยี่ยมอเล็กซ์ได้รึเปล่า
หนูจะทำงานสแกนเผื่อไว้เลยล่วงหน้า
จะลาได้ก็ต้องผ่านช่วง 90 วันแรกไปก่อน เหมือนกับคนอื่นๆ ทุกคน
วันเสาร์หนูมาทำงานเต็มวันเพื่อชดเชยก็ได้นะ
ไม่ได้ ไพเพอร์ พ่อจะไม่ให้สิทธิ์พิเศษอะไร
- เขาไปรึยัง - ไปแล้ว
ทางสะดวก
เห็นคลิปลิงขับรถรึเปล่า
ฉันชอบคลิปนั้นมาก รอก่อนดูด้วย!
ข้ามโฆษณา กดข้ามเลย
- สาวๆ - มีอะไรจะเสีย วันนี้วันน่าเบื่อกลางสัปดาห์
- เอาเลย - ขอบใจ
ดูสิ ดู มันจะจับก้นหมา
นั่น!
ไพเพอร์ เคยดูรึยัง
ชิมหน่อยมั้ย
ขอบใจ แต่กินไม่ได้จ้ะ
ขอโทษนะ เลิกเหล้าเหรอ
เปล่า แต่ช่วงนี้ก็ต้องเลิกก่อน
นางอาจจะท้อง
- กลิ่นเหมือนความรัก - ฉันจะไปเอาจาน
อย่า เรายังกินไม่ได้ อันนี้สำหรับเฮเธอร์
เขาจะกลับจากลาคลอดวันศุกร์
รู้ใช่มั้ยว่าเขาเป็นเบาหวานขณะตั้งครรภ์
ฉันว่าเราทุกคนค่อยโกงแดกดะกันวันนั้นแทน
แล้วเป็นเบาหวานปกติไปพร้อมกับเธอ
งั้นทำไมไม่ซื้อวันศุกร์ ของจะได้สด
เขามีลดกลางอาทิตย์น่ะสิ ตั้งสิบเปอร์เซ็นต์
ก็เหมือนกาแฟลาเต้เย็นนั่นแหละ ถึงตอนนั้นก็ยังกินได้ พูดเรื่องโกง ฉันว่าจะแอบกลับบ้านก่อนละ
- ใช่ๆ - นี่มันบ่ายสามครึ่งแล้ว
เธอเองก็น่าจะกลับได้แล้ว ออกไปพร้อมเราสิ
ก็อยากอยู่ แต่ไปไม่ได้จริงๆ
ไม่ว่ากันจ้ะ
แน่นอน ฉันไม่ฟ้องใครอยู่แล้ว
ฉันแค่กำลังลองวิถีชีวิตแบบใหม่
ดีแล้ว
รู้มั้ย ถ้าฉันมีวินัยแบบเธอ กางเกงฉันคงไม่ซิปแตก
- ลาก่อน! บ๊ายบาย! แล้วเจอกันนะ สาวๆ - บาย
ใส่กางเกงเอวยืด กางเกงเอวยืดจะช่วยได้หมด
ฮัลโหลๆ สวัสดีๆ มีอะไรดี ยินดีต้อนรับทุกคน
มีแม้แต่คนจากเขตชมพู ที่อยากคิดดีให้อู้หูด้วย
ยังไงนะ เรายืนพูดคำคล้องจองกันไป ฟังดูเหมือนเป็นการเสียเวลา
อ้าว เธอก็พูดคล้อง
ที่จริงแล้วคำพูด เป็นหนึ่งในศิลปะรูปแบบดั้งเดิมที่สุด
ใช่ เพราะมันแค่พูดอย่างเดียวไง
ลองหน่อยไหม หลับตาไป
ปล่อยใจ
เคลื่อนคล้อยลอยไปตามฝัน ตามกระแสธารแห่งสติสัมปชัญญะ
แล้วมองเห็นอะไร
ความมืด จุดเรืองแสง เหมือนหนอนเยลลี่
โอเค หยุดตรงนั้นก่อน สิ่งที่คุณต้องทำก็คือ...
ไม่ใช่เรื่องนี้
เห็นเหมือนกัน หนอนเยลลี่
เดิน เดินเถิดหนา ประหนึ่งว่าโรซ่า พาร์กส์ไม่ได้เดินไป
สักชิ้นให้ลูกค้าที่จงรักภักดี
เยี่ยม ขอบใจ
ล้างห้องน้ำคนเยี่ยม
แต่เธอบอกว่าถ้าฉันเลิกกับแอนนาลิซา ฉันจะได้ทำพื้น
ไม่ได้บอกว่ามาสายได้นี่
- นัดไว้รึเปล่า - เพื่อมาเอาไม้ถูพื้นเนี่ยนะ
เธอไม่ได้อยู่ในทีมทำความสะอาด
แล้วก็ไม่ใช่ลูกค้าเก่าของธุรกิจลับของเรา
เฮ้ย คุยหน่อยได้มั้ย
ไม่เป็นไร คนนี้โอเค
คุยส่วนตัว
เข้ามาในออฟฟิศฉันเลย
ฉันต้องมองเห็นได้ ฉันไม่แอบฟังหรอก เว้นแต่ถ้าเกิดทะเลาะกัน
ว่าไง
ฉันได้ข่าวเรื่องป๋า
แล้วฉันก็อยากได้อะไรก็ตามที่เธอมี เพื่อจะกำจัดใครสักคน
เออ ถ้าเธอจะใช้เกลืออาบน้ำของฉัน เพื่อกำจัดใคร
ก็ต้องมาขออนุญาตฉันก่อน
ฉันก็ทำอยู่นี่ไม่ใช่หรือไง
เออ พูดถูก ขอบใจ งั้นจะเอาไปกำจัดใคร
เธอไม่รู้จะดีกว่า
พูดงี้แม่งไม่เคารพกันเลย
ถ้าฉันไม่รู้ เธอก็ไม่ได้อะไรทั้งนั้น
ฉันใช้เอง
ฉันรู้ แต่ใช้กับใครล่ะ
ฉันใช้เอง
เวร
เฮ้ย จะทำแบบนั้นไปทำไม
ไม่เอาน่ะ อย่าบอกว่าเธอไม่เคยคิด
ทุกคืนที่อยู่ในนี้คนเดียว
ไม่ เพราะคิดมากไปก็ยิ่งสมองพัง
นี่
ไอ้พวกนี้จะทำให้รู้สึกดีแม้อยู่ในที่แย่
ไม่เอา
เธอไม่อยากได้ยานี้ แต่จะเอายานั่นเหรอ
คือต้องอยู่อย่างนี้ไปทุกคืนจนกว่าจะตาย
มองความมืดเดิมๆ ในห้องขังเดิมแม่ง
นั่นมันสองหมื่นคืนเลยนะ
- คำนวณมาด้วยเหรอ - นี่ได้ยินฉันรึเปล่าเนี่ย
ฉันจะไม่เล่นยาจนกว่าจะตาย โอเคมั้ย
ทุกวันที่ฉันอยู่ในนี้ พวกนั้นชนะ
แต่ถ้าเธอฆ่าตัวเอง พวกนั้นก็ชนะอยู่ดีไม่ใช่เหรอ
ไม่ พวกนั้นอยากให้ฉันมีชีวิตอยู่ เพื่อที่ฉันจะได้อยู่ในคุกต่อไป
เธอไม่รู้สึกเหรอว่าเรื่องนี้มันพังแค่ไหน
แต่ถ้าฉันไม่มีชีวิตอยู่แล้ว นั่นแปลว่าฉันไม่ได้อยู่ในคุก
นั่นเป็นทางเดียว ที่ฉันยังพอจะควบคุมชีวิตของตัวเองได้
แต่ถ้าเธอทำแบบนี้ ชีวิตเธอก็จะจบ
ตกลงนี่เป็นคนขายยาหรือนักจิตบำบัด
- เป็นคนขายยา - โอเค
เธอต้องจ่ายเท่าคนอื่นๆ ที่นี่นะ
- เท่าไหร่ - พันนึง
ล้อเล่นรึเปล่าวะเนี่ย
นึกว่าเธอน่าจะเข้าใจมากกว่าคนอื่น
เฮ้ย ถ้ามีคนเสพยาเกินขนาดที่นี่อีก
ตำรวจจะทำให้ขนยาเข้ามายากขึ้นอีก
รู้มั้ยว่าจะหาเงินขนาดนั้น ฉันต้องใช้เวลานานแค่ไหน
จะรีบไปที่ไหนหรือไงล่ะ
โอเค
นี่เอาไว้ทำบอลลูนจากเปเปอร์มาเช่หรือไง
ฉันจะฉีกเป็นเศษกระดาษแล้วเอายัดหมอน
มีประโยชน์แค่นั้นแหละ
หันไปก่อนได้มั้ย
"ศิลปะของการใช้คำพูด"
ศิลปะตูดน่ะสิ
"เกี่ยวกระหวัดถักโครเชต์"
"กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ ทำใจยอมรับกับอดีตของเรา"
นั่งล้อมวงร้องไห้กันเลย
นี่ป้าไม่เคยเสียใจเรื่องอะไรเลยงั้นเหรอ
เรื่องที่ทำแล้วก็จบไปแล้ว
เราเรียกอดีตคืนมาไม่ได้
ก็เหมือนกับเรียกอึที่ชักโครกแล้วคืนมาไม่ได้
ถ้าส้วมไม่ได้ตัน
เราอาจเรียกอดีตคืนมาไม่ได้
แต่ถ้าเป็นเรื่องของ
การชดใช้ความผิด
ความปรองดองล่ะ เรื่องแบบนั้นไม่มีหรอก
โอ๊ย ให้ตายสิ เราต้องจัดการเรื่องแมลงสาบแล้วนะ
อย่ากลัวพวกมันนักเลย
พวกมันเป็นผู้อยู่รอด รู้จักพากเพียร
แล้วถ้าจำเป็นจริงๆ พวกมันก็ไม่กลัวที่จะกินพวกเดียวกัน
เธอกับฉันเข้าใจเรื่องแบบนั้นดี
เรารู้อะไรเกี่ยวกับตัวเราเองบ้าง
กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์จะช่วยให้เรา เข้าใจว่าทำไมเราถึงทำอย่างที่ทำไป
มันอาจช่วยให้เรารู้สึกถึงผลกระทบ จากการกระทำของเรา
ต่อคนที่เราอาจทำร้ายเขาไว้ ในชั้น...
แต่ฉันชอบที่เขียนไว้ในแผ่นพับ คุณไม่ใช่อาชญากรรมที่คุณทำ
ก็จริง แต่อาชญากรรมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของคุณ
ในชั้นเรียนนี้ เราจะพยายาม หาทางรับผิดชอบการกระทำของเรา
อ้อ เท่ากับเรามาที่นี่ เพื่อให้รู้สึกแย่กับตัวเองยิ่งกว่าเดิม
เราอาจรับผิดชอบการกระทำของเรา แต่ไม่ต้องรู้สึกแย่กับตัวเองก็ได้
บางทีผมทำเรื่องที่ทำให้แฟนรู้สึกแย่
- เช่นอะไร - ซนจัง
สมมติว่าผมลืมวันเกิดของเธอ
เพราะผมไม่รู้มาก่อนตั้งแต่ต้น และเธอดูเหมือนมนุษย์อมตะสำหรับผม
ไม่เหมือนคนจริงๆ ที่จะมีวันเกิด
แต่นั่นก็ทำให้เธอรู้สึกแย่
ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เสียใจ แต่ก็ทำไปแล้ว
ผมรับผิดชอบเรื่องนั้นได้
แล้วก็ไม่ต้องโทษตัวเองมากนัก เพราะเราทุกคนก็ชีวิตพังกันทั้งนั้น
เพราะงั้นคุณถึงได้มาอยู่ที่นี่เหรอ เพราะคุณทำพัง
ใช่ คุณเป็นพัศดี ที่คุมคุกหวานแหววไม่ได้ไม่ใช่เหรอ
ผมมาที่นี่เพราะผมมี ประสบการณ์หลากหลายจากลิตชฟิลด์
และหวังว่ามันจะทำให้ผม ช่วยเป็นผู้ให้คำแนะนำที่ดีได้
แต่เราทุกคนก็กำลังเดินทางไปด้วยกัน
เราจะเดินทางไปด้วยกันได้ไง กับคนที่ทำร้ายเรา โดยเจตนา
ชื่อว่าเบธ
โดยสมมติ คนคนนั้นต้องยอมรับความผิด
และลองคิดดูว่าจะมีวิธีชดเชยความผิดนั้นได้ไหม
และนี่เป็นที่ซึ่งเหมาะจะทำแบบนั้นที่สุด
แต่เราจะคุยเรื่องนั้นต่อใน... ผมว่าสัปดาห์ที่หกนะ
ในนี้เขียนว่าเราจะได้เจอเหยื่อของเรา ในสัปดาห์ที่เจ็ด
คือเหมือน เขาจะมาเยี่ยมที่นี่เหรอ
มันอาจเป็นไปไม่ได้ในทุกกรณี
อย่างของเบธ
เพราะนางฆ่าลูกตัวเอง พวกเขาตายไปแล้ว
ไม่เห็นน้ำอย่าเพิ่งตัดกระบอก
มาอ่านเรื่องความแตกต่าง
ระหว่างกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ กับกระบวนการยุติธรรมทางอาญาก่อน
หน้าสามในแฟ้ม
คุณด็อกเกตต์ เริ่มเลยได้มั้ย
ก็ได้
"กระบวนการยุติธรรมทางอาญา ใช้แนวทางลงโทษและสร้างสัตว์รู..."
ฉันว่าเขาอ่านว่า "ศัตรู"
คิดงั้นเหรอ งั้นฉันว่าเธออ่านเลยมะ
"กระบวนการยุติธรรมทางอาญา ใช้แนวทางลงโทษ..."
- มีข่าวอะไรไหม - ฉันลองโทรอีกครั้ง ไม่มีใครตอบเลย
หาจังหวะระหว่างที่เขาไปเรียน
กับการซ้อมฟุตบอลของฮูลิโอ หรือวิชากายภาพบำบัดของเบนนี่ไม่ได้
แต่พวกนั้นพยายามอยู่
แล้วลอร์เดสก็ช่วยโทรด้วย
- ฟลาคาเจอแม่ฉันรึเปล่า - เจอ แต่...
อย่าเปิดหน้าต่างจนกว่าจะพร้อมเสิร์ฟ
เดี๋ยวโดนมุง
ห้ามไปรวมกันตรงนั้น กลับมา
วันนี้โมเรลโลไม่มา เราอยากได้คนช่วย พวกนี้เคยทำงานกับฉัน
ฉันให้ได้คนเดียว แต่ไม่ได้ค่าจ้างนะ
ฉันเข้าใจว่าพวกนี้ไม่ยอมทำงาน ถ้าทำแล้วจะไม่ได้อะไร
แปลกใจตรงไหน
- เธอไป - ฉันไปเอง
ไม่ต้องขอบคุณ
โมเรลโลไปไหน อย่าบอกนะว่านางอยากขัดส้วมมากกว่า
จินเจอร์บอกว่าป่วย
ฉันถามว่าป่วยอะไร นางก็บอกว่า "แม่แก"
ได้ข่าวว่าจะรักษาต้องหักหัวแม่เท้าเลยนะ น่าสงสาร
ไม่ๆ เธอคิดว่าเขาเป็นโรคหัวแม่เท้าเก
นี่คือ "แม่แก" แบบ "ไม่ใช่เรื่องของแม่แก"
ระวังไก่...
นี่ จะบริการกันได้รึยัง
ใช่ ฉันอยากทำมากเลย อยากบริการเธอ
อกไก่!
โย่ เธอเจอแม่ฉันแล้วใช่มะ เธอเป็นฮีโร่ของฉันเลย
รู้อะไรมั้ย มันฝรั่งนี่อาจมาจากแคนาดา
หรือไอร์แลนด์หรือประเทศอื่น แต่ก็ไม่มีใครสน
ไม่มีใครบอกว่า "ส่งมันฝรั่งนี้กลับไปแคนาดา ที่ซึ่งมันไม่รู้จักใครสักคน
เพราะไม่มีสูติบัตร"
นั่นจะเป็นเรื่องงี่เง่า
และเสียดายมันฝรั่งที่เหมือนเพื่อนซี้ ที่ตลก ฉลาด เซ็กซี่มาก
เดี๋ยว ฉันคือมันฝรั่งนั่นเหรอ
ทำไมกระดาษแผ่นเดียวถึงสำคัญขนาดนั้น
ทำไมนั่นถึงเป็นสิ่งที่บอกว่า เราเป็นชาวอเมริกันรึเปล่า
แล้วไม่ใช่การรู้เนื้อเพลง "ติ๊กต่อก"
หรือการทำไฮไลท์หน้าเป็นริ้ว แบบที่ทำแล้วจะดูเซ็กซี่เป็นบ้า
โดยที่ไม่ดูเหมือนกะหรี่เจอร์ซีย์
ฉันยอมเสียเธอไปอีกไม่ได้
เธอไปช่วยงานที่หน้าต่างดีกว่า ไปสิ
เกิดอะไรขึ้น บอกฉันมา
แม่ของเธอบอกว่าเธอเกิดที่โคลอมเบีย
และการจะช่วยเธอออกจากที่นี่ จะยากกว่าที่เราคิด
ยังไงนะ
แม่โกหกฉันเหรอ
แต่ฉันไม่เคยอยู่ที่อื่นมาก่อนเลยในชีวิต
อ้อ แน่สิ แม่โกหกฉัน
เพราะแม่เป็นอีดอกงี่เง่าเห็นแก่ตัวตอแหลที่สุด
แม่ของเธอหนีจากสถานการณ์เลวร้าย
เพื่อให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น
ไม่ว่าเธอจะทำพลาดแค่ไหน ฉันแน่ใจว่าเธอพยายามสุดความสามารถแล้ว
เธอจะมารู้อะไรเรื่องนั้น
หวัดดี
- งานเสร็จรึยัง - เสร็จแล้ว
ร้อนจัง นึกว่าวันนี้จะใช้เงินเปลือง แล้วขึ้นแท็กซี่กลับบ้านหน่อย
ใช่! วันนี้เรียกแท็กซี่ได้
โอเค ดีมาก เธอไม่ควรจะเดินมากไปในอากาศร้อนๆ
ถูกของเธอ
นี่ ไปแวะร้านนวดไทย ที่เขานวดบ่าได้สุดยอดกันมั้ย
เกิดอะไรขึ้น ถูกหวยหรือไง
ไม่ มันดีกว่านั้นอีก
นี่ ถ่ายรูปให้หน่อย
ฉันอยากจำวันนี้เอาไว้
- ถ่ายรูปเหรอ - ใช่
โอเค
แต่ถ่ายให้เห็นป้ายด้วยนะ
- โอเคนะ - โอเค
- ป้ายนั้นเหรอ - ใช่ เป็นไง
ขอเวลาเดี๋ยว ดูก่อน
- ถ่ายให้ติดป้ายด้วยนะ - เออ เห็นป้ายแล้ว
ดี! ขอบใจจ้ะ
- เดาสิ - อะไร
ที่นี่จะกลายเป็นร้านของฉัน
คุณจอร์จอยากเกษียณ เขาเสนอให้ฉันเป็นหุ้นส่วนเขา
เท่ากับเขาจะยกธุรกิจของเขา ให้เธอส่วนหนึ่งงั้นเหรอ
ฉันไม่เข้าใจ
เปล่า ฉันซื้อครึ่งหนึ่งตอนนี้ แล้วในที่สุดก็จะได้ซื้ออีกครึ่งหนึ่ง
แต่นั่นต้องใช้เงินหลายพันเหรียญ
เธอไม่มีเงินขนาดนั้น
ฉันจะใช้เงินที่เก็บไว้
แล้วเขาก็บอกว่าที่เหลือ ให้ฉันจ่ายด้วยเงินเดือนก็ได้
ฉันนึกว่าเธอเก็บเงินนั้นไว้ซื้อห้องชุด
แล้วลูกสาวสองคนของเธอล่ะ
มันจะใช้เวลานานกว่าเดิม
แต่ฉันจะซื้อห้องชุดในย่านที่ดีกว่าเดิมได้
อย่าถือเลยนะ
แถวบ้านฉันก็มีคนดีๆ คนขยันทำงาน
ฉันรู้ ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น! แต่มันไม่ใช่ย่านที่ดีที่สุดสำหรับเด็กๆ
ตอนนี้ฉันจะสามารถจ่ายค่าห้อง ในย่านที่ปลอดภัยจริงๆ และมีโรงเรียนเยี่ยมๆ
แต่ไม่ใช่ตอนนี้นะ กลอเรีย
ต้องอีกหนึ่งปี หรือนานแค่ไหน สองปี สามปี อีกนานแค่ไหนล่ะ
เด็กๆ ไม่เข้าใจคำว่า "ย่านปลอดภัย" หรือ "โรงเรียนเยี่ยมๆ" หรอก
พวกนั้นต้องการแม่
มันจะมีประโยชน์อะไร ถ้าฉันมอบชีวิตที่ดีกว่าเดิมให้พวกเขาไม่ได้
ฉันนึกว่าเธอจะดีใจกับฉันด้วย
จะบอกให้นะ ตอนนี้เธอไม่ควรตัดสินใจอะไร
ทำไมล่ะ
แท็กซี่!
ลอร์เดส ทำไมล่ะ เพราะฉันท้องเหรอ
ใช่ เพราะเธอท้อง
และเพราะเธอเลือกผู้ชายที่จะไม่ยอมอยู่ต่อ
- ช่วยเลี้ยงลูกอีกแล้วด้วย! - แล้วนั่นเป็นความผิดฉันเหรอ
จะมามั้ย
ฉันว่าเธอไม่ควรยืนนาน
ฉันจะเดินกลับ
ฉันรู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับฉัน
และครอบครัวของฉัน
ฮัลโหล
ว่าไง เมียจ๋า
อเล็กซ์! โทรมาได้ยังไง ทุกอย่างเรียบร้อยรึเปล่า
ใช่ โอเคดี ฉันอยู่ในห้องขัง
ไม่มีใครได้ยินหรอก ครีชก็หลับเป็นตาย
เธอมีมือถือเหรอ
ใช่ ฉันได้มือถือมาแล้ว
เพราะฉันจำเป็นต้องคุยกับเธอ โดยที่ไม่มีใครแอบฟัง
อเล็กซ์
ฉันไม่ได้โกรธหรอก
อันที่จริงคือฉันกังวลสุดๆ
แต่ฉันแน่ใจว่าสิ่งที่ฉันคิดไปเอง มันต้องแย่กว่าเรื่องจริงไปมากๆ แน่ๆ
แย่กว่าถูกบีบให้ขายเฮโรอีนให้เฮลแมนเหรอ
- ล้อเล่นรึเปล่า - ได้ก็ดีสิ
แต่ข่าวดีก็คือตอนนี้ฉันไม่ได้ทำแล้ว
โอเค ดี เยี่ยมเลย ที่ตอนนี้เธอไม่ได้ขายเฮโรอีนแล้ว
แมคคัลเลอห์ช่วยให้ฉันหลุดบ่วงได้
แต่ฉันต้องขายที่ชาร์จแบตมือถือให้นาง
คือมันก็ยังห่วยแตก แต่อย่างน้อย ก็ไม่ใช่เฮโรอีนแล้วก็ไม่ใช่เฮลแมน
และเพราะงั้นฉันถึงได้มีเงินพอมาซื้อมือถือ
มาเล่าเรื่องสนุกๆ นี่ให้เธอฟัง
ไพเพอร์
ฉันยังอยู่ แค่กำลังคิดอยู่
ขอโทษนะ ฉันไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนี้
แต่ถ้าเราจะประคองความสัมพันธ์นี้ให้รอด
เราจำเป็นต้องซื่อตรงต่อกันและกัน
ถ้าเราจะประคองความสัมพันธ์นี้ให้รอด สักวันเธอจะต้องออกจากคุก
เธอบอกว่าจะไว้ใจฉันไง
คิดว่าถ้าฉันมีทางเลือกอื่น ฉันจะทำเรื่องแบบนี้หรือไง
เฮลแมนเอาเฮโรอีนยัดลงคอฉัน หมายความว่าฉันต้องกลืนลงไป แล้วก็อึออกมาเลย
รู้มั้ยว่านั่นมันอันตรายแค่ไหน
เพราะงั้นจะมาโกรธฉันไม่ได้นะ
อเล็กซ์ นั่นมันเลวร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้มาก นั่นมันทำร้ายร่างกาย
ใช้อำนาจโดยไม่ชอบ บีบบังคับ
เรายื่นคำร้องหรือฟ้องหรือ...
ใช่ ยื่นแล้ว สุดท้ายเลยต้องขายของเถื่อนให้แมคคัลเลอห์
ในนี้มีแต่คนใจซื่อมือสะอาดทั้งนั้น
- เราต้องทำอะไรได้สักอย่างสิ - ไม่มีหรอก
เธอช่วยฉันไม่ได้ ฉันก็แค่จำเป็นต้องบอกเธอ
ฉันไม่รู้จะตอบยังไงเลย
งานเป็นยังไงบ้าง ห่วยมาก
อยากเล่าให้ฉันฟังมั้ย
พ่อฉันไม่ยอมให้ฉันไปหาเธอวันศุกร์
โธ่ บิล ให้ฉันส่งคนไปเล่นงานเขามั้ย
ขอโทษนะที่ฉันไปหาเธอไม่ได้
อย่างน้อยตอนนี้เราก็คุยกันได้แล้ว
ใช่ อย่างน้อยก็ยังคุยกันได้
นี่ชั้นเรียนจีอีดี เธอไม่ได้สมัครไว้
ฉันรู้ โรงเรียนมันห่วยแตก
มีหลักสูตรอะไรอย่างอื่นอีก
ดูเหมือนวิชาเดียวที่เธอยังไม่ได้ลองคือ วิชาถักโครเชต์
อีกครึ่งชั่วโมงจะเริ่มเรียนที่ฟลอริดา
ให้ตาย ประเด็นคืออยากจะออกมาจากฟลอริดา
โรงเรียนมันห่วยแตกจริงๆ
ยินดีที่ได้รู้จัก คุณ...
ทิฟฟานี คือว่า ด็อกเกตต์
โอเค เชิญเลย คุณทิฟฟานี ด็อกเกตต์
มาคุยกันว่าทำไมโรงเรียนถึงห่วยแตก
ทุกคน
โรงเรียน
เรามาอยู่ตรงนี้เพราะเรื่องนี้เนอะ
ทำไมโรงเรียนถึงห่วยแตกขนาดนั้น
(เจ็ดชั่วโมงเฮงซวยในชีวิต)
ใครตอบได้บ้าง
ไม่เอาน่ะ พวกคุณต้องเกลียดอะไรสักอย่าง ไม่งั้นคงเรียนจบมัธยมแล้ว
การบ้าน
สอบ
ที่จริงฉันชอบไปเรียนนะ แต่สถานการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมของฉัน
ทำให้ฉันต้องลาออกมา หาเงินเลี้ยงตัวเอง เพราะงั้น...
โอเค งั้นก็ยินดีที่คุณมาเรียนกับเราที่นี่
ครูที่คิดว่าพวกเขาอยู่เหนือเรา
โอเค หวังว่าเราจะเปลี่ยนเรื่องนั้นได้
ครูที่พูดว่าจะเปลี่ยนแปลงอะไร
หัวไวนะ คุณด็อกเกตต์
แต่ฉันก็ไม่ชอบอ่านหนังสือ
ไม่ชอบเลข วิทยาศาสตร์ การเขียน เครื่องคิดเลข เสียงชอล์กขูดกระดาน
แล้วก็ไม่ชอบที่โรงเรียนกลิ่นเหมือน พิซซ่าถาดเหลี่ยมแฉะๆ เจือความเศร้า
ขอบคุณมาก มีคนอื่นอยากตอบอีกมั้ย
พวกอีดอกนึกว่าน่ารักตายห่ะ
โอเค ส่วนตัวแล้ว ผมชอบเรื่องนั้นเกี่ยวกับโรงเรียน แต่...
มาคุยเรื่องประโยคนั้นกัน
แบบนี้คือวิธีที่คนพูดกัน
(พวกอีดอกนึกว่าน่ารักตายห่ะ)
ฟังดูดี
แล้วก็เข้าท่า หมายความว่ามัน สามารถสื่อสารความคิดของผู้พูด
แต่ถ้าจะสอบจีอีดีให้ผ่าน
พวกคุณจะต้องสามารถอ่านและเขียน ภาษาอังกฤษตามมาตรฐาน
หมายถึงภาษาอังกฤษของคนขาว
ก็ มีคนขาวตั้งเยอะ ที่ไม่คล่องภาษาอังกฤษมาตรฐาน
แต่คุณก็ตั้งข้อสังเกตได้ดี
ทีนี้ ใครบอกได้บ้างว่า จะเขียนประโยคนี้ให้ถูกไวยากรณ์ต้องทำยังไง
พวกอีดอกทองนึกว่าน่ารักตายโหง
พวกอีดอกทองที่นึกว่าตัวเองน่ารักตายโหง
ดี "พวกอีดอกทอง ที่นึกว่าตัวเองน่ารักตายโหง" แต่...
นี่ จะมาเข้าเรียนเหรอ ไม่มีคำว่าสายเกินไปสินะ
ขอคุยข้างนอกหน่อย
นั่นแหละ
เดย์อาร์ เดย์อาร์ ที-เอช-อี-วาย-อะพอสโทรฟี-อาร์-อี
ดี
นี่ ขอโทษนะ เมื่อกี้ไม่ได้จะหาว่าแก่
บางทีปากกับสมองก็ไม่สัมพันธ์กัน อย่างที่ควรจะเป็น
เหมือนกับผมเคยบาดเจ็บทางสมองหรือ...
เวร
เริ่มใหม่ละกัน ไม่เจอคุณมาพักใหญ่นะ
อาจเพราะฉันถูกขังเดี่ยวมานานมากไง
ขอแก้ตัว คุณห้ามผมไม่ให้ไปเยี่ยมเอง
ฉันรู้ว่าคุณแอบเอามือถือเข้ามา ฉันจำเป็นต้องให้คุณเอาเข้ามาให้เครื่องหนึ่ง
ให้ตาย ผมนึกว่าคุณ เป็นคนดีแบบไม่ยอมทำผิดอะไร
จะเอามือถือเข้ามาให้ฉันมั้ย
แน่นอน
ได้สิ แล้วเพราะเป็นคุณ ผมจะมีส่วนลดให้อย่างงาม
สัก 500 เหรียญเป็นไง
จริงด้วย เหมือนคุณบาดเจ็บทางสมองมา
หรือฟรี ให้ฟรีก็ได้
เอาเครื่องที่มีเน็ตด้วยนะ ไม่ใช่ไอ้มือถือฝาพับห่วยแตก
- สวัสดี - กลอเรีย
แม่ พระเจ้าอวยพร
ขอพระเจ้าอวยพรลูกเหมือนกัน
สาวๆ เก็บของรึยัง
พรุ่งนี้หนูหยุดงานนะ จะได้ไปรับพวกเธอที่สนามบิน
กลอเรีย แม่ไม่รู้จะบอกลูกยังไง แต่...
สาวๆ ตัดสินใจว่าไม่อยากไป
เกิดอะไรไป พวกนั้นกลัวเครื่องบินเหรอ
หนูรู้ว่าพวกเธอคงกลัวเรื่องจะหาเพื่อนใหม่
- คงต้องปรับตัวอีกเยอะ - ไม่ใช่...
มันมากกว่านั้น
โอเค ให้หนูคุยกับเซซี่หน่อย
ถ้าแกโตพอที่จะตัดสินใจเองแล้ว
แกก็ต้องโตพอที่จะบอกแม่เขาเอง
ฮัลโหล
เซซี่ เป็นอะไรไป
ลูกจะต้องชอบที่นี่แน่ๆ แม่สัญญา ไม่ต้องกลัวหรอกนะ
ไม่ได้กลัว
งั้นมันเรื่องอะไรกัน
แม่รู้ว่าแม่ใช้เวลานานกว่าที่บอก
แต่ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ
แม่แทบรอให้ลูกกับเอลลี่ ได้เจอน้องชายของลูกไม่ไหว
เราไม่ไปค่ะ กลอเรีย
ไม่ได้ ต้องมา เซซี่
เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ฉันเป็นแม่ของเธอนะ
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - ตั้งแต่ตลอดมา
ทุกอย่างที่ฉันทำที่นี่ ฉันก็ทำเพื่อเธอ
ฉันต้องจากมาเพื่อให้เธอมีโอกาส
- แล้วตอนนี้... - ไม่
แม่ไม่จำเป็นต้องไป นั่นคือทางเลือกของแม่
และนี่คือทางเลือกของหนูกับเอเลน่า
เราไม่ไป
ได้เวลาเลิกงานแล้ว สาวๆ ผ่านกันไปได้อีกวัน
หนูสแกนเร็วกว่ากำหนดไปสองกล่อง
- นี่อะไร - อะไรคืออะไร
ทำไมมีปากกาอยู่ในถังขยะ
ก็ถ้าเขียนไม่ออกหนูก็โยนทิ้ง
ได้ลองก่อนรึเปล่า
ลองแล้วถึงได้รู้ไงว่าเขียนไม่ออก
ถ้ามันใช้ไม่ได้แล้วก็ต้องทิ้งสิ
เธอจะโยนปากกาพ่อทิ้งทีละครึ่งหนึ่งไม่ได้
ไม่ได้เหรอ หนูโยนปากกาแท่งละ 29 เซ็นต์ ที่เขียนไม่ออกทิ้งก็ไม่ได้
หนูโคตรเบื่อการที่ใครๆ มาบอกว่า หนูทำอะไรไม่ได้
หนูพูดถึงชีวิตจริงๆ ของตัวเองก็ไม่ได้ ดื่มเหล้าก็ไม่ได้
เข้าไปที่บาร์แล้วดูคนอื่นดื่มก็ไม่ได้
อยู่นอกบ้านหลังห้าทุ่มก็ไม่ได้
ดูเหมือนจะอยู่ใกล้เด็กคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติ ก็ไม่ได้ตลอดเวลา
- ฟังเพลงก็ไม่ได้ - ไพเพอร์ ลูกกำลังตีโพยตีพาย
ตีโพยตีพายก็ไม่ได้ ทำอะไรได้บ้าง
ใจเย็นๆ อย่าโมโห
หนูโมโหอเล็กซ์ก็ไม่ได้ โมโหพ่อก็ไม่ได้
ไปฉี่ใส่ถ้วยช้าก็ไม่ได้ ไม่งั้นพวกนั้นจะจับหนูเข้าคุกอีก
ไม่ต้องห่วง นี่ห้าโมงสองนาที หนูไม่ได้ออกก่อนแม้แต่วินาทีเดียว
นึกแล้วว่าต้องเป็นบำบัดคนติดยา
นี่ ยัยหนู ดีขึ้นรึยัง
เมื่อวานพวกเราคิดถึงเธอ ที่ลานไอซ์สเก็ตเมื่อวานนะ
อ๋อ ฉันแค่ปวดหัวนิดหน่อยน่ะ ตอนนี้โอเคแล้ว มานี่สิ
เชื่อเขาเลยมั้ย
สเตอร์ลิงน้อยกลับบ้านจากเอ็นไอซียูแล้ววันนี้ นี่มันยอดเลย ยินดีด้วยนะ
รู้ตัวอีกทีเขาจะกลายเป็นวัยรุ่นหน้ามัน
แล้วเธอก็ต้องออกไปซักถุงเท้าเหม็นๆ ให้เขา
รู้มั้ยฉันจะตั้งบัญชีอินสตาแกรมให้เขา ตอนนี้เมื่อถอดสายออกหมดแล้ว
คิดว่าบรรยายรูปนี้ว่าอะไรดี
"ร็อกก้า-บ๊ะ-บัย ไอ้เด็กบ้าทั้งหลาย!"
"ลาก่อน ไอ้ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เจอกันได้ในช่องความเห็น"
แล้วต้องใส่แฮชแท็กด้วยรึเปล่า
- ก็ต้องใส่แฮชแท็กอยู่แล้ว - โอเค
ต้องติดแฮชแท็ก
นี่อาจทำให้พวกเธอประหลาดใจ แต่ฉันเคยมีความโกรธในใจเยอะมาก
แล้วฉันก็เจอประสบการณ์เฉียดตาย จากเบธ
มันไม่สำคัญหรอกว่า มันมาจากสวรรค์หรือจากคน
แต่มันทำให้ฉันรู้ตัวว่าเรื่องเฮงซวยนั่น นำไปสู่เกมคิกบอลที่โคตรสนุกได้
ซึ่งไม่มีใครโดนฆ่าตาย ถ้าเราแค่พยายามเป็นคนดี
ขอบคุณที่แบ่งปัน
ฉันจึงดีใจจริงๆ ที่ฉันมาอยู่ตรงนี้
ไม่ใช่แค่เพราะจะได้ออกไปสันทนาการเพิ่ม
คือฉันก็ไม่แน่ใจหรอกว่า ชั้นเรียนนี้จะช่วยอะไรฉันได้รึเปล่า
แต่ฉันอ่านเจอในแผ่นพับอันนี้ว่า
"รับสิ่งที่อยากรับไปและทิ้งที่เหลือเอาไว้"
ก็เหมือนแอบขโมยของในห้างนะ แต่ทำดี
ผมว่าชั้นเรียนนี้จะเป็นประโยชน์แน่ๆ
สำหรับทุกคนที่พร้อมเปิดใจที่จะทำเพื่อตัวเอง
เชิญเลย
ทีนี้ ผลัดกัน เราจะผลัดกันอ่านจากบทต่อไป
ผมจะเริ่มก่อนนะ
"อาชญากรรมคืออะไร
เราสร้างกฎมาเพื่อเป็นเครื่องชี้นำพฤติกรรมเรา
เพื่อจะได้อยู่ร่วมกับคนอื่นได้อย่างสันติ
แต่บางครั้ง ชีวิตของเราก็กดดันต่อต้านกฎนั้น
กฎเกณฑ์ต่างๆ ดูบีบคั้นไร้เหตุผล
บางครั้ง เรามาถึงจุดขัดแย้ง
ระหว่างความจริงทางอารมณ์ของเรา กับสิ่งที่สังคมเรียกร้องจากเรา
เราจึงแสดงออกในแบบที่ทำร้ายตัวเอง หรือทำลายคนอื่นหรือสิ่งของของพวกเขา
อาชญากรรมคือจุดแตกหัก
บางครั้งเราอยู่ในด้านของเหยื่อ
แต่บางครั้งเราก็เป็นฝ่ายกระทำ
ความยุติธรรมคือการซ่อมแซมจุดแตกหักนั้น
แต่บางครั้ง เราก็ไม่สามารถ มองเห็นวิธีชดเชยได้อย่างชัดเจน
และความยุติธรรมก็ดูเป็นสิ่งที่ไกลเกินเอื้อม"
"รัฐลงทุนกับการปกป้องประชากรของตน
แต่รัฐก็เป็นสถาบันที่ประกอบขึ้นด้วยประชากร"
(อิสรภาพเพื่อผู้อพยพ)
"คนที่อาจผิดพลาดหรือมีอคติได้
ดังนั้นบางครั้งระบบ ที่ออกแบบมาเพื่อปกป้องเรากลับล้มเหลว
บางครั้ง ระบบที่ใหญ่กว่านั้น เช่นโชคชะตาหรือสถานการณ์รอบด้าน
กลับเป็นสิ่งที่ ทำให้เราต้องเจอสถานการณ์ลำบาก"
(เอเลน่า เมนโดซา)
"เราต้องตัดสินใจอะไรยากๆ แบบที่คนอื่นไม่อาจเข้าใจ
บางครั้งเราก็กลายเป็นคนอื่น
ที่ไม่เข้าใจว่าทำไม ใครบางคนถึงทำสิ่งที่เขาทำไป
หรือทำไมเราจึงต้องมาใช้กรรม จากการกระทำของพวกเขา
บ่อยครั้ง เราไม่มีความสามารถ ที่จะจัดการกับความวุ่นวายในชีวิต"
(ค้นหา) (เด็กทารกผิวขาว ผมดำ น่ารัก)
"บ่อยครั้ง เราไม่มีทางจะเตรียมใจ รับความตกใจและผิดหวัง
แต่ถ้าเราตั้งใจเบือนหน้าหนี สิ่งที่เรารู้สึกว่ามันยากเกินจะทำใจรับได้
นั่นเท่ากับเราปล่อยให้สิ่งที่เราอยากหลีกเลี่ยง กลายเป็นเครื่องกำหนดตัวเราเอง"
(โพสต์ใหม่ - วันแรกแห่งอิสรภาพ!) (#กลับบ้านเรา #เด็กอะไรน่ารักที่สุด)
"ไม่มีใครหนีจากชีวิตนี้ไปได้ โดยไม่เคยประสบกับความเจ็บปวดหรืออยุติธรรม
และบางคนก็ต้องเจอความทุกข์ยากมากกว่าคนอื่น
เราอาจรู้สึกเหมือนไม่มีทางออก
อาจรู้สึกสิ้นหวัง รู้สึกราวกับไม่มีใครสนใจ
เราจะกอบกู้ความยุติธรรมคืนมาได้อย่างไร ในโลกที่ไร้ความยุติธรรมหนักหนาเช่นนี้
เราจะต้องทำอย่างไร เมื่อไปถึงจุดที่ เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ
ไม่มีคำตอบง่ายๆ หรอก
การลงโทษก็ไม่ใช่คำตอบ การยอมแพ้ก็ไม่ใช่คำตอบ
เราต้องหาคำตอบของตัวเอง
และเราอาจรู้สึกว่ามันเกินกำลังของเรา
แต่สิ่งแรกที่เราต้องทำคือต้องเริ่มพยายาม"