Na miña tumba, quero que poña que vivín nunha terra onde xa non chovía.
Na miña tumba, quero que poña que os tiranos gañaran,
pero nós seguiamos en pé.
Levamos dez días atrapados nas chabolas.
Acosados polos penitentes.
As nosas forzas diminúen.
Somos moi poucos.
Canto tempo aguantaremos?
Ninguén o sabe.
Na miña tumba, que poña que, para prender a chama da esperanza,
collín camiños escuros.
Cen mil ducados.
Cen mil ducados por capturar a filla do demo.
E cen mil pola captura do príncipe e da princesa impíos.
Abran paso!
Arreden!
Veña, anda!
- Veña, anda! - Quen é?
Esta seca é un castigo de Deus.
O demo corrompeu Ségur.
E Deus espera que nós o venzamos.
Deus espera a nosa penitencia!
Penitencia!
Queredes compracer a Deus?
Si.
Entregádenos a filla do demo.
Entregádenos o príncipe
e a princesa impíos!
¿Ti cres en Deus todopoderoso,
creador do ceo e da terra?
Sométeste á súa ira?
Si.
Máis alto.
- Si. - Renegas de Satán?
Das súas obras?
E de todos os seus maleficios?
A Igrexa méntevos!
O demo non existe!
Non hai filla do demo!
A Igrexa méntevos! O demo non existe!
É ela!
Vide comigo! Que non escape esta vez!
Está aquí! Veña!
Ei, ti!
Aí está, por aquí!
Por aquí!
- Díxenche que non foses. - Díxenche que iría.
Sufriu?
Antes de morrer, dixo que a Igrexa mentía.
Que non hai demo nin filla do demo.
Se non son filla do demo, por que a chosca me quere morta?
Esquécea. Está morta, e as súas parvadas tamén.
Bo día.
- Dixo que son a salvadora. - Esquécea!
Está tola. Non se salva o mundo sangrando nenas.
Non se pode facer nada máis.
Gañaron os penitentes.
Somos moi poucos. Hai que marchar.
Non necesariamente.
O pobo apóianos.
Non queren os penitentes nin cren as súas mentiras.
Se aparece o príncipe,
a xente loitará ao noso lado.
Os das chabolas estouparán. Falta unha chispa.
O príncipe non está ben.
Aínda que estivese, mataríannos a todos, a el o primeiro.
Eses tolos non se combaten cuns famentos.
Entón, desertamos coma putas cascudas? Para que sigan a torturar e a saquear?
Son un soldado, non unha cascuda.
Cómpren mil coma ti, Thibault, pero só sodes 50.
Organizaremos a fuxida a Lamartine.
Deixaches escapar a filla do demo.
A zona de chabolas é inmensa.
Faltan homes.
A poboación négase a delatala.
- Ocúltana. - É culpa súa que non atrapes a nena?
Convertinte no brazo armado da xustiza divina,
e ti non es capaz de facerte respectar
por un fato de miserables.
¿Para que serves,
se non sabes infundir medo?
Avergoñas a Deus!
Son o seu servidor máis fiel.
Atopar esa nena non nos fará gañar a guerra santa.
- Ti que sabes? - Eu sei que o demo non existe.
Inventárono os seus predecesores.
Se o demo non existe, como vai ser filla del?
Agora razoas. Moi ben.
Estou orgulloso de ti.
Pero non é por iso polo que te saquei da rúa.
Entón, non discutas as miñas ordes.
Perdón, padre.
Non nos serve de nada.
Non arrastraremos un traidor ata Lamartine.
Lothar quere matar a seu pai.
Non quedará impune!
Hortense, fai algo.
Pagarás polos teus crimes. Por Tancrède e por todos os outros.
Hortense, querida, por favor.
Mándalle ao soldado baixar a espada.
Deixarías matar a teu pai?
Co teu pacto con Penitencia, que me pasaría?
Es a miña única filla. El non che faría mal.
Perdoa, xa non te creo.
Escoitade! Sei como matar o irmán Penitencia e o arcebispo.
Sei dunha pasaxe que leva aos apousentos do príncipe.
Dirías o que fose por salvar o teu pelello.
Preguntádelle! Pasei por alí co príncipe.
Aínda que traiamos asasinos, o arcebispo e Peniterncia están protexidos.
A menos que fagamos saír os seus homes.
Como?
Unha revolta nas chabolas.
Serei eu esa chispa, Thibault.
Se a princesa de Ségur aparece nas chabolas, vostede ten razón.
Loitarán ao noso lado.
O arcebispo mandará as súas tropas e os nosos asasinos actuarán.
Parvadas. Vante matar.
É a nosa ocasión de nos desfacer dos dous.
Non estás casada. Non es a princesa.
Se non fose a princesa, as milicias non me buscarían.
Alteza, eu recoñézoa como princesa de Ségur.
E será un orgullo morrer ao seu carón.
Estás tola!
Queres combater?
Si, quero combater.
Por eles.
Non os coñecías hai 15 días.
- Se non, perderán a esperanza. - Mellor.
A esperanza é perigosa. Leva a facer cousas desesperadas.
Non che pido que quedes. Xa fixeches abondo por nós.
- Que? - Volve con Perla a Lamartine.
Queres morrer aquí?
E a ti que? Desde cando che importa?
Perla non irá sen ti.
Falo eu con ela.
Grazas, alteza.
Grazas, princesa.
Ti tamén quedas?
- Contratáronme para o asasinato. - Canto che ofreceron?
Nada.
E ti vas con ela.
Nunca poderán gañar.
É un suicidio.
- Fala con ela. - Xa o sabe, Néro.
O suicidio non é o mesmo có sacrificio. Xa o aprenderás.
Leva a Perla lonxe de aquí.
E cóidaa.
É por aquí, preto do cemiterio.
Onde exactamente?
Non sei. Lembrareino cando estea alí.
Vamos comprobalo.
Para ter a certeza.
Se existe a pasaxe, executamos o plan.
Eu ocúpome de Penitencia e o arcebispo con Zineb. Quedas coa princesa.
Así, todos morreremos como heroes.
Meu pai e Zineb irán pola pasaxe.
Mentres, Hortense instigará a revolta,
comigo, Lothar e todos os soldados.
Ti non, Perla.
Que farás para impedirmo?
Atarme?
Non é decisión túa. Se quero loitar, loito.
Teño unha misión para ti.
Vés con Zineb e comigo.
Mataremos eses cabróns.
Cóaste nos sitios, nós non.
Mañá vés ao recoñecemento.
Soñei moito con este momento.
Non é como eu o imaxinaba.
Nunca realices os teus soños. Sempre te decepcionas.
Eu non creo no heroísmo.
Non entendo por que o fas.
A miña doncela dixo que tiñas raíz.
Non estás ferido.
E prefiro verte sufrir.
Xa o sei.
Alégrame que quedes.
Que fas?
Non sei.
Non quixen dicir que me meteses a lingua na boca.
"Alégrame que quedes" significa…
- Si, algo si. - Pois non.
Perdón.
Fixen unha parvada.
Teño medo, Néro.
Non morrerás, Hortense.
Enganeime. Isto funcionará.
A xente das chabolas seguirate.
Igual porque estás tola, es irritante e…
incriblemente guapa.
Tes un don, iso seguro.
Cando miras a alguén,
fas que queira ser mellor.
Teu pai…
Confías nel?
En xeral, non.
Oculta algo.
O que?
Demasiado oportuno o da pasaxe.
Por que non o dixo antes?
- Será unha trampa? - Non sei.
Dáme mala espiñada.
Vou convosco ao recoñecemento.
A onde vas?
Facer garda.
Tes que durmir, Perla.
Conseguirao?
Oxalá que si, pero non quero mentir.
Pero ti e mais eu si.
E Hortense tamén.
E mataremos eses dous cabróns.
Alguén das chabolas mandounos este mapa.
Deus vén na nosa axuda.
Que fan aquí? Non poden vir connosco.
Búscanas por toda a cidade. Queres que nos collan?
Veñen connosco.
Vou mirar por alí!
Anda!
Arreda!
- Que é? - O cemiterio está cheo de penitentes.
Non podemos saír. Traizoáronnos.
Eu?
Estiven atado dez días nunha choza.
Precisamos a rapaza. Buscádea.
Vamos de aquí.
- Capitán. - Si.
De parte de Néro. Mandoume esperar a que marchase para llo dar.
- Hai que marchar. - E o príncipe?
- Lothar e os outros? - Avísoos eu.
- Vou contigo. - Eu tamén.
- Non. - Vou.
Volve a Lamartine. Punto.
Non.
- Non os deixo. - Hortense.
Gañou o arcebispo. Queres salvar Ségur? Fai un exército alá.
Morta non serves de nada.
É el.
- Quen? - É el quen vos traizoou.
Dás pena.
Porque o quero?
Tancrède non valía?
Mátao. Non merece outra cousa.
O teu plan era un suicidio.
Non te deu convencido e sabotouno.
Por que estás aquí e non agachada?
Que escusa atopou para vires connosco?
Eh?
Non o farías, non?
Dime que non.
Aviseinos para fuxiren.
EVACÚA A TODO O MUNDO
- Traizoáchesnos? - Morreriades. Que ía facer?
- Matar os tiranos! - O mundo está cheo deles.
Dous máis ou menos, tanto ten.
Esa é a túa mellor versión?
Iso é morrer como heroe?
Perla e ti sodes o importante.
Perla?
Perla? Volvede a Lamartine!
Hortense.
Ten razón. Non se pode facer nada.
Axúdame a retomar o poder en Lamartine.
Volveremos para salvar Ségur cun exército.
Veña, ven.
Perla!
Penitencia!
Perla!
Penitencia!
Perla!
Penitencia!
Ei!
Soltádeme!
Ven aquí!
- Están alí! Collédeos! - Levádeo!
A penitencia é verche a cara, non?
Érguete.
Mátame.
Protéxeme a miña fe.
A fe é máis forte ca todo.
Dálle a Deus.
Un regalo, de parte da miña filla.
Buscádea!
Fuxa!
Onde está?
Só ti nos podes salvar.
Non!
Perla!
Non!
Perla!
Padre.
Deus escoitounos.
Acabouse a seca. Deus perdoounos.
- O noso arrepentimento escoitouse. - Non entendes nada.
Sacrificouse a nena, celebrouse o rito.
Non foi Deus, foi ela.
Foi ela quen fixo chover.
Ela non tivo nada que ver.
Salvounos o meu arrepentimento.
Cala, bobo!
Ti non tes nin idea!
Como te atreves a responderme?
A ti fíxente eu. Ti non es nada a ollos de Deus.
Nada!
Só un leproso.
Un leproso que lle dá todos os días a Deus.
E vostede?
Que lle dá a Deus para merecer o seu perdón?
Gañaron os penitentes.
Os meus deben estar xa mortos.
A orfa que fun coñeceu brevemente a beizón de ter unha familia.
Na miña tumba, quero que poña:
"Chamábase Perla.
Filla dun asasino e unha puta.
Foi a derradeira bruxa."
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa