Kailangan kong maghanap ng exit.
Kanya-kanyang diskarte dito.
Meron ba diyan?
Baka trap 'yan.
Ano 'yon? Booby trap 'yon, 'no?
'Yan ang sinasabi ko. Ayokong mahuli sa net, bro.
Sinubukan kong isahan 'yong trap. Natuto na ako.
May nakita ako.
Yes!
No'ng papunta sa exit, nakakita ako ng tool
kaya alam kong kailangang pumunta muna sa exit
bago kunin 'yong tools.
Di ko alam kung makakatulong ba 'to.
Hindi ko talaga alam.
Feeling ko, exposed na exposed ako.
Ngayong ubos na ang kalahati ng oras nila, pakalat-kalat pa rin ang apat.
May utos kay Laurence na maghanap ng pala para maghukay sa ilalim ng bakod.
Hinahanap ni Steph ang tunnel exit.
Umaasa sina Leomie at Mel na maunang makakaakyat sa cliff.
Samantala, pakalat-kalat na si Bear.
Diyos ko, 'yong tunnel exit.
Eto.
Kailangan kong makuha 'yong plais.
Para makalabas sa tunnel, kailangang gupitin ni Steph ang screen
gamit ang plais.
Nando'n sa pinagsimulan, sa shrub.
Malamang.
Magtatago na lang ba ako, o kunin ko na?
Hindi ko alam.
Tingin ko, mas maiging magtago.
Di ba 'yong pagong ang nananalo? 'Yong di nagmamadali, 'yong nagtatago.
Ayos. Umuulan.
Malakas 'tong ulan na 'to.
Para akong nasa Nam… Cheltenham.
Umuulan na.
Pampasaya ng hunt 'to.
Pero pabor 'to sa kanila.
Lahat ng ingay ng celebrities, matatabunan ng ulan.
Kaya kailangan ko ng bagong plano.
Pupunta ako sa mas mataas, baka may makita ako do'n.
Aray.
Diyos ko. Sa wakas!
Pala 'yan.
Nakatali 'yong pala.
Okay. Nakuha ko na 'yong pala.
Babalik na ako sa exit.
'Yong track na dinaanan ko,
mabilis 'yong daanan, nakakatuksong gamitin,
lalo na dahil masyadong masukal 'yong buong gubat.
Sigurado ako, may isa sa kanilang dadaan diyan.
Ang init. Pagod na pagod na 'ko.
Hindi ko inasahang hindi ko na pala kayang
tumakbo sa matarik at gumawa ng mga gano'n.
Akala ko, malakas pa ako kahit matanda na.
Okay.
Mauupo muna ako at iinom ng tubig.
Dapat mag-ingat, baka nandiyan si Bear.
Wala akong gaanong matataguan, pero pwede akong dumapa sa likod ng troso.
Okay, dadapa tayo.
May paparating.
Ayun, si Laurence.
Dumaan siya sa track.
Di ako makahinga.
Dumaan siya sa di gaanong mahirap, na nakakatukso pag pagod ka na
at kapag mahirap dumaan sa gubat.
Pero pwedeng may kapalit 'yan.
Di ako makapagsalita.
Nakalampas na siya.
Sandali.
Ayan, tingnan n'yo. Kita n'yo 'yan? 'Yong puno?
Nasa kabilang side siya ng puno.
Ang problema ngayon pag gumalaw ako, nasa open ground ako.
Itong puno lang ang cover ko.
Nasa background ko rin 'yong langit. Pag tumayo ako, makikita ang anino ko.
Kitang-kita 'yong hugis ng tao.
Pag na-distract na siya at nagsimulang maghukay,
unti-unti natin siyang lalapitan.
Halatang may hati 'yong bakod dito.
Kailangan kong gumapang sa ilalim.
Sana nasa kabila ng bakod na 'to ang freedom.
Pero pakiramdam ko, nandiyan lang si Bear.
Kailangang dumapa.
At least, tumitingin-tingin siya. Nakabantay siya sa ngayon.
Nangangalahati na ako sa paghuhukay para sa freedom.
Ang init.
Diyos ko.
Alam mo na, 60 na ako.
Di ko na napigilan.
Di ako maka-concentrate sa paghuhukay.
Grabe.
Ito na ang chance ko.
Okay, tara na.
Inom kasi ako nang inom ng tubig.
Okay.
Kailangang laliman para magkasya ako.
Huli.
-Malapit ka na. -Oo nga.
Ano 'yon? Mga 30 seconds na lang bago ka makalusot?
Wag kang ganyan.
Basically, naghuhukay na ako no'ng naramdaman kong naiihi ako.
Nawalan ako ng ilang minuto no'ng ginawa ko 'yon.
Kung di ko ginawa 'yon at naihi lang ako sa pantalon,
na siguradong 'yon ang ginagawa ni Bear,
malamang nakapaghukay na ako at nakalaya.
Muntik nang makalabas.
-Dito ka lang. -Okay.
Pangalawang huli ko na 'to,
kaya sobrang nanganganib na akong mapauwi.
Ayun ang unang huli.
Grabe, malapit na pala talaga.
Nakaisa na tayo. Ipaalam na natin sa iba.
-Ano 'yon? -Ano 'yon?
-Parang may… -May nahuli na.
-Shit. -Totoo nga.
Apat ang pupunta sa Bear Pit, tapos may isang di makakabalik.
Actually, medyo nakakakilabot.
Okay, karaniwan, iniiwasan natin 'tong tracks
kasi sobrang obvious nito, pero kapos na ako sa oras.
Kailangan kong magmadali. Kailangan pang makaisa. Tara.
Maghahanap pa siya ng pangalawang huli.
Malapit na tayo sa tingin kong lugar na nando'n sila.
Makikinig ka lang kung may kakaibang tunog.
Mga sangang nababali, boses, bulungan.
Ang lawak na ng pinaghanapan ko sa bangin na 'to.
Puwera kung sobrang galing nila, nasa may unahan pa sila.
Pero hinahanap pa nina Leomie at Mel ang cliff-climb exit,
pero hindi nila alam kung anong tool ang kailangan nila para makatakas.
Tara.
Ayokong mahuli!
Nakakatakot mahuli.
Iniisip ko, pag di ako naka-survive sa Bear Pit na 'to,
tapos na ako.
Ako ang unang matatanggal at mapapauwi,
at walang matutuwa do'n. Ayokong mangyari 'yon.
Oh my God.
Nakita ko na.
Exit.
Andito na ako sa exit.
Sinusubukan kong putulin 'yong kadena sa balsa
para makasakay at mai-harness ang sarili ko.
Sandali, kailangan ko ng tool.
Suwerte 'yon.
Sinuwerte ako.
Nakakuha ako ng tamang tool para sa exit.
Takot na takot ako. Naka-focus lang ako.
Ay, may nakikita ako.
Ito na yata 'yon. 'Yong cliff climb.
May tao na do'n.
Nakikita ko si Mel sa Cayman Pool.
Kaya nakuha niya 'yon.
Nakita ko si Leomie.
Naisip ko, nasa exit niya na ako, sa pinlano niya.
Pero hindi masyadong matalino ang pagkakaplano niya. Ako din.
Pero nauna ako do'n!
'Yon na ba? Ito.
Wala na 'yong exit na aakyat sa cliff, nakatakas na si Mel.
Whatever, bro.
Dito ako pupunta.
Sana ma-figure out ko na 'to.
Nahihilo ako.
Nahihilo ako, saka sobrang init.
Ang hirap nito.
Pero itutuloy ko pa rin.
Diyos ko.
Nakarating ako sa exit!
Ayan, may nakalabas na.
Okay, tara.
Diyos ko.
Nagha-hyperventilate ako, guys.
Pero tingin ko, dahil lang 'yon sa realization na nakalabas ako.
Gusto ko lang maghubad tapos lumangoy kasama no'ng buwaya.
Wala na akong paki.
Parang "Diyos ko, nakalabas din!"
Sino 'yan?
Si Leomie.
Sana mahuli nila si Leomie.
Go na, Bear.
Ahas.
Diyos ko. Ang daming ahas, bro.
May narinig akong gumagalaw.
Ayan, si Leomie.
Ni hindi siya nagtatago.
Pag kampante ka, do'n ka magkakaproblema.
Trap na naman ba 'to?
Naglagay ako ng net sa pangpang ng tuyong ilog na 'to.
May maliit na tsansang mahuhuli natin siya.
Kaya ko bang isahan 'yong trap?
HULI
Nakakainis, ****. Buwisit ka.
Hindi ako nahuli ng trap. Sinubukan kong isahan 'yong trap,
kaya sana makita niya 'yong potential ko.
May kumagat na naman sa patibong.
May nahuli na naman siya.
Konti na lang ang oras ko.
Isang tao na lang.
STEPH DISTANSIYA KAY BEAR: 49M
Tatakbo na ba ako, o magtatago?
Mas mabilis siya sa 'kin.
Sana lampasan niya lang ako.
Pakinggan n'yo.
Pag tumayo ka diyan, tapos wala nang ulan,
malayo ang mararating ng tunog na 'yan.
Kaya kailangang maging maingat.
Ano 'yon?
May tao.
Naririnig n'yo 'yon?
Wala akong konsepto ng oras.
May nakita akong gumagalaw sa mabatong parte na 'yon.
Nakikita ko siya.
Nakikita kita, bear. Ano'ng ginagawa mo?
Malinaw 'yong view ko, saka madaling tumakbo dito.
Kailangan ko 'atang umakyat doon.
Mas mabilis siya sa 'kin, 'no?
Pag gumalaw siya,
gagalaw ako.
Sige.
Okay, wala nang isang minuto. It's now or never.
Ang galing.
Nahuli ka no'ng last 10, 15 seconds.
Kaya no'ng may nakita akong itim, sabi ko, "Lalapit na ako."
-Di nga? -Dapat maging proud ka.
Dapat tumakbo na ako.
HULI
Tatlong celebrity na 'yong nahabol at nahuli.
Tapos na ang unang Bear Hunt.
-Hala ka! -Oh no!
-'Yong pangatlo. -Nahuli na 'yong pangatlo.
-Eto na. -Oh my God.
-Oh my God.
Sino?
Hello!
-Hala! -Diyos ko.
-Oh my God! -Oh my God! Nakalabas siya.
Nakalabas ako, pero pagod na pagod ako.
Ayoko nang ulitin 'yon. Sana hindi ko na maranasan ulit 'yon.
-Grabe, nakakatakot. -Mel B!
Asan 'yong iba?
Ikaw pa lang ang nandito.
Tapos nagawa ko pa bago 'yong 60 minutes.
Yes!
-Ikuwento mo na. -Kumusta sa loob?
Grabe, nakakatakot.
Lumangoy ako sa may buwaya, pinutol ko 'yong kadena,
ikinabit 'yong sarili ko sa kung ano, tapos umakyat sa buwisit na…
-Weh. -Di nga, Mel?
Di mo naisip na magtago na lang?
-Nakakatakot magtago. -Oo nga.
Napakabrutal no'ng Bear Pit na 'yon,
at sinagot noon ang tanong na "Dumudumi ba ang bear sa kakahuyan?"
Ang sagot ay hindi, pero natuklasan din nating
iihi si Laurence Llewelyn-Bowen sa bakod.
Pupunta na ang mga nahuling celebrity sa Bear Pit Court para mahatulan.
Isa sa kanila ang uuwi.
Okay, una sa lahat, respect.
Unang celebrities ever na nakapasok sa Bear Pit.
Nakakatakot ang lugar na 'yon. Intense.
Laurence, kumusta ang experience mo?
Na-enjoy ko 'yong situational awareness,
pero binigo ako ng pantog ko, 100%. Sorry.
Sabi mo, may situational awareness ka. Tingin ko, pinaigting mo 'yon,
pero may iba ka pang kailangang paigtingin.
No'ng nahuli kita, 30 seconds na lang, makakalabas ka na.
-Nahuli ka dahil umihi ka. -Tingin ko nga.
-I mean, fact 'yon. -Oo nga.
Steph, ikaw lang ang nanatili sa puwesto mo.
Oo nga.
Matalinong diskarte din 'yon, muntik ka nang mag-survive.
-Oo. -Pero di ka mananalo nang di sumusugal.
-Okay. -Sige.
-Magandang point 'yon. -Leomie, ano'ng taktika mo?
Sa 'kin, hanapin 'yong tool tapos hanapin 'yong exit.
'Yong unang tool na nahanap ko, trap pala.
'Yong second, akala ko, pwede kong isahan.
Akala ko, makukuha ko 'yong tool nang di naa-activate 'yong trap,
pero ngayon, alam ko na kung paano mag-isip si Bear.
Pag may nakita kang trap, wag na. Maghanap ka ng iba.
Hindi magandang mahuli nang isang beses.
-Pag pangalawa, grabe na 'yon. -Oo.
Pag nagkamali ka sa gubat, wala na.
Okay. Isa sa inyo ang bibiyahe nang malayo pauwi.
Leomie, para sa 'kin, ikaw lang ang nakita ko doon
na mukhang walang totoong plano.
Nahuli kita kahapon.
Nahuli kita kanina.
Ang tagal mong naka-green.
Parating na ang chopper. Out ka na.
-A, di nga? -Salamat.
Kakaibang experience talaga 'yong unang Bear Pit ko.
Grabe 'yon.
Siyempre, disappointed ako na di na ako nakapagtuloy.
Pero gano'n 'yong game, e. Best of luck na lang sa lahat.
Hello!
Oh my God.
-Ano'ng nangyari? -Pasok kayo.
-Pasok pa kami. -Pasok ako.
Asan si Leomie?
-Naku. -So 'yon na. Umuwi na si Leomie?
-Oo. -Di nga?
Masaya lahat dito, pero hindi 'to The Brady Bunch.
Game 'to,
at pag napunta ka sa Bear Pit, pwede kang umuwi.
Ano'ng nangyari?
Pareho kaming nahuli, pero nahuli ako bandang 30 minutes bago matapos.
Nahuli niya ako, tapos nagpaputok siya.
Mas komplikado saka nakakahiya 'yong sa 'kin.
-Oo. Nakakatawa 'yong kanya. -Umiihi ako.
Di nga?
-Kaya siya nahuli. -Hindi mo dinahan-dahan.
-Ihing-ihi na ako, e. -Kaya ibinuhos mo na!
-Siya, ang galing n'yo. -Oo nga.
-Galing. -Galing.
Ayoko nang bumalik sa Bear Pit kahit kailan,
kaya sobrang importante na galingan ko sa challenges.
Amoy kili-kili na kami ni Bear.
Gusto mo ng kutsara?
Hindi na, kakamayin ko na lang na parang caveman.
Paano pag nawala ka? Hindi pwede.
Saka kayo magtatanda.
-Kaya mo 'yan, Shirley. -Oo.
-Galingan mo. -Yeah.
Yeah.
Kayo ba ng first love mo, ni misis?
A, kami ni Hannah, na sa tingin ko, true love ko.
-Okay. -Oo.
-Ayan na. -Paano kayo nagkakilala? Sa trabaho?
-Sa The Inbetweeners. -A, talaga?
-Oo. -Karamihan naman, gano'n.
-Ilang taon na 'yon? -Fourteen years ago.
-Fourteen years. -Oo.
-Grabe, ang tagal na pala. -Oo nga.
-Ang galing! -Diyos ko.
-Kasal na kayo? -Engaged na.
-Okay. -Parang…
Malapit na. Sobrang ano lang…
Ang pinakamahirap dito, di ko siya nakakausap.
-Oo nga. -Nang matagal.
Ewan ko kung nami-miss niya, pero…
-Sabi niya siguro, "Ang saya." -"Salamat, wala na siya."
-Diyos ko… -Di ko nakakausap ang therapist ko.
Gano'n ang sitwasyon ko ngayon.
Ngayon ko lang 'to ginawa, at di ko alam na ganito kahirap,
pero alam kong mahihirapan akong malayo sa pamilya ko.
Mahirap talaga. 'Yon ang pinakamahirap.
Di ko alam kung paano ko kakayanin.
Pero ang nakakatawa, 'yong matututunan mo tungkol sa sarili mo sa ganito.
Na-experience mo na siguro 'yon sa career mo.
Pag under pressure ka, madalas, gagalingan mo talaga.
O hindi.
-'Yong iba, hindi. -Oo nga.
Hi, everyone.
Tara sa fire-pit.
Samahan n'yo ako.
Magandang gabi sa lahat.
Una, congrats, Mel. Ang galing mo.
Unang nakalabas sa Bear Pit. Sobrang galing.
Siyempre, nagulat tayo sa pag-alis ni Leomie,
pero may iba pa akong news.
Sa susunod na dalawang araw, sasali kayo sa isa sa dalawang challenge.
Ang una ay 'yong Bridge the Gap
at gaganapin bukas nang umaga sa Razor Ravine.
Anim sa inyo ang haharap sa challenge na 'yon,
habang maiiwan dito 'yong iba.
Una, Danny, at Shirley, kayo ang Green Team.
-Okay. -Okay?
Parang nakakatakot.
May binanggit siyang ravine at bridge.
Kaya ang ini-imagine ko, may kinalaman sa heights.
Kaya natin 'to. Ayos 'to.
Takot ako sa heights. Ayaw ko sa heights.
Kaya nag-aalangan ako, kinakabahan ako sa pwedeng mangyari.
-At Zuu, Lottie… -Yes!
…at Joe, kayo ang Blue Team.
Nilagay n'yo sa team ko 'yong dalawang pinakaolats.
-Okay, kaya natin 'to. -Okay? Sige.
Okay?
Sorry.
Binigay sa 'kin si Joe, na nerbiyoso,
tapos si Lottie, na di ko alam kung nasa camping o bakasyon.
Tara. Kaya natin 'to.
Zuu, kaya natin 'to. Kaya natin 'to, guys.
Ayos lang tayo.
Tingin ko, magaling ako sa instructions
at sumusunod talaga ako.
Feeling ko, Joe, ikaw 'yong thinker.
Sana maiambag ko na lang 'yon.
Eto ang sasabihin ko. Magaling akong maging leader.
-Ikaw ang leader, okay? -Tara!
Ang plano ko bukas ay maging glue nina Lottie at Joe.
Bilang team leader, kailangan ko silang tulungan
at pagalingin.
-Gamitin mo 'yong strength mo. -Sige.
-Ano'ng pinakamalala na mangyayari? -Ayos lang tayo.
-Oo nga. -Oo. Kalma lang. Kaya natin 'to.
Oo, kalmado, nasa huwisyo…
-Sigurado. -Focused.
-Ano 'yang nasa kulambo mo? -Alin?
-Ayan. Sa side na 'to. -Nasa labas.
Hindi, sa kaliwa mo.
-Kaliwa. Baba. -Kanan.
-Baba pa. -Tabi ng ulo mo.
Pero nasa labas naman.
-Ano 'yan? -Ang laki.
Hala! Isara n'yo 'yong kulambo n'yo!
Mananalasa na siya. Joe, ingat.
-Diyos ko! -Ang laki.
-Oh my God. -Nagra-rounds na siya.
Oh my God. Katabi na ni Danny.
Sino'ng gustong mag-bedtime story?
May friendly German bedtime story siguro si Boris.
Konti lang ang narinig kong gano'n na naikuwento sa mga anak ko
pero konti lang,
no'ng maliit pa sila.
At ipinanganak 'yong panganay ko nang January.
Malamig at winter no'n
saka maagang dumidilim.
Morning, Laurence. Kape?
Diyos ko. Ang bait mo.
Di ko alam kung paano sasabihin kay Mel na humihilik siya.
Parang Spice Girls ba? Meron bang "Zig-a-zig-ah" sa dulo?
-Hi, Boris. -Hi, Lottie.
Diyos ko, nalalaglag 'yong bikini ko!
Ano 'yon?
Dito ko aayusin.
-Kumusta ka? -Mabuti.
Hindi ako makatulog kagabi.
Nahihirapan akong matulog na may ibang kasama sa kuwarto.
Ang lakas humilik nina Kola at Mel B.
Baka kaya Scary Spice ang tawag sa kanya.
Nasa gitna ako ng dalawang malakas humilik.
Tapos kailangan kong humanap ng puwesto para sa tuhod ko.
Ano'ng nangyari sa tuhod mo?
Sa huling challenge, napaapak ako sa sanga,
tapos natalisod ako, bumigay 'yong tuhod ko,
tapos may narinig akong crack, tapos namaga na.
-Boris, ayos ka lang? -Hindi.
Kaya di ako masyadong makalakad.
Nakakainis lang, kasi gusto kong sumali sa challenge,
pero no'ng kausap ko 'yong medic,
sabi niya, ang laki ng risk
na ma-damage pa lalo.
Hala.
Pero dahil sportsman ako, normal na 'yong mga injury.
Kaya hinihintay ko na lang na malaman kung may structural damage ba.
Ayoko pang isiping uuwi ako
kasi pakiramdam ko, ang dami ko pang gagawin dito.
Ultimately, gusto kong makasama sa Bear Hunt.
Kaya ayun. Sana nga.
Okay ka lang ngayon?
Nanaginip ako ng challenge.
Maganda 'yon. Ibig sabihin, nasa huwisyo ka.
Pero natalo ako!
Kinakabahan ako, baka matalo kami,
saka natatakot akong mapunta sa Bear Pit
dahil sa nakita kong sitwasyon ng mga lumabas do'n.
Si Laurence, mukha siyang taong
lumabas sa opisina at pumunta sa gubat
tapos akala ng mga tao, patay na siya, tapos bumalik three years later
na may sarili nang language.
Gano'n ang itsura niya, tapos isang oras lang siya do'n.
Sino'ng pinakamahirap mong nakalaban, Boris?
Laging 'yong sarili ko.
Ang gandang expression.
Pinakamahirap kalaban ang sarili.
Laging nando'n ang demonyo.
Parang 'yong pinakamalaking challenge 'yong araw-araw akong nasa news.
Nakaka-stress pag alam mong may news tungkol sa 'yo.
Nakakainis 'yon.
Tatawagan ka nila, wawarningan, pero itutuloy pa rin nila,
tapos ikaw naman, "Ano'ng gusto n'yong sabihin ko?"
Pinakagusto pa nilang manira pag down na down ka na.
No'ng nasa rehab ako, gusto nilang maglabas ng article
na galit sa 'kin 'yong kapatid ko.
Umiyak ako sa kanya. Sabi niya, "Wag kang maniwala.
Hindi ako galit sa 'yo. Hindi totoo 'yon."
Maitanong ko lang, bakit ka na-rehab?
Drugs at depression.
Okay, deadly ang mixture na 'yon, 'no?
Mamamanhid ka, e. Wala akong nararamdaman.
Wala akong pakialam kahit mabuhay o mamatay ako.
Gusto ko nang ituloy-tuloy 'yon,
pero sabi ng mommy ko, "Kailangan mong magpa-rehab."
Gumanda ang pakiramdam ko, pero di effective.
-Hindi. -E, ano'ng naging effective?
Wala. Hindi na ako magsisinungaling.
Bago ako pumasok dito, magpapa-rehab na sana ulit ako.
-Naiiyak tuloy ako. -Lottie, okay lang 'yon.
Ilabas mo lang kung gusto mo. Okay lang.
Parang lagi kong sinisisi ang sarili ko sa mga pagkakamali ko no'ng bata ako,
at natutunan kong di ko dapat parusahan ang sarili ko.
Halos lahat, nagkakamali. Okay lang pala.
Gusto kong patunayan sa sarili ko na kaya ko 'to.
Kaya mo nga.
Lottie, ang dami ko ring naging pagkakamali,
pero di 'yon ang buong pagkatao natin. Nakikita namin ang puso mo.
-Ang saya mo kayang kasama. -Salamat.
-Oo nga. Gusto nga kitang kasama, e. -Ia-adopt na kita.
-Kakayanin mo 'yong challenge. -Oo, Lots.
Thanks, guys.
Marami kaming pagkakapareho.
Marami kaming pinagdaanan, at habang nakikilala ko silang lahat,
nari-realize ko kung gaano ko 'to kagusto kasi nag-e-enjoy talaga ako dito
habang nakikilala ko sila.
At nakikilala ko rin ang sarili ko.
Sige, kakayanin ko din ang Bear Pit.
Ang lupit ng pintong 'yan.
Lalo pag binuksan, 'no, tapos doble ng taas mo.
Nakakatakot nga, 'no?
-May mga tinik pa sa ibabaw. -Paano ka aalis?
Ang tsismis, andiyan pa daw si Leomie.
Wag kang ganyan!
Ready na ako.
Sawa na ako sa kakaupo sa camp at pagsasalita buong araw.
Gusto ko nang lampasan 'yong mga challenge,
para matapos na 'to at manalo ako sa Bear Hunt.
-Mukha kang Smurf. -Wag kang ganyan, pre.
-Isuot mo 'yong hat. -Seryoso akong rapper, tol.
-Oo. -Pagkatapos nito, hindi na.
Nirerespeto ako bilang rapper sa buong mundo, tapos…
Kinatatakutan ako ng mga tao.
Mawawala na 'yon, pre.
Mukha akong tanga dito.
Mukha akong tanga.
Sa tingin mo, ano'ng tingin sa 'yo ng mga kapwa mo judge?
Sana ma-inspire sila
na hindi lang ako 'yong babaeng may hair extensions at pilik-mata.
-May iba akong kayang gawin. -Yes, Shirley.
Sobrang competitive ako,
at ayaw kong gawin 'yong challenges
tapos may madidismayang team member,
pero dahil sa takot ko sa heights,
kinakabahan talaga ako.
Let's go, Shirley B.
Ang daming magagawa ng mechanical abilities ni Danny.
Oo nga.
Perfect 'yon kung si Shirley ang mag-o-operate sa kanya.
Oo nga.
Ang pinakamahirap, pwede kaming mapunta sa Bear Pit.
Hindi biro 'yon.
-Tapos si Lottie, Zuu, at Joe. -Oo.
-Tara na, guys. -Tara.
Dalawang maingay na nag-iingay,
tapos kailangang maging decisive si Joe.
Ang dami niyang naiisip, e. Lagi siyang nakaganito.
Hindi, sobrang… Pero hindi. Nakikinig siya.
Hindi siya ang magiging Decisive Spice sa Spice Girls ko.
Gusto kong maging maayos. Ayokong mag-fail.
Kitakits, guys.
-Yes! -Bye!
-Wish us luck. -Bye!
-We love you! -Ingat.
At ayokong maging walang kuwenta.
Bye!
Welcome sa Razor Ravine.
Ito ang Bridge the Gap.
At ito 'yong Gap.
Nasa 60 meters ang taas nito,
tapos nasa 60 meters din 'yong haba.
Wag magtiwala. Wag mag-assume.
Gaya ng maraming bagay sa gubat, maraming unpredictable dito.
Maraming unstable.
Masanay na kayo.
-Okay? -Oh my God.
Di ako sure kung "kabado" 'yong tamang salita.
Tingin ko, natatakot ako, at na-shock at traumatized ako.
Ba't kailangan niyang gawin 'yon?
Aaminin ko.
Tingin ko, nakakatakot 'yan.
Ang unang challenge ay test ng teamwork.
Sa kabilang dulo,
may nakatagong sampung supply bag sa isang crate.
Magtulungan kayo.
Kailangan n'yong itawid 'yong supply bags
gamit 'yong winch na nakalaan.
Gaya ng makikita n'yo, kulang sa tabla 'yong tulay,
pero may tatlong tablang di nakakabit.
Kailangan n'yong gamitin 'yon para punan 'yong mga puwang.
Tigdadalawa lang ang pwedeng magkasabay sa tulay.
Pag nahulog ka, pwede mong hilahin ang sarili mo para makabalik.
Magsasalitan ang bawat team, at paunahan 'to.
Mananalo ang pinakamabilis.
Ayos lang kayo? Okay lang kayo?
Actually, kinakabahan talaga ako.
Tingin ko, di ako dapat tumingin sa baba. Wag mong takutin ang sarili mo
kasi kung sino man 'yong nando'n, naghahanda na sila.
Kailangang buuin 'yong tulay. 'Yong gaps…
Tingin ko, kailangan lang makuha 'yong unang tabla.
Okay, may nakikita din akong lubid na nakabitin doon.
Bawat hakbang mo, gawin mo 'to.
Para siguradong matibay.
Feeling ko, dapat pag-isipan 'to, e.
Hindi pwedeng umasa lang sa salita
na magsasalba sa 'yo sa mga komplikadong sitwasyon.
Pwede kang dumaan sa gilid, pwedeng…
Hindi ko alam.
Kailangang may strategy ka, tapos i-execute mo 'yon.
Wag tayong magkampante sa dulo.
'Yong parang "Kaya ko na 'to."
Kailangang dalhin 'yong hindi nakakabit para makatawid ka.
-Titingnan ko muna. -Pupulutin mo ulit para tumawid.
Ang dami laging nagsasalita.
Ilang araw ko pa lang nakakasama ang dalawang 'to,
pero pinipili kong balewalain 'yong lahat ng info
para mag-focus na lang dito sa bagay na 'to.
Green Team, mauuna kayo,
tapos Blue Team, para matiyak na magiging patas ang laban,
aalis muna kayo hanggang kayo na ang tatawid.
Ie-evaluate din kayong lahat ni Bear
batay sa mga desisyon at performance ninyo sa challenge na 'to.
Pag pangit ang performance, Bear Pit ang katapat.
-Good luck, guys. -Salamat.
-Game na, Shirley. -So mauuna ka.
-Ikaw ang susunod. -Mauuna akong tumawid.
Oo. Sige. Okay.
Sikapin mong dumaan sa gitna habang tumatawid,
para balanced ka.
-Balanced, oo nga. -Alam ko ang ginagawa ko.
Kailangan kong dalhin 'yong bags dito tapos i-pulley papunta do'n,
saka ako tatawid.
-Okay, guys, ready na? -Ready na.
Tumatakbo na ang oras.
Aalis na 'ko, okay?
Good luck, guys.
Shirley, ayos ka lang?
-Pwede kang umapak diyan. -Pwede yatang itulak.
Never kong naisip
na tatawid ako sa tulay na 60 meters ang taas.
Hindi ako ganito kakabado bago ako manalo ng world championships.
Pag-apak mo dito,
dahan-dahan lang, tumungo ka.
Pero paisa-isang hakbang lang, sisikapin kong gawin ang part ko.
Ayan. Magaling.
Takot na takot sa heights si Shirley, alam namin 'yon,
kaya buti na lang, nando'n si Danny para i-encourage siya.
Tama 'yan, Shirls. Tingin lang sa tabla.
Bawal tumingin sa baba.
Grabe, nakakatakot 'to.
Pwede kang mauna para makuha ko 'yong tabla?
Parang hindi yata tama ang "ladies first" diyan.
Kung ako 'yan, pauunahin ko si Danny.
Okay, mataas 'to.
Pag nagmadali ka diyan, mahuhulog ka.
Medyo mahangin dito, ha.
Shirley, kaya mo bang… Shirley?
-Oy. -Shirley.
Kaya mong bumalik para kunin 'tong tabla?
Diyos ko, pababalikin pa siya. Bakit niya pababalikin si Shirley?
Ang hirap kaya umikot. Tingnan mo…
Kailangan niyang bumitaw.
Nakatingin siya sa baba,
tapos parang nasa point na siya na ayaw na niyang bumalik.
Tumatakbo ang oras.
Nag-alangan na talaga ako,
pero ayokong isipin nila
na ako 'yong 64-anyos na ayaw humarap sa challenge.
Gusto kong patunayan ang sarili ko kay Bear.
Susubukan ko. Sige.
Wala nang choice, e.
Kaya mo 'yan.
Ganyan nga.
Wag n'yong ilaglag 'yong tabla.
Ayos, Shirley.
Ayan. Take your time. I-bend mo 'yong legs mo.
Halos kaedad niya 'yong biyenan ko.
Hindi 'yon aapak sa tulay na 'yan.
Okay ka lang? Kaya mo na?
One, two, three, four.
Kailangan kong balikan 'yong iba.
Sana hindi 'to mapanood ng biyenan ko.
Oo, yari ka talaga.
Alam mo pag nagyo-yoga ka? Mag-bend ka lang.
Ayan nga.
-Cha-cha-cha. -Cha-cha-cha.
Kung paano niya hinarap 'yong challenge na kinatatakutan niya,
kung paano niya 'yon inatake, sobrang nakaka-inspire.
A, nagawa niya.
-Shirley! -Ang galing mo.
Well done.
Oh my God. Well done.
Ang galing mo.
Binalikan ni Danny si Una
sakaling hindi mapagana 'yong pulleys na may sandbags.
-Eto na. -Salamat.
-Okay, ayos. -Hilahin n'yo na!
-Diyos ko. Ang bigat. -Okay.
Sige pa, Danny. Konti na lang!
Saglit na lang. Malapit na.
-Isa pa. -Okay, tawid na.
-Ayan. Sa gitna ka lang. -Okay.
Ang galing ng balance mo. Nice.
Ayan, go lang.
Sige, go.
-Okay. -Shimmy!
Shimmy. Ayos. Ang galing.
Di ako tumingin sa baba kahit isang beses.
Tara.
-Kamay sa kahon. -Kamay sa kahon.
Ang galing namin bilang team. Nagtulungan kami bilang unit.
Kamay sa kahon. Okay.
-Team hug. -Galing.
Diyos ko. Grabe 'yon.
Ang galing n'yo, guys.
-Nagtulungan kayo. -Well done.
Pinaghirapan n'yo talaga. Danny, pinaghirapan mo 'yon.
Shirley, hinarap mo ang takot mo.
'Yong pagtawid sa tulay na 'yon ang pinakamahirap na nagawa ko,
pero walang edad-edad pagdating sa bagong experience,
para sumubok, para harapin ang takot,
at 'yon ang ginawa ko kanina.
Ang saya.
Nagulat lang ako no'ng naisip ni Bear 'yong team
nina Shirley, Danny, at Una
kasi parang dream team 'yon.
Di ko inaalala 'yong team na 'yon.
'Yong kabila, obviously, si Zuu ang mangunguna.
Kailangan ng leader, pero kailangan din alam niya ang ginagawa niya.
Walang point ang pagiging leader na wala lang.
Paano ang atake natin?
Sige, unahin muna natin 'yong mga tabla.
-Sige. -Ia-unlock ko 'yong mga kahon.
-Sige. -Ihahanda ko 'yong supplies.
-Sige. -Dadalhin ko nang mabilis.
-Dadalhin na namin 'yong dalawang tabla? -Kayo ang bahala.
-Sige. -Blue Team, ready na kayo?
-Sige. Kaya n'yo 'yan! -Eto na.
Time for action. Go.
-Guys, ingat. -Oo.
-Kitakits. -Aapak na ako sa tulay.
Kaya mo 'yan!
-Inaalala ko si Joe. -Bakit?
Kasi para siyang…
ganito, tapos natutulala siya lagi.
Hindi magandang diskarte ang pagkatulala.
-Tara na. -Okay, hindi ako gumagalaw.
Ibaba na natin 'to. Ayan.
Puno ako ng kaba,
pero kailangan kong mag-step up at sabihin 'yong naiisip kong dapat gawin.
Okay, nakalagay na.
Titingnan ko lang…
Ibinaba ko 'yon, pero hindi ko alam kung…
kaya ko ba kung wala 'yan.
Ang galing, ha.
-Halika dito. -Sige.
Oops. Sorry.
-Ayos ka lang? -Okay lang.
Ayos lang? Okay.
Tingnan mo 'to. Tingin ko, kaya mo 'to.
Oo, kaya ko siguro 'yan.
Saka ito.
-Oo. -Okay?
Dark horse si Joe.
Pinag-isipan niya talaga nang maigi 'yong buong challenge
at di na ginamit 'yong tabla.
Ang galing ng team dynamic namin.
Okay. Kaya ko na 'to.
Lottie, dalawa ang kailangan dito. Kunin mo muna 'yong pinakamalayo.
-Sige. -Tapos kunin mo 'yong malapit.
Oh my God. Muntik ko nang kunin 'yong isa.
-Sabi ko, "Okay." -"Okay!"
Nakakatuwang makita si Joe na lumalabas sa shell.
Sobrang confident niya lang.
Tingin ko, na-motivate din ako no'n.
-Kaya ko 'to. -Okay ka lang?
-Kaya ko 'to. -Ayos. Yes! Okay.
-So merong isa dito, pero… -Sige, akin na 'yan.
Alam mo 'yong military thing sa pag-uutos? CLAP.
-Ano 'yon? -Clear, Loud…
-Akala ko 'yong… -As an order, with Pauses.
Nagka-CLAP si Joe. Love it.
-Ang galing mo. Tuloy lang. -Maganda 'yan.
Okay, kailangan nating bilisan. Bilisan, pero wag magmadali.
-Okay. -Sige.
Congrats! Ang galing, nakatawid kayo!
Tingin ko, close fight 'to.
Andito na 'yong sampung bag!
Pero para manalo kami,
dapat maging maingat, methodical, at mabilis si Zuu.
-Sige, pare! -Go, Zuu!
-Ang galing niya. -Tara.
Sige.
-Kailangan mo ng tabla? -Di ako sure. Kaya ko ba?
Zuu, kaya mo 'yan.
-Oo. -Matangkad ka. Mahaba ang biyas mo.
-Kaya mo 'to. -Oo.
'Yong pagtawid sa tulay
ang isa sa pinakamahirap na gagawin ko sa buong buhay ko.
Kasi iniisip ko, "Kaya ba ng tulay 'yong timbang ko?"
Uy, ang laki ng agwat.
Oo, kaya mo 'yan.
-Kaya mo 'yan. -Diyos ko po.
Okay, bilisan mo pero relax lang.
-Di ko alam kung kaya ko ba 'to. -Kaya mo 'yan, Zuu.
Zuu, huminga ka muna. Tingnan mo ako.
Wag mong ituloy kung masyadong malaki. Dadalhan ka namin ng tabla.
Si Zuu, matapang ang personality niya.
Mataas ang pride.
Pero tama ba ang mga desisyon niya?
Hindi ako magugulat
kung si Mr. Zuu ang susunod na mapupunta sa Bear Pit.
Minsan, namamaliit ako ng mga tao.
Hindi ako ang pinakamalakas o pinaka-powerful.
At kung mapapatunayan kong kaya kong lampasan 'to,
makikita ng mga tao sa amin na kaya din nila ang kahit ano.
-Yes! -Yes!
Kaya mo 'yan!
Okay, ingat, kasi medyo gumagalaw. Sige.
-Ayos, pare! -Yes!
-Let's go! -Yes!
-Let's go! -Gusto ko 'yong dive!
-Let's go! -'Yong dive!
Let's go!
Sobrang proud ako sa team ko. Ang galing nila.
Mahal ko kayo.
Ang galing ng parehong team. Hindi madali 'yon, ha.
Napakagaling n'yo.
-Salamat. -Okay. Gusto n'yo na sigurong malaman.
Andito ang timings n'yo.
Green Team,
natapos n'yo ang challenge in 18 minutes and 56 seconds.
Blue Team,
natapos n'yo ang challenge…
in 14 minutes…
-Yes! -…and 47 seconds.
-Yes! -Kayo ang nanalo sa challenge.
-Congratulations. -Good job.
-Congrats. -Good job.
Pero malaki ang lamang n'yo, ha,
at may dahilan kung bakit kayo nanalo.
Dahil sa tapang at diskarte.
Ang galing-galing n'yo. Proud ako sa inyo.
Ako rin.
Nanalo kami! Di ko alam kung paano!
Di ko akalaing dadalhin ako ng dalawang 'yon sa tagumpay,
pero don't judge a book by its cover.
Magmumula sa natalong team ang papasok sa Bear Pit.
Pero sabi ko nga, wag mag-assume. Hindi lahat sa inyo, papasok.
Dalawa lang.
Ang hindi sasama sa Bear Pit sa susunod…
ay si Shirley.
Shirley.
-Sabi ko na. -Uy.
Ang dahilan, hinarap mo ang takot mo,
at ang tingin ko sa 'yo ay multimillion-dollar racehorse.
Tingin ko, malayo ang mararating mo, kaya wag ka masyadong magpakapagod.
Maraming salamat, Bear. Tatandaan ko 'yan.
Kasi kabayo na pala ako!
Pero milyon ang halaga.
Ang ganda mo kahapon sa Bear Pit.
'Yon ang naging problema ni Leomie.
Oh my God!
Andito na kami!
Naka-survive kayo!
-Yehey, andito na ang mga duwende. -Galing.
Masayang bumalik 'yong teams galing sa challenge.
Hello, sir.
O, kuwento na agad.
Ayun, tumawid kami sa tulay
nang may mga tabla para ilagay sa butas kasi umuuga 'yong tulay.
Sixty meters nga ba?
Ang nanalong lamang nang apat na minuto
ay ang Blue Team!
-Di nga? -Di nga?
I-enjoy n'yo.
Sabi ni Joe no'ng umpisa, "Di na kailangan lahat ng tabla."
-Go, Joe! -"Di na kailangang kumuha ulit."
Ang galing ni Joe.
Nagkamali ako.
Si Joe ang naging MVP ng game.
May napatunayan siyang super powerful sa sarili niya.
-Naging leader si Joe. -Nag-stand out si Joe.
-Hindi ko in-expect 'yon. -Maiiyak na ako.
Di ko alam na kaya ko 'yon.
Pare, dark horse 'yan.
Pag kinakailangan, para siyang si Goliath.
-Oo nga. -Ang saya ko, sa totoo lang.
Para sa akin, parang bagong side ng sarili ko 'yon
na ite-treasure ko
kasi nabigyan ako ng confidence na kailangan ko para magpatuloy.
SA SUSUNOD
Gaganapin ang susunod na challenge ni Bear sa Pandora Beach.
Ang challenge ay challenge, at laging challenging 'yon.
Kinakabahan talaga ako.
Kailangang igalang ang mga challenge.
Ang masasabi ko lang, Rescue Raft ang tawag.
-Tingin ko, sosyal pakinggan. -Wag kalimutan ang pang-swimming.
Sa pangalan pa lang, parang delikado 'tong challenge na 'to.
Go!
Pero may bentahe ako kasi matanda na ako.
Kayang-kaya natin 'yon.
Magaling si Laurence. May kumpiyansa siya.
Siyempre, mas marami na akong experience kaysa sa kanila.
Di ako makahinga!
Mukhang kailangan ng tulong ni Laurence.
-Laurence, okay ka lang? -Hindi.
-Okay lang si Laurence? -Asan siya?
Ayun, sa may oxygen.
Nagsalin ng Subtitle: Ivee Jade Tañedo