1
00:00:06,006 --> 00:00:07,924
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)

2
00:01:25,877 --> 00:01:30,507
ขอต้อนรับสู่ครัวของศูนย์กักกันไอซ์
แห่งโพลีคอนนะ สาวๆ

3
00:01:30,590 --> 00:01:33,510
ข้างนอกนั่นมีผู้ถูกกักกัน 75 คนที่รอกินข้าว

4
00:01:34,177 --> 00:01:36,012
ส่วนใหญ่ไม่พูดภาษาอังกฤษ

5
00:01:36,096 --> 00:01:39,015
แต่ทุกคนพูดภาษาฮังการี เพราะงั้นก็จัดการให้ไว

6
00:01:39,099 --> 00:01:40,308
ใครเป็นคนคุม

7
00:01:42,769 --> 00:01:43,937
ฉันจะเริ่มเอง

8
00:01:45,730 --> 00:01:47,857
- เธอเคย...
- ใช่ ฉันเคย

9
00:01:47,941 --> 00:01:50,443
อยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์นี่กับเธอเลย เรซนิคอฟ

10
00:01:50,527 --> 00:01:51,486
ไปไหนไม่พ้น

11
00:01:53,363 --> 00:01:56,032
นี่ อยากเป็นคนหั่นมั้ย

12
00:01:58,118 --> 00:02:01,204
เดี๋ยวฉันช่วย มันงานทำสองคนเนอะ

13
00:02:01,287 --> 00:02:02,622
โอเค ไหนดูซิ

14
00:02:04,040 --> 00:02:08,545
มีผักกระป๋องหมดอายุ

15
00:02:09,879 --> 00:02:13,675
เนื้อสัตว์เทียมหมดอายุ

16
00:02:15,093 --> 00:02:18,429
หัวหอมที่งอกแล้วแล้วก็กระเทียมเหี่ยวๆ

17
00:02:18,513 --> 00:02:20,932
โอเค ฟังนะ อย่างน้อยข้าวก็ดูดีอยู่

18
00:02:21,015 --> 00:02:25,061
ลอร์นา ปอกกระเทียม ตัดส่วนที่เน่าออก

19
00:02:25,854 --> 00:02:28,523
ฟลาคา ไปต้มน้ำเตรียมหุงข้าว

20
00:02:29,149 --> 00:02:30,900
ฉันรู้ว่าพวกนี้เป็นเด็กไม่ดี

21
00:02:30,984 --> 00:02:33,820
แต่จะให้เด็กโตต้องกินอะไรมากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ

22
00:02:33,903 --> 00:02:37,907
นี่ไม่ใช่สถานกักกันเด็ก เธอจ๋า
มันเป็นสถานกักกันอีกอย่างหนึ่ง

23
00:02:37,991 --> 00:02:39,450
ใช่ สถานกักกันผู้อพยพ

24
00:02:40,034 --> 00:02:42,370
นี่ อยากมาอยู่ในอเมริกามั้ย

25
00:02:42,453 --> 00:02:46,958
ผิวขาวรึเปล่า จะดีถ้าเป็นชาวยุโรปตะวันตก
หรือชาวออสเตรเลียผิวขาว

26
00:02:47,041 --> 00:02:48,877
ถ้าไม่ใช่ รอตรงนี้ก่อน

27
00:02:48,960 --> 00:02:51,754
แล้วกินเนื้อสังเคราะห์หมดอายุ
ที่ให้นักโทษมาทำ

28
00:02:51,838 --> 00:02:53,464
ขอต้อนรับสู่อเมริกา

29
00:02:53,548 --> 00:02:57,886
เออ มันก็ดีกว่าเกาะเอลลิสที่ปล่อยทุกคนเข้ามา

30
00:02:57,969 --> 00:03:00,263
- แบบว่า ดูตอนนี้สิ
- ใช่ ดูตอนนี้สิ

31
00:03:00,346 --> 00:03:05,268
เธอก็อยู่ตรงนี้เพราะครอบครัวเธอ
เข้ามาผ่านทางเกาะเอลลิสเหมือนกัน

32
00:03:05,351 --> 00:03:07,854
สมัยที่การคิดว่าอเมริกา
จะกลายเป็นรัฐบาลฟาสซิสต์

33
00:03:07,937 --> 00:03:12,901
โดยมีพรรคปกครองพรรคเดียว
ภายใต้เผด็จการหัวรุนแรงยังเป็นเรื่องคาดไม่ถึง

34
00:03:14,319 --> 00:03:16,404
ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปเยอะเนอะ

35
00:03:17,906 --> 00:03:20,575
เธอต้องผ่านศูนย์กักกันรึเปล่า

36
00:03:20,658 --> 00:03:23,036
ตอนที่มาจากเปอร์โตริโก

37
00:03:23,703 --> 00:03:27,123
ฉันเป็นประชากรอเมริกัน
เปอร์โตริโกเป็นส่วนหนึ่งของอเมริกา

38
00:03:27,207 --> 00:03:31,502
มันเป็นเมืองชั้นนอกที่ยากจน
เต็มไปด้วยอาหารอเมริกาใต้และมีงานจำกัด

39
00:03:31,586 --> 00:03:32,962
แต่ก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของอเมริกา

40
00:03:33,046 --> 00:03:34,589
ฟังดูเหมือนย่านบรองซ์เลย

41
00:03:35,173 --> 00:03:38,009
โอเค ทางนี้เป็นไงบ้าง

42
00:03:38,092 --> 00:03:41,679
เรากำลังใช้วิธีการหั่นอย่างละเอียด

43
00:03:41,763 --> 00:03:43,223
โอเค มานี่ ดู

44
00:03:43,306 --> 00:03:46,184
โอเค ตัดหัวนะ

45
00:03:46,267 --> 00:03:49,103
ตัดท้าย หั่นครึ่งแล้วลอกเปลือก

46
00:03:50,480 --> 00:03:52,023
โอเคนะ แล้วซอยไป

47
00:03:52,106 --> 00:03:55,068
กดปลายมีดเอาไว้ พยายามอย่าร้องไห้

48
00:04:01,950 --> 00:04:03,952
กลอเรีย อย่ามาคอยจ้อง

49
00:04:04,035 --> 00:04:07,789
แล้วเอามันฝรั่งที่หั่นแล้วไปต้มซะ
จะได้ไม่ดำซะก่อน

50
00:04:08,581 --> 00:04:10,708
โอเค ฟังดูเป็นไอเดียที่ดี

51
00:04:11,501 --> 00:04:12,710
นิคกี้หั่นให้เสร็จ

52
00:04:13,253 --> 00:04:17,048
ให้เป็นชิ้นเล็กๆ นะ อย่าขี้เกียจแล้วหั่นชิ้นใหญ่

53
00:04:18,383 --> 00:04:19,384
เธอ...

54
00:04:21,135 --> 00:04:22,470
เริ่มผัดหัวหอม

55
00:04:22,553 --> 00:04:24,722
ลอร์นา เอากระเทียมมาให้ฉัน

56
00:04:51,374 --> 00:04:52,417
ให้ตาย

57
00:05:00,133 --> 00:05:02,176
พวกนั้นดูหลอนจนดูไม่ได้เลย

58
00:05:04,220 --> 00:05:06,639
เหมือนห้องที่เต็มไปด้วยคนที่เพิ่งดูเดอะริงมา

59
00:05:07,181 --> 00:05:09,851
ฉันผิดมั้ยที่แอบหวังว่าพวกนั้นจะเป็นผู้ชาย

60
00:05:13,062 --> 00:05:15,231
ฉันผิดมั้ยที่หวังว่าจะไม่ใช่

61
00:05:15,315 --> 00:05:18,151
โอเค ทุกคน มาเข้าแถวได้ อาหารเสร็จแล้ว

62
00:05:22,613 --> 00:05:23,573
กินให้อร่อยนะ

63
00:05:25,241 --> 00:05:26,242
สวัสดี กินให้อร่อย

64
00:05:32,623 --> 00:05:33,666
เอาเลย

65
00:05:38,129 --> 00:05:42,300
โอเค คุณต้อง...
คุณต้องเดินต่อไป ขอร้องล่ะ

66
00:05:44,344 --> 00:05:47,305
โอ๊ย ตาย เธอมาทำอะไรที่นี่

67
00:05:47,388 --> 00:05:50,933
บลังกา มาทำอะไรที่นี่
ฉันนึกว่าเธอได้ออกจากคุกแล้ว

68
00:05:52,060 --> 00:05:53,061
ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน

69
00:05:54,354 --> 00:05:58,858
พวกนั้นส่งตัวฉันไปหลายที่
มันเป็นกับดักจากข้อหาจลาจล

70
00:05:58,941 --> 00:05:59,942
เร็วเข้า! หิวนะเว้ย!

71
00:06:00,068 --> 00:06:01,819
หุบปาก นี่กำลังเจอเพื่อนเก่า

72
00:06:01,903 --> 00:06:02,987
โอเค

73
00:06:03,071 --> 00:06:04,447
เดี๋ยวนะๆ ฉันไม่เข้าใจ

74
00:06:04,530 --> 00:06:07,408
เอาไว้อธิบายทีหลัง แต่...

75
00:06:07,492 --> 00:06:09,035
ฉันอยากให้เธอช่วยหาดิอาโบล

76
00:06:09,118 --> 00:06:10,244
พระเจ้า!

77
00:06:10,328 --> 00:06:13,831
- โอ๊ย พระเจ้า!
- โอ๊ย พระเจ้าๆ

78
00:06:13,915 --> 00:06:17,502
นี่ ห้ามแตะตัวนักโทษ
ผู้อพยพ ห้ามแตะตัวผู้อพยพ

79
00:06:17,585 --> 00:06:19,337
ไปคุยกันทางโน้นไป เราจัดการเอง

80
00:06:20,588 --> 00:06:24,217
โอ๊ย นี่ฉันเมายาอยู่รึเปล่า
ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว

81
00:06:24,300 --> 00:06:27,637
- เธอดูร้อนมาก
- เอ่อ ก็ฉันยังเป็นฉัน

82
00:06:27,720 --> 00:06:29,764
ไม่ใช่ หมายถึงร้อนเหงื่อแตก

83
00:06:31,057 --> 00:06:33,935
ที่นี่เหมือนห้องล็อกเกอร์ร้อนชื้นตลอดเวลาเลย
แย่ที่สุด

84
00:06:34,018 --> 00:06:36,646
ฟลาคา เธอนึกไม่ถึงหรอก
เธอต้องช่วยให้ฉันออกไปได้นะ

85
00:06:36,729 --> 00:06:38,731
หมายความว่ายังไง ช่วยให้หนีเหรอ

86
00:06:38,815 --> 00:06:41,984
เปล่าๆ ฉันมาอยู่ที่นี่เพราะความผิดพลาด
เธอต้องหาตัวแม่ฉันให้เจอ

87
00:06:42,068 --> 00:06:44,612
บอกเขาว่าฉันรู้ว่าแม่โกรธ
แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน โอเคมะ

88
00:06:44,695 --> 00:06:45,822
มาเรีย รามอสที่อยู่ในไมอามี่

89
00:06:45,905 --> 00:06:47,490
โอเค ไม่ต้องห่วงนะ โอเคนะ

90
00:06:47,573 --> 00:06:49,492
ยิ่งกังวลเดี๋ยวหว่างคิ้วจะย่นเป็นเลข 11

91
00:06:49,575 --> 00:06:51,619
- โอเคๆ
- ฉันช่วยเอง

92
00:06:57,625 --> 00:06:59,127
สวัสดียามบ่าย ผู้คุมฮอปเปอร์

93
00:06:59,877 --> 00:07:02,338
ดีใจจริงๆ ที่เห็นคุณนะครับ คุณคาพูโต

94
00:07:02,422 --> 00:07:03,589
ขอเถอะ เรียกว่าโจก็ได้

95
00:07:04,382 --> 00:07:05,466
ได้เลย

96
00:07:06,634 --> 00:07:08,928
นึกแล้วว่ายัยเด็กนั่นต้องอยู่ไม่ยืด

97
00:07:09,011 --> 00:07:11,055
ผมประทับใจนะที่พวกนั้น
เรียกตัวคุณกลับมาเร็วขนาดนี้

98
00:07:11,139 --> 00:07:14,142
ได้ข่าวรึยังว่านางปิดแดนขังเดี่ยว
เหมือนชั่วโมงมือสมัครเล่นเลย

99
00:07:14,225 --> 00:07:17,061
ถ้าเมื่อวานนี้ผมไม่ได้อยู่
คอยช่วยยัยน่าสมเพชนั่น

100
00:07:17,145 --> 00:07:18,563
เรื่องมันอาจจะเละกว่านี้ไปแล้ว

101
00:07:18,646 --> 00:07:20,648
- งั้นก็ดีนะที่อยู่
- ใช่มั้ยล่ะ

102
00:07:20,731 --> 00:07:23,234
รู้มะ นางคิดว่าการไปเรียนภาคค่ำ

103
00:07:23,317 --> 00:07:27,029
ที่มีคนสอนเป็นพลเรือนน่าสมเพช
จะทำให้นางเป็นผู้เชี่ยวชาญการบริหารคุก

104
00:07:27,113 --> 00:07:28,114
เชื่อเขาเลยมั้ยล่ะ

105
00:07:29,615 --> 00:07:32,326
อาจารย์คาพูโต ฮอปเปอร์

106
00:07:33,578 --> 00:07:36,122
อยากเข้ามาแสดงความคิดเห็นในนี้มั้ยล่ะ

107
00:07:36,205 --> 00:07:39,167
พัศดีกับผมกำลังจะคุยกันเรื่อง
โครงการให้การศึกษาแบบใหม่

108
00:07:39,250 --> 00:07:40,501
ผมมาเป็นอาสาสมัคร

109
00:07:40,585 --> 00:07:43,045
หวังว่าจะช่วยสนับสนุนสิ่งที่พวกคุณทำ
เพื่อช่วยผู้หญิงในนี้

110
00:07:43,129 --> 00:07:45,047
ผมมั่นใจว่าคุณมีความคิดเห็นที่มีคุณค่า

111
00:07:45,131 --> 00:07:46,340
ไม่ล่ะ ผมกลับไปทำงานดีกว่า

112
00:07:46,424 --> 00:07:48,259
ต้องมีคนคอยจับตาดูผู้ต้องขังพวกนี้

113
00:07:52,096 --> 00:07:54,974
ถ้าคิดอะไรได้ ฉันพร้อมรับฟังเสมอ

114
00:07:57,435 --> 00:08:01,564
ไม่เจอมาพักใหญ่ นึกว่าเลิกทำเรื่องพวกนี้แล้ว

115
00:08:01,647 --> 00:08:04,484
ไม่ได้หรอก โพลีคอนเป็นนายจ้างใหญ่ที่สุด
ในสามเคาน์ตี้แถวนี้

116
00:08:04,567 --> 00:08:06,569
และการมีลูกก็ต้องใช้เงินเยอะ

117
00:08:07,445 --> 00:08:11,699
เราอยากให้คิงได้มีน้องชาย
ทันทีที่วันดาเริ่มหายดี

118
00:08:11,782 --> 00:08:14,243
คุณก็มีลูกเหมือนกันเหรอ

119
00:08:15,912 --> 00:08:20,082
คุณโชคดีจังที่ได้เจอลูกทุกวัน

120
00:08:20,833 --> 00:08:23,878
ฉันคิดถึงเจ้าตัวน้อยของฉันมากเลย

121
00:08:23,961 --> 00:08:27,131
ฉันคิดตลอดเวลาเลยว่า
"เขาเป็นยังไงบ้าง เขาทำอะไรอยู่นะ"

122
00:08:27,215 --> 00:08:29,550
แต่ตอนนี้เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่หรอก

123
00:08:29,634 --> 00:08:34,889
เอาแต่นอนแล้วก็หายใจเบาๆ เข้า ออก

124
00:08:34,972 --> 00:08:39,268
คิงนอนกรนด้วยนะ น่ารักมากเลย
เหมือนเจ้าลูกหมูตัวน้อย

125
00:08:42,313 --> 00:08:46,442
"คิง" ชื่อสูงส่งมากเลยนะ

126
00:08:46,526 --> 00:08:50,363
ชอบจังที่ไม่ได้คิดจะตั้งว่าดยุคหรือเอิร์ล
แต่เอาตำแหน่งสูงที่สุดไปเลย

127
00:08:50,446 --> 00:08:52,949
คือตอนแรกจะตั้งชื่อว่าสก็อตต์จูเนียร์

128
00:08:53,616 --> 00:08:57,245
แต่ตอนที่เขาโผล่กระหม่อมออกมาจากท้องแม่
ผมก็คิดว่า "คำนี้ดีจังนะ"

129
00:08:57,328 --> 00:09:02,708
แถมเขาหัวใหญ่มาก
จนกระหม่อมออกมาไม่พ้นซะที

130
00:09:03,459 --> 00:09:08,339
ผมเลยนึกถึงภาพตอนที่เขาพุ่งออกมา
จากช่องคลอดที่ฉีกของแม่

131
00:09:12,593 --> 00:09:16,889
ขอโทษนะ
ผมไม่ค่อยได้คุยเรื่องตอนที่ลูกเกิดกับใคร

132
00:09:17,473 --> 00:09:19,183
ฉันเข้าใจว่าคุณพูดถึงอะไร

133
00:09:19,267 --> 00:09:24,105
หลังจากที่ฉันต้องผ่าคลอดฉุกเฉิน
ฉันพยายามจะลุกมาดูว่ามันพังแค่ไหน

134
00:09:24,188 --> 00:09:26,816
แต่ก็เพิ่งรู้ตัวว่าโดนใส่กุญแจมือกับเตียงผ่าตัด

135
00:09:27,650 --> 00:09:31,195
นั่นจะเป็นเรื่องขำๆ ที่สักวัน
จะเอาไว้เล่าให้สเตอร์ลิงฟังได้ใช่มั้ยล่ะ

136
00:09:32,780 --> 00:09:34,115
พวกเขาต้องให้เลือดฉันสองถุง

137
00:09:34,198 --> 00:09:37,159
ฉันเป็นไข้หนักมากแล้วก็นมบวมอย่างแรง

138
00:09:37,243 --> 00:09:39,453
ซึ่งก็เจ็บมากเลย

139
00:09:39,537 --> 00:09:42,248
แต่อย่างน้อยวินนี่ก็อยู่ เขาเลยได้เห็น

140
00:09:42,331 --> 00:09:44,917
นมที่กำลังมีน้ำนมมันมหัศจรรย์มากนะ

141
00:09:45,001 --> 00:09:46,252
แล้วตัวนมเองก็หวานมากเลย

142
00:09:46,335 --> 00:09:48,546
รสอย่างกับคอฟฟี่เมทรสเฟรนช์วานิลลา

143
00:09:48,629 --> 00:09:49,630
ใช่เลย

144
00:09:50,756 --> 00:09:52,592
ดูเหมือนลอร์นาหาคนคุย

145
00:09:52,675 --> 00:09:55,011
ที่อยากคุยเรื่องเด็กทารก
มากพอๆ กับนางได้แล้วนะ

146
00:09:55,636 --> 00:09:59,265
ผู้ชายบางคนเปลี่ยนไปเลยเมื่อเป็นพ่อคน

147
00:09:59,348 --> 00:10:01,100
ดมิทรีไม่ใช่หนึ่งในนั้น

148
00:10:01,809 --> 00:10:05,730
เฮ้ย! ป้ารัสเซียพูดตรง
คนโปรดของฉันกลับมาแล้ว

149
00:10:05,813 --> 00:10:07,189
ท่าทางคงรอแค่โอกาส

150
00:10:07,273 --> 00:10:09,650
ที่จะชี้ทัพพีเขลอะๆ สั่งการคนอื่นเนอะ

151
00:10:10,985 --> 00:10:14,238
มันก็รู้สึกดีที่ได้ทำอะไรที่ฉันทำได้ดี

152
00:10:15,114 --> 00:10:16,907
คนเราต้องมีจุดมุ่งหมายในชีวิต

153
00:10:16,991 --> 00:10:18,492
โอเค ฉันวางแผนไว้งี้

154
00:10:19,076 --> 00:10:22,288
ฉันจะยืมมือถือใครสักคน เธอก็ควรทำเหมือนกัน

155
00:10:23,039 --> 00:10:26,250
ฉันยอมโดนจับว่ามีของต้องห้ามไม่ได้หรอก
หน้าร้อนนี้ฉันจะได้พ้นโทษแล้ว

156
00:10:26,334 --> 00:10:31,380
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฉันยืมของเซอร์โคเนีย
มาดูดวงตลอดเวลาเลย

157
00:10:31,464 --> 00:10:33,633
ฉันจะเริ่มจากการหาตัวแม่ของมาริตซา ส่วนเธอก็พยายามหาตัวดิอาโบล

158
00:10:35,968 --> 00:10:37,553
ฉันต้องทำทุกอย่างตามกฎ

159
00:10:38,346 --> 00:10:41,599
เอางี้ ฉันจะโทรหาลูกชาย
จากโทรศัพท์ปกติในคุก

160
00:10:41,682 --> 00:10:44,268
แล้วบอกให้พวกนั้นไปหาดิอาโบล
ในคอมฯ อะไรแบบนั้น

161
00:10:44,352 --> 00:10:46,771
ทำอย่างนั้นจะได้ไม่ทำผิดกฎอะไร

162
00:10:46,854 --> 00:10:48,522
นี่พูดอะไรของเธอน่ะ

163
00:10:49,482 --> 00:10:53,152
พวกเขาโดนกักไว้ โอเคมั้ย
เราเป็นความหวังเดียวของเขานะ กลอเรีย

164
00:10:53,235 --> 00:10:56,614
เรามีภารกิจต้องช่วยพวกเขา
เราเป็นโอบีวันของพวกเขา

165
00:10:56,697 --> 00:10:58,324
เธอจ๊ะ ฉันไม่ใช่เจได

166
00:10:58,407 --> 00:11:00,242
ภารกิจเดียวของฉันคือกลับไปหาลูกชาย

167
00:11:00,785 --> 00:11:03,037
เห็นกระเป๋าเดินทางของฉันมั้ย

168
00:11:03,120 --> 00:11:05,247
อยู่ไหนน่ะ

169
00:11:08,209 --> 00:11:11,337
อยู่ไหนกัน ลูกรัก

170
00:11:12,421 --> 00:11:14,840
ไปอยู่ไหนได้นะ

171
00:11:20,179 --> 00:11:22,306
ไม่ได้อยู่ในตู้เสื้อผ้า

172
00:11:23,432 --> 00:11:24,892
แม่

173
00:11:24,975 --> 00:11:28,854
เห็นเด็กๆ อยู่แถวนี้บ้างมั้ย

174
00:11:28,938 --> 00:11:31,148
เด็กเหรอ เด็กไหน

175
00:11:34,610 --> 00:11:37,488
ถ้าหาเจอนะ

176
00:11:37,571 --> 00:11:40,366
จะต้องโดน...

177
00:11:41,117 --> 00:11:42,952
กอด!

178
00:11:43,994 --> 00:11:46,580
เป็นอะไรไปลูกรัก

179
00:11:46,664 --> 00:11:48,374
พี่เขาไม่อยากให้แม่ไป

180
00:11:49,166 --> 00:11:50,000
มานี่เลย

181
00:11:50,584 --> 00:11:51,752
เราต้องคุยกันนะ

182
00:11:51,836 --> 00:11:54,004
เราจะเอาเจ้านี่ออก

183
00:11:54,922 --> 00:11:56,757
แล้วขยับให้แม่เข้าไปนั่งด้วย ทุกคนมาทางนี้ ทุกคนมานี่

184
00:12:01,262 --> 00:12:02,221
โอเค

185
00:12:03,764 --> 00:12:06,642
ฟังนะ แม่ก็ไม่อยากไปเหมือนกัน

186
00:12:06,726 --> 00:12:09,562
งั้นทำไมต้องไป

187
00:12:09,645 --> 00:12:11,313
เราคุยกันแล้วไง อยู่ที่นี่แม่หางานทำไม่ได้

188
00:12:13,149 --> 00:12:18,320
ไปนิวยอร์ก แม่จะทำงานหนักจะได้เก็บเงิน

189
00:12:18,404 --> 00:12:24,118
เราจะได้มีอะพาร์ตเมนต์ของตัวเอง
แล้วลูกๆ จะได้ไปเข้าโรงเรียนดีๆ

190
00:12:24,660 --> 00:12:27,037
เราทุกคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น

191
00:12:27,121 --> 00:12:31,709
แล้วจะบอกให้นะ เราทุกคน
จะได้ไม่ต้องนอนเตียงเดียวกัน

192
00:12:31,792 --> 00:12:34,962
แต่หนูชอบนอนเตียงเดียวกัน

193
00:12:35,546 --> 00:12:38,132
ฉันไม่ชอบ พี่เตะฉันทุกทีเลย

194
00:12:38,215 --> 00:12:41,927
เพราะเธอเอาเล็บเท้ามาข่วนฉันน่ะสิ

195
00:12:42,011 --> 00:12:45,931
นี่ ที่นิวยอร์กแม่จะซื้อเตียงสองชั้นให้

196
00:12:46,015 --> 00:12:49,560
- จริงเหรอ
- หนูจองเตียงบน

197
00:12:49,643 --> 00:12:54,440
เห็นมั้ย จะสนุกมากเลยล่ะ

198
00:12:57,151 --> 00:12:59,820
เราจะอยู่ห่างกันแค่แป๊บเดียว

199
00:13:00,446 --> 00:13:02,656
แล้วจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก

200
00:13:02,740 --> 00:13:03,574
โอเคนะ

201
00:13:04,533 --> 00:13:06,869
แม่รู้ว่าเรื่องนี้มันยากที่จะเข้าใจ

202
00:13:07,828 --> 00:13:10,915
แต่แม่ทำเพื่อลูกนะ

203
00:13:11,999 --> 00:13:17,379
แม่ไม่มีวันจะทิ้งลูกแน่ๆ ถ้าไม่จำเป็น

204
00:13:33,187 --> 00:13:34,730
เอาเลย

205
00:13:40,903 --> 00:13:42,655
- เยี่ยมเลยจ้ะ
- ขอบใจ

206
00:14:02,341 --> 00:14:03,259
(อันตรายทางชีวภาพ)

207
00:14:17,731 --> 00:14:18,732
ให้ตาย

208
00:14:44,008 --> 00:14:45,843
- วางไม่ตรงนะ
- คะ

209
00:14:46,343 --> 00:14:48,220
ตอนที่ชารอนสอนงาน

210
00:14:48,304 --> 00:14:50,014
พ่อว่าเธอไม่ได้ให้ฟังเพิร์ลแจมไปด้วยนะ

211
00:14:50,097 --> 00:14:54,018
ห้ามฟังดนตรีเลยเหรอ
หรือแค่ห้ามเพลงกรันจ์ตกยุค

212
00:14:54,560 --> 00:14:59,732
งานนี้อาจดูไม่สำคัญสำหรับลูก
แต่งานบัญชีเป็นเรื่องของความแม่นยำ

213
00:14:59,815 --> 00:15:00,900
ไม่ให้ฟังเพลง

214
00:15:01,901 --> 00:15:04,111
- ตั้งใจกับงาน
- เข้าใจแล้ว

215
00:15:06,488 --> 00:15:07,489
ตั้งใจกับงาน

216
00:15:09,283 --> 00:15:11,285
(ห้ามเข้า)

217
00:15:12,786 --> 00:15:15,581
ฉันอยู่ในนี้มา 15 นาทีแล้ว
ฉันโดนจับในนี้ไม่ได้นะ

218
00:15:15,664 --> 00:15:17,541
ขอโทษทีๆ

219
00:15:17,625 --> 00:15:22,129
ฉันต้องนั่งฟังลูสเช็คพูดเรื่อง
ผู้ชายที่มีองคชาติสองอันไม่จบไม่สิ้น

220
00:15:22,212 --> 00:15:24,506
แต่ตอนนี้รถฉันซ่อมเสร็จแล้ว

221
00:15:24,590 --> 00:15:28,218
เพราะงั้นขอบคุณพระเจ้า
ฉันไม่ต้องติดรถเขามาแล้ว

222
00:15:28,302 --> 00:15:31,805
เขาคิดว่าเล่นเพลงฮิวอี้ ลูอิสกับเดอะนิวส์บ่อยๆ
ฉันอาจยอมบ๊วบให้เขา

223
00:15:31,889 --> 00:15:34,391
ซึ่งฉันก็ว่าคงจะมีอยู่อันเดียวนะ

224
00:15:34,475 --> 00:15:36,769
นี่ไม่ใช่ชั่วโมงสุขสันต์
ฉันไม่อยากคุยเรื่องชีวิตรักเธอ

225
00:15:36,852 --> 00:15:37,978
อะไรนะ

226
00:15:38,062 --> 00:15:40,856
- เธอพูดก่อน
- ใช่ เพราะมันน่าคลื่นไส้

227
00:15:42,107 --> 00:15:43,609
ฉันนึกว่าเธอจะเข้าใจ

228
00:15:52,326 --> 00:15:53,327
ช่างเถอะ

229
00:15:55,204 --> 00:15:56,455
มันต้องมี...

230
00:15:57,915 --> 00:15:58,958
อ้อ

231
00:16:06,173 --> 00:16:07,424
นี่ครั้งสุดท้ายแล้วใช่มั้ย

232
00:16:08,592 --> 00:16:10,803
ทุกอย่างไปได้สวย เห็นมะ

233
00:16:12,721 --> 00:16:14,390
เธอก็ได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ด้วย

234
00:16:15,474 --> 00:16:17,267
นี่ไม่ใช่ผลประโยชน์

235
00:16:17,351 --> 00:16:18,811
นี่คือโทรศัพท์ที่ฉันขอให้เธอเอาเข้ามาให้

236
00:16:18,894 --> 00:16:20,896
ด้วยเงินที่ฉันได้จากการเสี่ยงฉิบหายเพื่อเธอ

237
00:16:22,606 --> 00:16:26,944
เราจะไม่เลิกจนกว่าฉันจะบอกว่าเลิกได้
และโทรศัพท์ควรจะใส่เคสนะ

238
00:16:27,027 --> 00:16:29,113
ได้ ฉันจะไปซื้อที่ร้านขายของสวัสดิการ

239
00:16:29,196 --> 00:16:31,281
ฉันว่าร้านสวัสดิการไม่มี...

240
00:16:32,282 --> 00:16:35,035
ตลก เธอเล่นมุก

241
00:16:36,078 --> 00:16:37,162
พรุ่งนี้ที่เก่าเวลาเดิมนะ

242
00:16:41,834 --> 00:16:44,461
- ไม่พับเหรอ
- ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน

243
00:16:45,629 --> 00:16:49,216
ถ้าพับจะทำให้กระดาษนี้
เปลี่ยนจากกระดาษแผ่นเดี่ยวน่างง

244
00:16:49,299 --> 00:16:53,220
เป็นแผ่นพับที่น่าสนใจ ดึงดูดให้คนเข้าโครงการ

245
00:16:53,303 --> 00:16:56,223
งั้นขอเวลาขึ้นรถเดโลเรียน
ข้ามเวลากลับไปทำให้ละกัน

246
00:16:57,224 --> 00:17:00,227
หรือไม่งั้นก็นั่งพับไปตอนนี้นั่นแหละ

247
00:17:06,525 --> 00:17:07,568
ไมค์นี่ใช้ได้รึเปล่า

248
00:17:09,486 --> 00:17:10,654
ใช่ ตั้งไว้แล้ว

249
00:17:10,738 --> 00:17:15,159
แค่กดปุ่มตอนจะพูด
และอย่าออกเสียง "พ" จนแตก

250
00:17:15,868 --> 00:17:17,077
"พ" จนแตกเหรอ

251
00:17:18,537 --> 00:17:21,331
แค่นั่งให้ห่างๆ จากไมค์แล้วก็พูดสบายๆ

252
00:17:24,501 --> 00:17:27,337
อรุณสวัสดิ์ สมาชิกชาวลิตชฟิลด์ทุกคน

253
00:17:27,421 --> 00:17:29,548
นี่คือพัศดีวอร์ดกับเรื่องพิเศษ...

254
00:17:32,968 --> 00:17:34,261
ประกาศ...

255
00:17:35,971 --> 00:17:37,181
อย่าเกร็ง

256
00:17:39,641 --> 00:17:40,642
สำคัญ

257
00:17:41,852 --> 00:17:43,687
ฉันตื่นเต้นมากที่จะได้บอกทุกคน

258
00:17:43,771 --> 00:17:48,734
เรื่องโครงการให้การศึกษาใหม่หลายอย่าง
ที่เราจะจัดให้มีขึ้น

259
00:17:49,526 --> 00:17:52,696
สมาชิกที่เข้าร่วมโครงการเหล่านี้

260
00:17:52,780 --> 00:17:58,452
จะได้สิทธิพิเศษ เช่นได้ออกไปที่สนามนานขึ้น

261
00:17:59,620 --> 00:18:06,543
แต่เราหวังว่าแรงจูงใจที่แท้จริง
จะเป็นโอกาสที่ทุกคนจะได้พัฒนาตัวเอง

262
00:18:07,669 --> 00:18:13,509
ฉันอยากให้ทุกคนอ่านแผ่นพับที่จะแจกในวันนี้
แล้วสมัครเข้าโครงการ

263
00:18:14,635 --> 00:18:17,763
คุณไม่รู้หรอกว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง
จนกว่าจะได้ลอง

264
00:18:26,730 --> 00:18:30,776
คุณเคยคิดไหมว่าการเลี่ยงไม่ทำงาน
ต้องพยายามมากกว่าทำๆ ไปให้เสร็จๆ

265
00:18:33,028 --> 00:18:34,029
ไม่

266
00:18:37,241 --> 00:18:38,867
ทุกคนรับแผ่นพับไป

267
00:18:45,207 --> 00:18:46,458
นี่มันกระดาษแผ่นที่ไม่พับ

268
00:18:47,084 --> 00:18:48,710
ต้องพับกันเองน่ะ

269
00:18:50,254 --> 00:18:53,757
นี่ เธออยากไปเรียนรู้และเติบโตกับฉันมะ

270
00:18:54,842 --> 00:18:56,718
ได้ออกจากฟลอริดาไปสักพัก

271
00:18:58,679 --> 00:19:01,723
คือตั้งแต่หมดฤดูกาลคิกบอล
ฉันก็ร้อนรนอยู่ไม่สุขเลย

272
00:19:01,807 --> 00:19:03,725
ที่ต้องติดอยู่ในนี้ตลอดเวลา

273
00:19:06,812 --> 00:19:07,813
ฮัลโหล

274
00:19:09,356 --> 00:19:11,275
ว่าแต่เขียนอะไรอยู่

275
00:19:11,358 --> 00:19:14,319
เป็นนิยายอวกาศเซ็กซี่อีกเรื่องรึเปล่า

276
00:19:14,403 --> 00:19:16,947
เปล่า! นี่เป็นเรื่องจริง

277
00:19:17,573 --> 00:19:20,742
เพราะข้อเท็จจริงไม่ใช่เรื่องจริง

278
00:19:21,368 --> 00:19:24,705
และฉันไม่ชอบพูดเรื่องนี้
เพราะแค่เขียนก็หมดพลังแล้ว

279
00:19:25,706 --> 00:19:26,623
โอเค

280
00:19:28,375 --> 00:19:29,376
เห็นมะ

281
00:19:30,752 --> 00:19:32,296
ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะเขียนละ

282
00:19:35,424 --> 00:19:36,592
ฉันต้องการที่เงียบๆ สงบๆ

283
00:19:38,844 --> 00:19:40,387
- เฮ้ย
- โทษทีๆ

284
00:19:40,470 --> 00:19:43,724
อยู่ในโหมดเขียนหนังสือ หรือเขียนไม่ออก
คือฉันไม่เห็นเธอ

285
00:19:43,807 --> 00:19:48,395
ที่จริง เธอช่วยฉันตอบคำถามได้นะ

286
00:19:48,478 --> 00:19:50,480
ที่อาจจะทำให้ฉันกลับไปอยู่ในโหมดเขียนหนังสือ

287
00:19:50,564 --> 00:19:52,316
- นั่นจะช่วยได้...
- ให้ตาย ซูซานน์

288
00:19:52,399 --> 00:19:54,818
ทีนี้ เรื่องนี้สำคัญ
เพื่อจะแก้ไขเรื่องของเธอกับเทสตี้

289
00:19:54,902 --> 00:19:57,613
หยุดเลย หยุด

290
00:19:58,572 --> 00:20:00,073
เรื่องที่จบแล้วก็จบไป

291
00:20:00,157 --> 00:20:03,577
ไม่มีประโยชน์ที่จะไปคิดถึงมัน
หรือคุยกับเธอเรื่องนั้น

292
00:20:06,622 --> 00:20:08,874
ทำยังไงก็แก้ไม่ได้ เพราะงั้นก็เลิกได้แล้ว

293
00:20:13,462 --> 00:20:16,006
เป็นบทพูดที่ดีนะ ฉันจะเขียนเติมไป

294
00:20:17,674 --> 00:20:19,176
โย่ เบอร์ลิน

295
00:20:19,259 --> 00:20:22,221
ฉันรู้ว่าผู้คุมไม่อยากยุ่งกับ
พวกบ้าที่อยู่ในฟลอริดา

296
00:20:22,304 --> 00:20:24,139
แต่นี่มันเยอะไปแล้วป่ะ

297
00:20:24,890 --> 00:20:25,891
จะให้ฉันนั่งที่ไหน

298
00:20:32,439 --> 00:20:35,984
ต้องใช้ถ้วยพุดดิ้งเปล่าถึง 27 ใบเลยเหรอ

299
00:20:37,236 --> 00:20:40,280
เธอไม่ควรมากินอะไรในนี้นะ
มันไม่ถูกหลักอนามัย

300
00:20:56,964 --> 00:20:57,965
เห็นมั้ยล่ะ

301
00:21:02,636 --> 00:21:05,430
อรุณสวัสดิ์สาวๆ ได้แผ่นพับกันแล้วใช่มั้ย

302
00:21:09,351 --> 00:21:11,436
มีคำถามเกี่ยวกับหลักสูตรรึเปล่า

303
00:21:11,520 --> 00:21:14,314
ฉันว่าชั้นเรียนการพูดน่าจะสนุกมากเลยนะ

304
00:21:14,398 --> 00:21:16,858
ฉัน... ที่จริงฉันมีคำถาม

305
00:21:17,776 --> 00:21:21,363
ผลประโยชน์ที่จะได้คืออะไรกันแน่นะ
เพราะในแผ่นพับไม่ได้เขียนเอาไว้

306
00:21:21,446 --> 00:21:22,990
ฉันว่าน่าจะได้ให้คู่สมรสมาเยี่ยม

307
00:21:23,573 --> 00:21:25,492
จะได้ออกจากบล็อก

308
00:21:27,327 --> 00:21:30,289
ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์

309
00:21:30,831 --> 00:21:33,500
เพราะไหนๆ ก็ต้องอยู่ในนี้แล้ว
ลองพัฒนาตัวเองหน่อยเป็นไง

310
00:21:33,583 --> 00:21:35,377
เตรียมตัวให้พร้อม
สำหรับชีวิตหลังออกจากลิตชฟิลด์

311
00:21:53,020 --> 00:21:56,148
รู้ใช่มั้ยว่าฉันอาจสั่งย้ายเธอ
แทนที่จะเป็นเมอร์ฟีย์ก็ได้

312
00:21:57,024 --> 00:21:58,400
แล้วทำไมไม่ทำ

313
00:22:00,569 --> 00:22:02,195
ฉันได้ข่าวว่าคำร้องขออุทธรณ์ของเธอถูกปฏิเสธ

314
00:22:03,864 --> 00:22:04,865
ใช่

315
00:22:07,492 --> 00:22:08,535
เสียใจด้วยจริงๆ นะ

316
00:22:11,288 --> 00:22:13,332
คุณคาพูโตบอกว่า ระหว่างการจลาจล

317
00:22:13,415 --> 00:22:16,835
หนึ่งในข้อเรียกร้องของเธอ
คือให้จัดหลักสูตรกศน.ขึ้นมาใหม่

318
00:22:18,670 --> 00:22:22,591
ฉันว่าเธอคิดถูก
และฉันอยากทำให้คุกนี้ต่างออกไป

319
00:22:22,674 --> 00:22:25,719
เพื่อให้คนรู้สึกเป็นคนตอนที่อยู่ในนี้

320
00:22:26,470 --> 00:22:31,475
เออ อย่ามาทำเป็นว่าหลักสูตรใหม่ของเธอ
เกี่ยวอะไรกับฉันหรือการจลาจล

321
00:22:32,851 --> 00:22:36,605
เทสตี้ ฉันทำเรื่อง
ที่เธออยากให้เกิดขึ้นเป็นจริงได้

322
00:22:41,943 --> 00:22:43,528
แล้วจะยังไง

323
00:22:44,654 --> 00:22:47,282
เธอจะนั่งรอวันตายไปเรื่อยๆ งั้นเหรอ

324
00:22:49,076 --> 00:22:51,161
ฉันว่าเธอควรจะออกไปได้แล้ว

325
00:22:51,244 --> 00:22:53,538
เทสตี้ นี่มันไม่ใช่เธอเลย

326
00:22:53,622 --> 00:22:55,791
เธอต้องหาวิธีใช้ชีวิตของตัวเองระหว่างที่อยู่ที่นี่

327
00:22:55,874 --> 00:22:57,834
ไม่ ไม่ต้องทำ

328
00:22:57,918 --> 00:23:00,796
ฉันกำลังพยายามหาทาง
ทำให้ชีวิตของเธอดีขึ้น

329
00:23:00,879 --> 00:23:03,048
- ทำให้มัน...
- ถ้าฉันอยากโดนเธอเทศน์

330
00:23:03,131 --> 00:23:07,260
ฉันคงไปสมัครเข้าชั้นเรียนงี่เง่าของเธอสักอันละ

331
00:23:22,692 --> 00:23:26,405
สวัสดีจ้ะ ที่รัก นี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่ดีมาก

332
00:23:26,488 --> 00:23:28,448
นึกว่าจะมาอาทิตย์หน้า

333
00:23:29,366 --> 00:23:30,617
เธอสวยมาก

334
00:23:31,535 --> 00:23:34,871
ฉันก็อยากแต่งตัวสวยๆ ให้เธอเห็นนะ
แต่ตอนนี้ทำไม่ได้

335
00:23:34,955 --> 00:23:39,376
เธอก็ดูโทรมหน่อยเหมือนกัน
นี่อะไร ตาบวมเลยเหรอ

336
00:23:40,669 --> 00:23:42,462
เมื่อคืนฉันไม่ได้นอนเลย

337
00:23:42,546 --> 00:23:45,632
ที่รัก เธอเป็นพ่อที่ดีมาก

338
00:23:47,634 --> 00:23:49,803
ยังอ่านนิทานให้ลูกฟังทุกคืนใช่มั้ย

339
00:23:50,345 --> 00:23:53,598
บอกลูกรึเปล่าว่าฉันรักลูก

340
00:23:54,433 --> 00:23:56,435
เจ้าตัวน้อยของเราเป็นยังไงบ้าง

341
00:23:58,812 --> 00:24:01,731
ลอร์นา ฟังนะ ฉันมีข่าวร้าย

342
00:24:02,858 --> 00:24:04,109
สเตอร์ลิงเขา...

343
00:24:05,402 --> 00:24:07,404
ปอดของสเตอร์ลิง... เขา...

344
00:24:09,614 --> 00:24:11,491
ปอดของสเตอร์ลิง... เขาเป็นปอดบวม

345
00:24:14,035 --> 00:24:15,162
โอ๊ย ไม่นะ

346
00:24:15,787 --> 00:24:19,374
แต่พวกนั้นดูแลเขาอยู่ใช่มั้ย
พวกนั้นให้ยาปฏิชีวนะแล้วใช่รึเปล่า

347
00:24:19,458 --> 00:24:21,251
ใช่ แต่มันไม่ได้ผล

348
00:24:23,837 --> 00:24:27,841
แล้วพวกเขาจะทำยังไงต่อ
เธอน่าจะไปอยู่กับลูกมากกว่า

349
00:24:27,924 --> 00:24:30,802
ฉันว่าเขาต้องยอมให้ฉันออกจากคุกแน่ๆ

350
00:24:30,886 --> 00:24:32,804
- เพราะนี่ฟังดูเหมือนเขาป่วยหนักมาก
- ลอร์นา...

351
00:24:32,888 --> 00:24:34,514
- ใช่ ลูกต้องการฉัน
- พวกเขาพยายามทุกทาง

352
00:24:34,598 --> 00:24:36,850
- ฉันเป็นแม่ของเขานะ
- ลูกต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ

353
00:24:36,933 --> 00:24:38,894
แล้วก็มีท่อระโยงระยางอะไรเยอะไปหมด

354
00:24:38,977 --> 00:24:43,064
มีหมอรุมกันเยอะจนฉันยังแทบมองไม่เห็นลูก

355
00:24:44,191 --> 00:24:47,527
แล้วหลังจากนั้น
พวกเขาก็ปล่อยให้ฉันอุ้มเขาไว้นานมาก

356
00:24:52,824 --> 00:24:54,534
แต่เราเสียเขาไปแล้ว

357
00:24:58,788 --> 00:25:00,248
เราเสียเขาไปแล้ว

358
00:25:17,557 --> 00:25:18,558
ฮัลโหล

359
00:25:18,642 --> 00:25:20,227
สวัสดีค่ะ นี่มาเรีย รามอสรึเปล่า

360
00:25:20,310 --> 00:25:21,561
ใช่ นี่ใคร

361
00:25:21,645 --> 00:25:23,063
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมาริโซล

362
00:25:23,146 --> 00:25:25,106
ฉันไม่ได้โทรเรียกเก็บหนี้หรือขายของอะไรนะ

363
00:25:25,190 --> 00:25:28,401
ฉันโทรมาแทนมาริตซา รามอส
คุณรู้จักเธอรึเปล่า

364
00:25:29,528 --> 00:25:30,695
ฮัลโหล

365
00:25:31,988 --> 00:25:33,073
แม่ง

366
00:25:43,124 --> 00:25:44,334
ขออภัย เลขหมายที่คุณ...

367
00:25:45,001 --> 00:25:46,044
พระเจ้า

368
00:25:54,135 --> 00:25:55,220
ฮัลโหล

369
00:25:55,303 --> 00:25:58,306
- คุณรู้จักมาริตซา รามอสรึเปล่า
- รู้จัก

370
00:25:58,807 --> 00:26:00,559
จริงเหรอ พระเจ้า

371
00:26:00,642 --> 00:26:03,061
คุณคือมาเรีย รามอส แม่ของมาริตซาใช่มั้ย

372
00:26:03,144 --> 00:26:04,729
ใช่ เกิดอะไรขึ้น

373
00:26:04,813 --> 00:26:06,565
สวัสดีค่ะ ฉันฟลาคา เพื่อนสนิทของเธอ

374
00:26:06,648 --> 00:26:08,942
ฉันรู้ว่าคุณไม่ยอมรับสายเธอ
ตอนที่เธอออกจากคุก แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน ขอร้องล่ะ

375
00:26:11,403 --> 00:26:12,404
มาริตซาเป็นอะไรรึเปล่า

376
00:26:12,487 --> 00:26:15,949
เป็นสิ เธอถูกจับเข้าคุกผู้อพยพ
เพราะเธอไม่ได้พกบัตรประจำตัว

377
00:26:16,575 --> 00:26:19,744
เธอต้องใช้สูติบัตรของสหรัฐอเมริกา
เพื่อพิสูจน์ว่าเธอเป็นพลเมืองที่นี่

378
00:26:22,914 --> 00:26:23,999
ฉันไม่มีหรอก

379
00:26:24,082 --> 00:26:28,211
โอเค งั้นช่วยไปที่สำนักงานทะเบียนราษฎร์
ให้เขาออกใบแทนให้หน่อยได้มั้ย

380
00:26:30,797 --> 00:26:33,592
ไม่ ฉันกำลังบอกว่ามันไม่มีหรอก

381
00:26:34,509 --> 00:26:35,885
มาริตซาไม่ได้เกิดที่นี่

382
00:26:42,892 --> 00:26:45,770
โอเค ผมต้องไปประชุมอีกฟากของเมือง
เพราะงั้นเจอทุกคนพรุ่งนี้นะ

383
00:26:45,854 --> 00:26:48,064
- บาย ขอให้ไปได้ดีค่ะ
- แล้วเจอกันค่ะ คุณแชปแมน

384
00:26:49,608 --> 00:26:51,484
เดี๋ยวค่ะ หนูขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย

385
00:26:54,070 --> 00:26:57,365
แม่เล่นสติ๊กเกอร์เก่งนะเนี่ย

386
00:26:57,449 --> 00:26:59,993
หน้าเหมือนแม่พิลึกเลย

387
00:27:00,118 --> 00:27:02,245
ใช่ พ่อเป็นคนสอนแม่เล่นเอง

388
00:27:02,329 --> 00:27:04,331
ตอนนี้พ่อแต่งงานกับแม่หน้าการ์ตูนนี่แทนละ

389
00:27:05,957 --> 00:27:11,046
คืองี้ค่ะ หนูอยากรู้ว่าจะขอลาบ่ายวันศุกร์
เพื่อไปเยี่ยมอเล็กซ์ได้รึเปล่า

390
00:27:11,630 --> 00:27:13,632
หนูจะทำงานสแกนเผื่อไว้เลยล่วงหน้า

391
00:27:13,715 --> 00:27:17,260
จะลาได้ก็ต้องผ่านช่วง 90 วันแรกไปก่อน
เหมือนกับคนอื่นๆ ทุกคน

392
00:27:18,303 --> 00:27:20,013
วันเสาร์หนูมาทำงานเต็มวันเพื่อชดเชยก็ได้นะ

393
00:27:20,096 --> 00:27:22,891
ไม่ได้ ไพเพอร์ พ่อจะไม่ให้สิทธิ์พิเศษอะไร

394
00:27:28,772 --> 00:27:30,273
- เขาไปรึยัง
- ไปแล้ว

395
00:27:30,357 --> 00:27:31,733
ทางสะดวก

396
00:27:32,567 --> 00:27:35,111
เห็นคลิปลิงขับรถรึเปล่า

397
00:27:35,195 --> 00:27:37,072
ฉันชอบคลิปนั้นมาก รอก่อนดูด้วย!

398
00:27:37,656 --> 00:27:39,074
ข้ามโฆษณา กดข้ามเลย

399
00:27:39,699 --> 00:27:42,410
- สาวๆ
- มีอะไรจะเสีย วันนี้วันน่าเบื่อกลางสัปดาห์

400
00:27:44,245 --> 00:27:45,955
- เอาเลย
- ขอบใจ

401
00:27:46,956 --> 00:27:50,502
ดูสิ ดู มันจะจับก้นหมา

402
00:27:50,585 --> 00:27:51,586
นั่น!

403
00:27:53,254 --> 00:27:54,798
ไพเพอร์ เคยดูรึยัง

404
00:27:54,881 --> 00:27:56,299
ชิมหน่อยมั้ย

405
00:27:56,383 --> 00:27:57,676
ขอบใจ แต่กินไม่ได้จ้ะ

406
00:27:57,759 --> 00:27:59,844
ขอโทษนะ เลิกเหล้าเหรอ

407
00:27:59,928 --> 00:28:04,099
เปล่า แต่ช่วงนี้ก็ต้องเลิกก่อน

408
00:28:04,766 --> 00:28:06,059
นางอาจจะท้อง

409
00:28:08,687 --> 00:28:10,230
- กลิ่นเหมือนความรัก
- ฉันจะไปเอาจาน

410
00:28:10,313 --> 00:28:13,066
อย่า เรายังกินไม่ได้ อันนี้สำหรับเฮเธอร์

411
00:28:13,149 --> 00:28:15,318
เขาจะกลับจากลาคลอดวันศุกร์

412
00:28:15,402 --> 00:28:17,654
รู้ใช่มั้ยว่าเขาเป็นเบาหวานขณะตั้งครรภ์

413
00:28:17,737 --> 00:28:19,239
ฉันว่าเราทุกคนค่อยโกงแดกดะกันวันนั้นแทน

414
00:28:19,322 --> 00:28:21,491
แล้วเป็นเบาหวานปกติไปพร้อมกับเธอ

415
00:28:21,574 --> 00:28:24,661
งั้นทำไมไม่ซื้อวันศุกร์ ของจะได้สด

416
00:28:24,744 --> 00:28:27,414
เขามีลดกลางอาทิตย์น่ะสิ ตั้งสิบเปอร์เซ็นต์

417
00:28:27,497 --> 00:28:30,041
ก็เหมือนกาแฟลาเต้เย็นนั่นแหละ
ถึงตอนนั้นก็ยังกินได้ พูดเรื่องโกง ฉันว่าจะแอบกลับบ้านก่อนละ

418
00:28:33,586 --> 00:28:35,839
- ใช่ๆ
- นี่มันบ่ายสามครึ่งแล้ว

419
00:28:35,922 --> 00:28:38,007
เธอเองก็น่าจะกลับได้แล้ว ออกไปพร้อมเราสิ

420
00:28:38,091 --> 00:28:39,926
ก็อยากอยู่ แต่ไปไม่ได้จริงๆ

421
00:28:41,219 --> 00:28:42,303
ไม่ว่ากันจ้ะ

422
00:28:43,346 --> 00:28:45,014
แน่นอน ฉันไม่ฟ้องใครอยู่แล้ว

423
00:28:45,682 --> 00:28:48,601
ฉันแค่กำลังลองวิถีชีวิตแบบใหม่

424
00:28:48,685 --> 00:28:49,811
ดีแล้ว

425
00:28:49,894 --> 00:28:54,023
รู้มั้ย ถ้าฉันมีวินัยแบบเธอ
กางเกงฉันคงไม่ซิปแตก

426
00:28:55,108 --> 00:28:58,611
- ลาก่อน! บ๊ายบาย! แล้วเจอกันนะ สาวๆ
- บาย

427
00:28:59,237 --> 00:29:02,365
ใส่กางเกงเอวยืด กางเกงเอวยืดจะช่วยได้หมด

428
00:29:05,034 --> 00:29:08,705
ฮัลโหลๆ สวัสดีๆ มีอะไรดี ยินดีต้อนรับทุกคน

429
00:29:08,788 --> 00:29:11,750
มีแม้แต่คนจากเขตชมพู ที่อยากคิดดีให้อู้หูด้วย

430
00:29:11,833 --> 00:29:16,171
ยังไงนะ เรายืนพูดคำคล้องจองกันไป
ฟังดูเหมือนเป็นการเสียเวลา

431
00:29:16,254 --> 00:29:17,505
อ้าว เธอก็พูดคล้อง

432
00:29:17,589 --> 00:29:19,883
ที่จริงแล้วคำพูด
เป็นหนึ่งในศิลปะรูปแบบดั้งเดิมที่สุด

433
00:29:19,966 --> 00:29:21,384
ใช่ เพราะมันแค่พูดอย่างเดียวไง

434
00:29:22,093 --> 00:29:24,053
ลองหน่อยไหม หลับตาไป

435
00:29:26,222 --> 00:29:29,434
ปล่อยใจ

436
00:29:30,351 --> 00:29:35,940
เคลื่อนคล้อยลอยไปตามฝัน
ตามกระแสธารแห่งสติสัมปชัญญะ

437
00:29:36,941 --> 00:29:37,942
แล้วมองเห็นอะไร

438
00:29:38,777 --> 00:29:41,821
ความมืด จุดเรืองแสง เหมือนหนอนเยลลี่

439
00:29:41,905 --> 00:29:45,241
โอเค หยุดตรงนั้นก่อน สิ่งที่คุณต้องทำก็คือ...

440
00:29:45,325 --> 00:29:46,451
ไม่ใช่เรื่องนี้

441
00:29:46,534 --> 00:29:48,161
เห็นเหมือนกัน หนอนเยลลี่

442
00:29:48,244 --> 00:29:53,124
เดิน เดินเถิดหนา
ประหนึ่งว่าโรซ่า พาร์กส์ไม่ได้เดินไป

443
00:30:15,688 --> 00:30:17,774
สักชิ้นให้ลูกค้าที่จงรักภักดี

444
00:30:22,529 --> 00:30:23,988
เยี่ยม ขอบใจ

445
00:30:30,703 --> 00:30:32,080
ล้างห้องน้ำคนเยี่ยม

446
00:30:32,163 --> 00:30:34,249
แต่เธอบอกว่าถ้าฉันเลิกกับแอนนาลิซา
ฉันจะได้ทำพื้น

447
00:30:34,332 --> 00:30:35,917
ไม่ได้บอกว่ามาสายได้นี่

448
00:30:41,339 --> 00:30:43,591
- นัดไว้รึเปล่า
- เพื่อมาเอาไม้ถูพื้นเนี่ยนะ

449
00:30:43,675 --> 00:30:45,093
เธอไม่ได้อยู่ในทีมทำความสะอาด

450
00:30:45,176 --> 00:30:47,971
แล้วก็ไม่ใช่ลูกค้าเก่าของธุรกิจลับของเรา

451
00:30:48,054 --> 00:30:49,430
เฮ้ย คุยหน่อยได้มั้ย

452
00:30:49,514 --> 00:30:51,516
ไม่เป็นไร คนนี้โอเค

453
00:30:54,769 --> 00:30:56,145
คุยส่วนตัว

454
00:30:57,063 --> 00:30:58,189
เข้ามาในออฟฟิศฉันเลย

455
00:31:06,281 --> 00:31:10,702
ฉันต้องมองเห็นได้ ฉันไม่แอบฟังหรอก
เว้นแต่ถ้าเกิดทะเลาะกัน

456
00:31:17,333 --> 00:31:18,334
ว่าไง

457
00:31:19,377 --> 00:31:21,421
ฉันได้ข่าวเรื่องป๋า

458
00:31:22,630 --> 00:31:25,592
แล้วฉันก็อยากได้อะไรก็ตามที่เธอมี
เพื่อจะกำจัดใครสักคน

459
00:31:26,426 --> 00:31:29,262
เออ ถ้าเธอจะใช้เกลืออาบน้ำของฉัน
เพื่อกำจัดใคร

460
00:31:29,345 --> 00:31:30,972
ก็ต้องมาขออนุญาตฉันก่อน

461
00:31:31,514 --> 00:31:32,849
ฉันก็ทำอยู่นี่ไม่ใช่หรือไง

462
00:31:34,559 --> 00:31:39,731
เออ พูดถูก ขอบใจ งั้นจะเอาไปกำจัดใคร

463
00:31:40,523 --> 00:31:42,275
เธอไม่รู้จะดีกว่า

464
00:31:43,318 --> 00:31:45,111
พูดงี้แม่งไม่เคารพกันเลย

465
00:31:46,237 --> 00:31:47,655
ถ้าฉันไม่รู้ เธอก็ไม่ได้อะไรทั้งนั้น

466
00:31:49,741 --> 00:31:51,117
ฉันใช้เอง

467
00:31:51,701 --> 00:31:53,161
ฉันรู้ แต่ใช้กับใครล่ะ

468
00:31:54,954 --> 00:31:57,165
ฉันใช้เอง

469
00:32:01,711 --> 00:32:02,837
เวร

470
00:32:04,380 --> 00:32:06,424
เฮ้ย จะทำแบบนั้นไปทำไม

471
00:32:06,507 --> 00:32:09,385
ไม่เอาน่ะ อย่าบอกว่าเธอไม่เคยคิด

472
00:32:09,469 --> 00:32:11,387
ทุกคืนที่อยู่ในนี้คนเดียว

473
00:32:11,471 --> 00:32:14,557
ไม่ เพราะคิดมากไปก็ยิ่งสมองพัง

474
00:32:15,683 --> 00:32:16,851
นี่

475
00:32:16,935 --> 00:32:19,479
ไอ้พวกนี้จะทำให้รู้สึกดีแม้อยู่ในที่แย่

476
00:32:19,562 --> 00:32:20,855
ไม่เอา

477
00:32:21,481 --> 00:32:23,524
เธอไม่อยากได้ยานี้ แต่จะเอายานั่นเหรอ

478
00:32:23,608 --> 00:32:26,653
คือต้องอยู่อย่างนี้ไปทุกคืนจนกว่าจะตาย

479
00:32:26,736 --> 00:32:30,907
มองความมืดเดิมๆ ในห้องขังเดิมแม่ง

480
00:32:31,991 --> 00:32:33,743
นั่นมันสองหมื่นคืนเลยนะ

481
00:32:36,913 --> 00:32:39,958
- คำนวณมาด้วยเหรอ
- นี่ได้ยินฉันรึเปล่าเนี่ย

482
00:32:40,583 --> 00:32:42,460
ฉันจะไม่เล่นยาจนกว่าจะตาย โอเคมั้ย

483
00:32:42,543 --> 00:32:44,504
ทุกวันที่ฉันอยู่ในนี้ พวกนั้นชนะ

484
00:32:44,587 --> 00:32:46,506
แต่ถ้าเธอฆ่าตัวเอง พวกนั้นก็ชนะอยู่ดีไม่ใช่เหรอ

485
00:32:46,589 --> 00:32:48,633
ไม่ พวกนั้นอยากให้ฉันมีชีวิตอยู่
เพื่อที่ฉันจะได้อยู่ในคุกต่อไป

486
00:32:48,716 --> 00:32:50,927
เธอไม่รู้สึกเหรอว่าเรื่องนี้มันพังแค่ไหน

487
00:32:51,010 --> 00:32:53,888
แต่ถ้าฉันไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
นั่นแปลว่าฉันไม่ได้อยู่ในคุก

488
00:32:53,972 --> 00:32:57,850
นั่นเป็นทางเดียว
ที่ฉันยังพอจะควบคุมชีวิตของตัวเองได้

489
00:32:57,934 --> 00:32:59,519
แต่ถ้าเธอทำแบบนี้ ชีวิตเธอก็จะจบ

490
00:32:59,602 --> 00:33:00,979
ตกลงนี่เป็นคนขายยาหรือนักจิตบำบัด

491
00:33:01,062 --> 00:33:02,313
- เป็นคนขายยา
- โอเค

492
00:33:02,397 --> 00:33:04,273
เธอต้องจ่ายเท่าคนอื่นๆ ที่นี่นะ

493
00:33:04,357 --> 00:33:05,900
- เท่าไหร่
- พันนึง

494
00:33:06,818 --> 00:33:08,695
ล้อเล่นรึเปล่าวะเนี่ย

495
00:33:08,778 --> 00:33:10,863
นึกว่าเธอน่าจะเข้าใจมากกว่าคนอื่น

496
00:33:10,947 --> 00:33:12,907
เฮ้ย ถ้ามีคนเสพยาเกินขนาดที่นี่อีก

497
00:33:12,991 --> 00:33:15,326
ตำรวจจะทำให้ขนยาเข้ามายากขึ้นอีก

498
00:33:15,410 --> 00:33:18,121
รู้มั้ยว่าจะหาเงินขนาดนั้น
ฉันต้องใช้เวลานานแค่ไหน

499
00:33:18,997 --> 00:33:20,748
จะรีบไปที่ไหนหรือไงล่ะ

500
00:33:24,168 --> 00:33:25,378
โอเค

501
00:33:30,717 --> 00:33:33,845
นี่เอาไว้ทำบอลลูนจากเปเปอร์มาเช่หรือไง

502
00:33:34,971 --> 00:33:38,599
ฉันจะฉีกเป็นเศษกระดาษแล้วเอายัดหมอน

503
00:33:38,683 --> 00:33:40,476
มีประโยชน์แค่นั้นแหละ

504
00:33:43,396 --> 00:33:44,564
หันไปก่อนได้มั้ย

505
00:33:52,030 --> 00:33:54,115
"ศิลปะของการใช้คำพูด"

506
00:33:54,741 --> 00:33:56,159
ศิลปะตูดน่ะสิ

507
00:33:56,242 --> 00:33:57,827
"เกี่ยวกระหวัดถักโครเชต์"

508
00:33:57,910 --> 00:34:02,331
"กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์
ทำใจยอมรับกับอดีตของเรา"

509
00:34:02,415 --> 00:34:05,209
นั่งล้อมวงร้องไห้กันเลย

510
00:34:06,669 --> 00:34:09,297
นี่ป้าไม่เคยเสียใจเรื่องอะไรเลยงั้นเหรอ

511
00:34:10,757 --> 00:34:13,509
เรื่องที่ทำแล้วก็จบไปแล้ว

512
00:34:14,427 --> 00:34:16,137
เราเรียกอดีตคืนมาไม่ได้

513
00:34:16,220 --> 00:34:18,598
ก็เหมือนกับเรียกอึที่ชักโครกแล้วคืนมาไม่ได้

514
00:34:19,307 --> 00:34:21,392
ถ้าส้วมไม่ได้ตัน

515
00:34:24,228 --> 00:34:26,564
เราอาจเรียกอดีตคืนมาไม่ได้

516
00:34:28,274 --> 00:34:29,275
แต่ถ้าเป็นเรื่องของ

517
00:34:31,194 --> 00:34:32,945
การชดใช้ความผิด

518
00:34:34,197 --> 00:34:35,448
ความปรองดองล่ะ เรื่องแบบนั้นไม่มีหรอก

519
00:34:41,329 --> 00:34:44,290
โอ๊ย ให้ตายสิ
เราต้องจัดการเรื่องแมลงสาบแล้วนะ

520
00:34:44,373 --> 00:34:46,459
อย่ากลัวพวกมันนักเลย

521
00:34:46,542 --> 00:34:49,295
พวกมันเป็นผู้อยู่รอด รู้จักพากเพียร

522
00:34:50,421 --> 00:34:54,675
แล้วถ้าจำเป็นจริงๆ
พวกมันก็ไม่กลัวที่จะกินพวกเดียวกัน

523
00:34:56,552 --> 00:34:58,596
เธอกับฉันเข้าใจเรื่องแบบนั้นดี

524
00:35:04,102 --> 00:35:06,145
เรารู้อะไรเกี่ยวกับตัวเราเองบ้าง

525
00:35:06,229 --> 00:35:10,650
กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์จะช่วยให้เรา
เข้าใจว่าทำไมเราถึงทำอย่างที่ทำไป

526
00:35:10,733 --> 00:35:14,112
มันอาจช่วยให้เรารู้สึกถึงผลกระทบ
จากการกระทำของเรา

527
00:35:14,195 --> 00:35:16,489
ต่อคนที่เราอาจทำร้ายเขาไว้ ในชั้น...

528
00:35:16,572 --> 00:35:18,991
แต่ฉันชอบที่เขียนไว้ในแผ่นพับ
คุณไม่ใช่อาชญากรรมที่คุณทำ

529
00:35:19,075 --> 00:35:21,077
ก็จริง แต่อาชญากรรมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของคุณ

530
00:35:21,661 --> 00:35:26,541
ในชั้นเรียนนี้ เราจะพยายาม
หาทางรับผิดชอบการกระทำของเรา

531
00:35:26,624 --> 00:35:29,794
อ้อ เท่ากับเรามาที่นี่
เพื่อให้รู้สึกแย่กับตัวเองยิ่งกว่าเดิม

532
00:35:29,877 --> 00:35:34,257
เราอาจรับผิดชอบการกระทำของเรา
แต่ไม่ต้องรู้สึกแย่กับตัวเองก็ได้

533
00:35:35,716 --> 00:35:39,512
บางทีผมทำเรื่องที่ทำให้แฟนรู้สึกแย่

534
00:35:39,595 --> 00:35:41,222
- เช่นอะไร
- ซนจัง

535
00:35:43,015 --> 00:35:44,475
สมมติว่าผมลืมวันเกิดของเธอ

536
00:35:45,601 --> 00:35:51,357
เพราะผมไม่รู้มาก่อนตั้งแต่ต้น
และเธอดูเหมือนมนุษย์อมตะสำหรับผม

537
00:35:51,440 --> 00:35:53,901
ไม่เหมือนคนจริงๆ ที่จะมีวันเกิด

538
00:35:56,279 --> 00:35:57,905
แต่นั่นก็ทำให้เธอรู้สึกแย่

539
00:35:58,865 --> 00:36:01,617
ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เสียใจ แต่ก็ทำไปแล้ว

540
00:36:01,701 --> 00:36:03,327
ผมรับผิดชอบเรื่องนั้นได้

541
00:36:03,411 --> 00:36:07,623
แล้วก็ไม่ต้องโทษตัวเองมากนัก
เพราะเราทุกคนก็ชีวิตพังกันทั้งนั้น

542
00:36:07,707 --> 00:36:10,459
เพราะงั้นคุณถึงได้มาอยู่ที่นี่เหรอ
เพราะคุณทำพัง

543
00:36:10,543 --> 00:36:13,588
ใช่ คุณเป็นพัศดี
ที่คุมคุกหวานแหววไม่ได้ไม่ใช่เหรอ

544
00:36:16,090 --> 00:36:22,180
ผมมาที่นี่เพราะผมมี
ประสบการณ์หลากหลายจากลิตชฟิลด์

545
00:36:22,263 --> 00:36:25,725
และหวังว่ามันจะทำให้ผม
ช่วยเป็นผู้ให้คำแนะนำที่ดีได้

546
00:36:25,808 --> 00:36:29,061
แต่เราทุกคนก็กำลังเดินทางไปด้วยกัน

547
00:36:29,145 --> 00:36:33,691
เราจะเดินทางไปด้วยกันได้ไง
กับคนที่ทำร้ายเรา โดยเจตนา

548
00:36:33,774 --> 00:36:35,026
ชื่อว่าเบธ

549
00:36:35,818 --> 00:36:39,030
โดยสมมติ คนคนนั้นต้องยอมรับความผิด

550
00:36:39,113 --> 00:36:42,658
และลองคิดดูว่าจะมีวิธีชดเชยความผิดนั้นได้ไหม

551
00:36:42,742 --> 00:36:44,410
และนี่เป็นที่ซึ่งเหมาะจะทำแบบนั้นที่สุด

552
00:36:45,286 --> 00:36:49,707
แต่เราจะคุยเรื่องนั้นต่อใน...
ผมว่าสัปดาห์ที่หกนะ

553
00:36:49,790 --> 00:36:52,835
ในนี้เขียนว่าเราจะได้เจอเหยื่อของเรา
ในสัปดาห์ที่เจ็ด

554
00:36:52,919 --> 00:36:54,253
คือเหมือน เขาจะมาเยี่ยมที่นี่เหรอ

555
00:36:54,337 --> 00:36:56,005
มันอาจเป็นไปไม่ได้ในทุกกรณี

556
00:36:56,088 --> 00:36:57,173
อย่างของเบธ

557
00:36:58,883 --> 00:37:01,636
เพราะนางฆ่าลูกตัวเอง พวกเขาตายไปแล้ว

558
00:37:02,386 --> 00:37:03,721
ไม่เห็นน้ำอย่าเพิ่งตัดกระบอก

559
00:37:03,804 --> 00:37:05,181
มาอ่านเรื่องความแตกต่าง

560
00:37:05,264 --> 00:37:07,975
ระหว่างกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์
กับกระบวนการยุติธรรมทางอาญาก่อน

561
00:37:08,059 --> 00:37:10,937
หน้าสามในแฟ้ม

562
00:37:11,687 --> 00:37:14,190
คุณด็อกเกตต์ เริ่มเลยได้มั้ย

563
00:37:14,273 --> 00:37:15,316
ก็ได้

564
00:37:19,111 --> 00:37:24,075
"กระบวนการยุติธรรมทางอาญา
ใช้แนวทางลงโทษและสร้างสัตว์รู..."

565
00:37:24,158 --> 00:37:26,619
ฉันว่าเขาอ่านว่า "ศัตรู"

566
00:37:28,287 --> 00:37:31,499
คิดงั้นเหรอ งั้นฉันว่าเธออ่านเลยมะ

567
00:37:36,128 --> 00:37:38,339
"กระบวนการยุติธรรมทางอาญา
ใช้แนวทางลงโทษ..."

568
00:37:41,259 --> 00:37:44,053
- มีข่าวอะไรไหม
- ฉันลองโทรอีกครั้ง ไม่มีใครตอบเลย

569
00:37:44,136 --> 00:37:45,763
หาจังหวะระหว่างที่เขาไปเรียน

570
00:37:45,846 --> 00:37:49,308
กับการซ้อมฟุตบอลของฮูลิโอ
หรือวิชากายภาพบำบัดของเบนนี่ไม่ได้

571
00:37:49,392 --> 00:37:50,559
แต่พวกนั้นพยายามอยู่

572
00:37:50,643 --> 00:37:52,937
แล้วลอร์เดสก็ช่วยโทรด้วย

573
00:37:53,938 --> 00:37:55,606
- ฟลาคาเจอแม่ฉันรึเปล่า
- เจอ แต่...

574
00:37:55,690 --> 00:37:57,900
อย่าเปิดหน้าต่างจนกว่าจะพร้อมเสิร์ฟ

575
00:37:57,984 --> 00:37:59,068
เดี๋ยวโดนมุง

576
00:37:59,151 --> 00:38:01,821
ห้ามไปรวมกันตรงนั้น กลับมา

577
00:38:03,322 --> 00:38:06,701
วันนี้โมเรลโลไม่มา เราอยากได้คนช่วย
พวกนี้เคยทำงานกับฉัน

578
00:38:07,660 --> 00:38:11,330
ฉันให้ได้คนเดียว แต่ไม่ได้ค่าจ้างนะ

579
00:38:11,414 --> 00:38:15,209
ฉันเข้าใจว่าพวกนี้ไม่ยอมทำงาน
ถ้าทำแล้วจะไม่ได้อะไร

580
00:38:15,293 --> 00:38:16,627
แปลกใจตรงไหน

581
00:38:16,711 --> 00:38:17,795
- เธอไป
- ฉันไปเอง

582
00:38:19,005 --> 00:38:19,964
ไม่ต้องขอบคุณ

583
00:38:20,047 --> 00:38:23,509
โมเรลโลไปไหน
อย่าบอกนะว่านางอยากขัดส้วมมากกว่า

584
00:38:23,592 --> 00:38:25,553
จินเจอร์บอกว่าป่วย

585
00:38:25,636 --> 00:38:29,098
ฉันถามว่าป่วยอะไร
นางก็บอกว่า "แม่แก"

586
00:38:30,099 --> 00:38:34,520
ได้ข่าวว่าจะรักษาต้องหักหัวแม่เท้าเลยนะ
น่าสงสาร

587
00:38:34,603 --> 00:38:36,939
ไม่ๆ เธอคิดว่าเขาเป็นโรคหัวแม่เท้าเก

588
00:38:37,023 --> 00:38:39,692
นี่คือ "แม่แก" แบบ "ไม่ใช่เรื่องของแม่แก"

589
00:38:39,775 --> 00:38:41,444
ระวังไก่...

590
00:38:42,528 --> 00:38:44,989
นี่ จะบริการกันได้รึยัง

591
00:38:45,072 --> 00:38:48,868
ใช่ ฉันอยากทำมากเลย อยากบริการเธอ

592
00:38:48,951 --> 00:38:50,202
อกไก่!

593
00:38:58,961 --> 00:39:01,005
โย่ เธอเจอแม่ฉันแล้วใช่มะ
เธอเป็นฮีโร่ของฉันเลย

594
00:39:01,088 --> 00:39:04,342
รู้อะไรมั้ย มันฝรั่งนี่อาจมาจากแคนาดา

595
00:39:04,425 --> 00:39:07,303
หรือไอร์แลนด์หรือประเทศอื่น แต่ก็ไม่มีใครสน

596
00:39:07,386 --> 00:39:11,098
ไม่มีใครบอกว่า "ส่งมันฝรั่งนี้กลับไปแคนาดา
ที่ซึ่งมันไม่รู้จักใครสักคน

597
00:39:11,182 --> 00:39:12,475
เพราะไม่มีสูติบัตร"

598
00:39:12,558 --> 00:39:14,143
นั่นจะเป็นเรื่องงี่เง่า

599
00:39:14,226 --> 00:39:19,565
และเสียดายมันฝรั่งที่เหมือนเพื่อนซี้
ที่ตลก ฉลาด เซ็กซี่มาก

600
00:39:19,648 --> 00:39:22,234
เดี๋ยว ฉันคือมันฝรั่งนั่นเหรอ

601
00:39:24,445 --> 00:39:26,405
ทำไมกระดาษแผ่นเดียวถึงสำคัญขนาดนั้น

602
00:39:26,489 --> 00:39:28,407
ทำไมนั่นถึงเป็นสิ่งที่บอกว่า
เราเป็นชาวอเมริกันรึเปล่า

603
00:39:28,491 --> 00:39:30,951
แล้วไม่ใช่การรู้เนื้อเพลง "ติ๊กต่อก"

604
00:39:31,035 --> 00:39:33,329
หรือการทำไฮไลท์หน้าเป็นริ้ว
แบบที่ทำแล้วจะดูเซ็กซี่เป็นบ้า

605
00:39:33,412 --> 00:39:34,747
โดยที่ไม่ดูเหมือนกะหรี่เจอร์ซีย์

606
00:39:34,830 --> 00:39:36,248
ฉันยอมเสียเธอไปอีกไม่ได้

607
00:39:36,332 --> 00:39:38,709
เธอไปช่วยงานที่หน้าต่างดีกว่า ไปสิ

608
00:39:38,793 --> 00:39:40,211
เกิดอะไรขึ้น บอกฉันมา

609
00:39:44,423 --> 00:39:46,092
แม่ของเธอบอกว่าเธอเกิดที่โคลอมเบีย

610
00:39:46,175 --> 00:39:49,011
และการจะช่วยเธอออกจากที่นี่
จะยากกว่าที่เราคิด

611
00:39:51,347 --> 00:39:52,348
ยังไงนะ

612
00:39:54,308 --> 00:39:55,476
แม่โกหกฉันเหรอ

613
00:39:58,354 --> 00:40:00,481
แต่ฉันไม่เคยอยู่ที่อื่นมาก่อนเลยในชีวิต

614
00:40:03,859 --> 00:40:05,569
อ้อ แน่สิ แม่โกหกฉัน

615
00:40:05,653 --> 00:40:09,240
เพราะแม่เป็นอีดอกงี่เง่าเห็นแก่ตัวตอแหลที่สุด

616
00:40:09,990 --> 00:40:12,701
แม่ของเธอหนีจากสถานการณ์เลวร้าย

617
00:40:12,785 --> 00:40:14,286
เพื่อให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น

618
00:40:14,370 --> 00:40:18,124
ไม่ว่าเธอจะทำพลาดแค่ไหน
ฉันแน่ใจว่าเธอพยายามสุดความสามารถแล้ว

619
00:40:19,625 --> 00:40:21,460
เธอจะมารู้อะไรเรื่องนั้น

620
00:40:25,923 --> 00:40:26,757
หวัดดี

621
00:40:27,883 --> 00:40:29,927
- งานเสร็จรึยัง
- เสร็จแล้ว

622
00:40:30,010 --> 00:40:34,140
ร้อนจัง นึกว่าวันนี้จะใช้เงินเปลือง
แล้วขึ้นแท็กซี่กลับบ้านหน่อย

623
00:40:34,223 --> 00:40:35,558
ใช่! วันนี้เรียกแท็กซี่ได้

624
00:40:35,641 --> 00:40:38,102
โอเค ดีมาก
เธอไม่ควรจะเดินมากไปในอากาศร้อนๆ

625
00:40:38,185 --> 00:40:39,186
ถูกของเธอ

626
00:40:39,270 --> 00:40:44,233
นี่ ไปแวะร้านนวดไทย
ที่เขานวดบ่าได้สุดยอดกันมั้ย

627
00:40:44,316 --> 00:40:46,152
เกิดอะไรขึ้น ถูกหวยหรือไง

628
00:40:46,235 --> 00:40:47,445
ไม่ มันดีกว่านั้นอีก

629
00:40:47,528 --> 00:40:49,447
นี่ ถ่ายรูปให้หน่อย

630
00:40:50,197 --> 00:40:52,366
ฉันอยากจำวันนี้เอาไว้

631
00:40:52,450 --> 00:40:53,576
- ถ่ายรูปเหรอ
- ใช่

632
00:40:54,201 --> 00:40:55,035
โอเค

633
00:40:55,828 --> 00:40:57,621
แต่ถ่ายให้เห็นป้ายด้วยนะ

634
00:40:57,705 --> 00:40:58,539
- โอเคนะ
- โอเค

635
00:40:58,622 --> 00:41:00,374
- ป้ายนั้นเหรอ
- ใช่ เป็นไง

636
00:41:00,458 --> 00:41:02,334
ขอเวลาเดี๋ยว ดูก่อน

637
00:41:02,418 --> 00:41:04,962
- ถ่ายให้ติดป้ายด้วยนะ
- เออ เห็นป้ายแล้ว

638
00:41:06,589 --> 00:41:08,507
ดี! ขอบใจจ้ะ

639
00:41:11,135 --> 00:41:12,970
- เดาสิ
- อะไร

640
00:41:15,347 --> 00:41:16,640
ที่นี่จะกลายเป็นร้านของฉัน

641
00:41:18,476 --> 00:41:22,354
คุณจอร์จอยากเกษียณ
เขาเสนอให้ฉันเป็นหุ้นส่วนเขา

642
00:41:22,438 --> 00:41:26,400
เท่ากับเขาจะยกธุรกิจของเขา
ให้เธอส่วนหนึ่งงั้นเหรอ

643
00:41:26,484 --> 00:41:28,110
ฉันไม่เข้าใจ

644
00:41:28,194 --> 00:41:32,948
เปล่า ฉันซื้อครึ่งหนึ่งตอนนี้
แล้วในที่สุดก็จะได้ซื้ออีกครึ่งหนึ่ง

645
00:41:33,032 --> 00:41:35,409
แต่นั่นต้องใช้เงินหลายพันเหรียญ

646
00:41:35,493 --> 00:41:37,036
เธอไม่มีเงินขนาดนั้น

647
00:41:37,786 --> 00:41:39,163
ฉันจะใช้เงินที่เก็บไว้

648
00:41:39,246 --> 00:41:42,625
แล้วเขาก็บอกว่าที่เหลือ
ให้ฉันจ่ายด้วยเงินเดือนก็ได้

649
00:41:42,708 --> 00:41:46,629
ฉันนึกว่าเธอเก็บเงินนั้นไว้ซื้อห้องชุด

650
00:41:46,712 --> 00:41:48,214
แล้วลูกสาวสองคนของเธอล่ะ

651
00:41:48,297 --> 00:41:49,548
มันจะใช้เวลานานกว่าเดิม

652
00:41:49,632 --> 00:41:52,510
แต่ฉันจะซื้อห้องชุดในย่านที่ดีกว่าเดิมได้

653
00:41:52,593 --> 00:41:53,969
อย่าถือเลยนะ

654
00:41:54,053 --> 00:41:57,264
แถวบ้านฉันก็มีคนดีๆ คนขยันทำงาน

655
00:41:57,348 --> 00:42:02,853
ฉันรู้ ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น!
แต่มันไม่ใช่ย่านที่ดีที่สุดสำหรับเด็กๆ

656
00:42:02,937 --> 00:42:08,651
ตอนนี้ฉันจะสามารถจ่ายค่าห้อง
ในย่านที่ปลอดภัยจริงๆ และมีโรงเรียนเยี่ยมๆ

657
00:42:08,734 --> 00:42:12,112
แต่ไม่ใช่ตอนนี้นะ กลอเรีย

658
00:42:12,196 --> 00:42:16,242
ต้องอีกหนึ่งปี หรือนานแค่ไหน สองปี สามปี
อีกนานแค่ไหนล่ะ

659
00:42:16,325 --> 00:42:21,121
เด็กๆ ไม่เข้าใจคำว่า "ย่านปลอดภัย"
หรือ "โรงเรียนเยี่ยมๆ" หรอก

660
00:42:21,205 --> 00:42:22,498
พวกนั้นต้องการแม่

661
00:42:22,581 --> 00:42:25,501
มันจะมีประโยชน์อะไร
ถ้าฉันมอบชีวิตที่ดีกว่าเดิมให้พวกเขาไม่ได้

662
00:42:25,584 --> 00:42:27,628
ฉันนึกว่าเธอจะดีใจกับฉันด้วย

663
00:42:27,711 --> 00:42:30,130
จะบอกให้นะ ตอนนี้เธอไม่ควรตัดสินใจอะไร

664
00:42:30,214 --> 00:42:31,549
ทำไมล่ะ

665
00:42:31,632 --> 00:42:32,466
แท็กซี่!

666
00:42:32,550 --> 00:42:34,426
ลอร์เดส ทำไมล่ะ เพราะฉันท้องเหรอ

667
00:42:34,510 --> 00:42:36,387
ใช่ เพราะเธอท้อง

668
00:42:36,470 --> 00:42:39,431
และเพราะเธอเลือกผู้ชายที่จะไม่ยอมอยู่ต่อ

669
00:42:39,515 --> 00:42:41,559
- ช่วยเลี้ยงลูกอีกแล้วด้วย!
- แล้วนั่นเป็นความผิดฉันเหรอ

670
00:42:43,769 --> 00:42:44,728
จะมามั้ย

671
00:42:46,605 --> 00:42:48,190
ฉันว่าเธอไม่ควรยืนนาน

672
00:42:48,274 --> 00:42:49,650
ฉันจะเดินกลับ

673
00:42:50,693 --> 00:42:52,736
ฉันรู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับฉัน

674
00:42:52,820 --> 00:42:53,946
และครอบครัวของฉัน

675
00:43:02,037 --> 00:43:03,038
ฮัลโหล

676
00:43:03,122 --> 00:43:04,248
ว่าไง เมียจ๋า

677
00:43:05,249 --> 00:43:08,294
อเล็กซ์! โทรมาได้ยังไง
ทุกอย่างเรียบร้อยรึเปล่า

678
00:43:08,377 --> 00:43:11,088
ใช่ โอเคดี ฉันอยู่ในห้องขัง

679
00:43:11,171 --> 00:43:14,049
ไม่มีใครได้ยินหรอก ครีชก็หลับเป็นตาย

680
00:43:14,133 --> 00:43:15,718
เธอมีมือถือเหรอ

681
00:43:15,801 --> 00:43:17,219
ใช่ ฉันได้มือถือมาแล้ว

682
00:43:17,303 --> 00:43:19,888
เพราะฉันจำเป็นต้องคุยกับเธอ
โดยที่ไม่มีใครแอบฟัง

683
00:43:19,972 --> 00:43:20,973
อเล็กซ์

684
00:43:22,975 --> 00:43:24,143
ฉันไม่ได้โกรธหรอก

685
00:43:25,060 --> 00:43:28,647
อันที่จริงคือฉันกังวลสุดๆ

686
00:43:29,690 --> 00:43:32,860
แต่ฉันแน่ใจว่าสิ่งที่ฉันคิดไปเอง
มันต้องแย่กว่าเรื่องจริงไปมากๆ แน่ๆ

687
00:43:33,736 --> 00:43:36,071
แย่กว่าถูกบีบให้ขายเฮโรอีนให้เฮลแมนเหรอ

688
00:43:36,155 --> 00:43:38,240
- ล้อเล่นรึเปล่า
- ได้ก็ดีสิ

689
00:43:38,324 --> 00:43:40,659
แต่ข่าวดีก็คือตอนนี้ฉันไม่ได้ทำแล้ว

690
00:43:42,119 --> 00:43:48,000
โอเค ดี เยี่ยมเลย
ที่ตอนนี้เธอไม่ได้ขายเฮโรอีนแล้ว

691
00:43:49,293 --> 00:43:51,045
แมคคัลเลอห์ช่วยให้ฉันหลุดบ่วงได้

692
00:43:53,339 --> 00:43:55,049
แต่ฉันต้องขายที่ชาร์จแบตมือถือให้นาง

693
00:43:55,132 --> 00:43:58,552
คือมันก็ยังห่วยแตก แต่อย่างน้อย
ก็ไม่ใช่เฮโรอีนแล้วก็ไม่ใช่เฮลแมน

694
00:43:59,553 --> 00:44:01,347
และเพราะงั้นฉันถึงได้มีเงินพอมาซื้อมือถือ

695
00:44:01,430 --> 00:44:03,223
มาเล่าเรื่องสนุกๆ นี่ให้เธอฟัง

696
00:44:05,601 --> 00:44:06,852
ไพเพอร์

697
00:44:06,935 --> 00:44:10,064
ฉันยังอยู่ แค่กำลังคิดอยู่

698
00:44:10,898 --> 00:44:12,399
ขอโทษนะ ฉันไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนี้

699
00:44:12,483 --> 00:44:14,234
แต่ถ้าเราจะประคองความสัมพันธ์นี้ให้รอด

700
00:44:14,318 --> 00:44:15,486
เราจำเป็นต้องซื่อตรงต่อกันและกัน

701
00:44:15,569 --> 00:44:19,239
ถ้าเราจะประคองความสัมพันธ์นี้ให้รอด
สักวันเธอจะต้องออกจากคุก

702
00:44:20,240 --> 00:44:22,159
เธอบอกว่าจะไว้ใจฉันไง

703
00:44:22,242 --> 00:44:24,912
คิดว่าถ้าฉันมีทางเลือกอื่น
ฉันจะทำเรื่องแบบนี้หรือไง

704
00:44:24,995 --> 00:44:27,206
เฮลแมนเอาเฮโรอีนยัดลงคอฉัน หมายความว่าฉันต้องกลืนลงไป
แล้วก็อึออกมาเลย

705
00:44:29,583 --> 00:44:31,502
รู้มั้ยว่านั่นมันอันตรายแค่ไหน

706
00:44:31,585 --> 00:44:33,087
เพราะงั้นจะมาโกรธฉันไม่ได้นะ

707
00:44:33,754 --> 00:44:38,092
อเล็กซ์ นั่นมันเลวร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้มาก
นั่นมันทำร้ายร่างกาย

708
00:44:38,175 --> 00:44:40,636
ใช้อำนาจโดยไม่ชอบ บีบบังคับ

709
00:44:40,719 --> 00:44:43,263
เรายื่นคำร้องหรือฟ้องหรือ...

710
00:44:43,347 --> 00:44:46,225
ใช่ ยื่นแล้ว
สุดท้ายเลยต้องขายของเถื่อนให้แมคคัลเลอห์

711
00:44:46,767 --> 00:44:48,227
ในนี้มีแต่คนใจซื่อมือสะอาดทั้งนั้น

712
00:44:48,310 --> 00:44:50,979
- เราต้องทำอะไรได้สักอย่างสิ
- ไม่มีหรอก

713
00:44:52,731 --> 00:44:56,276
เธอช่วยฉันไม่ได้ ฉันก็แค่จำเป็นต้องบอกเธอ

714
00:44:59,196 --> 00:45:00,614
ฉันไม่รู้จะตอบยังไงเลย

715
00:45:02,116 --> 00:45:03,117
งานเป็นยังไงบ้าง ห่วยมาก

716
00:45:09,623 --> 00:45:10,624
อยากเล่าให้ฉันฟังมั้ย

717
00:45:12,292 --> 00:45:14,628
พ่อฉันไม่ยอมให้ฉันไปหาเธอวันศุกร์

718
00:45:16,839 --> 00:45:20,259
โธ่ บิล ให้ฉันส่งคนไปเล่นงานเขามั้ย

719
00:45:21,844 --> 00:45:23,971
ขอโทษนะที่ฉันไปหาเธอไม่ได้

720
00:45:26,306 --> 00:45:28,058
อย่างน้อยตอนนี้เราก็คุยกันได้แล้ว

721
00:45:30,811 --> 00:45:34,940
ใช่ อย่างน้อยก็ยังคุยกันได้

722
00:45:45,909 --> 00:45:47,619
นี่ชั้นเรียนจีอีดี เธอไม่ได้สมัครไว้

723
00:45:47,703 --> 00:45:49,538
ฉันรู้ โรงเรียนมันห่วยแตก

724
00:45:51,290 --> 00:45:53,000
มีหลักสูตรอะไรอย่างอื่นอีก

725
00:45:57,212 --> 00:45:59,590
ดูเหมือนวิชาเดียวที่เธอยังไม่ได้ลองคือ
วิชาถักโครเชต์

726
00:46:00,758 --> 00:46:02,760
อีกครึ่งชั่วโมงจะเริ่มเรียนที่ฟลอริดา

727
00:46:02,843 --> 00:46:05,345
ให้ตาย ประเด็นคืออยากจะออกมาจากฟลอริดา

728
00:46:05,429 --> 00:46:06,388
โรงเรียนมันห่วยแตกจริงๆ

729
00:46:08,223 --> 00:46:11,018
ยินดีที่ได้รู้จัก คุณ...

730
00:46:11,727 --> 00:46:14,396
ทิฟฟานี คือว่า ด็อกเกตต์

731
00:46:14,980 --> 00:46:16,648
โอเค เชิญเลย คุณทิฟฟานี ด็อกเกตต์

732
00:46:16,732 --> 00:46:18,817
มาคุยกันว่าทำไมโรงเรียนถึงห่วยแตก

733
00:46:18,901 --> 00:46:20,277
ทุกคน

734
00:46:20,360 --> 00:46:21,528
โรงเรียน

735
00:46:22,571 --> 00:46:24,239
เรามาอยู่ตรงนี้เพราะเรื่องนี้เนอะ

736
00:46:26,533 --> 00:46:32,956
ทำไมโรงเรียนถึงห่วยแตกขนาดนั้น

737
00:46:33,040 --> 00:46:35,667
(เจ็ดชั่วโมงเฮงซวยในชีวิต)

738
00:46:36,418 --> 00:46:37,503
ใครตอบได้บ้าง

739
00:46:38,170 --> 00:46:41,089
ไม่เอาน่ะ พวกคุณต้องเกลียดอะไรสักอย่าง
ไม่งั้นคงเรียนจบมัธยมแล้ว

740
00:46:41,173 --> 00:46:42,299
การบ้าน

741
00:46:42,382 --> 00:46:43,675
สอบ

742
00:46:43,759 --> 00:46:47,095
ที่จริงฉันชอบไปเรียนนะ
แต่สถานการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมของฉัน

743
00:46:47,179 --> 00:46:49,306
ทำให้ฉันต้องลาออกมา
หาเงินเลี้ยงตัวเอง เพราะงั้น...

744
00:46:49,389 --> 00:46:51,183
โอเค งั้นก็ยินดีที่คุณมาเรียนกับเราที่นี่

745
00:46:51,266 --> 00:46:53,519
ครูที่คิดว่าพวกเขาอยู่เหนือเรา

746
00:46:53,602 --> 00:46:55,395
โอเค หวังว่าเราจะเปลี่ยนเรื่องนั้นได้

747
00:46:55,479 --> 00:46:57,022
ครูที่พูดว่าจะเปลี่ยนแปลงอะไร

748
00:46:58,607 --> 00:46:59,733
หัวไวนะ คุณด็อกเกตต์

749
00:47:00,317 --> 00:47:02,152
แต่ฉันก็ไม่ชอบอ่านหนังสือ

750
00:47:02,236 --> 00:47:07,616
ไม่ชอบเลข วิทยาศาสตร์ การเขียน
เครื่องคิดเลข เสียงชอล์กขูดกระดาน

751
00:47:07,699 --> 00:47:11,995
แล้วก็ไม่ชอบที่โรงเรียนกลิ่นเหมือน
พิซซ่าถาดเหลี่ยมแฉะๆ เจือความเศร้า

752
00:47:14,164 --> 00:47:16,166
ขอบคุณมาก มีคนอื่นอยากตอบอีกมั้ย

753
00:47:17,376 --> 00:47:19,086
พวกอีดอกนึกว่าน่ารักตายห่ะ

754
00:47:21,463 --> 00:47:27,427
โอเค ส่วนตัวแล้ว
ผมชอบเรื่องนั้นเกี่ยวกับโรงเรียน แต่...

755
00:47:28,428 --> 00:47:30,806
มาคุยเรื่องประโยคนั้นกัน

756
00:47:32,057 --> 00:47:34,560
แบบนี้คือวิธีที่คนพูดกัน

757
00:47:34,643 --> 00:47:35,686
(พวกอีดอกนึกว่าน่ารักตายห่ะ)

758
00:47:35,769 --> 00:47:37,271
ฟังดูดี

759
00:47:37,354 --> 00:47:40,524
แล้วก็เข้าท่า หมายความว่ามัน
สามารถสื่อสารความคิดของผู้พูด

760
00:47:40,607 --> 00:47:42,067
แต่ถ้าจะสอบจีอีดีให้ผ่าน

761
00:47:42,150 --> 00:47:45,279
พวกคุณจะต้องสามารถอ่านและเขียน
ภาษาอังกฤษตามมาตรฐาน

762
00:47:45,362 --> 00:47:46,572
หมายถึงภาษาอังกฤษของคนขาว

763
00:47:46,655 --> 00:47:49,533
ก็ มีคนขาวตั้งเยอะ
ที่ไม่คล่องภาษาอังกฤษมาตรฐาน

764
00:47:49,616 --> 00:47:50,826
แต่คุณก็ตั้งข้อสังเกตได้ดี

765
00:47:50,909 --> 00:47:54,037
ทีนี้ ใครบอกได้บ้างว่า
จะเขียนประโยคนี้ให้ถูกไวยากรณ์ต้องทำยังไง

766
00:47:55,831 --> 00:47:58,250
พวกอีดอกทองนึกว่าน่ารักตายโหง

767
00:47:59,251 --> 00:48:02,337
พวกอีดอกทองที่นึกว่าตัวเองน่ารักตายโหง

768
00:48:03,213 --> 00:48:07,134
ดี "พวกอีดอกทอง
ที่นึกว่าตัวเองน่ารักตายโหง" แต่...

769
00:48:07,217 --> 00:48:11,179
นี่ จะมาเข้าเรียนเหรอ
ไม่มีคำว่าสายเกินไปสินะ

770
00:48:11,263 --> 00:48:12,806
ขอคุยข้างนอกหน่อย

771
00:48:12,890 --> 00:48:14,266
นั่นแหละ

772
00:48:14,349 --> 00:48:19,479
เดย์อาร์ เดย์อาร์
ที-เอช-อี-วาย-อะพอสโทรฟี-อาร์-อี

773
00:48:19,563 --> 00:48:20,439
ดี

774
00:48:20,522 --> 00:48:22,774
นี่ ขอโทษนะ เมื่อกี้ไม่ได้จะหาว่าแก่

775
00:48:23,859 --> 00:48:28,071
บางทีปากกับสมองก็ไม่สัมพันธ์กัน
อย่างที่ควรจะเป็น

776
00:48:28,655 --> 00:48:31,199
เหมือนกับผมเคยบาดเจ็บทางสมองหรือ...

777
00:48:31,283 --> 00:48:32,284
เวร

778
00:48:33,410 --> 00:48:35,913
เริ่มใหม่ละกัน ไม่เจอคุณมาพักใหญ่นะ

779
00:48:35,996 --> 00:48:38,248
อาจเพราะฉันถูกขังเดี่ยวมานานมากไง

780
00:48:40,083 --> 00:48:41,752
ขอแก้ตัว คุณห้ามผมไม่ให้ไปเยี่ยมเอง

781
00:48:41,835 --> 00:48:46,465
ฉันรู้ว่าคุณแอบเอามือถือเข้ามา
ฉันจำเป็นต้องให้คุณเอาเข้ามาให้เครื่องหนึ่ง

782
00:48:47,382 --> 00:48:49,927
ให้ตาย ผมนึกว่าคุณ
เป็นคนดีแบบไม่ยอมทำผิดอะไร

783
00:48:51,845 --> 00:48:52,930
จะเอามือถือเข้ามาให้ฉันมั้ย

784
00:48:54,306 --> 00:48:55,307
แน่นอน

785
00:48:56,433 --> 00:48:59,770
ได้สิ แล้วเพราะเป็นคุณ
ผมจะมีส่วนลดให้อย่างงาม

786
00:48:59,853 --> 00:49:01,313
สัก 500 เหรียญเป็นไง

787
00:49:01,396 --> 00:49:03,941
จริงด้วย เหมือนคุณบาดเจ็บทางสมองมา

788
00:49:05,776 --> 00:49:08,528
หรือฟรี ให้ฟรีก็ได้

789
00:49:09,237 --> 00:49:12,574
เอาเครื่องที่มีเน็ตด้วยนะ
ไม่ใช่ไอ้มือถือฝาพับห่วยแตก

790
00:49:14,660 --> 00:49:16,370
- สวัสดี
- กลอเรีย

791
00:49:16,453 --> 00:49:18,372
แม่ พระเจ้าอวยพร

792
00:49:18,455 --> 00:49:19,581
ขอพระเจ้าอวยพรลูกเหมือนกัน

793
00:49:19,665 --> 00:49:21,833
สาวๆ เก็บของรึยัง

794
00:49:21,917 --> 00:49:25,295
พรุ่งนี้หนูหยุดงานนะ
จะได้ไปรับพวกเธอที่สนามบิน

795
00:49:25,379 --> 00:49:28,340
กลอเรีย แม่ไม่รู้จะบอกลูกยังไง แต่...

796
00:49:29,549 --> 00:49:31,551
สาวๆ ตัดสินใจว่าไม่อยากไป

797
00:49:32,386 --> 00:49:34,221
เกิดอะไรไป พวกนั้นกลัวเครื่องบินเหรอ

798
00:49:34,304 --> 00:49:38,642
หนูรู้ว่าพวกเธอคงกลัวเรื่องจะหาเพื่อนใหม่

799
00:49:39,768 --> 00:49:41,603
- คงต้องปรับตัวอีกเยอะ
- ไม่ใช่...

800
00:49:41,687 --> 00:49:42,896
มันมากกว่านั้น

801
00:49:42,980 --> 00:49:44,773
โอเค ให้หนูคุยกับเซซี่หน่อย

802
00:49:48,735 --> 00:49:51,321
ถ้าแกโตพอที่จะตัดสินใจเองแล้ว

803
00:49:51,405 --> 00:49:54,157
แกก็ต้องโตพอที่จะบอกแม่เขาเอง

804
00:49:59,746 --> 00:50:00,580
ฮัลโหล

805
00:50:01,248 --> 00:50:04,084
เซซี่ เป็นอะไรไป

806
00:50:04,793 --> 00:50:09,172
ลูกจะต้องชอบที่นี่แน่ๆ แม่สัญญา
ไม่ต้องกลัวหรอกนะ

807
00:50:09,256 --> 00:50:10,590
ไม่ได้กลัว

808
00:50:10,674 --> 00:50:12,092
งั้นมันเรื่องอะไรกัน

809
00:50:14,386 --> 00:50:16,847
แม่รู้ว่าแม่ใช้เวลานานกว่าที่บอก

810
00:50:16,930 --> 00:50:20,767
แต่ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ

811
00:50:21,435 --> 00:50:23,979
แม่แทบรอให้ลูกกับเอลลี่
ได้เจอน้องชายของลูกไม่ไหว

812
00:50:24,062 --> 00:50:25,897
เราไม่ไปค่ะ กลอเรีย

813
00:50:27,649 --> 00:50:30,110
ไม่ได้ ต้องมา เซซี่

814
00:50:30,736 --> 00:50:33,613
เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ฉันเป็นแม่ของเธอนะ

815
00:50:33,697 --> 00:50:35,490
- ตั้งแต่เมื่อไหร่
- ตั้งแต่ตลอดมา

816
00:50:35,574 --> 00:50:38,952
ทุกอย่างที่ฉันทำที่นี่ ฉันก็ทำเพื่อเธอ

817
00:50:40,495 --> 00:50:43,415
ฉันต้องจากมาเพื่อให้เธอมีโอกาส

818
00:50:44,082 --> 00:50:45,083
- แล้วตอนนี้...
- ไม่

819
00:50:45,167 --> 00:50:47,878
แม่ไม่จำเป็นต้องไป นั่นคือทางเลือกของแม่

820
00:50:47,961 --> 00:50:50,756
และนี่คือทางเลือกของหนูกับเอเลน่า

821
00:50:50,839 --> 00:50:52,132
เราไม่ไป

822
00:51:01,475 --> 00:51:04,227
ได้เวลาเลิกงานแล้ว สาวๆ
ผ่านกันไปได้อีกวัน

823
00:51:05,020 --> 00:51:06,855
หนูสแกนเร็วกว่ากำหนดไปสองกล่อง

824
00:51:07,439 --> 00:51:09,441
- นี่อะไร
- อะไรคืออะไร

825
00:51:09,524 --> 00:51:10,901
ทำไมมีปากกาอยู่ในถังขยะ

826
00:51:10,984 --> 00:51:12,861
ก็ถ้าเขียนไม่ออกหนูก็โยนทิ้ง

827
00:51:12,944 --> 00:51:14,488
ได้ลองก่อนรึเปล่า

828
00:51:15,113 --> 00:51:17,074
ลองแล้วถึงได้รู้ไงว่าเขียนไม่ออก

829
00:51:17,783 --> 00:51:19,576
ถ้ามันใช้ไม่ได้แล้วก็ต้องทิ้งสิ

830
00:51:19,659 --> 00:51:21,161
เธอจะโยนปากกาพ่อทิ้งทีละครึ่งหนึ่งไม่ได้

831
00:51:21,745 --> 00:51:26,416
ไม่ได้เหรอ หนูโยนปากกาแท่งละ 29 เซ็นต์
ที่เขียนไม่ออกทิ้งก็ไม่ได้

832
00:51:27,876 --> 00:51:31,171
หนูโคตรเบื่อการที่ใครๆ มาบอกว่า
หนูทำอะไรไม่ได้

833
00:51:31,797 --> 00:51:35,050
หนูพูดถึงชีวิตจริงๆ ของตัวเองก็ไม่ได้
ดื่มเหล้าก็ไม่ได้

834
00:51:35,133 --> 00:51:38,512
เข้าไปที่บาร์แล้วดูคนอื่นดื่มก็ไม่ได้

835
00:51:38,595 --> 00:51:41,181
อยู่นอกบ้านหลังห้าทุ่มก็ไม่ได้

836
00:51:41,264 --> 00:51:45,685
ดูเหมือนจะอยู่ใกล้เด็กคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติ
ก็ไม่ได้ตลอดเวลา

837
00:51:45,769 --> 00:51:47,646
- ฟังเพลงก็ไม่ได้
- ไพเพอร์ ลูกกำลังตีโพยตีพาย

838
00:51:47,729 --> 00:51:49,773
ตีโพยตีพายก็ไม่ได้ ทำอะไรได้บ้าง

839
00:51:49,856 --> 00:51:51,525
ใจเย็นๆ อย่าโมโห

840
00:51:51,608 --> 00:51:54,111
หนูโมโหอเล็กซ์ก็ไม่ได้ โมโหพ่อก็ไม่ได้

841
00:51:54,194 --> 00:51:58,156
ไปฉี่ใส่ถ้วยช้าก็ไม่ได้
ไม่งั้นพวกนั้นจะจับหนูเข้าคุกอีก

842
00:51:59,574 --> 00:52:04,412
ไม่ต้องห่วง นี่ห้าโมงสองนาที
หนูไม่ได้ออกก่อนแม้แต่วินาทีเดียว

843
00:52:04,496 --> 00:52:05,789
นึกแล้วว่าต้องเป็นบำบัดคนติดยา

844
00:52:12,212 --> 00:52:14,673
นี่ ยัยหนู ดีขึ้นรึยัง

845
00:52:14,756 --> 00:52:16,842
เมื่อวานพวกเราคิดถึงเธอ
ที่ลานไอซ์สเก็ตเมื่อวานนะ

846
00:52:17,425 --> 00:52:22,264
อ๋อ ฉันแค่ปวดหัวนิดหน่อยน่ะ
ตอนนี้โอเคแล้ว มานี่สิ

847
00:52:28,645 --> 00:52:29,938
เชื่อเขาเลยมั้ย

848
00:52:30,522 --> 00:52:33,441
สเตอร์ลิงน้อยกลับบ้านจากเอ็นไอซียูแล้ววันนี้ นี่มันยอดเลย ยินดีด้วยนะ

849
00:52:37,112 --> 00:52:40,323
รู้ตัวอีกทีเขาจะกลายเป็นวัยรุ่นหน้ามัน

850
00:52:40,407 --> 00:52:43,535
แล้วเธอก็ต้องออกไปซักถุงเท้าเหม็นๆ ให้เขา

851
00:52:45,412 --> 00:52:50,625
รู้มั้ยฉันจะตั้งบัญชีอินสตาแกรมให้เขา
ตอนนี้เมื่อถอดสายออกหมดแล้ว

852
00:52:50,709 --> 00:52:53,044
คิดว่าบรรยายรูปนี้ว่าอะไรดี

853
00:52:55,380 --> 00:52:57,465
"ร็อกก้า-บ๊ะ-บัย ไอ้เด็กบ้าทั้งหลาย!"

854
00:52:58,884 --> 00:53:02,429
"ลาก่อน ไอ้ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
เจอกันได้ในช่องความเห็น"

855
00:53:03,513 --> 00:53:05,098
แล้วต้องใส่แฮชแท็กด้วยรึเปล่า

856
00:53:05,182 --> 00:53:06,433
- ก็ต้องใส่แฮชแท็กอยู่แล้ว
- โอเค

857
00:53:06,516 --> 00:53:07,809
ต้องติดแฮชแท็ก

858
00:53:08,685 --> 00:53:11,897
นี่อาจทำให้พวกเธอประหลาดใจ
แต่ฉันเคยมีความโกรธในใจเยอะมาก

859
00:53:12,814 --> 00:53:16,526
แล้วฉันก็เจอประสบการณ์เฉียดตาย
จากเบธ

860
00:53:16,610 --> 00:53:19,362
มันไม่สำคัญหรอกว่า
มันมาจากสวรรค์หรือจากคน

861
00:53:19,446 --> 00:53:24,826
แต่มันทำให้ฉันรู้ตัวว่าเรื่องเฮงซวยนั่น
นำไปสู่เกมคิกบอลที่โคตรสนุกได้

862
00:53:24,910 --> 00:53:28,163
ซึ่งไม่มีใครโดนฆ่าตาย
ถ้าเราแค่พยายามเป็นคนดี

863
00:53:28,997 --> 00:53:30,582
ขอบคุณที่แบ่งปัน

864
00:53:30,665 --> 00:53:32,167
ฉันจึงดีใจจริงๆ ที่ฉันมาอยู่ตรงนี้

865
00:53:32,250 --> 00:53:34,502
ไม่ใช่แค่เพราะจะได้ออกไปสันทนาการเพิ่ม

866
00:53:35,212 --> 00:53:39,841
คือฉันก็ไม่แน่ใจหรอกว่า
ชั้นเรียนนี้จะช่วยอะไรฉันได้รึเปล่า

867
00:53:40,675 --> 00:53:42,552
แต่ฉันอ่านเจอในแผ่นพับอันนี้ว่า

868
00:53:44,596 --> 00:53:47,057
"รับสิ่งที่อยากรับไปและทิ้งที่เหลือเอาไว้"

869
00:53:47,140 --> 00:53:49,643
ก็เหมือนแอบขโมยของในห้างนะ แต่ทำดี

870
00:53:50,685 --> 00:53:52,520
ผมว่าชั้นเรียนนี้จะเป็นประโยชน์แน่ๆ

871
00:53:52,604 --> 00:53:55,357
สำหรับทุกคนที่พร้อมเปิดใจที่จะทำเพื่อตัวเอง

872
00:53:58,068 --> 00:53:59,069
เชิญเลย

873
00:54:00,278 --> 00:54:06,117
ทีนี้ ผลัดกัน
เราจะผลัดกันอ่านจากบทต่อไป

874
00:54:06,201 --> 00:54:08,036
ผมจะเริ่มก่อนนะ

875
00:54:14,251 --> 00:54:15,252
"อาชญากรรมคืออะไร

876
00:54:17,170 --> 00:54:19,464
เราสร้างกฎมาเพื่อเป็นเครื่องชี้นำพฤติกรรมเรา

877
00:54:19,547 --> 00:54:22,175
เพื่อจะได้อยู่ร่วมกับคนอื่นได้อย่างสันติ

878
00:54:27,722 --> 00:54:31,393
แต่บางครั้ง ชีวิตของเราก็กดดันต่อต้านกฎนั้น

879
00:54:33,311 --> 00:54:35,939
กฎเกณฑ์ต่างๆ ดูบีบคั้นไร้เหตุผล

880
00:54:39,734 --> 00:54:41,736
บางครั้ง เรามาถึงจุดขัดแย้ง

881
00:54:41,820 --> 00:54:46,574
ระหว่างความจริงทางอารมณ์ของเรา
กับสิ่งที่สังคมเรียกร้องจากเรา

882
00:55:03,341 --> 00:55:08,680
เราจึงแสดงออกในแบบที่ทำร้ายตัวเอง
หรือทำลายคนอื่นหรือสิ่งของของพวกเขา

883
00:55:11,516 --> 00:55:13,768
อาชญากรรมคือจุดแตกหัก

884
00:55:14,602 --> 00:55:18,440
บางครั้งเราอยู่ในด้านของเหยื่อ

885
00:55:18,523 --> 00:55:20,734
แต่บางครั้งเราก็เป็นฝ่ายกระทำ

886
00:55:21,901 --> 00:55:24,779
ความยุติธรรมคือการซ่อมแซมจุดแตกหักนั้น

887
00:55:25,322 --> 00:55:28,033
แต่บางครั้ง เราก็ไม่สามารถ
มองเห็นวิธีชดเชยได้อย่างชัดเจน

888
00:55:28,908 --> 00:55:31,244
และความยุติธรรมก็ดูเป็นสิ่งที่ไกลเกินเอื้อม"

889
00:56:01,524 --> 00:56:04,652
"รัฐลงทุนกับการปกป้องประชากรของตน

890
00:56:04,736 --> 00:56:07,030
แต่รัฐก็เป็นสถาบันที่ประกอบขึ้นด้วยประชากร"

891
00:56:07,113 --> 00:56:08,823
(อิสรภาพเพื่อผู้อพยพ)

892
00:56:08,907 --> 00:56:11,451
"คนที่อาจผิดพลาดหรือมีอคติได้

893
00:56:12,035 --> 00:56:15,038
ดังนั้นบางครั้งระบบ
ที่ออกแบบมาเพื่อปกป้องเรากลับล้มเหลว

894
00:56:16,706 --> 00:56:21,336
บางครั้ง ระบบที่ใหญ่กว่านั้น
เช่นโชคชะตาหรือสถานการณ์รอบด้าน

895
00:56:21,419 --> 00:56:23,671
กลับเป็นสิ่งที่
ทำให้เราต้องเจอสถานการณ์ลำบาก"

896
00:56:24,631 --> 00:56:25,673
(เอเลน่า เมนโดซา)

897
00:56:25,757 --> 00:56:29,260
"เราต้องตัดสินใจอะไรยากๆ
แบบที่คนอื่นไม่อาจเข้าใจ

898
00:56:38,686 --> 00:56:40,438
บางครั้งเราก็กลายเป็นคนอื่น

899
00:56:40,522 --> 00:56:43,274
ที่ไม่เข้าใจว่าทำไม
ใครบางคนถึงทำสิ่งที่เขาทำไป

900
00:56:43,358 --> 00:56:45,902
หรือทำไมเราจึงต้องมาใช้กรรม
จากการกระทำของพวกเขา

901
00:56:48,071 --> 00:56:51,866
บ่อยครั้ง เราไม่มีความสามารถ
ที่จะจัดการกับความวุ่นวายในชีวิต"

902
00:56:51,950 --> 00:56:54,494
(ค้นหา)
(เด็กทารกผิวขาว ผมดำ น่ารัก)

903
00:56:54,577 --> 00:56:57,831
"บ่อยครั้ง เราไม่มีทางจะเตรียมใจ
รับความตกใจและผิดหวัง

904
00:57:03,670 --> 00:57:08,425
แต่ถ้าเราตั้งใจเบือนหน้าหนี
สิ่งที่เรารู้สึกว่ามันยากเกินจะทำใจรับได้

905
00:57:08,508 --> 00:57:11,970
นั่นเท่ากับเราปล่อยให้สิ่งที่เราอยากหลีกเลี่ยง
กลายเป็นเครื่องกำหนดตัวเราเอง"

906
00:57:12,887 --> 00:57:18,393
(โพสต์ใหม่ - วันแรกแห่งอิสรภาพ!)
(#กลับบ้านเรา #เด็กอะไรน่ารักที่สุด)

907
00:57:21,563 --> 00:57:26,818
"ไม่มีใครหนีจากชีวิตนี้ไปได้
โดยไม่เคยประสบกับความเจ็บปวดหรืออยุติธรรม

908
00:57:30,447 --> 00:57:33,867
และบางคนก็ต้องเจอความทุกข์ยากมากกว่าคนอื่น

909
00:57:36,369 --> 00:57:38,246
เราอาจรู้สึกเหมือนไม่มีทางออก

910
00:57:40,457 --> 00:57:44,002
อาจรู้สึกสิ้นหวัง รู้สึกราวกับไม่มีใครสนใจ

911
00:57:44,752 --> 00:57:49,466
เราจะกอบกู้ความยุติธรรมคืนมาได้อย่างไร
ในโลกที่ไร้ความยุติธรรมหนักหนาเช่นนี้

912
00:57:51,384 --> 00:57:55,555
เราจะต้องทำอย่างไร เมื่อไปถึงจุดที่
เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ

913
00:58:15,116 --> 00:58:16,534
ไม่มีคำตอบง่ายๆ หรอก

914
00:58:17,410 --> 00:58:22,248
การลงโทษก็ไม่ใช่คำตอบ
การยอมแพ้ก็ไม่ใช่คำตอบ

915
00:58:23,666 --> 00:58:26,544
เราต้องหาคำตอบของตัวเอง

916
00:58:26,628 --> 00:58:28,963
และเราอาจรู้สึกว่ามันเกินกำลังของเรา

917
00:58:31,966 --> 00:58:35,386
แต่สิ่งแรกที่เราต้องทำคือต้องเริ่มพยายาม"