SERIAL NETFLIX
Nancy Rodriguez, uczynisz mnie najszczęśliwszym mężczyzną
i spędzisz ze mną resztę życia?
Wyjdziesz za mnie?
Gdybym się zgodziła…
nie czułabym się dobrze.
Gdy myślę o naszym życiu,
o życiu, które spędzilibyśmy razem,
nie mam wątpliwości, że byłoby dobre.
Wspaniałe,
ale…
nie
na zawsze.
Nie na zawsze.
Chcę ci podziękować
za bycie tak miłym.
W prawdziwym świecie szukam czegoś innego.
Przyszliśmy tu, by dać szansę miłości. To nie będzie nasza historia, szkoda.
Jestem pod wrażeniem faceta,
który jest pewny swoich osiągnięć.
Ja cały czas byłam tu szczera,
za to mężczyźni pokazują wersję siebie.
Jest tu wiele oszustw.
Andrew jest zbyt spokojny, zbyt opanowany.
Nie tak wyobrażam sobie męża.
O czym myślisz?
- Nagrywacie? - Tak.
Chwila.
Mogę…
Nie za dużo.
Tylko trochę.
Szczerze mówiąc, nie czułem się dobrze.
Czuję,
że jestem zadowolony.
Po prostu…
To boli.
No dobrze.
To chyba dobry moment na to.
Mogę to robić?
- Jeśli bolą cię oczy to jasne. - Tak.
Nie spodziewałem się, że będzie mi aż tak zależeć.
W prawdziwym świecie nie wpadłabym na Bartise’a.
Powyżej 33, to była moja granica.
Boziu, jest moją bratnią duszą.
To męska wersja Nancy i bardzo to lubię.
Możemy udawać, że jestem sławną gwiazdą popu?
- Tak. - Chcę być Seleną.
Pani Seleno! Tutaj!
- Cześć. - Hej.
Co pani sądzi o zwariowanym fanie,
który pocałował panią podczas koncertu?
Niestety wezwaliśmy ochronę.
Boże. Czemu tak się wygłupiamy?
- Zabawna jesteś. - Wiem.
Dla niektórych to przesada.
Spokojnie, mnie to pasuje.
Gdy wyobrażam sobie swoją spuściznę,
moją rodzinę i przyszłe dzieci,
nie wyobrażam ich sobie bez niego.
Wiem, że będę świetną żoną, a on będzie świetnym mężem.
Mam nadzieję, że on też to widzi.
Przyznam,
że przy tobie czuję się jak w domu.
Wypełniasz moje serce.
Moja babcia Delia zawsze powtarzała:
„Bartise, nie żeń się z dziewczyną, która nie przypomina ci mnie”.
Rozmawiam z tobą i myślę o babci.
Babcia z radością by cię spotkała.
Doskonale cię rozumiem.
Amen.
Znam cię od siedmiu dni,
a powiedziałem ci więcej rzeczy…
Nie wiem, czy mówiłem te rzeczy komukolwiek innemu.
Wszystko jest tak łatwe,
nie wiem, jak to robisz.
Świetnie ci idzie.
Za dwa lata wracasz do domu. To był stresujący dzień.
Dam ci trzy opcje: jedzenie,
prysznic, czy ja?
Ty.
- Dobra. - Na pewno.
Cholera, cudownie.
Mam nadzieję, że zaręczę się z Bartisem.
To musi być Bartise, nie ma nikogo innego.
Jasno się wyraziłam?
Cześć.
Już chichoczesz.
Chcę ci opisać pewną sytuację.
Po naszym pierwszym spotkaniu
coś poczułem, a chłopaki pytali, czy kogoś poznałem.
A jak.
Wyszedłem stąd z ogromnym uśmiechem.
Z tobą czuję, że jestem na szczycie świata,
a nie sądziłem, że to możliwe,
by czuć do kogoś coś takiego.
To uczucie w moim wnętrzu i umyśle stale rosło i stawało się coraz większe.
Poczułem, że też tak masz.
Nie mogę się doczekać kolejnego wspólnego kroku.
Chcę skoczyć do oceanu,
trzymając się za ręce i krzycząc: „Zaryzykujmy”.
Klękam.
Patrzę na tę ścianę w kabinie.
Zakochałem się w tobie.
Kocham cię, Nancy.
Chcę spytać:
będziesz ze mną do końca?
Nancy Rodriguez, wyjdziesz za mnie?
Tak!
- Dobra. - Lecimy! Prosta odpowiedź.
Tak jest!
- Lecimy, o Boże! - Super.
Boże. Tak bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
- Boże. - Boże, jestem taka szczęśliwa.
Pokażmy światu, jak wspaniali możemy być razem.
- Pa, narzeczony. - Kocham cię.
O Boże!
Cały ten eksperyment
to całodobowy miłosny obóz kondycyjny.
Jak sobie mnie wyobrażasz?
Twój dom i samochód są czyste i uporządkowane.
- Fakt, to prawda. - To prawda.
Fajnie.
Jestem skowronkiem czy sową?
Sową.
O Boże.
Nie?
Zgadza się.
Rany. Następne pytanie.
Myślisz, że łatwo się zakochuję?
Czemu tak myślisz?
Nie sądzę.
Wydajesz się wybredny.
Zgadza się.
Ten eksperyment zmusił mnie do bycia bardziej otwartą
w każdym aspekcie życia.
Nigdy bym się tego nie spodziewała.
Faceci zwykle mówią mi: „Nie pracuj tyle.
Chcę się tobą zaopiekować, nie chcę, żebyś pracowała”.
- Nie o to chodzi. - No tak.
Mam w dupie, czy się mną zaopiekujesz.
Sama chcę być spełniona.
Właśnie tak. Ja jestem całkowitą odwrotnością.
Robienie tego, co cię napędza i daje poczucie spełnienia,
dobrze wpływa na związek.
Prawda? Zawsze będę twoją największą czirliderką.
Czego byś nie potrzebował.
- To bardzo miła odmiana. - Cieszę się.
Jedna z dziewczyn wczoraj płakała.
Stanęłyśmy wokół niej i nagle sama zaczęłam płakać.
Pytały: „Raven, wszystko gra?”, a ja na to, że owszem.
Wtedy wszystkie zaczęłyśmy się śmiać.
To najpiękniejsza rzecz na świecie.
Płakać dla kogoś innego.
To pokazuje bezinteresowność i charakter,
dzięki temu lubię cię jeszcze bardziej.
Dziękuję.
Sama o tym nie pomyślałam, ale dziękuję.
Przez całe życie starałem się być rozsądny
i mieć wszystkie odpowiedzi.
Wykolegowałem się.
Znalezienie miłości w ten sposób
umożliwiło mi wejście na znacznie głębszy poziom.
Czuję więź z duszą i umysłem.
Mam wrażenie, że znalazłem skarb.
O Boże.
W kabinie nie musisz się martwić wyglądem,
ubraniem, ani tym, jak siedzisz.
Nic z tych rzeczy.
Nie rozmawialiśmy o wzroście, o włosach, ani o niczym takim.
Boże.
Wyglądam inaczej.
Może nie tak mnie sobie wyobrażał.
Zwymiotuję.
Nigdy nie byłam taka pewna mężczyzny.
Nie czułam czegoś takiego do nikogo w moim życiu.
Nigdy.
Cześć.
O Boże.
O rany…
Szaleństwo.
- Wiem, aż się trzęsę. Wszystko gra? - O Boże.
Tak.
To dla mnie dużo.
Szaleństwo. Gotowa na pierścionek?
- To prawda. - Czuję, że mój palec płonie.
Pierwszy raz ją zobaczyłem.
O Boże.
Zatonąłem w jej oczach.
Gdy do mnie podeszła,
spojrzała mi w oczy,
a ja pomyślałem: „To jest to”.
Nie umiem tego wyjaśnić, ale coś poczułam.
Ufam uczuciom.
Mam wrażenie, że znam Matta od lat,
a nie minęły dwa tygodnie.
Nie mogę przestać o nim myśleć.
Na myśl o nim ciągle się uśmiecham.
Wiem, co do niego czuję.
To straszne, bo nigdy tak się nie czułam.
Boję się przez swoją przeszłość.
Odrzuciło mnie już dwóch facetów,
boję się, że to się powtórzy.
To byłby cios, byłabym bardzo smutna.
Nigdy nie potrafiłam wyrażać uczuć.
- Nie doszłam do tego. - Ja też.
Nigdy…
nie miałam kogoś, kto czułby do mnie te rzeczy.
- Sama nigdy tego nie czułam. - No tak.
Jestem teraz, kurwa, przerażona.
Lubię twój śmiech i…
Pozwoliłaś mi się znowu otworzyć.
- Nie sądziłem, że to możliwe. - Tak.
Jestem nas taka pewna.
- No tak. - Jest mi z tobą dobrze.
- Jasne. - Jestem gotowa na kolejny krok.
- Kocham cię i… - Rany.
Nie wiem, co przyniesie przyszłość.
To szalony układ.
O Boże.
Co powiesz na to, że klękam?
No już.
Posłuchaj.
Colleen Bridget, kocham cię.
Też cię kocham.
Wyjdziesz za mnie?
Matt.
Tak, wyjdę za ciebie.
O Boże.
Cholera!
- Tak, wyjdę za ciebie! - Jesteśmy zaręczeni.
Chcę cię podnieść.
Nie do wiary!
Tak, wyjdę za ciebie!
Kocham cię.
Boże, trzęsę się.
- Mój narzeczony. - Moja narzeczona.
O rany.
Tak bardzo cię kocham.
Colleen Bridget Bolton.
Colleen Bridget Bolton. CBB
O rety.
Przyszłam tu, żeby znaleźć
faceta moich marzeń, mojego męża.
Miałam go znaleźć nie dzięki wyglądowi,
ale przez poznanie się nawzajem.
Tak się cieszę, że trafiłam na Bartise’a.
Wybrał mnie, choć mógł wybrać kogokolwiek innego.
To takie piękne uczucie, nie chcę, by kiedykolwiek zniknęło.
Poważnie podeszliśmy do eksperymentu i nie rozmawialiśmy o wyglądzie.
Niezależnie od tego, jak wyglądamy,
Nancy mnie naprawdę pociąga,
a nigdy jej nie widziałem.
Dasz radę.
Wyobrażam sobie, że sprawi,
że zawsze będę młoda.
To zabawne, bo ma 25 lat.
To bez znaczenia.
Mam straszną chrypę
po naszych randkach.
Ciągle rozmawiamy i się śmiejemy.
Są też momenty bezbronności,
na które wcześniej sobie nie pozwalałam.
Wiek nie ma znaczenia.
Rasa nie ma znaczenia.
Wygląd nie ma znaczenia. Wzrost nie ma znaczenia.
Wiem, co czuję. Wiem, że Nancy czuje to samo.
Całymi dniami myślałem o niej i jej śmiechu.
Jest wygadana, bawią nas te same rzeczy.
Tak się cieszę, że zaraz zobaczę, jak wygląda.
Tak czy siak, zaraz poznam osobę,
która niemal nie istnieje.
Poznam emocjonalną myśl.
Przytulę tę osobę i ucałuję.
To szaleństwo, ale jej wygląd nie ma znaczenia.
Cieszę się, że poznam mojego bliźniaka,
do którego nie jestem podobna.
Oby, bo zrobi się dziwnie.
Jak wygląda
pełna energii męska wersja Nancy?
Nigdy nie wybierałam najlepszego gościa w pokoju, mówiąc:
„Spróbuję z tym”.
Może dlatego, że nie zawsze byłam najładniejsza.
Musi pojawić się jakiś poziom pociągu fizycznego,
ale nie jest na górze listy.
Nie wiem, czy jestem gotowa.
Chcę go zobaczyć, ale się boję,
że zemdleję, uderzę się w głowę i stracę przytomność.
Rany!
Lepiej uciekaj.
No chodź, o Boże.
- Boże. - Mam coś dla ciebie.
Tak? No dobrze.
- Kurwa. - Kurwa?
Pokaż rękę.
O Boże.
- Wygląda dobrze, co? - Piękny.
- O Boże. - Chodź do mnie.
- Nie mogę. - Dlaczego?
A może mogę, ale…
- Nie chcesz? - Chcę.
- Boże. Co jest, kurwa? - Cholera.
Zakręć się.
- Chodź tu. - Boże.
Nancy mnie pociąga.
Ja nie…
Nie powiem tego.
Mam problem z utrzymaniem wzroku powyżej jej szyi.
Czaicie?
Nie wiem, jak się zachować. Pocę się.
- Jak się masz? - Nigdy nie byłem tak zestresowany.
Choć teraz jest już lepiej.
Pięknie wyglądasz.
- Dzięki. - Piękna sukienka.
Świetnie wyglądasz. Oboje w różu.
- Tak miało być. - Co nie?
- Od początku wiedzieliśmy. - O rany.
A pierścionek?
Jeszcze to, no tak.
Wygląda przepięknie.
Stworzony dla mnie. Kim teraz jestem?
- Jesteś moja. - Co?
- Wybrałeś go? O Boże. - Tak, wybrałem.
Pytałem, jaki styl lubisz, bo się na tym nie znam.
Stwierdziłem: „Ten jest owalny”. Podoba ci się?
Boże, jest piękny.
- Boziu, udało się. - To surrealistyczne uczucie, Boże.
- Daj mi buzi. - O rety.
Będę kuguarzycą i nie mam z tym problemu.
Bo wiek nie ma związku z tym, jak się przy nim czuję.
Na starość będziesz mnie podcierał.
Powiedziałam mu to, nie zgodził się, ale i tak go zmuszę.
To dopiero początek reszty naszego życia.
To mój najlepszy przyjaciel.
- Udało się. Chodź tu. - Udało się, o Boże.
Gdy na mnie patrzy, widzę miłość.
Czuję się świetnie.
Uwielbiam stronę emocjonalną i fizyczną.
To się uda.
Jestem gotów spędzić z nią resztę życia.
To najszczęśliwszy dzień w moim życiu.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Przepraszam.
Tańczyłam.
Pa.
Ostatnich dziesięć dni spędziłem na głębokiej analizie
i myśleniu o tym, czy otworzę się, by móc znaleźć żonę.
Znalazłem ją.
Zakochałem się w Colleen, choć jej nie widziałem.
Nie chodzi o wygląd. Chodzi o prawdziwą więź, którą budujesz.
Nam się udało.
Mogę szczerze powiedzieć, że tak szczęśliwy
nie byłem od długiego czasu.
Szaleństwo.
Eksperyment ze ślepą miłością
to wariatkowo.
Nie sądziłam, że nawiąże z kimś taką więź,
ale on rozumie mnie na tysiąc procent.
Jestem w nim zakochana na zabój.
Jestem gotowa.
Jasna cholera.
Kurwa.
Czekałem na tę więź.
Czekałem, aż ktoś wyciągnie mnie z mojej skorupy.
Mam nadzieję, że to jest to.
Najbardziej boję się zakochania w kimś,
kto w kabinie mówi swoje, ale w świecie
jest zupełnie inną osobą.
Tego właśnie się boję.
O cholera.
Jestem zestresowana i przestraszona.
Denerwuję się, nie będę udawać.
O Boże.
Z jakiegoś powodu zawsze miałam kompleksy z powodu nosa.
Chodzi o profil, więc pilnujcie kątów.
Mam nadzieję, że mu się spodobam.
Ciężko mi się myśli.
Mnóstwo myśli naraz. Jestem gotowy, żeby ją zobaczyć.
Cholera.
O Boże. Chodź do mnie.
O Boziu.
Co za uczucie.
- Trzęsłem się. - Nadal się trzęsę.
- Czujesz? - Tak.
- Masz zarost, cudownie. - Tak. Spodziewałaś się tego?
- Ani trochę. - Nie?
Nie mogłam sobie wyobrazić twarzy, ale jest super.
Dobrze.
Jest taki…
Brak mi słów.
Całowanie Matta było niesamowite.
Jest idealny pod każdym względem.
Niebieskie oczy, broda.
Idealny wzrost dla malutkiej mnie.
Idealny na 1000 procent. Kocham go.
- O Boziu. - O Boże.
Mam coś dla ciebie. Podoba ci się?
Pokaż palec.
Co ty na to?
- Podoba ci się? Drżysz. - Cholera.
- O Boże. Dziękuję. - Pokaż.
- Co ty na to? - Matt, jest niesamowity.
Boże, tak bardzo cię kocham.
Ciągle powtarzam „Co jest, kurwa”, ale cię kocham.
- Miłosna bomba. - Wracaj.
O Boziu.
Brak mi słów, jestem taki szczęśliwy.
Po prostu szczęśliwy.
O Boziu.
Patrzyłam w jego oczy,
przyglądałam się jego twarzy,
czułam jego miłość i…
To po prostu niesamowite.
Kocham cię.
Odprowadzę cię wzrokiem.
- Kocham cię. - Pa.
Dwa dni, dwa tygodnie czy dwa lata?
Czas nie ma znaczenia. Znam go.
Od lat jest moim przyjacielem.
Od lat jest moim narzeczonym. Znalazłam swoją osobę.
- Jestem narzeczoną. - Tak.
Tak. Do zobaczenia.
- Pa, skarbie. - Pa.
Boże. To mój facet.
Malibu, Kalifornia!
W tym eksperymencie
pięć par zakochało się i zaręczyło,
nie widząc się na oczy.
Mój palec płonie.
Do tej pory opierali się tylko na więzi emocjonalnej.
Liczymy, że stworzą więź fizyczną, która dorówna emocjonalnej.
Co za uczucie.
Śluby są już za cztery tygodnie,
więc ich miłość czeka poważna próba.
Czy wygląd, rasa, styl życia i kompleksy
rozerwą ich na strzępy?
A może miłość zwycięży?
Zobaczymy.
No dobra.
- Zjemy tu śniadanie. - Gotowa?
Tak.
- Wpuśćmy trochę światła. - Jasne.
- Może nie. - Pomogę.
- Wysoki, pomóż. - Mamy to.
Dziękuję.
- Co ja bez ciebie zrobię? - Dobrze, że mnie znalazłaś.
Wzięłam lek na alergię, jest dobrze.
- Tu jest pajęczyna. - Nie rozmawialiśmy o tym.
Pogadamy o pająkach? To problem?
- Twoja brocha. - Nie tykam.
A karaluchy? Bo ich nie tykam.
- Żaden problem. - Nie ma mowy.
Nie lubię ich, ale…
Nie trzymam karaluchów w domu,
ale ich nie lubię, dlatego je morduję.
Jeśli powiesz „Mam w domu karaczana madagaskarskiego”,
to byłby koniec.
Ostatnia chwila.
Rozumiem.
Uznałbym, że to ma sens.
Dotarliśmy.
Wreszcie.
- Udało się! - Tak jest!
Chodźmy.
Spójrz na płatki róż.
Umiesz wznosić toasty?
- Czasami. - Dobra.
- Coby nam się powodziło. - Do końca życia. Na zdrowie.
- Rozpakujesz się? - Tak.
Powiedz, którą sukienkę wolisz. To opcja numer jeden.
- Cycki na wierzchu. - Na wierzchu.
Idealnie.
- Super. - Ta jest cudowna, ale za długa.
- Co z tego? - Jestem mała.
- Kurdupel. - To mi się podoba.
Urocza na lato.
To moja słabość na 1000 procent.
Tyłek na wierzchu.
Idealnie.
Mam kąpielówki w cętki.
- Dawaj. - Tak?
- Natychmiast. - Super.
Dwuczęściowy.
Wiedziałem, że coś tam masz.
W nich mam tyłek jak babeczka.
- Tak? - Oj tak.
Fajnie jest być zaręczonym, byliśmy sobie pisani.
Gdy śmiała się z czegoś w kabinie,
nie widziałem reakcji.
Teraz widzę reakcję i wiem, że jest szczera.
Wszystkie jej reakcje są szczere. To miłe uczucie.
- Tak mi przyjemnie. - Mnie też.
Mamy taki klimat, co nie?
To dziwne, prawda?
Chyba dobrze wybraliśmy. Wiem to.
Bez problemu ze sobą zamieszkamy.
Bez problemu weźmiemy ślub.
Zamieszkałem sam dopiero w wieku 24 lat.
Musisz mi przypomnieć swoją przeszłość.
- Mieszkaliście razem? - Kto?
- Ty i była. - Po liceum zamieszkaliśmy razem.
Wiesz, że dziewczyny potrzebują czasu.
- Jasne. Rozumiem. - Dobra.
Chyba nic mnie nie stresuje.
Czy to zła odpowiedź? Chyba się nie denerwuję.
Oboje jesteśmy sobie oddani.
Idziemy do przodu i jebać przeszłość.
Jest jak jest.
Dziesięcioletni związek nie ma tu znaczenia.
Idziemy razem do przodu i na tym się oprzemy.
- Jak się czujesz? - Dość przyjemnie.
Dziwne uczucie.
Ale miłe.
Zajebiście miłe.
Lubię cię całować.
Trochę wariowałam.
Bałam się, że myślisz:
„O nie, nie tego się spodziewałem”.
Naprawdę tak myślałaś?
A teraz?
Chyba jesteś szczęśliwy.
Jestem szczęśliwy. I to jak.
Cieszę się, że ładnie pachniesz. Gdybyś śmierdziała, odszedłbym.
Tak tylko mówię.
Nie potrafiłbym.
To kwestia higieny.
Problemy z higieną to dla mnie koniec.
Bardzo mnie to odrzuca.
Nie ma mowy. Do widzenia.
Mamy tu elektrownię.
Czuję Matta, mogę go przytulać.
Boże, ale jesteś seksowna.
Mamy dwa łóżka.
Na drugim odłożymy bagaże.
Tam położymy buty, a tu będziemy razem.
I tyle.
O Boże.
Wolnego, kowboju.
Spróbuję.
- No dobra. - Jest i tipi.
- Tipi? Jak w Avatarze. - Oj tak.
Na maksa.
- Uroczo. - To prawda.
No tak.
Czuję się, jakbym latała poza ciałem.
Próbuję ogarnąć, że ta twarz i ten głos należą do osoby, w której się zakochałam.
Surrealistyczna sprawa, to jego poznałam w kabinie.
To w nim się zakochałam.
To moja osoba.
- Spieprzaj, robalu. - Dosłownie.
Widzisz, o pani.
- Wyrzuć go. - Próbowałem, ale wraca.
- No dobra. - Super.
Wreszcie.
Uwielbiam pikniki, uwielbiam przyrodę.
Mamy tu wiejski klimat.
No nie mogę.
Widzę.
Lubisz moją deskę serów.
Martwiłam się, że możesz cierpieć na nietolerancję laktozy.
- Mógłbyś umrzeć. - O nie.
- Byłoby warto. - Nie wiedziałam…
Oświadczyłem się, więc mogę za ciebie zginąć.
Cieszę się, że jesteś prawdziwą osobą.
Bardzo się cieszę, że jesteś prawdziwa.
Podejrzewałem przekręt.
Było zbyt idealnie.
Tak mi się zdawało.
Myślałem, że jesteś komputerem.
Połowę czasu myślałem, że mówię do komputera.
Boże, jesteś cudowna. Kocham cię na zabój.
Nie mam wątpliwości
na twój temat.
Gdy jestem przy niej i na nią patrzę, czuję radość.
Ptaki ćwierkają. Ładna pogoda.
W końcu jestem z Alexą. Wreszcie z nią jestem.
Spodziewałem się czegoś zupełnie innego.
Jest lepiej.
Wiem, co czuję.
Wiem, że jestem w tobie zakochany.
- Na pewno? - Tak.
Na 100 procent.
Bez wątpienia.
To dobrze.
Cieszę się, że wyszliśmy z kabin.
No halo.
- Spójrz tylko. - Ja?
Patrz, co znalazłem.
Super są te dysze. Lepsze niż basen.
Zgadzam się. Nie mogę się doczekać zmycia makijażu.
Źle wyszło,
ale i tak nieźle.
- Serio, rzęsy mi odpadają. - Lubię naturalne.
Zanab.
No hej.
Mogę trochę chrapać.
Używam bardzo seksownego ochraniacza na zęby.
Serio? No dobra.
To nudna rozmowa. Porozmawiajmy o czymś super.
- O czym? - Twój ulubiony duży kot?
Czarna pantera. Jakie jest twoje ulubione zwierzę?
Lampart, bo są nieuchwytne.
Próbujesz teraz być nieuchwytny?
Cole.
Kurwa mać!
Połknąłem mnóstwo wody,
Próbuję być lampartem.
Dysze ściągają mi kostium.
Naprawdę.
To było szokujące doświadczenie.
„Boże, to twarz i ciało dziewczyny, w której się zakochałem”.
Inaczej ją sobie wyobrażałem,
ale i tak mnie pociąga.
Wkurzysz się, jeśli zmoczę ci włosy?
Nie będę zachwycona.
Będę miły.
To jest stracony czas Cole’a,
bo będę musiała je umyć.
Spodziewałem się,
że nie będziemy się tak bardzo pociągać…
Nie dotknę.
Jeśli ona czuje to samo, to jesteśmy bardzo dograni fizycznie
i na pewno na siebie lecimy.
- Cieszę się, że spędzamy czas we dwoje. - Ja też.
Nie sądziłam, że będziesz męską wersją Meghan Fox.
Przestań.
Zobacz, jaki masz wielki palec.
Ciągle jestem w szoku,
bo jestem tu razem z Colem,
którego do tej pory tylko sobie wyobrażałam.
Zakochałam się przez ścianę.
Potem coś mówi, a ja myślę:
„Tak, to w tobie się zakochałam”.
Masz piękne oczy.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Urocze.
Są w porządku.
Niezłe.
Uwielbiam jego żartobliwość.
Mam w życiu dość powagi,
więc jego luz i żarty są bardzo mile widziane.
Ty mała…
Co on robi? Powolutku ją dusi.
Jest tu chemia.
Może źle to interpretuję.
Rzecz w tym,
że kobiecie łatwo jest się nakręcić.
Nagle myślisz: „Czy będzie mnie chciał?
Czy naprawdę będzie miał ochotę…
Może nie, to byłoby okropne”.
Ja biorę drinki, ty ręczniki.
Mam ręczniki.
- I to dwa. - Praca zespołowa.
Oczekiwania prowadzą do rozczarowania,
ale jestem otwarta.
Jesteśmy dorośli. Zobaczymy, jak potoczy się wieczór.
Nie mogę się doczekać piżamki.
Potem chcę prywatności z moim facetem.
- Co robisz? - Patrzę, jak myjesz zęby.
Serio?
Podoba ci się wielka torba kosmetyków?
Niezbędnik.
Od a do z, płyn, szczoteczka,
nić i cała reszta.
To wyjaśnia twoje idealnie białe zęby.
Kochasz mnie?
Jak bardzo?
Opowiedz najlepszą randkę w kabinie.
Opowiedz o gościach, których przez chwilę kochałaś bardziej.
Zay, pospiesz się. Twój wieczorny rytuał trwa wieki.
Możesz zasłonić zasłony?
Wyglądasz jak ktoś inny.
Naprawdę? Chyba nie.
- Tak mówiłaś. - Wybacz.
Tak mówiłam, ale nie wyglądam inaczej.
Wyglądasz świetnie. Cudownie.
Chcesz zmienić zdanie? To dobry moment.
Kto powiedział, że zmieniam zdanie?
Nie wyglądam jak ktoś inny.
Nadal jest urocza.
Po prostu trochę mniej rzęs.
Pan „Wezmę trzy poduszki, ty masz jedną”.
Chcesz jedną? Spoko.
Czemu nie?
Masz tupet.
Naprawdę wyglądam jak ktoś inny?
Nie, wyglądasz tak samo. Masz więcej piegów.
- Plam. - Nie wiedziałem o piegach.
- Mam piegi. - I to dużo.
Bitwa na poduszki?
To ty chciałeś wrócić
do wszystkich naszych rozmów.
No i…
Spójrz tam.
No weź!
Zatrzymam każdą z tych poduszek.
Pociągasz mnie.
Nawet bez makijażu i kresek?
Tak.
Straszny potwór.
Opowiadaj.
No dobrze.
Bartise
wygląda inaczej, niż myślałam.
Poznałam osobę, którą pokochałam za głos i charakter.
Nie tego się spodziewałam.
To była bardzo miła niespodzianka.
Cieszę się na naszą pierwszą noc.
Chcę, żeby przejął inicjatywę.
Jestem człowiekiem, chcę przejść do rzeczy,
ale jeśli ta noc potoczy się inaczej,
to też będę zadowolona.
Choć mam ochotę.
PRZYSZŁA ŻONA
No proszę.
- Cześć. - Chodź tu.
Wyglądasz świetnie.
Widzę ją po raz pierwszy
i nie do końca potrafię połączyć
jej wygląd z naszymi rozmowami.
Gdy zrozumiałem, że ją znam,
przestało być dziwnie.
Jest naturalnie, miło i bardzo przyjemnie.
O Boże!
Poszło. Czas na bąbelki!
Śmiechy i żarty to właśnie to.
Tylko teraz patrzę na nią, a nie na ścianę.
- Wskakujemy? - Tak.
Wskakuj.
Podoba mi się, bardzo mi się podoba.
O tak, jest dobrze.
Świetnie wyglądasz.
Wiesz o tym?
O cholera.
- Wyprostuję nogi. - Połóż nogi tutaj, tak jest lepiej.
- Już. - Odłożę drinka.
Lubię być…
- Źle to brzmi. - Mów.
Lubię być wygięta.
Jest w tym coś,
co przypomina jogę.
Pies z głową w dół?
- Znam tę pozycję. - Nie. To nie musi…
Choć to dobra pozycja.
Uwielbiam oczy i uśmiech.
Nancy ma piękne oczy i ten uśmiech.
Gdy się śmieje, patrzy się w tym kierunku.
Ciepła.
- Obleję cię. - Połóż…
Całkiem miło.
Początek reszty życia.
Tracimy wodę przez mój tyłek.
- Chwycę. - Tu, w moim kroku.
Właśnie tu, w kroku.
Już nurkuję.
Odetkałeś kiedyś toaletę?
Czy ją udrożniłem?
Tak.
Czy kiedykolwiek udrożniłem toaletę? Nie.
Nie masz przetykaczki.
Jesteś w domu znajomego,
w toalecie klocek…
Tego nie zrobiłem.
Co wtedy? Jak odetkasz toaletę?
Kiedyś nie miałam przetykaczki
i doszło do sytuacji.
Musiałam coś zrobić.
Myślałam, czy papier
zejdzie w dół razem z tym gównem.
Więc chwyciłam…
Jak to się nazywa?
Miałam szczoteczkę do kibla,
więc postanowiłam wszystko wepchnąć.
- Jezu, wyluzuj, Nancy. - I wtedy…
- Byłam… - Zwierzak.
Potrzebuję szampana.
Udawałam, że to przetykaczka,
przepchnęłam gówno i było lepiej.
Już po wszystkim. Możemy o tym zapomnieć.
Pocałuję cię.
No dobrze.
Wyciągnę nogę. Oj, wybacz, rozwiązałam ci spodenki.
Uważaj z tym językiem.
Lewa czy prawa? Czy bez znaczenia?
- Nie wiem. Sprawdzę obie. - Dobra.
- Ta mi bardziej pasuje. - Dobra.
- Twoje miejsce.
Dziwnie jest mieć z kimś taką więź emocjonalną,
gdy widziało się tę osobę zaledwie parę minut.
Dlatego czuję,
że choć w środku rozmowa z tą osobą jest w porządku,
to na zewnątrz moje ciało krzyczy:
„Nie wiem, co mam robić”.
Na pewno mam problem z połączeniem tych dwóch rzeczy.
Może nie cierpieć mojej garderoby,
może uzna, że mam dziwną twarz.
Ciągle o tym wszystkim myślę.
Mam nadzieję, że wg niego dobrze wyglądam, ale tego nie wiem.
O to chodzi.
Czy lubi mnie tak, jak lubił mnie w kabinie?
Czy coś się zmieniło?
- Masz mały notatnik na swojej stronie. - Tak?
Tak. Możesz mi napisać liścik miłosny.
Książka kołysanek.
Co?
Wykorzystamy ją na kołysanki.
O Boże.
Tak myślę…
Śpisz przy włączonym telewizorze?
Przy wyłączonym, jeśli mogę.
Ja jestem elastyczna.
Z telewizją?
- Co chcesz oglądać? - Nie wiem. Co leci.
- Lubię wiadomości. - Nie żartujesz?
- Żartujesz. - Nie.
- Wieczorne programy? - Uwielbiam wiadomości.
- No nie. - Serio.
To jakiś obłęd.
Ludzie zawsze mówią
o nigeryjskich ojcach i pilotach.
- Co mówią? - No wiesz…
Nigeryjski tata ze swoim pilotem…
Jasne.
- Pierwsza wspólna noc. - Wiem.
Nie czuję, że to naprawdę.
- Ty też? - Musimy się przyzwyczaić.
Też tak mam.
Mam wrażenie,
że mentalna mowa ciała jest u mnie bardzo wyluzowana,
ale ta fizyczna różni się od tej z kabiny.
Trafne określenie.
Jestem bardzo samokrytyczna.
Mam wrażenie, że w kabinie wyłączałam tę część siebie.
Boże, od dawna nie używałam mowy ciała.
Mam wrażenie, że moja mowa ciała
jest bardzo nieprzystępna.
Zachowuję się raczej niezręcznie.
W porządku.
- Tak? - Nie szkodzi.
To musi być naturalne.
Budowanie fizycznej więzi z Raven musi potrwać.
Nie mam zamiaru
natychmiast wskoczyć z nią do łóżka.
Jestem romantykiem, lubię czułość.
Lubię okazywać uczucia i o nich mówić.
Zobaczy, że jestem pełen pasji.
- A światła? - Wyłączone.
- Kto śpi przy włączonych? - Niektórzy.
- Nie rozmawialiśmy o tym. - Pewnie mordercy.
Ja podobno nie chrapię.
Jesteśmy zaręczeni.
Mówiłaś, że robisz bałagan przez sen.
Jak się na to przygotujesz?
- Mam nosić kask? - Przyda ci się.
Dobra, spoko.
- Przyzwyczaję się do tego. - Plują tylko przegrani.
Wiedziałem, że cię kocham.
Pocałuj mnie i mój świeży oddech.
To położę tutaj.
Jestem bardzo seksualna,
pierwszy raz z Colem był wspaniały.
Jesteśmy zaręczeni. Kochamy się. Jesteśmy dorośli.
To nie miało nic wspólnego z akcją na jedną noc.
Nie było ryzyka, że poczuję się wykorzystana.
No dobrze.
Idę wziąć prysznic.
Jasne.
Myślę, że w idealnym świecie
poranek z narzeczonym po zaręczynach
byłby naprawdę słodki i uroczy.
No wiecie,
kawa w łóżku, śniadanie w łóżku i przytulanie.
Cole od razu wstał z łóżka
i nic nie mówił przez kilka godzin.
Kobiecie łatwo jest coś takiego nadinterpretować.
Co się stało?
Co zrobiłam? To moja wina?
Chodzi o wczorajszą noc?
Nie wiem, czy fizycznie go pociągam.
Zanab.
Co?
Potrzebujesz pary?
Używam żelazka.
Stara szkoła.
„Zanab kocha Cole’a”.
Fizycznie jesteśmy bardzo dopasowani.
Wczorajsza noc to potwierdziła.
Wczoraj zakochaliśmy się jeszcze bardziej.
Rano myślałem, że wszystko jest super,
ale Zanab myślała, że jestem zawiedziony
albo obrażony.
Potem spytała, co się stało.
Myślała, że ją ignoruję.
Tak naprawdę byłem zmęczony i chciałem jej dać spać.
Zanab nie promieniuje energią:
„Kocham cię”.
Jest trochę nieprzystępna.
Myślę, że za dużo myśli
i według niej się ścieramy.
Potem powiedziała, że mnie kocha, więc…
Za cztery tygodnie mamy wziąć ślub.
Muszę wierzyć w to, co mówi. Może wszystko nadinterpretuję.
Muszę ustalić, co ubieram.
Idziesz na biało?
Biała bluzka.
Chcę wyglądać sportowo.
Może wyjść styl na Krokodyla Dundee.
Krokodyla Dundee?
Wiesz, kto to jest?
Nie, ale brzmi super.
- Nie twoje czasy. - O Boże, znowu.
Hej, Zay.
Dobry moment na pytanie, bo masz pełną buzię.
Za długo czekałem.
O co chciałaś zapytać?
Zostawię to na później.
- Możemy o tym pogadać później. - Dobra.
To porozmawiamy później.
Bardzo się krygujesz.
Co to znaczy? Że jestem przebiegły?
Strasznie owijasz w bawełnę.
No cóż…
Jeśli możemy o tym pogadać później, to nie ma problemu.
Wiesz, co myślę o milczeniu.
Chciałabym, żebyśmy myśleli tak samo.
Bardzo bym tego chciała,
ale ten poranek był zupełnie inny.
Byłam zaskoczona, bo tej strony Cole’a nie znałam.
Zaczynasz kwestionować zaangażowanie drugiej osoby.
W kabinach nie mieliśmy mowy ciała i min.
Wiem, że facet po drugiej stronie
to ten, w którym się zakochałam.
Po prostu coś się nie spina.
Mam nadzieję,
że kolejne poranki będą lepsze.
Nadal ci na mnie zależy, prawda?
- Tak. - Dobra.
Napisy: Jędrzej Kogut