Yenilince huysuzlaşıyorsun. Aksi ve kabasın.
-Benimle konuşma o zaman. -Yenilince delirdin.
-Benimle konuşmak zorunda değilsin. -Git o zaman.
Erkek işte!
-Aktör sevgilim vardı. Onlar… -Evet.
Egoları…
-Benden özür dileyebilir. -Evet, senden özür dilemeli.
Aktörlerin olayını söyleyeyim.
Çevrelerindeki herkes diken üstünde.
Aksilik yaptıklarında "Sorun yok" cevabını duymaya alışkınlar.
Bu yüzden aksilik yapıyor
ve herkesin alttan almasını bekliyor.
Pohpohlanmak istiyor.
Anlaşmazlığı kaldıramıyorsan
belki de burada, olgun insanlarla olmamalısın. Bilmiyorum.
BEAR GRYLLS AVLANIYOR
Sonlardaki bu Bear Avı'nda rekabet daha sıkı.
Çok daha dinamik.
Aradaki fark azalıyor.
Nihayetinde eve giden kişi…
…Shirley olacak.
Teşekkürler.
Kendinle gurur duymalısın.
-Sağ ol. -Olağanüstü bir kadınsın.
Hiç pes etmedin.
Ruhunu, direncini gösterdin.
-Sağ ol. -Bravo.
Bear'dan kaçmak benim için unutulmaz bir deneyimdi.
Şunu öğrendim, yaşınız sizi tanımlamaz.
İnsan, aklına koyduğu her şeyi yapabilir.
Bunu sonsuza dek hatırlayacağım,
hayatımın en olağanüstü deneyimi oldu.
İnanılmaz.
Aman tanrım! Kim o?
Zuu!
Çıktı!
Evet!
Efsanesin!
-Çok ıslağım. -Önemli değil.
Tanrım, başardın! Yapacağını söyledin ve yaptın.
Başardın! Yapacağını biliyordum.
Burada Zuu ile aramızda sürtüşmeler oldu
ama ne zaman içimi dökmek istesem
ve önemli bir tavsiyeye ihtiyacım olsa
hep yanımda oldu.
Kamuflajsız gittiğin için korktuk, düşündük ki…
-Biliyorum! -Cesurcaydı.
Cesur bir hamleydi.
Bir dahakine herkes kamuflajsız gitsin.
Çılgıncaydı.
Cüssenin bir sorun olmadığını kanıtladım.
Önemli olan kalbinizdekiler ve aklınızı nasıl kullandığınız.
Herkesin güçlü yanı farklı.
Dış görünüşe aldanmamak gerektiğini burada kanıtlamış olduk.
-Kapı! -Kapı!
-Joe. -Vay canına!
Aman tanrım! Başardın!
Başardın.
-Joe, aferin. -İyi misin?
-Tanrım! -Sarılalım.
Ne oldu? Seni yakaladı mı?
Beni yakaladı. Gardımı indirdim.
Arkamdan geldi ve beni yere devirdi.
-Orada olduğunu anlamadın mı? -Orada olduğunu anlamadım.
-Korktun mu? -Çok korktum.
Ondan sonra ilk işim kendime kızmak oldu.
-Dedim ki… -Kendine kızma.
-Oraya ilk gidişin. -Evet.
-Aferin. -Evet, aferin.
-Sağ ol. -Çok iyi.
Ama Shirley…
Shirley'nin yokluğu kampta fazlasıyla hissedilecek
çünkü o herkese annelik yapıyordu.
Herkese tavsiye verdi.
Buradaki her soruna çözüm buldu.
Olaylara nasıl yaklaşacağını biliyordu,
kamp ortamında çok önemli bir şey.
Üzücü olacak, onsuz ne yapacağımızı göreceğiz.
Hey!
Nasılsın? İyi misin?
Lottie kabalaşmaya başladı, susmasını söyledim.
-Konu neydi? -Sen.
-Neden? -Çıkacağını düşündüler.
"Ne?" dedim.
"Dün kaybettiği için kızgındı."
-Evet. -"Değildi."
"Evet, öyleydi" dedim. "Değildi" dedi.
"Öyleydi" dedim. "Değildi" dedi.
"Neden her şeye itiraz ediyorsun? Ben eminim" dedim.
-Sakin ol. -Ben sakinim.
-Biliyorum. -Gerçekten.
Bence büyük bir yanlış anlaşılma var. Önemsiz bir konu.
Üstünde durulacak bir şey değil.
Çok üzücü. Aslında çok yakınlar.
Ne kadar iyi dost olduklarını biliyorum.
Bence bugün sakinliğini koru.
Arkadaşınla konuş.
Seni dinlemese bile elinden geleni yapmış olursun.
-Karakterini gösterir kardeşim. -Tamam.
Ben gidiyorum. Dinlediğin için sağ ol.
Görüşürüz.
Kola kendini farklı ifade edebiliyor ama altın gibi bir kalbi var.
Çok iyi biri.
Umarım sorunlarını çözerler.
Tanrım! Leş gibi kokuyorum.
-İyi misiniz? -Evet, iyiyiz.
Evet, bana sorarsan… Bilmiyorum.
Güzel.
Kola tartıştığınızı söyledi.
Konuşmanız gerektiğini söyledim. Zamana ihtiyacı var.
-Zamanı gelince. -Evet.
Hazır olduğunda özür diler.
Evet, hazır olduğunda seninle konuşur.
-Fikirler farklı olabilir. -Evet.
Bunu pek iyi karşılamadı.
-Yine de… -Evet.
-Hazır olunca seninle konuşur. -Evet.
Özür dilediğinde onunla konuşurum.
Sorun yok, her şey yolunda. Sorun yok dostum.
Grubun iyiliği için Lottie'yle aramı düzelteceğim.
Tartışmayı bitireceğim.
Küslük kalmasın.
-Lottie, konuşabilir miyiz? -Evet, tabii.
Dinle, tartıştığımızı biliyorum ama ben tartışmak istemiyorum.
Ben de tartışmak istemiyorum.
Olanlar talihsizlikti. Öfke patlamasıydı.
O şekilde konuşmamalıydım.
İkimiz de hoş olmayan şeyler söyledik.
Artık tartışmak istemiyorum.
Sana insan olarak saygı duyuyorum.
Ben de öyle, tam da bu yüzden verdiğin tepki beni hüsrana uğrattı.
Beni çok üzdü ve hayal kırıklığına uğrattı.
Sence senin tepkin de kötü değil miydi?
Ne diyorsun?
Sen öyle yapmasan bu tepkiyi vermezdim.
Farklı bir fikrim olabilir.
-Tabii ki. -Farklı görüşte olabiliriz.
Kola, sorun şu, bir şey senin canını sıktığında
ceremesini biz çekiyoruz.
Davranışım için elbette üzgünüm
ama diyorum ki, o durum için konuşacak olursak,
öfken beni tetikledi.
Bu işler karışıklı, anlatabiliyor muyum?
İçimdeki o ateşi yakan sendin.
Öyle tepki verdim çünkü bana saldırdın
ve bana saygısızca davrandın.
Söylediklerim yanlış değildi.
-Çocuksu insanlara tahammülüm… -Çocuksu değilim.
-Çocuk gibiydin. -Yetişkin bir adamım.
Yalnız değilim. Kendimle tartışmıyorum. Seninle tartışıyorum.
Evet ama hatalı olduğun için benimle tartıştın.
-Ama haklıydım. -Bunu nasıl anlamıyorsun?
Şunu söylemek çok mu zor? "Lottie, olanlar için üzgünüm, barışalım."
Haklı olma peşindesin.
Hep rekabet içindesin. Hep somurtuyorsun.
Hep bir sorun var. Çok yorucu.
-İyi geceler Lottie. -Yarın takımında olmak istemiyorum.
-Ben… -Ben de…
-Aynı takımda olursak giderim. -Umurumda değil.
Durumu düzeltmeye çalıştım ve tam tersi bir sonuç elde ettim.
Bu ergence tavırlar için fazla yaşlıyım.
-Canım, iyi misin? -İyiyim.
-Olay başka bir yere geldi. -Evet.
Bu muameleyi hak etmiyorum.
Özür dilemeye çalıştı mı?
"Özür dilerim ama sende de hata var" dedi.
Bu bir özür sayılmaz.
Ama özür dilemiş.
Kim gururu bırakıp konuyu kapatırsa büyüklük onda kalacak.
Sadece üzgün olduğunu söyleyemiyor.
"Özür dilerim" dese yeter.
Lottie onu sevip saysa da
şunu anlaması gerek,
kaba davranarak ve kaba konuşarak
karşısındaki insanı değiştiremez.
Kola'da değişim görmek istiyorsa olaya farklı yaklaşmalı.
Lottie, yanağında ne yazıyor?
AŞK
Aşktan şaşma dostum.
Kalbinde aşk var. Sevgi dolusun.
Zuu'nun benimle konuşmasına çok sevindim.
Tartışmaktan çok sıkıldım.
Kola'ya bağırdığım esnada
sonradan pişman olduğum şeyler söyledim.
Kola, özür dilerim, tamam mı?
Artık tartışmak istemiyorum.
Tartışmak istemiyorum, tamam mı?
Konuyu kapatalım.
Benim için nasıl bir şey biliyor musun? Ben daha önce…
-Tamam, gel. -Evet.
-Barışacaklar. -Evet.
Barışacaklar.
Daha önce benzer şeyler yaşadım,
seninkine benzer muameleleri başkalarından gördüm.
Ben üzerinde durmadıkça olaylar tekrar etti
ve gitgide kötüleşti.
Sonrasında kırgın bir insana dönüştüm.
Artık bu tarz konuşmalara izin vermiyorum,
kendimi savunuyorum, anladın mı?
Anlıyorum, bu yüzden yanına geldim
ve davranışım için senden özür diledim.
Beni azarlamaya başladın.
-"Ne?" dedim. -Ama ben…
Özür dilediğini düşünmedim.
"Üzgünüm ama bu işler karşılıklı" dedin.
Hayır, öyle demek istemedim.
Demek istediğim… Konuşmaya başladım
ve sonra…
Sonrasında aramızdaki konuşma istemediğim bir yere gitti.
Tepkim için özür dilerim.
Şu an iyi bir yerdeyiz. Sadece bunu geride bırakmalıyız
ve olanları unutmalıyız.
Kola, bir şeyi itiraf etmeliyiz, tamam mı?
-Kaybetmeyi hiç hazmedemiyorsun. -Bu doğru.
Teşekkürler!
Tek istediğim buydu.
Sonunda bir ilerleme kaydettik.
Kola yenilgiyi hazmedemediğini kabul etti.
-Bunu gruba duyurmanı istiyorum. -Hemen yapayım.
Tamam, yap.
Çocuklar, Kola bir şey söyleyecek.
Pekâlâ, başlıyoruz.
-Bir şey söyleyeceğim. -Evet?
Kaybetmeyi pek hazmedemiyorum.
-Şok olduk. -Bunu kabul etmem gerekiyordu.
-Yani… -Şok olduk.
Çocuklar, artık iyiyiz.
-Uzlaşmayı başardık. -İyi!
Brady Bunch geri döndü!
Yeniden birlikteler!
Sorun çözülünce kendimi çok daha iyi hissettim.
Muhtemelen dostluğumuz güçlenecek
çünkü artık her şey ortada.
Hepinizi seviyorum.
Kendinize iyi davranın.
Vay canına! Bir not daha mı bıraktı?
-Evet. -Evet.
Masada yeni not var.
"Ateş Nehri."
Bu da ne demek dostum?
Laf oyunu var dostum.
Evet.
Su konusunda iddialı değilim,
suyla ilgili bir şeyse
iyi yüzücülere ihtiyacım olacak.
Baksana. Kapı neden açık?
Bear geliyor. Bak!
Çukurdan geliyor. Çukurda mı yaşıyor?
Çukurda yaşıyor olmalı.
Hadi, ateş çukurunun yanında toplanalım.
-Merhaba. -Yeni bir gün.
Ve yeni bir görev sizi bekliyor.
Çıta bariz bir şekilde yükseliyor.
Bu sabahki notumdan da anlaşıldığı gibi
gelecek görevde ateş yakmanız gerekecek.
Bu yüzden doğada ateş yakma konusunda
size birkaç ipucu vereceğim.
Ateş çeliğiyle ateş yakmak için bıçağın arkasını kullanın, önünü değil.
Sadece kıvılcımlar yaratıyoruz.
Buraya öğrenmeye geldim.
Ateş yakabilme becerimiz
biz insanları hayvanlardan ayırır.
Buna çıra deniyor.
Buna da kav denir.
İşte yakıtınız bu.
Joe, ekibin ateş ninjası olmanı istiyorum.
Bunu durmadan yap.
Nazikçe yap. Nasıl işlediğini hisset.
Çok güzel.
-Güm! -Evet!
-Doğru. -Güzel olan şeyi gördünüz mü?
-Güzel ve sakin. Evet. -Kontrol. Tek kıvılcım yeter.
Kazanmak istiyorum.
Dev bir ateş yakmak ve bu görevin yıldızı olmak istiyorum.
-Evet millet. -Harika. Teşekkürler.
-Teşekkürler Bear. -Sağ ol.
Bear, sağ ol.
Son görevlerimizden biri olabilir, hakkını verelim.
İyi vakit geçirelim çünkü yarın bir ya da daha fazla kişi elenmiş olacak.
Hadi gidelim!
Gidelim!
Çok ilham vericiydi.
-Küçük bir Holly Willoughby gibi. -Evet, öyle.
Göreve hazırım.
Bear Avı'nda sadece altı kişi kaldı
ve bu altılı burada, Colorado Nehri'nde
Bear Çukuru'na gitmemek için yarışacak.
Ateş Nehri'nden kim sağ çıkacak?
Bu görevde nehir boyunca takımlar hâlinde yarışacaksınız.
Botlarınızı ve küreklerinizi alacaksınız,
botu şişireceksiniz,
kanyona ineceksiniz,
malzemeleri yanınıza alacaksınız
ve sonra sahilde karaya çıkıp ateş yakacaksınız.
Ateşin üstünde su kaynatan ilk takım görevi kazanacak.
Bu kadar basit.
Üç kişilik iki takıma ihtiyacımız var.
Zuu, dün Bear Çukuru'ndan kaçtın, takımını kuracaksın.
-Kimi seçiyorsun? -Una ve Steph'i seçiyorum.
Una ve Steph, tebrikler. Zuu'nun takımı hazır.
Una ve Steph benim için doğru tercihti.
Onlarla iletişim kurabiliyorum
ve Lottie, Kola ve Joe'ya kıyasla
daha sakin olacaklarını biliyorum.
-Mutlu muyuz? -Evet.
-Takım harika. -İyi.
Takımımıza çok güveniyorum.
Kola'yla dünkü tartışmamızdan sonra
aramızdaki bağ güçlendi
ve Joe'yla iki kez başarıya ulaştık.
Kaybetmemiz için hiçbir sebep yok.
Takımlarımız hazır. Tek ihtiyacımız olan Bear.
Şurada. Nasıl başlıyoruz Bear?
Tamam, görev buradan başlıyor.
Bu uçurumdan suya atlayacaksınız.
Nasıl yapıldığını gösterecek biri gerek.
Bir gönüllü lazım.
-Bence o kişi… -Kimi istiyorsun?
…Holly.
-Holly mi? -Holly.
-Ne dersin? -Hesapta bu yoktu.
Bacaklar birleşik, eller göğüste,
ineceğin yere odaklan.
Kendini atlayışa ver.
Tamam, aşağı bakmak istemiyorum.
Bekle. Tamam, bir yer seçiyorum.
-İşte gidiyorum. -Bir, iki, üç, hadi!
Lütfen yukarı çık!
-Tebrik ederiz! -Holly, bu çok iyiydi.
Dört dörtlük.
Niye bu kadar havalı dostum? Çok havalı.
-Hazır mısın? Kurallar aklında mı? -Hadi Zuu.
-Ayaklar bitişik, kollar çapraz. -Evet.
-Odaklan, hazırlan… -Evet.
…ve atla.
O nehre atlamaktan bahsetmeden size şunu söyleyeyim,
öncelikle çok yüksekti.
Yüzeye çıkmak için dua ettim.
Yüzeye çıkınca "Başardım, ölmedim" dedim.
Tamam, nehri geç, çantaya git. Hadi!
Peki, sıradaki. Hadi bakalım.
Çok korkuyorum.
-Çok korkuyorum. -Evet. Herkes öyle.
Hazır mısın? Bir, iki, üç, atla.
-Güzel. -Evet, Lottie!
Aferin Steph.
Aferin Joe.
-Herkes atladı. -Çok iyi.
Başlıyor.
Takımlar botlarını alıp şişirdikten sonra
nehir boyunca birbirleriyle yarışacaklar,
gereken tüm malzemeleri alarak
yarış sonunda ateş yakacaklar ve su kaynatacaklar.
-Tanrım, korkunçtu! -Odaklan. Harekete geç.
Tamam, acele etme.
Acele etmeyin millet.
Bu çanta… Bununla hava vereceğiz.
Joe ilk hamlede aklını kullandı.
-Çoğu kişi bunu anlamazdı. -Anlamadım. O ne?
-Çanta. Mühürleniyor. -Pantolon paçası sandım.
-Sıkıp şişiriyorsun. -Şimdi anladım.
Havayla doluyor, sonra içeri itiyorsun.
-Havayı hapsediyorsun. -Joe iyi iş çıkardı.
Harika bir takım üyesi.
Onun olduğu her takımla kazandık.
Cidden işe yarıyor! Tamam.
-Bu ne? -Onu dert etme.
-Emin değilim. Bence bize gereken… -Çanta o. Sen devam et.
-Üfleyeyim mi? -Şimdilik üfle.
Havayı aldığını gör. Mühürle.
Mavi Takım botu şişirmede çok öndeydi,
en başından beri kaybediyor gibiydik.
Çılgınca bir şey yaptılar. Aynısını yapalım.
Ne oldu?
"Nasıl olacak, ne yapıyorsun?" diyorduk.
İşin aslı şu, diğer takıma baktık
ve onlardan kopya çektik.
Bunu kabul ediyorum.
Bunu gayda gibi sıkıyorsun.
Sen o taraftan sık, ben bu taraftan sıkayım.
İşte bu. Sonunda oldu çocuklar.
Botu şişirmek imkânsız görünüyordu.
Nasıl yapıldığını anlayınca bile
bir türlü şişmedi.
Çok zaman kaybettik.
Gidelim Kola.
Ateş yakarken işe yarayabilecek her türlü şeye karşı gözünüzü açık tutun.
Takım olarak çok hızlı bir başlangıç yaptık.
-Hadi dostum, devam… -Tamam, gidelim.
Her şey iyi gidiyordu.
Peki, tamam.
Ta ki suya girene kadar.
-Eş zamanlı. Joe, panik yok. -Pardon.
Beni dinlemelisin.
İletişim kalmadı.
-Kola, iyi misin? -Evet.
Kola, hadi.
Kola botta iyi değildi.
O bot, o tekli bot çok zordu.
Bilmiyorum. Sağım solum karıştı.
Olduğum yerde döndüm.
Cidden mi?
Bir yere gidemiyorum kardeşim.
KOLA - MAVİ TAKIM
Hadi, hadi!
Evet, çok az kaldı.
Devam et. Arayı kapatmalısınız.
Çok geriden başladık.
Botları şişirirken biraz zorlandık
ama sonunda başardık.
Tamam, bitti.
Yeşil Takım, Mavi Takım önde gidiyor ama arayı kapatabilirsiniz.
-Evet. -Hadi.
-Zuu, neden buna binmiyorsun? -Bence mantıklı değil.
Buna bineceğim. Kola'yı taşıdıysa beni de taşır.
Zuu ısrarla tekli bota binmek istedi.
Ona "Hayır, hayır" dedik.
Ona karşı otoriter davranmış oldum.
-Arkaya oturursam batar. -Zaman kaybediyoruz.
"Zuu, ikili olana bineceksin" dedim.
-Bindim bile. -Onlara yetişeceğiz, tamam mı?
-Evet. -Tamam.
-Sağ olun. -Aferin. Takım çalışması.
Yapabiliriz! Hadi gidelim.
YEŞİL TAKIM
-Bekle, bekle. -İyi misin?
Bak, odun, tamam mı?
Gel Kola. Aferin, çok güzel.
Neticede Joe ve ben
ateş yakmak için gereken bütün malzemeleri toplamış olduk.
-Tamam. -Diğer takımın çok önündeydik.
-İşte bu. -Malzeme aldın mı?
İki parça odun var.
Tamam.
Joe ve ben çok iyi iş çıkardık.
Dürüst olmam gerekirse Kola çok kötüydü.
Botta hiç iyi değildi.
Kola, sadece küçük hareketler yap. Sakin ol ve odağını koru.
Tanrı aşkına dostum!
MAVİ TAKIM KOLA
YEŞİL TAKIM
-Bir şey var mı? -Bir şey görüyor musun Zuu?
Henüz bir şey yok.
Bizi bekle Zuu. Akıntıya kapılacaksın.
Yavaş ve sakindi.
Diğerlerinden çok gerideyiz ama sakiniz.
Botum!
Sonra işler biraz karıştı.
-İnmemiz gerek. -Evet.
-İnelim mi? -Evet.
-İyi misin? -Evet.
Tamam, devam et. İyiyim, kendime güveniyorum. Sorun yok.
Birbirimize destek oluyoruz.
Hep birlikte ilerliyoruz.
Zuu sakin.
-Evet, iyiyim. -Negatifliğini bıraktı.
O odunu al. Buraya koy Zuu.
-Odunu aldım. -İşte bu, çocuklar.
Teşekkürler. Size minnettarım.
Yardım için teşekkürler.
Kola, hadi.
-Kola, hadi! -Buraya gel Kola.
Akıntıya vardığımızda işler kötüye gitti.
Sesi duydum. Arkama baktım ve…
Botum batıyor!
Lanet bot patladı
ve batmaya başladı.
Kola, onu sürükle.
-Yaklaşmış olmalıyız. -Tamam.
Batıyorum!
-Herkes nefes alsın. -Tamam.
İyiyiz. Diğerleri bize yetişemedi bile.
İyiyiz.
Kola yüzüyordu ve iyiymiş gibi görünüyordu.
İçimden dedim ki,
"Böyle de olabilir."
Yaklaşıyorlar. Daha hızlı olmalısın.
Arkamızdalar, acele etmeliyiz.
-Kola, hadi! -Devam et.
Takımım beni terk etti. Paniğe kapıldık.
MAVİ TAKIM
YEŞİL TAKIM
-Gidelim. -Gidelim. Devam!
-İyi misiniz? -Evet!
Orada yeşil bir çanta var.
Malzeme topluyoruz, bota koyuyoruz.
Fazla uzakta değiller. Motive olun.
Sonra Una'yla birbirimize dedik ki,
"Bu botu bırakıp her şeyi Zuu'nun yanına mı koysak?"
-Malzemeleri alayım mı? -Bunu bırakalım mı?
-Evet, hadi. Buna gerek yok. -Tamam.
Botu bırakıp yüzmek botu yüzerek itmekten daha kolaydı.
Her şeyi Zuu'nun botuna koyduk ve yola devam ettik.
Bize bak. İnanılmaz bir azim.
Evet, önümüzdeler Ama önemli değil
Büyük bottayım Çünkü biraz şişmanım
Ama geçip gideceğim Su sıçratacağım
Bana aldırmadan yüzmeye devam
Sahile ulaşan takımlar
kendi imkânlarıyla ateş yakacak
ve en kısa sürede bir tencere su kaynatacak.
Hadi Kola. Yapabilirsin.
-Sahile mi? -Evet.
Sahile vardığımızda hâlâ epey ilerideydik.
Mavi Takım sahile geldi.
-Aman tanrım! Dur. -Tamam.
-Takım arkadaşınız nerede? -Burada.
Botu nerede?
-Kaybettik. -Battı.
Kola bizden geride kaldı,
yine de diğer takımdan çok ilerideydik.
Önümüzdeler. Onları görebiliyorum.
Onlara yetiştik.
Pes etmeyin çocuklar.
-Büyük parçaları al. -Bir, iki, üç, dört, kare gibi.
Dizelim. Şunları üstüne koy.
Ateşin başında toplanmak her zaman iyi bir fikir olmayabilir.
Hayır, hayır. Bak Joe.
Hele ki her kafadan farklı ses çıkıyorsa.
-Ateşe alkol atalım. -Hayır, hayır.
İşte geldik. Hadi bakalım!
Kıyıya ulaştık.
Diğerlerinin bize fark attığı belliydi
çünkü ateşleri neredeyse hazırdı.
-Vazelini getirir misin? -Su getireyim.
Şunların üstüne sür.
Resmen kaybetmiştik.
Unutmayın, bu bir yarış.
-Ateş yakalım. -Nereye gidiyoruz?
Şuraya.
-Tamam. -Oraya mı? Harika.
İşte başlıyoruz. Hadi!
Tamam, bunu canlı tutalım. Cidden, sönmesine izin vermeyelim.
Tamam, diğerlerini… Onun için erken. İnceleri ver.
Sönüyor!
Biraz gergindik ama yarışta ateş yakmaya çalışıyorduk
ve işler iyi gitmiyordu, biraz sabırsızdık.
Elindekileri kullan. Çözüm üret.
Herkes bir şey yapmaya başladı.
Önce temeli hazırladık.
Una bir şeyler ekledi, ben bir şeyler ekledim.
Zuu kıvılcım çıkarmaya başladı.
-Diğer tarafa, sana doğru. İşte bu. -İşte bu, yukarı! Unutma, yukarı.
Tamam. Şimdi çıraları koyalım.
Kıvılcımı gördük ve ateş yandı.
-Biraz su getir. -Aferin çocuklar!
Hayır.
Ateş konusunda söylediklerimi hatırlayın.
Bıçağın arkasıyla Lottie.
Yavaşça hizala.
Tamam, geri gel. Tamam.
Öyle yakabiliriz diye düşünmüştüm.
-Tamam. -Boşa harcama.
Tamam, hadi.
Bu küçük parçalar.
Kuru olsun, tamam mı? Bunları atın.
-Şunları kır. Ateşe at. -Onu boğma.
Sadece kuru şeyler atın.
-Peki. -Tamam.
Çocuklar kaos içindeydi.
-Daha değil. -Hayır.
Biraz ilgi istiyor.
Joe çok stresliydi.
Çubuklar nerede? Biraz daha vazelin gerek.
Bunlara gerek yok. Bunlardan çok fazla var.
-Bırak yansın. -Ateşi büyütmemiz gerek.
Çok fazla şey koyuyorsun. Dur.
Takımı taşıyormuşum gibi hissettim.
Yalnız olsam daha iyi iş çıkarırdım.
Sönüyor.
-Boğuyorsun. -Hayır.
Joe ve Lottie tartışmaya başladı.
-İçine sıçtık. -İçine sıçmadık.
Lottie her zamanki gibi gerilmeye başladı
ama Joe ateş yakmayı biliyor.
Durum bu. Joe haklıydı.
Tamam, yap.
Çocuklar, ateşi yaktık. Suyu koyduk.
-Kaynaması lazım. -Doğru.
Tabir caizse, bu üçlü grup süper bir ekip oldu.
Diğer takıma göre çok gerideydiniz
ama şu anda birden öne geçtiniz.
Ben… Sonra diğer takıma baktım.
Tartışıyorlardı ve ateşleri yoktu.
"Yoksa kazanacak mıyız?" dedim.
Küçük şeyler koyuyoruz,
şu an sadece kav yakıyoruz.
Üflersen söner.
-Az kaldı. -Isınıyor mu?
Baloncukları görebiliyorum!
Belki de bunlar… Evet, kaynıyor!
Tamam, bitti.
-Evet! -Kaynar suyumuz var.
Evet!
Bizimle gurur duydum,
klasik tavşan-kaplumbağa hikâyesi gibiydi.
Acele etmedik, sakin kaldık ve takım olarak birlikte çalıştık.
Aman tanrım!
Ve diğerlerini yenmenin coşkusunu yaşadık.
Harikasınız. Bana çok yardım ettiniz.
Harikasınız. Siz yaptınız.
Görevi kazandık, değil mi?
Ateş Nehri değil, Çantada Keklik Nehri.
Bu görevde öğrendiğim en önemli şey şu,
başlangıç değil bitiş önemli.
Asla pes etmemelisin.
Öncelikle tebrik ederim.
Bu görevi kaybetmemeniz gerekiyordu.
-Evet, doğru. -Biliyor musunuz?
Arkanıza bakın. Ateşiniz yandı.
Neden yandığını biliyor musunuz?
Çünkü onu rahat bıraktınız.
Ateşi yakmaya onlardan beş dakika önce başladınız.
Küçük parçaları üste, büyük parçaları alta koydunuz.
Küçük şeyler ekleyip durdunuz, yanacak bir şey yoktu.
Ve başından ayrıldığınız anda,
açılıp oksijen verdiğiniz anda ateş coştu.
-Evet. -Çok iyi başladık.
Berbat bir şekilde bitirdik, herkes çuvalladı.
Neyse, olan oldu.
Diyeceğim şu, kazanmayı hak ettiniz.
Bunu sevdim, mücadeleci bir ruhunuz var.
Hiç pes etmediniz.
Takım oldunuz, çözüm ürettiniz ve Bear Çukuru'ndan kurtuldunuz.
Tebrik ederim.
Aferin Yeşil Takım.
Müthiş bir azim hikâyesi oldu.
Ama bu demek oluyor ki Mavi Takım yarın Bear Çukuru'na gidecek.
Size tavsiyem, kampa dönün ve kendinizi bunun için hazırlayın.
-Tamam. -Bunu geride bırakın, tamam mı?
Herkese tebrikler.
-Görevi kazandık! -Kazandık!
-Bu çok… -Hadi!
Bu cidden… Çok gerideydik.
-Tebrik ederim. -Aferin çocuklar.
Bizde eksik olan şey takım çalışmasıydı.
-İletişim yetersizdi. -Durmamız gerekiyordu.
Evet, hemen geri dönüp onu almalıydık.
Evet.
-İyi gündü. -Tanrım, burada fazla vaktimiz kalmadı.
-Evet. -Birimizin son gecesi olabilir.
Biliyorum. Tanrım!
-Botu çok hızlı şişirdiniz. -Evet.
Ortalık biraz karıştı. Bizim için çok kaotikti.
-Biraz… -Evet.
Hepimiz daha iyi olabilirdik.
"Şunu yapabilirdim" veya "Ya şöyle yapsaydım?" deme.
Geçti gitti.
Kimse kaybetmeyi sevmez.
Öyle. Yaşanan bazı olaylardan ötürü
herhangi bir konuda memnuniyetsizliğimi dile getirmiyorum
çünkü işin nereye varacağını biliyorum.
-İyi geceler Zuu. -İyi geceler.
-İyi misin Joe? -Evet.
Onu gördün mü? Beklemedeydi dostum.
-Yo. -Arabellek.
Hep arabellekteyim.
-İyi geceler millet. -İyi geceler.
-Günaydın Joseph. -Merhaba.
-İyi misin? -Nasılsın dostum?
Bugün yeni bir şevkle güne başladım.
Anı yaşayacağım,
pozitif ve mutlu bir gün olacak.
Bugün eğleneceğim, evet. Hepsi benim elimde.
-Evet. -Kendimi strese sokmayacağım.
Bugün son günüm olabilir. Olacakla öleceğe çare yok, değil mi?
Bu sabah biraz endişeliyim.
Bugün kazanmak imkânsız olacakmış gibi.
Pekâlâ. Giyinelim mi?
-Giyinelim. -Giyinelim.
-Hadi. -Gidelim.
Bear Çukuru.
-Üçüncü seferim. -Benim ikinci.
Bu Bear Çukuru zor olacak.
Elimdeki tek koz orada bulunmuş olmak.
Tuzakları tanıyabilirim.
Arazinin bir kısmını gördüm.
Bir şansım var. Yani henüz bitmedi.
Hadi bakalım. Herkese bol şans.
-Bol şans. -Sana da.
Dünkü aksiyon dolu görev dinginlikten çok uzaktı.
Yeşil Takım bot şişirirken nefes nefese kaldı
ve Mavi Takım ateş yakarken yaş tahtaya bastı.
Şimdi yaralarına tuz basarak onları Bear Çukuru'na yollayacağım.
Joe, Kola ve Lottie, Bear Çukuru'nda 45 dakika kalacaksınız.
Üç çıkış var, her çıkışı tek kişi kullanabilir.
Her çıkış için birden fazla alet gerek.
Birden fazla alet.
Zor olacak dostum.
Bear'a yakalanırsanız veya zamanında kaçamazsanız
otomatik olarak elenebilirsiniz.
Şimdi olacakları biliyorsunuz. O kapıdan geçme zamanı.
-Gidelim. -Hadi.
-Bol şans. -Hadi. Herkese bol şans!
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Harikasınız!
Bugün çıkışa gitmek için her şeyi yapacağım,
elenmek istemiyorum.
Bear Çukuru'nda olacaklar şimdiden belliymiş gibi geliyor,
yine de rolümü oynayacağım.
Olabildiğince hazırım. Bu sefer daha iyi olacağım.
Umarım şansım devam eder.
Evet çocuklar. Yine buradayız.
Buradan nefret ediyorum.
İşte burada. Üç çıkış.
Üç kişi. Üç çıkış. Bunları aramızda bölüşelim mi?
Evet. Ne istiyorsunuz?
Tünel çıkışını alayım.
-İyi seçim. -Yerini biliyorum.
Merdiveni tekrar deneyeceğim, geçen sefer oradaydım.
-4x4'ü alayım. Yerini biliyorum. -Harika. Bol şans.
-Takım. -İyi şanslar.
Gidelim.
Tamam.
Avın başladığını onlara bildirelim.
Başla!
Tamam, o tarafta.
Tanrım! Neredeyim?
Tamam, sanırım burada pusuya yatacağım.
Hepsi daha önce Bear Çukuru'na girdi.
Hareket hâlindeler. Buraya alıştılar.
Onları yakalamak zor olacak.
Bu tarafta.
Şunu öğrendim ki Bear Çukuru'nda kas gücü her şey değil.
Hayvan gibi hareket etmelisin.
Babun modu.
Püf noktası, insan formunu saklayarak dikkat çekmeden ilerlemek.
Ama çok yorucu bir şey.
Görüyorum. Kamyoneti görüyorum.
Bear daha önce babun görmüş olabilir
ama hiç böyle babun görmemiştir.
Bana bir tekerlek ve bu şey neyse ondan lazım.
4x4 ile kaçmak için Joe'nun direksiyonu yerine takması gerek
ama bu sefer bunun için iki alete ihtiyacı var.
İkinci aletin yerini öğrenmek için Joe'nun önce anahtarı bulması gerekiyor.
-Bear Çukuru'ndalar. -Evet.
Bana sorarsanız geri dönecek kişi Joe.
Kola'ya ne dersiniz?
Oradan çıkacak kapasite ve güce sahip,
geri dönerse hiç şaşırmam.
-Ya Lottie? -Bence Lottie dönecek.
Bence de.
-Öyle mi? -Kendinden emin görünüyordu.
Korkutucuydu. O neydi bilmiyorum.
Merdivene gidiyorum. Geçen sefer orada yakalanmıştım.
Umarım aletler çok uzakta değildir.
Bu tahtalardan dört tane lazım.
Neredeler? Tamam.
Timsah Uçurumu'ndalar.
Merdivenden çıkmak için
Lottie, Timsah Havuzu yakınlarından dört basamak almalı.
Fark edilmeden basamaklara ulaşabilirse
kaçış için gereken ikinci aletin yerini öğrenecek.
Kesinlikle buradaydı.
Gözünü açık tut Kola.
Ona dikkat et.
Tünel çıkışı. Onu buldum.
Tünele baktığımda kum dolu olduğunu gördüm.
Bu yetmezmiş gibi girişe çakılı ahşap parçaları vardı.
Kürek. Kara Kaya.
Haritaya baktım, ihtiyacım olan şey Kara Kaya'daydı.
Kara Kaya'ya gittim. Artık Kara Kaya'yı tanıyorum.
Biliyordum.
Tamam, gidelim.
Tünel ve merdiven çıkışları kuru nehir yatağının bir tarafında,
4x4 ise diğer tarafta.
Ortada kalan nehir yatağı benim için makul bir pusu noktası.
Bakın, bu kuru nehir yatağı
çok cazip bir rota sunuyor
çünkü işi kolaylaştıran harika bir yön bulma aracı.
Ama aynı zamanda
tehlikeli bölge.
Burayı sürekli izleyeceğim.
Bitki örtüsünü, ağaçları kullanmalılar.
Ağaçlar ne kadar gür ve korkunçsa
karşılaşma ihtimalimiz o kadar düşük.
Burada bekleyebilirim. Çok iyi gizlendim.
Yanımdan geçen olursa yakalarım.
Burada bir şey var.
Tünel bu.
Tamam.
Merdivenim için gereken tahtaları bir tünelde buldum.
Tahtalar içeride zincirle bağlı. Anahtar almam lazım.
Elbette anahtar gerek. Ta en arkada.
Merdiven çıkışı için gereken tahtaların kilidini açmak için
Lottie'ye bir anahtar gerek
ve bu anahtar çukurun diğer tarafında, yaklaşık bir kilometre uzakta.
Bu aslında… Karar Ağacı'nın yakınında.
Evet, sizin için geri geleceğim.
Tamam, maymunların seslerine bakılırsa
bir şey ya da biri onları rahatsız etmiş.
Birkaç yüz metre ileride olmalı.
Bu kayayı siper olarak kullanacağım.
Kara Kaya'ya gidiyorum.
Hep tetikteyim.
İşte Kola.
Alete gidiyor.
Kırık bir kürek var.
Tünel için gereken parçalar bunlar olmalı.
Neydi o?
Sağıma bakınca Bear'ı gördüm.
Benim peşimdeydi.
Bear'dan koşarak kaçmaya başladım.
Resmen topukladım.
Kola kıl payı kurtulmayı başardı.
Kuru nehir yatağında risk aldı.
Bu arazide koşmak bilek sakatlığına davetiye çıkarır.
Bunu yaparsa başı belaya girer.
Onu takip edeceğim.
Acele etmeyeceğim.
İstediğim konuma geldiğinde onu yakalayacağım.
Bear beni kovaladı.
Aleti aldım.
Ramak kalmıştı.
Kola küreği almış olabilir
ama bir işareti gözden kaçırdı,
tünel çıkışı için ona bir de testere gerekiyor.
Yoruldum.
ÇIKIŞ - LOTTIE
LOTTIE ANAHTARA MESAFE: 7 M
Tanrım, işte orada.
Anahtarımın yerini buldum.
Fundalık diye bir yerdeyim.
Aşağı iniyorum. Bölgeyi araştırıyorum.
Tamam, orada bir zamanlayıcı var.
Anahtar bir tuzakta, 30 saniyelik bir tuzakta.
Başarabilirsin. Yap gitsin.
30 SANİYE
Beş, altı, yedi, sekiz, dokuz, on…
Aman tanrım! Düğüm çözmek çok baskı yapıyor.
18, 19…
O anahtarı alamazsam elenebilirim.
24, 25, 26, 27…
Anahtarı aldım.
Buradan gitmem gerek.
Tamam, şurada biri var.
Kola'yı uzaktan takip ediyorum
ama başka birini daha gördüm.
Kim o?
Sanırım bu Joe.
Aletime yaklaştığımı biliyorum
ve o alet Vahşi Orman diye bir bölgede.
İşte aletim.
Tamam.
Bir ses duydum.
Bu ne be?
YAKALANDI
İyi denemeydi.
Harika ilerledin Joe.
-Ellerini ver. -Tamam.
Aferin.
Tanrı aşkına!
Evet, çok üzüldüm ama bunu hak ettim.
Evet, yolun sonuna geldim. Kaçacak yerim yoktu.
Bunu beklemiyordum.
-Sence kim yakalandı? -Tanrı bilir.
-Gerçekten bilmiyorum. -Bilmiyorum.
Biri gitti. Başka işlerim var.
Ağaçlara karıştım.
Ben ağaç değilim. Ben bir aslanım.
Tüneli tekrar bulamıyorum.
Anahtar bende.
Çok sessiz olmalıyım.
Paniğe kapıldım.
Tahta yüzünden çok zor.
Tahtaları merdivene takana kadar buradan ayrılmayacağım.
Kola'nın tünele gittiğini biliyorum.
Joe bana yakalandığında 4x4 çıkışına gidiyordu.
Demek ki Lottie merdiven çıkışını seçmiş.
Yani sadece birini yakalayacak vaktim var.
Avlarımın peşindeyim ve onları arıyorum.
Tüneli buldum.
Tetikte olmalıyım. Sanırım yakında.
Tanrım!
Çok fazla kum var.
Aman tanrım!
Umarım yeterince hızlıyımdır.
Umarım zamanında oraya varırım.
Çiviyle çakılmış tahtalar var.
Tahtanın iki ucuna ayağımla bastım.
Tüm gücümle çektim
ve tahtaları ikiye böldüm.
Tahtaları taşıdım.
Zafere yaklaştığımı hissediyordum,
geçen sefer yarım kalan merdiven bu kez tamamlanacaktı.
Kumları küremeye devam etmeliyim.
Bunu kendim için istiyorum.
Una da Steph de bunu başardı.
Bunu kızlara borçluymuşum gibi geliyor.
Ortalık toz duman. Resmen kum soluyorum.
Bear yakınlarda olmalı. Ona yakalanamam.
Tanrım! Aman tanrım!
Kola!
YAKALANDI
Az kalmıştı. Neredeyse çıkmıştım.
Evet!
Evet! Kaçtım, başardım!
Başardım!
-Hangi aletleri aldın? -İki parçalı kürek.
Başka bir şey gerekiyordu.
Senin için bir yere testere de bıraktım.
-Aman tanrım! -Sen kaba kuvveti seçtin.
O arada elimden kaçtın. Tebrik ederim.
Gücün seni hayatta çok ileriye götürecek.
Neredeyse benden bile kaçacaktın.
Yaptığım en zor şeydi.
Özgürlük için kazdım.
Kollarım ağrıyordu. Nefes alamıyordum.
İki dakikam daha olsaydı çıkmış olacaktım.
İki kişi yakalandı.
-Çok hızlıydı. -Hayır!
İkisini nasıl avladı? Aman tanrım!
Vay be!
Üçünün de çıkmasını istemiştim.
-Ben de. -Evet.
İkisi yakalandı.
Üçünü de yakalayabilir.
Sanırım Lottie yakalandı.
Olamaz!
-Merhaba! -Bu Lottie!
Evet!
Kaçtım!
Evet, çıktın!
-Evet! -Başardın.
Una ve ben çok heyecanlıyız.
Bear Çukuru'ndan çıkmayı başaran istisnai bir gruba dâhil oldu.
Bu sefer çok nettim, hedefe odaklıydım.
-Aferin. -İstediğim oldu.
-Kaçmak istedim. Çok mutluyum. -Evet. Yapacağını biliyordum.
Evet!
Lottie, Bear Çukuru duvarını aşınca
Kola ve Joe, Bear'la baş başa kaldı.
İkisinden biri kampa dönebilecek mi?
Joe, kendini çok geliştirdin.
Durumsal farkındalığın çok iyiydi.
Çok iyi hareket ediyordun ama yavaştın.
Kararlılığını ve cesaretini yabana atamayız,
ayrıca öğrenme hızın bu şekilde ilerledi.
Evet.
Kola, senin tarafında birçok hata gördüm.
Önce haritadaki testereyi fark etmedin.
Sonra tüm tuzak tellerini devreye soktun.
Adrenaline kapılıp küreği hızlıca kaptın
ve koştun.
Bear Avı'nın bu etabında ikiniz de yakalandınız.
İkiniz de eve gitmelisiniz.
Kola, nehir yatağında şans eseri kaçmayı başardın.
"Yaralanmayı göze alamam" diyerek kaçmana izin verdim.
Ama sen bir savaşçısın. Buna saygı duyuyorum.
Azim her şeyin üstesinden gelir.
Bunu ikinci şansın olarak gör.
Joe, buradaki yolculuğun bence sona erdi.
-Elendin. -Tamam.
Ama canını sıkma dostum çünkü muhteşem bir iş çıkardın.
-Teşekkürler. -Tebrikler.
Çok teşekkürler. Sağ ol.
Sağ ol. Teşekkürler.
Tamam. Devam.
-Aferin. -Evet, aferin.
-Tebrikler. Bunu hak ettin. -Sen bir şampiyonsun.
Gurur duydum.
Bu deneyim için minnettarım.
Bana çok alçak gönüllülük kattı.
Tüm zamanların en sevdiğim sözü şudur,
"Spor karakter katmaz, onu ortaya çıkarır."
Karakterim hakkında çok şey öğrendim,
belki de bilmediğim ya da bilip de unuttuğum şeyleri öğrendim.
Gerçekten eğitici bir deneyimdi
ve bana çok fazla şey kattı.
-Kapı. -Biri geliyor!
Kim o?
-Vay canına! -Kola!
-Biliyordum! -Başardı!
-İyi misin? -Başardın dostum.
Aman tanrım!
Dostum! Buruk bir sevinç.
Kola için mutluyum ama aynı zamanda Joe için üzgünüm.
Çok iyi bir adam.
Çok çabaladığını biliyorum ama sırası geldi.
Ona mutluluklar diliyorum.
Tünel çıkışına gittim.
Kazmaya başladım.
Nefes almak için durdum.
Bana doğru koşan kimdi dersiniz? Bear!
Yorgunluktan bitkin düşmüştüm, "Beni yakaladın" dedim.
Evet, Joe için üzülüyorum, keşke kaçmayı başarabilseydi.
Onun çıktığını düşünmüştüm
ama anlaşılan o ki zayıflıklarınızla yüzleşmeniz gerekmiş
ve başarmışsınız.
-Aslında… -Ah!
Sürpriz!
-Bakın. -Holly geldi.
Holly!
Öncelikle Kola ve Lottie, tebrikler.
-Sağ ol. -Bear Çukuru'ndan çıktınız.
İkinize de aferin. Burada olmanıza sevindim.
Yarın için bir görev olmayacak.
Çünkü bu beşli grup olarak
Bear Avı finalistisiniz!
Evet!
Başardın! Oldu!
Başardık dostum.
-Sarılalım! -Sarılalım!
Çok iyi! Çok güzel!
Aman tanrım! Buraya gel!
-Gel dostum. -Evet!
-Leş gibiyiz. -Sorun yok.
Bu noktaya gelmek için hepiniz ayrı zorlukları aştınız
ve hepiniz finalde olmayı hak ediyorsunuz.
Yarın son Bear Çukuru için hazırlık yapacaksınız.
Son Bear Çukuru'nun ardından biriniz Bear Avı Şampiyonu ilan edilecek.
-Aferin. İyi uykular. -Sağ ol Holly.
Tebrikler şampiyonlar!
Finalistler! Evet!
-Finaldeyiz. -İnanamıyorum.
Kazanmak istiyorum.
-Aferin. -Aferin.
Aferin.
Finalist olmak kesinlikle harika bir his.
Bu noktaya geleceğimi düşünmemiştim.
Finale mi kaldım? Ne?
Hadi dostum. Başlasın.
Bugüne kadarki en güzel gün batımı.
-Gözlerini kapatınca… -Köpek balığı mı o?
-Yüzgeç var. Yüzgeci görüyor musun? -Evet, evet!
Sona geldiğimi düşünmek çok tuhaf.
-İşte orada! -Kıyıya çok yakın.
Ama buraya ulaşmak için çok çabaladım.
-Yine çıktı. İki tane var. -Tanrım! Birkaç tane var.
-İki tane! İki köpek balığı. -Dahası var!
Bear, bana ikinci bir şans verdin.
Finalde var gücümle savaşacağım.
-Çok büyük bir şey. -Çok büyük.
Şunun boyuna baksana!
Tüm bunlar için ne harika bir son.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu