NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trzeba przyznać, że jest odważna.
Raczej głupia. Wszyscy wynocha!
Niewyraźnie mówię? Wynocha.
No już!
Do domu nie wrócicie, ale tu też nie możecie zostać.
Reznikow, kazałem ci ruszać dupsko.
Noga za nogą i wypierdalaj stąd.
Chodź, Cathy. Czas wstać.
Czyżby Cathy Gaduła skończyła wreszcie gadać?
Dokąd nas zabieracie? Na walki w klatce?
To jakaś kolejna chora zagrywka?
Spokojnie. Zamykamy izolatki.
- Co? Dlaczego? - Miasto ma nowego szeryfa.
A co ze starym?
Muszę wepchnąć do końca.
Do jasnej cholery!
Gotowe.
Tak sobie to wyobrażałeś, gdy zaczęliśmy rozmawiać o dziecku?
W moich wyobrażeniach też wypinałaś się na wyspie kuchennej.
Pogadać z twoim ciałem? Zachęcić je?
Może pomasować? Nie zajdę w ciążę przez masaż pośladka.
Nigdy nie jest za wcześnie, by pokazać dziecku, kto tu jest dobrym gliną.
Czyli ja jestem złym?
Jesteś... nieugiętym gliną.
Bo jestem zimna i nie mam serca.
- Jesteś nową, surową dyrektor. - Przekomiczne. Po co w ogóle to robimy, skoro sądzisz, że będę złą matką?
Dla ciebie zainteresowałem się naukami medycznymi, skarbie.
Myślisz, że wbijałbym igły w ten boski tyłeczek,
gdybym nie sądził, że będziesz wspaniałą matką?
To jak? Można się zbliżyć?
O co chodzi? Stresujesz się pierwszym dniem?
Nienawidzę, gdy próbujesz zgadywać, co czuję, ale...
tak.
Może potrzeba ci motywacji w stylu Joego Caputo.
Zachowaj to dla swojej 12-letniej wychowanki, która zabrała mi pracę.
Zostałaś zwolniona.
A ona ma 26 lat.
Nie pomagasz!
- Co to ma być? - Dzień dobry, Hopper.
Zakład jest przepełniony, a ty zamykasz izolatki?
Zgadza się. Nie będziemy stosować odosobnienia jako środka dyscyplinarnego.
Posłuchaj. Kolejne badania wskazują, że to okrutne, nieskuteczne
i skutkuje utratą pamięci, skłonnościami samobójczymi...
Środki dyscyplinarne są potrzebne.
Groźby zapewniają dyscyplinę.
Programy motywacyjne działają dużo lepiej niż kary.
Jeśli ich nie karzemy, to jaki sens ma więzienie?
Resocjalizacyjny. A przynajmniej taki powinno mieć.
Świetnie. To może zacznijmy im wręczać złote gwiazdki i przekąski?
Jeśli to sugestia, wrzuć ją do mojej skrzynki na sugestie.
Wiesz, co myślę? Że się popisujesz.
Chcesz jakoś uzasadnić fakt, że dali ci tę pracę.
Przepraszam. Nie dali mi jej. Sama ją zdobyłam.
Jasne, tego się trzymaj.
Nie to, żebym musiała ci cokolwiek udowadniać,
ale od kilku miesięcy uczęszczam na kursy zarządzania…
Serio myślisz, że ktoś spojrzał na twoje kursy
i pomyślał: „Cóż za kompetencje”?
Przebijam cię pod względem doświadczenia. Mam całe lata praktyki.
Wszyscy wiemy, że dostałaś tę pracę, bo...
Bo spełniasz kryteria.
Myślisz, że zatrudnili mnie, bo spełniam normy różnorodności?
A ty nie?
Rząd zapłaci takim ośrodkom jak nasz 20% więcej.
Wydłużona lista przestępstw karanych deportacją zapewni nam obłożenie.
Potem ich odsyłamy i zamykamy kolejnych.
Pobyt aresztanta w zakładzie PolyConu kosztuje 150 $ za dzień,
co oznacza, że nasze akcje rosną, ludzie są bezpieczni i wszystko gra.
To twoje nowe biuro. Załatwiłam ci ekspres.
O co tu chodzi, Lindo?
Starasz się wmówić mi, że to nagroda,
a ja nie mogę oprzeć się wrażeniu, że to ma być kara.
Dlaczego?
Może dlatego, że dałaś moją pracę niekompetentnemu dziecku?
Ty mówisz, że jest niekompetentna, a ja, że ma inne kompetencje.
Ktoś taki jak Tamika jest nam teraz potrzebny.
Dostałaś dotację za zatrudnienie mniejszości?
Ogromną.
To obopólna wygrana. Nie wyobrażam sobie, by ktoś mógł lepiej zarządzać tą placówką.
Ty masz gdzieś zdanie innych ludzi
i jesteś bezkompromisowa.
- Królowa lodu? - Miałam powiedzieć „dyrektor”,
ale jeśli wolisz taki tytuł, załatwimy to.
Zrobimy ci plakietkę.
A to twoje królestwo.
Dziękuję.
Oto one.
Jak tu cicho.
W porównaniu do dziewczyn z maksa są bardzo potulne.
Czerwone uniformy to poziom drugi, skazane za ciężkie przestępstwa.
Pomarańczowe to poziom pierwszy, niewinne dziewczyny.
Są niewinne i noszą więzienne uniformy?
Nie takie znowu niewinne. W końcu tu trafiły.
- Przyjechały tu nielegalnie. - Otóż to, Carlosie.
Carlos Litvack, Natalie Figueroa, nowa dyrektorka.
Pan Litvack jest przedstawicielem Urzędu Imigracyjnego.
Urząd zajmuje się kwestiami prawnymi i deportacją,
a PolyCon zapewnia zakwaterowanie i wyżywienie.
- A ten ptak? - Uroczy, prawda?
Wleciał tu kilka dni temu.
Zapewnia dziewczynom atrakcję, więc nie został deportowany.
Mówią po angielsku?
Niektóre, ale większość woli hiszpański.
Większość jest z Meksyku, Salwadoru, Hondurasu, Gwatemali.
Są też inne.
Z Haiti, Jamajki, Afryki.
Oczywiście są też Azjatki-kujonki i fajne Azjatki.
Ale uważaj na „plastiki”.
- To żart z Wrednych dziewczyn. - Czyli to jak Disneyland,
tylko bez radości i śpiewania.
Za to z tak samo długą kolejką.
Jakiś nadgorliwy prawnik powiedział aresztantkom,
które pracowały w kuchni, że nie dostaną pensji
i że nic tym nie zyskają, więc odeszły.
Twoje pierwsze zadanie.
Na szczęście masz przy sobie najtańszą siłę roboczą Ameryki.
To niesprawiedliwe! To powinno być karalne!
Mieć takiego fiuta.
Miał fiuta jak magiczna różdżka. I chciał mnie zabrać do Los Angeles.
Mogłam być żonką na pokaz albo taką jak te w programie Gospodynie z klasą.
Jedyne, czego w życiu chciałam, to być żoną.
Ale nie! Musiałam odmówić.
I iść do tego durnego klubu Indigo, by zostać zgarniętą z tymi ludźmi.
- Bez urazy. - Spoko.
Nie wiem, jak się tam w ogóle dostałaś bez dokumentów.
Halo? Spójrz na mnie. Nie potrzebuję ich, żeby się gdziekolwiek dostać.
To jedna z moich zalet.
Wygląda trochę jak ta z Glee, tylko o mocniejszych rysach.
Wiesz, jak trudno zdobyć dokumenty po odsiadce?
- Wybacz, nie jestem kryminalistką. - O co ci, kurwa, chodzi?
Przez takich jak ty jest nam tak ciężko!
Ja się tu urodziłam, suko. Moje przestępstwo popełniłam legalnie.
Dzięki Bogu, że tu jesteś. Wiesz, o co mi chodzi. Tu jest ciężko.
Muszę skontaktować się z kimś, kto potwierdzi, że się tu urodziłam.
- Poproszę o telefon. - Tu nie ma telefonów.
- Przecież są tam. - Ale nie są darmowe.
Musisz zapłacić za założenie konta, a potem za każdą minutę.
Dobra, jebać to.
To pierwsze, co zrobię, jak dostanę prawnika.
Nie dostaniesz prawnika.
- Co? To Ameryka. - Nie tutaj.
To wygląda jak więzienie, śmierdzi jak więzienie,
ale to nie więzienie.
To coś gorszego.
Dobra. Wiem, że masz doła, bo jesteś tu nielegalnie i tak dalej,
ale ja nie.
Nie jestem tu nielegalnie.
Dobra. To nie masz dokumentów.
Ale jeśli połączymy siły,
możemy skontaktować się z kimś z zewnątrz.
- Może z twoim facetem? - To już skończone.
Słuchajcie, arrimados!
Zanim przyjedzie policja,
nie zapominajmy, po co tu jesteśmy.
Ta impreza może i jest nielegalna, ale ta kobieta nie!
To pan romantyk, Diablo, zorganizował dla ciebie tę imprezę.
Gratuluję zielonej karty, Blanco!
Powiedz nam, jakie to uczucie.
Serio?
Dobrze więc. To...
bardzo miłe uczucie!
I ulga.
Może to głupie, ale...
gdy mieszkałam w Santo Domingo,
moi rodzice ciągle się kłócili.
Mieliśmy dwa pokoje, więc nie było gdzie się schować.
Ale lubiłam słuchać piosenki z serialu Larry i Balki.
Kojarzycie Larry’ego i Balkiego?
Balki miał tabliczkę z napisem „Ameryka albo nic”
i pomyślałam wtedy: „Jaki wspaniały kraj. Tam wszystko jest możliwe”.
A teraz tu jestem.
Musiałam tylko zmieniać pieluchy starcom...
wypełnić papiery, poczekać 12 lat i...
Witamy w Ameryce!
Ale to wszystko nie ma znaczenia.
Kocham ten kraj,
bo dał mi Diabla.
Powiedz coś mniej ckliwego!
Morda, dupku!
Kocham cię.
Chwila. Kochasz mnie?
Tak.
Ja ciebie też, skarbie.
Chciałem ci to powiedzieć od dawna, ale tak mnie onieśmielasz.
Ale skoro ty to powiedziałaś,
to ja też mogę.
Tak bardzo cię kocham.
Robię się napalona, gdy gadasz takie frazesy.
Przestań zabierać ludziom budynie.
Czemu? W tym kraju od zawsze zabiera się ludziom budynie,
zarówno wśród czekoladowych, jak i waniliowych.
Są też karmelowi. To Indianie.
I dlatego ja...
- Do cholery! - ...jem ten budyń.
Posłuchaj.
Jak na razie tylko wkurzasz staruszki.
Zadam ci pytanie.
- Czego tak naprawdę chcesz? - Lodów.
I sprawiedliwości.
To nie fair, że przez kłamstwo Cindy Taystee zostanie tu na zawsze.
Na wieki wieków? Tak.
Nawet nie mogą się pogodzić,
bo nie chcą przebywać w jednym pomieszczeniu.
Chyba że ja je tam ściągnę. Chwila. One się nienawidzą.
Chyba że mimo nienawiści uda mi się ściągnąć je do jednego pomieszczenia.
Ale skoro się nienawidzą, czemu miałyby przebywać... Chyba że... Nie.
Mogłyby... Nie, to się nie uda.
Musimy wymyślić jakiś przykład z życia wzięty.
- Mam! - Co?
- Nie wierzcie bliźniaczkom. - Mówisz ludziom, że jesteś w ciąży,
a ojczym przyjaciółki daje ci kasę na aborcję, której nie potrzebujesz?
Nie widziałam remake’u.
Folia aluminiowa? Piper, jesteś genialna.
Wpisałam tylko: „domowe sposoby na aktywację sensoryczną”.
Mogę wam podesłać linki.
Nie mogę już guglować bzdur o dzieciach.
Wczoraj chciałam tylko zamówić dziecięcą łyżkę,
a sześć godzin później czytałam o tym, jak toksyny z plastiku nas zabiją.
Możemy pomówić o czymś innym? Proszę.
Dobra, niech będzie. Piper, powiedz.
Jak seksowne fotki podziałały na żonę?
- Tak. - Dobrze!
Bardzo jej się podobały.
Niesamowite, jak kawałek sutka potrafi pokonać czasoprzestrzenną przepaść.
- Ciesz się nimi, póki je masz. - To one też przepadną? - Przepada absolutnie wszystko. - Boże. Posikam się.
To przepada najbardziej. Mogę ją potrzymać, jak będziesz w łazience.
Na pewno? Od miesiąca nie sikałam w ciągu dnia sama.
Dzięki.
- Idź. Ja jej popilnuję. - W porządku.
Podaj dziecko.
Pani Chapman.
Co tu się dzieje?
Jakiś handel dziećmi?
Widzisz? Vause diluje.
Wątpię. Nie jest aż tak głupia, żeby dilować w tej sytuacji.
Pewnie szuka hinduskiej dupci.
Nie, coś widziałam. Sprawdzę to.
- Co jest, Vause? Co robisz? - Spuszczałaś narkotyki?
Wiem, co knujesz, Vause.
Chcesz oszczędzić sobie kłopotów?
Powiedz, od kogo masz dragi.
- Albo? - Albo...
wyślę cię do izolatki.
Dobra, spokojnie.
Wyluzujcie. Nowa dyrektorka zamknęła izolatki,
a poza tym tak naprawdę nic nie widzieliśmy.
- No. To był tampon. - Widzisz? Tylko tampon.
Myślisz, że znasz to miejsce na wylot, co?
Muszę zrobić wrażenie na nowej dyrektorce, więc od dziś
niczego nie wniesiesz ani nie wyniesiesz.
Lepiej powiedz swojemu dostawcy, że jesteś spalona.
- Właśnie. - A tamponów się nie spuszcza.
Zapchasz rurę i kibelek ci wyleje.
Cześć, T! Tu Suzanne. Urokliwie zapraszam na...
- Co, kurwa? - ...biblioteczne spotkanie...
- tych, no... - Daj to.
Po pierwsze, tu jest napisane „uroczyście”, nie „urokliwie”.
I po co Suzanne chce, żebym przyszła do biblioteki?
Nie wiem, może za tobą tęskni.
Osobiście tego nie rozumiem. Aż tak się kumplowałyście?
Bo wiem z doświadczenia,
że dobre wspomnienia nie są tak dobre, jakimi je zapamiętujemy,
a z kolei złe są jeszcze gorsze,
ale nasze umysły je łagodzą, żebyśmy się nie pozabijali.
I dalej robimy swoje.
Jeśli Suzanne chce pogadać, to czemu nie przyjdzie sama?
Przecież ją znasz. Jest dziwna.
A znasz siebie? Jesteś przerażająca.
Idź do biblioteki i wejdź do tunelu czasogennego.
- „Czasoprzestrzennego”. - Wcale nie!
Wcale nie. Próbuję czegoś nowego.
Rozumiem, ale musiałaś z zaskoczenia?
Musiałam. Zapomniałaś? Jesteś na zwolnieniu warunkowym.
Przychodzenie z zaskoczenia to moja praca.
Jak inaczej miałabym kogoś przyłapać na łamaniu prawa, ćpaniu
albo urządzaniu walk dzieci?
Przysięgam, że nie urządzam walk dzieci.
Wiem. Chciałam być zabawna.
- Ciasteczko. Mogę? - Proszę. Nie jedzą mąki.
Co?
Wiesz, co nie jest zabawne?
Kiedy przychodzę do restauracji,
w której rzekomo pracuje moja podopieczna,
i dowiaduję się, że w zeszłym tygodniu ją zwolnili.
Chyba było mi tak wstyd,
że nie chciałam mówić, że mnie zwolnili.
Przepraszam.
W przypadku zmiany pracy musisz mnie od razu informować.
- Masz nową pracę? - To moja praca. Niańczę bratanicę.
Płacą ci?
Dali mi pokój i mogę przytulać dziecko.
Nie staraj się być urocza. To moja rola.
Dostaniesz od nich PIT na koniec roku?
- Wątpię. - Czyli to nie jest praca.
To przysługa.
Coś ci wyjaśnię.
Dogadujemy się, ale w razie potrzeby mogę wydać nakaz aresztowania.
Znajdź sobie normalną pracę. Dzisiaj.
Cześć. Dziewczyny poszły, bo usłyszały, że byłaś skazana.
Ale pamiętaj, jesteśmy tu dla ciebie.
Dosłownie nikogo tu nie ma.
Pewnie trudno ci to zrozumieć, bo nie jesteś matką,
ale czujemy się po prostu...
niekomfortowo. To znaczy, mnie to nie przeszkadza.
Ale on jest strasznie krytyczny.
Ale ja cię rozumiem.
Po wyjściu z więzienia na pewno trudno stanąć na nogi.
I wspieramy cię.
Przesyłamy pozytywne wibracje. Dobra.
O cholera. Powiało chłodem.
Cześć, Hellman.
Wkurza cię to? A to?
- A to? - Co ty odpierdalasz, Murphy?
- O rany. Ktoś tu jest nie w humorze. - Nie dziś.
Szkoda.
Bo w izolatce miałam czas na przemyślenia.
No i?
- Musimy pogadać o Vause. - Myślałem, że będziesz ścigać Jefferson.
Jefferson by się nie przyjebała, gdyby Vause mnie nie wrobiła.
Nie chcesz mieć na pieńku z Jefferson.
Tą wariatką zajmę się w swoim czasie.
Najpierw rozprawimy się z Vause.
Nie mam nic przeciwko.
Pizda spuściła w kiblu dragi o wartości 1500 dolców.
Otóż to.
Powinieneś ją przenieść.
Gdzieś daleko stąd,
gdzie już nigdy nie zobaczy swojej lesbijskiej żonki.
Niezły pomysł.
Muszę zdobyć swój akt urodzenia.
Pokażę dupkom, że nie powinno mnie tu być.
O mój Boże! Patrz, to synogarlica!
To znak! Życia, nadziei albo żeby dalej próbować czy coś.
To znak, że nawet w pomieszczeniu możesz zostać obsrana.
Muszę zadzwonić do Daisy, mojej siostry albo mamy.
Jak tylko zdobędę którejś numer.
Nie znasz żadnego numeru? Nawet własnej matki?
Jestem młoda, pamiętasz?
Poza tym nie układa mi się z matką.
A jej nie układa się
z płaceniem rachunków.
Więc pamiętam tylko numery alarmowe albo te, o których śpiewają w reklamach.
Jakieś pizzerie czy coś.
Boże. Już wiem, gdzie zadzwonię.
- Pod 1-800-Bierz-Sprung! - Ohyda.
Nie, mówię poważnie. Nie słyszałaś o prawniczce Kay Sprung?
- To na pewno prawniczka? - Tak!
Bo kiedyś spałam z kimś w kancelarii. I...
to numer 1-800, więc jest darmowy.
Czemu tego nie rozumiesz? Tutaj nic nie jest darmowe.
Nawet numery 1-800.
Musisz kupić kartę w automacie. Za pieniądze.
Masz jakieś pieniądze?
Nie.
A ty?
Tak.
Zostało mi 30 $ z czasów wolności.
No to chodź! Prawnik przyda się nam obu.
Tak! Widzisz? Ta synogarlica to był znak.
Dziewięć...
„Automat nieczynny. Proszę wezwać serwis”.
Diabelska maszyna!
Pieprzone gówno!
Wszystko tu jest do dupy!
Może spróbuj jeszcze raz?
Sądzisz, że jest dobre? Spójrz.
Według mnie powinno być lepsze.
Jest dobre.
Nie tak dobre jak zupa gulaszowa mojej mamy, ale...
radzisz sobie.
Bianca? Bianca!
Idź już. Wróciła.
Bianca!
O kurwa.
Co się stało?
Byłam na zakupach, a co myślałaś?
Pomóż mi to rozpakować. Co on tu robi?
Nieważne. Co z samochodem?
Jechałam sobie
i nagle nie wiadomo skąd w moje auto uderzył listonosz.
Swoim wozem?
Nie, swoim ciałem. Mówię ci, wyrósł jak spod ziemi.
Boże święty.
Wiedziałam, że ta stara klępa nie powinna jeszcze siadać za kółko.
Co się z nim stało? Zabrała go karetka?
Skąd mam wiedzieć?
Uciekłam, zanim zdążyli zrzucić na mnie winę. To była jego wina.
Musimy zadzwonić na policję.
Nie.
No nie wiem, mi amor.
Możesz mieć kłopoty...
Ona też!
Jeśli ją zamkną, stracę pracę i...
Bianco, tyle razy ci powtarzałam: mów po angielsku.
Jesteś pewna?
Tak. To jebana pizda, ale moja jebana pizda.
Przestań się gapić i pomóż rozpakowywać!
Dostałam 12 za dolara.
Jak będziesz grzeczna, to może ci jednego dam.
Idź. Odezwę się. Wszystko będzie dobrze.
No. Spadaj, koleś!
A potem w legendzie zapisałam, że „B” oznacza „Biegunkę”.
Czy pod moją nieobecność
spisywałaś wszystko, co się działo?
Nie, spisywałam tylko trzy najważniejsze wydarzenia dnia,
żeby mi się nie pomieszały.
Słyszałaś, że były dwa zabójstwa i jedno przedawkowanie?
Ale mówi się, że to też było zabójstwo.
Reznikow, przydzielono cię do pracy. Masz prowadzić kuchnię.
Wybierz cztery pomocnice i do jutra daj mi listę.
- Nie. - To nie było zaproszenie. To był rozkaz.
Powtórzę. Nie.
Dwight, czytaj dalej swój nudny dziennik.
Może ją odstraszysz.
Fragment rozdziału, który nazwałam „Rozważania”.
„Jaki dzień jest w piosence »I Just Called To Say I Love You« Steviego Wondera?
Wiemy, że nie Nowy Rok. Wiemy, że nie...”
Nie rozumiem. Wszyscy chcą pracować w kuchni.
- Myślałam, że to twoja specjalność. - Już nie.
Czwartkowe wspomnienie dotyczyło maści Vicks mojej babci.
Nie tylko ja mam doświadczenie w kuchni.
Poproś Glorię.
Jaką Glorię?
Mendozę.
Jak chcesz.
Nie rozumiem.
Nowy sezon Outlandera jeszcze nawet nie wyszedł.
Czekaj. Wchodziłaś do darknetu?
Słyszałam o darknecie na Twitterze dla czarnych.
No proszę...
- Co to ma być? - Załatwiłam was jak te bliźniaczki!
Co ty wyprawiasz, Suzanne?
To wasza szansa, by wszystko naprawić.
A teraz... zaczynajcie!
Zaczynać?
Taystee, próbowałam to odkręcić. Musisz o tym wiedzieć.
Powiedziałam o wszystkim prawnikowi,
- ale było za późno... - Nie idź.
Zaraz wylądujesz na przeciwległej ścianie.
Wysłuchaj mnie.
Chcę tylko znów się przyjaźnić.
Nie! Wiem, że powiesz:
„Nie, ta przyjaźń już jest skończona”, ale musimy to naprawić.
- Co niby mamy zrobić? - Nie wiem!
Wymierz jakąś sprawiedliwość.
Wiem, co ja bym zrobiła.
Skopała jej tyłek.
Dawaj. Skop mi tyłek.
Zasłużyłam.
Tego chcesz?
Pierdol się.
Taystee...
Przyjrzyjcie się Mortycji po raz ostatni,
bo dzięki mnie niedługo się z nią pożegnamy.
Co zrobiłaś?
Zachowam to dla siebie, a wy patrzcie, jak mój plan powoli się rozwija.
A może nawet nic nie zauważycie!
Wiedzcie tylko, że ta suka zniknie.
Co powiedziałaś?
Nie mówiłam o tobie. Chodziło o kogoś innego.
Tak myślałam.
Widzicie? Wszystko gra. Taystee to moja ziomalka!
Przestań! Jefferson!
Kod 10-33! Potrzebujemy pomocy na dole!
Taystee, puść ją!
Nie! Szlag!
Stop! Koniec tego!
Hopper, co mam z nimi zrobić?
Nie wsadzimy ich do izolatki.
Pani dyrektor?
Co szkoła wieczorowa radzi robić w takich sytuacjach?
Możemy...
Dobra, zamknijcie je w osobnych celach. Same.
Resztę gdzieś poupychajcie i potem pomyślimy, co dalej.
Ruchy!
Cześć! Jaka jesteś śliczna!
Posłuchaj. Moja koleżanka ma kasę na koncie,
ale automat się zepsuł i nie ma więcej kart,
- więc... - Czekaj.
Mówisz po hiszpańsku?
A francusku?
- Po angielsku? - Tak, ale wy się o tym nie dowiecie!
Zostawcie mnie w spokoju, złodziejki.
Czy to niegrzeczne chcieć, by więcej ludzi mówiło tu po angielsku?
Tak, to bardzo niegrzeczne.
Cześć. Przypadkiem usłyszałam waszą rozmowę.
To jedna z moich zalet.
To moja karta, na której mam jeszcze 12 $.
Gdy naprawią automat,
ta dzikuska ma przelać mi swoje 30 $.
Zdzierstwo.
Owszem, ale was nie znam. To 12 $ plus zabezpieczenie.
- Stoi. - Nie ma mowy.
Minuta kosztuje pięć dolarów. A przez trzy minuty się łączy.
Dwie minuty nam wystarczą.
- To wszystkie moje pieniądze. - Dzięki.
- Jak się nazywasz? - Efua Onagbeboma.
Wybacz, nie podaję ręki. Jasne, taka kultura.
- Zarazki. - No tak.
Dobra.
Cześć!
Tak. Czy mogę... Nie!
Suka kazała mi czekać.
Dzień dobry.
Tak. Czy mogę rozmawiać z praktykantem Jasonem?
Tak, Jasonem. Tym przystojnym, z ładnym...
Kurwa! Suka znowu kazała mi...
Jason! Cześć!
Mówi Maritza.
Maritza Ramos.
Poznaliśmy się na pogrzebie.
Pamiętasz ten klub? Tematem przewodnim było życie pozagrobowe.
Mówiłeś, że z nikim wcześniej nie robiłeś tego na taczkę.
Posłuchaj.
Potrzebuję prawnika.
Jestem obywatelką USA, ale zostałam zatrzymana przez Urząd Imigracyjny i...
Co jest?
Halo? Co się stało?
Koniec funduszy?
- Boże! - Nie wierzę!
Blanco, czekaj! Dokąd idziesz?
Donikąd.
Bo tu nie ma dokąd pójść
ani do kogo zadzwonić, ty głupia kolumbijska lalo.
Jestem Amerykanką kolumbijskiego pochodzenia.
Po drugie, co ma do tego mój wygląd?
Posłuchaj.
Musimy myśleć pozytywnie.
Tak? Pomyśl o naszym ptaku nadziei!
Zmarnowałaś naszą ostatnią szansę.
Daj mi spokój. Dobra?
Nie wierzę, że akurat ty się poddajesz!
Kiedyś zsikałaś się, żeby strażnicy cię nie dotykali.
Stawałaś na stołach.
To przeszłość.
Nie miałam nic,
a teraz przez ciebie mam jeszcze mniej, idiotko.
Nie obwiniaj mnie o to, że zostawił cię chłopak.
Ja się przynajmniej staram!
To przestań! Przestań się starać!
I mieć nadzieję.
Rozejrzyj się. Nikt po nas nie przyjdzie.
I to nie jest synogarlica, kretynko!
To zwykły gołąb.
Gołąb, synogarlica... To prawie to samo!
Wcale nie.
Gołębie nikogo nie obchodzą.
- Halo? - Halo.
Skarbie? To ja.
Blanca?
Mój Boże! Jak dobrze cię słyszeć.
Co się stało? Czemu nie dzwoniłaś? Nie rozumiem.
Ja też nie rozumiem.
Nic nam nie mówią.
Urząd złapał mnie przy Litchfield i wylądowałam w Arizonie.
Żaden problem. Jutro przyjadę.
Pożyczę pieniądze i przyjadę.
To nie ma sensu.
Ciągle przenoszą ludzi. Nie wiadomo dlaczego.
Pytam, dlaczego to robią, ale nikt mi nie odpowiada.
Traktują nas w taki sposób, że...
Nie wiem, dlaczego to się dzieje.
Ja też nie.
Przepraszam, skarbie.
Wiem, że wszystko zniszczyłam przez tę starą pizdę.
To cudowne, że czekałeś na mnie te dwa lata...
Ale to?
Nie możesz czekać wiecznie.
Nie, kochanie, nie mów tak.
Tak wiele razem przeszliśmy.
To też przetrwamy. Tak?
Czym jest kilka miesięcy w obliczu naszych planów?
Mamy dla siebie całe życie.
Mieliśmy spróbować heroiny, gdy dobijemy osiemdziesiątki.
Będziemy mieli własną pralkę i suszarkę.
I psa o imieniu...
Mojito. Kochanie...
Tak bardzo cię kocham. Powiedz...
Co mam zrobić? Muszę wiedzieć.
Weź długopis.
Podam ci mój numer ewidencyjny.
Wyszukaj mnie w bazie.
Sprawdź, co widnieje w rubryce „pobyt stały”.
Trzymaj się, moja synogarlico.
- Niech dyra zaczeka! - Nie nazywaj mnie tak.
Co jest, Hellman?
Nie przejmuj się Hopperem. Ostatnio ciąży na nim presja.
Na nim ciąży presja?
Tak. Ale chyba wiem, jak ci pomóc.
Przyglądałem się tej sytuacji i coś ci powiem.
Musisz przenieść Vause.
Vause?
Zaufaj mi, to dla jej własnego dobra. To ona jest źródłem wszystkich problemów.
Murphy z ekipą ciągle ją nękają. Wkrótce wyniosą ją stąd na noszach.
Wiem, że masz dużo na głowie,
więc już wypełniłem formularz. Musisz go tylko podpisać.
Jasne, rzucę okiem.
Super. Chcę ci tylko pomóc.
Kolejny taki incydent postawiłby nową dyrektorkę w złym świetle.
I świetnie wyglądasz w tej marynarce.
Tak sobie to wyobrażałaś?
Co tu robisz?
Wpadłam po swoje rzeczy. Moje nowe biuro jest zupełnie gołe.
Jak pierwszy dzień?
Dobrze.
Ach, to.
Uroki pracy.
Jasna cholera!
Jak to wyregulować?
Nie da się. Jest zepsute.
- Złożyłam prośbę o nowe miesiące temu. - Kurwa.
Nie wytrzymasz tu długo,
jeśli wyprowadza cię z równowagi zepsute krzesło.
Nie chodzi o krzesło.
Mogę zadać szczere pytanie?
Tylko jeśli oczekujesz bezkompromisowej odpowiedzi.
Dostałam tę pracę, bo jestem czarna...
prawda?
W zasadzie.
Ja dlatego, że jestem kobietą.
A nową pracę dostałam, bo jestem suką.
Nieważne, jak zdobywamy stanowisko.
Ważne, co robimy, gdy już je mamy.
To skrzynka na sugestie?
Tak.
Urocze.
Oto moja sugestia.
Rób, co chcesz.
I poszukaj lepszej marynarki.
Ruda! Co ty robisz?
Szukam cię po całym więzieniu.
Dźwięk suszarek mnie uspokaja.
Zaoferowali mi robotę w kuchni.
Wiem też, że ty ją odrzuciłaś.
A mówią, że przecieki zawsze wychodzą od Rosjan.
Od kiedy dobrowolnie oddajesz mi kuchnię?
Glorio...
Ja nie dam rady.
Coś się zmieniło, gdy siedziałam w tej klatce.
Część mnie tam została.
Jakim cudem ty tak dobrze się trzymasz?
Wcale się nie trzymam.
Ale...
wydaje mi się, że aby stać się...
ludźmi, którymi byłyśmy wcześniej, musimy robić to, co wtedy robiłyśmy.
Wiesz, o co mi chodzi? Kiedy wcześniej?
Przed izolatką? Więzieniem?
Ameryką?
Słuchaj. Będę pracować w kuchni, ale tylko z tobą.
W ten sposób odzyskamy choć część siebie.
Może nawet...
uda nam się zebrać starą załogę.
Nicky i Lornę.
Normę i Ginę.
Normy i Giny już tu nie ma.
Oczywiście.
I będzie jak dawniej?
Tak.
Ja będę rządzić w kuchni, a ty będziesz moim zastępcą.
Typowa Rosjanka.
Mówi „komunizm”, ale chodzi jej o dyktaturę.
Suzanne, co ty wyprawiasz? Dostaniesz naganę.
Smutno mi.
Smutno mi i nie czuję się lepiej, tak jak Cindy i Taystee.
I nic nie poprawia mi humoru.
Pomyślmy chwilę.
Musi być jakiś sposób, by to naprawić.
Coś jeszcze działo się w tych filmach, o których mi opowiadałaś?
Nie wiem.
Stało się coś strasznego i nie ma odwrotu, o ile nie zadziałamy jak w Outlanderze
i za pomocą kamienia Craigh na Dun nie przeniesiemy się...
- Powiedz, co się wtedy stało? - Nie mogę ci powiedzieć.
- Cindy kazała mi nikomu nie mówić. - Dobra.
Zabroniła ci opowiadać ludziom, ale...
mnie chyba możesz powiedzieć, co?
Właściwie nie jestem człowiekiem, bo nie mam krwi ani narządów.
Obiecujesz, że nikomu nie powiesz?
Obiecuję.
Dobra. A więc...
Przyniosłam pączki.
Matka kazała mi przejść na Whole30.
Nie wiem, co to takiego.
Byłam w więzieniu, pamiętasz?
O tak. Nigdy nie zapomnę, bądź pewna.
Przyniosłaś pączki,
więc pewnie możesz oddać mi pożyczone 50 $?
Niedługo.
Pamiętasz, jak w liceum odbyłam tu wakacyjny staż?
Może moglibyśmy to powtórzyć?
Tylko tym razem byś mnie zatrudnił.
Moi klienci nie chcą, by kryminalistka miała dostęp do ich informacji kredytowej.
Będę wysyłać dokumenty, robić kopie, kawę, cokolwiek zechcesz.
Chcę ci się odwdzięczyć.
Za wszystko.
I ja mam ci w tym pomóc?
Tak.
Bo nadal jestem twoją córką.
Bo życie jest za krótkie, żeby żyć w niezgodzie.
Może to początek mojej drogi powrotnej.
Jakaś droga powrotna musi być.
Chciałem zdigitalizować stare dokumenty.
Jak stoisz z dokładnością i wypełnianiem poleceń? Dobrze. Bardzo dobrze.
Byłam w więzieniu, pamiętasz?
Zabierz tego pączka.
Jakieś uwagi co do wczorajszego występu?
Niepotrzebnie się tak rzucałaś,
ale Hellman chyba to kupił.
Kupił. Był tak wściekły,
że zjadł wszystkie burrito.
Mam towar.
Pogrzebałam w apteczce mamy.
Część może być przeterminowana, ale to już coś.
Przypadkowe pigułki?
Na tej jest napisane „Centrum”.
Widziałaś te dziewczyny?
Multiwitaminy będą miały powodzenie.
Zdobądź heroinę albo coś dobrego.
Dobra. To sprzedawaj heroinę. Załatw ją ze swojego źródła.
Ty nim jesteś.
Nie wiem, skąd wziąć heroinę.
To co sobie myślałaś, wciągając mnie w swój jebany spisek?
I po co spuściłam te dragi w kiblu?
Nie wiem. Chciałam, żeby wyglądało realistycznie.
Przepraszam, że nie wiem, jak zdobyć heroinę.
Jestem porządna. To dla mnie nowość.
Już nie. Zmuszasz mnie do sprzedaży narkotyków.
Posłuchaj. Jest mi teraz ciężko i potrzebuję pieniędzy, jasne?
To długa historia, ale po prostu ich potrzebuję. Więc sprzedaj te prochy.
Bo pożałujesz.
Dobra. Jest jeszcze jeden sposób.
Wiesz, że wszyscy mają tu telefony.
Ale wiesz, czego nie mają?
Słuchawek.
Jezu. Naprawdę jesteś w tym kiepska. Nie mają prądu.
Wszyscy mają telefony od Badison, ale trudno naładować je niezauważonym.
Gdyby udało ci się załatwić przenośne ładowarki,
mogłybyśmy zarobić.
I to nie jest przestępstwo.
Będą płacić za ładowanie.
Pójdę do supermarketu.
Czy szukać ich raczej w hurtowni?
Pójdę zaraz po pracy.
Po pracy nie mogę...
Nie chcę znać szczegółów z twojego życia.
A jak Jefferson przywaliła Murphy? Ekstra.
Dzień dobry.
Hopper, zerknij.
Wprowadzam kilka zmian.
Super, mam nadzieję, że się opamiętałaś.
Otwieramy izolatkę?
Nie. Zastosujemy strategiczne transfery osadzonych.
Przenieś Tashę Jefferson na blok D, a Cindy Hayes na Florydę.
Hellman, co do Vause...
Dzięki za sugestię.
Ale przyjrzałam się tej sprawie i to Murphy ciągle się obrywa.
Dlatego przeniesiemy ją do Missouri.
To szaleństwo. Nie możesz!
Powtórz, czego nie mogę?
Dixon, zanieś to krzesło do mojego biura.
Tak jest.
Przepraszam.
Dzięki za zaproszenie do załogi.
Zawsze byłaś jedną z najlepszych. Szczerze mówiąc, tylko ty mi zostałaś.
Tęskniliśmy, Ruda. Sterling też.
Sterling?
No tak. Przecież ty go jeszcze nie znasz.
Musisz zobaczyć tego dzieciaka.
Oczywiście. Nie mogę się doczekać, aż zobaczę tego małego jożyka.
Dobrze, że wróciłaś.
Blake, wiem, że nie ja tu rządzę, ale czy kuchnia nie jest tam?
Kuchnia? Miałem was zabrać do samochodu.
Może to jakaś miła niespodzianka. Na przykład grill na świeżym powietrzu.
Jasne. Bo spotkało nas tu tyle miłych niespodzianek.
„US Marshal”?
O nie. Co to ma być?
- Dokąd nas zabieracie? - Spokojnie. To nie po was.
Idziemy!
Proszę, nie róbcie tego. Nie znam nikogo w Missouri.
Trzeba było grzeczniej się zachowywać.
Nie mów, że te suki też jadą.
Nie, jedziesz sama.
- Proszę. - Nie.
Kurwa!
Pogubiłam się. Dokąd jedziemy?
Dzięki temu moja siostra będzie wiedziała, że to ja.
Myślisz, że ktoś podrobiłby list z zakładu karnego?
Nie zrozumiesz. Miałam wielu stalkerów.
No tak. Bo jesteś taka piękna?
I mam boskie ciało.
Przepraszam. Skąd mogę wysłać list?
Stamtąd. Ale musisz nakleić znaczek.
Dobrze. A skąd wziąć znaczek?
Z automatu.
Ale automat jest zepsuty.
Nie mogłam kupić karty telefonicznej. Dlatego napisałam list.
Musiałam ukraść kopertę, robiąc sobie poważnego wroga,
i wymienić jedzenie na papier, a skarpetki na długopis.
A teraz mówisz mi, że nie ma znaczków?
Chciałbym pomóc.
Chodź. Nie warto.
Nie chcę tego słuchać.
Nie miałam zamiaru nic mówić.
Skarbie, płaczesz?
Moja kochana.
Pięknie wyglądasz.
Ty też.
Dobra, koniec obściskiwania. Gadacie albo spadaj.
Kochanie, sprawdziłem to.
Wydałem całą kasę z puszki po kawie,
żeby poradzić się prawniczki imigracyjnej.
No i? Co powiedziała?
Nie jest dobrze.
Unieważnili twoją zieloną kartę, bo popełniłaś przestępstwo.
Bo ukryłam wypadek staruszki?
Nie o to chodzi.
To dlatego, że przyznałaś się do udziału w organizacji buntu.
Dzięki temu nie zwiększyli mi wyroku.
- Wpieprzyli mnie w to gówno! - Wiem. Ale to już nieważne.
Cokolwiek się stanie,
jakoś z tego wyjdziemy.
A jeśli deportują mnie do Santo Domingo?
Nie byłam tam od 15 lat.
Nie pozwolę na to, skarbie.
Poza tym, kiedy jesteś w Litchfield,
mogę cię odwiedzać, prawda?
Tutaj mogę cię przynajmniej dotknąć.
Tak długo nie dotykałem twojej skóry.
Pan Zuniga?
Ma pan ze sobą jakieś inne dokumenty? Prawo jazdy? Paszport?
Mówiono mi, że ich nie potrzebuję. Że karta nowojorczyka wystarczy.
Tak, ale w ramach protokołu musimy sprawdzać status imigracyjny
wszystkich odwiedzających placówkę.
Z pańskim był problem.
Problem? Jaki?
My tylko zadajemy pytania. Nie musi pan podnosić głosu.
Nie podniósł głosu.
Nie, posłuchajcie.
Przebywam tu legalnie. Mam zieloną kartę.
Kazałem panu podejść? Nie podchodzi pan, póki nie zostanie o to poproszony.
Może pan pokazać kartę?
Nie mam jej ze sobą. Wygasła. Czekam na wyrobienie nowej.
Mówił pan, że przebywa tu legalnie.
Bo tak jest.
Jeśli wygasła panu zielona karta, obecnie nie przebywa pan tu legalnie.
Coś panu powiem. Zatrzymamy pana na czas wyjaśniania tej sprawy.
Jeśli jest tak, jak pan mówi, to nie będzie problemu.
W takim wypadku niedługo pana wypuścimy.
- Idziemy. - Nie, przestańcie.
Nie możecie tego zrobić! Czekajcie. Nie możecie. On nic nie zrobił!
Boję się.
No.
Nikt nie wie, gdzie jesteśmy.