รู้อะไรไหม โคล่า, เมล บี. สเตฟ เราต้องเตรียมตัวแล้ว
ตายแล้ว
ใส่กางเกงว่ายน้ำได้เลย
เราต้องไปท้าทายโชคชะตา
- เอาล่ะ เมล เราทำได้ - ใช่ เราทำได้ทุกอย่าง
ฉันคิดว่าแบ่งทีมชายเจอหญิงมันไม่แฟร์
แต่ก็ "บอยพาวเวอร์ เกิร์ลพาวเวอร์"
รู้แล้ว
ผมคิดว่าคนที่ไม่กังวลก่อนภารกิจคือคนโง่
เท่าที่ฟังดูแล้ว งานนี้อาจจะยากเป็นพิเศษเลย
แล้วก็เป็นภารกิจที่อันตรายเป็นพิเศษด้วย
แต่เราทุกคนก็รู้ดีว่าเรามาเพื่อทำหน้าที่
หน้าที่นั้นคือการพิสูจน์ตัวเองกับแบร์
และพิสูจน์ตัวเองกับตัวเราเองด้วย
เอาล่ะ ลุยกันเลย
ผมคือผู้เชี่ยวชาญเอสเอเอส
ใช่
เราเชื่อมั่นในตัวคุณนะ
นั่นสิ ผมก็เชื่อในตัวผม
- ไม่เชื่อลอเรนซ์เหรอ - ใช่ เชื่อในลอเรนซ์ด้วย
ฉันจะคิดแผนว่าต้องทำยังไง
- ได้เลย - แล้วเราก็ทำตามนั้น
- วางแผนได้ดีมากเลย สเตฟ - นี่แหละกลยุทธ์ของฉัน
คุณคิดว่าไง ฉันคิดแผนนี้มาทั้งคืนเลยนะ
- มาเร็ว ไปกันเลย - ปลอดภัยกลับมานะ
ฉันเชื่อในตัวคุณ โชคดีนะ ทุกคน
- โชคดีนะ ทั้งสองทีม - เจอกัน
- ขอให้สนุก - ทางนี้
- ขอให้สนุก - ฉันไม่ไปทางนั้นหรอก
- งั้นอ้อมไปทางนั้น - มีแต่หนาม
อ้อมทางนี้ ให้ตายสิ
นี่แหละความคิดผมสำหรับภารกิจนี้ ลุยฝ่าไปตรงๆ
ฉันว่าคงเป็นภารกิจที่ยากน่าดู
ฉันกังวลนิดๆ เรื่องท่าทีลอเรนซ์ บอกตรงๆ
ลอเรนซ์ชอบพูดน้อยก่อนเริ่มภารกิจ แต่…
พูดน้อยยังไง อธิบายหน่อย
พูดน้อยประมาณว่า "ที่รัก เกมนี้ก็ง่ายๆ สำหรับผม"
- เขาดูผ่อนคลายเกินไป - "ทุกอย่างจะเรียบร้อย"
เขาสบายไปหน่อย แล้วก็ดูเป็นแอนตี้ฮีโร่
- ใช่ๆ - เขาไม่อยากทำตัวเป็นฮีโร่
แต่เขากลับชอบทำท่าทีประมาณว่า…
ทำพลาดด้วยเรื่องตลกๆ
แต่ที่ผมคิดนะ
- ลอเรนซ์เก็บความเป็นฮีโร่ไว้ใช้ในภารกิจ - ใช่ๆ
คุณรู้สึกยังไง บี. ที่ไม่ได้ร่วมแข่ง
- มันต่างกันที่… - แย่มาก
ผมอายมาก เพราะปัญหาเรื่องเข่า
ผมรู้สึก… ไม่ มันแย่มาก ผมชอบลงแข่ง
ผมอยากสู้กับแบร์ กับงู กับจระเข้
- รู้ไหม - ใช่
ได้ลงเมื่อไหร่ เขาไปปล้ำกับแบร์แน่
จระเข้บุกเข้ามา จระเข้ยังต้องหนี
จบแบบนี้แน่เลย มันไม่มีทางชนะบอริสหรอก
(ไล่จับเซเลบกับแบร์ กริลส์)
เมื่ออูน่ากับแดนนี่ต้องเข้าแบร์พิต
หลังจากแพ้ภารกิจ
อีกสองทีมก็ต้องมาแข่งกันในน่านน้ำเปิด
กับภารกิจที่สอง แพกู้ชีพ
เมลกับสเตฟ จะแข่งกับโคล่ากับลอเรนซ์
แล้วแบร์ก็จะไปปล่อยพวกเขาในน้ำลึกของจริง
สำหรับภารกิจวันนี้
ทั้งสองทีมถูกพามาที่นี่ หาดแพนโดรา
ที่พวกเขาจะต้องเผชิญ สุดยอดการทดสอบความอึด ความเร็ว
และแน่นอน ทีมเวิร์ก
โดยทั้งหมดจะจัดขึ้น ห่างจากชายฝั่งถึง 100 เมตร
ในน่านน้ำที่เต็มไปด้วยฉลาม
มากันแล้วค่ะ
สำหรับผู้รอดชีวิตในทะเล
สิ่งสำคัญอันดับหนึ่งคือการไปให้ถึงแผ่นดินแห้ง
การเอาตัวรอดในทะเล น่าจะเป็นสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายที่สุด
ภารกิจนี้ก็จะเริ่มจากจุดนั้น
ผมจะให้คุณลงจากเรือฝั่งนี้
สำหรับภารกิจนี้
แบร์ได้เตรียมถุงยังชีพไว้ ทั้งบนแพกู้ชีพทั้งสองลำ และบริเวณรอบๆ
แต่ละทีมต้องเก็บถุงยังชีพ ถอนสมอแพกู้ชีพ
แล้วดึงแพพร้อมกับถุงยังชีพ กลับเข้าฝั่งให้ได้โดยเร็วที่สุด
จากนั้นให้นำถุงยังชีพไปยังบริเวณที่กำหนดไว้
แล้วจุดไฟสัญญาณ
ส่วนสำคัญของการรอดตาย
ส่วนสำคัญของสิ่งที่จำเป็น ในการเติบโตจากแบร์พิต
มันอยู่ที่สามัญสำนึก
และนี่คือสิ่งที่ผมมองหา
คุณจะหาสามัญสำนึกเจอในยามที่กดดันได้หรือไม่
เพราะในป่า การตัดสินใจเล็กๆ มีผลใหญ่หลวง
สุดท้ายแล้ว นั่นก็คือโจทย์ของภารกิจนี้
การตัดสินใจให้ถูก จะพลิกโอกาสรอดชีวิตของคุณได้
คุณจัดการแพนะ ไปที่ริมฝั่ง แล้วดึง
ถ้ามันยาก ให้มาหาฉัน
เราจะไปเอาถุงอื่นๆ แล้วมาดึงด้วยกัน
ได้
สเตฟเหมือนเป็นทหารเลย
"เราจะทำแบบนี้ คุณทำแบบนี้นะ"
ฉันก็ทำตามคำสั่งเก่งด้วย
แต่จากมุมมองฉันนะ มันน่ากลัวมากเลย
แต่ถ้าฉันเลี่ยงแบร์พิตได้ ฉันก็จะทำ
- ฉันใจเต้นตุ้บๆ เลย - ใช่ เราทำได้
ผมสังเกตว่าสาวเหนือสองคนเข้ากันดีจริงๆ
- ใช่ๆ - พวกเธอเริ่มสนิทกันจริงจัง
แล้วก็เข้าใจกันจริงๆ
ผมรู้อย่างหนึ่งว่าเมลไม่อยากเข้าแบร์พิตอีก
- ใช่ - ไม่เอาแน่
แล้วยิ่งทำผมแบบนั้นนะ รู้เลยว่าเธอเอาจริงแน่
ใช่ๆ
ส่วนโคล่ากับลอเรนซ์เป็นคนที่ต่างกันมาก
- ใช่ ภูมิหลังต่างกัน - ภูมิหลังต่างกัน
คนละรุ่นด้วย ใช่ไหม
ผมว่ามันจะมีผลในวินาทีวิกฤต
ที่เราต้องเกาะติดคู่หูไว้
- ใช่เลย - ใช่
ผมจะตรงไปที่แพ แล้วไปปลดสมอ
คุณเอาถุงมาให้ผม แล้วรีบขึ้นฝั่ง
จริงๆ โคล่ากับผมสนิทกันมากนะ เราเคยร่วมทีมกันมาก่อนแล้ว
ผมหวังว่าสภาพร่างกายของเขาจะช่วยได้
เรารู้สึกมั่นใจมากพอว่าจะชนะ
แล้วเราสองคนค่อยช่วยกัน ขนถุงไปที่จัตุรัสบนชายหาด
ผมกับลอเรนซ์ไปได้สวยแน่ เราทำงานเป็นทีมด้วยกันได้ดี
ผมไม่อยากเข้าแบร์พิต ส่วนเขาเคยเข้าไปมาแล้ว
แล้วเขาก็กลัวมาก
เราก็จะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อไม่ต้องเข้าไป
โอเค เราจะพาคุณ ไปประจำตำแหน่ง จับราวเหล็กไว้นะ
เตรียมพร้อม
โอเค ไปได้
ไป
สเตฟ, เมล, โคล่า, ลอเรนซ์ลงไปแล้ว
พระเจ้าช่วย
วิธีการของผมคือการย้ำกับตัวเองในหัวเรื่อยๆ
"ไปให้ถึงแพโดยเร็วที่สุด"
ถึงตอนนั้น ผมก็จะทำตามที่ฝึกมาในป่าได้
ฉันว่าพวกเขาคงไม่รู้ ว่าตัวเองจะมาเจออะไร
มันยากมากค่ะ
ฉันกับสเตฟแบบว่า…
แล้วมันก็ไม่หยุดแค่นั้น
เราเห็นทีมสีส้มแล้ว ออกตัวได้ดีเลย
เมลขึ้นไปบนแพแล้ว
ดูเหมือนสเตฟจะเป็นคนเก็บถุง
สมออยู่ไหน
ทีมสีดำ ฉันเห็นลอเรนซ์กำลังไปที่แพ
โอเค คุณต้องไปเก็บถุงยังชีพ
มันอยู่ห่างประมาณร้อยเมตร ต้องปลดถุงออกมา
แผนของผมคืออย่าแตกตื่น ทำงานเป็นระบบไว้
เราไม่มีเวลาจะมาพัก
นี่คือเวลาลุย
มีแวบหนึ่งที่ผมสังเกตเห็นเมลขึ้นแพไปแล้ว
ผมมองย้อนไป ลอเรนซ์ยังขึ้นไม่ได้เลย
ผมเลยบอกตัวเองว่า
"พระเจ้า"
ผมรู้แล้วว่าเราทำพลาดครั้งใหญ่
ผมพยายามไต่ขึ้นไปบนแพ
แต่มันไม่ง่ายเลย
อยู่ดีๆ ผมก็เข้าโหมดสู้หรือหนี
ผมหายใจไม่ออก
โอเค ลอเรนซ์ดูจะกำลังแย่
ช่วยด้วย
ดูเหมือนลอเรนซ์จะต้องการคนช่วยนะ
หายใจไม่ออก
โอเค เกาะแน่นๆ นะ
ผมหายใจไม่ออก
พระเจ้า ลอเรนซ์
ฟังนะ ผมจะส่งเรือเข้ามา
ผมว่าเราแย่แล้วล่ะ
ผมหายใจไม่ออก ช่วยด้วย
ผมไม่ได้คำนวณไว้ว่าการขึ้นแพมันจะยากขนาดนั้น
พอมาย้อนคิด ผมควรจะไปขึ้นแพมากกว่า
เพราะผมฟิตกว่า
ผมมาช่วยแล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะ
ผมหายใจไม่ออก
โอเค ผมจะส่งคุณขึ้นบอร์ดลอยน้ำ
โอเค ลอเรนซ์
โอเค เราจะพาคุณขึ้นฝั่ง
คุณไม่เป็นไรแล้ว
ขอโทษนะ โคล่า
ทีมกู้ภัยไปช่วยลอเรนซ์แล้ว
ก็น่าจะแปลว่าเขาออกจากเกมแล้ว
ผมรู้สึกแน่นหน้าอกมากเลย
โอเค เดินมาก่อนได้ไหม
- ไง พวก - ผมหายใจไม่ออก โทษที
กลับไปลงน้ำเลย
โอเค หายใจลึกๆ
ผมหายใจไม่ทั่วท้อง
ไม่เป็นไร
- คุณพิงไปกับ… - ถอดนี่ก่อนได้ไหม
ไม่เป็นไร
ผมหายใจไม่ออก มันน่ากลัวมากๆ
ผมคิดจริงๆ ว่าผมจะหัวใจวายซะแล้ว
พระเจ้าช่วย
ไม่เป็นไรค่ะ
หายใจเข้าลึกๆ ไว้ก่อน
โอเค โคล่า คุณขาดคนแล้ว
บางครั้งมันก็เกิดขึ้นได้
ผมหวังว่าลอเรนซ์จะปลอดภัย
แต่เรื่องเลวร้ายที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว
ทั้งทีมเหลือผมคนเดียว
ทำภารกิจต่อไป
ถ้าอยู่ในทะเล มันคืองานที่เป็นไปไม่ได้เลย
ผมเลยรู้สึกท้อแท้สุดๆ
สเตฟได้ถุงยังชีพไปหลายใบแล้ว
เธอจะลากทั้งหมดขึ้นมา
มีบางช่วงที่ฉันใจเต้นรัว แบบรู้สึกได้เลย
แต่หลังถูกแบร์จับได้มาแล้วสองครั้ง
มันทำให้ฉันมีความรู้
ความรู้คือพลัง
เมลกำลังดึงแพ
สู้ๆ สาวๆ
- โคล่า โอเคไหม - ครับ ไหวอยู่
โอเค ทีมสาวๆ ได้เปรียบโคล่าเห็นๆ เลย
เขายังเก็บถุงไม่หมดเลย
ผมเหนื่อยมากแล้ว แต่ผมไม่มีทางยอมเล่นไม่จบ
ผมแค่อยากทำภารกิจให้สุดความสามารถ
ฉันกับสเตฟจดจ่อกับภารกิจมากๆ
เราไม่ได้ดูอีกทีมเลย เราสนใจแต่ภารกิจตัวเอง
พอได้รู้ว่าลอเรนซ์เกิดอาการแบบนั้น
แล้วโคล่าต้องทำภารกิจคนเดียว มันก็ช็อกอยู่
- ลอเรนซ์ปลอดภัยหรือเปล่า - เขาอยู่ไหน
เขาอยู่นั่น สูดออกซิเจนอยู่
แค่พยายามทำภารกิจให้สำเร็จ มันก็ระทึกพอตัวอยู่แล้ว
แต่พอได้เห็นลอเรนซ์ใส่หน้ากากออกซิเจน
มันน่ากลัวมากๆ เพราะนี่คือชีวิตจริง
ดึง วิ่งเลยๆ
ดึงต่อไปๆ
ฉันรู้สึกหมดแรงสุดๆ
ดึงให้ถึงฝั่ง มันจะได้ไม่ไหลลงไปอีก
เอาล่ะ
ทีนี้ก็แกะของพวกนี้ให้หมด
ฉันรู้สึกเหมือนใช้พลังทั้งหมดที่มีไปแล้ว
ฉันทุ่มสุดแรงไปหมดแล้ว
ทำได้ดีมาก สเตฟ เก่งมาก
ว่ากันว่าเจอศัตรูเมื่อไหร่ แผนเสียเมื่อนั้น
โคล่าดูเหมือนจะว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง
ซึ่งต้องใช้พลังงานเยอะมาก
พอมาถึงตรงนี้ เขาก็ต้องดึงแพเข้าฝั่งอีก
ผมไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ ผมจะไม่ให้ทีมผิดหวัง
ผมทำไม่ได้จริงๆ
คุณทำได้
ภารกิจมีไว้ให้เราเอาชนะ
มันยากมากนะ
อยู่ในน้ำลำบากไม่ใช่เล่นเลย
โคล่าพยายามจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง
โคล่า เราช่วยเอง
เรามาช่วยแล้ว
ฉันกับสเตฟเข้าไปช่วยเพราะมันเป็นสิ่งที่ควรทำ
ดึงเข้ามาเรื่อยๆ เลย
นั่นแหละ ดึงเข้ามาเลย
ทีมแพทย์ที่ดูแลลอเรนซ์ ใครยกนิ้วโป้งส่งสัญญาณที
แบร์ เขาปลอดภัย แค่ขาดอากาศหายใจ
เขาไม่เป็นไรแล้ว
- เก่งมาก ทีม - โคล่า ยกขึ้นมาเลย
โอเค ปล่อยเขาไว้ได้เลย
เหตุฉุกเฉินจบแล้ว เมล ปล่อยเขาทำเอง สเตฟ
พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
เก่งมาก สาวๆ
นั่นคือพลุสัญญาณบอกว่าขนถุงยังชีพครบแล้ว
ฉันโล่งใจมากที่ลอเรนซ์ปลอดภัย
โล่งใจมากที่โคล่าปลอดภัย
แต่ฉันดีใจมากๆ ที่เราทำสำเร็จ
โคล่า พยายามให้ถึงที่สุดนะครับ
เก่งมาก โคล่า
ทีมเวิร์กเยี่ยมเลย เพื่อน
ทำได้ดีมาก ขอบคุณที่ช่วย ผมชื่นชมเลย ดีมาก
บางอย่างมันสำคัญกว่า
เป็นวันที่น่าท้อแท้มากๆ เรามีโอกาสชนะแล้ว
อย่าเข้าใจผิดนะ พวกเธอเก่งมาก
พวกเธอก็เร็ว
แต่ทีมเราเจออุปสรรคหลายอย่าง
ที่พวกเธอไม่เจอ
ไปเลย โคล่า จุดสัญญาณเลย
เก่งมาก โคล่า
ลอเรนซ์ คุณกลับมาแล้ว แปลว่าไม่เป็นไรแล้วนะ
- ดูคุณตอนนี้แล้ว… - ผมสบายดี
- มันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ - ไม่
- สีหน้าเขากลับมาแล้ว - ไม่เป็นไรแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - ผมไปติดอยู่ใต้แพ
- น่ากลัวนะ - แต่โชคดีที่… ขอบคุณครับ
- มีคนช่วยผมไว้ - คุณทำดีแล้ว
ถ้าต้องการคนช่วยชีวิต แบร์ กริลส์นี่แหละใช่เลย ค่ะ
ผมเข้าไปติดใต้แพนิดหน่อย
แล้วผมก็แตกตื่นตามประสาลุงแก่
มันงี่เง่ามากเลย
ผมพุ่งตัวขึ้นแพแรงไปหน่อย
แต่ก็นั่นแหละ ชีวิตคือการเรียนรู้
ทำได้ดีมาก ทุกคน ผมชอบที่พวกคุณทุ่มเท
พวกคุณช่วยกัน ทำภารกิจจนจบ แล้วยังช่วยคนอื่น
ลอเรนซ์ เราต้องพาคุณไปให้น้ำเกลือ
หาที่ร่มๆ ให้คุณอยู่ ทำตัวให้เย็นๆ ดื่มน้ำ
เพราะพรุ่งนี้รุ่งสาง พวกคุณจะต้องเข้าแบร์พิต
เยี่ยม
โล่งไปเลยสินะ
เก่งมากค่ะ สาวๆ คู่ควรแล้วจริงๆ
ผมรู้สึกถูกโกงนิดๆ
ภารกิจนี้ไม่ยุติธรรม
ผมรู้สึกว่าทีมเราทำภารกิจในโหมดยาก
ส่วนพวกเธอได้โหมดง่าย
แต่ทุกอย่างมันก็จบแบบนี้ไปแล้ว
นี่คือสิ่งที่มันผ่านไปแล้ว
ผมคิดในหัวแค่ว่า "ทำให้จบ"
"ขอแค่ทำภารกิจให้จบ เราก็กอบกู้ศักดิ์ศรีได้ ถูกไหม"
ในเวลานั้น ผมเล่นเพื่อศักดิ์ศรี เพราะผมรู้ว่าเราแพ้การแข่งไปแล้ว
กลับไปที่ค่าย ไปพักผ่อน แล้วเจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
- หายไวๆ นะ - ขอบคุณครับ
ดูแลตัวเองด้วย
ผมพูดไม่ได้ว่าไม่ผิดหวัง
ผมไม่ได้ผิดหวังในตัวลอเรนซ์ ลอเรนซ์ทำเต็มที่แล้ว
แต่ผมคิดว่าในฐานะทีม เรายังดีไม่พอ
แล้วมันก็ทำให้เราแพ้ ทำเราเสียหายหนักเลย
เราเลยต้องลงไปเผชิญกับแบร์พิต
ในทะเลตอนนี้คงอันตรายน่าดูนะ
ใช่เลย คลื่นลูกใหญ่เลยล่ะ
ทะเลวันนี้ดูจะเชี่ยวกราด
- ทุกคนมาแล้ว - กลับมาแล้ว
เรากลับมาแล้ว
- ยินดีต้อนรับกลับมา - ขอบคุณค่ะ
ก่อนจะเล่าเรื่องภารกิจให้ฟัง เช้านี้ระทึกน่าดูเลยล่ะ
พูดให้เห็นภาพ เราต้องกระโดดลงจากเรือเร็ว
- ตอนที่กำลังแล่นฉิว - ลงไปในน้ำ
- ถอยหลังด้วย - ไม่นะ
- ตอนนั้นสนุกนะ - แล้วก็ว่ายน้ำไปหาแพ
ผมโง่มาก สับสนระหว่างท่าว่ายน้ำกับท่าจมน้ำ
ใช่ ผมก็เคยทำ
- ไม่จริง - จริง
หลักๆ ที่เกิดขึ้นก็คือผมหมดแรงแล้วเกิดแตกตื่น
แล้วผมก็ติดอยู่ในแพ
ผมควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่ได้
จังหวะหายใจก็เลยแย่ลงๆ
ที่เล่ามาคงเห็นชัดว่าลอเรนซ์ติดปัญหา
- ใช่ - เลยทำให้โคล่าต้องแข่งคนเดียว
ต้องทำทุกอย่างเลยเหรอ
ลงท้ายเขาเลยต้องทำทั้งภารกิจคนเดียวทั้งหมด
ภารกิจทีมสองคน เขาทำคนเดียว
โคล่า เก่งมาก
เพราะไอ้กระจอกคนนี้ นอนนิ่งเหมือนปลาบนชายหาด หายใจไม่ออก
ขอเล่าบริบทก่อน
เราวางแผนเกมนี้ไว้ดีมากๆ
เรารีบขึ้นฝั่ง แล้วก็ทำภารกิจเสร็จ
แล้วเราก็เห็น…
เราเห็นเขานอนให้ออกซิเจนอยู่บนพื้น
ส่วนเขายังอยู่ในทะเล เราก็เลยไปช่วยเขา
ตอนกลับมาที่แคมป์
โคล่าค่อนข้างเก็บเงียบ ผมว่าเขาคงรู้สึกว่า…
จะบอกว่าถูกปล้นก็ไม่ใช่
แต่ผมคิดว่าเขารู้สึก ว่าการแข่งไม่เป็นอย่างที่เขาคิด
ขอเสียงปรบมือให้โคล่า ที่ทำทุกอย่างคนเดียวหน่อยสิ
- ไม่ เราก็ช่วย - เราช่วยเขา
- ไม่ๆ เราช่วยเขาด้วย - ช่วยแค่บนหาด ใจเย็น
ตอนนี้ผมโมโหมาก
ผมไม่ได้ดั่งใจสักอย่างเลย
ผมรู้สึกว่าพวกเธอร้อนตัวมากๆ
เพราะมันเกิดเรื่องขึ้นมากมาย
ก่อนที่พวกเธอจะมาช่วยผมดึงเชือกส่วนสุดท้าย
ไม่เอาน่า
อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นว่าพวกเธอช่วยเรา
แบบว่า "เอาสิ ได้เลย โคล่าก็เป็นแค่งานการกุศลอยู่แล้ว"
แบบว่า "เขาห่วยแตก ต้องการคนช่วย"
หลังจากที่คุณเพิ่งทำภารกิจจบเนี่ยนะ
ผมไม่ชอบเลยจริงๆ
ให้บอกไหมว่าใครต้องเข้าแบร์พิต
เอาสิ
เราเอง แปลกนะ
แต่ฉันบอกเลยนะ ถึงแม้ว่า…
นี่แค่มุมมองฉันเฉยๆ เพราะฉันพูดตรงเกิน
ถึงแม้ว่าตอนแรกเลย
สมมติว่าคุณฟื้นตัวทัน แล้วกลับมาขึ้นแพ
ฉันว่าแผนของเราก็ยังเนี้ยบ อย่างกับทหาร
เราจะเห็นเลยว่าแบร์ไม่ปรานีใคร
ต่อให้คุณติดถังออกซิเจน คุณก็ต้องเข้าแบร์พิต
คุณก็ทุ่มเทเต็มที่ เพื่อช่วยคู่หูกับตัวเอง
- คุณคงหมดแรง - เขาต้องทำคนเดียวเลย
คุณมีเวลาบ่ายนี้ให้พักผ่อน พรุ่งนี้คุณต้องเป็นโคล่าร่างทอง
ทั้งสี่คนทำได้ดีมาก
ยินดีด้วยทุกคน โชคร้ายหน่อยนะ หนุ่มๆ
ตอนกลับมาบ้านพัก มันก็ตึงๆ ค่ะ
ความรู้สึกไม่เหมือนช่วงเวลาฉลองชัยชนะ
สำหรับใครเลย
เพราะเราไม่ได้เข้าแบร์พิตก็จริง แล้วเราก็ดีใจเรื่องนั้นมากๆ
แล้วเราก็ทุ่มเทหนักมากเพื่อมาถึงจุดนี้
แต่ก็เข้าใจได้ที่โคล่าไม่พอใจ เพราะมันรู้สึกไม่ยุติธรรม
พระเอก สู้ต่อไป เพื่อน
- มันแย่มาก พวก - สู้ต่อไป เพื่อน
น่าขำสิ้นดี ผมถูกทิ้งให้แข่งคนเดียว
- แน่นอน - คนอื่นบอกว่า "เราช่วยคุณแล้วนะ"
- ผมได้ยินแล้ว - คุณแค่ช่วยลากแพเฉยๆ
- น่าโมโหนะ - น่าโมโหสิ ไม่เห็นมีใครช่วย
คุณไม่ผิดที่โมโห เพื่อน
ไม่เห็นมีใครช่วยตอนผมอยู่ในทะเลเลย
นั่นแหละ แล้วผมก็ไม่ได้ขอให้ช่วยด้วย รู้ไหม
ผมรู้สึกว่าคำพูดของทีมสีส้ม
มันออกจะ…
ด้อยค่าความลำบากที่โคล่าต้องทำภารกิจคนเดียว
ผมรู้สึกว่าที่เมลบอกว่า "เราช่วยทีมคุณ เราช่วยคุณด้วย"
ผมไม่รู้สึกว่าจะเป็นผลดีต่อโคล่าเลย
ผมว่าเขาไม่ค่อยพอใจนะ
ที่พวกคุณบอกว่าช่วยเขานะ ผมว่าเขาน่าจะไม่ค่อยพอใจ
- แต่เราช่วย - ใช่ นั่นก็ถูกแล้ว
ทำไมฉันต้องพูดอะไรด้วย ถ้าฉันพูดไม่เข้าหูเขาอีกล่ะ
อย่างน้อยคุณก็พยายามไง
- ฉันมามองหน้าคุณ - มองหน้าผมเหรอ
จะบอกว่า…
คุณไม่จำเป็นต้องให้เราช่วย
เราก็ไม่ได้ช่วยเยอะ แค่ช่วงท้าย
- ใช่ คุณช่วยผมช่วงท้าย - ใช่
- ก็จริง - แล้วยังไง
- ก็ไม่เป็นไร - ทำไมคุณไม่ยิ้มเลยล่ะ
บรรยากาศเปลี่ยนไปเยอะนะ เวลาไม่มีเอเนอร์จี้ของคุณ
ทั้งห้องแบบ…
- ใช่ - ว่าไหม
ใช่ คุณพูดถูก
- งั้นก็ไปพูด… - คุณก็ทำได้ดีมาก
เรื่องนั้นช่างเถอะ ไปแสดงความเห็นหน่อย
- ไม่ ไม่เป็นไร ผมขอ… - ไม่ เราไม่อยากให้คุณเป็นแบบนี้
มันไม่ดีต่อตัวคุณเองนะ
ฉันก็ชอบแหย่คุณเล่นสนุกๆ
ผมขอพักดีกว่า วันนี้ ผมขี้เกียจ
แปลว่าล้อเล่นไม่ได้สินะ อารมณ์ดีให้กวนได้เมื่อไหร่ก็บอก
- ได้ ก็… - ขอเลยนะ
ความสัมพันธ์ของผมกับเมลมันแปลกมากๆ
ผมว่าเราก็ถูกคอกันมากๆ นะ
แต่เราก็กวนประสาทกันเหมือนกัน
ผมรู้สึกว่าเธอเหมือนพี่สาวผมเกินไป
ผมเลยอาจปฏิบัติกับเธอแบบนั้น
แล้วเธอก็รู้จังหวะก่อกวนผมซะด้วย
ครับ แต่เธอก็กลับมาขอโทษด้วยวิธีของตัวเอง
ไง คุณ
นี่ภรรยาในรายการเอง
คุณคือมิสเตอร์โจ๊กเกอร์
ฉันรู้ว่าเวลาอยู่ต่อหน้าทุกคน คุณเอาแต่ยิงมุกๆ
แต่คุณก็กลัวใช่ไหมล่ะ
มันน่ากลัวจริงๆ ผมพูดจริงๆ เลยนะ
ผมนึกว่าจะหัวใจวายซะแล้ว นึกจริงๆ
ส่วนนี้หยุดทำงานไปเลย
- รู้สึกแบบนั้นเลย - ตายจริง น่ากลัวมากเลยนะ
นั่นคงเป็นเหตุผลที่ผมยังรู้สึกสั่นๆ แบบว่า…
ยังน้ำตาคลออยู่นิดๆ
- ตายจริง - ทุกคนก็…
มากอดมา
- บอกเลยนะ - เราก็แค่ล้อเล่นกัน เราไม่ค่อยอ่อนไหว
- ใช่ ผมรู้ - มันแปลกๆ นะ
ตอนแบร์มาช่วยผม
ผมเกือบร้องแล้วนะ
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมสงบใจลงได้
ผมรู้สึกจริงๆ นะว่าพ้นเคราะห์ครั้งใหญ่
- ค่ะ - นึกออกไหม
รู้สึกจริงๆ ว่ามันอาจจะเลวร้ายก็ได้
ผมรู้สึกเหมือนเจอประสบการณ์ชีวิตครั้งใหญ่
ประสบการณ์เฉียดเป็นเฉียดตาย
ผมรู้สึกเหมือนโดนด่านิดๆ
จากร่างกายตัวเองที่เห็นชัดว่าเริ่มแก่แล้ว
ผมรู้สึกเหมือนล้มเหลวนิดๆ ในจุดนั้น
ซึ่งก็จริง ผมล้มเหลว
เพื่อนนักกีฬาคนหนึ่งมีโค้ชสอนจินตนาการ
ให้เขาจินตนาการภาพ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น กับชัยชนะ
ผมไม่เคยมีเลยนะ
แมวมองมาเจอผม ผมอายุ 15 ปี
ตัดภาพมาอีกที ผมก็ไปแข่งวิมเบิลดัน ชนะทัวร์นาเมนต์นั้น
- ค่ะ - วันนั้นเป็นวันที่พิเศษมากๆ
แต่ผมก็อยู่ในโลกของตัวเอง
สภาพจิตใจคุณเป็นยังไง ตอนทำสถิติชนะรวด
เป็นคนแรก อายุน้อยที่สุด
ตอนนั้นคุณคิดอะไร
จุดที่ท้าทายที่สุดจนถึงตอนนี้เลยนะ ก็คือหลังแข่ง
- ลองคิดถึงเทย์เลอร์ สวิฟต์ - ค่ะ
ในยุคนี้
สมัยก่อน ในเยอรมนี ผมเป็นข่าวทุกวัน
ผมกินอะไร ไปไหน กินมื้อเที่ยงกับใคร
ขนาดพ่อแม่ผมยังถูกคุกคาม
ค่ะ ใช่
ตอนนี้คุณอาจมองไม่เห็น แต่เมื่อก่อนผมแข็งแรงมาก
- ผมสูงกว่านี้ด้วย - หมายถึงยังไง คุณไม่ได้ตัวหดนะ
ใช่ ผมเคยสูง 193
ตอนนี้เหลือ 185
เพราะสะโพกกับเข่า กับผ่าตัดข้อเท้า มันทำให้เตี้ยลง
- ค่ะ - ผมเตี้ยลงแปดเซนติเมตร
ผมแลกมาด้วยราคาแพง
แต่คุณก็ทิ้งตำนานไว้
ที่ไม่มีใครมองไม่เห็น ไม่พูดถึงไม่ได้เลยด้วย
ซึ่งก็สุดยอดนะ
ฉันนั่งมองทะเลแบบว่า "สิ่งสำคัญจริงๆ ในชีวิตคืออะไร"
อยู่ในนี้มันหนักหนามากเลยนะ
เพราะเราไม่มีอะไรอย่างอื่นให้ทำ นอกจากคิด
- ใช่ - นึกออกไหม
แล้วก็รับข้อมูล ตอนฟังคนอื่นๆ พูด
มีมุมมองชีวิตที่น่าสนใจเยอะแยะเลย
ฉันก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันล้น
เพราะฉันไม่เคยฟังเยอะขนาดนี้
เหมือนกัน ฉันด้วย
- เหมือนกันเลย - ฉันพูดไม่ออกหลายครั้งมาก
เพราะฉันเก็บข้อมูล บอกตรงๆ ฉันก็ยังไม่รู้ปรัชญาชีวิตตัวเอง
- ฉันก็เหมือนกัน - ในชีวิตจริง ฉันชอบพูดมาก
- ฉันไม่ค่อยฟัง - เหมือนกัน
นี่คือบทเรียนชีวิตสำคัญที่ฉันจะได้ติดตัวออกไป
ถึงแม้จะต้องออกหลังแบร์พิตพรุ่งนี้เลยก็ตาม
แต่ขณะเดียวกัน ฉันก็ยังไม่อยากออกนะ
ฉันยังไม่พร้อมจะไป
ฉันว่าฉันรู้แล้วว่ามาทำไม มาเรียนรู้บทเรียนสำคัญจากคนอื่นๆ
คนอื่นพูดมากกว่า มั่นใจกว่าฉันเยอะ
แต่ฉันพบว่าตัวเองรับฟังมากขึ้น
ฉันว่านั่นคือสิ่งที่ฉันขาดไปในชีวิต
ไม่ค่อยได้ไตร่ตรองอะไรจริงๆ
ฉันแบกรับความเจ็บปวด บอบช้ำมาจากหลายๆ เหตุการณ์
แต่หลายๆ ครั้ง เวลาไม่ได้ฟังคนอื่น
ฉันก็อาจจะทำผิดพลาด
ความคิดที่ต้องเข้าแบร์พิตพรุ่งนี้
แล้วจะไม่ได้ไปต่อในเส้นทางนี้
มันก็ทำให้ฉันกลัวนิดๆ
ผมอ่านโน้ตเพลงไม่เป็น แต่ผมแต่งแร็ปได้ในห้านาที
เหมือนกัน เพลง "วันนาบี" ฉันก็ได้ในห้องน้ำ
- คุณก็แต่งเพลงเองเหรอ - ฉันแต่งท่อนแร็ปเพลงนั้นในห้องน้ำ
- จริงเหรอ - ใช่ รับรองได้
คิดว่าทำไมเราถึงได้รางวัลไอวอร์ โนเวลโล
อย่าล้อเล่นนะ
- เรื่องจริง - หยุดเลย
- อย่าประเมินสไปซ์เกิร์ลต่ำไปนัก - ผมประเมินต่ำไป
- มันขายหน้า - ไม่คิดว่าเราได้รางวัลโนเวลโลเพราะ…
ผมรู้ว่าได้รางวัล ผมล้อเล่น
- วงคุณแต่งเพลงเองหรือเปล่า - เราแต่งด้วยกัน
- ทุกเพลงเหรอ - "มาม่า" เราแยกกันแต่ง
ท่อนของฉันเป็นคำขอโทษถึงแม่
แล้ว "ซิกก้าๆ" แปลว่าอะไร
ฉันรู้คนเดียว คุณจะไม่มีวันได้รู้
- ผมรู้ความหมายนะ - คุณคิดว่าตัวเองอาจจะรู้
ความหมายมันต่างกันสำหรับหลายๆ คน
นั่นไงล่ะ
ฉันชอบคุยเรื่องสไปซ์เกิร์ลนะ สไปซ์เกิร์ลคือทั้งชีวิตของฉันเลย
ฉันไม่ได้จะเข้าไปโม้เรื่องสไปซ์เกิร์ลหรอก
มันต้องเป็นการคุยกันดีๆ
เราไม่อยากจะแบบ "ฉันทำนี่ ทำนั่นมา และ…"
ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น แต่นี่คือชีวิตฉัน
ฉันภูมิใจมากที่ได้เป็นสไปซ์เกิร์ล
แน่นอนอยู่แล้ว
ทั้งโลกมีแค่ห้าคน
ที่พูดได้ว่าตัวเองเป็นสไปซ์เกิร์ล ฉันเป็นหนึ่งในนั้น
ดูสิ่งที่คุณเจอมาวันนี้สิ
แต่ผมก็ยังผิดหวังกับตัวเองมากนะ
คุณเจอสิ่งที่ไม่รู้จัก แล้วคุณก็ฝ่าฟันมันมาได้
- คุณทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ - ขอบคุณมาก คุณก็ด้วย
- ขอบคุณมากจริงๆ - แน่นอน เพื่อน
พรุ่งนี้โชคดีนะ
ผมรู้ว่าเราต้องทางใครทางมัน สู้ด้วยตัวเอง
แต่เราก็แค่ต้องอยู่ให้ได้ชั่วโมงเดียว
ถ้าเราอยู่ได้ครบชั่วโมงโดยไม่โดนจับ
ลองคิดดูสิว่ามันจะเจ๋งแค่ไหน
- คุยกันเป็นไง - ผมว่าก็ดีนะ
- ดีแล้ว - ดี
- ท่าเดินคุณดูดีขึ้นนะ - ดูดีขึ้นจริงๆ
ผมรู้สึกอยู่นะ แต่มันไม่ใช่ความปวด
- มันหยุดผมไม่ได้ รู้ไหม - เยี่ยมค่ะ
ผมนัดหมอไว้ จะไปทำเอ็มอาร์ไอ
ผมยังไม่เห็นผลตรวจ
- แต่คุณดูผ่อนคลายขึ้นเยอะนะ - ดูตัวเบาขึ้น
ใช่
- เพราะคุณเก็บอาการทั้งที่ยังปวด - ใช่
มาดื่มให้ราชาบอริสสักแก้ว
พระราชากลับมาแล้ว
นี่อาจจะเป็นคืนสุดท้ายของเราจริงๆ นะ
ก็จริง
- อยู่กับปัจจุบันไว้ - ใช่ อยู่กับปัจจุบันไว้
เพราะยังไงชีวิตเราก็ทำได้แค่นั้น
เราจะข้ามไปอยู่พรุ่งนี้ไม่ได้ ย้อนกลับไปอยู่อดีตก็ไม่ได้
ทำได้แค่อยู่ตรงนี้ตอนนี้
- เราจะเข้าไปด้วยความพร้อม - ใช่
อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด
คุณจะทำให้ลูกภูมิใจด้วย
ฉันรู้ คุณแม่ลุยป่า
ในนี้แมลงเพียบเลย
- ฉันปัดออกให้แล้วนะ - ขอบคุณค่ะ
ไม่หมด… หวังว่าจะหมด
มันก็ได้แค่นี้แหละ
ผมไม่เคยอยู่ในสถานการณ์
ที่ลำบากร่างกายเท่าวันนี้เลย สักครั้ง
แต่แปลกดีนะ ผมรู้สึกค่อนข้างพร้อม
สำหรับการสู้กับแบร์พิตครั้งนี้
ลอเรนซ์ ฉันคลุมเท้าให้นะ
ใช่ มันเป็นประสบการณ์ที่ลำบากมาก ใช่ มันน่ากลัวมาก
แต่จริงๆ ผมก็รู้ว่าแบร์พิต
ไม่ได้น่ากลัวเท่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้
- วันนี้ทำเต็มที่นะ จำไว้ - ผมทำแน่
แล้วก็อย่าฉี่ล่ะ
ผมไม่ฉี่หรอก ไม่อึด้วย
หลับสบายดีไหม
ผมตื่นตีสอง แล้วก็ไม่ได้นอนต่อ
มันร้อนมาก ผมตัวเหนียวเหนอะหนะเลย
- ไม่ได้กังวลก่อนแข่งใช่ไหม - ไม่
- บางทีผมก็เป็นนะ - ใช่
ผมกังวลว่าใส่แล้วจะดูเหมือน คนไปริโอคาร์นิวัลหรือเปล่า
ของคุณน่ะสวยที่สุดแล้ว
ฮัลโหล
- ผมเอง - พอเลย
ในจำนวนพวกเรา คุณแทงข้างใคร
ฉันว่าลอเรนซ์เคยชินกับมันแล้ว เขาเคยเข้าไปมาแล้ว
ผมอยากเห็นอูน่าทำได้ดี
ในจำนวนนี้ เธอคือคนที่ผมอยากให้กลับมาที่สุด
ผมรักแดนนี่กับโคล่านะ แต่ถ้าหนึ่งในนั้นตกรอบ ผมก็ดีใจ
จริงเหรอ
ผมรักทุกคนนะ แต่นี่คือการแข่ง
ตอนที่เขาพูดคำนั้น ฉันก็ตกใจมากนะ
เพราะนี่มันเพิ่งช่วงต้นเกม แล้วเขาก็น่ารัก
แต่ฉันได้รู้แล้วว่าบิ๊กซูเป็นคนชอบเอาชนะมากๆ
แดนนี่ เขาบอกว่าเขาจะดีใจ ถ้าคุณกับโคล่าตกรอบ
เพราะคุณคือคู่แข่งตัวฉกาจที่สุด
เขาไม่คิดว่าผู้หญิงจะแข็งแรงเท่าผู้ชาย
ผมไม่ได้พูดงั้นนะ ไม่ได้พูดแบบนั้นเลย
ผมพูดแบบนั้นตอนไหน
- มันอนุมานได้อยู่นะ - โอเค แล้วลอเรนซ์ล่ะ
- ฉันล้อเล่น - แล้วลอเรนซ์ล่ะ
- จริงๆ ก็ไม่หรอก - คุณสิตลก
- ฉันแค่พูดตรง - ผมก็เหมือนกัน ถึงได้พูดไปแบบนั้น
เขาบอกว่าเขาไม่ติดเลย โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นคนตกรอบ แดนนี่
- ใช่ - ฉันล้อเล่น
ฉันเข้าใจว่าเมลชอบสะกิดต่อมคน
แล้วค่อยบอกว่า "ฉันแค่ล้อเล่น"
แต่ตอนนั้นมันถอนคำพูดไม่ทันแล้ว
คำพูดออกจากปากไปแล้ว
เราต้องคิดว่ามันส่งผลยังไงกับคนรอบๆ ด้วย
ฉันคิดว่าทุกคนก็มีความคิด แล้วมันก็เป็นเรื่องดี
แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเมลทำถูกไหม ที่บอกผู้ชายสองคนนั้นแบบนั้น
ก่อนพวกเขาจะออกไปทำภารกิจ
- เข้าใจใช่ไหม - ฉันก็พูด
ฉันไม่แน่ใจว่ากลยุทธ์แบบนั้นจะดีไหม
เป็นฉันคงโมโหมาก
ฉันแบบว่า "อุ๊ย มันออกจะ…"
แล้วที่บอกว่า "ฉันล้อเล่น" น่ะ "ไม่ ไม่ใช่เลย"
เป็นช่วงหลายวัน ที่สุดเหวี่ยงสำหรับเหล่าเซเลบค่ะ
พวกเขาได้ขึ้นไปเหนือห้วยเรเซอร์ ถูกทิ้งลงจากเรือกลางทะเล
ส่วนลอเรนซ์ก็ได้ให้ออกซิเจน กับหมอใส่บิกินี่ โชคดีจริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น สี่คนกำลังจะเข้าสู่แบร์พิต
สวัสดีค่ะ มาหากันหน่อย
มาค่ะ ทุกคน
- สวัสดีครับ ฮอลลี่ - สบายดีไหมคะ
- สบาย - แค่ร้อนมาก
วันนี้ร้อนมากจริงๆ
พวกคุณดูผ่อนคลายกันมากเลย
- ส่วนพวกคุณก็น่ากลัวสุดๆ - ใช่
- ตัวเองก็กลัวด้วย - ก็คงจะจริงค่ะ
โคล่า, ลอเรนซ์, อูน่าและแดนนี่
คุณกำลังจะเข้าสู่แบร์พิต
เป้าหมายของคุณคือ หนีให้พ้นจากแบร์ หรือหนีออกจากพิต
คุณจะอยู่ในนั้นหนึ่งชั่วโมง
มีทางออกสามทาง
แต่ละทางสามารถออกได้คนเดียวเท่านั้น
อย่าลืมว่าคุณไม่ได้ต้องระวังแค่แบร์
คอยระวังกับดักไว้ด้วย
เซเลบที่ถูกแบร์จับได้ หรือติดกับดัก
จะมีโอกาสถูกคัดออก
หนึ่งคนจะต้องกลับบ้านวันนี้
ฉันขอให้ทุกคนโชคดี
ถึงเวลาเดินทางไปที่แบร์พิตแล้วค่ะ
- มาเลย - โชคดีค่ะ ทุกคน
- คุณทำได้ - โชคดี
- ลุยเลย
- ขอให้ปลอดภัยนะ โดยเฉพาะคุณ ลอเรนซ์ - โชคดี
เมื่อวานไปได้ไม่สวย แต่นั่นไม่ใช่ตัวผมเลย
ผมไม่ใช่คนขี้แพ้
แบร์ ถ้าคุณอยากตามหาผม คุณต้องพยายามหนักมากเลยล่ะ
เพราะผมจะออกไปได้ก่อนที่คุณจะรู้ตัวซะอีก
ฉันยังไม่อยากกลับบ้านเลยจริงๆ
ฉันอยากผลักดันตัวเอง ท้าทายตัวเอง
ฉันก็จะสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
ฉันอยากเข้าไปใจจะขาด แล้วก็อยากออกมาใจจะขาด
ในฐานะนักกีฬา เราจะคิดถึงคำว่า "ถ้า" กับ "แต่" ไม่ได้
สำหรับผม ทันทีที่ถึงเวลาลุย ผมก็จะพร้อม
ผมเกือบตายมาแล้ว แต่ผมก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้
สิงโตแก่นี่แหละที่ต้องระวังในทุกสนาม
พวกลูกสิงโตน้อย ควรจะระวังสิงโตแก่คนนี้ให้มากๆ
โอเค
เราอยู่ที่นี่
นี่คือเส้นทางเหรอ
อาจจะใช่
ผมจะบอกคุณทำไม ดูพวกคุณสิ
สภาพร่างกายคุณได้เปรียบเยอะมาก เทียบกับตาแก่ที่ใส่ต้นไม้ในกระถาง
แต่คุณฉลาดนะ สหาย
การจะผ่านทางออกได้
เหล่าแบร์พิตเตอร์จะต้องหาเครื่องมือพิเศษ
รายละเอียดสิ่งที่ต้องใช้และตำแหน่งที่อยู่
จะอยู่ที่ทางออก
ใครพอรู้ไหมว่าไปทางไหนบ้าง
ผมว่าเราไม่ควรบอกเรื่องนั้นกันนะ ทำไม…
แต่คราวนี้
แบร์ได้วางกับดักจับเวลาไว้ที่เครื่องมือบางชิ้น
หากกับดักทำงาน ผู้เข้าแข่งขันต้องแย่แน่
มาเลย เรามีงานต้องทำ
เข้าแบร์พิตครั้งที่สอง
ผมรู้สึกว่าผมได้เปรียบอยู่นิดหน่อย
อีกสามคนเต็มไปด้วยความเยาว์วัย ความกระฉับกระเฉง และพลังงาน
แต่ทุกคนก็กังวลสุดๆ
ส่งสัญญาณให้รู้หน่อยว่าการล่าเริ่มต้นขึ้นแล้ว
ได้เวลาแล้ว โอเค
ให้ตายสิ ฉันว่าฉันต้องอ้อมไปข้างหลัง
ฉันฝันร้ายว่าถูกไล่ล่า
ความตั้งใจของฉันในแบร์พิต ก็คือการรีบออกไปให้ได้
แผนของฉัน ณ ตอนนี้คือการขุดใต้รั้ว
แต่สัญชาตญาณบอกว่าลอเรนซ์เคยทำมาก่อน
ฉันอาจจะตัดหน้าเขาได้
ที่นี่ที่ไหน ต้องไปทางไหน
ผมจะไปขุดใต้รั้ว
ตอนนี้ผมกังวลนิดๆ เข้าขั้นวิตกเลย
แล้วผมก็ไม่อยากถูกจับ
ผมออกนอกเส้นทางมา แล้วก็หลงทางนิดๆ
ผมคิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
เมื่อวานไม่ได้เป็นไปตามแผน
ผมต้องลืมมันไปจากใจ
แล้วผมก็ต้องคิดถึงสถานการณ์ตอนนี้
แบร์ออกมาล่าแล้ว
แน่นอนว่ามีทางออกที่ผมรู้จักดี ทางออกที่รั้ว
แต่ผมก็รู้ว่าขาขึ้นเนินที่นั่นมันชันแค่ไหน
ผมเล็งทางออกโฟร์วีลไดรฟ์
ข้อได้เปรียบของผมคือ ผมคิดว่าผมจะหาเส้นทางเจอ
โดยที่ไม่ต้องวิ่งเร็วไปนัก
โอเค เราจะลงตรงนี้
โอเค ผมจะตรงไปที่กลางพิตเลย
เพราะนั่นคือจุดที่ผมน่าจะเห็นคนผ่านไปมาที่สุด
ผมจะหาจุดคอขวดดีๆ
อาจจะอยู่ข้างล่างนี้ ตรงแม่น้ำ
แล้วก็ใจเย็นเข้าไว้
โอเค มีทางแยก
ใช่ ไปทางขวา
เกมนี้ยากกว่าแข่งรักบี้ 80 นาทีเยอะเลย
แผนของผมคือไปถึงทางออกให้เร็วที่สุด
ผมเล็งทางไต่บันไดไว้
แต่ถ้าผมไปไม่ถึง ผมก็เปลี่ยนแผนระหว่างหนีได้
ผมชอบคอสตาริกา ผมชอบป่านี้
แล้วผมก็ชอบที่ได้เรียนรู้จากแบร์
นี่ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ผมอยากให้จบเร็ว
ผมอยากอยู่ที่นี่จนจบ
เสียงกับดักทำงาน
ทุกคนเคลื่อนที่เร็ว
แดนนี่ โอเค ได้อีกคนแล้ว
ไม่ระวังเลย แต่เสียงก็เหมือนใกล้ๆ นี่แหละ
ไปกันเลย
(แดนนี่ ระยะห่างจากแบร์ 53 เมตร)
เดี๋ยวๆ หมอบลง นั่นใครน่ะ
โคล่า
โอเค ผมเกือบวิ่งตรงไปหาโคล่าแล้ว
โอเค
ผมจะลองไปดักเขาฝั่งนี้
ไปกันเลยๆ
ใครน่ะ
สายตาเขาเอาจริง
เขาไม่อยากถูกจับ
เขาคงเป็นเหยื่อที่เคี้ยวยากแน่
แต่ผมก็ชอบความท้าทาย
เราจะไปจับเขา
คุณว่าใครมีโอกาสแค่ไหน
ผมรู้สึกว่าลอเรนซ์อาจจะลำบาก
หลังจากเมื่อวาน ผมไม่รู้ว่าเขายังเหลือพลังแค่ไหน
- ใช่ - เขาเป็นคนเดียวที่เคยเข้าไป
- เขาได้เปรียบเยอะมากเลยนะ - ใช่
อูน่ากังวลมากๆ มาตลอด
เธออาจจะไม่ตื่นตัวเท่าไหร่
ฉันคิดว่าอูน่ามีบางอย่างในหัว
เธออยากพิสูจน์กับตัวเองว่าเธอทำได้
ว่าเธอเข้มแข็งแค่ไหน
คนนี้ใจสู้สุดๆ
โคล่าผลักดันตัวเองเต็มที่จริงๆ
แดนนี่ก็เป็นกัปตันทีมรักบี้มาหลายทีม
ใช่
ฉันไม่รู้ว่าแดนนี่ จะจิตใจเข้มแข็งอย่างที่ตัวเองคิดไหม
เขาไม่ได้ลงแข่งจริงมานานแล้ว
แล้วเขาก็อยู่ในสภาพที่สงบมากๆ
แบบว่าเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ
แต่มันก็ไม่ดีเสมอไป ในเกมที่ต้องตื่นตัว
มาถึงสีเขียวแล้ว
ฉันว่ามันน่าจะอยู่แถวนี้แหละ
ฉันไปถึงรั้วแล้วก็หลงทาง ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ไหน
รีบเข้าสิ
ฉันเห็นขวานด้ามหนึ่ง
ต้องใช่นี่แน่
ไม่รู้ว่าต้องใช้ไหม แต่เอาไว้ก่อน
อูน่าต้องไปที่ทางออกใต้รั้ว
ถึงจะรู้ว่าต้องใช้เครื่องมือชนิดไหนช่วยในการหนี
ใช่ เสร็จผมล่ะ
นี่แหละที่ผมอยากมา ไต่บันได
ถูกใจเลย
แผนที่อยู่ตรงนี้
ผมต้องเก็บแผ่นไม้ทำขั้นบันได
การจะหนีออกโดยการไต่บันได
แดนนี่ต้องหาถุงแผ่นไม้ที่หายไป
ซึ่งอยู่ใกล้กับสระเคย์แมน
เอาล่ะ ดีมาก
ใช่ นั่นไงรถโฟร์วีล
โอเค
ผมต้องประกอบล้อ
แต่การจะประกอบล้อ
ผมต้องไปหาหัวนอตหางปลาสี่ตัว
หัวนอตอยู่ไกลมากเลย
การจะหนีออกโดยใช้รถโฟร์วีลไดรฟ์
ลอเรนซ์ต้องประกอบล้อด้วยหัวนอตหางปลา
แต่มันอยู่ไกลกว่าครึ่งกิโลเมตร
ผมพยายามก้มต่ำไว้
เพราะเรากำลังจะขึ้นที่สูง
ผมไม่อยากให้เงาโผล่เพราะท้องฟ้า
ถ้านี่คือแบร์พิตเฉพาะผู้สูงวัย ผมก็พร้อมจะเล่นเกม
แต่มันไม่ใช่
ผมต้องแข่งกับผู้เข้าแข่งขันสามคนที่น่าจะฟิตที่สุด
ในพวกเรา
ไม่นะ มีคนอื่นอยู่
นั่นอูน่า
เป็นไงบ้าง
ฉันก็ไม่แน่ใจ
- ฉันหาสิ่งที่ต้องการไม่เจอ - คุณหาอะไรอยู่
- รั้วเหรอ - ใช่
นั่นไง บนยอดเนิน
- ทางนั้นเหรอ - ใช่
จะเหม็นฉี่หน่อย โทษที
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
ระวังด้วย
ขอบคุณค่ะ
รั้ว นั่นไง
ฉันต้องใช้นี่พอดีเลย
ต้องใช้ขุดออกไป
ฉันมาถึงทางออกแล้ว
ฉันต้องขุดเพื่อออกไป
คิดว่านี่คือของหลอก มันไม่ใช่จอบ แต่เป็นขวาน
วิธีออกใต้รั้วที่เร็วที่สุดคือการขุดด้วยพลั่ว
แต่มันอยู่อีกฟากของแบร์พิต
แล้วอูน่าก็ต้องทิ้งทางออก โดยไม่มีใครเฝ้าเพื่อไปเอามันมา
ลอเรนซ์ชี้ทางออกให้ฉัน
ฉันต้องเฝ้าทางออกตัวเอง
ถ้าลอเรนซ์กลับมา ฉันจะไม่ให้เขาเข้า
เพราะถ้าเขาจะออกทางนี้ ฉันก็จะนอนขวางเลย
ฉันอยากไปต่อ
ฉันจะขุดด้วยขวานกับมือ
ฉันมาไกลขนาดนี้แล้ว ฉันไม่ตัดใจหรอก
แน่นอนว่าฉันไม่อยากถูกแบร์จับได้
ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันเลยขุดเพื่อเอาชีวิตรอด
- ในจำนวนสี่คนในนั้น - ครับ
ใครจะเป็นคู่แข่งตัวฉกาจที่สุดสำหรับคุณ
- ฉันว่าอูน่าก็แบบ… - โอเค
เฟียสเหมือนลาร่า ครอฟต์เลย
- ฉันไม่กลัวแดนนี่นะ - ใช่ ฉันก็ไม่กลัว
- โคล่าล่ะ - ฉันรู้สึกว่าฉันยังรู้จักเขาไม่พอ
เรื่องการแข่ง เขาเก็บทุกอย่างเงียบ
โคล่าตั้งใจเล่นเกมนี้
- ใช่ - เรื่องขำๆ ฮาๆ น่ะ
- ไม่ เขาอยากชนะ - ใช่
ทั้งโคล่ากับแดนนี่ สภาพร่างกายยอดเยี่ยมนะ
ผมว่าสองคนนั้นแหละคือคู่แข่งตัวฉกาจที่สุด
เพราะผมว่าทั้งสองคนแข็งแรงมาก
ได้ที่รอดีๆ แล้ว
ผมตามโคล่าข้ามฟากแบร์พิตมา
แต่ผมคลาดกับเขาไปแล้ว
ข้อดีของการซ่อนในต้นไม้ คือเราได้ทัศนวิสัยกลับมา
พอเข้ามา ผมก็เห็นเหยื่อ ในระยะสัก 100 เมตรได้
โอเค โคล่าอยู่นั่นไง
แล้วเขาก็กำลังตรงไปที่กับดัก
ผมจะรอดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น
อะไรน่ะ
นั่นมันเชือกกับตาข่าย
ตรงนี้มีเชือกเพียบเลย
ไม่ใช่คำใบ้ คงเป็นกับดักอะไรสักอย่าง ถูกไหม
ต้องใช่แน่ ผมอยู่ตรงนี้ ก็ต้องไปทางนั้น
ไม่มีธงแดง ผมไม่แตะหรอก สหาย
ดีมาก โคล่า
เขาเห็นสาย เขามองข้างบน
คนส่วนใหญ่ที่เข้าป่าจะไม่เงยหน้าเลย
จะชอบมองที่เท้าเพราะกลัวงูกัน
แต่ผมรับรองได้เลย ว่าไม่ใช่ทุกคนจะรู้ว่าต้องมองข้างบนด้วย
เอาล่ะ ใจเย็นๆ ไว้
โคล่าตื่นตัวมากๆ
ผมแทบจะเข้าใกล้เขาไม่ได้เลย
ผมก็จะรอดูก่อน ออมแรงเอาไว้
ตรงนี้คงเหมาะจะ…
ลองทำคล้ายๆ สายกระเช้า
ถ้าใครเข้ามาใกล้ ผมก็บุกได้โดยไม่ทันตั้งตัว
ให้ตายสิ ขาผมล้าแล้ว
รู้สึกอ่อนล้า
ผมต้องออมแรงบ้างแล้ว
(แดนนี่ ระยะห่างจากแผ่นไม้ 149 เมตร)
ความอ่อนล้าในนี้ต่างจากรักบี้ เพราะมีความร้อนตลอดเวลา
เราอยู่ในภูมิประเทศใหม่ มาเรียนทักษะใหม่ๆ
ผมงงๆ ตอนอ่านแผนที่นิดหน่อย
นี่เป็นสภาพแวดล้อมที่กดดัน
จริงๆ มันยากกว่าที่เห็นมากเลยนะ
(แดนนี่)
(ทางออก - อูน่า)
มันยากยิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย
ฉันเหนื่อยมากๆ แล้วมันก็ร้อน
ฉันเข้าโหมดแตกตื่นเลย
ฉันจะไม่ไปจากตรงนี้ เพราะฉันจะเฝ้าทางออกของตัวเอง
ถ้าเห็นแบร์ ฉันจะวิ่งไปหลบหลังหิน
ยากจริงๆ เพราะฉันมองข้างหลังไม่ได้เลย
ทำยังไงดีเนี่ย
ฉันไม่รู้จะทำยังไง เพราะฉันแทบหายใจไม่ออกแล้ว
เพราะมันเหนื่อยมากเลย
ฉันว่าฉันคงไม่ไหวแล้วล่ะ เพราะฉันเหนื่อยมาก
ผมตามหา… มันจะเป็นกล่องใส่หัวนอตหางปลา
บอกตรงๆ ตอนนี้ผมกินถั่วแกล้มยินโทนิคดีกว่า
ผมได้ยินเสียงอีกคนกำลังมาทางนี้
ลอเรนซ์
กำลังมาตามทางสายหลัก
เขามาแล้ว
เวลาเหนื่อย เราจะเริ่มเลือกทางที่อุปสรรคน้อยที่สุด
ผมแทบรับรองได้เลยว่าเขาไปต่อทางนี้แน่
แล้วผมก็จะจับเขาตรงนั้น
ผมกังวลมากเลยนะ
ผมว่านี่มันถิ่นแบร์ชัดๆ เลย
เหมือนผมสัมผัสถึงเขาได้
ตอนนี้ลอเรนซ์น่าจะอยู่ข้างหลังผมพอดี
เขายังไม่เห็นผม ดีแล้ว ค่อยน่าดีใจ
กล้องส่องทางไกล
ไม่ใช่ของผมนะ
ผมมองขึ้นไป แล้วก็เจอเขา
แล้วผมก็ได้แต่ยืนอยู่เฉยๆ
ลอเรนซ์ อย่าขยับ
โอเค เสร็จไปหนึ่ง
คนแรกตลอดเลย
(ถูกจับ)
ผมไม่รู้เลยสักนิดว่าเขาอยู่ข้างบน
เขานิ่งไป
การนิ่งจากความตกใจเวลาคนรู้สึกกลัว
จริงๆ เขาควรใช้สัญชาตญาณสู้หรือหนี หนีไปซะ
เขาอาจจะหนีพ้น เขานำหน้าผมหลายวินาที
แต่การนิ่งทำให้คนตายได้
แบร์พิตครั้งที่สอง ถูกจับครั้งที่สอง ไม่รู้ว่าผมจะภูมิใจหรืออับอายดี
แบร์จะตัดสินอนาคตผมยังไง ก็แล้วแต่เขาแล้ว
- จับได้หนึ่งแล้ว - หนึ่งแล้ว
- มีคนถูกจับแล้ว
- หนึ่งแล้ว - คุณพระช่วย
เงี่ยหูฟังดูหน่อย
โอเค
ผมได้ยินเสียงมาจากทางนั้น
ผมจะพยายามค้นฝั่งเหนือของแบร์พิตให้ทั่ว
เอาล่ะ
เจอแล้ว ได้แล้ว
การจะหนีออกไปด้วยบันได แดนนี่ต้องเก็บแผ่นไม้ขั้นบันไดที่หายไป
(แผ่นไม้ขั้นบันได สามแผ่น)
แต่แบร์ได้วางกับดักตั้งเวลาไว้
ต้องแกะเชือกไหม
เวลากำลังเดิน
ติ๊กต็อก เหลืออีกแค่ไหน
เฮ่
ได้ยินไหม
แปลว่ากับดักทำงานแล้วหนึ่งอย่าง แน่นอน
ผมคงจะแกะนานเกินไป
มีคนถูกจับแล้ว
ให้ตายสิ มันกดดันมาก
ผมทุ่มเททุกอย่างแล้ว
หวังว่าผมจะได้โอกาสอีกครั้ง ให้พิสูจน์กับแบร์ว่าผมลุยต่อได้
มีคนถูกจับ
ผู้ชายสักคนคงจะติดกับดัก
เสร็จไปสอง เหลืออีกสอง
ต้องเร่งความเร็วแล้ว
ผมรู้ว่ามีทางออกจากแบร์พิตทางหนึ่งบนนี้
เราจะพยายามเข้าไปใกล้
ดูว่ามีใครไปทางนั้นไหม
ฝันร้ายชัดๆ เลย ฉันเหนื่อยมาก
ฉันเหนื่อยสุดๆ รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลย
นี่คือความรู้สึกที่แย่ที่สุด ฉันไม่มีพลังเหลือเลย ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ยังไง
หัวใจฉันเต้นเร็วมาก
ฉันระแวงมากๆ ว่าแบร์อาจจะย่องมาข้างหลัง
(แบร์)
(ทางออก - อูน่า ระยะห่างจากแบร์ 173 เมตร)
ตอนเด็กๆ สิ่งที่ฉันกลัวที่สุด จนฝันร้ายก็คือการถูกไล่ล่า
ก็คือฉันอยู่ในฝันร้ายเลย
เข้าไม่ได้
(ห่างจากแบร์ 131 ม.)
(อูน่า แบร์)
ฉันเห็นภาพลูกๆ
ฉันได้ยินเสียงลูกๆ บอกว่า "แม่ อย่ายอมแพ้"
เสียงนี้แปลว่ามีคนออกไปแล้ว
นี่คือสิ่งที่ยากที่สุดที่ฉันเคยทำเลย
ฉันรู้สึกเหมือนขุดหลุมฝังศพตัวเอง
พระเจ้าช่วย
ฉันมุ่งมั่นกับทางหนี แล้วก็ออกมาได้
เป็นความรู้สึกดีที่สุดในโลกเลย พูดจริงๆ
เหลืออีกคนเดียวเท่านั้น
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนแล้ว มันข้องใจจริงๆ
ภารกิจนี้ก็เหมือนเกมแมวจับหนูขนาดยักษ์
ตามประสบการณ์ผมนะ แมวชนะเสมอ
โอเค มองเห็นยากมาก
โอกาสดีที่สุดคือขึ้นที่สูง แล้วคอยมองหาความเคลื่อนไหว
เราใกล้จะหมดเวลาแล้ว
คุณอยู่ไหน
โอเค ผมเจอเขาแล้ว
ผมว่าเขาดูเหนื่อยๆ นะ
เขาไม่มีแผน ไม่รู้ว่าต้องไปไหน
แต่เขารู้ว่าผมกำลังตามรอยเขา
เวลาแบร์ออกล่า เขาไม่ได้มาเล่นๆ
ผมจะไม่ยอมโดนจับวันนี้
ถ้าโดนจับ ผมจะกลับไปวางมาดที่ค่ายไม่ได้
เขาไล่ตามผมอยู่ ผมแทบจะได้กลิ่นเขาเลย
เขาเคลื่อนไหวเร็ว
มันแย่มาก ผมรู้สึกเหมือนเป็นกระต่าย
อยู่นั่นไง โคล่าอยู่นั่น
- พระเจ้าช่วย - ผมจะเข้ารวบเขา
ต้องรีบหนีแล้ว
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา