Tuwing natatalo ka, moody ka, bastos ka sa mga tao.
-E, di wag mo akong kausapin! -Pikon ka.
-Wag mo akong kausapin. -Sige, alis.
Mga lalaki talaga.
-Nakipag-date na ako sa artista. -Oo.
'Yong ego nila…
-Pwede siyang mag-sorry sa 'kin. -Dapat talaga.
Alam mo ang problema sa mga artista?
Sanay silang walking on eggshells lahat sa paligid nila,
kaya pag nag-tantrums sila, laging "Ay, okay lang 'yon" 'yong mga tao.
Kaya nagta-tantrums 'yan
kasi akala niya, aaluin siya ng mga tao para gumanda ang pakiramdam niya.
Saka kung di mo kayang makipagtalo,
di ka dapat sumama dito sa mga taong mature. Ewan ko lang.
Itong pahuling parte ng Bear Hunt, mas competitive na 'to,
mas dynamic.
Mas lumiliit 'yong margin.
Ultimately, ang taong uuwi sa kanila…
ay ikaw, Shirley.
Salamat.
Maging proud ka sa sarili mo.
-Salamat. -Napakahusay mong tao.
Hindi ka sumuko.
Ipinakita mo ang pagkapalaban mo, 'yong tibay mo.
-Salamat. -Well done.
Nag-enjoy ako noong hinahabol ako ni Bear.
Ang natutunan ko, hindi edad ang importante,
at kaya mong gawin lahat, basta mag-focus ka lang.
Forever kong maaalala 'to
bilang pinaka-amazing na experience na napagdaanan ko.
Amazing.
Oh my God. Sino 'yan?
Zuu!
Nakalabas siya!
Yes!
Ang galing mo!
-Basang-basa ako. -Okay lang.
Oh my God, nakalabas ka! Tinupad mo 'yong sinabi mo.
Nakalabas ka! Sabi ko na, e.
Alam kong nagkakasagutan kami ni Zuu,
pero kung may makikinig man sa 'kin
at makakapagbigay ng maayos na advice,
siya 'yon.
Nag-alala kami kasi pumasok ka nang walang camouflage, kaya…
-Kaya nga! -Matapang 'yon.
Grabe, ang tapang mo.
What if pumasok tayo next time na walang camouflage?
Grabe 'yon.
Pakiramdam ko, napatunayan kong hindi issue ang size dito.
Ang importante, 'yong puso, 'yong nasa loob, 'yong paggamit ng isip.
Iba-iba ang kalakasan natin,
at 'yon ang napatunayan nito, na wag i-judge ang tao batay sa itsura.
-'Yong gate! -Ay, 'yong gate.
-Si Joe. -Oh my God!
Oh my God. Nakabalik ka!
Nakabalik ka.
-Joe, well done! -Kumusta?
-Diyos ko. -Payakap.
Ano'ng nangyari? Nahuli ka niya?
Nahuli niya ako. Nagkampante kasi ako.
Lumapit siya sa likod ko, tapos pinahiga ako.
-Tapos di mo alam na nando'n siya? -Hindi.
-Natakot ka ba? -Oo.
Tapos nakaramdam lang ako ng inis.
-Naisip ko, dapat ganito… -Wag kang mainis.
-First time mo 'yon. -Oo nga.
-Well done. -Oo nga.
-Cheers. -Ang galing.
Si Shirley.
Kulang na ang camp dahil wala na si Shirley
kasi siya 'yong mama bear naming lahat.
Siya 'yong nagpapayo.
Tagaayos ng lahat ng problema.
Siya ang humaharap sa lahat ng problema,
na sobrang importante sa camp.
Malungkot, kaya tingnan natin kung ano'ng mangyayari.
Yo.
Kumusta, tol? Ayos ka lang?
Nagsimulang maging bastos si Lottie, kaya pinatahimik ko siya.
-Ano'ng pinag-awayan n'yo? -Ikaw.
-Bakit? -Sabi nila, mapapauwi ka na.
Sabi ko, "Ano?
"Galit nga siya kahapon no'ng natalo siya."
-Oo. -"Hindi, a."
-Sabi ko, "Galit siya." -Sabi niya, "Hindi."
Sabi ko, "Galit siya." "Hindi nga."
Sabi ko, "Bakit puro ka hindi?" E, alam ko 'yon.
-Kalma lang, bro. -Kalma naman ako.
-Alam ko 'yon. -Kalma lang ako.
Tingin ko, misunderstanding lang 'yon. Napakaliit na bagay.
Walang kuwentang bagay, alam mo 'yon?
Nakakalungkot. Close pa man din sila.
Gusto ko 'yong friendship nila, e.
Personally, tingin ko, kalmahan mo lang.
Hilahin mo siya sa tabi.
Kahit di siya makinig, at least sinubukan mo.
-Para ipakita 'yong pagkatao mo. -Okay.
Siya, mauna na ako. Salamat sa pakikinig.
Sige, mamaya na lang.
Alam kong kakaiba ang pagpapahayag ni Kola minsan,
pero ginto ang puso niya. Mabuti siyang tao.
Sana magkabati na sila.
Oh my God, ang baho ko.
-Ayos lang kayo? -Ayos naman.
Ayos lang. Pero si ano… Ewan ko lang.
Mabuti naman.
Sabi ni Kola, nagkasagutan daw kayo.
Pero sabi ko, mag-usap na lang kayo, pag handa na siya.
-Pag handa ka na. -Oo.
-Pwede siyang mag-sorry pag ready na siya. -Kakausapin ka no'n pag ready na siya.
-Pwede naman akong tumutol. -Oo nga.
Hindi niya matanggap 'yon.
-Kahit pa. -Oo.
-Pag handa na siya, kakausapin ka niya. -Oo.
Pag nag-sorry siya, kakausapin ko siya.
Ayos lang 'yon. Ayos lang 'yon, pare.
Para sa ikabubuti ng grupo, makikipagbati ako kay Lottie
para wala nang tampuhan.
Gusto kong maglinaw.
-Lottie, pwede ba tayong mag-usap? -Sige, sure.
Alam kong nagkasagutan tayo, at ayoko nang makipagtalo sa 'yo.
Ayoko na rin, okay?
Di maganda 'yon. Minsan, umiinit talaga ang ulo.
Di ko dapat sinabi 'yong sinabi ko.
May mga sinabi tayong hindi dapat natin sinabi.
Mula ngayon, ayoko nang makipagtalo sa 'yo.
Nirerespeto kita bilang tao.
Ako rin, kaya na-disappoint ako lalo sa reaction mo, sa totoo lang.
Sobrang nakaka-disappoint 'yon.
Tingin mo ba, hindi ka nagkamali sa reaction mo?
O ano?
Di magiging gano'n ang reaction ko kung di ka gano'n.
Pwede akong magkaro'n ng ibang opinyon.
-Oo naman. -Pwede akong mag-disagree sa 'yo.
Ang problema din kasi, pag galit ka dahil sa isang bagay,
damay kaming lahat dito.
Pasensiya na sa iniasal ko,
pero ang sinasabi ko sa 'yo, sa sitwasyong 'yon,
tinapatan ko lang 'yong galit mo.
Alam mo namang it takes two to tango, alam mo 'yon?
Pero ikaw 'yong nagpasimula.
Di ako magkakagano'n maliban kung sisigawan mo ako
at kakausapin mo ako sa paraang nababastos ako.
Hindi naman mali 'yong sinasabi ko.
-Di ko kayang makipag-usap sa immature. -Di ako immature.
-Immature 'yong handling mo do'n. -Mature akong tao.
Hindi lang naman ako.
Hindi ko kaaway ang sarili ko. Ikaw ang kaaway ko.
Oo, inaway mo ako kasi may ginawa kang mali.
-Pero tama ako do'n. -Ba't di mo maintindihan?
Bakit mo sasabihing "Sorry sa nangyari.
Mag-move on na tayo." Kailangang tama ka pa rin.
Kailangang lagi kang competitive. Kailangang laging bad mood.
Laging gano'n. Nakakapagod na.
-Okay, good night, Lottie. -Ayaw kitang maka-team bukas.
-Ayoko. -Ayoko.
-Kung magka-team tayo, lilipat ako. -Wala akong paki.
Sinubukan kong makipagbati, pero nag-backfire 'yon sa 'kin.
Masyado na akong matanda para sa ugaling pang-high school.
-Mars, okay ka lang? -Okay lang.
-Di na mahalaga 'yong pinagsimulan. -Okay.
Pero di ko deserve na biglang sigawan nang gano'n.
Nag-sorry man lang ba siya?
Sabi niya, "Sorry pero dapat aminin mo, nagkamali ka rin."
Hindi 'yon apology.
Nag-sorry siya.
Sino man ang nagpakumbaba at nakipagbati, 'yon ang mas malakas.
Di lang siya marunong mag-sorry na "sorry" lang talaga ang sasabihin.
Mahal at nirerespeto siya ni Lottie,
pero dapat tanggapin ni Lottie na walang patutunguhan
ang pagmamaldita at pakikipag-usap nang gano'n kay Kola.
Kung gusto niyang magbago si Kola, ibahin niya ang paraan niya.
Lottie, ano 'yang nakalagay sa pisngi mo?
LOVE
Love ang pairalin mo, pare.
May love naman sa puso mo. Lover ka, e.
Masaya ako kasi kinausap ako ni Zuu.
Ayoko na kasi talagang makipagtalo.
May mga sinabi ako
na hindi ko dapat isinigaw kay Kola.
Kola, sorry na. Ayoko nang makipag-away, okay?
Ayoko na talaga, okay?
Kalimutan na natin 'yon.
Alam mo ba kung bakit ganito ako? Kasi dati… Ito talaga 'yong…
-Okay, dito tayo. -Sige.
-Maaayos na nila 'yan. -Oo.
Maaayos na nila.
Napagdaanan ko na sa buhay
'yong kinakausap ako ng mga tao katulad no'ng pagkausap mo sa 'kin
tapos pinalampas ko lang, kaya naulit nang naulit,
lumala nang lumala,
at nasaktan no'n 'yong pagkatao ko.
Kaya di na ako pumapayag na kausapin ako nang gano'n
nang hindi lumalaban, okay?
Naiintindihan ko, kaya nga kinausap kita
para mag-sorry sa inasal ko,
tapos bigla mo akong sinigawan.
-Kaya sabi ko, "Ha?" -Pero hindi.
Hindi kasi mukhang apology 'yon.
No'ng nag-sorry ka pero sabi mo "It takes two to tango."
Hindi gano'n ang ibig kong sabihin.
I mean, parang… Ako ang nagsimula
tapos
umabot na sa puntong hindi ko dapat hinayaang mangyari.
Sorry sa naging reaction ko.
Tingin ko, okay na kami. Kailangan na lang mag-move on
at kalimutan 'yon.
Kola, may kailangan tayong aminin dito, okay?
-Hirap kang tumanggap ng pagkatalo. -Oo.
Salamat!
'Yon lang naman ang gusto ko.
Sa wakas, malaking bagay 'yon.
Inamin ni Kola na hirap siyang tumanggap ng pagkatalo.
-Gusto kong i-announce mo 'yon sa grupo. -Sige.
Sige, go.
Guys, may sasabihin si Kola.
Ayos, eto na.
-May sasabihin ako. -Ano?
Hirap akong tumanggap ng pagkatalo.
-Weh, di nga? -Aaminin ko 'yon.
-A, gano'n ba? -Na-shock kami.
Guys, ayos na kami.
-Nagkabati na kami. -Good!
Nagbabalik ang Brady Bunch!
Bati na sila!
Ngayong tapos na 'yon, mas maayos na ang pakiramdam ko,
at siguro mas titibay ang friendship namin
kasi nasabi na namin lahat.
Love you all.
Pahinga na.
Diyos ko. Nag-iwan na naman siya ng note?
-Oo. -Oo.
May bagong note sa mesa.
The River of Fire.
Ano'ng ibig sabihin no'n, tol? Oxymoron, e.
Oo nga.
Di ako magaling sa tubig, kaya kung may kinalaman sa tubig,
kailangan ko ng mahusay lumangoy sa team.
Ay, hala. Ba't bukas 'yong gate?
A, ayan na si Bear.
Palabas na siya sa Pit. Nakatira ba siya sa Pit?
Nakatira siguro siya sa Pit.
Okay, samahan n'yo ako dito sa fire pit.
-Hello. -Panibagong araw.
Panibagong challenge.
Talagang mas intense na ngayon.
At gaya ng posibleng nahinuha ninyo sa note ko kanina,
ang susunod na challenge n'yo ay mangangailangang magsindi kayo ng apoy,
kaya bibigyan ko kayo ng simple tips
pagdating sa pagsisindi ng apoy sa wild.
Gamitin ang likod nito, hindi 'yong talim, para magsindi gamit ang fire steel.
Gagawa tayo ng sparks.
Andito ako para matuto.
Isa sa mga bagay na kayang gawin ng tao
na hindi kaya ng mga hayop ay lumikha ng apoy.
Ang tawag dito, pampaningas.
Ito ang lulog.
At ito ang panggatong.
Joe, gusto kong ikaw ang maging ninja of fire ng team.
Damihan mo lang. Ulit-ulitin mo.
Dahan-dahan. Pakiramdaman mo kung paano.
Ayan, ayos.
-Boom! -Yes!
-Sige. -Kita n'yo 'yong maganda do'n?
-Oo, dahan-dahan lang. -Kontrol. Iisa lang ang kailangan.
Gusto ko talagang manalo.
Gusto kong magsindi ng apoy, gusto kong galingan dito.
-Okay, guys. -Ayos. Maraming salamat.
-Thanks, Bear. -Salamat.
Cheers, Bear. Salamat.
Baka isa na 'to sa huling challenges, kaya galingan natin.
I-enjoy natin kasi uuwi na bukas ang isa sa atin. O baka higit pa.
Kaya let's go!
Let's go!
Nakaka-inspire naman 'yon.
-Para siyang Holly Willoughby na maliit. -Oo nga.
Ready na para sa challenge.
Anim na lang ang natitira sa Bear Hunt,
at papunta na sila dito sa Rio Colorado
para lumahok sa paligsahan upang maiwasan ang Bear Pit.
Pero sino'ng magsu-survive sa River of Fire?
Sa challenge na ito, magpapaunahan ang mga team
sa ilog.
Kukunin n'yo ang mga raft at sagwan,
palolobohin ang rafts,
bababa sa may kanyon
habang kinukuha ang lahat ng kailangan,
bago dumating sa beach at magsindi ng apoy.
Ang unang team na makakapagpakulo ng tubig ang mananalo.
Gano'n kasimple.
Kailangan natin ng tigtatatlong team.
Zuu, nakatakas ka sa Bear Pit kahapon, kaya pumili ka ng team.
-Sino'ng pipiliin mo? -Si Una at Steph.
Una at Steph. Magaling. 'Yon na ang team ni Zuu.
Alam ko na agad na pipiliin ko sina Una at Steph.
Kaya kong makipag-communicate sa kanila,
at alam kong hindi kasing-erratic
nina Lottie, Kola, at Joe.
-Masaya kayo? -Oo.
-Gusto ko 'to. -Good.
Tiwala ako sa team namin.
Matapos kong makasagutan si Kola kahapon,
mas matibay na 'yong bond namin
at okay naman kami ni Joe twice,
kaya di ko alam kung magkakaproblema ba kami.
Okay, may teams na tayo. Si Bear na lang ang kulang.
Ayun siya. Paano ang simula, Bear?
Okay, dito magsisimula ang challenge na 'to.
Sa pagtalon dito papunta sa tubig.
Gusto ko sanang ipa-demonstrate 'to.
Kailangan ko ng volunteer.
-Sino kaya? -Sino'ng gusto mo?
Si Holly.
-Si Holly? -Holly.
-Ano sa tingin mo? -Hindi 'yon ang ipinunta ko dito.
Pagdikitin ang paa, ikrus ang braso sa dibdib,
pumili ng lalapagan,
tapos gawin mo na.
Okay, ayokong tumingin sa baba.
Teka. Okay, pipili ako ng spot.
-Eto na. -One, two, three, go!
Umahon ka, please!
-Ayos! -Holly, ang galing mo.
Perfect example.
Bakit ang astig niya, pare? Grabe.
-Handa ka na? Tanda mo ang gagawin? -Go, Zuu.
-Magkadikit ang paa, krus ang braso. -Oo.
-Focus, commit. -Oo.
Go.
Idadagdag ko lang, 'yong pagtalon sa ilog,
mataas 'yon.
Nagdasal talaga akong makakaahon ako.
Pag-ahon ko, sabi ko, "Tagumpay. I survived."
Okay, tumawid sa ilog, pumunta sa bag. Go.
Okay, next, eto na.
Takot na takot ako.
-Natatakot ako. -Siyempre. Lahat naman.
-Ready? One, two, three, go. Ganda. -Yes, Lottie!
Well done, Steph.
Well done, Joe.
-Nakaalis na lahat. -Ang galing.
Umpisa na.
Pag nakuha na ng teams at napalobo ang rafts nila,
mag-uunahan sila sa ilog
para kolektahin lahat ng supply na kailangan sa pagsisindi ng apoy
at pagpapakulo ng tubig sa dulo ng course.
-Diyos ko, nakakatakot. -Focus ulit. Tuloy lang.
Okay, take your time lang.
Take your time lang.
Itong bag na 'to, gagamitin 'to sa paghahangin.
Alam agad ni Joe. Matalino.
-Maraming di nakakaalam niyan. -Gaya ko. Para saan 'yan?
-Bag 'yan. Isasara mo. -Akala ko pantalon.
-Pipigain mo para mahanginan 'yon. -A, okay.
Kaya mapupuno ng hangin, tapos itutulak mo papasok.
-Itutulak mong ganyan. -Ang galing ni Joe.
Ang galing niya sa team.
Tuwing nakakasama ko siya, nananalo kami.
Gumagana nga! Okay.
-Ano 'to? -Hayaan mo na 'yan.
-Di ako sure. Parang… -Bag 'yan. Ituloy mo lang 'yan.
-Hihipan? -Hipan mo lang muna.
Lagyan ng hangin. Okay? Isara.
Nauna ang Blue Team pagdating sa pagpapalobo ng raft,
kaya mula umpisa, parang natatalo na kami.
May iba silang ginagawa, pare. Gayahin na natin.
Alin?
Sabi namin, "Paano n'yo ginawa? Ano'ng ginagawa n'yo?"
Sa totoo lang, tiningnan namin 'yong kabila
tapos kinopya namin sila.
Aaminin ko 'yon.
Pipigain mo na parang bagpipe.
Pigain mo diyan, tapos pipigain ko dito.
Ayan. Sa wakas, guys. Sa wakas.
Ang hirap palobohin no'ng raft.
No'ng na-gets namin kung paano ang gagawin,
ang hirap pa rin.
Ang daming oras na kinain.
Tara na, Kola.
Tandaan, tingnan-tingnan n'yo, baka may makuha kayo para sa pagpapaapoy.
Bilang team, sobrang bilis namin.
-Okay, tol, dapat… -Okay, tara na.
Okay naman lahat…
Okay, nice.
…hanggang paglusong namin sa tubig…
-Sabay tayo. Joe, wag kang mag-panic. -Sorry.
Makinig ka sa 'kin.
…kagulo na 'yong communication.
-Kola, okay ka lang? -Oo.
Kola, tara na.
Hindi marunong magsagwan si Kola.
Ang hirap gamitin no'ng single raft.
Ewan ko ba. Pag kaliwa, kanan. Pag kanan, kaliwa.
Paikot-ikot ako do'n.
Seryoso?
Hindi ako makagalaw, pre.
Bilis.
Sige, malapit na.
Tuloy lang. Humabol kayo.
Nahuli talaga kami no'ng umpisa.
Nahirapan kaming pahanginan 'yong raft,
pero sa wakas, nagawa namin.
Okay, tapos na 'to.
Green Team, nauna na ang Blue Team, pero makakahabol kayo.
-Oo. -Sige na.
-Zuu, dito ka na kaya? -Parang mali.
Dito na lang ako. Kung kaya nito si Kola, kaya din ako.
Pinipilit ni Zuu na sa single raft siya sasakay,
tapos sabi namin, "Hindi."
Kaya medyo naging bossy ako.
-Pag umupo ako sa likod, lulubog 'yan. -Mauubos ang oras.
Sabi ko, "Zuu, dito ka sa double."
-Okay na 'ko. -Hahabol tayo, okay?
-Sige. -Okay.
-Salamat, guys. -Magaling. Teamwork.
Kaya natin 'to! Tara na.
-Sandali. -Ayos ka lang?
Uy, may panggatong, o.
Tara na, Kola. Kaya mo 'yan, tol.
Kami ni Joe
'yong nangolekta ng tools na kailangan sa pagpapaapoy.
-Okay. -Malayo tayo sa kabilang team.
-Eto na. -Nakakuha kayo?
-Dalawang bundle ng kahoy. -Okay.
Feeling ko, maayos 'yong ginawa namin ni Joe.
Si Kola, sa totoo lang, hindi naging maayos.
Di siya marunong magsagwan.
Kola, wag masyadong malikot. Kalma lang.
A, **** naman, o.
-May nakikita ka ba? -May nakikita ka, Zuu?
Wala pa.
Hintayin mo kami. Malapit ka na sa rapids.
Dahan-dahan lang kami.
Ang layo ng agwat ng kabilang team sa amin, pero kalmado kami.
Hala, 'yong boat ko!
Tapos medyo nagkagulo.
-Kailangang bumaba. -Oo.
-Baba na tayo? -Oo.
-Ayos ka lang? -Oo.
Okay, tuloy lang. Okay lang ako. Walang problema.
Pero sinuportahan namin ang isa't isa.
Sabay kaming nag-travel.
Kalmado si Zuu.
-Ayos lang ako. -Nawala 'yong negativity niya.
Kunin mo 'yong gatong. Ilagay mo dito.
-Sige. -Kaya natin 'to.
Salamat. Naa-appreciate ko kayo.
Salamat sa tulong, guys.
Kola, tara.
-Kola, tara na! -Kaya mo 'yan.
Pagdating sa rapids, 'yon ang pinakamalala.
Narinig ko 'yong ingay. Paglingon ko…
Lumulubog 'yong boat ko!
Nabutas 'yong raft, tapos lumubog na.
Kola, hilahin mo na.
-Malapit na tayo. -Okay.
Lumulubog ako!
-Kalma lang tayo. -Okay.
Okay lang tayo. Di pa nga sila nakakahabol.
Okay pa tayo.
Lumalangoy lang si Kola sa likod, mukhang okay naman siya,
tapos naisip ko,
"Parang pwede 'yon."
Makakahabol na sila. Kailangan mong bilisan.
Nasa likod na natin sila, tara na.
-Kola, tara! -Tuloy lang.
Iniwan ako ng team ko. Nag-panic kami.
-Tara. -Let's go. Tuloy.
-Okay lang kayo? -Oo!
May green bag diyan.
Nangongolekta kami, nilalagay sa raft.
Hindi gaanong malayo. Tuloy lang.
Tapos sabi namin ni Una,
"Iwan na lang natin 'tong raft, tapos ilagay natin lahat kay Zuu?"
-Kunin ko na 'yong gamit? -Iwan na natin 'to?
-Oo. Tara. Di natin 'to kailangan. -Okay.
Mas mabilis kami pag lumangoy na lang kaysa itulak pa 'yong raft.
Kaya inilipat namin lahat kay Zuu, tapos tumuloy na kami.
Tingnan n'yo. Palaban talaga tayo.
Nasa harapan natin sila pero di 'yon mahalaga
Ako'y nasa malaking balsa Dahil ako'y mas mataba
Kahit nagtatampisaw Pagsagwan aking tutuloy
Pareho kayong lumalangoy Sa tubig na dumadaloy
Pagdating ng teams sa beach,
kailangan nilang gamitin ang nakalap nila para magpaapoy
at maunang magpakulo ng tubig.
Tara, Kola. Kaya mo 'yan.
-Tara na sa beach? -Sige.
Pagdating sa beach, malaki pa rin ang lamang namin.
Nakarating na ang Blues.
-Oh my God. Stop. -Okay.
-Asan ang teammate n'yo? -Andito.
Asan ang boat niya?
-Nawala na. -Lumubog.
Napag-iwanan si Kola,
pero malayo pa rin ang agwat namin sa kabilang team.
Nasa unahan na sila. Nakikita ko na.
Nakahabol na tayo.
Tuloy ang laban, guys.
-Unahin 'yong malalaki. -One, two, three, four, pa-square.
Ibaba mo 'yan. Ipaibabaw mo 'yan.
Hindi laging maganda pag maraming nakapalibot sa apoy…
Hindi, Joe.
…tapos iba-iba pa ang gustong gawin.
-Lagyan siguro ng alcohol 'yong apoy. -Hindi.
Andito na tayo! Tara!
Pagdating sa pampang,
malinaw na nauna na 'yong kabilang team
dahil nagpapaapoy na sila.
-Petroleum jelly kaya? -Kukunin ko 'yong tubig.
Lagyan mo.
Parang game over na, e.
Tandaan, paunahan 'to.
-Magpaapoy na tayo. -Saan tayo?
Doon.
-Sige. -Ayos na? Sige.
Ayan, sige. Let's go.
Sige, ituloy lang natin 'to kasi… wag nating hayaang mamatay.
Okay, lagyan ng… Wag muna. Maliliit muna.
Namatay na!
Medyo na-tense kami, pero paunahan kasing magpaapoy,
tapos hindi namin magawa, kaya medyo mainit ang ulo namin.
Gamitin kung ano'ng meron. Dapat resourceful.
Tapos kanya-kanya na kami.
Ginawa namin 'yong base,
tapos naglagay si Una ng kung ano, naglagay ako ng kung ano,
tapos pinaapoy na ni Zuu.
-Kabila. Papunta sa 'yo. Ayan. -Ayan. Sige, ipitik mo.
Sige. Lagyan natin ng pampaningas.
Nag-spark, tapos umapoy na.
-Kumuha na ng tubig. -Ay, guys, magaling!
Wag.
Tandaan ang itinuro ko tungkol sa pagpapaapoy.
Likod ng kutsilyo, Lottie.
Ianggulo mo.
Okay, akin na. Okay.
Baka lang pwedeng sindihan nang gano'n.
-Sige. -Wag sayangin.
Sige, let's go.
'Yong maliliit.
'Yong mga tuyo, okay? Lagyan n'yo.
-Putulin natin 'to. Ilagay 'to. -Wag sosobrahan.
Mga tuyo lang dapat.
-Ayan. -Okay.
Ang gulo ng boys.
-Wag muna. -Wag.
Kailangan munang palakihin.
Stressed na stressed si Joe.
Asan 'yong mga kahoy? Dagdagan pa ng Vaseline.
Di natin kailangang idagdag 'to. Masyado nang marami.
-Hayaan mong mag-apoy. -Kailangang palakihin.
Ang dami mo nang nilagay. Tama na.
Feeling ko, parang ako na ang nagdala sa team.
Mas okay pa siguro kung ako ang gumawa.
Namamatay na.
-Di na siya makahinga. -Hindi.
Nagtalo na sina Joe at Lottie.
-Wala na, patay na. -Hindi naman.
Nataranta si Lottie, as usual,
pero marunong magpaapoy si Joe.
Tapos 'yon na. Tama siya.
Sige, go na.
Guys, may apoy na kami. Nakasalang na 'yong tubig.
-Kailangang kumulo. -Okay.
Ang lupit ng threesome na 'to, kung matatawag mong gano'n.
Nahuli kayo kanina,
pero ngayon, nauuna na kayo.
Tapos tiningnan ko 'yong kabilang team.
Nagtatalo sila, wala pang apoy,
tapos sabi ko, "Gagawin ba natin 'to?"
Puro maliliit 'yong nasa ibabaw, kaya puro pampaningas.
Wag mong papatayin.
-Ayan, malapit na. -Umiinit na ba?
Bumubula na!
Baka imagina… Oo nga, kumukulo na!
Okay, tapos na.
-Yes! -Kumukulo na ang tubig.
Yes!
Sobrang proud ko sa mga sarili namin
kasi para kaming pagong sa kuwento ng kuneho at pagong.
Di kami nagmadali, kalma lang kami, nagtulungan kami.
Oh my gosh!
Tapos ang saya-saya namin no'ng natalo namin sila.
Ang gagaling n'yo. Ang laki ng tulong n'yo sa 'kin.
Ang galing n'yo. Kayo ang nagpanalo.
Nanalo kami sa challenge.
Ang River of Fire ay River of Nothing.
Ang pinakamalaking natutunan ko sa challenge na 'to,
nasa paraan ng pagtatapos 'yan,
kaya wag susuko.
Una sa lahat, good job.
Kayo dapat ang nanalo.
-Oo nga. -Alam n'yo?
Umikot kayo. May apoy na kayo.
Alam n'yo kung ba't may apoy na kayo?
Kasi binigyan n'yo ng space.
Nauna kayo nang five minutes na magpaapoy,
tapos nasa ibabaw 'yong maliliit, nasa ilalim 'yong malalaki.
Panay ang lagay ng maliliit. Wala namang masusunog.
Tapos no'ng iniwan n'yo na,
binigyan n'yo ng space at oxygen, nagningas na.
-Oo nga. -Ayos 'yong simula.
Palpak kaming lahat no'ng huli.
Anyway, gano'n talaga.
Ang masasabi ko, deserve n'yong manalo.
Gusto ko 'yon kasi hindi kayo sumuko.
Parang never say die lang.
Nagtulungan kayo, diniskartehan n'yo, at nakaiwas kayo sa Bear Pit.
Kaya magaling.
Well done, Green Team.
Ultimate comeback 'yong ginawa n'yo.
Ayun lang, para sa Blues, Bear Pit time ulit bukas.
Kaya bumalik na kayo sa base camp at ihanda ang mga sarili.
-Okay. -Kalimutan n'yo na 'to.
Well done, everyone.
-Nanalo tayo! -Panalo!
-Hindi ko… -Grabe!
Sobrang… Ang layo ng agwat nila no'ng una.
-Well done. -Ang galing n'yo.
Sa totoo lang, kulang kami sa teamwork.
-Kulang sa communication. -Dapat huminto tayo.
Oo, dapat sinundo natin siya agad. Oo nga.
-Good morning. -Naku, malapit na tayong umalis dito.
-Naku. -Guys, last night na 'to ng isa sa 'tin.
Kaya nga.
-Pero ang bilis n'yo sa raft, a. -Oo nga.
Medyo nawalan lang kami ng kontrol. Nagkagulo kami.
-Parang medyo… -Oo.
May mga bagay na pwedeng inayos pa namin.
Di mo pwedeng isiping "sana ganito" o "paano kung ganito?"
Tapos na 'yon.
Walang matutuwa pag natalo.
Okay? At dahil sa ilang nangyari,
wala akong sasabihin pagdating sa sama ng loob
kasi alam ko na kung saan papunta 'yon.
-Good night, Zuu. -Good night.
-Ayos ka lang, Joe? -Oo.
Nakita n'yo siya? Naka-standby siya.
-Hindi. -Buffering.
Lagi akong buffering.
-Good night, everyone. -Night.
-Morning, Joseph. -Hello.
-Kumusta? -Kumusta ka, pare?
Nagising akong masaya.
Kailangang samantalahin ang araw at gawing masaya.
Mag-e-enjoy ako ngayon. Bahala na.
-Oo. -Di na ako magpapaka-stress.
Kung last day ko na 'to, sige. Gano'n talaga, di ba?
Medyo kinakabahan ako ngayon.
Nagwo-worry lang ako na baka sobrang hirap ng araw na 'to.
Okay. Bihis na tayo?
-Tara, bihis na. -Sige.
-Let's go. -Tara na.
Bear Pit.
-Pangatlo ko na 'to. -Pangalawa ko.
Mahirap 'tong Bear Pit na 'to.
Ang panlaban ko lang, nakarating na ako doon.
Alam ko na ang itsura ng trap.
Alam ko na 'yong ibang terrain.
May chance ako, kaya kasali pa rin ako.
Okay. Ingat tayo, guys.
-Ingat. -Kayo din.
Hindi naging matiwasay ang challenge kahapon na puno ng aksiyon.
Halos maubusan ng hangin ang green team,
at parang basang paputok ang apoy ng blue team.
Ngayon, sisirain ko ang araw nila at ipapadala ang tatlo sa Bear Pit.
Joe, Kola, at Lottie, 45 minutes kayong mananatili sa Bear Pit.
May tatlong exit, na magagamit lang ng tig-isang tao.
At ngayon, higit sa isang tool na ang kakailanganin ng bawat exit.
Mahigit isang tool.
Mahirap 'to, pare.
Pag nahuli kayo ni Bear o hindi nakatakas,
kasama kayo agad sa elimination.
Alam n'yo na 'to, guys. Oras nang pumasok sa gate.
-Let's go. -Go.
-Galingan n'yo. -Pasok na. Good luck, guys!
-Bye, guys. -Bye!
Magagaling kayo!
Gagawin ko lahat ng kailangan para makarating sa exit
kasi gusto kong mag-stay.
Sa tingin ko, nakatadhana na ang mangyayari sa Bear Pit,
pero gagawin ko ang papel ko.
Handang-handa na ako. Mas gagalingan ko pa,
at sana magpatuloy 'yong suwerte ko.
Okay, guys. Eto na naman tayo.
Hate ko talaga 'tong lugar na 'to.
Ayan na. Tatlong exit.
Tatlo tayo. May tatlong exit. Gusto n'yong paghatian?
Sige. Ano'ng gusto n'yo?
Sa 'kin 'yong tunnel.
-Ayos. -Alam ko kung nasaan 'yon.
Ita-try ko ulit 'yong hagdan kasi 'yon ang ginawa ko dati.
-Akin 'yong 4x4. Alam ko 'yon. -Ayos. Good luck, okay?
-Team. -Good luck, guys.
Sige.
Okay.
Ipaalam nating magsisimula na ang hunt.
Go!
Okay, doon 'yon.
Diyos ko. Asan ako?
Okay, tingin ko, maghihintay muna ako dito.
Pare-pareho silang beterano dito.
Kumikilos sila. Ginagawa ang kailangan.
Mahirap na silang mahuli.
Doon 'yon.
Natutunan kong hindi lang lakas at tibay ang kailangan sa Bear Pit.
Kailangan parang hayop ang kilos.
Baboon mode.
Magtatago ka habang itinatago ang katawang-tao mo.
Pero nakakapagod 'yon.
Nakikita ko na 'yong pick-up.
Akala ni Bear, nakakita na siya ng baboon,
pero di pa siya nakakakita ng ganitong baboon.
Kailangan ko ng gulong saka kung ano man 'yan.
Para makatakas sakay ng 4x4, kailangang ikabit ang gulong,
pero sa pagkakataong ito, gamit ang dalawang tool.
Kapag nahanap ni Joe ang wrench,
saka lang niya malalaman kung nasaan ang pangalawang tool.
-Nasa Bear Pit na sila. -Oo.
Personally, tingin ko, si Joe ang makakabalik.
Ano'ng tingin n'yo kay Kola?
Nasa kanya ang kakayahan at skill para makalabas,
kaya di ako magugulat pag nakabalik siya.
-E, si Lottie? -Tingin ko, babalik siya.
Ako rin.
-Talaga? -Mukha siyang confident.
Nakakatakot 'yon. Ano ba 'yon?
Pupunta ako sa hagdan. Doon ako nahuli last time.
Sana hindi masyadong malayo 'yong tools.
Kailangan ko 'tong apat na tabla.
Nasaan 'to? Okay.
Nasa may Caiman Ledge.
Upang makatakas gamit ang hagdan,
kailangang makuha ni Lottie ang apat na tabla sa may Caiman Pool.
Kapag nakarating siya sa mga tabla nang di nakikita,
makikita niya ang detalye ng pangalawang tool na kailangan niya.
Andito 'yon, e.
Alert dapat, Kola.
Baka nandiyan siya.
'Yong tunnel exit. Nakita ko na.
Pero pagkakita ko sa tunnel, puno ng buhangin.
Tapos ayun, may mga kahoy pang nakapako.
Pala. Nasa Black Rock.
Tiningnan ko 'yong mapa. Sa Black Rock ako pupunta.
Nakarating na ako sa Black Rock. Kabisado ko na 'yon.
Sabi ko na.
Okay, tara.
Ang tunnel at ladder exit ay nasa isang side ng tuyong ilog.
Nasa kabila ang 4x4.
Kaya makatuwiran kung pupuwesto ako sa ilog.
Nakakatuksong gamitin
itong tuyong ilog bilang daanan
dahil magandang pagbatayan ito kung saan ka pupunta.
Pero para rin itong
danger zone.
Lagi ko itong babantayan.
Dapat dumaan sila sa masukal at mapunong parte.
Mas masukal at mas nakakatakot ang gubat,
mas malabong nando'n ako.
Gusto kong maghintay dito. Makakapagtago ako.
Pag may dumaan, mahuhuli ko sila.
Merong something.
'Yong tunnel.
Okay.
Nakita ko 'yong tunnel, nando'n 'yong mga tablang kailangan ko.
Nandiyan, nakakadena. Kailangan ko ng susi.
Siyempre, may susi. Nasa kabila.
Upang makuha ang mga tablang kailangan ni Lottie sa hagdan,
kailangan niyang kunin ang susi
na nasa kabilang parte ng Pit, at halos isang kilometro ang layo.
So 'yan 'yong… Lampas sa Decision Tree.
Sige, babalikan ko kayo.
Okay, dahil nagwawala na 'yong mga unggoy,
ibig sabihin, naistorbo sila ng kung ano o kung sino.
Ilang daang metro 'yon banda doon.
Magtatago muna ako dito sa bato.
Nakarating ako sa Black Rock.
Laging alerto.
****!
Ayun si Kola.
Kukunin niya 'yong tool.
May baling pala.
'Yan siguro ang kailangan ko para makatakas sa tunnel.
Ano 'yon?
Pagtingin ko sa kanan, nando'n si Bear.
Papunta sa 'kin.
Tapos hinabol na ako ni Bear.
Binilisan ko talaga ang takbo ko.
Muntik ko nang mahuli si Kola.
Sumugal siya sa tuyong ilog.
Pag tumakbo ka dito, matatapilok ka.
Pag nangyari 'yon, yari siya.
Susundan ko lang siya.
Magdadahan-dahan.
Tapos pag pabor na sa 'kin, huhulihin ko na siya.
Hinabol ako ni Bear.
Nakuha ko 'yong tool.
Muntik na 'yon.
Nakuha ni Kola ang pala,
pero hindi niya napansin ang karatulang kailangan niya rin ng lagari
para makatakas sa tunnel.
Pagod na 'ko.
Oh my God, ayun.
Nakita ko 'yong susi.
Do'n sa tinatawag na The Shrubs.
Lumapit ako. Pinag-aralan ko 'yong lugar.
Okay, so may timer pagpasok ko.
Nasa trap 'yong susi, sa 30-second trap.
Kaya mo 'to. Sige na.
Five, six, seven, eight, nine, ten…
Diyos ko. Grabe 'yong pressure pag nagtatanggal ng buhol.
Eighteen, nineteen…
Pag di ko nakuha 'yong susi, pwede akong mapauwi.
Twenty-four, twenty-five, twenty-six, twenty-seven…
Nakuha ko 'yong susi.
Kailangan ko nang umalis dito.
Okay, may tao doon.
Sinusundan ko si Kola sa malayo,
pero may nakita akong iba.
Sino 'yan?
A, parang si Joe.
Alam kong malapit na ako sa tool ko,
do'n sa tinatawag na Wild Wood.
Ayun ang tool ko.
Okay.
May narinig ako.
****, ano 'yon?
HULI
Good effort.
Ayos ang galaw mo, Joe.
-'Yong kamay mo. -Okay.
Well done.
******* naman.
Naiinis ako, pero fair naman 'yon.
Naubusan lang ako ng tatakbuhan.
Hindi ko inasahan 'yon.
-Sino kaya ang nahuli? -Naku, malay natin.
-Di ko alam. -Di ko alam.
One down. May huhulihin pa tayo.
Humahalo bilang puno.
Hindi ako puno. Lion 'to.
Di ko na mahanap 'yong tunnel.
Dala ko ang susi.
Kailangang tahimik lang.
-Nagpa-panic na ako. -Ang hirap dahil sa kahoy.
Pero di ako aalis dito nang walang tabla para sa hagdan.
Alam kong sa tunnel papunta si Kola,
at target ni Joe 'yong 4x4 no'ng nahuli ko siya.
Ibig sabihin, sinusubukan siguro ni Lottie na tumakas gamit ang hagdan.
Kaya konti na lang ang oras para mahuli sila.
Sinusundan ko na sila, at hinahanap ko sila.
Nahanap ko na ang tunnel.
Kailangan kong maging alert. Parang malapit lang siya.
Naku po.
Ang daming buhangin.
Diyos ko.
Sana mabilisan ko.
Sana talaga umabot ako.
May mga nakapakong kahoy.
Inilagay ko 'yong paa ko sa magkabilang dulo ng kahoy,
tapos hinila ko nang mabuti,
tapos nabali 'yong mga kahoy.
Dinala ko 'yong tabla.
Ramdam ko nang papalapit na ako sa tagumpay
sa hagdan na di ko natapos last time.
Kailangan kong maghukay nang maghukay.
Gusto kong makatakas para sa sarili ko.
Nagawa na 'to ni Una at Steph dati,
kaya gagawin ko 'to para sa girls.
Walang hangin. Nakakalanghap ako ng buhangin.
Malapit na si Bear. Di ako pwedeng mahuli.
Diyos ko.
Kola!
HULI
Muntik na, pare. Konti na lang 'yon.
Yes!
Yes! Nakatakas ako.
Nakatakas ako!
-Anong tools ang nakuha mo? -'Yong baling pala.
May kailangan ka pang iba.
Nag-iwan din ako ng lagari para sa 'yo.
-Diyos ko. -Idinaan mo sa lakas.
At nakatakas ka sa akin kanina. Good job.
Malayo ang mararating mo dahil sa lakas mo.
At muntik mo na akong matakasan dahil diyan.
'Yon ang pinakamahirap na ginawa ko.
'Yong paghuhukay para sa kalayaan.
Ang sakit na ng braso ko no'n. Di ako makahinga.
Kung may dalawang minuto pa ako, nakalabas sana ako.
Dalawa na.
-Ang bilis no'n. -Naku!
Paano niya nahuli pareho? Diyos ko.
Grabe!
Gusto ko sanang makalabas silang tatlo.
-Ako rin. -Oo nga.
Dalawang huli.
Baka mahuli niya lahat.
Nahuli na siguro si Lottie.
Naku.
-Hello! -Si Lottie!
Yes!
Nakatakas ako!
Yes, nakalabas ka!
-Yes! -Nagawa mo na.
Tuwang-tuwa kami ni Una.
Kasama na siya sa grupo ng mga taong
nakatakas sa Bear Pit.
Pumasok akong malinaw ang isip, focused.
-Ang galing. -Ito ang gusto ko.
-Makatakas. Sobrang saya ko. -Oo. Alam kong makakatakas ka.
Yes!
Matapos makatakas si Lottie sa bakod ng Bear Pit,
si Kola at Joe na lang ang haharap kay Bear.
Makakabalik pa kaya ang isa sa kanila?
Joe, una sa lahat, ang laki ng in-improve mo.
Maganda 'yong situational awareness mo.
Magaling 'yong kilos mo, pero mabagal ka.
Pero di mo masisisi ang intensity at pagkapalaban mo,
at 'yong learning curve mo, pataas.
Okay.
Kola, ang dami mong mali.
Una, malinaw sa mapa na kailangan mo din ng lagari.
Tapos tinamaan mo din lahat ng trip wire.
Tapos dahil sa adrenaline rush, kinuha mo 'yong pala,
tapos tumakbo ka na.
Pareho na kayong nahuli noong puntong 'yon.
Dapat pareho kayong pauwiin.
Kola, sinuwerte ka, nakatakas ka sa tuyong ilog.
Pinatakas na kita, kasi ayokong ma-injure do'n.
Pero palaban ka. Saludo ako do'n.
Hindi ka sumusuko sa kahit ano.
Ituring mo itong second chance.
Joe, tingin ko, dito na nagtatapos ang journey mo dito.
-Out ka na. -Okay.
Pero wag kang mag-alala, dahil napakahusay ng performance mo.
-Salamat. -Bilib ako sa 'yo.
Maraming salamat. Cheers.
Cheers. Salamat.
Okay. Tuloy lang.
-Magaling. -Well done.
-Well done, pare. Deserve mo 'yon. -Champion ka.
Proud ako sa 'yo.
Nagpapasalamat ako sa experience.
Natutunan kong maging mapagkumbaba sa mga ginawa ko.
Ang paborito kong quote,
"Ibinubunyag ng sport ang karakter."
Marami akong natutunan tungkol sa pagkatao ko
na hindi ko alam o baka medyo alam ko pero nakalimutan ko.
Sobrang dami kong natutunan,
at marami akong ibabaon na aral pauwi.
-Ay, 'yong gate. -May parating!
Sino?
-Diyos ko po! -Kola!
-Sabi ko na nga ba! -Nakabalik siya!
-Kumusta? -Nakabalik ka, pare.
Diyos ko.
Grabe. Malungkot na masaya.
Masaya ako para kay Kola, pero malungkot ako para kay Joe.
Napakabait no'n.
Alam kong ibinigay niya lahat, pero oras niya na.
Sana maging masaya siya.
Pumunta ako sa tunnel exit.
Naghukay na ako. Inilabas ko 'yong ulo ko para huminga.
Sino'ng nakita kong parating? Si Bear!
Dahil pagod na pagod na ako no'n, sabi ko, "Nahuli mo 'ko."
Nakakalungkot lang para kay Joe. Gusto ko talagang makabalik siya.
Akala ko, siya 'yong nakatakas,
pero ang ipinakita no'n, nilabanan n'yo ang kahinaan n'yo doon,
at nagtagumpay kayo.
-Actually… -Ay!
Surprise!
-Tingnan n'yo. -Ay. Si Holly.
Holly!
Una sa lahat, congrats, Kola at Lottie.
-Salamat. -Nakatakas kayo sa Bear Pit.
Magaling kayo pareho. Masaya ako't nakabalik kayo.
Bukas, walang challenge.
Dahil kayong limang nakaupo dito ngayon
ang Bear Hunt finalists!
Yes!
Nagawa n'yo! Umabot kayo dito!
Success.
-Group hug! -Group hug!
Ang saya-saya. Nakakatuwa.
Diyos ko. Dito na.
-Halika, pare. -Yes!
-Ang baho namin. -Okay lang.
Ang dami n'yong pinagdaanan para makarating dito,
at deserve ninyong lahat na makapasok sa final.
Bukas, maghahanda kayo para sa final Bear Pit.
Pagkatapos ng final Bear Pit,
isa sa inyo ang magiging Bear Hunt champion.
-Well done. Magpahinga kayo. -Thanks.
Congrats, champions!
Finalists! Yes!
-Nasa final tayo! -Di ako makapaniwala.
Gusto kong manalo.
-Ang galing. -Ang galing.
Ang galing natin.
Ang saya-sayang maging finalist.
Sa totoo lang, di ko inasahang aabot ako dito.
Pasok tayo sa final! Ano?
Di nga? Let's go.
Sobrang ganda din ng sunset.
-Pag pumikit ka… -Shark ba 'yon?
-May fin. Nakikita n'yo? -Oo!
Ang weird kasi umabot ako sa dulo.
-Ayun! -Malapit lang sa pampang.
Pero lumaban ako nang husto para makarating dito.
-Ayun na naman. Dalawa sila! -Hala. Marami sila!
-Dalawa! Dalawang shark. -Meron pa!
Bear, binigyan mo ako ng chance,
kaya pagdating sa final, gagalingan ko.
-Ang laki niyan. -Malaki, tol.
Grabe, ang laki!
Ang gandang ending naman niyan.
Nagsalin ng Subtitle: Ivee Jade Tañedo