ภารกิจนี้ก็เหมือนเกมแมวจับหนูขนาดยักษ์
ตามประสบการณ์ผมนะ
แมวชนะเสมอ
พระเจ้าช่วย
ผมจะเข้ารวบเขา
พลาดครั้งเดียว ผมอาจต้องขึ้นเครื่องบินกลับบ้านเลย
แล้วผมก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ดังนั้น…
ถึงแม้ว่าโอกาสจะน้อยนิด ผมก็จะยังสู้ต่อไป
ผมเห็นเขาอยู่ข้างล่าง
เขาก็เห็นผม เลยหนีไปอีก แต่ผมว่าเขาดูเหนื่อยๆ แล้ว
ป่านี้ทำให้ผมมึนหัวนิดๆ
ตรงนี้แหละที่ผมจะเริ่มพลาด ผมต้องการโชคช่วย
ผมรอดแล้ว สำเร็จแล้ว
รู้สึกโล่งอกจริงๆ
ผมเป็นคนที่ไม่เคยยอมแพ้
ผมหนีพ้นจากแบร์มาได้
เขาทำได้ดี ในแง่สภาพร่างกาย ผมนึกว่าเขาจะช้ากว่านี้
แต่เราหมดเวลาแล้ว สำหรับรอบนี้นะ โคล่า
ทำได้ดีมาก
ผมรอดแล้ว
(ไล่จับเซเลบกับแบร์ กริลส์)
ดีนะที่ฝนตก อากาศเย็นขึ้นเลย
- ไม่ต้องขอบใจนะ ฉันเรียกฝนเอง - ใช่ ขอบคุณนะ
- เอาแล้วไง - พระเจ้าช่วย
- พระเจ้าช่วย
ใครมาน่ะ
เยี่ยม อูน่า
คุณพระ
เยี่ยม เพื่อนสาว
ฉันดีใจมากที่ได้กลับมา
ฉันพิชิตแบร์พิตได้ แล้วก็ได้กลับมาเป็นคนแรก
สำเร็จแล้ว
คุณพระช่วย
ฉันทำเพื่อสาวๆ เพื่อนหญิงพลังหญิง
ฉันเหนื่อยมากเลยนะ ขุดสุดชีวิตเลย
- รู้สึกเหมือนขุดหลุมฝังตัวเองเลยล่ะ - แม่เจ้า
- คุณพระ - แม่เจ้า
ฉันไม่รู้เลยว่าคนอื่นเป็นยังไงกันบ้าง
ฉันต้องขอเฉลย เรามีหนอนอยู่ในกลุ่มเซเลบค่ะ
ไม่ใช่สายลับนะคะ แต่เป็นหนอนของจริง
เธอชื่ออูน่า เธอมุดดินหนีไปได้ในเวลาแค่ 45 นาที
แต่สำหรับคนดังคนอื่นๆ พวกเขาจะต้องไปที่ลานพิพากษา
และหนึ่งคนจะต้องกลับบ้าน
ลอเรนซ์ คุณเป็นตัวเก๋าในเกมนี้แล้วนะ
คุณฉลาด คุณเริ่มต้นได้ดี
แล้วคุณก็เห็นถนนสวยโล่งกว้าง
- ผมรู้ - แล้วคุณก็ยังจะไป
คุณต้องไม่หลงไปกับสิ่งเย้ายวน
แต่อย่างที่ผมเคยบอก ความพยายามสำคัญที่สุด
ผมไม่ด้อยค่าจุดนั้น
แดนนี่ เข้ามาครั้งแรก
คุณทำอะไรหลายอย่าง
คุณเข้าโหมดไฟเหลือง
คุณเคลื่อนไหวได้ดีมาก
ตื่นตัวมากๆ
แต่ผมรู้สึกว่าพอคุณเจอภารกิจของตัวเอง
คุณรู้แล้วว่าต้องไปทำอะไร คุณก็แบบ…
คุณเร่งเครื่องเข้าโหมดไฟแดง
ให้ตายสิ ขาผมล้าแล้ว
รู้สึกอ่อนล้า
คุณเหนื่อยเร็ว แล้วก็เสียสมาธิไป
กว่าจะไปถึงตาข่าย คุณก็เร่งไม่ทันแล้ว
ตูม หมดเวลา แล้วก็ลอยขึ้นไปเลย
โอเค หนึ่งในพวกคุณจะต้องเดินทางไกลกลับบ้าน
ลอเรนซ์ แดนนี่
คนที่ผมรู้สึกว่ามาสุดทางแล้ว
และจะกลับไปเป็นคนที่สองก็คือ…
ลอเรนซ์
แต่ผมก็ชื่นชมสปิริตของคุณ กับการที่คุณพร้อมใจทุ่มสุดตัว
แต่เฮลิคอปเตอร์กำลังมา และคุณตกรอบ
- ขอกอดก่อนไปนะ พี่ชาย - จะกอดยังไงดีล่ะ
ผมได้เรียนรู้มากมายจากประสบการณ์ทั้งหมดนี้
ผมยังกล้าได้ ผมยังรับความท้าทายไหว
ผมยังผลักดันตัวเองได้
ผมเอาตัวรอดได้
ตอนหนุ่มๆ เราเคยชินกับการผลักดันตัวเอง
พอแก่ตัว เราก็เลิก
แต่จริงๆ เรายังทำได้ แล้วมันก็เจ๋ง
มีคนกลับมา
- โคล่า - โคล่า
ผมดีใจมากๆ เลยตอนนี้
ตอนเดินเข้าแคมป์ ผมรู้สึกเหมือนเดินขบวนฉลองชัย
- พระเจ้าช่วย - เยี่ยม
- คุณออกมาได้ เก่งมาก - ออกมาได้แล้ว
ผมไม่ได้ออกมา ผมหลบเขาจนครบชั่วโมง
- ครบชั่วโมง หลบได้เหรอ - เก่งมาก
จากความรักที่ผมได้รับจากเพื่อนในแคมป์
ผมก็รู้สึกได้ว่าผมทำให้พวกเขาภูมิใจ
ผมรู้สึกดีมากๆ ที่ได้เป็นที่ต้องการ
มีใครมาอีกแล้ว มีคนมา
ใครน่ะ
- ไม่นะ - ไม่นะ
- แดนนี่ - เขาเดินไม่ไหว
- ใครก็ไม่รู้แหละ - นั่นแดนนี่
เขาบาดเจ็บเหรอ
- เขาเป็นอะไรไหม - คุณพระ
- แดนนี่ - สภาพ
- เก่งมาก - ทำได้ดีมาก
แบร์พิตพรากพวกเราไปอีกคนแล้ว เห็นชัดเลยว่าจริงๆ มันโหดร้ายแค่ไหน
- ไหวนะ - ไหวอยู่ เพื่อน
ให้ตายสิ ผมตกใจนะ ที่แดนนี่สั่นกลัวขนาดนั้น
แดนนี่ดูเหมือนไม่ได้เจอประสบการณ์ดีๆ เลย
คุณหนีออกมาเหรอ หรือหลบเอา
ผมติดกับดักตอนท้าย มันเหนื่อยมาก
ตอนผมลงไปทำภารกิจ เวลามันใกล้หมดแล้ว
- คุณติดตาข่ายสินะ - ผมติดตาข่าย
ที่นั่นเหมือนนรกเลย
บอกตรงๆ เหมือนอยู่ในนรก แล้วโดนปีศาจไล่ล่า
เขาไม่ได้มาเล่นๆ เลยนะ
ผมเกือบโดนจับได้แล้ว ฉิวเฉียดขนาดนี้เลย
พระเจ้าช่วย
- ใช่ๆ - ผมเหนื่อยมาก แทบอ้วกเลยล่ะ
ผมไม่อยากเข้าไปที่นั่นอีก
เห็นด้วยเลย มันน่ากลัวมาก
- ให้ตายสิ เราดีใจมากที่คุณกลับมา - ดีใจจริงๆ
ทำได้ดีมาก ค่ะ
- เหลือเชื่อเลย - ยินดีด้วย ทุกคน
- ทุกคน มาเถอะ - ไปกัน
ลอเรนซ์ปลอดภัยดีไหม
เขาฝากบอกว่ารักทุกคนนะ
เขารักทุกคนมากๆ
ฉันเศร้ามากที่ลอเรนซ์ไปแล้ว
เขาคือชีวิตจิตใจของแคมป์เลย
ขอดื่มให้ลอเรนซ์นะ พี่ชายลอเรนซ์ รักนะครับ
เสียใจที่ลอเรนซ์ออกไป เขาตลกได้เสมอ
แต่ก็แปลว่าตกรอบไปอีกคน ผมก็เข้าใกล้ตำแหน่งแชมป์ไปอีกก้าว
(5:23 น.)
นั่นมันอะไรน่ะ
จดหมายบนโต๊ะเราเป็นกระดาษสีน้ำตาล
มีรอยเท้าหมี
มีมีดปักไว้
"ไปเจอกันที่บึงในภารกิจสะพานแผ่นไม้"
ไม่มีคำใบ้อื่น
เราจะแบ่งทีม หรือตัวใครตัวมัน
เช้านี้มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
"ไปเจอกันที่บึงในภารกิจสะพานแผ่นไม้"
วันนี้จะรู้ผลตรวจเข่าไหม
ไม่รู้สิ ผมไม่รู้จริงๆ
ให้ตายสิ
ผมหวังว่าคุณจะลงได้นะ
- อรุณสวัสดิ์ ซู - อรุณสวัสดิ์
- หลับสบายดีไหม - ไม่เลย
- ร้อนสินะ - ทุกอย่างเลยล่ะ
อ่านจดหมายหรือยัง
มีจดหมายบนโต๊ะถึงเราทุกคน
ฉันว่าจะ… โอ๊ยตาย
ฉันขอโทษจริงๆ
ไม่เป็นไร
รู้อะไรไหม ไม่นะ ฉันทำเตียงหัก
ใช่
มารวมกันหน่อย ผมมีเรื่องจะบอก
ทุกคนครับ
หมอบอกว่าผมหมอนรองกระดูกข้อเข่าฉีกขาด
แล้วก็เอ็นหัวเข่าด้านในฉีก
ทีมแพทย์ทั้งทีมก็เลยแนะนำให้ผมถอนตัว
- ให้หยุดแข่ง - ให้ตายสิ
ใช่
บอริส
ผมรู้สึกชาไปเลย
ผมรู้สึกผิดหวัง
เสียดายมากจริงๆ
ทุกคน ครับ
อย่าร้อง เดี๋ยวฉันร้องตาม
ผมอยากแข่งรายการนี้จริงๆ อยากให้พ่อคนเก่งมาตามล่า
บิ๊กซู ผมคิดถึงอาหารฝีมือคุณแน่ ไม่มีคุณผมจะทำยังไงเนี่ย
ในฐานะนักเทนนิส การบาดเจ็บเป็นเรื่องธรรมดา
ผมผ่าตัดมาสัก 15 ครั้งได้แล้ว
มันเสื่อมไปหมดแล้ว
มันคือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับนักกีฬาอาชีพ
ผมไม่ใช่คนยอมแพ้
ผมทนความเจ็บปวดได้ แต่มันก็มีขีดจำกัดเวลาบาดเจ็บจริง
ฉันจะทำยังไงถ้าไม่มีคุณ
เสียดายแทนเขาจริงๆ เพราะเขาชอบเอาชนะมากๆ
เขามาเพื่อชนะ
ผมอยากอยู่กับคุณต่อไปนะ แต่ผมว่าเราก็ได้เรียนรู้จากกันและกัน
สำคัญที่เราต้องไม่ล้ม
สำคัญที่เราต้องฝ่าฟัน กลับขึ้นมายืนใหม่
ค่ายนี้สำคัญที่… ผมต้องขอหยุดพูดแล้ว
ใช่ครับ
ผมน้ำตาตกเลย ตอนที่บอริสบอกว่าจะไป
ผมรู้ว่าเขาคือผู้ชนะตัวจริง
ถึงเขาจะไม่ได้ทำทุกภารกิจ ไม่ได้เข้าแบร์พิต
เขาก็ยังมาที่นี่ และได้พิสูจน์บางอย่างกับตัวเอง
แล้วเขาก็ได้ส่งอิทธิพลต่อชีวิตของทุกคนในนี้ด้วย
ลุยเลย บอริส
สู้ๆ เพื่อน
มันก็มีทั้งสุขและเศร้า
ผมได้เรียนรู้ว่าผมสู้กับธรรมชาติได้
แล้วผมก็ชอบเข้าสังคมมากกว่าเดิม เพราะผมรักเพื่อนร่วมค่ายทั้ง 11 คน
โอเค รักษาตัวนะ บอริส
สุดยอด
- สุดยอด - สุดยอด
แบร์ได้บอกเหล่าเซเลบ ให้คาดคิดในสิ่งที่คาดไม่ถึง
แต่ก็ไม่มีใครคิดว่า เราจะได้เห็นบอริสออกจากรายการ
ตอนนี้ เราเหลือเซเลบอยู่เก้าคน
แล้วทุกคนก็กำลังจะเดินสะพานแผ่นไม้ที่บึงแห่งนี้
- บึง - ไม่นะ
ไม่อยากว่ายน้ำในนั้นเลย บอกตรงๆ
- แม่เจ้า - บึงดูสกปรกนะ
มาเข้าแถวที่นี่เลยค่ะ ทุกคน ข้างหน้าฉันเลย
สวัสดีค่ะ และยินดีต้อนรับสู่ภารกิจสะพานแผ่นไม้
เกมนี้เรียบง่ายมากค่ะ
ทุกคนจะต้องข้ามฟากบึงนี้
ไปให้ถึงอีกฟากโดยใช้แผ่นไม้เหล่านี้
เมื่อไปถึงแล้ว ให้ตั้งเสาธง
แต่พวกคุณทุกคนจะต้องแข่งกันเอง
จะจับกลุ่มช่วยกันก็ได้ ขอให้คนอื่นช่วยก็ได้
จะทรยศกันก็ได้ หรือจะลุยเดี่ยวก็ได้
รอบนี้คือเกมหักเหลี่ยม
ภารกิจนี้นะ ฝันร้ายชัดๆ
จะไปกันเป็นทีม หรือตัวใครตัวมัน
หรือจะจับคู่กันไป
พระเจ้าช่วยทีเถอะ
ไม่นะ ให้ตายสิ
เพราะคุณจะทำยังไงก็ได้
ขอให้ไปให้ถึงอีกฟาก แล้วได้ตั้งเสาธง
เพราะมีธงแค่ห้าผืนเท่านั้น
แปลว่ามีสี่คนที่จะต้องเข้าแบร์พิตพรุ่งนี้
ไม่มีใครคิดว่าเกมนี้จะสนุก
ทุกคนคิดว่า "แบร์จะพาเราไปลุยนรกขุมไหนอีก"
ในกองทัพ นี่เป็นเกมฝึกการบังคับบัญชา
นี่คือการทดสอบไหวพริบ ในเวลาเกิดความเครียดเล็กๆ
คุณจะยังใช้สมองคิดได้อย่างเยือกเย็นหรือไม่
นี่คือโจทย์ของเกมนี้
การแก้ปัญหาภายใต้แรงกดดัน
โอเค ทุกคน เข้าประจำที่ได้ค่ะ
ขอให้ทุกคนโชคดีนะคะ
ผมก็รู้สึกดีนะ
การที่ทุกคนลงพร้อมกันหมด ทำให้ไม่มีใครได้เปรียบ
ตอนนี้ผมโฟกัสกับการชนะภารกิจนี้
จะได้ไม่ต้องเข้าแบร์พิต
เอาล่ะ ฟังนะ
เราจะแบ่งทีมกันก็ได้ แข่งกันก็ได้
ลุยเดี่ยวก็ได้ หรือช่วยกันทุกคน
ผมแนะนำว่าให้ช่วยกันทุกคน ข้ามฝั่งไปก่อน
ผมว่าแบ่งทีมเถอะ สองทีม ใครข้ามไปได้ก่อนก็ชนะไป
มันจะดีกว่าไหม ถ้าทุกคนข้ามฟากไป แล้วค่อยตัดสินกัน
วันนี้เดิมพันสูง แล้วผมก็รู้สึกว่า…
"ทำไมเราไม่ข้ามไปพร้อมกัน
แล้วค่อยให้แบร์เลือกว่าจะเอาใคร"
แต่บิ๊กซูคิดต่าง เขาอยากแบ่งเป็นสองทีม
ผมว่ามันก็ง่ายๆ แค่ใครได้ธงก็รอดตัวไป ปัง
ผมกังวลพอสมควร
เกมนี้เราสร้างพันธมิตรได้ หรืออาจตัดสัมพันธ์ได้เลย
ผมเลยสับสนไปหมด
- ตกลงตัดสินใจยังไง - ไม่รู้สิ
ผมจะไปทางนี้ โจ ตามเรามา
เชอร์ลีย์ จากตรงนี้ ข้ามไปตรงนั้น ที่ยาวๆ
ฉันว่าเราไปทางนั้นดีกว่า
สุดท้าย เราก็สรุปกันได้ว่าจะแบ่งทีม
- เราจะไปกันเป็นกลุ่มไหม - ใช่ เราจะไปเลย
สเตฟ, เชอร์ลีย์, โจ, โคล่า แล้วก็ผม
เรามาเข้ากลุ่มเดียวกัน ก็เลยเป็นการแบ่งทีมไปโดยทันที
แต่ก็ไม่ได้คิดแผนอะไรจริงจัง
ผมไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณข้ามไปตรงกลางก็ได้
- ใช่ - เป็นเส้นตรงเลย
พอไปถึงแผ่นไม้แล้ว ตรงนั้นน่าจะเป็นแท่นเหยียบได้
พูดกันตรงๆ มันไม่สมเหตุสมผลเลย
ผมไม่มีโอกาสได้เลือกทีม
ลอตตี้, เมลกับอูน่าถูกทิ้งไว้ให้ผม
แล้วผมก็ยืนดูคนที่ผมนึกว่าเป็นเพื่อน…
สนใจแต่ตัวเอง
โอเค ทุกคน
คุณจะต้องข้ามฟากไปยังอีกฝั่งของบึง
สาม สอง หนึ่ง ไป
โคล่า อยากไปก่อน หรือให้ผมไปก่อน ไปเลยนะ เอาล่ะ ได้เลย
เสามันโยกเยกนะคะเนี่ย จริงไหม
ผมคิดแผนไว้แล้ว ผมวางแผ่นไม้พาดไปตรงกลาง
ผมรู้ว่ามันคือจุดที่ไปง่ายที่สุด และเป็นทางที่เร็วที่สุด
ผมเดินนำหน้าทุกคนไว้
ผมจะได้ไม่ต้อง กลับไปเข้าโชว์สยอง นั่นก็คือแบร์พิต
รีบไปเลย
คุณเอาไม้ยาวไปหมดเลย บ้าชัดๆ
เขาต้องให้ไม้ยาวเราบ้างสิ เราได้อันเดียวเอง
มีการแบ่งกลุ่มชัดเจนเลยค่ะ
- เห็นเป็นสองทีมชัดๆ เลย - จริงครับ
- โจ - โจ
- เอาอันนี้เก็บไป - ได้ อันนี้ไม่ต้องใช้ก็ได้
- ดีมาก - ไม่ต้องนะ
- ตอนนี้ยัง - นั่นแหละ ไปเลย
ดีมาก
ผมรู้สึกไม่มั่นใจเลย
แต่สิ่งสำคัญที่ผมคิดได้ แม้จะในสภาพที่สับสนนิดๆ
คือตรงกลางกับไม้แผ่นสั้น
มันแทบไม่มีประโยชน์เลย
เราเอามาแต่แผ่นยาวก็ได้
ส่งไปเลยๆ
แล้วก็พยายามเดินข้ามเอา
เขาเหลือไม้ยาวไว้ให้แผ่นเดียว ใช่ คุณทำได้ ก้าวข้ามไปเลย
- ใช้ความมั่นใจหน่อย - คุณทำได้ สาวน้อย
นั่นแหละ
รับไม้แผ่นนี้ไป
- นี่ - ไม้ส่งมาหาฉันเยอะไปแล้ว
รับไม้ไหนดี
ฉันรู้สึกเหมือนทุกอย่างถาโถมเข้ามา บอกตรงๆ
ฉันแค่อยากจะพูดย้ำๆ ว่า "ตั้งสติไว้"
- ช่วยเธอหน่อย ทางนี้ผมเอง - ได้
- ผมเอง คุณไปช่วยเธอ - โอเค
นี่คือการฝึกจริงของหน่วยคอมมานโดเหรอ
ใช่ครับ มันก็เหมือนหลายๆ อย่างในชีวิต
- ใครๆ ก็ปากเก่งได้ ตอนยืนอยู่บนโป๊ะ - ค่ะ
- แต่พอขาสั่นเข้าหน่อย ทีนี้ลำบากแล้ว - ค่ะ
เขาต้องพยายามแก้ปัญหา แล้วเราก็จะเห็นว่าใครเป็นยังไง
เชอร์ลีย์ มาเลย
ดีแล้วๆ
มานี่เลย ดีแล้ว
ผมไม่ต้องช่วยเลย
ทำได้ดีมาก
ฉันรู้สึกว่าเราโชคดีที่ได้ทีมที่ร่วมงานกันง่ายๆ
ทุกคนใจจดใจจ่อสุดๆ
- ดีมาก - เก่งมาก
- รับได้แล้วนะ - เก่งมาก
ส่งมาอีกแผ่น
ฉันไม่ได้มองอีกทีม แต่ก็ได้ยินเสียงพวกเขา
อันนั้นเอาทิ้งไป
อันนี้ไม่ต้องใช้เลยเหรอ
- ไม่ วางลง… - อาจต้องใช้ก็ได้
มันฟังดูเหมือนเกิดความปั่นป่วน
เอาล่ะ ข้ามได้เลย ใช่ เอามาๆ ไม่ แผ่นนั้นวาง เมล
- บอกตรงๆ นะ เราไปช้ามากเลย - ฉันรู้
ต้องใช้ไม้ยาว
ทุกคน สิ่งสำคัญคือต้องชนะ ทางนี้ไปไม่ถึงแน่
เราต้องไปทางนี้ สร้างทางของตัวเอง
เชื่อผม มานี่ กลับมา
ภารกิจนี้เละเทะมาก
ไม่ อย่าพลิกแผ่นนั้น ดูนี่ ไปทางนี้ เอานี่ไป
โธ่เอ๊ย
มีอาการแตกตื่นเล็กน้อย
มีความตึงเครียด อากาศก็เริ่มร้อนด้วย
ผมเอง ไปช่วยเธอ
แต่เวลาทำงานกันเป็นทีม
เราต้องใช้จุดแข็งของทุกคนสิ
ซูบอกให้ฉันทำโน่นนี่ ฉันก็ทำ
เชื่อผม กลับมา แล้วสร้างทางเอง
- แล้วเราค่อยไปทางนั้น - ใช่
ใช่ ไปเลย
เราไม่มีแผ่นไม้ ไม่มีข้อมูล
ตอนผมบอกว่า "เปลี่ยนทาง" ผมก็โฟกัสกับสิ่งที่ต้องทำ
เขาย้ายมาทางนี้แล้ว
แดนนี่ๆ
- ส่งมาเรื่อยๆ - ผมอยู่นี่ สเตฟ
- ผมต้องเอาแผ่นไม้ไปไหม - เราต้องใช้อีกแผ่น
มันระทึกแล้วก็ตึงเครียด
เพราะเรามีห้าคนที่ต้องข้ามไปยกธง
แล้วฉันก็เป็นคนสุดท้ายในห้าคน
ฉันเห็นว่าซูตามหลังมา
เราต้องไปทางนั้น
อย่าลืมนะครับ สี่คนสุดท้ายต้องเข้าแบร์พิต
ผู้ชนะย่อมมีรางวัล
ฉันจำได้ว่าแบร์เคยบอกว่า "ต้องเสี่ยง"
ฉันต้องเอาไม้ไปด้วยไหม
สเตฟ เราขอไม้อีกแผ่น
- คุณเอาไม้เราไปไม่ได้นะ - ขอโทษจริงๆ
ขอโทษไม่จริงใจเลย คนสวย
เจตนาเห็นๆ เลย คุณไม่แคร์เลยด้วย
แต่ผมเห็นธาตุแท้คุณแล้ว
ผมเห็นแล้ว สาวน้อยสเตฟ
จากมิดเดิลส์โบรห์ พยายามทำนิสัยดี ถ่อมตัว
มันเป็นแค่ฉากหน้า
ไปเลยๆ ผมรู้แล้วว่าคุณคิดยังไงกับเรา
ฉันจำเป็นต้องทำ
ฉันก็แค่ทำสิ่งที่คิดว่าถูกในเวลานั้น
เขาอาจผลักฉันตกก็ได้ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร
- ฉันทำไม่ได้ ไม่ไหว - คุณทำได้
ทำได้สิ จับมือเธอไว้
ใช่ ไปเลย
บรรยากาศตึงเครียดแบบสัมผัสได้
อีกฝ่ายเป็นทีมที่แข็งแกร่ง
ฉันก็คิดกับตัวเองว่า "ทำไปเรื่อยๆ"
"สู้ไปเรื่อยๆ อย่ายอมแพ้"
- โอเค โจ ส่งมาตรงๆ เลย - ได้แล้ว
- เชอร์ลีย์ ทรงตัวไว้นะ - ไปเลย
- ดีแล้ว คุณทำดีแล้ว - ไปเลย เก่งมาก
- ไม่ต้องรีบ - ไปเลย โคล่า
- ไปเลย - ไม่ต้องรีบ
สิ่งที่ทำให้ทีมเราถึงเส้นชัยได้เร็ว
ก็คือความคิดและกลยุทธ์ที่ชัดเจน
สเตฟ มาเรื่อยๆ เลย
โจ ดีมาก เพื่อน
และการทำงานเป็นทีม
แค่นั้นเลย
ก้าวกระโดดครั้งใหญ่ สำหรับมนุษยชาติ ก้าวกระโดดยาวๆ
- ใช่ - ลุยเลย
มันเหมือนอยู่ในกองทัพเลย
โคล่าคือนักแข่งชั้นยอด
แดนนี่ก็ใจเย็นสุดๆ ไม่มีแตกตื่น
สเตฟก็แข็งแรงมากๆ
ส่วนโจก็ทำหน้าที่ตัวเอง ฉันก็เหมือนกัน เราทุกคนจะได้ปลอดภัยกลับบ้าน
ขอบคุณทุกคน เก่งมาก ทำได้ดีมาก
ทำได้ดีมาก
เราทำสำเร็จ ฉันดีใจจริงๆ ที่ไม่ต้องเข้าแบร์พิต
เก่งมาก
พวกงูฉกไปแล้ว
ทีมเขาชนะ แต่ก็ไม่ได้ขาวสะอาด
ไม่มีน้ำใจนักกีฬา
แทนที่จะให้โอกาสเราแข่ง อย่างยุติธรรมด้วยทีมที่เท่าเทียม
แบ่งทีมให้มันสมเหตุสมผล
เขากลับนำหน้าไปก่อน แล้วทิ้งเราไว้ ไม่สนใจเราเลย
ให้ตายเถอะ พวก
นี่ ผมบอกว่าไง ผมบอกว่า "มาแบ่งสองทีมกันเถอะ"
- ทุกคนก็มั่วกันไปหมด - ช่างเถอะ
ฉันว่าซูควรจะใจเย็นลงหน่อย
ภารกิจนี้มันอยู่ที่โชค
แล้วโชคก็ไม่ได้เข้าข้างเราคราวนี้
เขาไม่สนเลย มันก็แบบนี้แหละ
- มันแล้วไปแล้ว - น่าขำสิ้นดี
ผมเห็นการจับกลุ่มช่วยกัน
สเตฟกับเชอร์ลีย์คู่กัน แดนนี่กับโคล่าก็คู่กัน
ส่วนเมลก็ทำตามอำเภอใจ
ลอตตี้กับอูน่าก็คู่กัน
ทุกคนทำเป็นนิสัยดี แต่พอถึงตรงนี้ค่อยเห็นธาตุแท้
สเตฟแย่งไม้เราไป ไม่มีลังเลเลยนะ แย่งไปเฉยๆ เลย
เธอมองตาผม แล้วแย่งไม้ไป นี่ไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว
ทุกคนเริ่มจะเผยธาตุแท้กันแล้ว
จากวันนี้ไป การแข่งขันจะเริ่มจริงจัง
ไม่มีมิตรภาพอีกต่อไป
ทุกคนตัวใครตัวมัน พิสูจน์แล้วจากภารกิจนี้
- ซู - โย่
- ฉันทรยศคุณเมื่อกี้ - ใช่ ไม่เป็นไร
- ฉันทรยศคุณ - ไม่เป็นไร เพื่อน
คุณทำดีแล้ว ทำได้ดีมากๆ เลยด้วย
- เก่งมาก ทุกคน - ไม่เป็นไรๆ
- ทำได้ดีมาก - ไม่เป็นไร
ฉันทำไปเพราะนึกว่าคุณจะผลักฉันลงน้ำ
ผมจะผลักคุณลงน้ำทำไม ผมไม่มีทางผลักคุณหรอก
- แต่ไม่เป็นไร ก็คุณทำไปแล้ว - ใช่
มันผ่านไปแล้ว มันจบแล้ว
เวลาอยู่ใต้แรงกดดัน ทุกคนก็เปลี่ยนไป
ฉันเองก็เหมือนกัน
ฉันชอบคิดว่าตัวเองเป็นคนมีน้ำใจนะ
อยากให้ทุกคนไปได้สวย
แต่ในวินาทีนั้น ฉันแบบว่า "เราต้องคิดถึงตัวเองบ้าง"
- เก่งมาก - ใช่ ทำได้ดีมาก
ข่าวร้ายคือ เมล
- ค่ะ - ซู, ลอตตี้, อูน่า
พวกคุณจะต้องเข้าแบร์พิตพรุ่งนี้
ฉันคิดว่า "ฉันออกจากแบร์พิตได้ครั้งหนึ่ง
คราวนี้ฉันเข้าใจกติกาแล้ว ฉันพร้อมแล้ว"
ฉันไม่พร้อมแน่ๆ
ความคิดที่ต้องเข้าแบร์พิตครั้งที่สอง
ทำให้ฉันกลัวจนออกอาการเลย
ฉันกลัวมาก ฉันเลยต้องเตรียมตัวให้ดีๆ
สำหรับบางคน นี่จะเป็นประสบการณ์ครั้งแรก
ลอตตี้ พร้อมไหมคะ ฉันรู้สึกว่าคุณ…
เห็นอยู่ว่าฉันกลัวค่ะ จากที่ได้เห็นทุกคนกลับออกมา
ในสภาพหวาดกลัวมากๆ
แต่มันก็เป็นไปแล้ว คนที่เข้มแข็งที่สุดก็รอดออกมาได้
เราต้องเข้าไปสู้เพื่อให้ตัวเองมีโอกาส ค่ะ
แบร์ มีอะไรแนะนำซูไหมคะ
เพราะฉันเห็นคุณอยู่ข้างหลัง แล้วคุณก็ดูไม่ค่อยพอใจเลย
- ไม่ล่ะ - ผมว่าปล่อยวางเถอะ
- ใช่ - เกมจบแล้ว
ยิ่งมองย้อนกลับมา คุณก็จะยิ่งโกรธ ยิ่งโทษคนอื่น
มันจะทำให้คุณเสียพลังใจ
คุณก็จะทำผลงานในแบร์พิตได้แย่ลง
เราจะเดินหน้าต่อไป ผมชอบมุมมองของคุณนะ ลอตตี้
ผมคิดว่าทุกคนควรรับมุมมองนั้นไว้
เก่งมากค่ะ ผู้ชนะ คุณทำได้ดีมาก
ร่วมงานกันเป็นทีมได้ดีมาก ช่วยเหลือกัน
แล้วก็ข้ามฟากไปตั้งเสาธงได้สำเร็จ
ทำได้ดีมากค่ะ ขอเสียงปรบมือให้หน่อย
ทำได้ดีมากๆ
- เยี่ยม - ใช่เลย
เราไม่ต้องเข้าแบร์พิต
- เหลือแค่โจกับฉันที่ไม่เคยเข้า - นั่นสิ ให้ตาย จริงด้วย
ไปแทนฉันก็ได้นะ ถ้าอยากไป แบร์พิตพรุ่งนี้
ฉันรอก่อนดีกว่า
เธอยังไม่เคยเข้าไป มันต้องลอง
เดี๋ยวก็ได้เข้าไปเองแหละ
- โอเค - ค่ะ
ไปพักผ่อน แล้วเจอกันในแบร์พิตค่ะ
- เอาล่ะ ขอบคุณค่ะ วันนี้ทำได้ดีมาก - บาย ทุกคน
ขอบคุณมากค่ะ
สเตฟกับทีมตรงข้ามทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ
การกระทำของทีมนั้นทำผมหัวเสีย แต่พวกเขารอดแล้ว
ส่วนเราจะต้องเข้าแบร์พิต
ซูโกรธฉันสุดๆ เลย
ทีมเขาไม่ได้อยากรวมทีม ไม่มีใครตัดสินใจให้ทีมได้เลย
น่าขำสิ้นดี น่าขำชะมัดยาดเลย
อูน่า คุณโอเคไหม
ค่ะ แค่รู้สึกไม่ค่อยดี
ค่ะ แค่เหนื่อยนิดหน่อย
คืนนี้ฉันตัดสินใจเข้านอนเร็ว
ฉันต้องเข้าแบร์พิตพรุ่งนี้ สองรอบติดๆ
ฉันเหนื่อยสุดๆ แล้วบรรยากาศก็ตึงเครียดมากๆ
ฉันสัมผัสได้ ดราม่าจากเกมก่อนหน้า
ทุกอย่างมันเครียดนะ ผมเข้าใจ
- คุณพักผ่อนเถอะ - ค่ะ
- ฉันจะพักแล้ว ขอบคุณมาก - ไม่เป็นไร ดูแลตัวเองนะ
คุณโอเคไหม
ฉันรู้ว่าพรุ่งนี้ฉันได้กลับบ้านแน่
- ทำไม - เพราะรอบแรกมันฟลุค
แล้วไง
ความจริงคือแบร์พิตมันน่ากลัวมากๆ
แบร์น่าจะบอกว่า "รู้อะไรไหม ผมรู้ว่าคุณชนะ
แต่ผมจะส่งอีกสี่คนที่ยังไม่เคยเข้าแบร์พิต
เข้าไปในแบร์พิต"
หักมุมแบบนี้เป็นไง
คุณไม่รู้ว่าป่านี้กว้างใหญ่แค่ไหน ฉันบอกเลยว่ามันใหญ่มาก
ที่ฉันไม่ชอบคือเชอร์ลีย์ยังไม่เคยเข้าไป
เธอผ่านตลอด
ยังมีเวลาให้หักมุมนะ แบร์
ถ้าอยู่ๆ ฉันขอแผ่นไม้จากเมล
แล้วเธอไม่อยากส่งให้ ฉันก็แย่นะ
สำหรับฉัน การทำเพื่อทีมคือจุดสำคัญ
- เราคุยเรื่องภารกิจวันนี้อยู่ - เพื่อน ทีมผมไม่มีโอกาสเลย
ไม่มีโอกาสเลยจริงๆ
คุณเอาไม้ยาวไปหมด พวกคุณ…
ใช่ แต่เอาจริงๆ แต่…
- มันไม่มีกติกา - แต่บิ๊กซูๆ มันไม่มีกติกานะ
อีกทีมทำพลาดตรงไหนเหรอ ทำถูกตรงไหนบ้างดีกว่า
ซูคิดว่าไม่ยุติธรรม เขาเลยบ่นเยอะ
ระบายออกมาให้หมด เพราะพรุ่งนี้เขาต้องพร้อม
ผมคิดว่าตอนนี้สภาพจิตใจเขาไม่พร้อม
พวกคุณทำไปตามประสา ผมไม่บ่นเรื่องนั้น
คนเดียวที่ผมโทษได้คือตัวเอง ผมผิดเอง
ผมทำตัวเป็นเพื่อนทุกคน
เป็นคนดีแล้วได้อะไร ไม่ได้อะไรเลย เพื่อน
ไม่ต้องมีทีมเพื่อนอีกแล้ว ไม่เอาแล้ว
เวลาอยู่ในนี้ เรารักใคร่กันได้
แต่จริงๆ เราก็ไม่ได้รวมหัวกันว่า "เราจะเป็นทีมเดียวกัน"
พวกคุณรวมทีมกัน ทำสงครามย่อมไม่เลือกวิธีการ
- มีสำนวน ทำสงครามย่อมไม่เลือกวิธีการ - ฉันเข้าใจ
- ผมบอกชัดเลย - ทุกคนต้องเข้าแบร์พิต
- "เราควรแบ่งสองทีมให้ยุติธรรมดีไหม" - เชอร์ลีย์
- ว่าไงนะ - ไม่มีใครฟังผมเลย
สักวันคุณก็ต้องเข้าแบร์พิต เชอร์ลีย์
คุณเป็นอะไรไปเนี่ย
- ทุกคนต้องเข้าแบร์พิต - แน่นอน ฉันไม่ได้บ่นอะไรนะ
หรือคร่ำครวญ หรือโอดโอย หรือโวยวาย หรือ…
เดี๋ยวทุกคนก็ต้องเข้าไป
ฉันไม่กลัวที่ต้องเข้าไปในนั้น ฉันเลยไม่เข้าใจว่าคุณจะสื่ออะไร
ฉันแค่มาบอกเฉยๆ
คุณไม่ได้มาบอกเฉยๆ นี่ คุณตรงเข้ามาเลย มาตอกหน้ากันเลย
ฉันรู้ เพราะมันเป็นนิสัยฉัน
คุณนี่สื่อสารไม่ค่อยเป็นเลยนะ
คุณก็เหมือนกัน
สัมผัสได้เลยว่าบรรยากาศเริ่มตึงเครียด
ยังไงเราก็โทษภารกิจเสมอ
เป็นความผิดคนอื่นเสมอ
มีหลายคนที่จริงจังกับเกมนี้จริงๆ
โดยเฉพาะทีมที่แพ้
แทนที่จะยอมรับอย่างสง่างาม กลับไปพิจารณาตัวเอง แต่เขากลับปากมาก
พล่ามๆ
คุณยกแผ่นไม้ไปตามใจชอบเลย นั่นแหละที่ไม่ยุติธรรม
ผมว่าเราไม่จำเป็น ต้องต่อความยาวสาวความยืดนะ
- ผมเสียใจที่มันจบแบบนั้น - มันจบไปแล้ว
ฉันขอไปฉีดสเปรย์กันยุงก่อน
เจตนาของผมคือให้เราเล่นเกมกันอย่างยุติธรรม
ฉันเป็นคนชอบเอาชนะมากๆ
นิสัยเมล บี.ที่ฉันได้รู้ก็คือ
เธอก็ชอบเอาชนะเหมือนกัน แต่เธอก็ชอบกระตุกหนวดเสือ
ไม่มีใครอยากกลับบ้าน
ฉันก็เลยกังวลนิดๆ เวลาสถานการณ์เป็นแบบนั้น
คุณทำถูกแล้วที่ไปนอน ฉันก็ควรจะไปพร้อมคุณ
- ซูกับเมลน่ะเหรอ - ใช่
บ่นแต่ภารกิจนั้น
- สบายดีไหม เพื่อน - สบายดี
ไหวนะ
วันนี้ไม่ต้องรีบนะ
ผมคิดวางแผนไว้ ตอนนี้ถึงเวลาต้องลงมือทำ
ตอนนี้ผมกังวลนิดๆ
หลายวันมานี้ก็โหดร้ายกับสภาพจิตใจผม
ผมต้องปกป้องตัวเอง ปกป้องความร่าเริงของตัวเอง
ผมจะยังเป็นมิตรกับทุกคนอยู่
แต่ตอนนี้ผมต้องเล่นเกม
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
วันนี้ผมเลยอยากจะเก็บเงียบไว้ก่อน
โฟกัสกับตัวเอง
แล้วคิดว่าต้องทำยังไง ถึงจะไปให้สุดทางได้ในแบร์พิต
ช่วงนี้คุณมีผลงานอะไร สเตฟ
ฉันเขียนนิยายระทึกขวัญ
- จริงเหรอ - ใช่
ฉันชอบนิยาย อาชญากรรมระทึกขวัญที่ใช้จิตวิทยา
แล้วก่อนหน้านั้นทำอะไร
- ฉันเคยเป็นนักเขียนข่าว - จริงเหรอ
- ใช่ - ได้สัมภาษณ์ใครบ้าง
- ฉันเคยสัมภาษณ์โดนัลด์ ทรัมป์ - เป็นไงบ้าง
ทีมงานบอกว่า
"อย่าถามเรื่องภรรยาเก่า แล้วก็อย่าถามเรื่องทรงผมเขา"
- ไม่ยิ่งอยากถามเหรอ - ฉันถามเลย
คำถามสุดท้ายคือ "ภรรยาเก่าคิดยังไงกับทรงผมคุณ"
คุณล่ะ อยากทำอะไรต่อในชีวิต
เป้าหมายอันดับหนึ่งของฉัน คือรวมวงสไปซ์เกิร์ลกลับมาออกทัวร์
- ค่ะ - ภารกิจของฉันเลย
- ฉันชอบขึ้นคอนเสิร์ต - ใช่
กับพวกนาง มันตื่นเต้น
เหมือนตอนเราไปงานวันเกิด ปีที่ 50 ของวิกตอเรีย
ครูซ ลูกชายเธอเล่นกีตาร์เพลง "มาม่า"
- สุดยอดเลย - ส่วนเดวิดก็เชียร์ให้เราร้อง
เราห้าคนร้องเพลง "มาม่า"
แล้วทอม ครูสก็เรียกคนมาล้อมวง
แล้วเขาก็เต้นแบบในหนังเรื่องนั้น
นั่นแหละ แล้วเขาก็…
เพราะอะไรก็ไม่รู้
คุณพระช่วย
ทุกคนเต้นกันหมดเลย
เขาแบบ "มาสิ ทุกคน"
แล้วก็ล้อมกันเป็นวงกลม
เต้นกันเป็นวงกลมก่อน แล้วทอม ครูสก็ทำแบบนี้
ฉันบอกว่า "โอ๊ยตาย ฉันไม่ไหว…" แล้วฉันก็ออกจากวง
- อะไรเนี่ย - ท่าเต้นแปลกสุดๆ เลย
แบบนั้นเลย นึกภาพดูสิ
ฉันสอนเขาเต้นเอง ฉันสอนให้เขาไปเต้นวันครบรอบแต่งงาน
ไม่จริง
ก็ไม่ปังหรอก เพราะท่าเต้นเขาในวงล้อมมันแย่มาก
ไปลุยกันเลย สาวๆ
ลุยเลย เราทำได้ ลอตตี้ อูน่า
- สามสาว - ใช่
วันนี้ฉันไปเดินเล่นดีกว่า แล้วก็งีบสักพัก
งีบอะไรเยอะแยะ อยู่บ้านไม่เคยงีบเหรอ
ชีวิตนี้ฉันไม่เคยงีบหลับเลย สุดหล่อ
- เรางีบประจำเลยเนอะ โจ - ใช่ นั่นสิ
เราพยายามตั้งสมาธิกันอยู่ แต่พวกเขากำลังคุยกันสนุก
มันน่ารำคาญมากเลยนะ
ธุรกิจเสริมสวยเป็นไงบ้าง
- ลูกค้าไม่ค่อยจ่ายเงินเลย - ไม่จ่ายเลย
ผมสังเกตว่าคุณตัดสินใจเปิดซาลอน
บนเกาะที่มีคนอยู่แค่เก้าคน
ยิ่งหัวเราะกันดัง มันก็ยิ่งน่ารำคาญ
เสียงหัวเราะคุณน่ารำคาญมากเลย พูดจริงๆ
เรากำลังจริงจังกัน แต่กลับได้ยินแค่…
- แล้วมันก็… - เราจะเงียบแล้วกัน
พอดีเสริมสวยอยู่ ขอโทษด้วยนะคะ
- ขอโทษที - ฉันต้องพูดจริงๆ
- ขอโทษนะ อูน่า - เป็นช่วงเครียดของกลุ่มนั้นน่ะ
เพราะแบร์พิตไงล่ะ
แบร์พิตส่งผลแบบนั้นกับทุกคน
ฉันกำลังจะเข้าแบร์พิตเป็นครั้งที่สอง
แล้วฉันก็ยังไม่ค่อยจะหายล้าจากรอบแรกเลย
ฉันเข้าโหมดแข่งขันแล้ว
ฉันเห็นด้านที่แตกต่างมากๆ ของซู
เช้านี้เขาเหมือนคนละคน เขามุ่งมั่น
เขาจริงจังกับเกมนี้มากๆ เขาอยากชนะ
ผมรอให้มีภารกิจที่จะทำให้ทุกคนเผยธาตุแท้อยู่
แล้วมันก็เกิดขึ้นเมื่อวาน
เราไม่ใช่เพื่อนกัน
ผมจะออกมาจากที่นั่น กลับมายิ้มให้ทุกคน แบบ "ทายซิใครกลับมา"
หลังจากลอเรนซ์โดนแบร์โหนลงมาจับ
ภารกิจในบึงเมื่อวาน และการถอนตัวที่น่าตกใจของบอริส
ก็ถึงเวลาที่อีกสี่คนจะต้องเผชิญกับแบร์พิต
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
มาค่ะ ทุกคน มารวมกันรอบกองไฟ
กลุ่มนี้ต้องเข้าแบร์พิตก็เพราะฉัน
ฉันก็รู้สึกแย่ แต่ฉันต้องทำ เพราะมันคือเกม
พูดตรงๆ เลยนะ ฉันไม่แคร์เลย
คุณคงดีใจที่ได้รู้ว่าเรามาถึงครึ่งทางแล้ว
เยี่ยม
- นี่ครึ่งทางแล้วเหรอ - ดีจัง
ดีใช่ไหมคะ เวลาผ่านไปเร็วนะ เวลาโดนแบร์ไล่จับ
- ใช่ - ใช่
เอาล่ะค่ะ เมล, ลอตตี้, อูน่าและซู คุณกำลังจะได้เข้าสู่แบร์พิต
อย่างที่รู้ เป้าหมายของคุณ คือหลบเลี่ยงไม่ให้แบร์จับได้
หรือหนีออกมาจากแบร์พิต
คุณจะมีเวลาอยู่ในนั้นหนึ่งชั่วโมง
ทางออกมีอยู่สามทาง
แต่ละทางสามารถออกได้คนเดียวเท่านั้น
อย่าลืมนะคะ คุณไม่ได้แค่ต้องระวังแบร์
คุณต้องคอยระวังกับดักด้วย
เช่นเคยค่ะ เซเลบท่านใดที่ถูกแบร์จับ หรือติดกับดักของแบร์
จะเสี่ยงต่อการถูกคัดออก
หนึ่งคนจะต้องกลับบ้าน
ขอให้ทุกคนโชคดี พูดจริงๆ นะคะ
ถึงเวลาที่จะต้องเดินผ่านรั้ว เข้าไปยังแบร์พิตแล้วค่ะ
- เชิญได้เลย - ลุยกันเลย
โชคดีนะ ทุกคน
ในการเข้าแบร์พิตครั้งที่สอง
ฉันรู้สึกเครื่องร้อนเต็มที่
ฉันเตรียมตัวมาสู้เพื่อตำแหน่งของตัวเอง
ผมมาเข้าแบร์พิตครั้งแรก เพราะสเตฟแย่งไม้ผมไป
มันทำให้ผมพ่ายแพ้
แต่ผมก็พร้อมจะทำสิ่งที่ต้องทำเพื่อชนะ
ฉันกังวลมากๆ
ฉันมีหลายเรื่องที่ต้องพิสูจน์กับตัวเอง ว่าฉันเข้มแข็ง ฉันทำสิ่งนี้ได้
อะไรก็เกิดขึ้นได้ ตอนนี้ฉันยังไม่มีแผน
แต่ฉันคือสแกรี่สไปซ์ ฉันจะต้องรอด
สมาธิ ทุกคน
โอเค แผนที่
เอาล่ะ
โอเค อุโมงค์ รถโฟร์วีลไดรฟ์ บันได
ทางออกแต่ละทาง ต้องใช้เครื่องมือเฉพาะในการเปิด
แต่เหล่าแบร์พิตเตอร์ จะได้รู้รายละเอียดที่อยู่ของเครื่องมือ
เมื่อไปถึงทางออกที่เลือกเท่านั้น
หากลืมเครื่องมือ ก็ลืมโอกาสหนีรอดปลอดภัยไปได้เลย
จะคุยกันไหม จะบอกกันไหมว่าใครอยากทำอะไร
หรือจะไม่ทำแบบนั้น
ฉันไม่ติดนะ
ไม่ต้องบอกใครหรอก ไปเลย
- บอกดีไหม ผมบอกนะ - ได้
- ผมอยากไปทางออกอุโมงค์ - โอเค
แบร์พิตครั้งแรก รู้สึกมันมีอะไรหลายอย่างมากๆ
แต่ก็ไม่มีทีมเวิร์กอีกต่อไป
ผมรู้สึกว่าศึกนี้ผมสู้กับแบร์ กริลส์ และผมมาเพื่อชนะ
- ฉันอยากออกทางบันได - รู้อะไรไหม
ฉันก็ว่าจะไปบันไดเหมือนกัน
งั้นฉันไปรถโฟร์วีลก็ได้ เพราะฉันรู้ว่ามันอยู่ไหน แต่…
ถ้าคุณรู้ว่ามันอยู่ไหน นั่นก็อาจจะดี
คราวนี้ฉันรู้สึกมั่นใจขึ้น เพราะฉันเคยเข้ามาแล้ว
ฉันเล็งบันไดไว้
แล้วลอตตี้ก็บอกว่าเธอก็อยากไป
เธอมาครั้งแรก
ฉันจะไปจุดที่ฉันรู้จัก ปล่อยเธอไปจุดที่ไม่รู้จัก
อยากได้ก็เอา เพราะคุณมาครั้งแรก
ค่ะ ฉันจะไปบันได
ฉันโชคดีจริงๆ ที่มีอูน่า
แต่ก็นะ เธอรู้ว่ารถโฟร์วีลอยู่ที่ไหน
เธอก็เลยได้เปรียบเล็กๆ
ฉันไม่รู้จะไปทางไหนดี ฉันชอบไปผิดที่เสมอ
ฉันไม่สนว่าใครจะทำอะไรนะ เพราะเกมนี้เป็นเกมเดี่ยว
เราไม่ได้เป็นทีมกันแล้ว
สถานการณ์ดีที่สุดสำหรับฉัน คือฉันออกไปได้
ฉันขอลองไปอุโมงค์แล้วกัน
ฉันรู้ดีเลยว่าตัวเองจะทำอะไร
ฉันไม่รู้หรอก ไม่รู้จริงๆ
โอเค
เริ่มการไล่ล่า
จะไปไหน ฉันไปทางนั้นแล้วกัน
เริ่มแรกเลย ผมจะใช้ทางเดินนี่แหละ
ทุกคนจะมัวแต่หนีผม พยายามทิ้งระยะห่าง
ผมก็จะพยายามโฟกัสที่ระยะห่าง แล้วร่นระยะเข้าไปทีละนิด
ตามมาครับ
ระวังตัวไว้
ผมต้องคอยระวังรอบตัว
ใบไม้เสียงดังมาก
ผมชอบทางออกอุโมงค์ เพราะมันอยู่ในมุม ไกลจากทุกคน
ผมก็ทำไปตามประสา ถ้าเจอเครื่องมือก็เก็บ
ผมไม่อยากไปถึงตรงนั้น แล้วต้องย้อนมาเอาเครื่องมือ
อุโมงค์อาจดูเป็นตัวเลือกที่ฉลาด
แต่กุญแจที่ซูต้องใช้ไขทางออกนี้ ซ่อนอยู่ในกับดักตั้งเวลาที่แบร์วางไว้
อุโมงค์
อยู่ทางนี้สินะ
ไปเลย
ฉันไม่มั่นใจเลย
ฉันแตกตื่น แล้วก็กลัวด้วย
เหมือนกับครั้งแรกเลย สำหรับครั้งนี้
แต่ฉันก็เข้มแข็งกว่าที่ตัวเองคิด
(ทางออก)
เมลกำลังไปทางออกเดียวกับซู
นี่จะเป็นการแข่งตัวต่อตัวเพื่อไปให้ถึง
ใครที่ไปถึงอุโมงค์ก่อนจะได้เปรียบไม่น้อยเลย
ฉันต้องไปทางนั้นเหรอ ไปทางนั้นแหละ
นี่มันทางเดิมคราวที่แล้วนี่
ฉันจำทางได้นิดหน่อย
ฉันจะไปเอารถโฟร์วีล
ฉันจะไปเอาของที่เคยเห็นมาแล้ว
ฉันรู้ว่ามันอยู่ไหน
ฉันแค่หวังว่าจะตัดสินใจถูก
รถโฟร์วีลไดรฟ์คือทางออกที่ใกล้ที่สุด แต่เครื่องมืออยู่ไกลถึงสระเคย์แมน
และที่นั่นก็มีศัตรู
ฉันต้องไป… ฉันไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน
ฉันจะไปเอาบันได ฉันจะตั้งสมาธิเข้าไว้
ไปตามประสาตัวเอง รีบไปให้เร็ว
ถ้าทางนั้นคือตรงนั้น
ฉันก็ต้องขึ้นไปทางนี้ โอเค
พระเจ้าช่วย
ตรงนั้นมีอะไร
โอเค มีท่อนไม้
ฉันไม่รู้ว่าเอาไว้ทำอะไร
ฉันเดินมาเจอก้อนไม้ แล้วฉันก็เชื่อว่ามันเอาไว้ใช้ทำบันได
ฉันก็จะเอา…
สามท่อนที่ดูแข็งแรง
ล็อตตี้อาจจะเจอกองเครื่องมือ
แต่เธอจะไม่รู้ว่าท่อนไม้ ใช้สำหรับบันไดได้หรือเปล่าจนกว่าจะไปถึง
โอเค
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเสียงดังมากเลย
เหมือนฉันจะเห็นคน
รู้สึกเหมือนเขาจะออกมารวบตัวฉันเลย
โอเค
ฉันไม่รู้ว่าต้องใช้เครื่องมืออะไร แต่เราจะไปทางนั้นก่อน
เอาไปก่อนเลย
โอเค แบร์พิตเตอร์กำลังไปได้สวย
ถ้าผมเข้าไปลึกกว่านี้ในแบร์พิต
ก็จะเจอจุดที่เหมาะกว่านี้มาก ในการฟังเสียงหรือความเคลื่อนไหวฉับพลัน
(อูน่า - ระยะห่างจากทางออก 43 เมตร ระยะห่างจากแบร์ 39 เมตร)
อูน่าอยู่นั่น
กรงอยู่นั่น
เห็นชัดเลยว่ามีกุญแจในนั้น
กุญแจคือของที่ต้องใช้ไขรถหรือเปล่านะ
ฉันคิดว่าใช่
กฎข้อแรก ห้ามคิดไปเอง
ฉันมีเวลาแกะกุญแจรถโฟร์วีล 30 วินาที
โจทย์ของแบร์พิต คือการใช้ความคิดได้กระจ่างภายใต้แรงกดดัน
นั่นไม่ใช่กุญแจรถโฟร์วีล
อูน่ากำลังจะเสี่ยงครั้งใหญ่โดยไม่จำเป็น
ถ้าเธอทำพลาด
เธอจะต้องชดใช้
ออกมาสิ ยากจังเลย
ปมมันแก้ยากมากๆ
พระเจ้าช่วย
ยากจริงๆ
ไม่ ออกไม่ได้แล้ว ไม่นะ
ฉันโมโหตัวเองจริงๆ
ฉันผิดหวังจริงๆ ที่ติดกับดัก
ฉันน่าจะเลือกไปบันไดเองซะ
เพราะฉันอยากจะทำแบบนั้น
อูน่ากล้าพยายาม แต่เธอกลับถูกจับ
เพื่อสิ่งที่ไม่มีค่าเลย
เธอจะยิ่งโมโหขึ้นไปอีก
เมื่อได้รู้ว่าผมเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง
มันกำลังโกรธเลย
โอเค
จับหัวมันไว้
นี่แหละเหตุผลที่วันนี้ อูน่าไม่ใช่แค่ต้องกังวลเรื่องกับดัก
แบร์พิตมีอันตราย
ผมจับมันไว้ก่อนจะได้ไหมนะ
ตามมาครับ
อูน่า
คุณทำอะไรลงไป
ผมเตือนแล้วนะ ว่าอย่าเข้าใกล้ของใหญ่ๆ แวววับ
เว้นแต่จะรู้จริงๆ ว่าต้องทำอะไร
เดี๋ยวผมจะกลับมารับ
หงุดหงิดจริงๆ เลย
ฉันมันงี่เง่าจริงๆ เมื่อวานฉันทุ่มเทมากเลยนะ
แต่ฉันกลับเดินมาติดกับดักโง่ๆ คราวนี้
โอเค จับได้แล้วหนึ่ง
ดีเลย มาเลย
พระเจ้าช่วย
มีคนถูกจับแล้ว
พระเจ้าช่วย
เร็วมาก
- เร็วขนาดนี้ อาจจะเป็นบิ๊กซู - ใครโดนก็คงไม่ดีใจ
โอเค อูน่าอาจจะโดนจับแล้ว
แต่ก็ยังเหลือแบร์พิตเตอร์ลอยนวลอีกสามคน
ผมต้องขึ้นที่สูง เพื่อเพิ่มทัศนวิสัย
ผมอยากไปที่ทางออกอุโมงค์
ดูแผนที่ก่อน
ดูซิว่าต้องทำยังไง
ผมอยู่ในจุดที่ดีแล้ว
ผมรู้ว่าอุโมงค์อยู่ข้างหน้า
(บิ๊กซู ระยะห่างจากทางออก 249 เมตร)
(เมล บี. ระยะห่างจากทางออก 205 เมตร)
การเข้าไปในที่ที่ไม่รู้จัก มันก็น่ากลัว
มันเหมือนเราใช้ทุกส่วนของร่างกายและสมอง
ฉันรู้สึกว่าออกนอกทางมาไกลเลย
เราต้องอ่านแผนที่เป็นด้วย ซึ่งฉันอ่านไม่เป็น
ฉันว่าฉันมาผิดทางแล้ว
ตอนนี้ฉันหลงป่าแล้ว
(เมล บี. ระยะห่างจากทางออก 202 เมตร)
(ลอตตี้ ระยะห่างจากทางออก 12 เมตร)
บันได พระเจ้าช่วย
ฉันมาถึงบันไดแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย ดีใจจัง
พระเจ้าช่วย
รู้สึกเหมือนเขากำลังมา
โอเค
อันนี้ล่ะ เป๊ะเลย
ฉันเห็นว่าต้องใช้ท่อนไม้สี่ท่อนต่อบันได
อันนี้ล่ะ
ใหญ่ไป
ไม่ ล้อเล่นแล้ว ฉันต้องกลับไป
นั่นคือจุดที่ฉันทำพลาดวันนี้
สองท่อนใส่ได้ แต่ต้องหาอีกสองท่อน
ฉันเลยต้องกลับไป
ฉันรู้ว่าคนอื่นๆ อยู่ไหน ฉันยังไปทัน
แต่ฉันก็ไม่ยอมแพ้
(ทางออก - เมล บี. - แบร์ - บิ๊กซู)
กลับไปทางนั้นหรือเปล่านะ
ตอนนี้ฉันอยู่ในที่โล่งเลย
พระเจ้าช่วย
นั่นใครน่ะ นั่นแบร์
สาบานเลย ใช่เขาแน่
ยังไงฉันก็ต้องไปจากตรงนี้
ไม่น่าจะใช่เขานะ
ผมเห็นอะไรแวบๆ ในทุ่งสะวันนาสีน้ำตาล
ดูเหมือนจะเป็นเมล
เดี๋ยวก่อนนะ
ดูนั่น มีอีกคนอยู่นั่นด้วย
ใช่ นั่นซู
ถ้าทั้งคู่มาทางนี้ ก็แปลว่าจะไปทางออกอุโมงค์เหมือนกัน
งานนี้สนุกแน่
ผมมีสองคนที่ต้องคอยจับตามอง
มีความเป็นไปได้หลายอย่างเลย
หนึ่งในนั้นอาจจะหลงมาทางนี้ ผมก็จะจับได้
หรือพวกเขาอาจจะเห็นผม แล้วหนึ่งในนั้นก็จะหนี
ถึงยังไง ผมก็มีโอกาสสูงที่จะจับได้หนึ่งคน
ไม่ใช่ทางนั้น ให้ตายสิ
ฉันกลับมาเอาไม้เพิ่มอีกสองท่อน
ในที่สุดก็มาถึง
(ลอตตี้ ระยะห่างจากท่อนไม้ แปดเมตร)
ขอเวลาหน่อย
พระเจ้า โอเค สองท่อนนี้ใหญ่
ทิ้งท่อนเล็กสองท่อนนี้ไว้ แล้วเอาท่อนใหญ่ไปสามท่อน
แล้วเราก็จะขึ้นไปทางนี้
โอเค
ยากจริงๆ พระเจ้าช่วย
คนอื่นๆ ไม่ได้โกหกเลยที่บอกว่าเกมนี้หนักมาก
โอ๊ยตาย ขอโทษจริงๆ ค่ะ น่าเกลียดมาก
แต่ฉันรู้สึกเหมือนจะอาเจียน ก็เลย…
ระหว่างที่ลอตตี้กลับไปทางออกบันได
แบร์ก็ยังคงเพ่งเล็งที่เมลกับบิ๊กซู
ฉันหมดแรงแล้ว
นี่คือสิ่งที่ยากที่สุดที่ฉันเคยทำเลย
ฉันต้องไปหลังต้นไม้
ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย
แค่จะซ่อนตัวยังยาก
ผมเป็นคนตัวใหญ่
แล้วอากาศก็ร้อนมาก
ลำบากนะ ลำบากมาก
ดูเหมือนเมลจะกลับลงเนินมา
ส่วนซูเหมือนกำลังจะไปที่ทางออกอุโมงค์
แต่เขายังไม่เห็นผมแน่นอน
ดูสิ เขาดูเหนื่อยแล้ว
โอเค ได้เวลาขยับ
อยู่นี่ไง ทางออกอุโมงค์
ให้ตายสิ ต้องมีกุญแจอยู่ที่ไหนสักแห่ง
กุญแจที่ซูต้องใช้ไขทางออกอุโมงค์
อยู่ในทุ่งสะวันนา
แต่มันอยู่ในกรงที่ได้เหยื่อไปแล้วหนึ่งคนในวันนี้
ไปกันเลย
ผมมีพลังจะทำได้ แค่ต้องฮึดสู้อีกนิดเดียว
ต้องลงมือตอนนี้แล้ว
ผมเห็นเขาแล้ว
ผมเห็นแบร์แล้ว
ไม่นะ
ผมอยากจะวิ่งไล่เขาจนเหนื่อยจริงๆ
แต่ผมคิดว่าผมรอก่อนดีกว่า
ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ที่แม่น้ำแห้ง
ซูต้องกลับมาทางนี้ ถ้ายังอยากออกทางอุโมงค์
แต่กว่าเขาจะมาคงอีกสักพัก
เกือบไปแล้ว
เมลเลยตกเป็นเป้าคนใหม่
ฉันได้ท่อนไม้ต่อบันไดมาแล้ว
ฉันสัมผัสได้ว่าตัวเองเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
ฉันเหนื่อยมาก ทุกอย่างมันหนักหนา
ฉันหวังจริงๆ ว่าวันนี้จะรอดออกไปได้
ฉันกลับไปไม่ไหวนะ ไม่ไหว
ถ้ามันต่อไม่ได้
ท่อนใหญ่ก็ใหญ่เกิน ท่อนเล็กก็เล็กเกิน
ฉันไม่ไหวแล้ว ถ้ามันใส่ไม่เข้า
ไม่ไหวแล้วๆ
ฉันกลับไปที่บันไดอีกครั้ง แต่กลายเป็นว่าไม้มันไม่พอดี
แล้วฉันก็ใช้พลังไปหมดทั้งร่าง กับความผิดพลาดครั้งใหญ่
ฉันไม่มีหวังแล้ว ฉันจบแล้ว
ฉันไปต่อไม่ไหวแล้วจริงๆ
ต้องซ่อนตัวแล้ว
ฉันไปกลับสองรอบแล้ว หมดแรง ไม่ไหวแล้ว
ณ จุดนี้ ฉันหวังจริงๆ ว่าแบร์จะมาจับ
(ลอตตี้ - ทางออก)
(บิ๊กซู ระยะห่างจากทางออก สิบเมตร)
พระเจ้าช่วย นี่อะไรเนี่ย รู้สึกจะเป็นกรง
อูน่าอยู่ในกรงเหรอ โยนกุญแจให้ผมได้ไหม
ฉันมีดอกเดียว ฉันโดนขัง อยากได้ก็เอาไป
- ขอบคุณครับ - ทั้งหมดมีสามดอก
ผมขอกุญแจได้ไหม
อูน่า ขอบคุณมากครับ
โอเค
- ดอกที่สอง - ขอบคุณครับ
อูน่ามีน้ำใจจริงๆ
แต่ถ้าคนอื่นอยู่ในกรงนั้น
ผมก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะส่งกุญแจให้ไหม
เห็นเลยว่าเธอเป็นคนที่น่ารักแค่ไหน
- ขอบคุณครับ อูน่า - โอเค ยินดีค่ะ
(บิ๊กซู ระยะห่างจากทางออก 193 เมตร)
(เมล บี. - แบร์ ระยะห่างจากแบร์ 78 เมตร)
โอเค ผมเจอเมลอยู่ตรงนี้
ผมแทบสัมผัสความกลัวจากเธอได้เลย
- ฉันต้องไปต่อ - เธอเคลื่อนไหวอีกแล้ว
- เขาอยู่นั่น - โอเค ถึงเวลาบุกแล้ว
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา