Hulaan n'yo? Kola, Mel B, Steph, kailangan na nating maghanda.
Oh my God!
Magsuot na ng trunks.
Makikipag-date tayo sa destiny.
-Mel, kaya natin 'to. -Kaya natin lahat.
Tingin ko, unfair 'yong boys versus girls,
pero boy power, girl power.
Alam ko.
Tingin ko, tanga lang ang hindi kakabahan bago ang challenge.
Sa tunog pa lang, mukhang mahirap
at delikado 'tong challenge na 'to,
pero alam din naming lahat na may trabaho kami dito,
at 'yon ang patunayan sa mga sarili namin… oo, kay Bear,
pero sa mga sarili din namin na kaya namin.
Okay, tara na.
Mukha kang SAS specialist.
Oo nga.
Tiwala kami sa inyo.
Ay, oo, tiwala ako sa sarili ko.
-Hindi kay Laurence? -Hindi, pare. Pati kay Laurence.
Iisipin ko kung ano'ng gagawin natin.
-Sige. -Tapos gagawin natin.
-Ang gandang game plan niyan! -'Yon ang diskarte ko.
Tingin mo? Buong gabi ko 'yon pinag-isipan.
-Tara na. -Ingat kayo.
Tiwala ako sa inyo. Good luck!
-Good luck sa parehong team! -Kitakits!
-Enjoy! -Dito tayo.
-Enjoy lang! -Ayokong dumaan diyan.
-E, di doon ka. -Ang daming matulis.
Umikot ka sa… Diyos ko.
'Yon ang diskarte ko sa challenge na 'to, dere-deretso.
Tingin ko, mahirap ang challenge na 'to.
Ang totoo, inaalala ko 'yong attitude ni Laurence.
Medyo laconic 'yong energy ni Laurence ngayon…
Ano 'yong "laconic"?
Parang "Ay, sisiw lang 'yan."
-Medyo laid back. -"Okay lang 'yon."
Medyo laid back saka medyo antiheroic.
-Oo nga. -Ayaw i-embrace 'yong heroic energy.
Mas gusto niyang i-embrace 'yong parang…
energy ng parang patawang failure.
Pero sa tingin ko,
kino-conserve lang ni Laurence 'yon para sa oras na nando'n na siya.
Ano'ng pakiramdam, B, na hindi ka nakasama?
-Ibang ano 'yon… -Malungkot.
Nahihiya ako dahil sa problema ko sa tuhod.
Pakiramdam ko… Masama. Gusto kong mag-compete, e.
Gusto kong labanan si Bear at 'yong ahas at 'yong buwaya.
-Alam n'yo 'yon? -Oo.
Makikipagbuno siya kay Bear pagpasok niya do'n!
Tapos pagdating ng buwaya, tatakbo din 'yon palayo.
Gano'n ang mangyayari. Di magpapatalo si Boris.
Habang papunta sina Una at Danny sa Bear Pit
matapos matalo sa challenge,
dalawang team ang maglalabanan sa dagat
sa pangalawang challenge, ang Rescue Rafts.
Sina Mel at Steph laban kina Kola at Laurence.
At literal na ibababa sila ni Bear sa malalim na parte.
Para sa challenge ngayon,
dinala ang dalawang team dito sa Pandora Beach
kung saan dadaan sila sa pagsubok ng tibay, bilis,
at siyempre, teamwork,
habang 100 metro ang layo mula sa pampang,
sa dagat na puno ng pating.
Eto na sila.
Para sa survivor na nasa dagat,
number one priority lagi ang makarating sa pampang.
Pinakamahirap 'yong sinusubukan mong mag-survive sa dagat.
Kaya do'n mag-uumpisa ang challenge.
Tatalon kayo sa gilid ng rib na 'to.
Para sa challenge na 'to,
naglagay si Bear ng ilang supply bag sa palibot ng dalawang rescue raft.
Kailangang kolektahin ng bawat team ang supply bags, pakawalan ang raft,
at mabilis na hilahin ang raft kasama ng bags papunta sa pampang.
Tapos kailangang ilagay ang supply bags sa nakalaang area
tapos paputukin ang flare nila.
Para mag-survive,
para magtagumpay kayo sa Bear Pit,
kailangan ng common sense.
Ito ang hinahanap ko.
Meron ba kayong common sense kahit napa-pressure?
Dahil sa gubat, malaki ang epekto ng maliit na desisyon.
Sa huli, 'yon ang importante sa challenge na 'to.
'Yong mga desisyong magpapalaki ng tsansa n'yong mabuhay.
Sumakay ka sa raft, pumunta ka sa pampang, hilahin mo na.
Pag nahirapan ka, puntahan mo ako,
kunin natin 'yong iba, tapos hihilahin natin.
Sige.
Parang militar si Steph.
"Ito ang gagawin natin, ito ang gagawin mo."
Magaling akong sumunod,
pero para sa 'kin, nakakatakot 'yon.
Pero kung maiiwasan kong mapunta sa Bear Pit, gagawin ko 'yon.
-Ang lakas ng heartbeat ko. -Oo nga. Kaya natin 'to.
Pansin ko, magkasundo 'yong dalawang northern girls.
-Oo nga. -Nagba-bonding talaga sila.
Nagkakaintindihan sila.
Ayaw bumalik ni Mel sa Bear Pit.
-Ayaw nga. -Oo.
Pag nakagano'n ang buhok niya, alam mong seryosohan na.
Oo nga.
Samantalang sina Kola at Laurence, magkaiba sila.
-Magkaiba ng background. -Oo.
Magkaiba ng generation. Di ba?
Tingin ko, importante 'yon sa oras ng krisis,
na magkapit-bisig kayo.
-Oo nga. -Oo.
Dederetso ako sa raft para mapakawalan agad.
Dalhin mo 'yong bags sa 'kin, pero dumeretso ka na sa pampang.
Magkasundo kami ni Kola. Naging magka-team na kami dati.
Sana makatulong 'yong physical ability niya.
Confident kaming mananalo kami.
Tapos pagtulungan nating dalhin sa square sa beach.
Kaya namin ni Laurence 'yon. Magaling kaming magka-team.
Ayokong pumasok sa Bear Pit. Galing na siya do'n,
at takot siya do'n,
kaya gagawin namin ang lahat para di maipasok doon.
Okay, ipupuwesto na kayo habang nakakapit kayo sa bakal.
Stand by.
Okay, go.
Go.
Steph, Mel, Kola, Laurence in.
Oh my God!
Ang approach ko dito, sasabihin ko lang sa sarili kong
"Bilis, pumunta ka agad sa raft."
Saka ko hahayaang mag-take over 'yong jungle training ko.
Di 'ata nila alam kung ano'ng pinasok nila.
Ang hirap no'n.
Kami ni Steph, parang…
Tapos hindi talaga tumigil.
Makikita natin 'yong Orange Team, maayos ang umpisa.
Nakasakay na si Mel sa raft,
kaya mukhang si Steph ang kumukuha ng bags.
Asan 'yong anchor?
Sa Black Team, nakikita ko si Laurence, papunta na sa raft.
Okay, kailangan nilang kunin 'yong supply bags.
Nasa 100 metro ang layo nila. Kailangang i-unclip lahat ng bag.
Ang taktika ko, wag mag-panic, dapat methodical.
Walang panahon para magpahinga.
Game na.
May moment na napansin kong nasa raft na si Mel.
Paglingon ko, nakita kong nahihirapan si Laurence,
tapos sabi ko,
"Patay."
Alam ko nang nagkamali kami.
Ilang beses kong sinubukang umakyat sa raft.
Pero hindi madali.
Bigla na lang akong nataranta.
Hindi ako makahinga!
Naku, mukhang hirap na hirap na si Laurence.
Tulong!
Mukhang kailangan ng tulong ni Laurence.
Hindi ako makahinga!
Okay, kapit lang.
Di ako makahinga!
Diyos ko, si Laurence.
Uy, papalapitin ko 'yong boat, okay?
Mukhang may problema.
Di ako makahinga. Please!
Hindi ko natantiyang gano'n kahirap sumakay sa raft.
Kung iisipin, dapat ako 'yong nasa raft
kasi ako ang mas malakas.
Andito ako. Wag kang mag-alala, andito ako.
Hindi ako makahinga!
Ilalagay kita dito sa board.
Okay, Laurence.
Okay, dadalhin ka sa pampang.
Okay ka lang.
Sorry, Kola.
Nakuha na ng safety team si Laurence.
Ibig sabihin siguro no'n, out na siya sa game.
Naninikip 'yong dibdib ko.
Okay, kaya mong maglakad?
-Uy, pare. -Hindi ako makahinga. Sorry.
Bumalik ka na sa tubig.
Okay, hinga nang malalim.
Kulang ako sa oxygen.
Okay lang 'yan.
-Sumandal ka muna sa… -Pwede ba 'tong hubarin?
Okay ka lang.
Di ako makahinga. Nakakatakot.
Akala ko talaga, inaatake ako sa puso.
Diyos ko.
Okay ka lang.
Huminga ka lang nang malalim.
Okay, Kola, mag-isa ka na.
Gano'n talaga minsan, di ba?
Sana okay lang si Laurence,
pero pinakamalala 'yong nangyari.
Naiwan akong mag-isa sa team.
Ituloy mo 'yong task.
At pag nasa dagat ka, napakahirap no'n.
Kaya sobrang nadismaya ako.
Na kay Steph na 'yong ilang supply bag,
tapos hihilahin niya papunta dito.
May mga moment talaga na ramdam na ramdam ko 'yong puso ko.
Pero dahil twice na akong nahuli ni Bear,
mas marami na akong alam,
at malaki ang maitutulong no'n.
Hinihila ni Mel 'yong raft.
Kaya n'yo 'yan!
-Kola, ayos ka lang? -Oo.
Okay, so nauuna talaga ang girls kay Kola ngayon.
Kinukuha pa niya 'yong bags niya.
Pagod na pagod na ako, pero di ako papayag na di ko matatapos.
Gusto ko lang matapos 'yong challenge at gawin ang lahat ng makakaya ko.
Pero sobrang busy namin ni Steph sa challenge,
di kami tumitingin sa kabilang team. Focused lang kami.
No'ng nalaman ko 'yong nangyayari kay Laurence,
tapos naiwang mag-isa si Laurence, nagulat talaga ako.
-Okay lang si Laurence? -Asan?
Ayun sa may oxygen.
Naging madrama 'yong mismong pagtatapos ng challenge na 'to,
pero no'ng nakita ko si Laurence na may oxygen mask,
nakakatakot 'yon kasi totoong buhay 'yon.
Hila! Takbo!
Hila pa!
Pagod na pagod na ako.
Dalhin natin sa lupa para di na matangay ng alon.
Okay.
Sige, tanggalin na natin lahat.
Feeling ko, inubos ko lahat ng energy ko do'n.
Talagang binuhos ko lang do'n.
Galing, Steph. Good job.
Sabi nila, walang planong natutuloy sa unang contact sa kalaban.
Mukhang lumalangoy na si Kola papunta sa pampang,
na kakain ng maraming energy.
Tapos pagdating niya dito, kailangan niyang hilahin 'yong raft.
Hindi ako 'yong tipong sumusuko. Di ko iiwan ang team ko.
Hindi ako gano'n.
Kaya mo 'yan.
Nando'n 'yong challenge para ipanalo.
Mahirap.
Hindi biro 'yong dagat.
Sinusubukang tapusin ni Kola nang mag-isa.
Kola, tutulungan ka na namin!
Tutulungan ka namin.
Tinulungan namin siya ni Steph kasi 'yon ang tama.
Hilahin mo lang.
Sige, hila pa.
Medics kay Laurence. Senyasan n'yo ako kung okay siya.
Bear, okay lang siya. Kailangan lang huminga.
Okay naman siya.
-Well done, team. -Kola, pulutin mo na.
Okay, hayaan n'yo na siya.
Tapos na ang emergency. Mel, hayaan mo na. Steph.
Ready? One, two, three.
Magaling, girls.
'Yon ang flare na nagpapakitang nakuha na lahat ng bag.
Nagpapasalamat akong okay si Laurence,
okay si Kola,
pero masaya akong nanalo kami.
Kola, laban lang hanggang matapos.
Galing, Kola.
Good teamwork, pare.
Good job. Salamat sa tulong. Malaking bagay.
Good job. May mga bagay na mas mahalaga.
Nakakadismaya 'tong araw na 'to. Pwede sana kaming manalo.
Hindi sa pang-aano. Magagaling sila.
Mabilis sila,
pero marami kaming pinagdaanan na hindi nila pinagdaanan.
Go, Kola! 'Yong flare mo!
Ang galing, Kola!
Laurence, you're back. Okay ka lang ba?
-Tinitingnan kita… -Okay lang.
-Nag-aalala ako para sa 'yo. -Hindi.
-May kulay na ulit siya. -Okay lang ako.
-Ano'ng nangyari? -Sumabit ako sa ilalim ng raft.
-Nakakatakot. -Pero buti na lang… Salamat.
-Niligtas niya ako. -Okay ka lang.
Kung magpapa-rescue ka, si Bear Grylls ang kailangan mo.
Medyo sumabit ako sa ilalim ng raft,
tapos nag-panic ang lolo n'yo.
Katangahan lang.
Para akong… Parang masyado kong minadali.
Pero ayun na nga. Lesson learned.
Magaling. Gusto ko 'yong pagsisikap n'yo.
Nagtulungan, natapos 'yong task, tapos tumulong kayo.
Laurence, kailangan kang makabitan ng suwero.
Kailangan kang madala sa lilim, mapreskohan, ma-hydrate,
kasi bukas nang madaling araw, papasok kayo sa Bear Pit.
Yes!
Hay, salamat.
Very good, girls. Deserve n'yo 'yan.
Para akong nadaya.
Hindi fair 'yong challenge.
Feeling ko, naka-hard mode 'yong team namin,
tapos naka-easy sila.
Pero nangyari na ang nangyari,
at ito ang kinahantungan namin.
Naisip ko na lang, "Tapusin mo lang.
Hangga't natapos mo, may pride ka pa ring matitira."
No'ng sandaling 'yon, pride na lang ang ipinaglalaban ko kasi talo na kami.
Kaya bumalik kayo sa kampo, magpahinga, tapos magkita tayo doon bukas.
-Pagaling ka. -Salamat.
Alagaan ang sarili.
Dismayado talaga ako.
Hindi kay Laurence. Ginawa niya 'yong best niya.
Pero tingin ko, bilang team, hindi kami sumapat,
at malaki ang naging kapalit no'n.
Papasok tuloy kami sa Bear Pit.
Naku, delikado 'yan ngayon.
Oo nga. Ang laking alon no'n.
Parang ang lupit ng dagat ngayon.
-Ayan na sila! -Ayan na sila!
Andito na kami!
-Welcome back. -Salamat.
Bago namin ikuwento 'yong challenge, sobrang dramatic ng umagang 'to.
Una sa lahat, tumalon kami sa speed boat na tumatakbo.
-Habang umaandar. -Sa tubig.
-Nang patalikod. -Di nga?
-Ang saya no'n. -Tapos lumangoy papunta sa raft.
Ang katangahan ko, imbes na lumangoy, nalunod ako.
Nangyari na din 'yan sa 'kin.
-Di nga? -Oo.
Ang nangyari, napagod ako, nag-panic, sumabit sa raft,
tapos hindi ko nakontrol 'yong emosyon ko,
tapos nahirapan na akong huminga.
Kaya obviously, nagkaproblema si Laurence.
-Oo. -Kaya naiwang mag-isa si Kola.
Siya lang gumawa ng lahat?
Kaya siya lang ang gumawa ng buong challenge,
'yong pang-dalawang tao.
Kola, ang galing mo.
Itong duwag na 'to, nakahandusay na parang isda sa pampang, hinihingal.
Hindi, ilagay natin sa konteksto.
Maganda 'yong game plan namin.
Literal na nakarating kami sa pampang, tapos okay na.
Tapos nakita namin…
Tapos nakita namin siyang nakahiga, may oxygen,
tapos nasa dagat pa siya, kaya tinulungan namin siya.
Pagbalik namin sa camp,
medyo tahimik si Kola, at tingin ko, pakiramdam niya…
mali 'yong dinaya,
pero tingin ko, pakiramdam niya, hindi pumabor sa amin 'yong competition.
Pwede ba nating palakpakan si Kola na mag-isa sa challenge?
-Hindi, tinulungan namin siya. -Oo.
-Tinulungan namin siya. -Sa beach lang, pre. Kalma.
Galit na galit ako.
Minalas talaga ako.
Pakiramdam ko, sobrang defensive nila
kasi ang daming nangyari
bago nila ako tinulungan no'ng huling part ng paghila sa lubid.
Ano ba?
Tapos biglang ibig sabihin na, tinulungan nila kami,
tapos parang, "A, oo, basically, nangailangan ng tulong si Kola."
Na parang "Naku, hirap na hirap siya kaya kailangan ng tulong,
pagkatapos n'yong matapos 'yong task."
Hindi ko gusto 'yon.
Ang tanong, sino'ng pupunta sa Bear Pit?
Oo.
Kami. Bakit kaya?
Pero tingin ko, kahit…
Pananaw ko lang 'to, ha, kasi prangka talaga ako.
Kahit no'ng umpisa pa lang,
kahit naka-recover ka at nakasakay ka sa raft,
tingin ko, sobrang linis at pang-military ng diskarte namin.
Pero pinapakita talaga no'n na walang kinaaawaan si Bear.
Kahit naka-oxygen tank ka, papasok ka sa Bear Pit.
Grabe 'yong hirap mo para iligtas ang partner at sarili mo.
-Pagod na pagod ka. -Mag-isa lang siya.
Magpahinga ka muna. Kailangan mo ng lakas bukas.
Ang galing n'yong apat, pare.
Congrats sa inyo. Minalas lang.
Nagkaro'n ng tensiyon pagbalik namin sa lodge.
Parang hindi pang-celebrate 'yong mood
ng lahat
kasi hindi kami papasok sa Bear Pit, at masaya kami do'n,
at pinaghirapan naming makarating sa puntong 'yon,
pero masama ang loob ni Kola kasi feeling niya, hindi naging patas.
Pare, kalma lang tayo.
-Nakakainis, pre. -Kalma lang, pare.
Kalokohan 'yon. Mag-isa kong ginawa 'yon.
-Oo naman. -Sabi nila, "Tinulungan ka namin."
-Oo, gets kita. -Tinulungan akong hilahin 'yong boat.
-Nakakainis 'yon. -Nakakainis. Wala kayo do'n.
Pwede kang mainis, tol.
Wala kayo no'ng nasa dagat ako, tol.
Saka hindi naman ako humingi ng tulong sa inyo.
Pakiramdam ko, 'yong comments mula sa Orange Team,
medyo
namaliit 'yong paghihirap ni Kola nang mag-isa.
Feeling ko, 'yong sinabi ni Mel na "Tinulungan namin kayo,"
hindi 'yon nakatulong kay Kola.
Feeling ko, minasama niya 'yon.
No'ng sinabi n'yong tumulong kayo, tingin ko, minasama niya 'yon.
-Tumulong talaga kami. -Oo nga.
Ba't kailangan ko siyang kausapin? E, kung mali ang masabi ko?
At least sinubukan mo.
-Nandito ako para titigan ka. -Titigan ako?
At sabihing…
di mo kinailangan ang tulong namin.
Saka konti lang ang naitulong namin no'ng patapos na.
-Oo. Tinulungan n'yo ako no'ng patapos na. -Oo.
-Tama. -So?
-Ayos lang 'yon. -E, ba't di ka ngumingiti?
Ang laki ng pagkakaiba pag wala kang energy.
Lahat, nagkaka…
-Oo nga. -Di ba?
Oo, tama ka.
-E, di sabihin mo… -Ang galing n'yo.
Hayaan mo na 'yon. Sabihin mo 'yong naiisip mo.
-Hindi, ayos lang ako. Mas gusto kong… -Ayaw naming ganyan ka.
Hindi bagay sa 'yo.
Gusto kong inaasar ka saka nagkakatuwaan.
Mas gusto kong mag-chill lang. Ayokong magpaistorbo.
Ibig sabihin, di kita mabibiro. Sabihin mo kung pwede ka nang asarin.
-Oo, pero… -Please?
Kakaiba ang relationship namin ni Mel
kung saan tingin ko, gusto namin ang isa't isa
pero nag-aasaran din kami.
Pakiramdam ko, para siyang ate ko
kaya gano'n din siguro ang trato ko sa kanya,
tapos alam niya talaga ang gagawin para maasar ako.
Pero nag-sorry din naman siya sa sarili niyang paraan.
Uy.
Ako 'yong Bear wife mo.
I mean, ikaw si Mr. Joker.
Nagjo-joke ka sa harapan nilang lahat,
pero natakot ka do'n, 'no?
Naku, natakot talaga ako. Totoo 'yon.
Akala ko, inaatake ako sa puso. Seryoso.
Walang gumagana dito.
-'Yon ang naramdaman ko. -Diyos ko. Nakakatakot 'yon.
Kaya medyo nanginginig pa ako saka…
medyo naiiyak.
-Naku. -Lahat sila…
Payakap nga.
Asaran lang dapat tayo. Walang iyakan!
-Kaya nga. -Ang weird nito.
No'ng nakuha ako ni Bear…
Baka maiyak ako.
Do'n lang ako nagsimulang kumalma.
Pero pakiramdam ko talaga, muntik na ako do'n.
-Oo nga. -Alam mo 'yon?
Pakiramdam ko talaga, muntik na 'yon.
Para bang dumaan ako sa napakalaking life experience.
Life and death experience.
Para akong pinapagalitan
ng matanda kong katawan.
Alam mo 'yon, pakiramdam ko, pumalpak ako do'n.
Pumalpak talaga ako.
'Yong isang athlete friend ko, may visualization coach siya
tapos pinapa-visualize sa kanya lahat ng motion at pagkapanalo.
A, wala akong gano'n.
Na-discover ako no'ng 15 ako.
Fast-forward, nakapasok ako sa Wimbledon, nanalo ako sa tournament.
-Okay. -Grabe 'yong araw na 'yon.
Pero may sariling mundo pa ako no'n.
Ano'ng naisip mo sa pagkapanalo mo?
Ang una, ang pinakabata.
Ano'ng naisip mo no'n?
Ang pinakamalaking challenge hanggang ngayon, 'yong aftermath.
-Isipin mo si Taylor Swift. -Okay.
Ngayon.
Dati, sa Germany, araw-araw akong nasa news.
Ano'ng kinakain ko, saan ako pumupunta, sino'ng kasama ko.
Kahit 'yong parents ko, na-intimidate.
Okay. Oo.
Di mo na makikita ngayon, pero malakas ako dati.
-Mas matangkad. -Ano? Imposible namang lumiit ka.
Oo. Nasa 6'4" ako noon.
6'1" na ako ngayon.
Dahil sa hip at knees at ankle surgery ko, lumiit ako.
-A, okay. -Nabawasan ng three inches.
Malaki ang naging kapalit.
Pero nag-iwan ka ng legacy
na imposibleng di makita o pag-usapan,
at amazing 'yon.
Nakaupo ako habang nakatingin sa dagat, tapos naiisip ko, "Ano ba ang importante?"
Sobrang nakaka-overwhelm dito
kasi wala kang ibang magawa kundi mag-isip.
-Oo nga. -Di ba?
Tapos iisipin mo… papakinggan mo lahat ng tao,
tapos ang daming interesting na pananaw sa buhay,
kaya nao-overwhelm talaga ako
kasi di ako 'yong tipong nakikinig.
Ako rin.
Hindi talaga ako… Lagi akong nauubusan ng sasabihin.
Ina-absorb ko lang. Sa totoo lang, di ko pa alam ang philosophy ko.
-Ako rin. -Madaldal ako sa totoong buhay.
-Di ako gaanong nakikinig. -Ako rin.
At 'yon ang malaking life lesson na bibitbitin ko pauwi,
kahit pagkatapos 'yon ng Bear Pit bukas.
Pero at the same time, ayoko pang umuwi.
Hindi pa ako ready.
Alam ko na kung bakit ako nandito. Para matuto sa iba.
Mas outspoken, mas confident 'yong iba,
tapos madalas akong nakikinig lang.
Tingin ko, 'yon ang kulang sa akin,
di ko naipoproseso ang mga bagay-bagay.
Marami akong bitbit na pain at trauma sa mga nangyari,
pero madalas, pag di ako nakikinig sa mga tao,
baka nagkakamali ako.
At tingin ko, 'yong thought na papasok ako sa Bear Pit bukas
tapos di na ako makakapagtuloy dito,
natatakot ako do'n.
Di ako nagbabasa ng piyesa, pero mabilis akong magulat ng rap.
Ako rin, parang 'yong "Wannabe" sa banyo.
-Kayo ang nagsulat ng kanta n'yo? -Sa banyo ko 'yon ginawa.
-Di nga? -Oo naman.
Tingin mo, bakit kami nagka-Novello awards?
Di nga?
-Oo nga. -Di nga?
-Wag mong maliitin ang Spice Girl. -Minamaliit ko na.
Ayaw mong maniwalang nagka-Novello awards kami sa…
Alam ko. Joke lang 'yon.
-Kayo ang nagsulat ng lahat ng kanta n'yo? -Oo.
-Lahat? -'Yong "Mama," hiwa-hiwalay.
'Yong verse ko, apology sa nanay ko.
Ano'ng ibig sabihin ng "zig-a-zig-ah"?
Sa akin na lang 'yon. Bahala ka diyan.
-Alam ko ang ibig sabihin no'n. -Akala mo siguro alam mo.
Iba-iba ang ibig sabihin sa iba't ibang tao.
Correct!
Masaya ako pag Spice Girls ang topic. 'Yon ang buhay ko.
Hindi ko naman ipagyayabang ang Spice Girls.
Dapat sa mabait na paraan.
Di pwedeng "Ginawa namin 'to, ginawa namin 'yon, tapos…"
Hindi ako gano'ng tao, pero 'yon ang buhay ko,
at proud akong maging Spice Girl.
Siyempre.
Lima lang kami sa buong mundo
na makakapagsabing Spice Girl kami, at isa ako do'n.
-Tingnan mo 'yong pinagdaanan mo. -Badtrip lang ako sa sarili ko.
Mahirap 'yong pinagdaanan mo, pero nalampasan mo 'yon.
-Kaya mo lahat. -Salamat. Ikaw din.
-Hindi, salamat talaga. -Wala 'yon.
Saka good luck bukas, pare.
Magkakanya-kanya tayo bukas, e.
Kailangan lang nating tumagal nang isang oras.
Pag tumagal tayo nang isang oras nang di nahuhuli,
ang lupit no'n.
-Kumusta? -Okay naman 'ata.
-Good. -Mabuti!
-Mukhang mas nakakalakad ka na. -Mukha nga.
Ramdam ko pa rin, pero di na gano'n kasakit.
-Alam n'yo 'yon? Nakakalakad na ako. -Mabuti naman.
May appointment ako kanina para sa MRI.
Di ko pa nakikita 'yong resulta, kaya…
-Pero mas mukha kang relaxed. -Mas light.
Oo nga.
-Kasi tinatago mo 'yong sakit noon. -Oo.
Tumagay tayo para kay Haring Boris!
Nagbalik na ang Hari!
Pwedeng ito na ang last night natin dito.
Oo nga.
-Sulitin mo 'yong moment, pare. -Oo nga.
'Yon lang naman ang magagawa mo sa buhay.
Di mo alam ang mangyayari bukas, di maibabalik ang kahapon.
Ngayon lang ang sigurado.
-Papasok tayong handa. -Oo.
Anuman ang mangyari, 'yon na 'yon.
Uy, ipagmamalaki ka din ng mga anak mo.
Alam ko. Jungly mama! Jungly mommy.
Ang daming insekto dito kanina.
-A, tinanggal ko na. -Salamat.
Hindi siguo lahat. Sana naalis lahat.
Gano'n talaga, 'no?
Ngayon lang ako nakaranas
ng gano'n kahirap na sitwasyon.
Ang nakakatawa, pakiramdam ko, handa akong
humarap sa Bear Pit ngayon.
Laurence, ipapasok ko lang 'yong paa mo.
Oo, mahirap at nakakatakot 'yon.
Pero alam kong di kasinghirap
ng Bear Pit ang nangyari kanina.
-Gawin mo ang best mo, okay? -Oo.
Saka wag kang iihi.
Hindi ako iihi. O tatae!
Nakatulog ka ba?
Nagising ako nang two, tapos di na ako nakatulog.
Sobrang init kasi. Ang lagkit sa pakiramdam.
-Hindi dahil kinakabahan? -Hindi.
-Minsan kasi, gano'n ako. -Oo.
Nag-aalala ako, baka magmukha akong taga-Rio Carnival pag suot ko 'to.
Sa 'yo ang pinakasosyal.
Hello!
-Andito ako. -Tumigil ka!
Sa aming lahat, sino'ng pipiliin mo?
Tingin ko, sanay na si Laurence do'n. Galing na siya do'n.
Pipiliin ko si Una.
Siya ang pinakagusto kong makabalik.
Mahal ko sina Danny at Kola, pero masaya ako pag umuwi sila.
Seryoso?
Mahal ko kayo, pero competition 'to.
No'ng sinabi niya 'yon, nagulat talaga ako
kasi parang umpisa pa lang naman, tapos nakakatuwa kasi siya.
Pero ang nakita ko kay Big Zuu, talagang competitive siya.
Danny, sabi niya, matutuwa siya pag umuwi kayo ni Kola
kasi kayo ang biggest competition.
Di raw kasi kasinglakas ng lalaki ang mga babae.
Di ko sinabi 'yon!
Kailan ko sinabi 'yon?
-Parang gano'n kasi ang pinapahiwatig. -Okay, so bakit si Laurence?
-Joke lang naman! -Bakit si Laurence?
-Pero hindi nga. -Nakakatawa ka.
-Honest lang ako. -Ako rin. Kaya sinabi ko 'yon.
Ang sabi niya pa nga, okay lang sa kanya lalo kung ikaw, Danny.
-Oo. -Joke lang!
Alam kong mahilig mang-asar si Mel
tapos sasabihin niyang "joke lang,"
pero di mo na kasi mababawi 'yon.
Paglabas no'n sa bibig mo,
dapat isipin mo 'yong magiging epekto no'n sa mga tao.
Tingin ko, may opinyon lahat. Maganda 'yon.
Pero parang mali namang sinabi ni Mel sa kanila
bago sila umalis para pumunta sa challenge.
-Alam mo 'yon? -Sabi ko nga.
Di ako sure sa taktikang 'yon.
Maiinis din talaga ako sa gano'n.
Naisip ko, "Medyo ano na 'yon."
'Yong part na "joke lang," "hindi ka nagjo-joke."
Naging wild ang mga nakaraang araw para sa celebrities.
Nagpunta na sila sa Razor Ravine, pinababa sa boat sa dagat,
at binigyan si Laurence ng oxygen ng doktor na naka-bikini. Suwerte niya!
Higit sa lahat, apat sa kanila ang papasok ngayon sa Bear Pit.
Hello! Dito tayo.
Tara, guys.
-Hello, Holly, -Okay ka lang?
-Oo. -Sobrang init lang!
Ang init nga ngayon.
Mukhang kalmado kayo.
-Kayo naman, nakakatakot. -Oo.
-At natatakot. -Siguro nga.
So, Kola, Laurence, Una, at Danny,
papasok na kayo sa Bear Pit.
Ang layunin n'yo ay iwasan si Bear o tumakas sa pit.
Isang oras kayo sa loob.
May tatlong exit point.
Isa lang ang pwedeng gumamit ng bawat exit point.
Tandaan n'yo, di lang si Bear ang dapat iwasan.
Mag-iingat din kayo sa mga trap.
Lahat ng celebrity na mahuhuli ni Bear o ng trap niya
ay manganganib na ma-eliminate.
Uuwi ang isa sa inyo mamaya.
Good luck sa inyong lahat.
Oras na para pumasok kayo sa Bear Pit.
-Tara! -Good luck, guys.
-Kaya n'yo 'yan. -Good luck!
-Tara na!
-Ingat! Lalo ka na, Laurence. -Good luck!
Di naging maayos 'yong kahapon, pero di ako 'yon.
Hindi ako loser.
Kaya Bear, kung gusto mo akong mahuli, galingan mo
kasi aalis na ako agad diyan.
Ayoko pa talagang umuwi.
Gusto kong itulak at i-challenge ang sarili ko,
kaya lalaban ako hangga't buhay.
Excited na akong pumasok at makalabas.
Bilang athlete, marami kang maiisip na paano kung ganito,
at para sa 'kin, pag oras nang pumasok, ready na ako.
Muntik na akong mamatay, pero hindi ako magpapatalo.
Laging 'yong matandang leon ang kailangang bantayan,
at dapat matakot ang mga kuting na 'yon sa matandang leon na 'to.
Okay.
So andito tayo.
Mga daanan 'to?
Pwede.
Ba't ko sasabihin? Tingnan n'yo nga kayo.
Ang laki ng bentahe n'yo physically sa matandang nakasuot ng paso.
May karanasan ka naman, pare.
Para makaalis sa pamamagitan ng exit,
kailangang maghanap ng bear-pitters ng special tool.
Ang mga detalye ng kakailanganin nila at kung nasaan iyon
ay nasa exit points.
May idea ba kayo kung saan pupunta?
Parang di dapat tayo nagshe-share ng info na 'yon. Bakit?
Pero ngayon,
nilagyan ni Bear ng booby traps ang ilang tool.
Pag may na-trigger na isa, yari sila.
Tara na. May trabaho pa tayo.
Second time ko sa Bear Pit,
pakiramdam ko, medyo may bentahe ako.
'Yong iba, bata pa, puno pa ng liksi, lakas, at energy,
pero kinakabahan sila.
Ipaalam natin na umpisa na ng hunt.
Go time na, okay.
Diyos ko. Kailangan ko yatang dumaan sa likod.
Lagi akong binabangungot na hinahabol ako,
kaya ang mission ko sa Bear Pit ay makaalis doon.
Ang game plan ko sa ngayon ay hanapin 'yong maghuhukay sa bakod,
pero may kutob akong nagawa na 'yon ni Laurence,
at pwede ko siyang unahan.
Asan ako? Saan ka pupunta?
Target ko 'yong maghuhukay sa bakod.
Medyo kinakabahan ako. Medyo ninenerbiyos,
at ayokong mahuli.
Medyo nalihis ako ng landas, at medyo naliligaw ako.
Sabi ko na, mangyayari 'to.
Di umayon sa plano 'yong kahapon.
Kailangang alisin ko 'yon sa isip ko
at isipin 'yong sitwasyon ngayon.
Andito na si Bear.
Obviously, may alam akong exit, 'yong sa bakod,
pero alam ko kung gaano katarik 'yong burol paakyat do'n.
Ang habol ko, 'yong 4x4 exit.
Tingin ko, ang bentahe ko ay mahahanap ko 'yon
nang di tumatakbo nang mabilis.
Okay, dito tayo bababa.
Okay, dederetso ako sa gitna ng Pit
kasi doon ako pinakamalamang na makakakita ng tao.
Maghahanap ako ng choke point,
siguro sa may dulo nito, sa may ilog,
tapos maghihintay ako.
Okay. Nagsanga 'yong daan.
Oo. Pakanan.
Mas mahirap 'to kaysa sa 80 minuto ng rugby.
Plano kong pumunta agad sa exit.
Plano kong dumaan sa ladder,
pero pag di ako nakarating doon, kaya kong tumakbo at magtago.
Gusto ko ang Costa Rica, gusto ko ang gubat,
at masaya akong matuto kay Bear.
Ayokong mapaiksi 'tong experience na 'to.
Gusto ko 'tong tapusin.
Ayun, may natisod sa trip wire.
Mabilis sila, ha.
Si Danny. Okay, may isa pa.
Careless 'yon, pero mukhang malapit lang siya.
Tara.
Sandali. Baba. Sino 'yon?
Si Kola.
Okay, muntik ko nang makasalubong si Kola.
Okay.
Susubukan ko siyang harangan dito.
Tara.
Sino 'yon?
Mukhang determinado siya.
Ayaw niyang mahuli.
Mahirap hulihin 'to,
pero mahilig ako sa challenge.
Huhulihin natin siya.
Paano n'yo ire-rate ang chances nila?
Pakiramdam ko, nahihirapan si Laurence.
Pagkatapos no'ng kahapon, di ko alam kung kakayanin niya pa.
-Oo nga. -Siya lang ang nakapasok na doon dati.
-Malaki ang advantage niya. -Oo.
Si Una, worried na worried.
Baka hindi siya gano'n ka-alert.
Tingin ko, iniisip ni Una
na gusto niyang patunayan sa sarili niyang kaya niya
at malakas siya.
Determinado siya.
Si Kola, iba kung magpursigi.
Si Danny, naging captain ng iba't ibang rugby team.
Oo nga.
Di ko alam kung gano'n ka-mentally strong si Danny.
Matagal na siyang di naglalaro,
tapos 'yong state of mind niya, kalmado,
alam mo 'yon, one with nature.
Pero di 'yon laging maganda pag kailangan mong maging alert.
Andito na ako sa green.
Nandito lang siguro 'yon sa paligid.
Plano kong pumunta sa bakod, pero naligaw ako.
Naku, bilis.
Nakakita ako ng axe.
Ito siguro 'yon.
Di ko alam kung kailangan ko 'to, pero kukunin ko na.
Kailangang makarating ni Una sa exit na maghuhukay sa bakod
bago niya malaman kung aling tool ang kakailanganin niya.
Tama. Ito 'yon.
Ito ang gusto kong puntahan. 'Yong ladders.
Gusto ko 'yan.
Eto 'yong map.
Kailangan kong kunin 'yong mga baitang ng hagdan.
Para makatakas gamit ang hagdan,
kailangang hanapin ni Danny ang mga kulang na baitang
na malapit sa cayman pool.
Okay. Ayos.
Ayos, ayun 'yong 4x4.
Okay.
Kailangang ikabit 'yong gulong,
pero para maibalik 'yong gulong,
kailangang hanapin 'yong apat na wing nut.
Ang layo ng nuts.
Para makatakas gamit ang 4x4,
kailangang ikabit ni Laurence ang gulong gamit ang wheel nuts,
ngunit mahigit kalahating kilometro ang layo nito.
Sinusubukan kong manatiling mababa
kasi aakyat na ako dito.
Ayokong makita 'yong anino ko.
Kung seniors Bear Pit 'to, walang problema.
Pero hindi, e.
Kalaban ko ang tatlo sa pinakamalulusog na competitor
na meron kami.
Naku, may ibang tao.
Si Una.
Kumusta ka?
Hindi ako sure.
-Di ko mahanap 'yong hinahanap ko. -Ano?
-'Yong bakod? -Oo.
Ayun. Nasa tuktok.
-Doon? -Oo.
Amoy ihi 'yon. Sorry.
-Salamat. -Sige.
Ingat.
Hay, salamat.
'Yong bakod! Ayun.
Pwede na 'to.
Kailangan ko 'tong hukayin.
Nakarating ako sa exit ko.
Kailangan kong maghukay para makalabas,
at tingin ko, decoy 'to. Hindi 'to pala. Axe 'to.
Ang pinakamabilis na paraan para makalabas sa ilalim ng bakod ay gamit ang pala,
pero nasa kabilang parte iyon ng pit,
at kakailanganing iwanan ni Una ang exit para makuha iyon.
Itinuro ni Laurence 'yong exit sa 'kin.
Poprotektahan ko na 'to.
Pag bumalik si Laurence dito, di ko siya padadaanin
kasi kung ito ang exit niya, hihiga ako dito.
Gusto ko nang tumuloy.
Maghuhukay na ako gamit 'tong axe at kamay ko.
Nakarating na ako dito. Hindi na ako susuko.
Ayokong mahuli ni Bear.
Ayokong umuwi. Maghuhukay na ako.
-Sa apat na nasa loob… -Ano?
…sino ang pinakamalaking kalaban ninyo?
-Ako, tingin ko si Una 'yong… -Okay.
Parang fierce Lara Croft lang.
-Di ako gano'n katakot kay Danny. -Ako rin.
-Si Kola? -Parang di ko pa siya kilala.
Pagdating sa gameplay, tahimik lang siya.
Naglalaro si Kola.
-Oo. -Patawa-tawa.
-Hindi. Gusto niyang manalo. -Oo.
Parehong matibay ang katawan nina Kola at Danny.
Sa tingin ko, silang dalawa ang pinakamalaking competitor
dahil pareho silang malakas.
Kailangan ng magandang puwesto para maghintay.
Nasusundan ko pa si Kola kanina,
pero nawala na siya.
Ang maganda sa mapuno, magkakaro'n ka ulit ng visibility.
Dito, makikita ko na sila kahit 100 meters ang layo.
Okay, ayun si Kola.
Papunta siya sa isang trap ko,
kaya titingnan ko muna kung ano'ng mangyayari.
Ano 'yon?
May lubid saka net.
Ang daming lubid dito.
Pero hindi 'yan clue. Trap 'yan, 'no?
Malamang. Kaya andito na ako. Doon ako pupunta.
Ayoko ng red flag. Di ko 'yon hahawakan.
Good job, Kola.
Nakita niya. Tumingala siya.
Karamihan ng mga tao sa gubat, di tumitingala.
Laging nakatingin sa paa, kasi takot sa ahas.
Pero sigurado ako, hindi lahat, mag-aabalang tumingala.
Sige, kalma lang.
Hyper alert si Kola,
ang hirap lumapit sa kanya,
kaya maghihintay muna ako dito, magko-conserve ng energy.
Magandang puwesto 'to
para gumawa ng parang zip line,
tapos pag may lumapit, pwede akong mag-surprise attack.
Grabe, manhid na 'yong paa ko.
Pagod na pagod na ako.
Kailangang magtira ng energy.
Iba ang pagod dito kumpara sa rugby kasi tuloy-tuloy 'yong init,
bago 'yong terrain, natututo tayo ng bagong skills.
Hirap akong basahin 'yong mapa.
Intense 'yong kapaligiran, e.
Mas mahirap pala 'to sa inaakala ko.
Mas malala pa 'to sa ine-expect ko.
Sobrang pagod na 'ko, tapos ang init pa.
Nagpa-panic na 'ko.
Di ako aalis dito kasi pinoprotektahan ko ang exit ko.
Pag nakita ko si Bear, magtatago ako do'n sa bato.
Ang hirap, kasi di ako makatingin sa likod.
Ano'ng gagawin ko?
Di ko alam ang gagawin ko kasi di na ako makahinga
sa sobrang pagod.
Hindi ko na yata kaya. Pagod na pagod na ako.
So ang hinahanap ko… Tingin ko, isang box ng wheel nuts.
Sa totoo lang, mas gusto ko ng mixed nuts at gin and tonic.
May naririnig akong tao sa may daan.
Si Laurence.
Pababa siya sa main track.
Ayan na siya.
Pag pagod ka na, pipiliin mo 'yong pinakamadaling daan.
Sigurado akong tutuloy siya dito,
saka ko siya huhulihin.
Kinakabahan ako.
Balwarte ni Bear 'to.
Parang ramdam ko na siya.
Malamang, nasa likod ko na si Laurence ngayon.
Di niya ako nakita. Maganda 'yon.
Binoculars.
Hindi sa 'kin 'yan.
Pagtingala ko, nando'n na siya,
tapos di na ako nakagalaw.
Laurence, wag kang gagalaw!
Okay. One down.
Laging una.
HULI
Di ko inasahang nando'n siya sa taas.
Nanigas siya,
at 'yong adrenal freeze na nangyayari sa tao pag natatakot…
Dapat tumakbo na lang siya.
Baka nakatakas pa siya. May ilang segundo siyang lamang.
Pero nakakamatay 'yong adrenal freeze.
Pangalawang Bear Pit. Huli na naman. Di ko alam kung mapa-proud o mahihiya ako.
Na kay Bear na kung ano'ng desisyon niya para sa akin.
-May nahuli na. -May nahuli.
-May isa na. -May nahuli na.
-Isa na 'yon. -Oh my God.
Makikinig muna ako.
Okay.
May naririnig akong ingay galing do'n.
Susubukan kong ikutin 'yong northern half ng pit.
Eto na.
Nakita ko na. Ayun.
Para makatakas gamit ang ladder exit, kailangang makuha ni Danny ang mga tabla.
Pero nilagyan iyon ni Bear ng timed trap.
Ay, kakalagin ko ba?
Tumatakbo na ang oras.
Tick tock. Gaano pa katagal ang natitira?
Uy.
Narinig n'yo 'yon?
Ibig sabihin, na-trigger 'yong isang trap.
Napatagal 'ata ako.
Kaya may nahuli.
HULI
Grabe 'yon.
Ginawa ko na ang best ko.
Sana lang mabigyan pa ako ng chance para mapatunayang kaya ko 'to.
May nahuli.
Baka mahuli sa trap 'yong isa sa boys.
Two down, two to go.
Kailangang bilisan.
Alam kong may exit diyan sa taas.
Subukan nating lumapit
para tingnan kung may papunta do'n. Tara.
Ang hirap nito. Pagod na ako.
Pagod na pagod na ako. Para akong hihimatayin.
Ang pangit sa pakiramdam nito, saka wala na akong energy.
Di ko na alam ang gagawin ko.
Ang bilis ng heartbeat ko.
Alalang-alala ako kasi baka nasa likod ko na si Bear.
No'ng bata ako, lagi akong binabangungot na hinahabol ako.
Kaya nagkatotoo 'yon.
Hindi ako kasya.
'Yong mga anak ko. Naririnig ko sila, "Ma, wag kang mag-give up."
Uy, ibig sabihin, may nakatakas.
'Yon ang pinakamahirap na ginawa ko.
Para akong naghuhukay ng libingan ko.
Diyos ko.
Nagpursigi akong makatakas, at nakalabas ako.
Pinakamasarap na pakiramdam sa buong mundo.
Isa na lang.
Di ko alam kung anong oras na. Nakakainis.
Para lang 'tong laro ng pusa't daga.
At sa karanasan ko, laging nananalo ang pusa.
Okay, ang hirap makita.
Pinakamalaking chance, umakyat, baka may makita akong movement.
Malapit nang maubos ang oras.
Asan ka na?
Nakita ko na.
Mukhang pagod na siya.
Wala siyang plano, di niya alam kung saan pupunta,
pero alam niyang nakasunod ako.
Pag pagala-gala si Bear, hindi siya nakikipaglaro.
Hindi ako magpapahuli.
Di ako pwedeng bumalik sa camp na gano'n ang asta kapag nahuli ako.
Sinusundan niya ako. Naaamoy ko siya.
Ang bilis niya.
Masama 'to. Para akong rabbit.
Ayun siya. Ayun si Kola.
-Diyos ko. -Huhulihin ko na siya.
Kailangang bilisan.
Nagsalin ng Subtitle: Ivee Jade Tañedo