1
00:00:25,714 --> 00:00:28,264
คุณกําลังจะได้ล่วงรู้ความลับของบางอย่าง
2
00:00:28,258 --> 00:00:31,718
ที่คนจํานวนไม่มากในประวัติศาสตร์ของเรา
สามารถเข้าถึงได้
3
00:00:44,066 --> 00:00:45,226
เชิญก่อนเลย
4
00:01:22,646 --> 00:01:23,896
น่าจะเพียงพอแล้ว
5
00:01:23,897 --> 00:01:27,777
- เก็บที่เหลือไว้ไหน
- ในที่ปลอดภัย แค่ใช้ระวังๆ หน่อยก็แล้วกัน
6
00:01:30,696 --> 00:01:31,696
ไอ้เวร
7
00:01:36,201 --> 00:01:38,541
ขอบคุณค่ะ ซึ้งใจมาก
8
00:01:42,291 --> 00:01:43,711
ไม่ได้มากมายอะไร
9
00:01:46,128 --> 00:01:47,708
เราคือฝ่ายเครื่องจักรกล
10
00:01:47,713 --> 00:01:50,013
เราทําให้ของเล็กน้อยมีประโยชน์ได้เสมอ
11
00:01:52,009 --> 00:01:53,639
มันจะสร้างความแตกต่างได้แน่ๆ
12
00:02:01,059 --> 00:02:02,639
บอกพวกเขาว่าได้มาหมดแล้ว
13
00:02:03,478 --> 00:02:05,978
พูดชื่อและตําแหน่งใหม่ของตัวเอง
14
00:02:07,149 --> 00:02:08,519
ลูคัส ไคล์
15
00:02:08,524 --> 00:02:10,154
ลูกมือฝ่ายไอที
16
00:02:11,278 --> 00:02:13,698
ยืนยันเสร็จสิ้น
ยินดีต้อนรับ ลูคัส ไคล์
17
00:02:14,990 --> 00:02:16,530
พื้นที่อยู่อาศัยอยู่ทางโน้น
18
00:02:17,284 --> 00:02:19,414
คุณจะอยู่ที่นี่ระหว่างทําความคุ้นเคย
19
00:02:19,411 --> 00:02:21,161
กับเลกาซี่
20
00:02:21,163 --> 00:02:23,673
อาหารถือว่าใช้ได้ เตียงก็นอนสบาย
21
00:02:45,979 --> 00:02:48,479
- นั่นแหละ ระวังด้วย
- ดี เอามาเลย
22
00:02:48,482 --> 00:02:50,532
- ได้แล้ว
- ค่อยๆ
23
00:02:51,360 --> 00:02:52,610
ทุกอย่างเข้าที่นะ
24
00:02:57,491 --> 00:02:59,701
แสงสว่างบนท้องฟ้าเรียกว่า...
25
00:02:59,701 --> 00:03:01,041
ดาวฤกษ์
26
00:03:03,664 --> 00:03:05,334
ผู้พิพากษาเมโดว์สบอกว่างั้น
27
00:03:09,252 --> 00:03:11,462
อนุสรณ์ทั้งหมดนี้
28
00:03:12,839 --> 00:03:14,589
มันมาจากไหนเหรอ
29
00:03:15,717 --> 00:03:18,677
ตามหลักการแล้วมันไม่ใช่อนุสรณ์
30
00:03:18,679 --> 00:03:23,809
มันคือประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ความรู้ ศิลปะ
31
00:03:25,102 --> 00:03:30,772
หนังสือที่คุณเห็นอยู่ที่นี่
เป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของห้องสมุดในห้องนิรภัย
32
00:03:30,774 --> 00:03:32,154
ทั้งหมดนี้
33
00:03:33,235 --> 00:03:35,235
และสิ่งอื่นๆ มากกว่าที่คุณจะจินตนาการออก
34
00:03:35,237 --> 00:03:38,867
ถูกจัดเก็บเป็นไฟล์ดิจิทัลในนี้
35
00:03:41,493 --> 00:03:43,453
ตอนผมได้รับมันเป็นครั้งแรก
36
00:03:44,663 --> 00:03:48,543
ผมค้นหาคําตอบของคําถามที่เราทุกคนมี
37
00:03:49,293 --> 00:03:54,763
และสิ่งเดียวที่ผมเจอคือ
ไซโลถูกสร้างขึ้นมาเมื่อ 352 ปีก่อน
38
00:03:55,966 --> 00:04:00,716
นอกจากนั้นแล้ว ไม่มีตรงไหนพูดถึงเหตุผล
ของการสร้างไซโลหรือทําไมเราถึงอยู่ที่นี่
39
00:04:00,721 --> 00:04:03,101
ตอนนี้สิ่งเดียวที่สําคัญ
40
00:04:04,725 --> 00:04:07,595
คือการถอดรหัสของซัลวาดอร์ ควินน์
41
00:04:08,979 --> 00:04:10,979
เรื่องดาวฤกษ์ต้องรอไปก่อน
42
00:04:12,065 --> 00:04:15,895
แล้วทําไมผมถึงอยากถอดรหัสเอาตอนนี้
43
00:04:22,576 --> 00:04:25,616
มันบอกเป็นนัยว่ามีปัญหาเกิดขึ้น
44
00:04:26,830 --> 00:04:30,920
น่าจะเป็นปัญหาที่แก้ไขไม่ได้และคุณไม่รู้จักมาก่อน
45
00:04:33,629 --> 00:04:35,589
และปัญหาแบบนั้น
46
00:04:35,589 --> 00:04:39,759
โดยเฉพาะเรื่องที่ซัลวาดอร์ ควินน์
พยายามอย่างหนักเพื่อปกปิด...
47
00:04:42,054 --> 00:04:45,064
ก็มีความเป็นไปได้ว่ามันอันตรายกว่าพวกกบฏมาก
48
00:04:45,724 --> 00:04:47,104
ใช่
49
00:04:48,810 --> 00:04:50,230
ผมจะใช้...
50
00:04:53,190 --> 00:04:54,440
ถามมันสิ
51
00:04:56,193 --> 00:04:57,743
ถามมันเหรอ
52
00:05:04,534 --> 00:05:08,584
ลูคัสอยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับรหัสและเครื่องหมายลับ
53
00:05:10,791 --> 00:05:11,921
คุณโชคดีแล้ว
54
00:05:13,085 --> 00:05:16,295
มีหลายอันที่เป็นหนังสือจริงๆ
55
00:05:43,115 --> 00:05:44,405
นายกเทศมนตรีฮอลแลนด์
56
00:05:44,408 --> 00:05:47,118
เกิดภัยคุกคามระดับสูงที่ปล่องกลาง
57
00:06:15,981 --> 00:06:17,321
เห็นนี่ไหม
58
00:06:31,955 --> 00:06:33,165
เรื่องจริงรึเปล่า
59
00:06:39,796 --> 00:06:41,126
มันคืออะไร
60
00:06:41,131 --> 00:06:43,931
ผมไม่รู้ แต่กลิ่นเหมือนดินปืน
61
00:06:51,516 --> 00:06:52,976
(ฝ่ายไอทีโกหก
ฝ่ายเครื่องจักรกลต้องการความจริง)
62
00:06:52,976 --> 00:06:54,346
(เกิดอะไรขึ้นกับจูเลียตต์
เมโดว์สตายยังไงกันแน่)
63
00:06:54,353 --> 00:06:55,443
(ฝ่ายไอทีซ่อนอะไรอยู่
ดูให้ดี)
64
00:07:16,583 --> 00:07:20,213
- ทําไมไอทีไฟติดล่ะ
- พูดความจริงมา!
65
00:07:20,212 --> 00:07:22,012
พูดความจริงมา!
66
00:08:43,170 --> 00:08:45,170
{\an8}(อิงจากหนังสือชุดเรื่อง ไซโล
โดย ฮิว ฮาววีย์)
67
00:09:02,189 --> 00:09:03,359
อยากให้ผมช่วยไหม
68
00:09:04,566 --> 00:09:06,736
ไม่ ฉันอยากได้ชุดฉันคืนโว้ย
69
00:09:15,535 --> 00:09:16,905
ปั๊มที่คุณต้องรีสตาร์ตอยู่...
70
00:09:16,912 --> 00:09:18,542
อือ อยู่ใต้น้ําลงไปแปดชั้น
71
00:09:18,538 --> 00:09:20,208
- ใช่ แปด... แปดชั้น...
- รู้แล้ว
72
00:09:21,500 --> 00:09:22,500
โอเค
73
00:09:28,715 --> 00:09:29,795
โอเค
74
00:09:34,846 --> 00:09:38,056
นี่ ถ้าคุณมีสายไฟกันน้ํายาว 90 เมตร
75
00:09:38,058 --> 00:09:39,518
อยู่ในห้องนิรภัยจะดีมาก
76
00:09:41,019 --> 00:09:42,399
หรือเอาแบบนี้ดีไหม
77
00:09:42,396 --> 00:09:45,106
คุณไปหาสายเคเบิลกันน้ํามาให้ฉัน
78
00:09:45,107 --> 00:09:48,067
กับท่อยาว 90 เมตร
และอะไรสักอย่างที่ปั๊มอากาศลงไปได้
79
00:09:48,068 --> 00:09:49,528
ฉันจะได้ไม่จมน้ําตาย
80
00:09:49,528 --> 00:09:52,948
ระหว่างนี้ก็เอาชุดมาให้ฉันซะ
ฉันจะได้กลับไปที่ไซโลของฉัน
81
00:09:52,948 --> 00:09:55,238
- ไม่ได้นะ คุณก็รู้ว่าผมปล่อยคุณ...
- เดี๋ยวฉันกลับมา
82
00:09:55,242 --> 00:09:58,622
ฉันสัญญา พอฉันช่วยคนในไซโลของฉันแล้ว
ฉันจะกลับมาที่นี่
83
00:09:58,620 --> 00:10:00,040
คุณมีเวลา แต่พวกเขาไม่
84
00:10:00,038 --> 00:10:01,578
เถอะน่า
85
00:10:01,581 --> 00:10:03,171
คุณยังมีเวลา
86
00:10:03,166 --> 00:10:05,916
แค่... ขอร้องละ ฉันรับปาก
87
00:10:05,919 --> 00:10:08,549
แต่ถ้าชุดมันใช้ไม่ได้แล้วคุณตายอยู่ข้างนอกล่ะ
88
00:10:08,547 --> 00:10:09,957
- ไม่ๆ
- ถ้าคุณไปถึงที่นั่น
89
00:10:09,965 --> 00:10:12,215
พวกเขาไม่ให้คุณเข้า
และคุณมีอากาศไม่พอกลับมาล่ะ
90
00:10:12,217 --> 00:10:14,177
- ถ้าพวกเขาเห็นฉัน พวกเขาจะ...
- หรือ...
91
00:10:14,177 --> 00:10:15,927
ถ้าพวกเขาให้คุณเข้าไปแล้วฆ่าคุณทิ้งล่ะ
92
00:10:15,929 --> 00:10:18,559
- พวกเขาไม่ฆ่าฉันหรอก
- พวกเขาไม่ฆ่าคุณ
93
00:10:18,557 --> 00:10:21,307
คุณอธิบายให้พวกเขาฟังว่า
"โลกภายนอกมันอันตราย"
94
00:10:21,310 --> 00:10:23,730
อย่าทําพลาดแบบเดียวกับเราที่นี่
95
00:10:23,729 --> 00:10:25,689
แล้วพวกเขาก็ปล่อยคุณกลับออกมาข้างนอก
96
00:10:25,689 --> 00:10:27,319
โอเคๆ
97
00:10:27,316 --> 00:10:31,566
จูเลียตต์ ผมขอโทษ จริงๆ นะ แต่ว่า...
98
00:10:32,571 --> 00:10:34,531
ไม่ เราจะทําไอ้นี่เดี๋ยวนี้
99
00:10:46,543 --> 00:10:50,053
ผมยังมีแป้นเหยียบฮาร์โมเนียมอยู่ มันใช้ได้ไหม
100
00:10:50,881 --> 00:10:54,511
ฉันไม่ต้องใช้ไอ้ฮาร์โมเนียมบ้าบอนั่น
แต่เป็นเครื่องฉีดน้ําแรงดันสูงต่างหาก
101
00:10:55,427 --> 00:10:56,427
โอเคนะ
102
00:10:57,512 --> 00:10:58,512
คืออะไร
103
00:10:59,139 --> 00:11:01,979
มันคือปั๊ม ถ้ามันฉีดน้ําได้ มันก็ต้องฉีดอากาศได้
104
00:11:17,240 --> 00:11:18,370
บ้าชิบ
105
00:11:18,367 --> 00:11:19,987
บอกหน่อยว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
106
00:11:19,993 --> 00:11:22,203
เราไม่มีทางเลือก โอเคนะ
107
00:11:22,204 --> 00:11:25,124
ไม่มีทางเลือกเหรอ
ยิงอะไรก็ไม่รู้ขึ้นบันไดไปเนี่ยนะ
108
00:11:25,123 --> 00:11:27,753
เราต้องหาคนมาอยู่ข้างเรา
มีแค่เราสู้ไม่ชนะหรอก
109
00:11:27,751 --> 00:11:29,421
คุณอาจทําให้คนตายได้นะ
110
00:11:29,419 --> 00:11:32,709
มันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อทําร้ายใคร
เราแค่อยากส่งสารเฉยๆ
111
00:11:32,714 --> 00:11:34,844
สารอะไร "เราที่ชั้นล่างเป็นบ้ากันหมด" เหรอ
112
00:11:34,841 --> 00:11:36,551
ไม่ใช่ สารจริงจัง
113
00:11:36,551 --> 00:11:37,641
ผมอ่านแล้ว
114
00:11:37,636 --> 00:11:39,296
และสิ่งเดียวที่คนจะสนใจ
115
00:11:39,304 --> 00:11:41,684
คือไอ้พวกเวรในเมืองเลอะน้ํามันเครื่องตัดไฟฟ้า
116
00:11:41,682 --> 00:11:43,932
- และจ่ายไฟคืนให้แล้ว
- เหมือนพวกเกเรที่พูดว่า
117
00:11:43,934 --> 00:11:46,734
"เออ ฉันชกนาย แต่ดูสิ ฉันหยุดแล้ว"
ใครเขาผูกมิตรกันแบบนี้
118
00:11:46,728 --> 00:11:48,688
ถ้าใครมีความคิดดีกว่านี้ เราก็พร้อมรับฟัง
119
00:11:48,689 --> 00:11:51,569
เราไม่ใช่พันธมิตร เราอยู่สํานักงานนายอําเภอ
120
00:11:51,566 --> 00:11:54,646
งั้นทําไมคุณไม่ทําหน้าที่ของคุณ
และหาตัวคนที่วางยาพิษในอาหารเราล่ะ
121
00:11:54,653 --> 00:11:57,413
หรือมันฟังดูเหมือนคุณเข้าข้างช่วยเรามากไป
122
00:12:34,943 --> 00:12:37,863
ผมเข้าใจว่าคุณไม่ยอมคุย
กับหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของผม
123
00:12:39,656 --> 00:12:40,816
ดูฉันสิ
124
00:12:40,824 --> 00:12:42,084
แก่ปูนนี้แล้ว
125
00:12:42,743 --> 00:12:45,123
ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคนกลาง
126
00:12:46,872 --> 00:12:48,332
เข้าใจได้
127
00:12:50,083 --> 00:12:55,263
งั้นอย่ามัวเสียเวลาอันน้อยนิดที่คุณเหลืออยู่เลย
128
00:12:57,382 --> 00:13:02,102
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับดินปืนในฝ่ายเครื่องจักรกลบ้าง
129
00:13:02,638 --> 00:13:05,468
คนที่ขึ้นมาข้างบนกับฉันเป็นไงบ้าง
130
00:13:06,558 --> 00:13:07,978
น็อกซ์กับเชอร์ลีย์
131
00:13:09,269 --> 00:13:10,269
วอล์ก
132
00:13:12,230 --> 00:13:14,730
ให้ฉันสบายใจเรื่องคนงี่เง่าพวกนี้ก่อน
133
00:13:14,733 --> 00:13:19,243
แล้วฉันจะบอกว่ามีดินปืนมากแค่ไหน
134
00:13:19,237 --> 00:13:21,367
ที่คุณต้องกังวล
135
00:13:28,997 --> 00:13:30,117
ไม่
136
00:13:57,317 --> 00:13:58,487
นี่จ้ะ
137
00:14:02,656 --> 00:14:04,696
- เป็นอะไรรึเปล่าลูก
- แกปกติดี
138
00:14:05,784 --> 00:14:06,994
ใช่ไหมคนเก่ง
139
00:14:09,871 --> 00:14:13,541
คราวนี้มันไม่เหมือนตอนไฟดับครั้งใหญ่
เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน
140
00:14:13,542 --> 00:14:15,922
แต่เป็นเหมือนไฟกระตุกแค่แป๊บๆ
141
00:14:16,503 --> 00:14:18,463
ผมก็บอกเขาแบบนั้น
142
00:14:19,673 --> 00:14:21,303
ถืออะไรอยู่น่ะ
143
00:14:29,641 --> 00:14:33,941
พ่อบอกว่าในยุคโบราณคนจะยึดถือสิ่งนี้ไว้
144
00:14:33,937 --> 00:14:35,857
เมื่อสิ่งต่างๆ ดูน่ากลัว
145
00:14:37,357 --> 00:14:38,357
ใช่แล้ว
146
00:14:39,109 --> 00:14:40,399
มีอะไรอีก
147
00:14:41,069 --> 00:14:42,569
มันช่วยให้พวกเขาปลอดภัย
148
00:14:44,281 --> 00:14:45,741
ว้าว
149
00:14:45,741 --> 00:14:47,491
ฟังดูพิเศษจังเลยเนอะ
150
00:14:50,329 --> 00:14:51,579
ลูกไม่หิวเหรอ
151
00:14:52,247 --> 00:14:53,537
ไม่เป็นไรจ้ะ
152
00:14:54,583 --> 00:14:55,963
กลับเข้าห้องไปก่อนดีไหม
153
00:14:55,959 --> 00:14:58,799
ให้พ่อเก็บแป้งไว้ทําให้กินทีหลังก็ได้ โอเคไหม
154
00:15:10,223 --> 00:15:13,433
- คุณเอาอนุสรณ์ให้แกเหรอ
- มันทําให้แกสงบลง
155
00:15:13,435 --> 00:15:15,595
- แปลว่าแกไม่โอเคงั้นสิ
- กลัวสุดขีด
156
00:15:15,604 --> 00:15:17,364
เหมือนคนอื่นๆ ในไซโล
157
00:15:17,356 --> 00:15:20,186
ไม่ใช่แค่กลัว ร็อบ พวกเขาอึ้งเลยต่างหาก
158
00:15:20,859 --> 00:15:22,439
เล่นใหญ่โตซะขนาดนั้น
159
00:15:22,444 --> 00:15:24,704
ตอนนี้พวกเขาตั้งคําถามกันไม่หยุด
160
00:15:26,365 --> 00:15:27,565
เบอร์นาร์ดอยู่ไหน
161
00:15:27,574 --> 00:15:29,124
ไอที ทําไมเหรอ
162
00:15:29,117 --> 00:15:31,537
เห็นได้ชัดว่าอามันด์เซนไม่เหมาะกับงานนี้
163
00:15:31,536 --> 00:15:34,616
และเบอร์นาร์ดต้องรู้
ว่าเราเป็นคนช่วยชีวิตหน่วยจู่โจมเมื่อวานนี้
164
00:15:34,623 --> 00:15:37,123
ถ้าไม่ได้เรา... ถ้าไม่ได้คุณ
165
00:15:37,125 --> 00:15:39,035
พวกมันคงขึ้นบันไดมาถึงชั้นบน
166
00:15:39,044 --> 00:15:43,134
ใช้ดินปืนระเบิดประตูออกไปข้างนอก
แทนที่จะทําเป็นขู่เรา
167
00:15:43,674 --> 00:15:45,134
เบอร์นาร์ดต้องให้ผมช่วย
168
00:15:46,468 --> 00:15:49,298
เมื่อวานคุณไปที่ออฟฟิศเขาเพื่อพยายามคุยด้วย
169
00:15:49,304 --> 00:15:50,564
เขาก็รู้
170
00:15:51,264 --> 00:15:52,604
เขาติดต่อคุณมารึยัง
171
00:15:55,894 --> 00:15:57,234
ยัง
172
00:16:00,482 --> 00:16:02,402
คิดอะไรอยู่เหรอ
173
00:16:03,485 --> 00:16:05,105
ฉันคิดว่าพวกมันมีเหตุผล
174
00:16:06,154 --> 00:16:08,494
พวกมันบอกให้เรามองดูฝ่ายไอที
175
00:16:08,490 --> 00:16:11,490
ไฟฟ้าดับหมด ยกเว้นที่ฝ่ายไอที
176
00:16:11,493 --> 00:16:15,543
ฉันอยู่ที่นั่นด้วย เบอร์นาร์ดวิ่งกลับเข้ามา
แล้วไฟในฝ่ายไอทีถึงดับ
177
00:16:16,206 --> 00:16:19,326
ฉันคิดว่าเขาเป็นคนดับไฟ
เพราะเขากลัวคนจะเห็นว่าไฟติดอยู่
178
00:16:19,334 --> 00:16:21,634
ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ปกป้องไอ้พวกกบฏอยู่
179
00:16:21,628 --> 00:16:24,798
ไม่อยู่แล้ว แต่พวกมันกดดันเบอร์นาร์ดได้
180
00:16:26,049 --> 00:16:28,469
ยิ่งเป็นเหตุผลให้ผมไปคุยกับเขา
181
00:16:28,468 --> 00:16:31,048
ถ้าคุณไปหาเขา แปลว่าคุณมีน้ําใจช่วยเขา
182
00:16:31,972 --> 00:16:35,602
ถ้าคุณรอให้เขามาหาคุณ
แปลว่าคุณเป็นคนเดินหมาก
183
00:16:53,076 --> 00:16:55,406
ผมทําให้มันกันน้ําได้ตามที่คุณขอแล้ว
184
00:16:57,748 --> 00:16:58,998
คืองี้...
185
00:16:58,999 --> 00:17:01,709
โอเค หลังจากที่เสียบสายไฟเข้ากับปั๊มแล้ว
186
00:17:01,710 --> 00:17:04,420
ถ้าคุณดึงสายนี้ ระฆังอันจิ๋วนี่ก็จะดัง
187
00:17:04,921 --> 00:17:06,591
- อือ
- มันจะ...
188
00:17:06,589 --> 00:17:08,629
มันจะ... บอกให้ผมรู้ว่า...
189
00:17:08,634 --> 00:17:12,094
เสียบปลั๊กในฝ่ายไอทีได้ จากนั้นคุณก็เปิดปั๊ม
190
00:17:12,095 --> 00:17:16,515
แล้วผมจะติดสายนี้ไว้ที่เครื่องกว้าน
191
00:17:16,516 --> 00:17:18,346
แล้วผมจะสาวคุณกลับขึ้นมาเหมือนตกปลา
192
00:17:18,352 --> 00:17:20,272
แต่นี่เรื่องสําคัญนะ โอเคไหม
193
00:17:22,230 --> 00:17:26,110
ผมดึงคุณกลับมารวดเดียวไม่ได้ เราต้องทําช้าๆ
194
00:17:27,110 --> 00:17:30,530
มันมีอาการที่เรียกว่า "โรคน้ําหนีบ" น่ะ
195
00:17:30,530 --> 00:17:34,410
หลังจากที่ผมอ่าน "ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์"
ผมก็คลั่งเรื่องใต้ทะเลไปเลย
196
00:17:34,409 --> 00:17:37,999
สรุปคือถ้าคุณลงไปใต้น้ําลึกๆ
แล้วขึ้นมาเร็วเกินไป
197
00:17:37,996 --> 00:17:39,956
จะเริ่มเกิดฟองอากาศขึ้นตามข้อต่อ
198
00:17:39,957 --> 00:17:42,917
มันอาจทําให้คุณรู้สึกแย่มากๆ
อาจถึงกับทําให้ตายเลยด้วย
199
00:17:43,627 --> 00:17:46,167
- ว่าไงนะ
- ใช่สิ เพราะงั้นคุณต้องช้าๆ
200
00:17:46,171 --> 00:17:48,261
ถ้าฉันไม่ได้ขึ้นมาช้าๆ ล่ะ
201
00:17:49,716 --> 00:17:51,296
งั้นคุณก็สู่ขิต
202
00:17:51,927 --> 00:17:53,757
- อะไรนะ
- แต่ถ้าคุณรู้สึกแย่
203
00:17:53,762 --> 00:17:57,142
คุณดํากลับลงไปได้
แต่คุณต้องลงไปอย่างน้อยหกเมตร
204
00:17:57,140 --> 00:17:58,520
ลงไปทําอะไร
205
00:17:58,517 --> 00:18:00,597
ลงไปลอยตัวอยู่เฉยๆ
206
00:18:00,602 --> 00:18:03,612
จนคุณไม่รู้สึกเหมือนจะตายแล้ว คิดว่างั้นนะ
207
00:18:05,524 --> 00:18:08,154
อือ ได้ ฉันจะทํางั้น
208
00:18:08,151 --> 00:18:10,201
ซะที่ไหนล่ะ คุณก็ทําเองสิ
209
00:18:11,113 --> 00:18:13,203
- ว่าไงนะ
- นี่ไซโลของคุณ คุณก็หาทางช่วยเองสิ
210
00:18:13,198 --> 00:18:14,568
แต่คุณเป็นวิศวกร
211
00:18:14,574 --> 00:18:16,374
ดูแล้วคุณรู้ดีนี่ว่าต้องทําอะไรยังไง
212
00:18:16,368 --> 00:18:18,038
- แต่ผมทําไม่ได้
- ทําไมล่ะ
213
00:18:18,745 --> 00:18:20,155
ทําไมทําไม่ได้ กลัวรึไง
214
00:18:20,163 --> 00:18:23,213
เพราะฉันกลัว แล้วคุณมาบังคับให้ฉันทําทําไม
215
00:18:23,208 --> 00:18:25,498
เพราะผมเป็นหัวหน้าฝ่ายไอที
216
00:18:25,502 --> 00:18:27,842
ไซโล 17 คือสิ่งสําคัญอันดับแรกของผม
217
00:18:27,838 --> 00:18:30,008
คุณไม่ใช่หัวหน้าฝ่ายไอที หยุดซะทีเถอะ
218
00:18:30,007 --> 00:18:32,087
- คุณไม่ใช่โซโลด้วยซ้ํา
- ผม...
219
00:18:35,804 --> 00:18:38,724
ขอร้องละ ได้โปรด ผมเป็นคนสุดท้ายที่รอดตาย
220
00:18:38,724 --> 00:18:41,024
ผมมันคนล้มเหลว ถ้าผมลงน้ํา ผมจะ...
221
00:18:41,018 --> 00:18:44,228
ผมจะตาย ผมมันไม่ได้เรื่อง แต่คุณทําได้
222
00:18:44,229 --> 00:18:47,109
คุณ... เถอะน่า ช่วยกันหน่อยนะ คุณทําให้ได้ไหม
223
00:18:47,107 --> 00:18:49,567
คุณช่วยทั้งไซโลนี้ได้
224
00:18:49,568 --> 00:18:53,448
คุณกันไม่ให้ผมทําทุกอย่างพังได้
225
00:18:53,447 --> 00:18:55,447
ขอละ เถอะนะ
226
00:19:00,329 --> 00:19:01,539
ผมขอร้อง
227
00:19:12,007 --> 00:19:13,217
แม่ง
228
00:20:06,520 --> 00:20:10,270
เช้านี้พวกกบฏโจมตีไซโลของเรา
229
00:20:11,108 --> 00:20:14,948
พวกคุณทุกคนควรได้รับการยกย่อง
ที่รักษาความสงบไว้ได้
230
00:20:15,487 --> 00:20:18,907
และสามารถทําได้โดยไม่มีการสื่อสารทางวิทยุ
231
00:20:21,326 --> 00:20:24,246
ผมตัดสินใจปิดระบบวิทยุ
232
00:20:24,246 --> 00:20:27,286
ระหว่างที่คุยกับนายอําเภอบิลลิงส์เมื่อคืนนี้
233
00:20:27,874 --> 00:20:31,134
ผมเชื่อว่าพอล บิลลิงส์ถูกจับเป็นตัวประกัน
234
00:20:31,128 --> 00:20:33,338
และถูกบังคับให้พูดในสิ่งที่เขาพูดออกมา
235
00:20:34,673 --> 00:20:37,683
แน่นอนว่าเราจะสะสางปัญหานี้
หลังการก่อกบฏยุติลง
236
00:20:37,676 --> 00:20:40,636
และนายอําเภอบิลลิงส์กลับมาอยู่ชั้นบน
ซึ่งเป็นที่ที่เขาควรอยู่
237
00:20:41,638 --> 00:20:46,638
แต่กว่าจะถึงตอนนั้น
ระบบสื่อสารทางวิทยุทั่วไซโลจะถูกปิดใช้งาน
238
00:20:47,269 --> 00:20:48,479
ไอ้นี่หมายความว่าไง
239
00:20:51,481 --> 00:20:53,571
"ฝ่ายไอทีโกหก"
240
00:20:54,568 --> 00:20:56,818
ได้ข่าวว่าไฟฟ้าที่ฝ่ายไอทีไม่ดับ
241
00:20:56,820 --> 00:20:58,820
ขณะที่พื้นที่อื่นๆ ในไซโลอยู่ในความมืด
242
00:21:01,158 --> 00:21:03,828
ฝ่ายเครื่องจักรกลควบคุมว่าจะจ่ายไฟให้ที่ไหน
243
00:21:03,827 --> 00:21:08,457
พวกมันจ่ายไฟฟ้าให้ฝ่ายไอทีอีกไม่กี่นาที
เพื่อให้คนสงสัยในฝ่ายของผมและตัวผม
244
00:21:10,125 --> 00:21:12,705
อย่าเข้าใจผิดสิ เราถูกโจมตีอยู่
245
00:21:13,253 --> 00:21:16,383
เพราะงี้เอง ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับกบฏ
246
00:21:16,381 --> 00:21:18,131
ตุลาการจะเป็นฝ่ายจัดการเอง
247
00:21:18,133 --> 00:21:21,683
หน้าที่ของพวกคุณ
คือรักษาความสงบในชั้นของตัวเองไว้
248
00:21:21,678 --> 00:21:23,968
เรื่องอื่นๆ ทั้งหมดจะเป็นหน้าที่ของตุลาการ
249
00:21:25,474 --> 00:21:26,774
ตอนนี้หมดธุระแล้ว
250
00:21:27,351 --> 00:21:29,231
ขอบคุณที่รับใช้สังคม
251
00:21:35,067 --> 00:21:36,897
ไม่รู้พวกนายพาฉันมาที่นี่ทําไม
252
00:21:36,902 --> 00:21:37,992
ต้องรู้สิวะ
253
00:21:41,198 --> 00:21:43,118
กินสักหน่อยไหม จะได้ฟื้นความจํา
254
00:21:43,116 --> 00:21:45,236
ฉันไม่เกี่ยวข้องกับการวางยาในอาหาร
255
00:21:45,243 --> 00:21:47,043
นั่นไง
256
00:21:47,037 --> 00:21:48,787
บอกแล้วว่านายต้องรู้
257
00:21:49,831 --> 00:21:52,581
คืองี้นะ มาร์ติน
258
00:21:53,251 --> 00:21:56,711
ถ้านายไม่ได้วางยาในอาหาร แล้วใครทํา
259
00:21:58,674 --> 00:21:59,764
ฉัน...
260
00:22:00,342 --> 00:22:02,092
ฉันไม่รู้ว่าคนดักฟังคนอื่นๆ เป็นใครบ้าง
261
00:22:04,012 --> 00:22:06,012
- สาบานได้ ฉัน...
- มันสาบานแล้ว แฮงก์
262
00:22:06,515 --> 00:22:07,675
อือ ผมเชื่อมัน
263
00:22:08,767 --> 00:22:10,057
คุณล่ะ
264
00:22:10,060 --> 00:22:11,480
เอนเอียงไปทางเชื่อ
265
00:22:12,229 --> 00:22:15,689
แต่ผมว่ามาร์ตินคนนี้อาจจะบอกอะไรเราได้อีก
266
00:22:16,275 --> 00:22:19,525
และถ้ามันช่วยเรา
เราอาจไม่ต้องบอกทุกคนว่ามันเป็นคนปากโป้ง
267
00:22:19,528 --> 00:22:21,108
ให้ตุลาการรู้เรื่องมาตลอด
268
00:22:22,239 --> 00:22:24,069
คิดว่าไง มาร์ติน
269
00:22:26,243 --> 00:22:29,253
มีจุดนึงในห้องขยะที่ใครสักคนจะทิ้งโน้ตไว้ให้เรา
270
00:22:29,997 --> 00:22:32,287
ถังเก็บขยะใบนึงมีมือจับที่กลวง
271
00:22:32,291 --> 00:22:33,961
ฉันเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทิ้งโน้ตไว้
272
00:22:33,959 --> 00:22:36,709
จะพูดเนื้อๆ ที่มีประโยชน์ได้รึยัง หรือว่า...
273
00:22:40,173 --> 00:22:41,973
วันนี้ก็มีโน้ตอยู่ในนั้น
274
00:22:43,552 --> 00:22:44,552
เป็นคําสั่ง
275
00:22:45,178 --> 00:22:46,428
คําสั่งแบบไหน
276
00:22:51,435 --> 00:22:54,515
ฉันว่าเราต้องคิดบ้างแล้วว่าจะทํายังไง
ถ้าเหลือแค่พวกเราเอง
277
00:22:54,521 --> 00:22:56,271
เราต้องมีแผนสํารอง
278
00:22:57,649 --> 00:22:59,609
จะบอกไหมว่าทําไมถึงจูบผม
279
00:23:01,361 --> 00:23:03,241
ฉันไม่ได้จูบ คุณต่างหากที่จูบฉัน
280
00:23:05,240 --> 00:23:09,080
ที่ฉันจะบอกคือเราต้องเตรียมพร้อม เรื่องสําคัญ...
281
00:23:09,995 --> 00:23:11,445
ไหงมองฉันแบบนั้นล่ะ
282
00:23:11,455 --> 00:23:13,365
ขอโทษที่รบกวน
283
00:23:13,373 --> 00:23:15,173
มีอะไรเหรอ
284
00:23:15,167 --> 00:23:17,747
เราต้องคุมตัวคุณกับน็อกซ์ไปขังไว้
285
00:23:17,753 --> 00:23:19,173
เอาอีกแล้วเหรอ
286
00:23:19,671 --> 00:23:21,051
- นึกว่าเรา...
- เราไม่ได้มาจับกุม
287
00:23:21,048 --> 00:23:23,718
เราเพิ่งคุยกับคนดักฟังคนนึง มีการวางแผนที่จะ...
288
00:23:26,428 --> 00:23:27,888
ที่จะฆ่าพวกคุณ
289
00:23:30,474 --> 00:23:32,854
ดูให้ดีว่าเราไม่มีปัญหากับพวกรองนายอําเภอ
290
00:23:32,851 --> 00:23:33,931
ได้ครับ
291
00:23:33,935 --> 00:23:35,685
ได้อะไรจากแมคเคลนบ้างไหม
292
00:23:35,687 --> 00:23:37,557
ไม่เลย แต่ต่อให้เธอปริปากพูด
293
00:23:37,564 --> 00:23:40,024
เราก็หวังพึ่งข้อมูลจากเธอไม่ได้
294
00:23:40,025 --> 00:23:42,685
หมายค้นฝ่ายพัสดุไปถึงไหนแล้ว
295
00:23:42,694 --> 00:23:45,324
ต้องมีเหรอ
กติกาสัญญาคงให้ทําได้ตามอํานาจภาวะฉุกเฉิน...
296
00:23:45,322 --> 00:23:47,912
ไม่จําเป็นต้องมี แต่ผมต้องการ
297
00:23:47,908 --> 00:23:50,028
อย่างน้อยก็เพื่อรักษาหน้าตาของระเบียบไว้
298
00:23:50,035 --> 00:23:53,245
ขอถามอีกทีนะ ได้หมายมารึยัง
299
00:23:54,164 --> 00:23:56,624
ผู้พิพากษาซิมส์ยังไม่ได้เซ็นครับ
300
00:23:56,625 --> 00:23:57,825
ทําไม
301
00:23:58,794 --> 00:24:00,094
เขาฝากข้อความมา
302
00:24:00,087 --> 00:24:02,627
เขาอยากคุยกับคุณในห้องของเขาก่อน
303
00:24:15,477 --> 00:24:16,847
ทํารองเท้าบูตเสร็จยัง
304
00:24:16,853 --> 00:24:18,523
- เสร็จแล้ว
- โอเค
305
00:24:18,522 --> 00:24:20,862
ผมใส่น้ําหนักถ่วงไว้ตามที่คุณขอ
306
00:24:21,525 --> 00:24:24,355
มันน่าจะช่วยให้คุณยืนได้
307
00:24:31,285 --> 00:24:32,905
ในยุคโบราณน่ะ
308
00:24:33,412 --> 00:24:36,212
พวกเขาเคยทําสิ่งที่เรียกว่าว่ายน้ํา
309
00:24:36,206 --> 00:24:39,326
พวกเขาจะดึงแขนและเตะขา
310
00:24:39,334 --> 00:24:41,594
เพื่อเคลื่อนที่ในน้ําเหมือนปลา
311
00:24:42,838 --> 00:24:43,958
เว้นแต่ว่า...
