NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Śliczne.
Rysunek też.
Dzięki.
Chyba ci lepiej, skoro sobie rysujesz.
Powiedzmy.
No to...
Nie ma za co.
Żebyś wiedziała.
Nie brałam twoich pigułek.
OK, twardzielko. Mogę więc prosić o zwrot?
Wyrzuciłam je.
Pewnie. Do tego pięknego gardziołka.
Tatku, Barb chce cię widzieć.
Dobra. Dzięki.
Cześć, Barb.
Cześć, mała.
Światło znów przeszkadza?
- Jak widać. - Jasne. Pamiętaj, myślę o tobie.
Wiem o tym.
Jesteś moim Tatkiem.
Możesz na mnie liczyć.
Czyli co? Szczury? Przezabawne.
Dzięki.
Wszystko bym dała,
żeby zobaczyć miny tych pojebusek.
Niespodzianka, suki! Macie szczury.
Przeszłaś samą siebie.
Epicka...
Nie. Naprawdę przeszłaś samą siebie.
Nie podoba mi się to. Nie wiem, co będzie dalej.
Czasem nie wiem, po co trzymam cię przy sobie.
Żebyś nie musiała zajmować się szczegółami.
Zaufaj mi.
Cathy odwróciła uwagę strażników, wypuściłyśmy szczury i bum, kasa.
Przez te szczury
blok C wyszedł na leniwy i syfiasty.
I teraz my będziemy zajmować się serami.
Nasze dziewczyny dostaną lepsze fuchy.
Minął już tydzień.
Widziałaś, żeby któraś miała jakąś fuchę? Bo ja nie.
A jakaś mała zdzira nazwała mnie wczoraj „Babs”.
Babs, kurwa?
To niedopuszczalne. Tracisz kontrolę.
Wcale nie.
A kogo pokochają jeszcze bardziej, jak to wypali?
Swoją Barb?
Tak jest. Ciebie.
A kto kocha cię najbardziej? Patrz.
Najłatwiejsza kasa na świecie. Patrz tylko.
I to mu wystarczy?
Jasne, że nie. Faceci zawsze chcą więcej.
Ale to zależy od ciebie.
Więcej rób, więcej zarób.
Jeśli nie, pij, jedz, flirtuj, tańcz i się zwijaj.
Dobrze się bawisz?
A jak myślisz? Masz.
Będzie dobrze, naprawdę.
Wszyscy to dilerzy?
Myślisz, że wszyscy bogaci Latynosi są jak z Człowieka z blizną ?
To biznesmeni.
Zbijają kasę na innym uzależniającym białym proszku.
Widzisz Alejandra?
Ma plantacje trzciny cukrowej w Brazylii.
Vanessa buja się z nim od kilku miesięcy,
a już zarobiła na utrzymanie na cały rok.
Co studiujesz?
Weterynarię.
Ile będą cię kosztować całe studia? 300 tysięcy?
Ile kotów wysterylizujesz, by to spłacić?
Dużo.
Prawda?
Albo możesz się zabawić z jednym napalonym bogaczem.
Jednym.
No chodź.
Po co pukasz, skoro nie czekasz na zaproszenie?
Jak to się stało?
SZCZURY W WIĘZIENNYM SERZE
Pytasz, jak szczury dostały się do sera
czy skąd wytrzasnęli taki mały kombinezon?
W każdym transporcie były szczurze gówna.
Miałaś tylko zapewnić w miarę higieniczne warunki pracy.
Ty jesteś za to odpowiedzialna.
- Mogę cię... - Zwolnić?
Chcesz to zrobić? Proszę.
Powiedz to.
No tak.
Gdybyś miała mnie zwolnić, już byś to zrobiła.
Pewnie jesteś z tych,
co zrywają przez SMS-a.
I to chyba jedyne, co nas łączy poza...
No wiesz.
A więc...
Chcesz mojej pomocy, prawda?
Akcje MCC lecą na łeb na szyję przez bunt i polowanie na winnych,
a teraz jeszcze to.
Serowy kontrakt pokrywał koszty zakwaterowania 1/4 osadzonych.
Przykro mi,
ale to problemy PR-owe i budżetowe, które leżą w waszych kompetencjach.
To nie moja działka.
Mimo swoich...
wad, Joe przynajmniej współpracował.
To powinno być partnerstwo.
Dwie uwagi.
Jeden: Joe zrobiłby wszystko, by cię zaliczyć.
Dwa: wasza współpraca skończyła się buntem,
podczas którego Joe udawał, że jesteś psychicznie chorą osadzoną.
Nie nazwałabym tego wzorem owocnego partnerstwa.
W porządku.
Mogę chociaż tu posiedzieć i głośno pomyśleć?
- To nie jest pytanie, prawda? - Nie.
Ale zamówię tu jedzenie.
A jeśli chcesz mieć kontrolę nad tym, co cię czeka,
lepiej mi pomóż.
Nie jem glutenu i nabiału.
Chyba jesteś następna.
Każda z nas dostanie niezapomniane dwie i pół minuty.
Ja nie czekam, tylko ci towarzyszę.
Jak miło.
Zdrowie twej pochwy nie jest dla ciebie ważne?
Bo dla mnie na pewno.
Zostawię to doktor Bródce.
Myślałam, że wolisz doktor Usta.
Ale jeśli Bródkę...
To nie przenośnia.
To drobna Azjatka z dyplomem z Hopkins, przyjmuje tylko prywatnie,
ale w poczekalni ma prawdziwą herbaciarnię.
Pójdę do niej za dziewięć miesięcy, gdy wyjdę na wolność.
Tyle czasu rośnie nowy człowiek.
Wyjście stąd będzie jak ponowne narodziny.
A ja pewnie nadal tu będę, gdy ty już pójdziesz do przedszkola.
To nic.
Drobiazg.
Czyli bródka do góry?
I z uśmiechem na ustach.
Przynajmniej pasuje ci ten kolor.
Dzięki.
Nie wiem, czy Floryda jest dla mnie,
ale obym już nigdy nie musiała nosić khaki.
U ciebie dobrze?
Nie do końca.
Skarbie, przy maksie to jest nic. Jak kiermasz cukierniczy.
Widziałam jakieś wariatki bijące się o cytrynowe ciastka.
Floryda, co?
Względnie bezpieczna, ale i nudna jak flaki z olejem.
Kiedyś przez 40 minut patrzyłam, jak babka gapi się na pająka.
O rany.
A gdyby inna patrzyła, jak patrzysz, jak tamta patrzy na pająka?
To piękna tajemnica.
Jakbyś wszędzie chodziła
z malutkim kotkiem w kieszeni,
a nikt by o tym nie wiedział.
Zabierasz go do autobusu, do kina.
Gdziekolwiek jesteś, zawsze jest z tobą.
Ale jeśli zaczniesz o nim mówić, ludzie się dowiedzą.
I po tajemnicy.
Tak. To prawda.
A w sklepach zawsze dają ciężarnym zniżki i ludzie przepuszczają je w kolejce.
Może powinnaś spróbować.
Masz rację.
Cześć... Jestem w ciąży.
Może mogłabym iść pierwsza?
Jasne. Proszę.
Chwila. Kto powiedział, że możesz się wcinać?
Mam tajemnicę.
Jestem w ciąży.
- Jest nas dwoje. - Jasne. A ja mam w sobie całe rzesze.
Dobra, przepuść ją.
Dziecko na pokładzie! Przesunąć się, przepuśćcie ją.
Zwłaszcza ty.
Idziemy, koteczku!
Czemu ja mam to robić?
- Ja dostałem awans. - Na kogo?
Na kogoś, kto już nie musi tego robić.
Gratuluję, zostałeś szefem rekreacji.
Oto twój strój.
Najpierw znajdź kogoś na miejsce Cathy.
Za udawaną śmierć trafiła do izolatki.
Udawała?
Stary...
Chwila. Czekaj no.
Co ta durna audycja ma wspólnego z rekreacją?
Jeśli coś nie podpada pod pracę ani karę, to rekreacja.
A audycja ma być informacyjna i edukacyjna.
To lista dopuszczalnych tematów.
Do dupy.
Ale mogę zdobyć więcej punktów w Więźniarkach Fantasy.
Wiesz, co przypomina nabór? Targ niewolników.
My nikogo nie zniewalamy.
MCC owszem, ale nie robią tego dla nas.
Pomyśl o tym.
Wyceniasz ludzi według ich umiejętności i cech,
a potem czerpiesz zyski z ich czynów, będąc ich widzem.
To naganne moralnie.
Po obu stronach są dobrzy ludzie.
Nie zapomnij piłek.
Mamusiu, jesteś!
Kochanie!
Jak dobrze widzieć twoją buźkę.
Lucy, dlaczego pachniesz... stopami?
A więc to tu?
To tu.
Pewnie Aleida?
Zgadza się.
Mayelin. Wejdź, zawołam resztę.
Kto to?
Kupiłam ci lalkę.
Ona już się nie bawi lalkami.
- Gdzie Eva? - Czasem chodzi po szkole do kolegi.
Jak mu tam?
„Do kolegi”? Ma chłopaka?
Ma 12 lat.
Co z wami? Nie cieszycie się na widok matki?
Zabierzesz nas stąd?
- Pracuję nad tym. - Pieprzenie.
Nie używaj takich słów.
I co ty w ogóle o tym wiesz?
Głąb.
Ty mały dupku.
Przestańcie!
To on zaczął!
Tak było!
Chłopcy, na górę.
Możecie się zamknąć? Śpię.
Ile tu mieszka bachorów?
Ich dwóch, twoja czwórka i moja Raquel.
I jej ryczące dziecko.
Moja wnuczka ząbkuje.
I czasowo przebywa tu mój brat.
Nie wiesz, ile mają szczęścia.
Rodzeństwa są rozdzielane. Ja przygarnęłam wszystkich.
I za wszystkich dostajesz kasę.
Mogę zostać sam na sam z dziećmi?
Więc...
Co u was?
To, mamo. To u nas.
Mamusiu, chcę wrócić z tobą.
Nie dziś, skarbie.
Ale już niedługo, obiecuję.
Tak? Już dobrze.
Weź jedną.
Są zdrowe.
Sprzedam parę opakowań. W ten sposób was odzyskam.
Eva nie może chodzić po chłopakach.
A ona jest smutna.
Musicie się nimi zajmować.
Tak jak ty nami?
Zostawiając nas w tej dziurze?
Czemu tak długo nas nie odwiedzałaś?
Wcale nie tak długo.
Próbowałam znaleźć pracę i mieszkanie.
To nie takie proste.
Bo siedziałaś.
Właśnie, mądralo.
Więc nie łam prawa, żeby nigdy tego nie doświadczyć.
Podobno dziecko Dai adoptowała jakaś nadziana babka.
Czemu nigdy nie nas?
Ja nawet nie chcę do ciebie wracać.
Lucy chce.
Bo nie wie, jak to jest z tobą mieszkać.
Tatku, długo jeszcze?
Pytasz w imieniu koleżanki?
W imieniu wszystkich. I swoim.
Zawracanie mi tyłka tego nie przyspieszy. A teraz spadaj.
Co tam, Hellman?
Czego chcesz?
A jak myślisz? Ćpunki są na głodzie.
Trzeba było o tym pomyśleć, zanim odcięłaś je od źródła.
- Co? - Ser.
Zabrali go.
Grace Grocer wycofało się jak spłoszone dzieciaki.
- Co to ma wspólnego z...? - Niewiarygodne.
Od czego skrótem jest „Tatko”? Od debilki?
Nie ma fuch przy serze, nie ma sera.
I przez „ser” mam na myśli narkotyki.
Skąd miałam wiedzieć, że wwożą je w serze?
Nie miałaś. Miałaś nie wtrącać się w nie swoje sprawy
i niczego nie spieprzyć.
Będziemy musieli znaleźć nowy sposób.
Jeb się.
Jeśli znajdę sposób, blok D odpada.
Odpadasz.
A teraz z drogi, osadzona.
- Co jest? - Nic. Nie przejmuj się tym.
To był wypadek.
- Przysięgam. - Boże. Talia.
Co, do chuja? Co tu się stało?
Nie wiem. Zabawialiśmy się
i nagle...
- Nie wiem, upadła. - Cholera.
Jak to upadła?
Mówiłem, że nie wiem! Krzyczała. Nie chciała się uspokoić!
Pojebało ją!
To nie moja wina.
Owszem, twoja!
Słyszałaś go. To był wypadek.
Ludzie się budzą. Musimy ją wynieść.
Kurwa.
Nie.
Nie wyniesiemy jej, póki nie wyjdą.
Zamknij drzwi i zostań z nią.
Nikogo nie wpuszczaj.
A ty musisz stąd spadać.
Jakby co, wróciłeś wczoraj do miasta.
Idź.
Na podstawie licznych zeznań
prokuratura oskarża cię i cztery inne osoby o podżeganie do buntu.
Utrzymują, że zorganizowałaś tajny bunkier dla buntowniczek.
Mają też obciążające cię dowody
na uprowadzenie i bezprawne uwięzienie Desmonda Piscatelli.
Wynegocjowałem ugodę.
Jeśli przyznasz się do podżegania, wycofają pozostałe zarzuty.
To dobry układ.
Dostaniesz najniższy możliwy wyrok. Rozumiesz?
Pani Reznikow?
To...
niedobrze.
To...
nie jest dobry układ.
Zaufaj mi, łagodniejszy wyrok za podżeganie do buntu jest...
Do niczego nie podżegałam.
Powiem ci coś.
To kompletna chujnia . Bzdura.
Masz rodzinę, prawda? Trzech synów?
Jeśli chcesz ich jeszcze zobaczyć, to jest najlepsza opcja.
Można nawet powiedzieć, że jedyna.
Dziesięć lat, ale możesz wyjść za dobre sprawowanie.
Popełniają błąd.
Robią ze mnie kozła ofiarnego.
To był bunt.
Z definicji brało w nim udział wiele osób.
Nie zasłużyłam na to.
Jeśli zażądasz procesu, przegrasz.
Koniec kropka.
Umrzesz w więzieniu.
Proszę wstać. Sąd rozpoczyna rozprawę.
Przewodniczy sędzia Roland Corcoran.
Nie zrobiłam tego.
Nikogo nie zabiłam.
Tasho, posłuchaj mnie, to bez znaczenia.
Najlepsze, co mogę ci doradzić, to pójście na ugodę.
Bez urazy, ale gdyby twoje porady były dobre,
nie byłabyś darmowa.
Bez urazy, ale to dlatego doskonale widzę,
jak beznadziejna jest twoja sytuacja i ten proces. Nie rób tego.
W sprawie Stany Zjednoczone przeciwko Tashy Jefferson.
Jakie jest pani stanowisko wobec zarzutów podżegania do buntu?
Winna, Wysoki Sądzie.
Wie pani, że przyznając się, traci pani prawo do procesu?
Tak, Wysoki Sądzie.
Rezygnuje pani z tego prawa?
- Tak, Wysoki Sądzie. - Zatwierdzam.
W sprawie Stany Zjednoczone przeciwko Tashy Jefferson.
Jakie jest pani stanowisko wobec zarzutów morderstwa 2. stopnia?
Niewinna, Wysoki Sądzie.
Proszę o spokój!
Oskarżona nie przyznaje się do winy.
Rozprawa wyznaczona zostaje na...
ACLU załatwi ci prawników.
Widzisz? Wierzą we mnie.
Nie chodzi o to, że nie wierzę w ciebie ani tobie.
Ale o to, że nie osiągniesz tego, na co liczysz.
Ale życzę ci jak najlepiej.
Bądź silna, Tasho.
Będziemy walczyć.
- Proszę o spokój! - Życie czarnych się liczy!
Bądź silna!
Przestań. Boże. Koniec.
- To twoja audycja? - Tylko wstęp.
Potem zaśpiewam pieśń gregoriańską.
Potem pieśń wieloryba.
Pełen pejzaż dźwięków.
To zbyt awangardowe jak na tę publikę.
Musisz znać swoich słuchaczy.
Następna.
Bardzo się przed panem otworzyłam.
Przykro mi. Też chciałem, żeby się udało.
Hej. Co przygotowałaś?
Dobra. Witamy w naszym programie.
To znaczy w moim. Nazywa się ZRÓB-TO-SAMA i pokażę w nim...
To znaczy opowiem wam, jak poprawić wygląd...
Miałyśmy mnóstwo obserwujących na YouTubie.
- Nie przywykłam do pracy bez... - Tej ładnej?
To chyba radio, nie? W radiu uroda jest w głowie.
Głos też miała ładniejszy.
Następna.
Ostatnia miesiączka?
Nie jestem pewna.
Trochę czasu minęło.
Stres związany w przeniesieniem i buntem
mógł mi rozregulować cykl.
- Masz 42 lata? - Nie zabrzmiało to dobrze.
Kłopoty ze snem?
Oaza spokoju to nie jest.
Wahania nastroju?
Mój syn Benny miał operację mózgu. Dzięki Bogu żyje.
Okazało się, że nie stać mnie na rehabilitację,
więc powiedzmy, że miewam gorsze dni.
Spadek libido?
Gdzieś tam jest i robi laskę mojej wolności.
Wygląda na to, że wszystkie objawy menopauzy
mogą być też objawami siedzenia w zamknięciu.
Ciekawe.
Nie stwierdzę menopauzy
bez badań krwi.
Obawiam się, że kolejną niedogodnością jest fakt,
że mi na to nie pozwolą.
Inne objawy to suchość pochwy
oraz odkładanie się tłuszczu w talii.
Świetnie.
Polecam ćwiczenia.
To naturalny sposób regulacji hormonów.
Niestety nie zapewniają nam siłowni.
Widziałaś Zamek z piasku, który runął ?
W celi można robić dużo rzeczy.
I ciecierzyca.
Podobno też pomaga.
Fitoestrogeny.
Boże.
Jakim cudem to czuję?
Smród jest tak nieziemski, że czuję go w ustach.
No dalej, serowe królewny, do roboty.
Chciałabym pomóc, ale wiecie... ręka.
Tak, wiecie, lenistwo.
Słucham, Mendoza?
Powiedziała, że żałuje, że straciłyśmy pracę.
Dwa dolary za godzinę to więcej niż zero dolarów za godzinę.
Może przejmiemy sprzątanie od bloku D.
Płacą tylko 12 centów, ale to wciąż więcej niż zero.
Przestańcie jęczeć i wyliczać.
Jebać blok D i ich gówniane fuchy.
Wiecie, czego chcę?
Czego?
Żeby ich gówniane fuchy stały się jeszcze bardziej gówniane.
Nie żartuję, wszystko ma być jeszcze bardziej gówniane.
Ich gówniane życie stanie się prawdziwą kupą gówna.
- Nie będą wiedziały, kto im dosrał! - Będą.
W tym cała rzecz.
No to jedziemy.
Potrzebuję ochotniczek,
które obsrają świeżutkie ciuchy bloku D.
Ja to zrobię.
Dziękuję, szeregowa.
Ale niepotrzebnie się rozebrałaś.
Czuję się bardziej pierwotnie.
Niech ci będzie.
Szparman. Może zrzucisz balast, co?
Nie. Nie umiem srać na zawołanie.
Taki wysiłek może spowodować arytmię.
Tak było z Elvisem.
Błagam. Elvisa zabiło CIA.
Po prostu zrób...
Jak powiedziała Kate Moss:
„Od jedzenia przyjemniejsze jest tylko sranie”.
Powiem wam coś.
Każda, która nie nasra na blok D,
dostanie niespodziankę od Badison.
- Co? - Nie pytaj.
To niespodzianka dla nowych.
Skoro wiesz, to czemu tak stoisz?
Powinniśmy je powstrzymać.
Przez zemstę bloku D
wiele zawodniczek może wypaść z gry.
To też liczne dziesięciopunktowe incydenty.
Pewnie zbyt liczne, by wszystkie zliczyć. Ze świadkami.
Powszechna przemoc ma swoje korzyści i koszty.
Ich stosunek jest nieoptymalny.
Zresztą po incydencie sprzed trzech lat
publiczna defekacja nie jest punktowana.
Ale może któraś się popłacze i wytrze sobie potem oczy.
Zapalenie spojówek.
Przy dwóch punktach za oko...
Parę dni trzeba byłoby poczekać...
Ta gra trochę potrwa, Al.
Hej. Ładna jesteś. Co robisz?
Ćwiczę dno miednicy, żeby przygotować się do porodu.
No wiesz, zaciskam.
Śmieszne.
Szukam współprowadzącej do mojej audycji radiowej.
Błyszczę, gdy mam przy kim.
Możemy opowiadać, jak zachować urodę w więzieniu.
Właśnie. Odsiadka to nie powód, by się zapuścić.
Albo możemy mówić o wydarzeniach ze świata.
Na przykład: „Czemu tylu taksiarzy nosi turbany?
Trzymają w nich bomby
czy po prostu mają tłuste włosy?”.
- No... - O Boże.
Będę świetna.
A że angielski to mój język ojczysty,
to ja będę główną prowadzącą.
Chyba jednak nasze wizje się różnią.
Wiesz, kto się sprawdzi w radiu?
Ja.
Tak, ale...
ja też.
Wychowałam się na Howardzie Sternie.
Moją świadomość ukształtowało kilku walniętych spikerów
zamkniętych w kabinie dźwiękowej. Idealna kandydatka.
Raczej nie planuję naśladować Howarda Sterna.
Dlaczego nie? Wyłącznie herezje są interesujące.
Jeśli tak sądzisz,
nie doceniasz siły porad modowych i plotek.
Co robisz? Zgubiłeś tam coś?
Ręcznie badam twoją macicę.
I jak? Utrzyma dziecko?
Ile masz lat? 38, 39? Liczy się każdy miesiąc.
Ile czasu ci zostało?
Rok. Nie zajdę w ciążę?
Nie. Nie to chcę powiedzieć.
Masz ograniczoną ilość jajeczek,
których jakość pogarsza się w zastraszającym tempie.
Nawet jeśli zajdziesz jutro,
będzie to geriatryczna ciąża wysokiego ryzyka.
„Geriatryczna”? Moja toto wygląda ci na starą?
Jest ciasna...
To nie ma nic do rzeczy.
Posłuchaj. Nigdy nie wiadomo.
Geena Davis urodziła bliźnięta w wieku 48 lat.
A kto to?
Ich własna liga ?
Marjorie Prime ?
Thelma i Louise ?
Telma y Luisa ?
Chcesz mnie zainspirować
filmem o gwałcie i morderstwie z tragicznym zakończeniem?
Ten film opowiadał też o daremności feminizmu
i niemożności zaznania sprawiedliwości przez kobiety w patriarchalnym systemie.
Jestem pełna nadziei.
Jeśli się nie mylę,
widzę charakterystyczne drapanko.
Są na głodzie.
Myślałam, że mają cerę mieszaną.
Ciekawe, jaką będzie miało dziecko.
Co się stało?
No już. Będzie miało piękną cerę.
Gładziutką, jak to niemowlaki.
Smutno mi, że Vinniego nie było dziś na badaniu.
Nie usłyszy bicia serduszka.
Nie zobaczy ogóreczka na USG.
Może będzie dziewczynka.
I nie dowiemy się tego razem!
Proszę, Tatku. Niedobrze mi. Gdzie one są?
Już jadą. Wytrzymaj. Nic ci nie będzie.
Co się stało? Skąd to opóźnienie?
Dobra. To obrzydliwe.
Wszędzie jest gówno!
- Te suki z bloku C! - To w stylu Badison.
Pozwolisz im na to?
Właśnie. Pozwalasz, by wycierały sobie nami dupy!
Pachnie buntem.
I gównem. Mam to nosić?
Wiesz, że tak wygląda macierzyństwo?
Wszędzie jest gówno, ciągle robisz pranie
i musisz chronić dziecko przed ćpunami zza winkla.
Nie martw się, koteczku.
Powinnyśmy się martwić.
Nic nie wprowadzi większego zamętu niż eskalacja ćpuńskiej logiki.
Ćpunki są w stanie zabić za dragi,
a te tutaj i tak już siedzą.
Ty i koteczek musicie się pilnować,
dopóki się nie uspokoją albo nie zaspokoją.
Przegięły. To ogromny brak szacunku.
Właśnie. Znieważyły nas. I wiecie, co jeszcze?
Co?
Ukradły wasze dragi.
Właśnie. Podziękujcie blokowi C.
Doniosły na strażnika, który dostarczał.
- Co? - Jebać je.
Boli, gdy suki zabierają waszą własność, co?
I to jak.
I gdy będąc w więzieniu,
pozbawione wolności,
zostajecie okradzione z radości przez pizdy z bloku C?
- Nie mogą tego robić. - Jebane suki!
Cicho. I nie, nie mogą.
- Suki pójdą na dno. - Koniec z nimi.
Śmierć blokowi C!
Właśnie, Tatku.
Co ty wyprawiasz? Miałaś się nie wychylać.
Ale kto sra na ciuchy ciężarnej?
Chcę lepszego świata dla mojego maleństwa!
Powiem ci coś. Z Tatkiem się nie zadziera.
Ani z jego dziewczynami.
Jesteś? Pogadajmy.
Przyjemnie.
Jesteś spięta. Wszystko gra?
Tak, wszystko OK.
Cholera! Weź się tak nie skradaj.
Przepraszam.
To ja przepraszam. Niepotrzebnie się uniosłam.
Na pewno wszystko gra?
Ostatnio jesteś jakaś nieobecna.
Bo Talia odeszła?
Nie, nic się nie dzieje.
Powiedzieć ci coś?
Tak. Powiedz.
Zawsze może być lepiej.
Tak?
Widziałam w pralni niezłe gówno.
I dosłownie mam na myśli gówno.
A strażnicy...
Nie możesz przejmować się każdym gównem, które zachodzi w pralni,
tym, co robią strażnicy i w ogóle czymkolwiek innym niż my.
Ty i ja. Bądź przy mnie tu i teraz.
Masz rację. Będę przy tobie.
Musimy zaplanować ślub.
Za cztery lata, gdy wyjdę.
Nie. Nie chcę czekać cztery lata.
Tak jak powiedziałaś, bądźmy tu i teraz. Zróbmy to tu. Teraz.
Nie chcę ślubu w więzieniu.
Posłuchaj...
Po buncie,
po tym, co dziś widziałam i ze względu na zepsucie tego miejsca...
Cokolwiek się stanie,
chcę spędzić kolejne dziewięć miesięcy
jako twoja żona.
Też chcę, żebyś nią była.
Ale po co ślub, skoro rozstaniemy się na tak długo?
Właśnie dlatego, że rozstaniemy się na tak długo.
Po co przyjęłaś oświadczyny, skoro nie chcesz brać ślubu?
Chcę.
Tylko...
- Nikt na niego nie przyjdzie. - To nieważne.
Po wyjściu możemy wziąć drugi.
- Wesele w więzieniu? - Tak.
Jak by to miało wyglądać?
Kurwa.
- Przecież to Ruda. - A jeśli wie, co powiedziałam?
Daj spokój.
Ustalam naszą pierwszą rodzinną zasadę:
stawiamy czoła problemom.
Mierzymy się z nimi z podniesionym czołem.
Cześć, Ruda.
Co u ciebie?
Ktoś coś słyszał? Bo ja nie.
Bardzo zabawne.
Ten syf jest obrzydliwy,
ale jeśli nie macie nic przeciwko, chcę zjeść w spokoju.
Mam coś przeciwko. Nie odcinaj się od nas.
Dlaczego nie? Wy zrobiłyście to samo.
- O czym ty mówisz? - Wszystko ci wyjaśnię.
Myślicie, że nie wiem, że mnie sprzedałyście?
Że nie wiem, jak to działa?
Kiedy czegoś ode mnie chcecie, kochacie mnie, jestem mamusią,
zrobię dla was wszystko.
Gdzie jesteście, kiedy potrzebuję was?
W sali obok. Sprzedajecie mnie przy pierwszej okazji.
Dobra. Nie mów „wy”, ja byłam wtedy na medycznym.
A jeśli mówisz o Piper,
nie wiedziała, co robi. Myślała, że nie żyję.
Nie tylko myślałam, że nie żyje.
Myślałam, że zginęła przez ciebie.
Próbowałam was ostrzec. Wszystkim wam przekazać wiadomość.
Tylko Nicky ze mną porozmawiała,
nim rzuciła mnie psom na pożarcie.
Czyli Nicky nie masz za złe?
Okazała honor.
Proszę. Skończ z tą arbitralnością.
Przykro mi, że czujesz się zdradzona.
Żałuję tego, co zrobiłam.
Wiesz, gdzie nas znaleźć.
Jezu Chryste.
Dzisiejsze menu byłoby niczym sól na moje rany, gdyby była jakaś sól.
Co? Ciebie też oskarżyli o podżeganie do buntu?
Tak.
A ciebie?
Ale zamknęłam te drzwi.
Przed nami dziesięć kolejnych wspaniałych lat.
Właściwie to...
nie podwyższyli mi wyroku.
Co?
Jak to możliwe?
Nawet nie masz do kogo wracać.
A skąd możesz to wiedzieć?
Miałam prosić o wyższy wyrok?
Zostaw mnie, kurwa, w spokoju.
Nie ma problemu.
Samolubna, krótkowzroczna stara wariatka.
Dziękuję.
Samolubna, zdradliwa kupa kudłów!
Rozciągamy. I napinamy. I rozciągamy.
Dobrze. Kręcimy kółeczka.
Właśnie. Pamiętajcie, stopy to odbicie waszej kondycji.
Jeszcze raz. Rozciągamy. I napinamy.
I rozciągamy. Dobrze. I kółeczka.
Świetnie, drogie panie. Dalej! Rozciągamy.
I napinamy. I rozciągamy. Dobrze.
Myślałam, że to będą ćwiczenia, a nie jakieś rozciąganie palców.
Wiem, ale to całkiem przyjemne.
I rozciągamy. Dobrze. Kółeczka.
Świetnie. Jeszcze raz.
Masz rację.
Pamiętajcie, stopy to odbicie waszej kondycji.
STOPOROBIK
Oczywiście. Widzicie? Wszystko się sypie.
Cicho tam! Prowadzę tu przesłuchania.
Mamy prawo do godziny ćwiczeń dziennie, a zepsuł się magnetowid.
Nie mój problem.
Ma pan gwizdek, więc chyba pana.
Chcemy kaset z prawdziwymi ćwiczeniami. Zumbą lub czymś podobnym.
Albo Tae Bo.
Richarda Simmonsa. Albo chociaż Body by Jake .
Stoporobik to prawdziwe ćwiczenia.
Są też Klawe kostki , Piękne palce , Czadowe pięty. ..
Dość!
Chcecie poćwiczyć?
Skorzystajcie ze swoich wyćwiczonych stóp i wracajcie do cel!
Już!
Jasna cholera. Kto następny? Dobra. Jezu.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Mój układ rozrodczy wysiada.
A ja jestem tu.
Ja też tu jestem.
Myślę, że to izba chorych nas wykańcza. Patrz.
Poważnie?
Gdzie twoja moralność?
Pracujesz dla żenującej instytucji,
którą kojarzą z twoim nazwiskiem.
Możesz się na chwilę usunąć?
Dobra. Coś ci powiem.
Wspólnicy nie zajmują się takimi gównami.
Mają od tego podwładnych.
Znajdź jakiś uniwersytet i zatrudnij studentów marketingu.
Niech się zajmują PR-em.
Nazwij to stażem w wielkiej korporacji
będącej liderem w sektorze resocjalizacji.
Nie płać im. Obiecaj, że dostaną za to punkty.
I wykorzystaj ich wrodzoną umiejętność manipulacji w sieci.
Tak! Genialne. Widzisz, na co wpadłyśmy?
Dobrze. Mój asystent.
Jared, cieszę się, że dzwonisz. Mam dla ciebie zadanie.
A co zrobimy z Życiem Czarnych?
Co masz na myśli?
Grupę Życie Czarnych się Liczy.
Mówią, że współpracują z ACLU
i chcą oświadczenia na temat traktowania Tashy Jefferson przez MCC.
Tasha Jefferson.
No tak.
Dobrze...
Bez komentarza. Albo... nie odpowiadaj.
To znaczy...
Na razie to olej. Oddzwonię.
Dobrze, na razie.
Świetnie.
Nasze akcje zaliczyły kolejny spadek.
Życie Czarnych to grząski grunt.
Skoro masz trochę czasu,
przenieś Tashę na blok ogólny.
To trzy godziny roboty. Zrobię to rano.
Nie. Zrobisz to teraz, żebym mogła wydać oświadczenie.
Hashtag, ACLU. Hashtag, Życie Czarnych się Liczy.
Hashtag, wygrać wojnę PR-ową,
żeby MCC nie musiało wydawać ciężkiej kasy na ratowanie wizerunku.
Już.
Albo hashtag, zwalniam cię.
I kup ten jebany płaszcz.
Co robisz?
Moje łóżko.
- O nie. - Tak.
Mówiłam ci.
Gówno.
Możemy zawrzeć to w przysiędze?
„Czy bierzesz sobie Piper Chapman za żonę
i ślubujesz jej wierność, mimo gówna, którego doświadcza?”.
No wiesz...
Przecież tak jest.
Ślubujesz mi, tak?
Tak. Ślubuję mimo gówna.
To nie jest zabawne.
Ktoś na mnie nasrał.
Bo nie chciałam nasrać na kogoś innego.
Zatem trafiłam z tobą szóstkę w totka.
Będzie dobrze.
Idealne zakończenie dennego dnia.
Dziwny facet będzie mi grzebał w mojej nieprzystrzyżonej conchicie.
„ Conchita ”.
Tak nazywasz cipkę?
Mówię serio. Kudły mi tak sterczą,
jakbym miała tam gniazdo Chewbakki.
Ja tak nie mam.
Moje afro rozrasta się horyzontalnie.
Można powiedzieć, że noszę włochate gatki.
Gatki z włosia typu 4C.
Doktorek powie:
„Cholera! Gdzie ona jest?”.
A ja powiem:
„Dzieńdoberek. Miłej podróży.
Uwaga na zęby”.
„Proszę zostawić za sobą okruszki, by znalazł pan drogę powrotną”.
Siadaj. A może „sradaj”, Madison?
Słyszałaś.
Twoja siostrunia i suki z bloku D się nauczą.
Zachciało im się dojebać do naszych fuch.
Chcą wojny, będzie wojna.
Barbara i jej lesby zepsuły cały nasz biznes.
Myślisz, że nasranie im w ciuchy to dobra zemsta?
Na początek.
Nie.
Nie będzie żadnego początku.
Będzie ich koniec.
Rozumiesz?
A może powinnam poszukać kogoś innego?
W porządku, rozumiem.
Walka na noże, nie na dowcipy.
Czekasz na śmiech? Do roboty.
Co robicie, gdy dziecko łamie zasady?
Porozmawiajmy o konsekwencjach.
Jakie czynniki należy rozważyć przy...
To zajebiście nudne.
- Po pierwsze... - Myślisz, że ten gondo ma dzieci?
Musimy to zaliczyć, by je odzyskać.
Podobno jedyne, na co patrzą,
to dochody i warunki mieszkaniowe.
Kazali mi przygotować osobne pokoje dla chłopców i dziewczynek.
Kogo stać na trzypokojowe mieszkanie w Nowym Jorku?
- Ile masz dzieci? - Sześcioro.
To powodzenia.
Ale samych chłopców.
Ja mogę spać na kanapie.
Drogie panie.
Zajęcia zostaną zaliczone, jeśli będziecie brać w nich udział.
Zagadała do mnie.
Nie mówi pan niczego, czego nie wiem.
Nie znam pani sytuacji,
ale dzieci nie mieszkają z panią.
Jeśli chce pani je odzyskać...
Opowiem panu o mojej sytuacji.
Sytuacja jest taka, że moje dzieci
mieszkają w gównianej dzielnicy
z gównianą matką zastępczą
i jej gównianym bratem, który wygląda mi na pedofila.
I z gównianą bandą małych gnojków.
Jeśli wszystko ma być tak gówniane,
moje dzieci i kasa na nie równie dobrze może trafić do mnie.
O tym decyduje państwo.
Ale proszę mi zaufać, mamy tyle na głowie, że jeśli spełni pani minimum wymagań,
opieka społeczna
z radością odda pani jej dzieci.
Ale kasy pewnie już nie.
- Ma pani pracę? - Mam.
Chce pan schudnąć z Nutri Herbal?
Ktoś chętny?
No dalej.
Parę z was mogłoby co nieco zrzucić.
Nie odwracaj wzroku.
Co z tobą?
Wszystko OK?
Łazisz za mną dzień w dzień.
A jak pytam, nic nie odpowiesz?
W porządku. Nie musisz mówić.
Niektórych rzeczy nie da się cofnąć.
Wiem o tym.
Zrobiłam ich mnóstwo.
Wzięłam twoje pigułki.
I pomogły.
Wiem.
Więc... dziękuję.
Tyłek ci zamoknie.
Już zamókł.
Nie podoba mi się to. Skąd wiesz, gdzie mieszkam?
Zepsuł ci się telefon?
Między nami gra?
Bez obaw. O mnie nie musisz się martwić.
Za kłopot.
Ty dbasz o mnie, ja dbam o ciebie.
To co... masz kogoś dla mnie?
Na dziś?
Tak.
Da się zrobić.
Ją.
Załatwione, szefie. Jak sobie życzysz.
Daj mi pięć minut. Zaraz zejdzie.
Amber! Pakuj się, mała.
Czas na imprezę.
Tak.
Proszę posłuchać, znalazłam współprowadzącą...
Powiedziałem „tak”. Audycja jest wasza.
Serio? Nie musimy brać udziału w przesłuchaniu?
Nie.
Macie talent komediowy.
Poza tym mam już dość.
Jak to miałoby działać w radiu?
Wspaniale.
To kiedy zaczynamy?
Jutro o 4.00 rano.
- Straszne. - Co?
Cena sławy.
I program ma być edukacyjny.
A teraz zmykajcie. Skończyłem.
- Żadnych komentarzy politycznych? - Dziękuję.
Robi się. Nie zawiedziemy pana!
Jasne.
Halo?
Wasilij? Nie sądziłam, że odbierzesz.
Czekaj, mamo, zawołam tatę. Tato!
Nie, czekaj, chcę pomówić z tobą.
Co u ciebie?
Dobrze. A u ciebie?
Nie, kochanie, powiedz, co u ciebie.
Naprawdę. Powiedz mi wszystko.
Jak moje śliczne wnuki? Jak żyjesz?
Mamo, coś się stało?
Wasilij. Piękne imię.
Za rzadko je słyszę.
Nic się nie stało, skarbie.
Za mało uwagi poświęcałam rodzinie.
Co masz na myśli, mamo? Jesteś w więzieniu.
Tak.
I wmówiłam sobie, że te kobiety to moja rodzina.
Ale to...
zdradzieckie kryminalistki.
Zaniedbywałam was. Tylko rodzina jest rodziną.
No cóż, to prawda.
Kocham cię, Wasiliju.
Przekaż braciom, że ich też kocham.
Każdemu z osobna.
Dla mnie.
I Wasiliju?
Tak, słucham, mamo.
Odwiedź matkę, co?
Jestem tu zupełnie sama.
Jasne, niedługo cię odwiedzę. W weekend gram w rugby.
W rugby?
Uważaj na głowę, dobrze?
I dziękuję. Dobre z ciebie dziecko.
To jak się nazwiemy?
Flindy?
Nie, nie podoba mi się.
Czaca?
Nie mam na imię Czarna Cindy.
Po prostu Cindy.
Ale...
moje żydowskie imię to Tova.
Możemy nazywać się Toca.
Albo może TocaTalk?
TocaTalk.
Nie czuję tego.
Dobra, mam.
Flava.
Max Flava.
Tak!
Tak jest! Dzięki! Już niedługo w waszych celach...
Moja ziomalka, Taystee!
Bohaterka buntu.
Jasna cholera!
Cześć, Cindy.
W końcu cię wypuścili.
Poszłaś na ugodę?
W życiu.
Będzie proces. Ludzie muszą poznać prawdę.
O cholera!
Buntowniczka!
Napisy: Agnieszka Putek