NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Idziemy! Ruchy! - O co ci chodzi?
- Pa, babciu! - Co?
Nowy rok, nowy rozdział.
Ten towar jest dużo lepszy niż twój.
Miesiąc i już się przechwalasz?
To dobry towar.
Mogłybyśmy rozszerzyć działalność.
Sprzedawać na Florydzie i bloku C.
Nie tak szybko, Chapo. Wróciłyśmy do łask Barb.
Nie wystarczy nawet dla naszego bloku.
Chcesz sprzedawać na terytorium wroga?
Dla mnie to klienci, nie wrogowie.
Zajmijmy się własnym podwórkiem.
I to zadziała, tak?
Bez kasy nie będzie towaru.
Niech wpisze te cyferki i pójdzie prosto na jej konto.
To kasa za całość. Poza bonusem.
Dostaniesz go osobiście.
Dobra, dziewczyny, luzujemy się!
Rozluźnijcie się!
Teraz tańczymy toprocka. Gotowe?
Przód, tył.
Przód i tył.
A teraz wyskok. W górę i w dół!
I podnosimy się.
To nie zajęcia dla niepełnosprawnych.
Tak! Kop, kop i zmiana!
Co to ma być?
- Badison! - Nie słyszę.
Szybciej! Nie, czekajcie.
To się nie liczy. Jeszcze raz.
Tylko ćwiczymy.
A ja tylko mówię wam jak. Jeszcze raz!
Masz rację.
Chcesz się poprawić. Jestem za.
Dobra, do roboty!
Tak jest!
Luschek, znów potrzebujemy drabiny.
Mogę szmuglować telefony,
ale taniec to moja sztuka. Czuję się niedoceniona i wykorzystana.
Luschek, słyszysz?
Znajdź kogoś innego.
Tak, kurwa, słyszę. Cicho.
McCullough! Otwórz.
Co tam?
Ani słowa.
Co? Ja tylko przynoszę drabinę, nie wejdę tam.
To jedyna piłka w całym więzieniu?
Szlag. W szafie było jeszcze sześć. Czemu na to nie wpadłem?
Pewnie co innego ci w głowie.
Tę też trzeba zdjąć. Właź, Chapman.
Co? Serio?
Nie ufam jej. I w ogóle nikomu.
Dawaj, współlokatorko.
To buty z Powrotu do przyszłości ?
No raczej. Mam też latającą deskę.
Choć ona akurat jest lipna,
bo nie lata.
Teraz zbieram na deloreana.
Nagle stałeś się bogatym Martym McFlyem?
Płacą za zajęcia z rekreacji? Jeśli tak, wchodzę w to.
Myślałem, że jeździsz lyftem.
Okazuje się, że pasażerowie nie lubią płaczących kierowców.
Za rekreację gówno płacą.
Jeśli chcesz zarobić,
musisz wygrać w Więźniarki Fantasy.
Ta gra to przeszłość, Luschek.
Nikt nie zdobywa punktów, odkąd rozdzielono czas na dworze.
Oprócz Alvareza.
On zbija hajs na drobnych wykroczeniach.
Tam jest prawdziwe boisko do kickballu.
Bez jaj.
Mogłybyśmy ślizgać się po trawie, nie po betonie.
Ciągle mam pozdzierane ciuchy.
Ziemia jest zamarznięta. Będzie jeszcze gorzej niż tu.
Ale jest tam słońce i świeże powietrze.
W oddali widać drzewa.
To boisko jest niezabezpieczone.
Są tam gryzonie...
Tam mogłybyśmy naprawdę pograć.
Blok C kontra blok D. To byłoby motywujące.
Ja już i tak dużo zrobiłem. W porównaniu do reszty.
Nie wierzę, że zgadzam się ze Szparman,
ale muszę przyznać, że to genialny pomysł.
Rozjebmy te suki.
W zdrowy i łagodny sposób, rozumie się.
Drogie panie, pokażemy tym sukom, kto tu rządzi?
Tak!
Oczywiście chodzi o mnie. Ja tu rządzę.
Przez cały miesiąc nie doszło do żadnego aktu przemocy,
- więc zasłużyłyście sobie! - Tak!
Zniszczymy je!
Oszalałeś? Chcesz wywołać kolejny bunt?
To nie bunt, jeśli walczą przeciwko sobie.
Vida.
Skoczymy coś zjeść?
Wzięłam na wynos.
- Mówię o prawdziwym żarciu. - To nie jest prawdziwe.
Przynajmniej jest ciepłe i można je zjeść przy stole.
No chodź. Nie możemy wiecznie się przed nimi chować.
Mam dość siedzenia w celi.
A ja to nie?
Suki doprowadzają mnie do szału,
w końcu nie wytrzymam.
Nie mogę dać się znowu zlać, bo mogę być w ciąży.
Proszę. Jesz sam syf.
Marzenia trzeba mieć.
Byłaś jakaś weselsza, jak miałaś się o kogo ocierać.
To były ćwiczenia. Teraz siedzę na pryczy,
czytam stare gazety i wyciągam palce.
Boże, zamieniam się w moją matkę.
Dobra. Chodź.
Gracias.
Możemy tu usiąść?
Byłoby wspaniale.
Zajęte. Przez mój tyłek. Dosłownie.
Są zajęte.
Mnie wyglądają na wolne.
Tu siedzi mój patron duchowy. A tu...
Widzieliście to? Walnęła mnie w głowę tacą.
- Suka! - Gloria!
Nagana, Mendoza!
I posprzątaj to.
Robiłam tak, gdy byłam kelnerką.
Zobaczmy, czy uda się z nową butelką.
O mój Boże!
Lewituje jak święty Józef z Kupertynu.
To ma związek z gazem w napoju?
Ja to wiem, a wy się domyślajcie.
A co powiesz na to?
Patrz, jak wyciągnę monetę z kieszeni.
To nie magia, ale proszę.
Żeton za 30 dni trzeźwości. Wiem, że te prawdziwe zabierają,
ale ten możesz zatrzymać. Gratulacje.
Było zajebiście ciężko. Dzięki.
Deitland. Poproszę o moje zamówienie.
A wszystko, co one zamówią, dopisz do mojego rachunku.
Barb, rozpieszczasz nas.
A nie mówiłam? Darmowy pokaz magii, otwarty bar.
Jak u wujka Pete'a, tyle że bez molestowania.
Wiedziałam, że gangsterka ci się spodoba.
Nic podobnego.
Pomagam jej wytrwać w trzeźwości. Tyle.
Deitland, mogę odebrać zamówienie z zeszłego tygodnia?
Nichols Nicky.
A na przyszły tydzień poproszę trzy miodowe bułeczki.
A ja pięć paczek cheetosów.
Zdrowa mama, zdrowe dziecko.
W moim przynajmniej są śladowe ilości wapnia.
A w twoim co?
Miód do zlizywania z bułeczek.
Lubię też wylizywać miód ze słoika.
Jeśli są tu jakieś słoiki miodu,
chętnie je wyliżę.
Gdybyś była facetem na wolności,
miałabyś przerąbane.
Czytałam, że robią porządek ze świńskimi komentarzami.
Serio. Zdelegalizują je.
Wielka szkoda, bo zawsze mi schlebiały.
Jestem pewna, że to komplementy,
a nie uwagi najgorszego sortu mizoginistycznych świń.
Zależy, jak na to patrzeć.
A wracając do najgorszych,
podobno Carol ma nową kumpelę,
którą jest Ruda. Podobno są blisko.
Skąd wiesz?
Zamówiłam też trzy kremy Noxzema.
Wyszły. Blok C złożył wielkie zamówienie.
Jebana, pierdolona suka!
Też uwielbiam miętowy chłód Noxzemy,
w końcu jestem dzieckiem lat 90., ale nie przesadzajmy.
Nie chodzi o Noxzemę. Chodzi o Carol. Wykupiła ją, żeby zrobić mi na złość.
Czyli najpierw próbuje cię zabić, a potem wykupuje kremy?
Podniosła stawkę.
Dobra. Wiem, że to brzmi głupio.
Ale te proste przyjemności to wszystko, co mamy.
Nie przestanie mnie gnębić, póki nie wykituję.
Jak to przyjął?
Oczywiście jest załamany.
Boże, Carol, nie wierzę, że muszę go zostawić. To ten jedyny.
Serio? Ten jedyny?
Moja bratnia dusza. Rozumie mnie.
Raczej robi ci dobrze.
Jak tylko wyjedziesz, zacznie robić dobrze Pearl Peterman
i wyssie jej ostrygę do cna.
Co ty pieprzysz, Carol?
Już nie bądź taką lalunią. Wiesz, że to prawda.
Jesteś wkurzona, bo za tobą nikt nie zatęskni.
Nic o mnie nie wiesz, więc się na mnie nie wyżywaj.
Nie moja wina, że ciągle się przeprowadzamy. To przez tę sukę.
Pora na Debbie Denning!
To ostatni występ Debbie w Wirginii Zachodniej,
gdyż została przyjęta
do Instytutu Gimnastyki Trudy's w Plano w Teksasie.
Dawaj, Debbie!
Zabiłabym ją.
Mogłybyśmy, gdybyśmy chciały.
Jezu, Carol.
Jesteś chora.
Te cycki w ogóle tu nie pasują, bo ona nie ma cycków.
Ta lepiej wyszła. Patrz, nawet użyłam perspektywy.
Trucizna?
Kawałki szkła w jogurcie.
To zbyt oczywiste.
Musiałoby wyglądać na wypadek.
I będzie trzeba spalić ten notes.
Mam to przeczytać?
„Ty mnie nie znasz, ale ja ciebie tak. I chcę poczuć cię o tak”.
To haiku do audycji Poznajmy się .
Nie mamy takiej.
A gdybyśmy miały, nie byłoby w nim porno-haiku bez rymów.
Są rymy.
Źle to przeczytałaś. Znajdź sobie inny telefon.
Dobra, czekaj! Chodź.
Przeczytam to, jak wrócę z przerwy.
I coś ci powiem. Nie można rymować „tak” z „tak”.
To to samo słowo, a nie rym.
Słyszałam, że inne bloki grają w kickball.
To pole minowe.
Jak czekałam na leki, babki z D mówiły,
że kiedyś była tu legendarna zawodniczka.
Jej ręce łapały wszystko.
Nawet wytatuowała sobie na szyi ośmiornicę.
To nie ja.
I dla jasności: tatuaż zrobiłam, zanim trafiłam do pudła.
Powiedziałam im, że jestem dumna z tego, że jesteśmy współlokatorkami, więc...
Suzanne.
Posłuchaj.
Nie możesz rozmawiać z niebieskimi i khaki. Rozumiesz?
Są niebezpieczne.
Miejsce na tym bloku to prawdziwe błogosławieństwo.
Każdy chce trafić do różowych.
Są zdolne nawet cię zabić, by zająć twoje miejsce.
Zabić? Dlaczego akurat mnie?
Bo najpierw wybierają te, które dołączyły jako ostatnie.
Ale ty przyszłaś tu po mnie.
I chyba widzisz, że z nimi nie rozmawiam?
A ona?
Ostrzegałam ją.
Jeśli to zignoruje, nie ochronię jej.
Cześć, Suzy. Gotowa na wyjście?
- Nie powinnaś tam wychodzić. - Powinnam.
To pora,
gdy staruchy zaczynają srać pod siebie.
Myślisz, że to ma coś wspólnego
z tymi żelkowymi suplementami?
Tak czy siak, mnie tu nie będzie.
Frieda mówi, że to niebezpieczne.
Nie słuchaj tej ośmiorniczki!
To znęcanie się seniorów.
Chyba odwrotnie. To dorośli znęcają się nad seniorami.
Nie. Znam to.
Jedna stara tłusta Meksykanka
mieszkała w przyczepie obok nas
i gdy byliśmy za głośno,
praliśmy się i tak dalej,
przychodziła i na mnie siadała.
Podskakiwała i krzyczała: „Tortilla! Tortilla!”.
Przez nią nie lubię tacos.
Oprócz tych chrupiących z Del Taco. Te są zajebiste.
Ale wiem, co to znęcanie się seniorów. I to było to.
Nie. To nie tak.
Poza tym obiecałam Mabel, że zagram z nią później w Rummikub.
Wiesz... jestem teraz ważnym członkiem tej społeczności.
Też kiedyś wykonywałam prace społeczne
i skończyło się tak, że nasikali mi do picia.
OFERTY PRACY
KIEROWNIK DOSTAW SPRZĘTU DLA WOJSKA
Joe. Joe Caputo.
Dzień dobry, panie Caputo.
Dzień dobry. Czy rozmawiam z Mary z agencji pośrednictwa pracy?
Chodzi o Tashę Jefferson.
Kto mówi?
Ona tego nie zrobiła.
Proszę sprawdzić szturmowców.
Co to znaczy?
Rany. Chodzi o tych dupków, którzy weszli do więzienia
z bronią i zaczęli się tu panoszyć.
Nie mówią prawdy.
Jak...?
I jak smakuje shake?
Nie będę ściemniał. Trochę jak kreda.
Wiecie, że niejedzenie uszkadza neurony?
Luschek, stary kumplu!
Nadal pijecie shaki? Wiecie, że od niejedzenia jest się głupim?
Właśnie to powiedziałem.
Chodzi o sposób, w jaki to robisz.
Wasz admin nie robi w zasadzie nic.
Od ośmiu dni nie zaktualizował apki Więźniarek Fantasy.
Spokojnie. Gra umarła. Nic się nie dzieje.
Dwa dni temu nakryłem lesbijki. Każdy punkt się liczy.
Kogo?
Tatka i Diaz. Tatko jest moja.
Mam już dość walenia sobie do nich.
Chryste, ile razy mam powtarzać,
że masz szanować córkę mojej dziewczyny?
Wybacz. Zapominam. To trochę dziwne.
Ona zabiła Humpsa. A ty posuwasz jej matkę.
Wcale nie. Jej matka jest super laską.
Chłopaki, to ważne.
W obecnym pokojowym klimacie bardzo trudno o punkty.
Jeśli już się jakieś zbierze, należy je zapisywać.
Pozwoliłem sobie zaktualizować wasze statusy.
Luschek, musisz tylko wpisać te liczby do systemu.
Tylko ty masz punkty.
Natychmiast trzeba przywrócić mieszanie bloków na spacerniaku.
Chciałbym, ale to Fig wydaje polecenia, a ja je wykonuję.
Znalazłem sposób, by to obejść. Miałem wam powiedzieć w knajpie, ale...
Chodzicie do knajpy?
Może otworzymy stare boisko
i zorganizujemy międzyblokowe zawody w kickballu?
To byłaby katastrofa.
Wiem. Gra sześć moich zawodniczek.
Tu ktoś dostanie po gębie, tam kogoś pociągną za włosy.
Podoba mi się to. Załatw to.
Miałem nadzieję, że zrobi to ktoś inny.
Ja mam dużo roboty przy zajęciach z rekreacji.
Zostaw te głupie tańce. Będziesz miał więcej czasu.
Nie. W porządku.
Dziewczyny lubią te zajęcia.
Dobra, załatwię to.
Widzicie? To jest prawdziwy filantrop.
Do której knajpy chodzicie?
Dobra, Badison.
Może zagramy mecz? Będzie fajnie.
Nie ma być fajnie. Blok D już zaciera ręce, Szparman.
Lepiej tam wracaj i przyjmij cios.
Czas się zwijać, drogie panie.
Już późno. Blok D czeka.
Zawzięta drużyna z nas!
Trening nasz nie pójdzie w las!
Każdy rzut obronimy!
Suczyska rozgromimy! Raz, dwa.
Raz, dwa.
Przydadzą nam się sterydy.
- Masz jakieś? - Nie. A ty?
A jak myślisz?
Myślę, że mamy przejebane.
Spróbuj. Miała być piña colada.
Pachnie jak kokos, ale smakuje jak mydło.
Trzeba zostawić trochę szamponu dla aromatu.
I dla strażników, gdyby sprawdzali.
Ty to masz łeb.
Jak się czeka na śmierć,
trzeba umieć się rozerwać.
Dożywocie?
Najpierw dostałam 25 lat.
Ale dzięki twojej kumpeli, Friedzie, kolejne 30.
To pieprzona szczurzyca.
Nie. Znowu dostała po nosie.
To byłoby wredne.
Jak chcesz być wredna, najpierw udawaj miłą.
Tak robią baby w typie Barb. Patrz.
Hej, nosata, słyszałaś wieści?
O zawodach w kickballu?
Nie powinnam ci tego mówić, ale...
Podsłuchałam strażników.
Wychodzisz wcześniej za dobre sprawowanie.
O Boże! Muszę zadzwonić do taty!
Dziękuję ci bardzo!
Bezsens tego okrucieństwa mnie odrzuca,
ale to dziwnie stymulujące.
Mówiłam. Mieszanie im w głowach jest ekscytujące.
Nie, mówię, że czuję się sobą.
Przez ostatnie lata, gdy musiałam się bronić
albo brać sprawy we własne ręce,
wszyscy się przypieprzali.
Kazali mi być milszą, lepszą.
„Rozwijaj się, Ruda”.
Jebać to. Chodzi o przetrwanie.
Racja. Takie jak my muszą mówić prosto z mostu.
Nie lubię cię, to ci to mówię. To jest przynajmniej coś warte.
A nie jak grzeczniutka Barb, wieczna ofiara.
To zwykła ściema.
Mili ludzie to zakłamane kupy gówna.
Jak ludzkie m&m'sy,
które w środku mają gówno, nie czekoladę.
Mam plany. Niech Carol to zrobi.
Ale już mi pozwoliłaś dziś wyjść.
Proszę cię. Z kim, z klubem szachowym?
Nie tylko ty masz znajomych!
- Cisza! - A właśnie że tak.
Obie zajmujecie się dziś Debbie.
Dzisiaj mieliśmy wypuścić moje kijanki.
Musimy spotkać się z trenerką, żeby omówić twoje przeniesienie.
Zdajesz sobie sprawę, że robimy to dla ciebie?
Poćwicz piruety, a potem prosto do łóżka.
A wy dokończcie pakowanie. Ciężarówka podjedzie jutro o 11.
Ja już skończyłam.
Nie. Nie odłożyłaś rzeczy dla Armii Zbawienia.
Będziecie miały wspólną szafę.
Co?
Będę musiała mieszkać z nimi w jednym pokoju?
Wiesz, ile kosztuje przeprowadzka?
Ciesz się, że masz sypialnię.
Będą piętrowe łóżka?
Zamknij się, Debbie.
Język!
Ja nie jadę.
Mogę mieszkać u pani Howard
do końca semestru i skończyć szkołę z klasą.
Barbaro, czy to ci wygląda na hotel?
A ja na boya hotelowego?
No właśnie.
Z rodziny nie możesz się wymeldować, kiedy ci się podoba.
Debbie, podczas obrotu pięty wysoko,
a podczas piruetu wyciągaj.
Wrócimy przed dziesiątą.
Co za chuje.
Kijanki umrą, jak ich dziś nie wypuścimy.
W dupie mam twoje kijanki.
Carol, nie! Barb, zrób coś!
Carol, nie bądź potworem.
Jeśli chce dziś wypuścić kijanki,
to z nią pojedźmy.
Skarbie, nie mogę gadać. Prowadzę obserwację.
Nie używaj tego słowa.
„Obserwacja” czy „skarbie”?
Obu. Miałeś przejrzeć raport koronera, a nie go zabierać.
I tak nic z niego nie rozumiem.
Muszę pogadać z Herrmannem.
I co dalej? Obywatelskie zatrzymanie oparte na telefonicznym żarcie?
Nie. Udam przyjaznego głupka.
Może uda się wyciągnąć z niego coś, co go obciąży.
Absurdalny pomysł.
Columbo się udawało.
Pomijając fakt, że Columbo to postać fikcyjna...
Świetnie napisana postać fikcyjna.
Columbo udowadniał swoje teorie.
Ty nie masz nic. Błądzisz po omacku.
No właśnie.
A Herrmann może wiedzieć, kto do kogo strzelał po omacku.
Od razu widać, że to szemrany typ.
Pewnie myśli, że jak jest gliną, to może nie płacić za kawę.
Dobra, nieważne. Zapłacił.
I zostawił napiwek.
Nieważne. I tak wygląda podejrzanie.
Muszę kończyć.
Cześć, stary. A może wolisz „Herrmann”?
Znamy się?
Pewnie nie poznajesz mnie w tych ciuchach.
I zgoliłem wąsy.
Ale to ja, Caputo, były dyrektor Litchfield.
No tak.
Często tu przychodzisz? Ja uwielbiam tę kawiarnię.
Jest do dupy.
Ale ta kasjerka? Do przelecenia.
Bez dwóch zdań.
Ja jej nie przelecę,
ale oby tobie się udało.
Dobra. To miłego.
Poczekaj.
Miło spotkać kogoś,
kto przeszedł przez to samo co ja. Jesteśmy jak...
Jak towarzysze broni.
Ta noc była taka ciężka i...
brutalna.
Nie przesiedziałeś jej w klimatyzowanym biurze
- z tymi dwoma laskami? - Owszem.
Ale duchem byłem z wami.
I to ja powiedziałem wam o bunkrze w basenie, pamiętasz?
Tak. Dzięki.
Posłuchaj...
Gdy wtedy tam weszliście, gdzie natrafiliście na Desiego Piscatellę?
To jakieś przesłuchanie czy co?
Nie.
Próbuję tylko zrozumieć, co się tam stało.
Jeszcze raz mnie zaczepisz, a załatwię zakaz zbliżania się.
Jeszcze jedno...
Osiem, trzy, zero, dwa, osiem.
I jak mam to połączyć z kartą?
Zawsze mam ci to tłumaczyć?
Nie moja wina, że to takie skomplikowane.
Gdzie podziały się transakcje gotówkowe?
Nie wiem, ale się przyzwyczajaj.
Zamówienia spływają.
Musisz pakować więcej.
Oszalałaś? Chcesz, żeby nas złapali?
Poza tym te denka są nabite bardziej niż mój tyłek w świąteczny poranek.
Wsadzasz sobie wtedy coś w tyłek?
Seks analny był pierwszy na liście życzeń Cesara.
Każdy świętuje narodziny Jezuska na swój sposób.
Aleido, nadal czekam na obiecaną herbatkę.
Niczego ci nie obiecywałam!
Kto to?
Babcia Hoppera. Ale bez obaw,
poradzę sobie z tą pasywno-agresywną prukwą.
Zrozum, Cesar już marudzi
w kwestii towaru. Więcej nam nie sprzeda.
A co go to obchodzi?
Siedzi w pudle, nic nie robi i jeszcze na tym zarabia.
Nie podoba mu się,
- że przemycam towar przez Hoppera. - Nie ma prawa być zazdrosny.
Posuwał wszystko, co mu się nawinęło.
Już ty coś o tym wiesz.
Ciągle tylko powtarza:
„Ja przynajmniej nie posuwam strażnika i nie połykam jego pływaków”.
A ja na to:
„Nie pamiętasz, pendejo ? Ja nie połykam”.
Proszę, przestań. Chcesz odzyskać dzieci?
Skarbie, czemu nie mogę otworzyć drzwi?
Aleido, skarbie!
Aleido!
- Wiesz co? - Otwórz te drzwi.
Może wcisnę jeszcze parę gramów.
Aleido, wypuść mnie!
Nie, ale nie chciałam, żeby mnie...
Dasz nam chwilę?
Założyć skarpetkę na klamkę?
Czego chcesz?
Nie chodzisz na zajęcia.
I musisz sam wykonywać swoją pracę.
Daj spokój, Mendoza.
Byłaś dobrą instruktorką. Dobrze się bawiłaś.
Zabawa jest dobra,
póki ktoś nie grozi, że wytnie ci tarczycę.
Tak było?
Skąd to zaskoczenie?
Mówiłam, że te suki wariują,
a ty nie zrobiłeś nic.
Masz rację.
Powinienem był coś zrobić. Wybacz.
Ale chyba wiem, jak ci pomóc.
Teraz naprawdę. Słowo harcerza.
Nie byłeś harcerzem.
A gdybyś był, zdobyłbyś tylko
odznakę za rozstawianie namiotu w spodniach.
- Brakowało mi twojego upadlania mnie. - Mnie też.
Do widzenia.
Dobra. Miło się gadało.
Kurwa.
No nie wiem. Nie wyglądają na urodzone sportsmenki.
Musimy szukać wszędzie.
Nawet wśród starych i kalekich.
Twoje... kumpelki do ciebie machają.
Nie kumplujemy się, ale zobaczymy.
Drogie panie.
Nie gadaj z nią. Może mieć wrogie zamiary.
Ależ skąd.
Chciałam zaproponować więcej czasu na świeżym powietrzu
w formie fantastycznej gry, jaką jest kickball.
Któraś z was grywa?
- To coś jak kopanie puszki? - W żadnym wypadku.
Nieważne. Byle stąd wyjść.
Każde krzesło umazane jest mentolem albo budyniem.
Mam nadzieję, że to budyń.
Proszę.
Hej, jak tam Mały Dix?
Nie możemy tu o nim rozmawiać.
Chodziło mi o misia.
Wiem.
Czemu się tak zachowujesz? Nikt o tym nie wie.
Wiem. Ale ciągle mam wrażenie, że wszyscy się na nas gapią.
Nikt się nie gapi.
Od 1972 nie wymieniały okularów.
A tamta?
Myśli, że jestem robotem ze Small Wonder.
Chyba wiem czemu.
Cieszę się, że go zostawiłaś.
Bo go zostawiłaś, tak? Gdzieś tam sobie żyje?
Tak, żyje. Gdzieś tam.
Czasem żałuję, że nie pojechaliśmy dalej.
Powrót do pudła nie jest przyjemny.
Co ty nie powiesz?
Nie wychodzę na dwór. Ani prawdziwy, ani udawany.
Nie wychodzisz na spacerniak?
Raz mi wystarczy.
Przecież kiedyś to uwielbiałaś. Pamiętasz?
Jak ganiałaś mnie po bieżni?
Tak. Pamiętam, Kwiatku, ale czasy się zmieniły.
Już wiem, że nie wolno ufać ludziom.
I chociaż cię kocham, bo zawsze będę,
nie dam ci się zabić i zająć mojego miejsca.
Suzanne... Nie zrobię ci krzywdy.
Obiecuję.
I nie jestem zainteresowana twoim miejscem.
Mieszkam obok Alex.
Wszystko mi się tu miesza.
Najpierw przyjaciele stają się nieprzyjaciółmi.
Potem dostaję kolor, z którym inne kolory chcą walczyć,
i to nie ma związku z rasą.
Ale też nie ze zmywalnymi farbami.
Więc o jaką walkę chodzi?
Nie przejmuj się kolorami.
Niebieskie i khaki mają kosę ze sobą,
ale nie z wami.
Różowe są bezpieczne.
Naprawdę?
Czekaj.
Nawet te nowe?
Wiesz co?
Myślę, że świeże powietrze i ćwiczenia...
pomogą ci oczyścić umysł.
Nie powiedział nic, co go obciąża.
Nie chodzi o to, co mówił. Chodzi o jego zachowanie.
A jak ty podszedłbyś
do osoby, która zaczepia cię w kawiarni
i wypytuje o trupa?
Nie wiem. Pomógłbym jej?
Jesteś naiwny.
Wcale nie. To inni są naiwni.
Coś tu jest nie tak.
To powiedz śledczym.
- Mówiłem. - I?
Kazali mi spierdalać.
Czemu ścielimy łóżko przed pójściem spać?
Bo nie zrobiłeś tego wcześniej.
Miałem pracowite popołudnie. Spotkałem się z prawniczką Taystee.
Proces rusza w przyszłym tygodniu
i potrzebują koronera, który dowie się, co ukrywa oddział specjalny.
Przestań. Nie mogę tego słuchać.
To konflikt interesów.
Przestań na chwilę być dyrektorką,
a zacznij być moją dziewczyną.
Nazwałeś mnie „dziewczyną”?
Nie rozumiesz.
Dobra. Co powiedziała prawniczka Taystee?
Żebym nie manipulował świadkami.
Jeszcze przez ciebie unieważnią proces.
Wiesz, jak to będzie wyglądało, jak ci goście zeznają przeciwko niej?
Komu uwierzą ławnicy? Wiem, że Taystee tego nie zrobiła.
Ty też o tym wiesz. Powiedz, że wiesz.
Chcesz coś zmienić, Joe?
Pozwól prawnikom działać, a sam zajmij się PR-em.
Ludzie posłuchają byłego dyrektora. Zmień scenariusz wydarzeń.
Niech nie dywagują, czy Jefferson jest morderczynią,
tylko czy zaniedbania MCC nie były głównym powodem buntu.
Chwila. Pani dyrektor radzi mi oczerniać jej własne więzienie?
Tymczasowa dyrektorka.
I dla jasności: nie jestem typem dziewczyny,
która poświęci karierę, by cię uszczęśliwić.
Mówię to, żeby dojebać Lindzie.
Jesteś moją dziewczyną.
- Jesteś moją dziewczyną. - Zamknij się.
- Cicho. - Moja dziewczyna.
Dzięki, że się ze mną zamieniłaś.
Nie ma sprawy. Serio.
Nicky, co za miła niespodzianka.
Dobrze ci w blondzie. Jak mam cię teraz nazywać?
Cudowną. Niech no ci się przyjrzę. Masz pomalowane oczy?
Nie. Ten fiołkowy kolor to limo, nie cień.
- Co się stało? - Nie mogę powiedzieć.
Nie chcę więcej fiołkowego.
To dziewczyny z twojego bloku? Strażnicy?
Twoja przyjaciółka Carol i jej armada.
- Nie bądź śmieszna. - Wiesz, co jest śmieszne?
To, że dostałam po gębie starymi książkami
za pomoc Blance w sztucznym zapłodnieniu.
Gadasz coś, a ja nic z tego nie rozumiem.
Ale to bez znaczenia.
To pewnie robota Madison.
Jest jak idiota Chevy Chase z tych filmów z Chevym Chase'em.
To zabawne, że zawsze wszystko spierdoli?
Czasem jest tak, jakbyśmy nie były krewnymi.
Carol to moja przyjaciółka.
Jej dziewczyny więcej cię nie tkną.
Takie jak Carol nie szukają przyjaciół,
tylko kogoś do wykorzystania, by się utrzymać.
Nie pouczaj mnie w temacie wykorzystywania.
Tego nauczyłam się w młodości od szefów Komsomołu.
I wiesz, czego jeszcze?
Żeby ufać ludziom szczerym. A Carol taka jest.
Ufasz kobiecie, która usiłowała zabić własną siostrę?
Jezu. To było lata temu.
Tę drugą. W zeszłym miesiącu.
To nieprawda. To Barb wiecznie udaje ofiarę.
Nie może pogodzić się z tym, że jest ćpunką i to jej wina.
Nie przedawkowała. Ktoś jej czegoś dodał.
Byłam na izbie, gdy ją przywieźli.
Wiedziałabym, gdyby Carol próbowała ją zabić.
Posłuchaj siebie. Jezu.
To syndrom sztokholmski czy jesteście z tej samej gliny?
To ty bronisz Barb jak wierna sługuska.
Ona przynajmniej stara się być lepszym człowiekiem.
Zanim zaczniesz oceniać innych, spójrz najpierw na siebie.
Nie mam ochoty marznąć, więc zostanę.
Chodź, Debbie.
Posłuchaj... Przepraszam za tę przeprowadzkę.
Mówiłam mamie, że jej nie chcę, ale ich to nie obchodzi.
- Nie chcesz wyjeżdżać? - Nie. Lubię moją trenerkę.
I słyszałam, jak ktoś mówił, że trenerzy w Trudy's
po zawodach obmacują dziewczyny. Wszędzie.
Dzięki, że ze mną poszłaś.
Wiesz, że zamarzną?
Nie. To zimujące kijanki, wejdą w stan hibernacji.
Wiesz co? Nie jesteś taka zła.
Carol, nie, czekaj! Debbie, do samochodu! Szybko! Zamknij drzwi!
Puszczaj!
Nie ma przycisku.
Nie mogę wyjść!
Wypuśćcie mnie!
Barb, co robisz?
Barb.
Co ty robisz?
- Barb, proszę! - Nie wiem, co się stało, mamo.
Kazałam Debbie zostać w aucie.
Może przypadkiem zwolniła ręczny?
Wiesz, jak uwielbiała udawać z tatą, że prowadzi.
Proszę!
Carol! Proszę!
Teraz na pewno dobrze wylądujesz, mała!
Pomóżcie mi! Proszę, Barb! Nie!
Pomocy! Proszę!
- Dokąd mnie zabierasz? - Na Hawaje. A jak myślisz?
Przepraszam. Przez posiłki w płynie robię się nieznośny. Brakuje mi żucia.
Przenoszą cię na blok D.
Masz fart, że twój znajomy ma wpływy.
Pod wpływem to chyba był, jak to wymyślił.
Przecież one zjedzą mnie żywcem.
Powiedz mu, że nie chcę.
Już wypełniłem papiery. Za późno.
Zgubiłaś się, owieczko?
Przenieśli mnie tu. Nie szukam kłopotów.
Wygodne.
Wcale nie. Ale suki z bloku C
chcą mnie wykopać do Portoryko,
a tam nadal nie ma prądu, więc...
Uznajcie mnie za przyjaznego uchodźcę.
O Boże.
Daya.
Znasz ją?
Żartujesz? To Gloria.
O rany, mój błąd.
Ta mała mi o tobie opowiadała.
Szczęściara.
Masz więzienną mamusię i tatusia
na jednym bloku.
Siadaj ze mną.
Wynocha. Ten stolik jest zajęty.
Widzicie, jak mnie odprawiła?
Kiedyś wejdę tu z maczetą w ręku
i siądę, gdzie mi się podoba.
Nie widziałam cię całe wieki.
Najwyraźniej, bo widzę, że dużo się pozmieniało.
Teraz ty tu rządzisz?
Jedz albo zjedzą ciebie. Ja chcę obu rzeczy.
Myślisz, że to zabawne?
Nie. Tylko nie mów, że zaczniesz mnie teraz oceniać.
Ona jest fajna.
Jasne, wygląda na dobrą partię.
Nie znasz tekstu „w pudle safonka”?
A zostanę w pudle na zawsze.
Nie zaszyję sobie cipki na resztę życia.
Otwieraj ją, przed kim chcesz.
Mówię o ćpaniu.
- Nie jestem naćpana. - Właśnie widzę.
Masz źrenice jak patelnie.
Źrenice rozszerzają się przy odstawieniu.
Wspaniała wiadomość.
Bierzesz tyle dragów, że masz objawy odstawienia?
Boże.
Kurwa. Dlaczego?
Cholera. A dlaczego nie?
- Biegnij! - Tak!
Aut!
Hej! Walnęłaś mnie w tyłek piłką!
To dozwolone. Takie są zasady. Wypadasz.
Żryj gówno, kaleko.
Świetny wybór zawodniczek z Florydy, Szparman.
Dobra.
Miotacz musi stać co najmniej jedną stopą na lub za linią.
W porządku.
Nieźle, Suzanne!
Dobra, wymiana! No już.
Ja chcę rzucać.
Nie. Rzuca Shruti. A ty jesteś do bani.
Kiedyś złapałam dziecko spadające z drzewa.
- Czemu nie dasz jej spróbować? - Bo tak mi się podoba.
Z tego, co wiem, Chapman jest kapitanem.
- Powinna być. - Tak się zachowuje.
Wygląda na to, że Chapman ma zdolności przywódcze.
Zamknijcie się!
Wyluzuj.
Mają rację.
Powinnyśmy zagłosować na kapitana.
Sprawdzimy twoją popularność, Chapman.
Mówisz, jakby to była obelga,
ale ja po prostu tak się nazywam.
Każdy, kto uważa Badison za naszą przywódczynię, niech powie „ja”.
Ja!
Każdy, kto nie jest pojebany, chce wygrać
i uważa Chapman za naszą kapitan, niech powie „ja”.
Ja!
To nie fair. Jebana Floryda zawsze musi schrzanić głosowanie.
Dobra, Doggett, pokaż, co potrafisz.
Czytałem skład tych shake'ów.
To mielone chrząstki i kazeina.
Kazeina to starożytny superfood w nowoczesnym wydaniu.
Skończyły się, Hopper.
Jak bierzesz ostatnią porcję, to wyrzuć opakowanie.
Jak kończysz papier toaletowy,
to zmieniasz rolkę. Tak nakazuje uprzejmość i wychowanie.
Ktoś ma problemy ze współlokatorką.
Nie. Poza papierem toaletowym i znęcaniem się nad babcią,
moja współlokatorka to ideał.
Świetnie, Hopper. Dobrze, że wreszcie kogoś sobie znalazłeś.
Patrzenie, jak jurny młody mężczyzna
nie radzi sobie z płcią przeciwną, jest męczące.
By utrzymać związek,
musicie akceptować swoje wady.
Kochać się mimo wszystko.
Gdy taki uparciuch jak ty
burzy w końcu wewnętrzne mury strachu oraz wygórowanych oczekiwań
i tworzy prawdziwą więź...
Może i dla nas też jest nadzieja.
Do jutra, Romeo.
No i jak było?
Dostaniesz od tego infekcji.
To, że razem mieszkamy, nie znaczy, że muszę cię słuchać.
Od tego się zaczyna. Najpierw nastawiają cię przeciwko...
Kto?
Nigdy ich nie spotkałam.
A odkąd tu jestem, poznałam sporo osób.
Dilerki, złodziejki, oszustki podatkowe.
Są też takie, co kłamią za twoimi plecami, kłamczuchy z przerośniętymi nosami
i takie, co zamykają księżniczkę w wieży bez wyraźnego powodu.
Tyle ludzi, ale „one”?
Nadal nie wiem, kim „one” są.
Morderczyniami.
Nikt nie próbował mnie dziś zabić.
A zatem...
Posłuchaj. Wybacz, że próbowałam cię tu zatrzymać.
To był błąd, a ty masz rację.
Nie chcą cię zabić. Chcą zabić mnie.
Bałam się, że zwrócą cię przeciwko mnie.
Zwrócą?
Mnie? Przeciwko tobie?
Jesteś moją współlokatorką
i łatwo na ciebie wpłynąć.
Wcale nie!
Jestem twoją przyjaciółką.
Dorosłe przyjaźnie między kobietami są strasznie skomplikowane.
Żebyś wiedziała.
Obiecuję, że powiem ci, jeśli ktoś poprosi mnie, bym cię zabiła.
Mogę być nawet twoim szpiegiem.
Moje oczy wypatrują...
Kogo wypatrujemy i czemu chcą cię zabić?
Słyszałaś o zabójczyniach małej Debbie?
Carol i Barb?
To był mój popisowy numer, gdy byłam kelnerką w Domingo's.
Zaczyna się. Barb zawsze musi być w centrum uwagi.
Zakrywa otwór kawałkiem plastiku.
Carol, psujesz całą zabawę.
À propos Domingo's, coś wam opowiem.
Piątek po szkolnym meczu. Nasi wygrali.
Po meczach wszyscy chodzą do Domingo's, zwłaszcza zwycięzcy.
Lokal jest wypchany po brzegi, wszyscy świętują.
Jest tam całe miasto i nagle w tym młynie
jeden koleś prosi o szklankę miodu.
A ja na to: „Teraz?”.
Ale miał fajne wąsy i wyglądał na takiego, co daje duże napiwki.
Więc idę przez parking do sklepu, kupuję miód i mu go daję.
I wiecie, co on na to?
„Dlaczego przyniosła mi pani szklankę miodu?
Prosiłem o szklankę lodu”.
Świetna historia, Carol. Poza tym, że przydarzyła się mnie.
Wcale nie.
Owszem, tak.
Innym też przydarzają się różne rzeczy, Barb.
I nie kelnerowałaś tamtego wieczoru.
Zgadza się. Pracowałam za barem
i tam właśnie poprosił o lód.
Co ma sens, bo lód zamawia się przy barze.
Pamiętam, że wychodziłam po miód, bo musiałam wziąć drobne.
Było bardzo zimno i cycki mi odmarzały.
I wiadomo, że kłamiesz, bo nie masz cycków.
Mnie się wydaje, że to historia Carol. A ty co myślisz?
Że powinnyśmy się zwijać, zanim nas w to wciągną.
Czemu to robisz?
Co? Demaskuję twoje kłamstwa?
To prawda!
Co?
Nic. Ale lubisz przesadzać. No i wiesz...
Chyba wierzy mnie.
- Zajebię cię! - Carol, puszczaj!
Konflikt tak się zaostrzył, że musieli umieścić je w innych blokach.
I obie zaczęły nastawiać nas przeciwko sobie.
Oczekiwały, że weźmiemy udział w ich wojnie, wybierając stronę.
Nie zamierzałam zginąć przez ich głupią historyjkę.
Zwinęłam to dla ciebie z bloku C.
Tak! Zuch dziewczynka.
Dzięki. Chodź. Siadaj, Nicky.
Nie. Powinnam już iść.
Barb, ona ma rację.
Wyluzuj, Tatku. Nicky to rodzina.
Siadaj.
Mogłabyś mi doradzić.
W końcu wymyśliłam, jak dorwać Carol.
Zrobimy to, gdy będzie strzygła to gniazdo na swojej głowie.
Problem w tym, że trymer nie wejdzie tak głęboko.
- Nożyczki są tępe... - O rany.
...więc musimy coś wymyślić.
Osobiście preferuję ciężkie, tępe narzędzie.
Ale nóż jest łatwiej ukryć.
A ponieważ będą tam też inne osoby...
WIZYTY U FRYZJERA RUDA
...potrzebujemy kilku dodatkowych narzędzi. Co sądzisz?
Barb, nie możesz.
Wsadzą cię do izolatki.
Chyba że komuś posmarujemy.
Barb, to zbyt niebezpieczne.
Nicky, złotko, nie mam wyboru.
Widziałaś, co mi zrobiła. Zrobi to znowu.
Musi być inny sposób.
Co? Nie pochwalasz tego? Masz mnie za potwora?
Daj spokój. Jasne, że nie. Po prostu...
Martwię się i tyle.
Można powiedzieć, że to wszystko dzięki tobie.
Pomogłaś mi wytrzeźwieć.
Czuję się...
jakbym obudziła się z długiego snu.
Jakby otworzyło się przede mną tyle nowych możliwości.
Nie ma za co.
Napisy: Agnieszka Putek