1
00:00:21,000 --> 00:00:25,040
รู้อะไรไหม โคล่า, เมล บี. สเตฟ
เราต้องเตรียมตัวแล้ว

2
00:00:25,120 --> 00:00:26,480
ตายแล้ว

3
00:00:26,560 --> 00:00:28,160
ใส่กางเกงว่ายน้ำได้เลย

4
00:00:28,680 --> 00:00:30,120
เราต้องไปท้าทายโชคชะตา

5
00:00:33,160 --> 00:00:36,600
- เอาล่ะ เมล เราทำได้
- ใช่ เราทำได้ทุกอย่าง

6
00:00:36,680 --> 00:00:40,720
ฉันคิดว่าแบ่งทีมชายเจอหญิงมันไม่แฟร์

7
00:00:40,800 --> 00:00:43,720
แต่ก็ "บอยพาวเวอร์ เกิร์ลพาวเวอร์"

8
00:00:44,960 --> 00:00:46,360
รู้แล้ว

9
00:00:47,160 --> 00:00:51,240
ผมคิดว่าคนที่ไม่กังวลก่อนภารกิจคือคนโง่

10
00:00:51,320 --> 00:00:54,320
เท่าที่ฟังดูแล้ว งานนี้อาจจะยากเป็นพิเศษเลย

11
00:00:54,400 --> 00:00:58,400
แล้วก็เป็นภารกิจที่อันตรายเป็นพิเศษด้วย

12
00:00:58,480 --> 00:01:02,440
แต่เราทุกคนก็รู้ดีว่าเรามาเพื่อทำหน้าที่

13
00:01:02,520 --> 00:01:07,080
หน้าที่นั้นคือการพิสูจน์ตัวเองกับแบร์

14
00:01:07,160 --> 00:01:09,560
และพิสูจน์ตัวเองกับตัวเราเองด้วย

15
00:01:09,640 --> 00:01:11,600
เอาล่ะ ลุยกันเลย

16
00:01:14,280 --> 00:01:17,160
ผมคือผู้เชี่ยวชาญเอสเอเอส

17
00:01:17,240 --> 00:01:18,200
ใช่

18
00:01:18,280 --> 00:01:19,800
เราเชื่อมั่นในตัวคุณนะ

19
00:01:19,880 --> 00:01:21,600
นั่นสิ ผมก็เชื่อในตัวผม

20
00:01:21,680 --> 00:01:24,120
- ไม่เชื่อลอเรนซ์เหรอ
- ใช่ เชื่อในลอเรนซ์ด้วย

21
00:01:24,200 --> 00:01:27,200
ฉันจะคิดแผนว่าต้องทำยังไง

22
00:01:27,280 --> 00:01:29,120
- ได้เลย
- แล้วเราก็ทำตามนั้น

23
00:01:30,760 --> 00:01:33,440
- วางแผนได้ดีมากเลย สเตฟ
- นี่แหละกลยุทธ์ของฉัน

24
00:01:33,520 --> 00:01:35,560
คุณคิดว่าไง ฉันคิดแผนนี้มาทั้งคืนเลยนะ

25
00:01:37,600 --> 00:01:39,680
- มาเร็ว ไปกันเลย
- ปลอดภัยกลับมานะ

26
00:01:39,760 --> 00:01:41,320
ฉันเชื่อในตัวคุณ โชคดีนะ ทุกคน

27
00:01:41,400 --> 00:01:43,160
- โชคดีนะ ทั้งสองทีม
- เจอกัน

28
00:01:43,240 --> 00:01:44,280
- ขอให้สนุก
- ทางนี้

29
00:01:44,360 --> 00:01:46,160
- ขอให้สนุก
- ฉันไม่ไปทางนั้นหรอก

30
00:01:46,240 --> 00:01:48,040
- งั้นอ้อมไปทางนั้น
- มีแต่หนาม

31
00:01:48,120 --> 00:01:49,520
อ้อมทางนี้ ให้ตายสิ

32
00:01:50,440 --> 00:01:53,280
นี่แหละความคิดผมสำหรับภารกิจนี้ ลุยฝ่าไปตรงๆ

33
00:01:57,040 --> 00:01:59,280
ฉันว่าคงเป็นภารกิจที่ยากน่าดู

34
00:01:59,360 --> 00:02:02,600
ฉันกังวลนิดๆ เรื่องท่าทีลอเรนซ์ บอกตรงๆ

35
00:02:02,680 --> 00:02:04,880
ลอเรนซ์ชอบพูดน้อยก่อนเริ่มภารกิจ แต่…

36
00:02:04,960 --> 00:02:06,440
พูดน้อยยังไง อธิบายหน่อย

37
00:02:06,520 --> 00:02:09,120
พูดน้อยประมาณว่า
"ที่รัก เกมนี้ก็ง่ายๆ สำหรับผม"

38
00:02:09,200 --> 00:02:11,640
- เขาดูผ่อนคลายเกินไป
- "ทุกอย่างจะเรียบร้อย"

39
00:02:11,720 --> 00:02:14,840
เขาสบายไปหน่อย แล้วก็ดูเป็นแอนตี้ฮีโร่

40
00:02:14,920 --> 00:02:17,720
- ใช่ๆ
- เขาไม่อยากทำตัวเป็นฮีโร่

41
00:02:17,800 --> 00:02:21,560
แต่เขากลับชอบทำท่าทีประมาณว่า…

42
00:02:21,640 --> 00:02:23,880
ทำพลาดด้วยเรื่องตลกๆ

43
00:02:23,960 --> 00:02:25,200
แต่ที่ผมคิดนะ

44
00:02:25,280 --> 00:02:29,440
- ลอเรนซ์เก็บความเป็นฮีโร่ไว้ใช้ในภารกิจ
- ใช่ๆ

45
00:02:29,520 --> 00:02:33,040
คุณรู้สึกยังไง บี. ที่ไม่ได้ร่วมแข่ง

46
00:02:33,120 --> 00:02:34,560
- มันต่างกันที่…
- แย่มาก

47
00:02:34,640 --> 00:02:37,920
ผมอายมาก เพราะปัญหาเรื่องเข่า

48
00:02:38,000 --> 00:02:40,840
ผมรู้สึก… ไม่ มันแย่มาก ผมชอบลงแข่ง

49
00:02:41,520 --> 00:02:45,520
ผมอยากสู้กับแบร์ กับงู กับจระเข้

50
00:02:45,600 --> 00:02:46,760
- รู้ไหม
- ใช่

51
00:02:46,840 --> 00:02:49,440
ได้ลงเมื่อไหร่ เขาไปปล้ำกับแบร์แน่

52
00:02:49,520 --> 00:02:53,680
จระเข้บุกเข้ามา จระเข้ยังต้องหนี

53
00:02:53,760 --> 00:02:56,640
จบแบบนี้แน่เลย มันไม่มีทางชนะบอริสหรอก

54
00:02:58,400 --> 00:03:01,560
(ไล่จับเซเลบกับแบร์ กริลส์)

55
00:03:06,920 --> 00:03:09,440
เมื่ออูน่ากับแดนนี่ต้องเข้าแบร์พิต

56
00:03:09,520 --> 00:03:10,960
หลังจากแพ้ภารกิจ

57
00:03:11,040 --> 00:03:13,720
อีกสองทีมก็ต้องมาแข่งกันในน่านน้ำเปิด

58
00:03:13,800 --> 00:03:16,160
กับภารกิจที่สอง แพกู้ชีพ

59
00:03:16,240 --> 00:03:18,800
เมลกับสเตฟ จะแข่งกับโคล่ากับลอเรนซ์

60
00:03:18,880 --> 00:03:22,280
แล้วแบร์ก็จะไปปล่อยพวกเขาในน้ำลึกของจริง

61
00:03:23,200 --> 00:03:24,560
สำหรับภารกิจวันนี้

62
00:03:24,640 --> 00:03:27,520
ทั้งสองทีมถูกพามาที่นี่ หาดแพนโดรา

63
00:03:27,600 --> 00:03:30,880
ที่พวกเขาจะต้องเผชิญ
สุดยอดการทดสอบความอึด ความเร็ว

64
00:03:30,960 --> 00:03:32,320
และแน่นอน ทีมเวิร์ก

65
00:03:32,400 --> 00:03:35,480
โดยทั้งหมดจะจัดขึ้น
ห่างจากชายฝั่งถึง 100 เมตร

66
00:03:35,560 --> 00:03:37,120
ในน่านน้ำที่เต็มไปด้วยฉลาม

67
00:03:38,800 --> 00:03:40,160
มากันแล้วค่ะ

68
00:03:42,120 --> 00:03:44,120
สำหรับผู้รอดชีวิตในทะเล

69
00:03:44,200 --> 00:03:47,400
สิ่งสำคัญอันดับหนึ่งคือการไปให้ถึงแผ่นดินแห้ง

70
00:03:47,480 --> 00:03:51,120
การเอาตัวรอดในทะเล
น่าจะเป็นสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายที่สุด

71
00:03:51,200 --> 00:03:53,120
ภารกิจนี้ก็จะเริ่มจากจุดนั้น

72
00:03:53,200 --> 00:03:55,280
ผมจะให้คุณลงจากเรือฝั่งนี้

73
00:03:55,880 --> 00:03:57,120
สำหรับภารกิจนี้

74
00:03:57,200 --> 00:04:01,440
แบร์ได้เตรียมถุงยังชีพไว้
ทั้งบนแพกู้ชีพทั้งสองลำ และบริเวณรอบๆ

75
00:04:02,120 --> 00:04:05,920
แต่ละทีมต้องเก็บถุงยังชีพ ถอนสมอแพกู้ชีพ

76
00:04:06,000 --> 00:04:10,480
แล้วดึงแพพร้อมกับถุงยังชีพ
กลับเข้าฝั่งให้ได้โดยเร็วที่สุด

77
00:04:10,560 --> 00:04:14,080
จากนั้นให้นำถุงยังชีพไปยังบริเวณที่กำหนดไว้

78
00:04:14,160 --> 00:04:15,800
แล้วจุดไฟสัญญาณ

79
00:04:17,960 --> 00:04:19,240
ส่วนสำคัญของการรอดตาย

80
00:04:19,320 --> 00:04:21,960
ส่วนสำคัญของสิ่งที่จำเป็น
ในการเติบโตจากแบร์พิต

81
00:04:22,040 --> 00:04:23,400
มันอยู่ที่สามัญสำนึก

82
00:04:25,240 --> 00:04:27,200
และนี่คือสิ่งที่ผมมองหา

83
00:04:27,280 --> 00:04:30,880
คุณจะหาสามัญสำนึกเจอในยามที่กดดันได้หรือไม่

84
00:04:30,960 --> 00:04:35,480
เพราะในป่า การตัดสินใจเล็กๆ มีผลใหญ่หลวง

85
00:04:35,560 --> 00:04:38,360
สุดท้ายแล้ว นั่นก็คือโจทย์ของภารกิจนี้

86
00:04:38,440 --> 00:04:43,240
การตัดสินใจให้ถูก
จะพลิกโอกาสรอดชีวิตของคุณได้

87
00:04:48,000 --> 00:04:51,000
คุณจัดการแพนะ ไปที่ริมฝั่ง แล้วดึง

88
00:04:51,080 --> 00:04:53,040
ถ้ามันยาก ให้มาหาฉัน

89
00:04:53,120 --> 00:04:55,120
เราจะไปเอาถุงอื่นๆ แล้วมาดึงด้วยกัน

90
00:04:55,200 --> 00:04:56,080
ได้

91
00:04:56,160 --> 00:04:57,680
สเตฟเหมือนเป็นทหารเลย

92
00:04:57,760 --> 00:05:00,080
"เราจะทำแบบนี้ คุณทำแบบนี้นะ"

93
00:05:00,160 --> 00:05:02,000
ฉันก็ทำตามคำสั่งเก่งด้วย

94
00:05:02,080 --> 00:05:04,400
แต่จากมุมมองฉันนะ มันน่ากลัวมากเลย

95
00:05:04,480 --> 00:05:07,480
แต่ถ้าฉันเลี่ยงแบร์พิตได้ ฉันก็จะทำ

96
00:05:07,560 --> 00:05:10,640
- ฉันใจเต้นตุ้บๆ เลย
- ใช่ เราทำได้

97
00:05:11,240 --> 00:05:14,880
ผมสังเกตว่าสาวเหนือสองคนเข้ากันดีจริงๆ

98
00:05:14,960 --> 00:05:17,080
- ใช่ๆ
- พวกเธอเริ่มสนิทกันจริงจัง

99
00:05:17,160 --> 00:05:18,720
แล้วก็เข้าใจกันจริงๆ

100
00:05:18,800 --> 00:05:20,920
ผมรู้อย่างหนึ่งว่าเมลไม่อยากเข้าแบร์พิตอีก

101
00:05:21,000 --> 00:05:22,440
- ใช่
- ไม่เอาแน่

102
00:05:22,520 --> 00:05:25,000
แล้วยิ่งทำผมแบบนั้นนะ รู้เลยว่าเธอเอาจริงแน่

103
00:05:25,080 --> 00:05:26,040
ใช่ๆ

104
00:05:26,640 --> 00:05:29,760
ส่วนโคล่ากับลอเรนซ์เป็นคนที่ต่างกันมาก

105
00:05:29,840 --> 00:05:31,760
- ใช่ ภูมิหลังต่างกัน
- ภูมิหลังต่างกัน

106
00:05:31,840 --> 00:05:33,880
คนละรุ่นด้วย ใช่ไหม

107
00:05:33,960 --> 00:05:36,400
ผมว่ามันจะมีผลในวินาทีวิกฤต

108
00:05:36,480 --> 00:05:38,040
ที่เราต้องเกาะติดคู่หูไว้

109
00:05:38,120 --> 00:05:39,360
- ใช่เลย
- ใช่

110
00:05:42,160 --> 00:05:45,400
ผมจะตรงไปที่แพ แล้วไปปลดสมอ

111
00:05:45,920 --> 00:05:49,400
คุณเอาถุงมาให้ผม แล้วรีบขึ้นฝั่ง

112
00:05:49,480 --> 00:05:52,920
จริงๆ โคล่ากับผมสนิทกันมากนะ
เราเคยร่วมทีมกันมาก่อนแล้ว

113
00:05:53,480 --> 00:05:56,920
ผมหวังว่าสภาพร่างกายของเขาจะช่วยได้

114
00:05:57,000 --> 00:05:58,920
เรารู้สึกมั่นใจมากพอว่าจะชนะ

115
00:06:00,920 --> 00:06:03,320
แล้วเราสองคนค่อยช่วยกัน
ขนถุงไปที่จัตุรัสบนชายหาด

116
00:06:03,400 --> 00:06:06,480
ผมกับลอเรนซ์ไปได้สวยแน่
เราทำงานเป็นทีมด้วยกันได้ดี

117
00:06:06,560 --> 00:06:09,240
ผมไม่อยากเข้าแบร์พิต
ส่วนเขาเคยเข้าไปมาแล้ว

118
00:06:09,320 --> 00:06:10,480
แล้วเขาก็กลัวมาก

119
00:06:10,560 --> 00:06:13,280
เราก็จะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อไม่ต้องเข้าไป

120
00:06:14,040 --> 00:06:17,920
โอเค เราจะพาคุณ
ไปประจำตำแหน่ง จับราวเหล็กไว้นะ

121
00:06:20,600 --> 00:06:21,920
เตรียมพร้อม

122
00:06:22,560 --> 00:06:23,920
โอเค ไปได้

123
00:06:24,440 --> 00:06:25,920
ไป

124
00:06:27,920 --> 00:06:28,920
ไป

125
00:06:29,000 --> 00:06:31,800
สเตฟ, เมล, โคล่า, ลอเรนซ์ลงไปแล้ว

126
00:06:33,600 --> 00:06:34,640
พระเจ้าช่วย

127
00:06:36,560 --> 00:06:42,520
วิธีการของผมคือการย้ำกับตัวเองในหัวเรื่อยๆ

128
00:06:42,600 --> 00:06:46,360
"ไปให้ถึงแพโดยเร็วที่สุด"

129
00:06:46,440 --> 00:06:50,320
ถึงตอนนั้น ผมก็จะทำตามที่ฝึกมาในป่าได้

130
00:06:52,880 --> 00:06:55,600
ฉันว่าพวกเขาคงไม่รู้
ว่าตัวเองจะมาเจออะไร

131
00:06:56,480 --> 00:06:58,480
มันยากมากค่ะ

132
00:06:59,720 --> 00:07:01,120
ฉันกับสเตฟแบบว่า…

133
00:07:05,680 --> 00:07:07,120
แล้วมันก็ไม่หยุดแค่นั้น

134
00:07:08,280 --> 00:07:11,920
เราเห็นทีมสีส้มแล้ว ออกตัวได้ดีเลย

135
00:07:13,520 --> 00:07:15,760
เมลขึ้นไปบนแพแล้ว

136
00:07:15,840 --> 00:07:18,720
ดูเหมือนสเตฟจะเป็นคนเก็บถุง

137
00:07:19,480 --> 00:07:20,760
สมออยู่ไหน

138
00:07:20,840 --> 00:07:24,800
ทีมสีดำ ฉันเห็นลอเรนซ์กำลังไปที่แพ

139
00:07:25,760 --> 00:07:27,960
โอเค คุณต้องไปเก็บถุงยังชีพ

140
00:07:28,040 --> 00:07:31,280
มันอยู่ห่างประมาณร้อยเมตร ต้องปลดถุงออกมา

141
00:07:32,320 --> 00:07:35,200
แผนของผมคืออย่าแตกตื่น ทำงานเป็นระบบไว้

142
00:07:35,280 --> 00:07:37,480
เราไม่มีเวลาจะมาพัก

143
00:07:37,560 --> 00:07:38,560
นี่คือเวลาลุย

144
00:07:39,960 --> 00:07:43,280
มีแวบหนึ่งที่ผมสังเกตเห็นเมลขึ้นแพไปแล้ว

145
00:07:43,360 --> 00:07:46,320
ผมมองย้อนไป ลอเรนซ์ยังขึ้นไม่ได้เลย

146
00:07:46,400 --> 00:07:47,520
ผมเลยบอกตัวเองว่า

147
00:07:48,280 --> 00:07:49,720
"พระเจ้า"

148
00:07:49,800 --> 00:07:51,880
ผมรู้แล้วว่าเราทำพลาดครั้งใหญ่

149
00:07:54,200 --> 00:07:57,480
ผมพยายามไต่ขึ้นไปบนแพ

150
00:07:57,560 --> 00:07:59,000
แต่มันไม่ง่ายเลย

151
00:08:04,440 --> 00:08:09,280
อยู่ดีๆ ผมก็เข้าโหมดสู้หรือหนี

152
00:08:09,360 --> 00:08:10,520
ผมหายใจไม่ออก

153
00:08:13,160 --> 00:08:15,320
โอเค ลอเรนซ์ดูจะกำลังแย่

154
00:08:16,400 --> 00:08:17,400
ช่วยด้วย

155
00:08:19,800 --> 00:08:21,920
ดูเหมือนลอเรนซ์จะต้องการคนช่วยนะ

156
00:08:25,200 --> 00:08:26,240
หายใจไม่ออก

157
00:08:28,360 --> 00:08:29,360
โอเค เกาะแน่นๆ นะ

158
00:08:30,680 --> 00:08:31,720
ผมหายใจไม่ออก

159
00:08:32,920 --> 00:08:34,120
พระเจ้า ลอเรนซ์

160
00:08:35,360 --> 00:08:37,360
ฟังนะ ผมจะส่งเรือเข้ามา

161
00:08:39,480 --> 00:08:40,640
ผมว่าเราแย่แล้วล่ะ

162
00:08:40,720 --> 00:08:42,080
ผมหายใจไม่ออก ช่วยด้วย

163
00:08:42,680 --> 00:08:46,040
ผมไม่ได้คำนวณไว้ว่าการขึ้นแพมันจะยากขนาดนั้น

164
00:08:46,600 --> 00:08:49,080
พอมาย้อนคิด ผมควรจะไปขึ้นแพมากกว่า

165
00:08:49,160 --> 00:08:50,800
เพราะผมฟิตกว่า

166
00:08:50,880 --> 00:08:53,160
ผมมาช่วยแล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะ

167
00:08:53,240 --> 00:08:54,440
ผมหายใจไม่ออก

168
00:08:54,520 --> 00:08:55,960
โอเค ผมจะส่งคุณขึ้นบอร์ดลอยน้ำ

169
00:09:00,000 --> 00:09:00,960
โอเค ลอเรนซ์

170
00:09:02,800 --> 00:09:04,600
โอเค เราจะพาคุณขึ้นฝั่ง

171
00:09:04,680 --> 00:09:05,800
คุณไม่เป็นไรแล้ว

172
00:09:05,880 --> 00:09:06,920
ขอโทษนะ โคล่า

173
00:09:07,880 --> 00:09:10,160
ทีมกู้ภัยไปช่วยลอเรนซ์แล้ว

174
00:09:10,240 --> 00:09:13,080
ก็น่าจะแปลว่าเขาออกจากเกมแล้ว

175
00:09:13,160 --> 00:09:16,720
ผมรู้สึกแน่นหน้าอกมากเลย

176
00:09:18,880 --> 00:09:20,200
โอเค เดินมาก่อนได้ไหม

177
00:09:21,320 --> 00:09:24,120
- ไง พวก
- ผมหายใจไม่ออก โทษที

178
00:09:24,200 --> 00:09:25,400
กลับไปลงน้ำเลย

179
00:09:26,200 --> 00:09:27,480
โอเค หายใจลึกๆ

180
00:09:32,600 --> 00:09:34,080
ผมหายใจไม่ทั่วท้อง

181
00:09:34,160 --> 00:09:35,000
ไม่เป็นไร

182
00:09:35,080 --> 00:09:38,560
- คุณพิงไปกับ…
- ถอดนี่ก่อนได้ไหม

183
00:09:39,480 --> 00:09:40,600
ไม่เป็นไร

184
00:09:40,680 --> 00:09:42,720
ผมหายใจไม่ออก มันน่ากลัวมากๆ

185
00:09:42,800 --> 00:09:45,080
ผมคิดจริงๆ ว่าผมจะหัวใจวายซะแล้ว

186
00:09:45,160 --> 00:09:46,160
พระเจ้าช่วย

187
00:09:48,480 --> 00:09:49,480
ไม่เป็นไรค่ะ

188
00:09:51,080 --> 00:09:53,200
หายใจเข้าลึกๆ ไว้ก่อน

189
00:09:57,960 --> 00:09:59,840
โอเค โคล่า คุณขาดคนแล้ว

190
00:10:00,760 --> 00:10:02,800
บางครั้งมันก็เกิดขึ้นได้

191
00:10:03,360 --> 00:10:05,360
ผมหวังว่าลอเรนซ์จะปลอดภัย

192
00:10:05,440 --> 00:10:07,800
แต่เรื่องเลวร้ายที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว

193
00:10:07,880 --> 00:10:09,360
ทั้งทีมเหลือผมคนเดียว

194
00:10:09,920 --> 00:10:11,080
ทำภารกิจต่อไป

195
00:10:11,160 --> 00:10:13,760
ถ้าอยู่ในทะเล มันคืองานที่เป็นไปไม่ได้เลย

196
00:10:13,840 --> 00:10:16,840
ผมเลยรู้สึกท้อแท้สุดๆ

197
00:10:23,080 --> 00:10:25,520
สเตฟได้ถุงยังชีพไปหลายใบแล้ว

198
00:10:25,600 --> 00:10:27,360
เธอจะลากทั้งหมดขึ้นมา

199
00:10:27,440 --> 00:10:31,160
มีบางช่วงที่ฉันใจเต้นรัว แบบรู้สึกได้เลย

200
00:10:31,240 --> 00:10:34,400
แต่หลังถูกแบร์จับได้มาแล้วสองครั้ง

201
00:10:34,480 --> 00:10:37,320
มันทำให้ฉันมีความรู้

202
00:10:37,400 --> 00:10:38,840
ความรู้คือพลัง

203
00:10:39,680 --> 00:10:41,560
เมลกำลังดึงแพ

204
00:10:41,640 --> 00:10:42,920
สู้ๆ สาวๆ

205
00:10:44,680 --> 00:10:46,360
- โคล่า โอเคไหม
- ครับ ไหวอยู่

206
00:10:46,440 --> 00:10:51,800
โอเค ทีมสาวๆ ได้เปรียบโคล่าเห็นๆ เลย

207
00:10:51,880 --> 00:10:53,800
เขายังเก็บถุงไม่หมดเลย

208
00:10:54,640 --> 00:10:58,040
ผมเหนื่อยมากแล้ว แต่ผมไม่มีทางยอมเล่นไม่จบ

209
00:10:58,120 --> 00:11:01,280
ผมแค่อยากทำภารกิจให้สุดความสามารถ

210
00:11:03,840 --> 00:11:06,760
ฉันกับสเตฟจดจ่อกับภารกิจมากๆ

211
00:11:06,840 --> 00:11:10,080
เราไม่ได้ดูอีกทีมเลย เราสนใจแต่ภารกิจตัวเอง

212
00:11:10,160 --> 00:11:15,800
พอได้รู้ว่าลอเรนซ์เกิดอาการแบบนั้น

213
00:11:15,880 --> 00:11:19,600
แล้วโคล่าต้องทำภารกิจคนเดียว มันก็ช็อกอยู่

214
00:11:20,440 --> 00:11:21,880
- ลอเรนซ์ปลอดภัยหรือเปล่า
- เขาอยู่ไหน

215
00:11:21,960 --> 00:11:23,680
เขาอยู่นั่น สูดออกซิเจนอยู่

216
00:11:24,480 --> 00:11:28,840
แค่พยายามทำภารกิจให้สำเร็จ
มันก็ระทึกพอตัวอยู่แล้ว

217
00:11:28,920 --> 00:11:32,560
แต่พอได้เห็นลอเรนซ์ใส่หน้ากากออกซิเจน

218
00:11:32,640 --> 00:11:35,320
มันน่ากลัวมากๆ เพราะนี่คือชีวิตจริง

219
00:11:38,000 --> 00:11:39,680
ดึง วิ่งเลยๆ

220
00:11:42,760 --> 00:11:43,760
ดึงต่อไปๆ

221
00:11:43,840 --> 00:11:47,520
ฉันรู้สึกหมดแรงสุดๆ

222
00:11:47,600 --> 00:11:49,800
ดึงให้ถึงฝั่ง มันจะได้ไม่ไหลลงไปอีก

223
00:11:49,880 --> 00:11:50,880
เอาล่ะ

224
00:11:51,920 --> 00:11:54,600
ทีนี้ก็แกะของพวกนี้ให้หมด

225
00:11:57,040 --> 00:12:01,040
ฉันรู้สึกเหมือนใช้พลังทั้งหมดที่มีไปแล้ว

226
00:12:01,520 --> 00:12:03,360
ฉันทุ่มสุดแรงไปหมดแล้ว

227
00:12:03,960 --> 00:12:05,720
ทำได้ดีมาก สเตฟ เก่งมาก

228
00:12:07,040 --> 00:12:09,920
ว่ากันว่าเจอศัตรูเมื่อไหร่ แผนเสียเมื่อนั้น

229
00:12:10,000 --> 00:12:12,400
โคล่าดูเหมือนจะว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง

230
00:12:12,480 --> 00:12:14,520
ซึ่งต้องใช้พลังงานเยอะมาก

231
00:12:14,600 --> 00:12:17,040
พอมาถึงตรงนี้ เขาก็ต้องดึงแพเข้าฝั่งอีก

232
00:12:18,600 --> 00:12:21,640
ผมไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ ผมจะไม่ให้ทีมผิดหวัง

233
00:12:21,720 --> 00:12:22,760
ผมทำไม่ได้จริงๆ

234
00:12:22,840 --> 00:12:23,680
คุณทำได้

235
00:12:23,760 --> 00:12:25,640
ภารกิจมีไว้ให้เราเอาชนะ

236
00:12:27,520 --> 00:12:28,520
มันยากมากนะ

237
00:12:29,400 --> 00:12:31,120
อยู่ในน้ำลำบากไม่ใช่เล่นเลย

238
00:12:31,200 --> 00:12:34,960
โคล่าพยายามจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง

239
00:12:35,440 --> 00:12:37,080
โคล่า เราช่วยเอง

240
00:12:37,160 --> 00:12:38,240
เรามาช่วยแล้ว

241
00:12:38,320 --> 00:12:41,320
ฉันกับสเตฟเข้าไปช่วยเพราะมันเป็นสิ่งที่ควรทำ

242
00:12:44,280 --> 00:12:45,320
ดึงเข้ามาเรื่อยๆ เลย

243
00:12:46,160 --> 00:12:47,160
นั่นแหละ ดึงเข้ามาเลย

244
00:12:48,000 --> 00:12:50,360
ทีมแพทย์ที่ดูแลลอเรนซ์
ใครยกนิ้วโป้งส่งสัญญาณที

245
00:12:50,840 --> 00:12:53,120
แบร์ เขาปลอดภัย แค่ขาดอากาศหายใจ

246
00:12:53,200 --> 00:12:54,560
เขาไม่เป็นไรแล้ว

247
00:12:55,840 --> 00:12:58,160
- เก่งมาก ทีม
- โคล่า ยกขึ้นมาเลย

248
00:13:01,720 --> 00:13:03,200
โอเค ปล่อยเขาไว้ได้เลย

249
00:13:04,240 --> 00:13:06,840
เหตุฉุกเฉินจบแล้ว เมล ปล่อยเขาทำเอง สเตฟ

250
00:13:10,040 --> 00:13:11,480
พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม

251
00:13:12,720 --> 00:13:13,760
เก่งมาก สาวๆ

252
00:13:13,840 --> 00:13:16,560
นั่นคือพลุสัญญาณบอกว่าขนถุงยังชีพครบแล้ว

253
00:13:21,240 --> 00:13:24,240
ฉันโล่งใจมากที่ลอเรนซ์ปลอดภัย

254
00:13:24,320 --> 00:13:26,280
โล่งใจมากที่โคล่าปลอดภัย

255
00:13:26,880 --> 00:13:31,480
แต่ฉันดีใจมากๆ ที่เราทำสำเร็จ

256
00:13:33,200 --> 00:13:35,320
โคล่า พยายามให้ถึงที่สุดนะครับ

257
00:13:35,920 --> 00:13:37,040
เก่งมาก โคล่า

258
00:13:37,120 --> 00:13:38,320
ทีมเวิร์กเยี่ยมเลย เพื่อน

259
00:13:39,120 --> 00:13:42,560
ทำได้ดีมาก
ขอบคุณที่ช่วย ผมชื่นชมเลย ดีมาก

260
00:13:42,640 --> 00:13:43,920
บางอย่างมันสำคัญกว่า

261
00:13:44,000 --> 00:13:47,200
เป็นวันที่น่าท้อแท้มากๆ เรามีโอกาสชนะแล้ว

262
00:13:47,280 --> 00:13:49,760
อย่าเข้าใจผิดนะ พวกเธอเก่งมาก

263
00:13:49,840 --> 00:13:50,760
พวกเธอก็เร็ว

264
00:13:50,840 --> 00:13:54,520
แต่ทีมเราเจออุปสรรคหลายอย่าง

265
00:13:54,600 --> 00:13:55,440
ที่พวกเธอไม่เจอ

266
00:13:56,360 --> 00:13:59,280
ไปเลย โคล่า จุดสัญญาณเลย

267
00:14:02,520 --> 00:14:03,440
เก่งมาก โคล่า

268
00:14:08,800 --> 00:14:11,720
ลอเรนซ์ คุณกลับมาแล้ว แปลว่าไม่เป็นไรแล้วนะ

269
00:14:11,800 --> 00:14:13,160
- ดูคุณตอนนี้แล้ว…
- ผมสบายดี

270
00:14:13,240 --> 00:14:15,000
- มันก็อดเป็นห่วงไม่ได้
- ไม่

271
00:14:15,080 --> 00:14:17,200
- สีหน้าเขากลับมาแล้ว
- ไม่เป็นไรแล้ว

272
00:14:17,280 --> 00:14:20,280
- เกิดอะไรขึ้น
- ผมไปติดอยู่ใต้แพ

273
00:14:20,360 --> 00:14:23,160
- น่ากลัวนะ
- แต่โชคดีที่… ขอบคุณครับ

274
00:14:23,240 --> 00:14:25,000
- มีคนช่วยผมไว้
- คุณทำดีแล้ว

275
00:14:25,080 --> 00:14:28,960
ถ้าต้องการคนช่วยชีวิต
แบร์ กริลส์นี่แหละใช่เลย ค่ะ

276
00:14:29,040 --> 00:14:34,240
ผมเข้าไปติดใต้แพนิดหน่อย

277
00:14:34,320 --> 00:14:38,360
แล้วผมก็แตกตื่นตามประสาลุงแก่

278
00:14:38,880 --> 00:14:40,280
มันงี่เง่ามากเลย

279
00:14:40,360 --> 00:14:43,920
ผมพุ่งตัวขึ้นแพแรงไปหน่อย

280
00:14:46,600 --> 00:14:48,320
แต่ก็นั่นแหละ ชีวิตคือการเรียนรู้

281
00:14:51,160 --> 00:14:53,200
ทำได้ดีมาก ทุกคน ผมชอบที่พวกคุณทุ่มเท

282
00:14:53,280 --> 00:14:55,920
พวกคุณช่วยกัน ทำภารกิจจนจบ แล้วยังช่วยคนอื่น

283
00:14:56,000 --> 00:14:59,760
ลอเรนซ์ เราต้องพาคุณไปให้น้ำเกลือ

284
00:14:59,840 --> 00:15:02,520
หาที่ร่มๆ ให้คุณอยู่ ทำตัวให้เย็นๆ ดื่มน้ำ

285
00:15:02,600 --> 00:15:06,360
เพราะพรุ่งนี้รุ่งสาง พวกคุณจะต้องเข้าแบร์พิต

286
00:15:06,440 --> 00:15:07,480
เยี่ยม

287
00:15:09,040 --> 00:15:10,120
โล่งไปเลยสินะ

288
00:15:10,200 --> 00:15:13,240
เก่งมากค่ะ สาวๆ คู่ควรแล้วจริงๆ

289
00:15:18,520 --> 00:15:20,240
ผมรู้สึกถูกโกงนิดๆ

290
00:15:20,320 --> 00:15:21,680
ภารกิจนี้ไม่ยุติธรรม

291
00:15:22,840 --> 00:15:25,960
ผมรู้สึกว่าทีมเราทำภารกิจในโหมดยาก

292
00:15:26,040 --> 00:15:27,880
ส่วนพวกเธอได้โหมดง่าย

293
00:15:27,960 --> 00:15:30,200
แต่ทุกอย่างมันก็จบแบบนี้ไปแล้ว

294
00:15:30,280 --> 00:15:31,800
นี่คือสิ่งที่มันผ่านไปแล้ว

295
00:15:32,640 --> 00:15:34,880
ผมคิดในหัวแค่ว่า "ทำให้จบ"

296
00:15:34,960 --> 00:15:38,920
"ขอแค่ทำภารกิจให้จบ
เราก็กอบกู้ศักดิ์ศรีได้ ถูกไหม"

297
00:15:39,000 --> 00:15:43,880
ในเวลานั้น ผมเล่นเพื่อศักดิ์ศรี
เพราะผมรู้ว่าเราแพ้การแข่งไปแล้ว

298
00:15:43,960 --> 00:15:47,760
กลับไปที่ค่าย ไปพักผ่อน แล้วเจอกันพรุ่งนี้ค่ะ

299
00:15:47,840 --> 00:15:49,120
- หายไวๆ นะ
- ขอบคุณครับ

300
00:15:49,200 --> 00:15:50,320
ดูแลตัวเองด้วย

301
00:15:53,600 --> 00:15:54,840
ผมพูดไม่ได้ว่าไม่ผิดหวัง

302
00:15:54,920 --> 00:15:57,400
ผมไม่ได้ผิดหวังในตัวลอเรนซ์
ลอเรนซ์ทำเต็มที่แล้ว

303
00:15:57,480 --> 00:15:59,840
แต่ผมคิดว่าในฐานะทีม เรายังดีไม่พอ

304
00:15:59,920 --> 00:16:02,560
แล้วมันก็ทำให้เราแพ้ ทำเราเสียหายหนักเลย

305
00:16:02,640 --> 00:16:04,440
เราเลยต้องลงไปเผชิญกับแบร์พิต

306
00:16:13,320 --> 00:16:15,800
ในทะเลตอนนี้คงอันตรายน่าดูนะ

307
00:16:15,880 --> 00:16:18,240
ใช่เลย คลื่นลูกใหญ่เลยล่ะ

308
00:16:18,320 --> 00:16:20,040
ทะเลวันนี้ดูจะเชี่ยวกราด

309
00:16:21,640 --> 00:16:23,640
- ทุกคนมาแล้ว
- กลับมาแล้ว

310
00:16:27,160 --> 00:16:28,160
เรากลับมาแล้ว

311
00:16:29,520 --> 00:16:31,160
- ยินดีต้อนรับกลับมา
- ขอบคุณค่ะ

312
00:16:31,240 --> 00:16:36,360
ก่อนจะเล่าเรื่องภารกิจให้ฟัง
เช้านี้ระทึกน่าดูเลยล่ะ

313
00:16:36,880 --> 00:16:40,680
พูดให้เห็นภาพ เราต้องกระโดดลงจากเรือเร็ว

314
00:16:40,760 --> 00:16:42,480
- ตอนที่กำลังแล่นฉิว
- ลงไปในน้ำ

315
00:16:42,560 --> 00:16:44,040
- ถอยหลังด้วย
- ไม่นะ

316
00:16:44,120 --> 00:16:46,800
- ตอนนั้นสนุกนะ
- แล้วก็ว่ายน้ำไปหาแพ

317
00:16:46,880 --> 00:16:49,880
ผมโง่มาก สับสนระหว่างท่าว่ายน้ำกับท่าจมน้ำ

318
00:16:49,960 --> 00:16:51,440
ใช่ ผมก็เคยทำ

319
00:16:51,520 --> 00:16:52,680
- ไม่จริง
- จริง

320
00:16:52,760 --> 00:16:54,880
หลักๆ ที่เกิดขึ้นก็คือผมหมดแรงแล้วเกิดแตกตื่น

321
00:16:54,960 --> 00:16:56,480
แล้วผมก็ติดอยู่ในแพ

322
00:16:56,560 --> 00:16:59,800
ผมควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่ได้

323
00:16:59,880 --> 00:17:02,280
จังหวะหายใจก็เลยแย่ลงๆ

324
00:17:02,360 --> 00:17:06,960
ที่เล่ามาคงเห็นชัดว่าลอเรนซ์ติดปัญหา

325
00:17:07,040 --> 00:17:08,880
- ใช่
- เลยทำให้โคล่าต้องแข่งคนเดียว

326
00:17:08,960 --> 00:17:10,200
ต้องทำทุกอย่างเลยเหรอ

327
00:17:10,280 --> 00:17:13,880
ลงท้ายเขาเลยต้องทำทั้งภารกิจคนเดียวทั้งหมด

328
00:17:13,960 --> 00:17:16,520
ภารกิจทีมสองคน เขาทำคนเดียว

329
00:17:16,600 --> 00:17:17,720
โคล่า เก่งมาก

330
00:17:17,800 --> 00:17:21,360
เพราะไอ้กระจอกคนนี้
นอนนิ่งเหมือนปลาบนชายหาด หายใจไม่ออก

331
00:17:21,440 --> 00:17:23,400
ขอเล่าบริบทก่อน

332
00:17:24,160 --> 00:17:26,280
เราวางแผนเกมนี้ไว้ดีมากๆ

333
00:17:26,360 --> 00:17:29,640
เรารีบขึ้นฝั่ง แล้วก็ทำภารกิจเสร็จ

334
00:17:29,720 --> 00:17:30,640
แล้วเราก็เห็น…

335
00:17:30,720 --> 00:17:33,040
เราเห็นเขานอนให้ออกซิเจนอยู่บนพื้น

336
00:17:33,120 --> 00:17:37,040
ส่วนเขายังอยู่ในทะเล เราก็เลยไปช่วยเขา

337
00:17:40,280 --> 00:17:41,560
ตอนกลับมาที่แคมป์

338
00:17:41,640 --> 00:17:46,920
โคล่าค่อนข้างเก็บเงียบ ผมว่าเขาคงรู้สึกว่า…

339
00:17:47,720 --> 00:17:49,080
จะบอกว่าถูกปล้นก็ไม่ใช่

340
00:17:49,600 --> 00:17:53,560
แต่ผมคิดว่าเขารู้สึก
ว่าการแข่งไม่เป็นอย่างที่เขาคิด

341
00:17:53,640 --> 00:17:56,720
ขอเสียงปรบมือให้โคล่า
ที่ทำทุกอย่างคนเดียวหน่อยสิ

342
00:17:56,800 --> 00:17:58,440
- ไม่ เราก็ช่วย
- เราช่วยเขา

343
00:17:58,520 --> 00:18:00,840
- ไม่ๆ เราช่วยเขาด้วย
- ช่วยแค่บนหาด ใจเย็น

344
00:18:02,880 --> 00:18:05,120
ตอนนี้ผมโมโหมาก

345
00:18:05,200 --> 00:18:06,480
ผมไม่ได้ดั่งใจสักอย่างเลย

346
00:18:06,560 --> 00:18:09,280
ผมรู้สึกว่าพวกเธอร้อนตัวมากๆ

347
00:18:09,360 --> 00:18:12,840
เพราะมันเกิดเรื่องขึ้นมากมาย

348
00:18:12,920 --> 00:18:16,560
ก่อนที่พวกเธอจะมาช่วยผมดึงเชือกส่วนสุดท้าย

349
00:18:16,640 --> 00:18:17,480
ไม่เอาน่า

350
00:18:17,560 --> 00:18:21,280
อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นว่าพวกเธอช่วยเรา

351
00:18:21,360 --> 00:18:26,120
แบบว่า "เอาสิ ได้เลย
โคล่าก็เป็นแค่งานการกุศลอยู่แล้ว"

352
00:18:26,200 --> 00:18:29,360
แบบว่า "เขาห่วยแตก ต้องการคนช่วย"

353
00:18:29,440 --> 00:18:32,040
หลังจากที่คุณเพิ่งทำภารกิจจบเนี่ยนะ

354
00:18:32,120 --> 00:18:34,000
ผมไม่ชอบเลยจริงๆ

355
00:18:34,080 --> 00:18:36,120
ให้บอกไหมว่าใครต้องเข้าแบร์พิต

356
00:18:36,200 --> 00:18:37,240
เอาสิ

357
00:18:37,320 --> 00:18:40,000
เราเอง แปลกนะ

358
00:18:40,520 --> 00:18:42,760
แต่ฉันบอกเลยนะ ถึงแม้ว่า…

359
00:18:43,280 --> 00:18:46,040
นี่แค่มุมมองฉันเฉยๆ เพราะฉันพูดตรงเกิน

360
00:18:46,120 --> 00:18:48,200
ถึงแม้ว่าตอนแรกเลย

361
00:18:48,280 --> 00:18:51,360
สมมติว่าคุณฟื้นตัวทัน แล้วกลับมาขึ้นแพ

362
00:18:51,440 --> 00:18:55,600
ฉันว่าแผนของเราก็ยังเนี้ยบ อย่างกับทหาร

363
00:18:55,680 --> 00:18:59,800
เราจะเห็นเลยว่าแบร์ไม่ปรานีใคร

364
00:18:59,880 --> 00:19:03,600
ต่อให้คุณติดถังออกซิเจน คุณก็ต้องเข้าแบร์พิต

365
00:19:03,680 --> 00:19:06,720
คุณก็ทุ่มเทเต็มที่ เพื่อช่วยคู่หูกับตัวเอง

366
00:19:06,800 --> 00:19:08,840
- คุณคงหมดแรง
- เขาต้องทำคนเดียวเลย

367
00:19:08,920 --> 00:19:12,920
คุณมีเวลาบ่ายนี้ให้พักผ่อน
พรุ่งนี้คุณต้องเป็นโคล่าร่างทอง

368
00:19:15,880 --> 00:19:17,840
ทั้งสี่คนทำได้ดีมาก

369
00:19:17,920 --> 00:19:20,000
ยินดีด้วยทุกคน โชคร้ายหน่อยนะ หนุ่มๆ

370
00:19:21,280 --> 00:19:25,160
ตอนกลับมาบ้านพัก มันก็ตึงๆ ค่ะ

371
00:19:25,240 --> 00:19:29,120
ความรู้สึกไม่เหมือนช่วงเวลาฉลองชัยชนะ

372
00:19:30,200 --> 00:19:31,280
สำหรับใครเลย

373
00:19:31,360 --> 00:19:36,760
เพราะเราไม่ได้เข้าแบร์พิตก็จริง
แล้วเราก็ดีใจเรื่องนั้นมากๆ

374
00:19:36,840 --> 00:19:40,200
แล้วเราก็ทุ่มเทหนักมากเพื่อมาถึงจุดนี้

375
00:19:40,280 --> 00:19:45,880
แต่ก็เข้าใจได้ที่โคล่าไม่พอใจ
เพราะมันรู้สึกไม่ยุติธรรม

376
00:19:45,960 --> 00:19:49,680
พระเอก สู้ต่อไป เพื่อน

377
00:19:49,760 --> 00:19:51,840
- มันแย่มาก พวก
- สู้ต่อไป เพื่อน

378
00:19:51,920 --> 00:19:54,280
น่าขำสิ้นดี ผมถูกทิ้งให้แข่งคนเดียว

379
00:19:54,360 --> 00:19:56,920
- แน่นอน
- คนอื่นบอกว่า "เราช่วยคุณแล้วนะ"

380
00:19:57,000 --> 00:19:59,560
- ผมได้ยินแล้ว
- คุณแค่ช่วยลากแพเฉยๆ

381
00:19:59,640 --> 00:20:02,040
- น่าโมโหนะ
- น่าโมโหสิ ไม่เห็นมีใครช่วย

382
00:20:02,120 --> 00:20:03,440
คุณไม่ผิดที่โมโห เพื่อน

383
00:20:03,520 --> 00:20:05,880
ไม่เห็นมีใครช่วยตอนผมอยู่ในทะเลเลย

384
00:20:06,560 --> 00:20:09,440
นั่นแหละ แล้วผมก็ไม่ได้ขอให้ช่วยด้วย รู้ไหม

385
00:20:09,520 --> 00:20:12,400
ผมรู้สึกว่าคำพูดของทีมสีส้ม

386
00:20:13,880 --> 00:20:14,920
มันออกจะ…

387
00:20:15,720 --> 00:20:18,360
ด้อยค่าความลำบากที่โคล่าต้องทำภารกิจคนเดียว

388
00:20:18,960 --> 00:20:22,760
ผมรู้สึกว่าที่เมลบอกว่า
"เราช่วยทีมคุณ เราช่วยคุณด้วย"

389
00:20:22,840 --> 00:20:24,760
ผมไม่รู้สึกว่าจะเป็นผลดีต่อโคล่าเลย

390
00:20:24,840 --> 00:20:26,640
ผมว่าเขาไม่ค่อยพอใจนะ

391
00:20:26,720 --> 00:20:30,120
ที่พวกคุณบอกว่าช่วยเขานะ
ผมว่าเขาน่าจะไม่ค่อยพอใจ

392
00:20:30,200 --> 00:20:32,080
- แต่เราช่วย
- ใช่ นั่นก็ถูกแล้ว

393
00:20:32,160 --> 00:20:34,960
ทำไมฉันต้องพูดอะไรด้วย
ถ้าฉันพูดไม่เข้าหูเขาอีกล่ะ

394
00:20:35,040 --> 00:20:36,840
อย่างน้อยคุณก็พยายามไง

395
00:20:42,160 --> 00:20:45,160
- ฉันมามองหน้าคุณ
- มองหน้าผมเหรอ

396
00:20:45,240 --> 00:20:46,320
จะบอกว่า…

397
00:20:48,400 --> 00:20:49,880
คุณไม่จำเป็นต้องให้เราช่วย

398
00:20:49,960 --> 00:20:52,840
เราก็ไม่ได้ช่วยเยอะ แค่ช่วงท้าย

399
00:20:52,920 --> 00:20:55,080
- ใช่ คุณช่วยผมช่วงท้าย
- ใช่

400
00:20:55,160 --> 00:20:56,560
- ก็จริง
- แล้วยังไง

401
00:20:56,640 --> 00:20:58,920
- ก็ไม่เป็นไร
- ทำไมคุณไม่ยิ้มเลยล่ะ

402
00:20:59,000 --> 00:21:02,240
บรรยากาศเปลี่ยนไปเยอะนะ
เวลาไม่มีเอเนอร์จี้ของคุณ

403
00:21:02,320 --> 00:21:03,320
ทั้งห้องแบบ…

404
00:21:04,680 --> 00:21:06,240
- ใช่
- ว่าไหม

405
00:21:06,320 --> 00:21:07,360
ใช่ คุณพูดถูก

406
00:21:07,440 --> 00:21:09,640
- งั้นก็ไปพูด…
- คุณก็ทำได้ดีมาก

407
00:21:09,720 --> 00:21:12,680
เรื่องนั้นช่างเถอะ ไปแสดงความเห็นหน่อย

408
00:21:12,760 --> 00:21:16,040
- ไม่ ไม่เป็นไร ผมขอ…
- ไม่ เราไม่อยากให้คุณเป็นแบบนี้

409
00:21:16,120 --> 00:21:17,160
มันไม่ดีต่อตัวคุณเองนะ

410
00:21:18,240 --> 00:21:20,760
ฉันก็ชอบแหย่คุณเล่นสนุกๆ

411
00:21:20,840 --> 00:21:24,760
ผมขอพักดีกว่า วันนี้ ผมขี้เกียจ

412
00:21:24,840 --> 00:21:28,800
แปลว่าล้อเล่นไม่ได้สินะ
อารมณ์ดีให้กวนได้เมื่อไหร่ก็บอก

413
00:21:28,880 --> 00:21:30,440
- ได้ ก็…
- ขอเลยนะ

414
00:21:32,480 --> 00:21:34,920
ความสัมพันธ์ของผมกับเมลมันแปลกมากๆ

415
00:21:35,000 --> 00:21:38,080
ผมว่าเราก็ถูกคอกันมากๆ นะ

416
00:21:38,160 --> 00:21:40,800
แต่เราก็กวนประสาทกันเหมือนกัน

417
00:21:40,880 --> 00:21:43,800
ผมรู้สึกว่าเธอเหมือนพี่สาวผมเกินไป

418
00:21:43,880 --> 00:21:46,520
ผมเลยอาจปฏิบัติกับเธอแบบนั้น

419
00:21:46,600 --> 00:21:50,000
แล้วเธอก็รู้จังหวะก่อกวนผมซะด้วย

420
00:21:50,080 --> 00:21:53,160
ครับ แต่เธอก็กลับมาขอโทษด้วยวิธีของตัวเอง

421
00:22:01,680 --> 00:22:02,880
ไง คุณ

422
00:22:04,640 --> 00:22:05,840
นี่ภรรยาในรายการเอง

423
00:22:06,560 --> 00:22:08,520
คุณคือมิสเตอร์โจ๊กเกอร์

424
00:22:08,600 --> 00:22:11,600
ฉันรู้ว่าเวลาอยู่ต่อหน้าทุกคน คุณเอาแต่ยิงมุกๆ

425
00:22:11,680 --> 00:22:13,520
แต่คุณก็กลัวใช่ไหมล่ะ

426
00:22:13,600 --> 00:22:16,440
มันน่ากลัวจริงๆ ผมพูดจริงๆ เลยนะ

427
00:22:16,520 --> 00:22:18,880
ผมนึกว่าจะหัวใจวายซะแล้ว นึกจริงๆ

428
00:22:18,960 --> 00:22:20,560
ส่วนนี้หยุดทำงานไปเลย

429
00:22:21,080 --> 00:22:24,200
- รู้สึกแบบนั้นเลย
- ตายจริง น่ากลัวมากเลยนะ

430
00:22:24,280 --> 00:22:27,280
นั่นคงเป็นเหตุผลที่ผมยังรู้สึกสั่นๆ แบบว่า…

431
00:22:27,360 --> 00:22:28,720
ยังน้ำตาคลออยู่นิดๆ

432
00:22:28,800 --> 00:22:30,120
- ตายจริง
- ทุกคนก็…

433
00:22:30,920 --> 00:22:31,920
มากอดมา

434
00:22:33,360 --> 00:22:36,880
- บอกเลยนะ
- เราก็แค่ล้อเล่นกัน เราไม่ค่อยอ่อนไหว

435
00:22:36,960 --> 00:22:38,200
- ใช่ ผมรู้
- มันแปลกๆ นะ

436
00:22:38,280 --> 00:22:40,080
ตอนแบร์มาช่วยผม

437
00:22:41,240 --> 00:22:42,960
ผมเกือบร้องแล้วนะ

438
00:22:45,520 --> 00:22:47,800
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมสงบใจลงได้

439
00:22:48,640 --> 00:22:51,600
ผมรู้สึกจริงๆ นะว่าพ้นเคราะห์ครั้งใหญ่

440
00:22:51,680 --> 00:22:52,560
- ค่ะ
- นึกออกไหม

441
00:22:52,640 --> 00:22:55,680
รู้สึกจริงๆ ว่ามันอาจจะเลวร้ายก็ได้

442
00:22:57,400 --> 00:23:01,280
ผมรู้สึกเหมือนเจอประสบการณ์ชีวิตครั้งใหญ่

443
00:23:01,360 --> 00:23:03,680
ประสบการณ์เฉียดเป็นเฉียดตาย

444
00:23:03,760 --> 00:23:05,720
ผมรู้สึกเหมือนโดนด่านิดๆ

445
00:23:05,800 --> 00:23:08,560
จากร่างกายตัวเองที่เห็นชัดว่าเริ่มแก่แล้ว

446
00:23:08,640 --> 00:23:13,200
ผมรู้สึกเหมือนล้มเหลวนิดๆ ในจุดนั้น

447
00:23:13,920 --> 00:23:15,320
ซึ่งก็จริง ผมล้มเหลว

448
00:23:21,920 --> 00:23:25,320
เพื่อนนักกีฬาคนหนึ่งมีโค้ชสอนจินตนาการ

449
00:23:25,920 --> 00:23:30,280
ให้เขาจินตนาการภาพ
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น กับชัยชนะ

450
00:23:30,360 --> 00:23:31,720
ผมไม่เคยมีเลยนะ

451
00:23:31,800 --> 00:23:35,400
แมวมองมาเจอผม ผมอายุ 15 ปี

452
00:23:35,480 --> 00:23:38,800
ตัดภาพมาอีกที
ผมก็ไปแข่งวิมเบิลดัน ชนะทัวร์นาเมนต์นั้น

453
00:23:38,880 --> 00:23:40,960
- ค่ะ
- วันนั้นเป็นวันที่พิเศษมากๆ

454
00:23:41,040 --> 00:23:42,800
แต่ผมก็อยู่ในโลกของตัวเอง

455
00:23:42,880 --> 00:23:46,480
สภาพจิตใจคุณเป็นยังไง ตอนทำสถิติชนะรวด

456
00:23:46,560 --> 00:23:47,960
เป็นคนแรก อายุน้อยที่สุด

457
00:23:48,040 --> 00:23:49,680
ตอนนั้นคุณคิดอะไร

458
00:23:49,760 --> 00:23:52,720
จุดที่ท้าทายที่สุดจนถึงตอนนี้เลยนะ ก็คือหลังแข่ง

459
00:23:52,800 --> 00:23:55,040
- ลองคิดถึงเทย์เลอร์ สวิฟต์
- ค่ะ

460
00:23:55,120 --> 00:23:56,280
ในยุคนี้

461
00:23:57,080 --> 00:24:01,680
สมัยก่อน ในเยอรมนี ผมเป็นข่าวทุกวัน

462
00:24:02,200 --> 00:24:05,480
ผมกินอะไร ไปไหน กินมื้อเที่ยงกับใคร

463
00:24:05,560 --> 00:24:08,400
ขนาดพ่อแม่ผมยังถูกคุกคาม

464
00:24:08,480 --> 00:24:09,320
ค่ะ ใช่

465
00:24:09,400 --> 00:24:11,680
ตอนนี้คุณอาจมองไม่เห็น
แต่เมื่อก่อนผมแข็งแรงมาก

466
00:24:11,760 --> 00:24:14,600
- ผมสูงกว่านี้ด้วย
- หมายถึงยังไง คุณไม่ได้ตัวหดนะ

467
00:24:14,680 --> 00:24:17,440
ใช่ ผมเคยสูง 193

468
00:24:18,080 --> 00:24:19,360
ตอนนี้เหลือ 185

469
00:24:19,840 --> 00:24:24,320
เพราะสะโพกกับเข่า
กับผ่าตัดข้อเท้า มันทำให้เตี้ยลง

470
00:24:24,400 --> 00:24:26,120
- ค่ะ
- ผมเตี้ยลงแปดเซนติเมตร

471
00:24:26,200 --> 00:24:28,280
ผมแลกมาด้วยราคาแพง

472
00:24:28,360 --> 00:24:30,560
แต่คุณก็ทิ้งตำนานไว้

473
00:24:30,640 --> 00:24:34,480
ที่ไม่มีใครมองไม่เห็น ไม่พูดถึงไม่ได้เลยด้วย

474
00:24:34,560 --> 00:24:35,840
ซึ่งก็สุดยอดนะ

475
00:24:43,040 --> 00:24:46,840
ฉันนั่งมองทะเลแบบว่า
"สิ่งสำคัญจริงๆ ในชีวิตคืออะไร"

476
00:24:46,920 --> 00:24:48,600
อยู่ในนี้มันหนักหนามากเลยนะ

477
00:24:48,680 --> 00:24:52,920
เพราะเราไม่มีอะไรอย่างอื่นให้ทำ นอกจากคิด

478
00:24:53,000 --> 00:24:54,360
- ใช่
- นึกออกไหม

479
00:24:54,440 --> 00:24:56,720
แล้วก็รับข้อมูล ตอนฟังคนอื่นๆ พูด

480
00:24:56,800 --> 00:24:59,600
มีมุมมองชีวิตที่น่าสนใจเยอะแยะเลย

481
00:24:59,680 --> 00:25:02,040
ฉันก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันล้น

482
00:25:02,120 --> 00:25:03,840
เพราะฉันไม่เคยฟังเยอะขนาดนี้

483
00:25:03,920 --> 00:25:04,760
เหมือนกัน ฉันด้วย

484
00:25:04,840 --> 00:25:08,200
- เหมือนกันเลย
- ฉันพูดไม่ออกหลายครั้งมาก

485
00:25:08,280 --> 00:25:13,760
เพราะฉันเก็บข้อมูล
บอกตรงๆ ฉันก็ยังไม่รู้ปรัชญาชีวิตตัวเอง

486
00:25:13,840 --> 00:25:16,520
- ฉันก็เหมือนกัน
- ในชีวิตจริง ฉันชอบพูดมาก

487
00:25:16,600 --> 00:25:18,120
- ฉันไม่ค่อยฟัง
- เหมือนกัน

488
00:25:18,200 --> 00:25:20,840
นี่คือบทเรียนชีวิตสำคัญที่ฉันจะได้ติดตัวออกไป

489
00:25:20,920 --> 00:25:22,840
ถึงแม้จะต้องออกหลังแบร์พิตพรุ่งนี้เลยก็ตาม

490
00:25:22,920 --> 00:25:25,480
แต่ขณะเดียวกัน ฉันก็ยังไม่อยากออกนะ

491
00:25:25,560 --> 00:25:26,840
ฉันยังไม่พร้อมจะไป

492
00:25:26,920 --> 00:25:30,800
ฉันว่าฉันรู้แล้วว่ามาทำไม
มาเรียนรู้บทเรียนสำคัญจากคนอื่นๆ

493
00:25:31,480 --> 00:25:34,600
คนอื่นพูดมากกว่า มั่นใจกว่าฉันเยอะ

494
00:25:34,680 --> 00:25:37,960
แต่ฉันพบว่าตัวเองรับฟังมากขึ้น

495
00:25:38,040 --> 00:25:40,080
ฉันว่านั่นคือสิ่งที่ฉันขาดไปในชีวิต

496
00:25:40,160 --> 00:25:42,160
ไม่ค่อยได้ไตร่ตรองอะไรจริงๆ

497
00:25:42,240 --> 00:25:45,520
ฉันแบกรับความเจ็บปวด
บอบช้ำมาจากหลายๆ เหตุการณ์

498
00:25:45,600 --> 00:25:48,640
แต่หลายๆ ครั้ง เวลาไม่ได้ฟังคนอื่น

499
00:25:48,720 --> 00:25:49,920
ฉันก็อาจจะทำผิดพลาด

500
00:25:50,000 --> 00:25:52,760
ความคิดที่ต้องเข้าแบร์พิตพรุ่งนี้

501
00:25:52,840 --> 00:25:56,080
แล้วจะไม่ได้ไปต่อในเส้นทางนี้

502
00:25:56,160 --> 00:25:57,520
มันก็ทำให้ฉันกลัวนิดๆ

503
00:26:05,720 --> 00:26:08,240
ผมอ่านโน้ตเพลงไม่เป็น
แต่ผมแต่งแร็ปได้ในห้านาที

504
00:26:09,040 --> 00:26:12,280
เหมือนกัน เพลง "วันนาบี" ฉันก็ได้ในห้องน้ำ

505
00:26:12,360 --> 00:26:15,160
- คุณก็แต่งเพลงเองเหรอ
- ฉันแต่งท่อนแร็ปเพลงนั้นในห้องน้ำ

506
00:26:15,240 --> 00:26:17,320
- จริงเหรอ
- ใช่ รับรองได้

507
00:26:17,400 --> 00:26:19,360
คิดว่าทำไมเราถึงได้รางวัลไอวอร์ โนเวลโล

508
00:26:19,440 --> 00:26:20,480
อย่าล้อเล่นนะ

509
00:26:20,560 --> 00:26:22,080
- เรื่องจริง
- หยุดเลย

510
00:26:22,160 --> 00:26:25,680
- อย่าประเมินสไปซ์เกิร์ลต่ำไปนัก
- ผมประเมินต่ำไป

511
00:26:25,760 --> 00:26:28,160
- มันขายหน้า
- ไม่คิดว่าเราได้รางวัลโนเวลโลเพราะ…

512
00:26:28,240 --> 00:26:29,640
ผมรู้ว่าได้รางวัล ผมล้อเล่น

513
00:26:29,720 --> 00:26:32,720
- วงคุณแต่งเพลงเองหรือเปล่า
- เราแต่งด้วยกัน

514
00:26:33,320 --> 00:26:37,120
- ทุกเพลงเหรอ
- "มาม่า" เราแยกกันแต่ง

515
00:26:38,440 --> 00:26:40,320
ท่อนของฉันเป็นคำขอโทษถึงแม่

516
00:26:41,400 --> 00:26:42,800
แล้ว "ซิกก้าๆ" แปลว่าอะไร

517
00:26:43,360 --> 00:26:45,760
ฉันรู้คนเดียว คุณจะไม่มีวันได้รู้

518
00:26:46,360 --> 00:26:49,440
- ผมรู้ความหมายนะ
- คุณคิดว่าตัวเองอาจจะรู้

519
00:26:49,520 --> 00:26:51,520
ความหมายมันต่างกันสำหรับหลายๆ คน

520
00:26:51,600 --> 00:26:52,880
นั่นไงล่ะ

521
00:26:52,960 --> 00:26:55,640
ฉันชอบคุยเรื่องสไปซ์เกิร์ลนะ
สไปซ์เกิร์ลคือทั้งชีวิตของฉันเลย

522
00:26:55,720 --> 00:26:58,440
ฉันไม่ได้จะเข้าไปโม้เรื่องสไปซ์เกิร์ลหรอก

523
00:26:58,520 --> 00:27:01,520
มันต้องเป็นการคุยกันดีๆ

524
00:27:01,600 --> 00:27:04,880
เราไม่อยากจะแบบ "ฉันทำนี่ ทำนั่นมา และ…"

525
00:27:04,960 --> 00:27:07,360
ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น แต่นี่คือชีวิตฉัน

526
00:27:07,440 --> 00:27:09,520
ฉันภูมิใจมากที่ได้เป็นสไปซ์เกิร์ล

527
00:27:09,600 --> 00:27:10,600
แน่นอนอยู่แล้ว

528
00:27:11,120 --> 00:27:13,240
ทั้งโลกมีแค่ห้าคน

529
00:27:13,320 --> 00:27:15,800
ที่พูดได้ว่าตัวเองเป็นสไปซ์เกิร์ล
ฉันเป็นหนึ่งในนั้น

530
00:27:20,200 --> 00:27:21,400
ดูสิ่งที่คุณเจอมาวันนี้สิ

531
00:27:21,480 --> 00:27:24,000
แต่ผมก็ยังผิดหวังกับตัวเองมากนะ

532
00:27:24,080 --> 00:27:27,920
คุณเจอสิ่งที่ไม่รู้จัก แล้วคุณก็ฝ่าฟันมันมาได้

533
00:27:28,640 --> 00:27:31,040
- คุณทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ
- ขอบคุณมาก คุณก็ด้วย

534
00:27:31,120 --> 00:27:32,800
- ขอบคุณมากจริงๆ
- แน่นอน เพื่อน

535
00:27:32,880 --> 00:27:34,520
พรุ่งนี้โชคดีนะ

536
00:27:34,600 --> 00:27:37,240
ผมรู้ว่าเราต้องทางใครทางมัน สู้ด้วยตัวเอง

537
00:27:37,320 --> 00:27:39,240
แต่เราก็แค่ต้องอยู่ให้ได้ชั่วโมงเดียว

538
00:27:40,240 --> 00:27:42,840
ถ้าเราอยู่ได้ครบชั่วโมงโดยไม่โดนจับ

539
00:27:42,920 --> 00:27:44,400
ลองคิดดูสิว่ามันจะเจ๋งแค่ไหน

540
00:27:52,960 --> 00:27:55,200
- คุยกันเป็นไง
- ผมว่าก็ดีนะ

541
00:27:55,280 --> 00:27:56,480
- ดีแล้ว
- ดี

542
00:27:57,360 --> 00:27:59,840
- ท่าเดินคุณดูดีขึ้นนะ
- ดูดีขึ้นจริงๆ

543
00:27:59,920 --> 00:28:03,600
ผมรู้สึกอยู่นะ แต่มันไม่ใช่ความปวด

544
00:28:03,680 --> 00:28:05,920
- มันหยุดผมไม่ได้ รู้ไหม
- เยี่ยมค่ะ

545
00:28:06,440 --> 00:28:09,440
ผมนัดหมอไว้ จะไปทำเอ็มอาร์ไอ

546
00:28:09,520 --> 00:28:13,040
ผมยังไม่เห็นผลตรวจ

547
00:28:13,120 --> 00:28:17,280
- แต่คุณดูผ่อนคลายขึ้นเยอะนะ
- ดูตัวเบาขึ้น

548
00:28:17,360 --> 00:28:18,280
ใช่

549
00:28:18,360 --> 00:28:20,440
- เพราะคุณเก็บอาการทั้งที่ยังปวด
- ใช่

550
00:28:20,520 --> 00:28:22,400
มาดื่มให้ราชาบอริสสักแก้ว

551
00:28:23,320 --> 00:28:25,000
พระราชากลับมาแล้ว

552
00:28:31,640 --> 00:28:33,680
นี่อาจจะเป็นคืนสุดท้ายของเราจริงๆ นะ

553
00:28:34,280 --> 00:28:35,120
ก็จริง

554
00:28:35,200 --> 00:28:37,480
- อยู่กับปัจจุบันไว้
- ใช่ อยู่กับปัจจุบันไว้

555
00:28:37,560 --> 00:28:39,680
เพราะยังไงชีวิตเราก็ทำได้แค่นั้น

556
00:28:39,760 --> 00:28:42,360
เราจะข้ามไปอยู่พรุ่งนี้ไม่ได้
ย้อนกลับไปอยู่อดีตก็ไม่ได้

557
00:28:42,440 --> 00:28:43,920
ทำได้แค่อยู่ตรงนี้ตอนนี้

558
00:28:44,000 --> 00:28:45,880
- เราจะเข้าไปด้วยความพร้อม
- ใช่

559
00:28:45,960 --> 00:28:47,520
อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด

560
00:28:47,600 --> 00:28:49,480
คุณจะทำให้ลูกภูมิใจด้วย

561
00:28:49,560 --> 00:28:53,120
ฉันรู้ คุณแม่ลุยป่า

562
00:29:00,760 --> 00:29:02,560
ในนี้แมลงเพียบเลย

563
00:29:02,640 --> 00:29:04,520
- ฉันปัดออกให้แล้วนะ
- ขอบคุณค่ะ

564
00:29:04,600 --> 00:29:07,280
ไม่หมด… หวังว่าจะหมด

565
00:29:07,880 --> 00:29:09,240
มันก็ได้แค่นี้แหละ

566
00:29:10,760 --> 00:29:12,560
ผมไม่เคยอยู่ในสถานการณ์

567
00:29:12,640 --> 00:29:17,640
ที่ลำบากร่างกายเท่าวันนี้เลย สักครั้ง

568
00:29:17,720 --> 00:29:20,280
แต่แปลกดีนะ ผมรู้สึกค่อนข้างพร้อม

569
00:29:20,360 --> 00:29:22,320
สำหรับการสู้กับแบร์พิตครั้งนี้

570
00:29:22,400 --> 00:29:24,720
ลอเรนซ์ ฉันคลุมเท้าให้นะ

571
00:29:24,800 --> 00:29:27,920
ใช่ มันเป็นประสบการณ์ที่ลำบากมาก
ใช่ มันน่ากลัวมาก

572
00:29:28,000 --> 00:29:29,840
แต่จริงๆ ผมก็รู้ว่าแบร์พิต

573
00:29:29,920 --> 00:29:32,720
ไม่ได้น่ากลัวเท่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้

574
00:29:48,160 --> 00:29:50,160
- วันนี้ทำเต็มที่นะ จำไว้
- ผมทำแน่

575
00:29:50,240 --> 00:29:52,560
แล้วก็อย่าฉี่ล่ะ

576
00:29:52,640 --> 00:29:54,480
ผมไม่ฉี่หรอก ไม่อึด้วย

577
00:29:56,800 --> 00:29:57,880
หลับสบายดีไหม

578
00:29:58,720 --> 00:30:01,360
ผมตื่นตีสอง แล้วก็ไม่ได้นอนต่อ

579
00:30:01,440 --> 00:30:03,680
มันร้อนมาก ผมตัวเหนียวเหนอะหนะเลย

580
00:30:04,200 --> 00:30:07,400
- ไม่ได้กังวลก่อนแข่งใช่ไหม
- ไม่

581
00:30:07,480 --> 00:30:09,120
- บางทีผมก็เป็นนะ
- ใช่

582
00:30:11,960 --> 00:30:16,440
ผมกังวลว่าใส่แล้วจะดูเหมือน
คนไปริโอคาร์นิวัลหรือเปล่า

583
00:30:16,520 --> 00:30:18,080
ของคุณน่ะสวยที่สุดแล้ว

584
00:30:18,680 --> 00:30:19,880
ฮัลโหล

585
00:30:21,120 --> 00:30:22,480
- ผมเอง
- พอเลย

586
00:30:24,120 --> 00:30:25,760
ในจำนวนพวกเรา คุณแทงข้างใคร

587
00:30:25,840 --> 00:30:29,240
ฉันว่าลอเรนซ์เคยชินกับมันแล้ว
เขาเคยเข้าไปมาแล้ว

588
00:30:29,320 --> 00:30:30,440
ผมอยากเห็นอูน่าทำได้ดี

589
00:30:30,520 --> 00:30:32,760
ในจำนวนนี้ เธอคือคนที่ผมอยากให้กลับมาที่สุด

590
00:30:32,840 --> 00:30:35,160
ผมรักแดนนี่กับโคล่านะ
แต่ถ้าหนึ่งในนั้นตกรอบ ผมก็ดีใจ

591
00:30:36,200 --> 00:30:37,240
จริงเหรอ

592
00:30:37,760 --> 00:30:39,720
ผมรักทุกคนนะ แต่นี่คือการแข่ง

593
00:30:40,960 --> 00:30:44,440
ตอนที่เขาพูดคำนั้น ฉันก็ตกใจมากนะ

594
00:30:44,520 --> 00:30:47,280
เพราะนี่มันเพิ่งช่วงต้นเกม แล้วเขาก็น่ารัก

595
00:30:47,360 --> 00:30:51,640
แต่ฉันได้รู้แล้วว่าบิ๊กซูเป็นคนชอบเอาชนะมากๆ

596
00:30:51,720 --> 00:30:55,680
แดนนี่ เขาบอกว่าเขาจะดีใจ
ถ้าคุณกับโคล่าตกรอบ

597
00:30:55,760 --> 00:30:57,560
เพราะคุณคือคู่แข่งตัวฉกาจที่สุด

598
00:30:57,640 --> 00:30:59,840
เขาไม่คิดว่าผู้หญิงจะแข็งแรงเท่าผู้ชาย

599
00:30:59,920 --> 00:31:02,600
ผมไม่ได้พูดงั้นนะ ไม่ได้พูดแบบนั้นเลย

600
00:31:02,680 --> 00:31:04,080
ผมพูดแบบนั้นตอนไหน

601
00:31:04,160 --> 00:31:07,240
- มันอนุมานได้อยู่นะ
- โอเค แล้วลอเรนซ์ล่ะ

602
00:31:07,320 --> 00:31:09,880
- ฉันล้อเล่น
- แล้วลอเรนซ์ล่ะ

603
00:31:09,960 --> 00:31:12,240
- จริงๆ ก็ไม่หรอก
- คุณสิตลก

604
00:31:12,320 --> 00:31:14,920
- ฉันแค่พูดตรง
- ผมก็เหมือนกัน ถึงได้พูดไปแบบนั้น

605
00:31:15,800 --> 00:31:19,280
เขาบอกว่าเขาไม่ติดเลย
โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นคนตกรอบ แดนนี่

606
00:31:19,360 --> 00:31:22,160
- ใช่
- ฉันล้อเล่น

607
00:31:22,240 --> 00:31:24,600
ฉันเข้าใจว่าเมลชอบสะกิดต่อมคน

608
00:31:24,680 --> 00:31:27,080
แล้วค่อยบอกว่า "ฉันแค่ล้อเล่น"

609
00:31:27,160 --> 00:31:29,320
แต่ตอนนั้นมันถอนคำพูดไม่ทันแล้ว

610
00:31:29,400 --> 00:31:30,800
คำพูดออกจากปากไปแล้ว

611
00:31:31,440 --> 00:31:34,560
เราต้องคิดว่ามันส่งผลยังไงกับคนรอบๆ ด้วย

612
00:31:36,800 --> 00:31:39,280
ฉันคิดว่าทุกคนก็มีความคิด แล้วมันก็เป็นเรื่องดี

613
00:31:39,800 --> 00:31:42,680
แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเมลทำถูกไหม
ที่บอกผู้ชายสองคนนั้นแบบนั้น

614
00:31:42,760 --> 00:31:45,080
ก่อนพวกเขาจะออกไปทำภารกิจ

615
00:31:45,160 --> 00:31:46,800
- เข้าใจใช่ไหม
- ฉันก็พูด

616
00:31:46,880 --> 00:31:49,480
ฉันไม่แน่ใจว่ากลยุทธ์แบบนั้นจะดีไหม

617
00:31:49,560 --> 00:31:51,560
เป็นฉันคงโมโหมาก

618
00:31:51,640 --> 00:31:53,920
ฉันแบบว่า "อุ๊ย มันออกจะ…"

619
00:31:54,000 --> 00:31:57,200
แล้วที่บอกว่า "ฉันล้อเล่น" น่ะ "ไม่ ไม่ใช่เลย"

620
00:32:01,560 --> 00:32:04,280
เป็นช่วงหลายวัน
ที่สุดเหวี่ยงสำหรับเหล่าเซเลบค่ะ

621
00:32:04,360 --> 00:32:08,480
พวกเขาได้ขึ้นไปเหนือห้วยเรเซอร์
ถูกทิ้งลงจากเรือกลางทะเล

622
00:32:08,560 --> 00:32:12,280
ส่วนลอเรนซ์ก็ได้ให้ออกซิเจน
กับหมอใส่บิกินี่ โชคดีจริงๆ

623
00:32:12,960 --> 00:32:17,160
ยิ่งไปกว่านั้น สี่คนกำลังจะเข้าสู่แบร์พิต

624
00:32:22,360 --> 00:32:25,080
สวัสดีค่ะ มาหากันหน่อย

625
00:32:27,200 --> 00:32:28,400
มาค่ะ ทุกคน

626
00:32:29,440 --> 00:32:31,080
- สวัสดีครับ ฮอลลี่
- สบายดีไหมคะ

627
00:32:31,160 --> 00:32:32,680
- สบาย
- แค่ร้อนมาก

628
00:32:32,760 --> 00:32:33,920
วันนี้ร้อนมากจริงๆ

629
00:32:36,840 --> 00:32:39,120
พวกคุณดูผ่อนคลายกันมากเลย

630
00:32:39,200 --> 00:32:41,680
- ส่วนพวกคุณก็น่ากลัวสุดๆ
- ใช่

631
00:32:41,760 --> 00:32:43,680
- ตัวเองก็กลัวด้วย
- ก็คงจะจริงค่ะ

632
00:32:45,240 --> 00:32:47,640
โคล่า, ลอเรนซ์, อูน่าและแดนนี่

633
00:32:47,720 --> 00:32:50,200
คุณกำลังจะเข้าสู่แบร์พิต

634
00:32:50,280 --> 00:32:54,560
เป้าหมายของคุณคือ
หนีให้พ้นจากแบร์ หรือหนีออกจากพิต

635
00:32:54,640 --> 00:32:56,360
คุณจะอยู่ในนั้นหนึ่งชั่วโมง

636
00:32:56,880 --> 00:32:58,760
มีทางออกสามทาง

637
00:32:58,840 --> 00:33:01,040
แต่ละทางสามารถออกได้คนเดียวเท่านั้น

638
00:33:01,120 --> 00:33:03,400
อย่าลืมว่าคุณไม่ได้ต้องระวังแค่แบร์

639
00:33:03,480 --> 00:33:06,320
คอยระวังกับดักไว้ด้วย

640
00:33:06,400 --> 00:33:09,280
เซเลบที่ถูกแบร์จับได้ หรือติดกับดัก

641
00:33:09,360 --> 00:33:11,040
จะมีโอกาสถูกคัดออก

642
00:33:11,600 --> 00:33:14,080
หนึ่งคนจะต้องกลับบ้านวันนี้

643
00:33:17,320 --> 00:33:18,840
ฉันขอให้ทุกคนโชคดี

644
00:33:18,920 --> 00:33:21,440
ถึงเวลาเดินทางไปที่แบร์พิตแล้วค่ะ

645
00:33:21,520 --> 00:33:22,840
- มาเลย
- โชคดีค่ะ ทุกคน

646
00:33:22,920 --> 00:33:24,480
- คุณทำได้
- โชคดี

647
00:33:24,560 --> 00:33:25,680
- โชคดี
- ลุยเลย

648
00:33:25,760 --> 00:33:28,200
- ขอให้ปลอดภัยนะ โดยเฉพาะคุณ ลอเรนซ์
- โชคดี

649
00:33:31,880 --> 00:33:34,600
เมื่อวานไปได้ไม่สวย แต่นั่นไม่ใช่ตัวผมเลย

650
00:33:34,680 --> 00:33:35,680
ผมไม่ใช่คนขี้แพ้

651
00:33:35,760 --> 00:33:39,200
แบร์ ถ้าคุณอยากตามหาผม
คุณต้องพยายามหนักมากเลยล่ะ

652
00:33:39,280 --> 00:33:41,280
เพราะผมจะออกไปได้ก่อนที่คุณจะรู้ตัวซะอีก

653
00:33:45,720 --> 00:33:47,480
ฉันยังไม่อยากกลับบ้านเลยจริงๆ

654
00:33:47,560 --> 00:33:50,280
ฉันอยากผลักดันตัวเอง ท้าทายตัวเอง

655
00:33:50,360 --> 00:33:52,920
ฉันก็จะสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

656
00:33:53,000 --> 00:33:55,520
ฉันอยากเข้าไปใจจะขาด
แล้วก็อยากออกมาใจจะขาด

657
00:34:00,160 --> 00:34:03,400
ในฐานะนักกีฬา
เราจะคิดถึงคำว่า "ถ้า" กับ "แต่" ไม่ได้

658
00:34:03,480 --> 00:34:07,120
สำหรับผม ทันทีที่ถึงเวลาลุย ผมก็จะพร้อม

659
00:34:10,560 --> 00:34:15,320
ผมเกือบตายมาแล้ว แต่ผมก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้

660
00:34:15,400 --> 00:34:19,360
สิงโตแก่นี่แหละที่ต้องระวังในทุกสนาม

661
00:34:19,440 --> 00:34:24,240
พวกลูกสิงโตน้อย
ควรจะระวังสิงโตแก่คนนี้ให้มากๆ

662
00:34:30,320 --> 00:34:31,480
โอเค

663
00:34:32,760 --> 00:34:33,760
เราอยู่ที่นี่

664
00:34:34,280 --> 00:34:35,800
นี่คือเส้นทางเหรอ

665
00:34:35,880 --> 00:34:36,960
อาจจะใช่

666
00:34:37,040 --> 00:34:39,840
ผมจะบอกคุณทำไม ดูพวกคุณสิ

667
00:34:39,920 --> 00:34:44,680
สภาพร่างกายคุณได้เปรียบเยอะมาก
เทียบกับตาแก่ที่ใส่ต้นไม้ในกระถาง

668
00:34:44,760 --> 00:34:46,800
แต่คุณฉลาดนะ สหาย

669
00:34:48,960 --> 00:34:50,840
การจะผ่านทางออกได้

670
00:34:50,920 --> 00:34:53,760
เหล่าแบร์พิตเตอร์จะต้องหาเครื่องมือพิเศษ

671
00:34:53,840 --> 00:34:56,440
รายละเอียดสิ่งที่ต้องใช้และตำแหน่งที่อยู่

672
00:34:56,520 --> 00:34:57,880
จะอยู่ที่ทางออก

673
00:34:58,400 --> 00:35:00,080
ใครพอรู้ไหมว่าไปทางไหนบ้าง

674
00:35:00,160 --> 00:35:03,320
ผมว่าเราไม่ควรบอกเรื่องนั้นกันนะ ทำไม…

675
00:35:03,840 --> 00:35:04,920
แต่คราวนี้

676
00:35:05,000 --> 00:35:08,200
แบร์ได้วางกับดักจับเวลาไว้ที่เครื่องมือบางชิ้น

677
00:35:08,280 --> 00:35:10,560
หากกับดักทำงาน ผู้เข้าแข่งขันต้องแย่แน่

678
00:35:15,760 --> 00:35:18,120
มาเลย เรามีงานต้องทำ

679
00:35:18,880 --> 00:35:20,440
เข้าแบร์พิตครั้งที่สอง

680
00:35:20,520 --> 00:35:24,160
ผมรู้สึกว่าผมได้เปรียบอยู่นิดหน่อย

681
00:35:25,280 --> 00:35:31,080
อีกสามคนเต็มไปด้วยความเยาว์วัย
ความกระฉับกระเฉง และพลังงาน

682
00:35:31,160 --> 00:35:32,920
แต่ทุกคนก็กังวลสุดๆ

683
00:35:33,880 --> 00:35:36,720
ส่งสัญญาณให้รู้หน่อยว่าการล่าเริ่มต้นขึ้นแล้ว

684
00:35:42,000 --> 00:35:43,840
ได้เวลาแล้ว โอเค

685
00:35:45,840 --> 00:35:48,200
ให้ตายสิ ฉันว่าฉันต้องอ้อมไปข้างหลัง

686
00:35:49,600 --> 00:35:51,360
ฉันฝันร้ายว่าถูกไล่ล่า

687
00:35:51,960 --> 00:35:55,640
ความตั้งใจของฉันในแบร์พิต
ก็คือการรีบออกไปให้ได้

688
00:35:57,680 --> 00:36:00,640
แผนของฉัน ณ ตอนนี้คือการขุดใต้รั้ว

689
00:36:00,720 --> 00:36:03,080
แต่สัญชาตญาณบอกว่าลอเรนซ์เคยทำมาก่อน

690
00:36:03,160 --> 00:36:04,280
ฉันอาจจะตัดหน้าเขาได้

691
00:36:06,360 --> 00:36:08,080
ที่นี่ที่ไหน ต้องไปทางไหน

692
00:36:08,720 --> 00:36:10,520
ผมจะไปขุดใต้รั้ว

693
00:36:10,600 --> 00:36:13,680
ตอนนี้ผมกังวลนิดๆ เข้าขั้นวิตกเลย

694
00:36:13,760 --> 00:36:15,200
แล้วผมก็ไม่อยากถูกจับ

695
00:36:15,880 --> 00:36:19,160
ผมออกนอกเส้นทางมา แล้วก็หลงทางนิดๆ

696
00:36:19,240 --> 00:36:20,480
ผมคิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

697
00:36:22,200 --> 00:36:24,120
เมื่อวานไม่ได้เป็นไปตามแผน

698
00:36:24,200 --> 00:36:26,160
ผมต้องลืมมันไปจากใจ

699
00:36:26,240 --> 00:36:28,920
แล้วผมก็ต้องคิดถึงสถานการณ์ตอนนี้

700
00:36:33,160 --> 00:36:34,880
แบร์ออกมาล่าแล้ว

701
00:36:38,040 --> 00:36:42,080
แน่นอนว่ามีทางออกที่ผมรู้จักดี ทางออกที่รั้ว

702
00:36:42,160 --> 00:36:45,440
แต่ผมก็รู้ว่าขาขึ้นเนินที่นั่นมันชันแค่ไหน

703
00:36:45,520 --> 00:36:49,400
ผมเล็งทางออกโฟร์วีลไดรฟ์

704
00:36:50,280 --> 00:36:54,320
ข้อได้เปรียบของผมคือ
ผมคิดว่าผมจะหาเส้นทางเจอ

705
00:36:54,400 --> 00:36:55,600
โดยที่ไม่ต้องวิ่งเร็วไปนัก

706
00:36:59,040 --> 00:37:00,760
โอเค เราจะลงตรงนี้

707
00:37:03,200 --> 00:37:05,600
โอเค ผมจะตรงไปที่กลางพิตเลย

708
00:37:06,200 --> 00:37:09,880
เพราะนั่นคือจุดที่ผมน่าจะเห็นคนผ่านไปมาที่สุด

709
00:37:09,960 --> 00:37:11,600
ผมจะหาจุดคอขวดดีๆ

710
00:37:12,240 --> 00:37:14,640
อาจจะอยู่ข้างล่างนี้ ตรงแม่น้ำ

711
00:37:14,720 --> 00:37:15,760
แล้วก็ใจเย็นเข้าไว้

712
00:37:18,040 --> 00:37:20,520
โอเค มีทางแยก

713
00:37:21,320 --> 00:37:23,440
ใช่ ไปทางขวา

714
00:37:24,160 --> 00:37:27,720
เกมนี้ยากกว่าแข่งรักบี้ 80 นาทีเยอะเลย

715
00:37:27,800 --> 00:37:31,040
แผนของผมคือไปถึงทางออกให้เร็วที่สุด

716
00:37:32,200 --> 00:37:34,120
ผมเล็งทางไต่บันไดไว้

717
00:37:34,200 --> 00:37:36,880
แต่ถ้าผมไปไม่ถึง ผมก็เปลี่ยนแผนระหว่างหนีได้

718
00:37:38,640 --> 00:37:40,720
ผมชอบคอสตาริกา ผมชอบป่านี้

719
00:37:40,800 --> 00:37:42,440
แล้วผมก็ชอบที่ได้เรียนรู้จากแบร์

720
00:37:42,520 --> 00:37:44,240
นี่ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ผมอยากให้จบเร็ว

721
00:37:44,320 --> 00:37:45,400
ผมอยากอยู่ที่นี่จนจบ

722
00:37:51,440 --> 00:37:52,960
เสียงกับดักทำงาน

723
00:37:54,360 --> 00:37:56,000
ทุกคนเคลื่อนที่เร็ว

724
00:37:59,840 --> 00:38:01,880
แดนนี่ โอเค ได้อีกคนแล้ว

725
00:38:01,960 --> 00:38:05,000
ไม่ระวังเลย แต่เสียงก็เหมือนใกล้ๆ นี่แหละ

726
00:38:05,080 --> 00:38:05,960
ไปกันเลย

727
00:38:06,040 --> 00:38:07,880
(แดนนี่
ระยะห่างจากแบร์ 53 เมตร)

728
00:38:14,200 --> 00:38:16,120
เดี๋ยวๆ หมอบลง นั่นใครน่ะ

729
00:38:21,920 --> 00:38:22,920
โคล่า

730
00:38:32,520 --> 00:38:36,440
โอเค ผมเกือบวิ่งตรงไปหาโคล่าแล้ว

731
00:38:36,520 --> 00:38:37,520
โอเค

732
00:38:38,720 --> 00:38:40,480
ผมจะลองไปดักเขาฝั่งนี้

733
00:38:41,560 --> 00:38:42,560
ไปกันเลยๆ

734
00:38:56,360 --> 00:38:57,720
ใครน่ะ

735
00:39:01,800 --> 00:39:04,520
สายตาเขาเอาจริง

736
00:39:04,600 --> 00:39:06,400
เขาไม่อยากถูกจับ

737
00:39:07,760 --> 00:39:10,560
เขาคงเป็นเหยื่อที่เคี้ยวยากแน่

738
00:39:11,160 --> 00:39:12,960
แต่ผมก็ชอบความท้าทาย

739
00:39:13,520 --> 00:39:14,560
เราจะไปจับเขา

740
00:39:17,560 --> 00:39:19,240
คุณว่าใครมีโอกาสแค่ไหน

741
00:39:19,320 --> 00:39:22,360
ผมรู้สึกว่าลอเรนซ์อาจจะลำบาก

742
00:39:23,320 --> 00:39:26,400
หลังจากเมื่อวาน
ผมไม่รู้ว่าเขายังเหลือพลังแค่ไหน

743
00:39:26,480 --> 00:39:28,960
- ใช่
- เขาเป็นคนเดียวที่เคยเข้าไป

744
00:39:29,040 --> 00:39:30,760
- เขาได้เปรียบเยอะมากเลยนะ
- ใช่

745
00:39:30,840 --> 00:39:33,080
อูน่ากังวลมากๆ มาตลอด

746
00:39:33,160 --> 00:39:35,960
เธออาจจะไม่ตื่นตัวเท่าไหร่

747
00:39:36,040 --> 00:39:38,960
ฉันคิดว่าอูน่ามีบางอย่างในหัว

748
00:39:39,040 --> 00:39:41,840
เธออยากพิสูจน์กับตัวเองว่าเธอทำได้

749
00:39:41,920 --> 00:39:42,960
ว่าเธอเข้มแข็งแค่ไหน

750
00:39:43,040 --> 00:39:44,680
คนนี้ใจสู้สุดๆ

751
00:39:46,480 --> 00:39:48,880
โคล่าผลักดันตัวเองเต็มที่จริงๆ

752
00:39:48,960 --> 00:39:51,880
แดนนี่ก็เป็นกัปตันทีมรักบี้มาหลายทีม

753
00:39:51,960 --> 00:39:52,960
ใช่

754
00:39:53,040 --> 00:39:56,960
ฉันไม่รู้ว่าแดนนี่
จะจิตใจเข้มแข็งอย่างที่ตัวเองคิดไหม

755
00:39:57,040 --> 00:39:59,840
เขาไม่ได้ลงแข่งจริงมานานแล้ว

756
00:39:59,920 --> 00:40:02,800
แล้วเขาก็อยู่ในสภาพที่สงบมากๆ

757
00:40:02,880 --> 00:40:05,840
แบบว่าเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

758
00:40:05,920 --> 00:40:08,680
แต่มันก็ไม่ดีเสมอไป ในเกมที่ต้องตื่นตัว

759
00:40:19,720 --> 00:40:21,120
มาถึงสีเขียวแล้ว

760
00:40:21,200 --> 00:40:23,720
ฉันว่ามันน่าจะอยู่แถวนี้แหละ

761
00:40:23,800 --> 00:40:27,800
ฉันไปถึงรั้วแล้วก็หลงทาง
ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ไหน

762
00:40:33,960 --> 00:40:34,920
รีบเข้าสิ

763
00:40:35,000 --> 00:40:37,080
ฉันเห็นขวานด้ามหนึ่ง

764
00:40:38,520 --> 00:40:39,920
ต้องใช่นี่แน่

765
00:40:40,000 --> 00:40:43,000
ไม่รู้ว่าต้องใช้ไหม แต่เอาไว้ก่อน

766
00:40:46,640 --> 00:40:49,520
อูน่าต้องไปที่ทางออกใต้รั้ว

767
00:40:49,600 --> 00:40:52,680
ถึงจะรู้ว่าต้องใช้เครื่องมือชนิดไหนช่วยในการหนี

768
00:40:54,000 --> 00:40:55,840
ใช่ เสร็จผมล่ะ

769
00:40:55,920 --> 00:40:58,480
นี่แหละที่ผมอยากมา ไต่บันได

770
00:40:59,080 --> 00:41:00,080
ถูกใจเลย

771
00:41:04,880 --> 00:41:06,080
แผนที่อยู่ตรงนี้

772
00:41:07,200 --> 00:41:09,600
ผมต้องเก็บแผ่นไม้ทำขั้นบันได

773
00:41:10,480 --> 00:41:12,520
การจะหนีออกโดยการไต่บันได

774
00:41:12,600 --> 00:41:15,400
แดนนี่ต้องหาถุงแผ่นไม้ที่หายไป

775
00:41:15,480 --> 00:41:17,320
ซึ่งอยู่ใกล้กับสระเคย์แมน

776
00:41:18,480 --> 00:41:19,640
เอาล่ะ ดีมาก

777
00:41:35,080 --> 00:41:36,520
ใช่ นั่นไงรถโฟร์วีล

778
00:41:36,600 --> 00:41:37,600
โอเค

779
00:41:39,680 --> 00:41:40,680
โอเค

780
00:41:42,400 --> 00:41:43,720
ผมต้องประกอบล้อ

781
00:41:44,520 --> 00:41:46,600
แต่การจะประกอบล้อ

782
00:41:47,960 --> 00:41:49,360
ผมต้องไปหาหัวนอตหางปลาสี่ตัว

783
00:41:52,320 --> 00:41:53,640
หัวนอตอยู่ไกลมากเลย

784
00:41:55,280 --> 00:41:57,000
การจะหนีออกโดยใช้รถโฟร์วีลไดรฟ์

785
00:41:57,080 --> 00:42:00,000
ลอเรนซ์ต้องประกอบล้อด้วยหัวนอตหางปลา

786
00:42:00,080 --> 00:42:03,240
แต่มันอยู่ไกลกว่าครึ่งกิโลเมตร

787
00:42:03,320 --> 00:42:04,640
ผมพยายามก้มต่ำไว้

788
00:42:05,640 --> 00:42:10,000
เพราะเรากำลังจะขึ้นที่สูง

789
00:42:10,920 --> 00:42:14,320
ผมไม่อยากให้เงาโผล่เพราะท้องฟ้า

790
00:42:15,080 --> 00:42:19,320
ถ้านี่คือแบร์พิตเฉพาะผู้สูงวัย
ผมก็พร้อมจะเล่นเกม

791
00:42:19,840 --> 00:42:20,680
แต่มันไม่ใช่

792
00:42:20,760 --> 00:42:27,520
ผมต้องแข่งกับผู้เข้าแข่งขันสามคนที่น่าจะฟิตที่สุด

793
00:42:27,600 --> 00:42:28,800
ในพวกเรา

794
00:42:29,800 --> 00:42:31,800
ไม่นะ มีคนอื่นอยู่

795
00:42:32,560 --> 00:42:33,560
นั่นอูน่า

796
00:42:35,040 --> 00:42:36,120
เป็นไงบ้าง

797
00:42:37,040 --> 00:42:38,440
ฉันก็ไม่แน่ใจ

798
00:42:38,520 --> 00:42:41,760
- ฉันหาสิ่งที่ต้องการไม่เจอ
- คุณหาอะไรอยู่

799
00:42:41,840 --> 00:42:43,040
- รั้วเหรอ
- ใช่

800
00:42:43,120 --> 00:42:44,760
นั่นไง บนยอดเนิน

801
00:42:45,520 --> 00:42:46,520
- ทางนั้นเหรอ
- ใช่

802
00:42:46,600 --> 00:42:48,320
จะเหม็นฉี่หน่อย โทษที

803
00:42:51,240 --> 00:42:52,560
- ขอบคุณค่ะ
- ครับ

804
00:42:53,720 --> 00:42:54,880
ระวังด้วย

805
00:42:54,960 --> 00:42:56,040
ขอบคุณค่ะ

806
00:42:59,160 --> 00:43:01,480
รั้ว นั่นไง

807
00:43:05,480 --> 00:43:06,520
ฉันต้องใช้นี่พอดีเลย

808
00:43:08,040 --> 00:43:10,200
ต้องใช้ขุดออกไป

809
00:43:12,200 --> 00:43:13,680
ฉันมาถึงทางออกแล้ว

810
00:43:13,760 --> 00:43:16,360
ฉันต้องขุดเพื่อออกไป

811
00:43:16,440 --> 00:43:19,320
คิดว่านี่คือของหลอก มันไม่ใช่จอบ แต่เป็นขวาน

812
00:43:21,360 --> 00:43:25,280
วิธีออกใต้รั้วที่เร็วที่สุดคือการขุดด้วยพลั่ว

813
00:43:25,360 --> 00:43:27,480
แต่มันอยู่อีกฟากของแบร์พิต

814
00:43:27,560 --> 00:43:30,720
แล้วอูน่าก็ต้องทิ้งทางออก
โดยไม่มีใครเฝ้าเพื่อไปเอามันมา

815
00:43:30,800 --> 00:43:33,360
ลอเรนซ์ชี้ทางออกให้ฉัน

816
00:43:33,440 --> 00:43:34,680
ฉันต้องเฝ้าทางออกตัวเอง

817
00:43:34,760 --> 00:43:37,240
ถ้าลอเรนซ์กลับมา ฉันจะไม่ให้เขาเข้า

818
00:43:37,320 --> 00:43:39,560
เพราะถ้าเขาจะออกทางนี้ ฉันก็จะนอนขวางเลย

819
00:43:39,640 --> 00:43:40,640
ฉันอยากไปต่อ

820
00:43:43,840 --> 00:43:46,240
ฉันจะขุดด้วยขวานกับมือ

821
00:43:47,720 --> 00:43:50,640
ฉันมาไกลขนาดนี้แล้ว ฉันไม่ตัดใจหรอก

822
00:43:51,480 --> 00:43:53,440
แน่นอนว่าฉันไม่อยากถูกแบร์จับได้

823
00:43:53,520 --> 00:43:55,760
ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันเลยขุดเพื่อเอาชีวิตรอด

824
00:44:03,320 --> 00:44:06,480
- ในจำนวนสี่คนในนั้น
- ครับ

825
00:44:06,560 --> 00:44:09,160
ใครจะเป็นคู่แข่งตัวฉกาจที่สุดสำหรับคุณ

826
00:44:09,240 --> 00:44:12,480
- ฉันว่าอูน่าก็แบบ…
- โอเค

827
00:44:12,560 --> 00:44:14,760
เฟียสเหมือนลาร่า ครอฟต์เลย

828
00:44:14,840 --> 00:44:17,640
- ฉันไม่กลัวแดนนี่นะ
- ใช่ ฉันก็ไม่กลัว

829
00:44:17,720 --> 00:44:20,760
- โคล่าล่ะ
- ฉันรู้สึกว่าฉันยังรู้จักเขาไม่พอ

830
00:44:20,840 --> 00:44:24,360
เรื่องการแข่ง เขาเก็บทุกอย่างเงียบ

831
00:44:24,440 --> 00:44:26,600
โคล่าตั้งใจเล่นเกมนี้

832
00:44:26,680 --> 00:44:29,080
- ใช่
- เรื่องขำๆ ฮาๆ น่ะ

833
00:44:29,160 --> 00:44:31,160
- ไม่ เขาอยากชนะ
- ใช่

834
00:44:31,240 --> 00:44:35,640
ทั้งโคล่ากับแดนนี่ สภาพร่างกายยอดเยี่ยมนะ

835
00:44:35,720 --> 00:44:39,440
ผมว่าสองคนนั้นแหละคือคู่แข่งตัวฉกาจที่สุด

836
00:44:39,520 --> 00:44:41,400
เพราะผมว่าทั้งสองคนแข็งแรงมาก

837
00:44:54,360 --> 00:44:56,760
ได้ที่รอดีๆ แล้ว

838
00:44:58,200 --> 00:45:01,240
ผมตามโคล่าข้ามฟากแบร์พิตมา

839
00:45:01,320 --> 00:45:02,760
แต่ผมคลาดกับเขาไปแล้ว

840
00:45:02,840 --> 00:45:07,240
ข้อดีของการซ่อนในต้นไม้
คือเราได้ทัศนวิสัยกลับมา

841
00:45:08,520 --> 00:45:10,920
พอเข้ามา ผมก็เห็นเหยื่อ
ในระยะสัก 100 เมตรได้

842
00:45:19,760 --> 00:45:21,240
โอเค โคล่าอยู่นั่นไง

843
00:45:23,240 --> 00:45:25,640
แล้วเขาก็กำลังตรงไปที่กับดัก

844
00:45:25,720 --> 00:45:28,480
ผมจะรอดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น

845
00:45:29,280 --> 00:45:30,320
อะไรน่ะ

846
00:45:30,840 --> 00:45:33,720
นั่นมันเชือกกับตาข่าย

847
00:45:34,320 --> 00:45:35,480
ตรงนี้มีเชือกเพียบเลย

848
00:45:36,160 --> 00:45:39,040
ไม่ใช่คำใบ้ คงเป็นกับดักอะไรสักอย่าง ถูกไหม

849
00:45:40,600 --> 00:45:43,440
ต้องใช่แน่ ผมอยู่ตรงนี้ ก็ต้องไปทางนั้น

850
00:45:46,520 --> 00:45:48,360
ไม่มีธงแดง ผมไม่แตะหรอก สหาย

851
00:45:53,200 --> 00:45:54,480
ดีมาก โคล่า

852
00:45:55,640 --> 00:45:57,720
เขาเห็นสาย เขามองข้างบน

853
00:45:57,800 --> 00:45:59,880
คนส่วนใหญ่ที่เข้าป่าจะไม่เงยหน้าเลย

854
00:46:00,400 --> 00:46:03,120
จะชอบมองที่เท้าเพราะกลัวงูกัน

855
00:46:04,680 --> 00:46:09,400
แต่ผมรับรองได้เลย
ว่าไม่ใช่ทุกคนจะรู้ว่าต้องมองข้างบนด้วย

856
00:46:09,480 --> 00:46:10,640
เอาล่ะ ใจเย็นๆ ไว้

857
00:46:12,680 --> 00:46:14,280
โคล่าตื่นตัวมากๆ

858
00:46:14,360 --> 00:46:17,160
ผมแทบจะเข้าใกล้เขาไม่ได้เลย

859
00:46:17,240 --> 00:46:20,320
ผมก็จะรอดูก่อน ออมแรงเอาไว้

860
00:46:21,400 --> 00:46:23,200
ตรงนี้คงเหมาะจะ…

861
00:46:24,800 --> 00:46:28,520
ลองทำคล้ายๆ สายกระเช้า

862
00:46:28,600 --> 00:46:33,240
ถ้าใครเข้ามาใกล้ ผมก็บุกได้โดยไม่ทันตั้งตัว

863
00:46:45,400 --> 00:46:47,560
ให้ตายสิ ขาผมล้าแล้ว

864
00:46:48,440 --> 00:46:49,440
รู้สึกอ่อนล้า

865
00:46:50,880 --> 00:46:52,360
ผมต้องออมแรงบ้างแล้ว

866
00:46:52,440 --> 00:46:56,560
(แดนนี่
ระยะห่างจากแผ่นไม้ 149 เมตร)

867
00:46:58,640 --> 00:47:01,920
ความอ่อนล้าในนี้ต่างจากรักบี้
เพราะมีความร้อนตลอดเวลา

868
00:47:02,000 --> 00:47:04,520
เราอยู่ในภูมิประเทศใหม่ มาเรียนทักษะใหม่ๆ

869
00:47:05,760 --> 00:47:07,440
ผมงงๆ ตอนอ่านแผนที่นิดหน่อย

870
00:47:08,000 --> 00:47:09,560
นี่เป็นสภาพแวดล้อมที่กดดัน

871
00:47:12,360 --> 00:47:15,520
จริงๆ มันยากกว่าที่เห็นมากเลยนะ

872
00:47:17,080 --> 00:47:18,480
(แดนนี่)

873
00:47:19,000 --> 00:47:20,960
(ทางออก - อูน่า)

874
00:47:23,480 --> 00:47:25,400
มันยากยิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย

875
00:47:26,360 --> 00:47:29,640
ฉันเหนื่อยมากๆ แล้วมันก็ร้อน

876
00:47:29,720 --> 00:47:30,840
ฉันเข้าโหมดแตกตื่นเลย

877
00:47:30,920 --> 00:47:33,640
ฉันจะไม่ไปจากตรงนี้
เพราะฉันจะเฝ้าทางออกของตัวเอง

878
00:47:35,200 --> 00:47:37,240
ถ้าเห็นแบร์ ฉันจะวิ่งไปหลบหลังหิน

879
00:47:45,320 --> 00:47:47,160
ยากจริงๆ เพราะฉันมองข้างหลังไม่ได้เลย

880
00:47:50,880 --> 00:47:52,200
ทำยังไงดีเนี่ย

881
00:47:53,440 --> 00:47:55,840
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
เพราะฉันแทบหายใจไม่ออกแล้ว

882
00:47:55,920 --> 00:47:57,280
เพราะมันเหนื่อยมากเลย

883
00:47:57,360 --> 00:48:01,040
ฉันว่าฉันคงไม่ไหวแล้วล่ะ เพราะฉันเหนื่อยมาก

884
00:48:04,520 --> 00:48:09,120
ผมตามหา… มันจะเป็นกล่องใส่หัวนอตหางปลา

885
00:48:10,360 --> 00:48:14,480
บอกตรงๆ ตอนนี้ผมกินถั่วแกล้มยินโทนิคดีกว่า

886
00:48:14,560 --> 00:48:17,120
ผมได้ยินเสียงอีกคนกำลังมาทางนี้

887
00:48:20,280 --> 00:48:21,320
ลอเรนซ์

888
00:48:22,560 --> 00:48:24,240
กำลังมาตามทางสายหลัก

889
00:48:25,160 --> 00:48:27,160
เขามาแล้ว

890
00:48:28,320 --> 00:48:31,680
เวลาเหนื่อย
เราจะเริ่มเลือกทางที่อุปสรรคน้อยที่สุด

891
00:48:31,760 --> 00:48:35,120
ผมแทบรับรองได้เลยว่าเขาไปต่อทางนี้แน่

892
00:48:36,320 --> 00:48:38,600
แล้วผมก็จะจับเขาตรงนั้น

893
00:48:40,120 --> 00:48:41,280
ผมกังวลมากเลยนะ

894
00:48:42,480 --> 00:48:44,600
ผมว่านี่มันถิ่นแบร์ชัดๆ เลย

895
00:48:47,240 --> 00:48:48,480
เหมือนผมสัมผัสถึงเขาได้

896
00:48:48,560 --> 00:48:51,480
ตอนนี้ลอเรนซ์น่าจะอยู่ข้างหลังผมพอดี

897
00:48:52,280 --> 00:48:54,000
เขายังไม่เห็นผม ดีแล้ว ค่อยน่าดีใจ

898
00:48:57,040 --> 00:48:58,160
กล้องส่องทางไกล

899
00:48:58,240 --> 00:48:59,920
ไม่ใช่ของผมนะ

900
00:49:03,920 --> 00:49:06,040
ผมมองขึ้นไป แล้วก็เจอเขา

901
00:49:06,120 --> 00:49:08,120
แล้วผมก็ได้แต่ยืนอยู่เฉยๆ

902
00:49:10,200 --> 00:49:11,640
ลอเรนซ์ อย่าขยับ

903
00:49:14,120 --> 00:49:15,760
โอเค เสร็จไปหนึ่ง

904
00:49:17,320 --> 00:49:18,360
คนแรกตลอดเลย

905
00:49:18,600 --> 00:49:20,520
(ถูกจับ)

906
00:49:24,400 --> 00:49:27,880
ผมไม่รู้เลยสักนิดว่าเขาอยู่ข้างบน

907
00:49:27,960 --> 00:49:29,240
เขานิ่งไป

908
00:49:29,320 --> 00:49:31,880
การนิ่งจากความตกใจเวลาคนรู้สึกกลัว

909
00:49:31,960 --> 00:49:35,080
จริงๆ เขาควรใช้สัญชาตญาณสู้หรือหนี หนีไปซะ

910
00:49:35,600 --> 00:49:38,360
เขาอาจจะหนีพ้น เขานำหน้าผมหลายวินาที

911
00:49:39,160 --> 00:49:41,080
แต่การนิ่งทำให้คนตายได้

912
00:49:41,160 --> 00:49:45,200
แบร์พิตครั้งที่สอง ถูกจับครั้งที่สอง
ไม่รู้ว่าผมจะภูมิใจหรืออับอายดี

913
00:49:45,280 --> 00:49:49,880
แบร์จะตัดสินอนาคตผมยังไง ก็แล้วแต่เขาแล้ว

914
00:49:58,400 --> 00:49:59,800
- จับได้หนึ่งแล้ว
- หนึ่งแล้ว

915
00:49:59,880 --> 00:50:01,560
- หนึ่งแล้ว
- มีคนถูกจับแล้ว

916
00:50:01,640 --> 00:50:03,640
- หนึ่งแล้ว
- คุณพระช่วย

917
00:50:06,880 --> 00:50:08,000
เงี่ยหูฟังดูหน่อย

918
00:50:12,080 --> 00:50:13,080
โอเค

919
00:50:15,960 --> 00:50:18,560
ผมได้ยินเสียงมาจากทางนั้น

920
00:50:20,840 --> 00:50:24,440
ผมจะพยายามค้นฝั่งเหนือของแบร์พิตให้ทั่ว

921
00:50:26,040 --> 00:50:27,880
เอาล่ะ

922
00:50:27,960 --> 00:50:29,920
เจอแล้ว ได้แล้ว

923
00:50:30,000 --> 00:50:35,560
การจะหนีออกไปด้วยบันได
แดนนี่ต้องเก็บแผ่นไม้ขั้นบันไดที่หายไป

924
00:50:35,640 --> 00:50:36,960
(แผ่นไม้ขั้นบันได สามแผ่น)

925
00:50:39,320 --> 00:50:42,360
แต่แบร์ได้วางกับดักตั้งเวลาไว้

926
00:50:42,440 --> 00:50:43,800
ต้องแกะเชือกไหม

927
00:50:44,640 --> 00:50:45,640
เวลากำลังเดิน

928
00:50:46,240 --> 00:50:48,200
ติ๊กต็อก เหลืออีกแค่ไหน

929
00:50:49,880 --> 00:50:50,920
เฮ่

930
00:51:04,760 --> 00:51:05,720
ได้ยินไหม

931
00:51:06,400 --> 00:51:08,800
แปลว่ากับดักทำงานแล้วหนึ่งอย่าง แน่นอน

932
00:51:09,960 --> 00:51:11,120
ผมคงจะแกะนานเกินไป

933
00:51:11,880 --> 00:51:14,880
มีคนถูกจับแล้ว

934
00:51:16,400 --> 00:51:17,920
ให้ตายสิ มันกดดันมาก

935
00:51:18,000 --> 00:51:19,880
ผมทุ่มเททุกอย่างแล้ว

936
00:51:19,960 --> 00:51:23,840
หวังว่าผมจะได้โอกาสอีกครั้ง
ให้พิสูจน์กับแบร์ว่าผมลุยต่อได้

937
00:51:25,680 --> 00:51:26,640
มีคนถูกจับ

938
00:51:26,720 --> 00:51:29,280
ผู้ชายสักคนคงจะติดกับดัก

939
00:51:32,600 --> 00:51:34,240
เสร็จไปสอง เหลืออีกสอง

940
00:51:34,840 --> 00:51:36,680
ต้องเร่งความเร็วแล้ว

941
00:51:39,160 --> 00:51:42,640
ผมรู้ว่ามีทางออกจากแบร์พิตทางหนึ่งบนนี้

942
00:51:44,480 --> 00:51:45,920
เราจะพยายามเข้าไปใกล้

943
00:51:46,680 --> 00:51:49,960
ดูว่ามีใครไปทางนั้นไหม

944
00:51:52,240 --> 00:51:54,720
ฝันร้ายชัดๆ เลย ฉันเหนื่อยมาก

945
00:51:55,320 --> 00:51:58,960
ฉันเหนื่อยสุดๆ รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลย

946
00:51:59,680 --> 00:52:03,840
นี่คือความรู้สึกที่แย่ที่สุด
ฉันไม่มีพลังเหลือเลย ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ยังไง

947
00:52:06,920 --> 00:52:09,160
หัวใจฉันเต้นเร็วมาก

948
00:52:09,240 --> 00:52:11,920
ฉันระแวงมากๆ ว่าแบร์อาจจะย่องมาข้างหลัง

949
00:52:12,000 --> 00:52:13,120
(แบร์)

950
00:52:13,640 --> 00:52:15,480
(ทางออก - อูน่า
ระยะห่างจากแบร์ 173 เมตร)

951
00:52:22,560 --> 00:52:26,640
ตอนเด็กๆ สิ่งที่ฉันกลัวที่สุด
จนฝันร้ายก็คือการถูกไล่ล่า

952
00:52:26,720 --> 00:52:28,560
ก็คือฉันอยู่ในฝันร้ายเลย

953
00:52:30,960 --> 00:52:31,960
เข้าไม่ได้

954
00:52:33,800 --> 00:52:34,640
(ห่างจากแบร์ 131 ม.)

955
00:52:34,720 --> 00:52:37,040
(อูน่า
แบร์)

956
00:52:38,120 --> 00:52:39,120
ฉันเห็นภาพลูกๆ

957
00:52:39,200 --> 00:52:41,720
ฉันได้ยินเสียงลูกๆ บอกว่า "แม่ อย่ายอมแพ้"

958
00:53:02,840 --> 00:53:04,600
เสียงนี้แปลว่ามีคนออกไปแล้ว

959
00:53:07,640 --> 00:53:09,440
นี่คือสิ่งที่ยากที่สุดที่ฉันเคยทำเลย

960
00:53:09,960 --> 00:53:11,560
ฉันรู้สึกเหมือนขุดหลุมฝังศพตัวเอง

961
00:53:12,400 --> 00:53:13,400
พระเจ้าช่วย

962
00:53:14,760 --> 00:53:15,760
พระเจ้าช่วย

963
00:53:19,720 --> 00:53:21,880
ฉันมุ่งมั่นกับทางหนี แล้วก็ออกมาได้

964
00:53:21,960 --> 00:53:24,760
เป็นความรู้สึกดีที่สุดในโลกเลย พูดจริงๆ

965
00:53:27,040 --> 00:53:29,160
เหลืออีกคนเดียวเท่านั้น

966
00:53:31,320 --> 00:53:33,680
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนแล้ว มันข้องใจจริงๆ

967
00:53:34,800 --> 00:53:38,520
ภารกิจนี้ก็เหมือนเกมแมวจับหนูขนาดยักษ์

968
00:53:39,280 --> 00:53:42,880
ตามประสบการณ์ผมนะ แมวชนะเสมอ

969
00:53:56,920 --> 00:53:59,200
โอเค มองเห็นยากมาก

970
00:54:00,480 --> 00:54:03,520
โอกาสดีที่สุดคือขึ้นที่สูง
แล้วคอยมองหาความเคลื่อนไหว

971
00:54:03,600 --> 00:54:06,040
เราใกล้จะหมดเวลาแล้ว

972
00:54:07,200 --> 00:54:08,800
คุณอยู่ไหน

973
00:54:14,680 --> 00:54:15,680
โอเค ผมเจอเขาแล้ว

974
00:54:25,240 --> 00:54:26,520
ผมว่าเขาดูเหนื่อยๆ นะ

975
00:54:26,600 --> 00:54:28,760
เขาไม่มีแผน ไม่รู้ว่าต้องไปไหน

976
00:54:28,840 --> 00:54:30,600
แต่เขารู้ว่าผมกำลังตามรอยเขา

977
00:54:31,640 --> 00:54:35,080
เวลาแบร์ออกล่า เขาไม่ได้มาเล่นๆ

978
00:54:35,160 --> 00:54:36,560
ผมจะไม่ยอมโดนจับวันนี้

979
00:54:36,640 --> 00:54:41,200
ถ้าโดนจับ ผมจะกลับไปวางมาดที่ค่ายไม่ได้

980
00:54:41,280 --> 00:54:43,200
เขาไล่ตามผมอยู่ ผมแทบจะได้กลิ่นเขาเลย

981
00:54:45,680 --> 00:54:46,520
เขาเคลื่อนไหวเร็ว

982
00:54:49,560 --> 00:54:51,160
มันแย่มาก ผมรู้สึกเหมือนเป็นกระต่าย

983
00:54:55,200 --> 00:54:56,800
อยู่นั่นไง โคล่าอยู่นั่น

984
00:54:58,240 --> 00:55:00,480
- พระเจ้าช่วย
- ผมจะเข้ารวบเขา

985
00:55:01,000 --> 00:55:02,480
ต้องรีบหนีแล้ว

986
00:55:31,760 --> 00:55:36,360
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา