NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ZARZUTY MORDERSTWO - BUNT
Tak jest, jestem świadom... Oczywiście.
Nie, nigdy byśmy...
Powiem ci coś.
Tylko nie czuj się urażony.
Twoje śniadanie śmierdzi jak gówno.
Zero urazy.
Oczywiście, gubernatorze, zapewniam, robimy wszystko...
Tak. Doskonale rozumiem.
Proszę pana?
Dobra! Znowu skrócili nam czas. Mamy niecały tydzień.
- Tydzień? - Niecały.
Gubernator ma na głowie Niebieskich,
policyjne grupy lobbujące
i rodziny zabitych. Żądają postawienia zarzutów.
Biuro chce to załatwić, zanim ACLU zacznie węszyć
i media znów będą pokazywać palenie cheetosów.
Weźcie się w garść, trzymamy podpalony dynamit z gównem.
Kiedy przesłuchamy osadzone przeniesione do Ohio?
- Co robisz z dynamitem w gównie? - No cóż...
Wieziesz do Ohio?
Tam też będą składać zeznania,
ale my będziemy polegać na zeznaniach strażników
i dostępnych osadzonych.
Żadna uczestniczka zamieszek nie wróci do półotwartego.
Biuro chce postawić zarzuty co najmniej pięciu osadzonym.
Dzisiaj załatwimy ugodę Diaz.
Do obsadzenia zostanie dożywocie za morderstwo
i trzy razy po dziesięć lat dla prowodyrek buntu.
Co to za zapach?
- Jackie wysłała mnie do dietetyka. - Koszmar. Zabierz to.
Ułatwmy to sobie.
Nikt nie wskazał Tashy Jefferson jako odpowiedzialnej...
Ludzie znają jej twarz z telewizji.
Wy musicie znaleźć brakujące winne. Na kogo wskazują zeznania?
Wspomina się Mendozę, Ruiz, może Flores.
Choć jednej trzeba postawić zarzuty.
Oskarżmy multikulturowo, dobrze?
Nadal to czuję. Nieludzki smród.
Moglibyśmy torturować tym osadzone.
Masz łeb na karku, Nguyen.
Dokąd zabraliście Suzanne?
Gdzie Suzanne?
Mam ci pomóc się zamknąć?
Nie trzeba.
- Na pewno? - Tak.
Taystee.
T! Popatrz tu, cholera!
Droga Taystee... Szlag.
Nie mogę użyć imienia.
Grubas martwy. Gliny nas wrabiają.
Czas na ćwiczenia.
Wysiłek fizyczny pomoże ci się zregenerować.
Ręce.
Na ogólnym pocięli dziewczynie twarz. Środek ostrożności.
Czasem drętwieją mi nogi.
- Za długo siedziałam. - Musisz być bardziej aktywna.
Raczej proaktywna.
Tacy są ludzie sukcesu.
Moja ciotka z Michigan miała podagrę.
To na pewno przez to.
Była za mało proaktywna.
A nie przez miłość do podrobów.
Chodź.
T.
Postawicie jej oficjalne zarzuty?
Decyzja należy do porucznika Columbo.
Nigdy nie widziałam takiego dużego.
Jest jak dinozaur. Wielki, czarny dinozaur.
Rozepchasz moją cipkę tym...
Hej! Dość tego!
Co to, lekcja WF-u?
Przestań odbijać tę piłkę! Za wcześnie na takie hałasy!
Jest 12.23. Idź do roboty!
Nie żeby to była twoja sprawa, ale jestem zawieszony.
- Skoro zamierzasz kłamać... - Nie kłamię!
To skomplikowana sytuacja,
której ty i tak nie zrozumiesz!
Przestań przeszkadzać całej okolicy swoim odbijaniem!
Rozepchaj moją ciasną cipkę.
Ssij pałę.
Zaczekaj tu. Przyniosę ci jakieś środki przeciwbólowe.
Pomoże ci też na wory pod oczami.
- Lorna? - Nie wcinaj się, kompociaro.
- To moja koleżanka. - I co mnie to obchodzi, kompociaro?
Czemu mnie tak nazywasz?
Wypaliła tyle cracku, że zapomniała, jak się nazywa.
Nazywasz mnie ćpunką?
Tak, suko. Wyjarałaś zasób słów?
- Ona nie pali cracku. - Dziękuję.
Trista? Jarałyśmy metę za fast foodem przy drodze 95.
Patrzcie, to Trista. Matka kuzyna Mikeya.
- Ile masz dzieci, Tristo? - Nie jestem Trista. Lorna!
Nie jestem zainteresowana.
Lorno, to ja, Chapman.
Oczywiście! Dobrze wyglądasz.
Co u ciebie?
Nie za dobrze. Tu jest zupełnie inaczej.
Te dziewczyny to wariatki.
Atakują cię, jak tylko krzywo spojrzysz.
Moja współlokatorka robi cztery kupy dziennie. Cztery.
Widziałaś Alex? Była w twoim autobusie?
Nie. Chociaż specjalnie się nie rozglądałam.
Głównie cicho płakałam,
ale starałam się też myśleć pozytywnie. Dla dziecka.
Racja. Nicky nam powiedziała.
Cieszę się, że przywieźli nas tutaj. Jestem blisko Vinniego.
Pozostałe rozjechały się po całym kraju.
Widziałaś Nicky albo Rudą?
Są ze mną na zaostrzonym rygorze.
Miałam poczucie winy, że was zostawiłam.
Podobno chcą na was zrzucić winę za bunt.
Mogą wam zwiększyć wyroki.
To tak, jakbyście uciekały przed ochroniarzem
po kradzieży w Sephorze
i te, które zostaną złapane,
będą musiały pokazać mu cycki, by ich nie aresztowano.
Wszystkie macie cycki na wierzchu.
Zwiększone wyroki?
- Rusz się, suko. - Wybacz.
Trzymaj się, Chapman.
Muszę wziąć witaminy.
Morello.
Morello. Kwas foliowy, paroksetyna.
To nie ja. Wszystko pomieszaliście. Ja byłam po waszej stronie.
To czemu strażnicy twierdzą, że zamknęłaś ich w toi toiach?
- Można to uznać za tortury. - Nikogo nie torturowałam.
Masz dzieci, prawda? Chcesz zobaczyć, jak dorastają?
Dostaniesz dziesięć lat więcej.
Muszę cię prosić o wyjście.
Ten pokój został przydzielony do przesłuchań.
Chwila. Muszę jeść co godzinę, żeby budować mięśnie.
Popcorn syci, a ma mało kalorii.
Wiele osób o tym nie wie. Dobry stosunek jakości do ceny.
Rozumiecie? Gdy popcorn strzela...
Strzelaj sobie popcornem, ale poczekaj na zewnątrz.
Muszę odczekać, aż ziarna będą strzelać w odstępach trzysekundowych.
Jeśli wyjdę, przegapię moment i się spali.
Od spalenizny dostaje się raka.
To ustaw go na 30 sekund krócej!
Nie wiem, co słyszeliście,
ale próbowałam wyciągnąć tych strażników z więzienia.
Zapytajcie szefa MCC, Jacka jakiegoś tam.
Ryzykowałam własnym życiem, by pomóc im uciec.
Nie. Kto to był?
- Ruiz. - Właśnie. Ruiz im pomogła.
Ruiz? Powiem wam, kurwa, co zrobiła Ruiz.
To ona zaczęła ten bunt. Zmusiła Dayę do użycia broni.
Zapytajcie strażniczki McCullough.
Ruiz wydawała polecenia innym dziewczynom,
kazała im torturować strażników i zdjąć wszystkim plakietki z nazwiskami.
Co jeszcze zrobiła?
Co jeszcze?
Przygotowywała to od dawna.
Słyszałam, jak planowała w stołówce bunt dwa tygodnie przed jego rozpoczęciem.
Działała z premedytacją.
No i zrobił się do połowy.
Czyli Ruiz.
Zgadza się.
Zacznij od początku.
Wybacz, wiem, że się spóźniłem, ale mam dobry powód.
Wygrałem proces.
Gratulacje?
Nie powinienem się chwalić, ale jestem w szoku.
Myślałem, że gość dostanie minimum 15 lat.
Żebyś widziała prokuratora, prawdziwy wymiatacz, Eric Troutman.
Z Yale. Za parę lat trafi na listy wyborcze.
Jest niepokonany, a ja miałem ostatnio naprawdę słaby okres...
Chwila. Słaby okres?
Tatelbaum mówił, że przyśle grubą rybę.
Jesteś w ogóle Żydem?
Wyglądasz mi na goja.
Zapewniam, że jestem Żydem.
Ze strony matki?
Z obu stron.
Miałem zły okres, bo biorę trudne sprawy.
Gdybym brał proste, nadal miałbym włosy.
Żartuję, to dziedziczne. Zaczęły mi wypadać po dwudziestce.
To oznaka wysokiego testosteronu.
Ale mamy rozmawiać o tobie.
Uwielbiam twojego mema.
Nie wiedziałem, jaką pijesz, więc wziąłem taką jak sobie. Dwa cukry.
Może być.
Przejdźmy do rzeczy.
Za bunt i podżeganie do niego
raczej oskarża się jego organizatorów.
Zorganizowałaś bunt?
- Nie. - To dobrze.
Dobrze. Zwięźle.
Mem nie pomaga, ale wskazuje, że byłaś uczestniczką, nie podżegaczką.
Uwypuklimy twoje starania, by zakończyć go pokojowo.
Co wiesz o zabitym strażniku?
Piscatelli?
Nic. Nie było mnie tam.
Świetnie. Więc będzie łatwo.
Szlag. Cindy. Kurwa.
Cicho.
Boże. Zamknij się, bo ktoś nas przyłapie.
Wiesz, że lubię twoje cycuszki.
Urosły?
Brakowało ci tego, co?
Wiesz, że robiłbym to co noc, gdyby nie...
Co? Twoja dziewczyna?
Cindy, daj spokój, wiesz, że nie o to chodzi.
Jasne? Cholera.
Nie, nie moje suki.
Pokaż.
Jest w szafce. Pokażę wam później.
Ciemno jak w piekle.
Czemu jest zgaszone? Ciemniej niż u Curtisa w gębie.
Ale nie ciemniej niż u twojej matki.
Wyglądasz jak skrzyżowanie Nelly'ego i czarnej lukrecji.
Pojechała ci!
To wy siedzieliście po ciemku jak pały.
Jasne. Oni się tu pieprzyli.
Curt rozjeżdżał cipkę Cindy.
Tylko by spróbował. Wyżęłabym jego ptaka jak mokre pranie.
Popłakałby się na kolanach.
„Cindy, coś ty mi zrobiła? Jestem skończony dla innych kobiet!”.
Jasmine spytałaby: „Co się stało z twoim fiutem?”.
A on: „Jasmine, nie rozumiesz!
Cipka Cindy go zmiażdżyła!”.
Coś powiedział o Jasmine?
Stary! To był żart!
Nie waż się używać jej imienia!
To moja dziewczyna.
- Nigdy o niej nie mów. - Wyluzuj. To był żart.
Mam to gdzieś.
Durny czarnuch.
Spięcie.
Twojemu gachowi odwala.
Chodź. Trener się zaraz wkurzy.
„L” jak Lobster.
„M” jak Mattress Warehouse.
Drugi raz z rzędu. Ogarnij się. Przegrywasz.
No tak. Spoko.
Wiem, że się wprosiłem, ale potrzebowałem takiej przejażdżki.
Musiałem się oderwać.
Ty też nie powinieneś być sam. „N” jak Nathan's.
To nie jest wycieczka.
Wiozę cię do siostry.
Nie jest. Nie mamy przekąsek.
Masz chociaż jakąś gumę?
Tam nic nie ma.
- Co to? - Nic. Odłóż to.
„Hersheypark, największe na świecie skrzydełka,
grobowiec Nica Cage'a, sklep z filmu Potężne Kaczory ”.
To lista przedśmiertna.
Nie, to lista rzeczy, które zrobię, jak cię wysadzę.
Wcale nie. Zrobimy je razem.
Jebać siostrę. Suka. Śmierdzi u niej lakierem do włosów i zupą.
Nie, jedziesz do siostry. To samotna wyprawa.
Żebyś mógł się potem zabić?
Nie ma mowy. Umiem czytać między wierszami.
Nigdzie nie jadę.
„O” jak olej silnikowy.
Nie mam myśli samobójczych, po prostu...
Po prostu chcę być sam. Wysiadasz i koniec.
Ja nie boję się powiedzieć, że wiele przeszliśmy.
Te wspomnienia nadal bolą.
Masz mnie za babę, bo mówię o swoich uczuciach?
Uwierz mi, to prawdziwe gówno.
Jeśli je olejesz, dopadnie cię,
gdy będziesz stał w kolejce po żarcie
i okaże się, że zabrakło ryżu do twojego kurczaka.
„P” jak Parkway.
Muszę się odpryskać. „P” jak pryskać.
Dobre.
„Q” jak QuickShop. To znak.
Kupię orzeszki.
Weź go w końcu wysadź. Zabiera nam wspólny czas.
- Próbuję! - Serio?
Słyszę, jak gracie w literki.
Orzeszki. Na wycieczkę bierze się kabanoski i kwaśne cukierki.
Pozbędę się go, obiecuję.
Chcę pojeździć na rollercoasterze z tobą, nie z Dixonem.
Jesteś dużo gorętsza.
Owszem.
Gdybyś musiała siku.
Boże.
Jakby chcieli, żebym zniknął.
Mam wziąć swój czek i sobie iść,
podczas gdy oni obwiniają dziewczyny, które...
urodziły się w złym miejscu
i wkroczyły na jedyną możliwą drogę.
To z piosenki Side Boob, ale to prawda.
Nie dam im tej satysfakcji.
To problemy instytucjonalne. Słuchałem podcastów.
Co masz na myśli?
To, o czym mówiłem.
Podcasty, problemy instytucjonalne, tekst z „Misery Road”.
Nie będę udawał, że jestem bez winy,
ale od razu zwolnienie? Mam rację?
Uznałem, że jeśli ktoś może mieć na ten temat coś do powiedzenia, to ty.
Tobie zrobili to samo.
Co chcesz powiedzieć?
Nie słuchasz mnie.
Masz rację, Josephie. Nie słuchałem.
Nie będę kłamał.
Po prostu Litchfield mam już za sobą.
Chciałbym ci współczuć, ale nie umiem.
Już tym nie żyję. Nie tutaj. Wszedłem na inny etap.
O czym ty mówisz?
O akceptacji, odrzuceniu negatywnych schematów,
którymi całe życie myślałem.
Czemu niby spotkaliśmy się w barze ze smoothie?
Wypełniam swoje życie pozytywami. Miejscami, które mnie cieszą.
Wiesz, że mają sekretne menu?
Nie wiedziałem.
Na przykład to.
To Zielone Szczęście Farmera.
Tam chcę żyć.
W Zielonym Szczęściu Farmera. Nie w więzieniu własnego umysłu.
Zadam ci pytanie.
Jak mam nic nie robić? Dostaję szału.
Skończyło mi się nasienie.
Skończyły mi się płatki i odcinki Columbo.
Wszystko doprowadza mnie do szału. Wszystko.
Nie wiem, stary. Nie mam odpowiedzi na wszystko.
Wiem tylko, że nie powinno się tworzyć fal, ale dać im się ponieść.
Jeśli dają ci czek i każą sobie iść,
to weź czek i sobie idź.
Daj sobie trochę przyjemności.
Cześć, Rebecco.
Dobra, Ruiz. Teraz ty.
Trista. Pod ścianę.
Szybko, Hoefler. Nie chcę problemów.
Ale ktoś jest w mojej celi.
Teraz będziecie mieszkać we dwie.
Pogadamy o spaniu?
Ja mam łóżko. Wisi mi, gdzie będziesz spać.
Jesteś jedną z tych buntowniczek?
Podobno odcięłyście strażnikowi fiuta i spuściłyście go w kiblu.
Czy wyglądam na Tristę?
Co widzisz, gdy na mnie patrzysz?
Myślałam, że są dwie strony mnie.
Jedna tutaj,
mściwa, paląca crack szefowa gangu.
I prawdziwa ja, tam, na zewnątrz,
która nie robi takich rzeczy.
Ale teraz widzę, że nie ma innej mnie.
Jest tylko ta.
I nie wiem, kurwa, co mam zrobić.
Kochanie...
Nie dotykaj mnie! Nie waż się mnie, kurwa, dotykać.
Nigdy nie spuściłybyśmy fiuta strażnika w kiblu.
Rury by się zatkały.
Wyrzuciłybyśmy go do toi toia.
Nie wiem, o czym mówicie.
Twierdzisz, że nie wsadziłaś żadnemu ze strażników
pałki policyjnej do odbytu?
Nikogo palcem nie tknęłam.
Mamy zeznanie, że zaplanowałaś bunt.
Czyje zeznanie?
Nie ty zadajesz pytania.
Te suki powiedzą wszystko, byle ratować własny tyłek.
Ale to tobie powinniśmy uwierzyć?
Tego nie powiedziałam. Mówię, że macie wierzyć faktom.
A jakie są te fakty, pani Ruiz?
Proszę otworzyć.
- Otwórzcie, pospieszę się. - Mam...?
- Nie. - Zignoruj go.
Otwórzcie!
Mam ścisłą dietę. Wszystko zaprzepaścicie!
Cieszycie się? No weźcie! Na litość boską!
Mówiłaś coś o faktach.
Ryzykowałam życiem, by wyciągnąć zakładników.
Zabawne. Reszta mówi to samo.
Na pewno wszystkie twierdzą, że to one im pomogły.
Ale osoba, która ich uratowała,
to osoba, która z nimi wyszła.
Reszta to czcze gadanie.
A zeznanie, że kazałaś innym torturować strażników?
A jak miałam zdobyć zaufanie, by ich wyciągnąć?
Myślicie, że Mendoza pozwoliłaby mi z nimi wyjść?
Gloria Mendoza?
Już was przekabaciła, co?
Na pewno mówi, że nie miała z tym nic wspólnego
i zwaliła na kogoś winę. Już ja ją znam.
Hej! Naruszasz naszą wolność religijną!
- Ja? - Tak, ty!
Tutaj! Na prawo! Tak, tu.
Cieplej.
Muszę iść do kaplicy się pomodlić, bo dziś jest święto.
W izolatce czas na modlitwę
jest między 6.30 a 8.30 w niedziele, środy i piątki.
Wniosek o wyjątek dla święta religijnego
należy złożyć z sześciodniowym wyprzedzeniem,
chyba że wystąpią wyjątkowe okoliczności.
Jakie to święto?
El Día de Anunción de la Soledad.
Co to za religia?
- Jestem Portorykanką, więc katolicyzm. - Mój tata jest katolikiem z Portoryko.
No proszę. Wiedziałam, że jesteś egzotyczny.
Nigdy nie świętował El Día de Anunción de la Soledad.
Kult Najświętszej Panny jest jak fryzura na czeskiego piłkarza.
Katolicyzm z przodu, santeria z tyłu.
No i to święto kobiece.
Każda kobieta wyznająca kult Najświętszej Panny
ma prawo świętować ten dzień modlitwą!
Ktoś chce się ze mną pomodlić? Blanca?
Tak! Ja też wyznaję kult Najświętszej Panny.
Ja też. Wyjdziemy z cel?
Nasza trójka ma prawo
świętować ten dzień wspólną modlitwą.
Nie widzę tu wyjątkowych okoliczności.
Na pewno obecni tu agenci federalni
zainteresują się faktem,
że odmawia się nam prawa do modlitwy w nasze najważniejsze święto.
Zwłaszcza że przegapiłyśmy już
La Fiesta de la Soledad de la Virgen Inmaculada.
To już było?
Tak!
To wtedy dzieci piją wino?
Tak.
Wyglądam nieźle.
Fig, tu Joe.
Od razu sekretarka, co?
Powinienem raczej pisać zamiast dzwonić, ale...
To zaproszenie na kolację, a ja jestem staroświecki.
Odezwij się, jak odsłuchasz.
Wsadź we mnie tego jurajskiego kutasa!
Potem poczułam w brzuchu coś dziwnego.
Okazało się, że mam gazy, więc szukałam mleka magnezjowego
i z tego, co pamiętam, było około 11.42.
Wiem, bo spojrzałam na zegar
i pomyślałam: „Jakim cudem jest 11.42?”.
Możesz przeskoczyć do chwili,
gdy do budynku wszedł oddział specjalny
i wyjaśnić, czemu nie poddałaś się z pierwszą grupą osadzonych?
Czemu się nie poddałam?
Doskonałe pytanie.
Jak pan pamięta, powierzono mi opiekę
nad niezbyt rozgarniętą osadzoną, Suzanne Warren,
i bałam się,
że na widok szturmowców z bronią zareaguje bardzo nerwowo,
więc zdecydowałam się ukryć w komórce, póki sytuacja się nie uspokoi.
Kiedy poszłaś nad basen?
Nie poszłam nad basen.
Siedziałam w komórce z Suzanne, póki nie znaleźli nas szturmowcy.
Czemu kłamiesz?
Może darujmy sobie agresję?
Pani Hayes szczerze odpowiada na pytania.
Powiesz mu czy ja mam to zrobić?
Siedziałam w komórce z Suzanne, póki nie znaleźli nas szturmowcy.
Oboje wiemy, że to nie ma sensu.
Twoje odciski znaleziono w basenie
i na broni należącej do Piscatelli, z której strzelono mu w twarz.
Chcę być sam z klientką.
Jeśli nie powiesz prawdy, odpowiesz za morderstwo,
za co grozi ci dożywocie.
Na chwilę?
Zapomniałem wspomnieć,
że to ma szansę się udać, jeśli będziesz szczera.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Co jeszcze?
Kostium kąpielowy.
Po co ci kostium? Zawiążesz go sobie wokół kostki?
Będę go nosić.
Nie spędzę lata w Michigan bez kostiumu.
Wiesz, po co tam jedziesz? Urodzić dziecko.
Wiem, że zazdrościsz mi aktywnego stylu życia.
Powtarzam to po raz ostatni:
wiesz, jak sobie utrudniasz, nie zdradzając, kto jest jego ojcem?
Słyszałam już dziś kazanie, Joy.
Boisz się go?
Nie rozumiesz.
Lubię go.
Bardziej niż kogokolwiek.
Jeśli powiem rodzicom, kto to,
będą chcieli pogadać z jego rodzicami.
To wszystko zepsuje.
Nie sądzisz, że powinni z nim pogadać, skoro urodzisz mu dziecko?
To nie ma nic do rzeczy.
Co?
Joy, wybacz. Chcę porozmawiać z Cynthią.
Wiedz, że nieszczerość w końcu cię zgubi.
- Myślisz, że kłamstwo rozwiąże... - Nie kłamię.
Nie przerywaj mi. Inaczej cię wychowałem.
Kłamstwo jest jak łatanie pękniętej rury plastrem.
Na początku może pomóc.
Ale potem kap, kap, kap i bum!
Pęka, a woda wylewa się, siejąc zniszczenie.
Nie kłamię.
Kłamiesz. Bo nie mówisz prawdy.
Nie mówię czegoś, czego nie musisz wiedzieć.
Płacę za dom, w którym mieszkasz, a ty mówisz mi, co muszę wiedzieć?
Kto jest ojcem? Mów!
Kim on jest? Mów!
Lucas, proszę.
Na zbyt wiele jej pozwalasz.
To kaplica?
Ja zrobiłbym to bardziej symetrycznie.
Co tu robimy? Ja wierzę w naukę.
Możemy zostać same?
Czuję, że narusza się...
Osadzone z zaostrzonego rygoru
pod żadnym pozorem nie mogą zostawać same.
Nie tylko Bóg będzie słuchał waszych modłów.
Rozumiecie?
Tak. Dobre.
Zdrowaś Mario, łaski pełna.
Pan cię opuścił.
To chyba nie tak.
Mario.
Znienawidzonaś ty między niewiastami.
Wpędziłaś nas w wielkie kłopoty.
A teraz ktoś musi zapłacić za grzechy.
Ktoś będzie płacił wiele lat.
I jeśli nie ty, Mario,
to my.
Zawsze uważałam, że to ściema z tym dziewictwem.
Mamy uwierzyć, że Maria i Józef spędzili...?
Święta Mario!
Dziękujemy, że przyjęłaś na siebie winę,
gdyż tylko w ten sposób możemy zostać ocalone.
Amen.
Ja to zrobię.
Na pewno?
Tak.
Dziwne, że nie pytasz, co się stało.
Pochyl się.
Uwierzyłabyś, że nadziałam się na ostrą krawędź łóżka?
Ale nie.
To przez jedną pyskatą z bloku C.
Nie winię jej. Winię to miejsce.
Jeśli zamykasz psa w klatce,
a on gryzie cię, gdy go wypuszczasz, winisz psa?
Tam byłam matką i gospodynią domową.
Masz dzieci?
Nie.
To dobrze.
Z nimi jest trudniej.
Jak wytrzymujesz?
W pierwszym tygodniu
dostałam między żebra po lewej stronie.
Nadal nie wiem za co.
Teraz im oddaję.
Ma to swoją cenę, ale robię to.
Umrę tu.
Albo jesteś słaba i zginiesz szybko,
albo się postawisz i zginiesz z innego powodu.
Z czasem. Bo czasu jest mnóstwo.
Moje dziesięć lat minęło cztery lata temu.
Będę miała fart, jak wyjdę przed pięćdziesiątką.
Pytałaś, co widzę, gdy na ciebie patrzę.
Widzę osobę, którą kiedyś byłam.
- Wezmę torby. - Nie.
Ja wezmę. Ty zarezerwuj pokoje.
Jesteś jakiś spięty.
- Wyzwanie NoFap? - Może.
- A co to? - Nie walisz,
więc chcesz znaleźć kobietę.
Próbowałem w zeszłym roku.
Najgorsze cztery dni życia.
- Idę zarezerwować pokój. - Pokoje. Dwa osobne pokoje.
Nie możemy stawiać czoła naszym demonom w osobnych pokojach. Biorę jeden.
No i będzie taniej.
Więcej kasy na Hersheypark. Ale napoje trzeba będzie przemycić.
Mam sposób.
Patrz, co ci kupiłem. Kabanoski
i kwaśne cukierki.
Prawdziwa wycieczka.
Mam to gdzieś! To niczego nie załatwia.
Pozbądź się tego tłustego dupka. Natychmiast!
Dziś. Poczekam, aż zaśnie i zostawię mu kartkę.
Dzięki temu nie wezwie policji.
Muszę wymyślić, jak to napisać, by nie myślał, że chcę się zabić.
Załatwię to. Przepraszam, ale...
Potrzebna mi ta torba pod twoją...
- Wybacz. - Dobra. Masz.
Weź poduszkę. Zostanę tu.
Będę jadła ten syf i sikała do kubka. Luzik.
W głowie kłębią mi się
naprawdę straszne myśli. Źle to wygląda.
- Wyluzuj. - Wiesz co?
Normalnie tak nie mówię, ale ty się boisz.
- Wcale nie. - Tak.
Pograj w Temple Run. Pa.
Co tam?
Dupek nie pozwala mi zapłacić kartą debetową.
Masz kredytową?
No hablo inglés.
Wolisz rozmawiać po hiszpańsku?
To żaden problem.
Skąd wszyscy nagle znają hiszpański?
Tęsknię za czasami, gdy angielski był urzędowym językiem Ameryki.
Zmiany demograficzne.
Myślałam, że mają budować mur.
Co się z nim stało?
Co z tymi drzwiami?
- Co ona mówi? - Nic.
Drzwiami się nie przejmuj.
Pomóż nam zrozumieć, dlaczego ludzie twierdzą,
że to ty pozamykałaś drzwi podczas buntu.
Myśli o swoim postępowaniu?
Przemyśl swoje postępowanie.
Pomożemy ci, jeśli ty pomożesz nam, Blanco.
Maria zagroziła, że zamknie mnie ze strażnikami
i podda torturom, jeśli jej nie pomogę.
Ludzie jej słuchali, bo rozdawała im komórki.
Przepraszam. Co...? Nie...
Ruiz przewodziła buntowniczkom.
Gracias.
Dwie przeciw jednej na Ruiz.
- Cześć. - Witam!
Witam, madame.
Dziś jemy szakszukę ze smażonym jarmużem
z przepisu Blue Apron.
Nie jest jeszcze gotowa, bo nie mam pojęcia, co robię.
Joe.
- Co? - Naprawdę gotujesz?
Już jadłam.
Zaprosiłem cię na kolację.
Myślałam, że to szyfr na ruchanie.
Nie.
Nie smuć się.
Na pewno znajdę fiuta pod tym fartuchem.
I zaufaj mi, wolisz to robić przed szakszuką.
Mocniej!
- Podoba ci się? - Tak.
Powiedz, że mam jurajskiego fiuta.
- To dziwne. - To powiedz coś złego, ty suko.
Nie zjadłam twojego jarmużu. Jak się z tym czujesz?
Nie przemyślałaś tego. Stać cię na więcej.
Tak sądzisz? Jestem tymczasową dyrektorką.
Zgarnęłam twoją posadę!
Chwila, co się dzieje?
Co masz na myśli?
Musiałeś przestać, by zadać to pytanie? No dawaj.
Pozwolili ci zarządzać maksem?
- Okradłaś ich! - Nie wiedzą o tym.
Jeśli zamierzasz się złościć, zrób z tego użytek.
Wystarczająco już mnie wyruchałaś.
Daj spokój! W twojej placówce wybuchł bunt.
Spodziewałeś się pochwał?
Nie mogli cię zostawić po tym, co się tam wyprawiało.
Tak jest najlepiej dla ciebie.
Nadal dostajesz pensję i nie musisz się martwić o PR.
Bierz kasę i korzystaj.
Nie wierzę, że zatrudnili ciebie.
Cóż mogę powiedzieć? Potrzebowali kogoś, kto zna to miejsce.
Chcieli dobrze wyglądać.
À propos wyglądu, lepiej było z wąsami.
Skok! Tak.
No dawaj.
Tak.
Padł?
To są, kurwa, jaja?
Boże. Właśnie miałam pobić rekord!
Kurwa!
Dłużej tu nie wytrzymam.
O mój Boże.
Dziewiętnaście, dwadzieścia, dwadzieścia jeden, dwadzieścia dwa, dwadzieścia trzy.
- Jestem zmęczony. - ...dwadzieścia pięć...
- Chodźmy już spać. - ...dwadzieścia osiem,
dwadzieścia dziewięć, trzydzieści.
Nie zwracaj na mnie uwagi. Próbuję wrócić do wagi z woja.
Parę serii brzuszków, godzinny odpoczynek, rzymska ławka, godzinny odpoczynek,
parę serii pompek, godzinny odpoczynek.
A kiedy czas na sen?
Niewiele sypiam od czasu...
No wiesz.
Cały dzień siedzieliśmy w samochodzie. Siedzenie to nowy rak.
- A co ze starym? - Skończył się.
Jeśli musisz sobie zwalić, żeby zasnąć, łazienka jest wolna.
Spodziewasz się kogoś?
Nie.
Pewnie coś nie tak z twoją kartą.
Miałam dość ukrywania się w aucie.
Cindy,
powiedz agentowi Bellamy'emu dokładnie to, co powiedziałaś mnie.
No więc tak:
byłam w tym basenie, zanim ukryłam się w komórce z Suzanne.
I?
I dotknęłam tej broni, ale tylko raz.
Wyrwałam ją, bo była wycelowana w głowę Piscatelli.
Potem odłożyłam i uciekłam z Suzanne.
Czyli to ty wycelowałaś ją w głowę Piscatelli.
Nie, ja trzymałam ją przez dwie sekundy, a potem odłożyłam.
Po celowaniu mu w głowę.
Nie celowałam w niczyją głowę!
Proszę jej nie wmawiać.
Powiedziała, że celowała w jego głowę.
- Że wyrwałam ją T i odłożyłam. - Tashy Jefferson?
Widziałaś, jak celuje w głowę Piscatelli?
Tego nie powiedziałam.
Pani Hayes, ja mam gdzieś,
czy spędzisz całe życie w więzieniu.
Ale domyślam się, że ty nie,
więc przypomnę, jak to działa.
Immunitet przysługuje jedynie za przydatne zeznania.
Jeśli widziałaś, jak Jefferson celuje w Piscatellę, jest to przydatne.
Inaczej ci nie pomogę.
Twoje odciski znajdują się na narzędziu zbrodni.
Cindy! Chodź tu!
Cindy!
Wołam po raz ostatni.
Cindy!
DOŻYWOCIE
Na broni są odciski trzech osób?
Hayes, Jefferson i Berlin.
- Co z oskarżeniami za bunt? - Zdecydowanie Ruiz.
Strażnicy zeznali, że przewodziła,
potwierdziły to dwie osadzone.
Mendoza to trudniejszy przypadek.
Jej zeznania wydają się naciągane,
ale Jack Pearson z MCC je potwierdza.
Więc to zignorujmy. Może być przydatnym świadkiem.
Daj spokój, Michelson.
Indyjskie?
Jesteś socjopatą. Nie masz szacunku dla ludzkiego życia.
Właśnie. Masz zakaz jedzenia w tym pokoju.
Co? To aloo gobi.
Przynajmniej zamykaj usta.
A co z nią?
Nie mamy nic przeciwko niej.
Złożyła zeznania obciążające Ruiz. Będzie świadkiem.
Chwila.
Prokuratorowi się to spodoba.
Nie masz wrażliwej głowy, co?
Nie. To nawet przyjemne.
Michaela, moja najstarsza córka, zawsze płakała, gdy plotłam jej warkocz.
Miała takie gęste włosy.
Hej! Co ja mówiłem, Hoefler? Łapy przy sobie albo wracasz do izolatki.
Wiesz, za co siedzi, nie?
Zabiła swoje dzieci.
Całą trójkę.
Twoja fryzjerka to pojebana morderczyni dzieci.
Nie przejmuj się nim.
Tylko tak gada.
Nie będę na wszystkim jeździł sam. Zrozumiano?
Będziemy się zmieniać.
Fig mięczak
Halo, Jack?
Tu Joe Caputo.
Chcę wrócić do pracy.
Diaz, wracasz na blok ogólny.
Mendoza.
Ty też. Idziemy.
A ja?
Co ze mną?
Ja też powinnam tam wrócić!
Co ze mną?!
Też poszłaś na ugodę?
Nie, tylko złożyłam zeznania.
A ty poszłaś na ugodę?
- W sprawie? - Morderstwa.
Diaz.
Patrz. „D” jak Diaz.
Nazwali blok na moją cześć.
Chodź.
Blok C.
„C” jak cała w skowronkach.
Pozytywne myślenie. Dobrze.
Hej, T.
Co chciałaś mi rano powiedzieć?
Nie pamiętam.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Napisy: Agnieszka Putek