312
00:24:43,964 --> 00:24:47,724
เว้นแต่ว่าปลาไม่มีแขนขา แต่...
313
00:24:50,595 --> 00:24:54,175
พวกเขาหาวิธีมองใต้น้ําได้ด้วยนะ
314
00:24:54,182 --> 00:24:58,232
พวกเขาคิดได้ว่าถ้ามองผ่านกระจก มันจะไม่มัว
315
00:24:58,228 --> 00:24:59,348
เพราะงั้น...
316
00:25:01,815 --> 00:25:03,435
ผมเลยทําไอ้นี่มาให้
317
00:25:04,359 --> 00:25:05,359
เซอร์ไพรส์
318
00:25:12,034 --> 00:25:15,084
ผมทํามันขึ้นมาจากแว่นนิรภัยของช่างบัดกรี
319
00:25:17,247 --> 00:25:19,327
เยี่ยม ขอบคุณนะ
320
00:25:22,336 --> 00:25:23,746
โอเค ช่วยดึงให้หน่อยได้ไหม
321
00:25:36,350 --> 00:25:38,560
คุณจะโกรธผมอีกนานแค่ไหนกัน
322
00:25:39,311 --> 00:25:41,311
ถ้าคนในไซโลของฉันตาย...
323
00:25:44,274 --> 00:25:46,444
คอยดูสายให้แน่ใจ
ว่าเครื่องฉีดน้ําแรงดันสูงมันทํางาน
324
00:26:29,444 --> 00:26:31,114
ไม่เข้าใจเหรอว่าต้องทํายังไง
325
00:26:31,113 --> 00:26:33,323
ขอโทษค่ะ เขาโพล่งเข้ามา ฉันห้ามเขาไม่อยู่
326
00:26:33,323 --> 00:26:34,743
ไม่เป็นไร แชรอน คุณออกไปได้
327
00:26:34,741 --> 00:26:36,991
ผมให้คุณดํารงตําแหน่งนี้... เลื่อนขั้นให้...
328
00:26:36,994 --> 00:26:38,834
เพราะผมไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก
329
00:26:38,829 --> 00:26:40,829
ไม่มีบทสนทนาระหว่างเราอีก
330
00:26:40,831 --> 00:26:41,911
ไม่มีเรื่องต้องคุย
331
00:26:41,915 --> 00:26:43,615
แค่เซ็นสิ่งที่ผมบอกให้เซ็น
332
00:26:43,625 --> 00:26:46,125
นั่งหลังโต๊ะนั่น แสร้งทําเป็นว่ามีอํานาจ
333
00:26:46,128 --> 00:26:47,498
แล้วก็กลับบ้าน
334
00:26:47,504 --> 00:26:49,464
แค่นั้น ชีวิตที่เหลือของคุณทําแค่นั้น
335
00:26:49,464 --> 00:26:53,014
เอาตรายางออกมา แล้วออกหมายค้นให้ผมซะที
336
00:27:03,895 --> 00:27:06,055
ไม่เหรอ
337
00:27:06,064 --> 00:27:08,364
ผมสละเวลาเป็นสิบปีให้คุณ
338
00:27:09,860 --> 00:27:12,780
ความภักดี ความศรัทธา
339
00:27:13,947 --> 00:27:18,947
ปัญหาที่ผมตามเช็ดให้คุณน่ะ
ไม่คิดว่าผมได้ชดใช้ไปบ้างรึไง
340
00:27:19,453 --> 00:27:20,583
เพื่ออะไรล่ะ
341
00:27:20,579 --> 00:27:22,039
เพราะผมไว้ใจคุณไง
342
00:27:22,664 --> 00:27:25,634
นึกว่าเราเข้าใจตรงกันแล้ว
ว่าคุณจะยกให้ผมเป็นลูกมือ
343
00:27:25,626 --> 00:27:27,416
ผมเคยอยากได้คุณเป็นลูกมือ โรเบิร์ต
344
00:27:28,128 --> 00:27:30,258
แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ทําจริงๆ ซะที
345
00:27:31,048 --> 00:27:33,968
ลึกๆ ผมคงมีเงื่อนไขอยู่ในใจ
346
00:27:33,967 --> 00:27:36,637
สุดท้ายผมก็รู้ว่ามันคืออะไร
347
00:27:37,220 --> 00:27:40,640
คุณแก้ปัญหาได้เก่ง
แต่ยังขาดความอยากรู้อยากเห็น
348
00:27:40,641 --> 00:27:42,981
และนั่นคือสิ่งที่หัวหน้าฝ่ายไอทีต้องมี
349
00:27:42,976 --> 00:27:45,516
ซึ่งเป็นสิ่งที่ลูกมือของเขาต้องมีเช่นกัน
350
00:27:45,520 --> 00:27:49,360
มันเป็นสิ่งที่ลูกมือคนเก่าของผมมี
และลูกมือคนใหม่ของผมก็มี
351
00:27:50,901 --> 00:27:54,241
คุณให้ลูคัส ไคล์เป็นลูกมือคุณเหรอ
352
00:27:56,531 --> 00:27:59,701
ยินดีด้วยที่คุณมีทีมดีๆ อยู่ข้างกาย
353
00:27:59,701 --> 00:28:04,751
ลูคัส ไคล์งี้ อามันด์เซนงี้ แต่ก็มีแค่นี้แหละ
354
00:28:05,499 --> 00:28:06,709
คุณเสียนายอําเภอไปแล้ว
355
00:28:06,708 --> 00:28:09,628
รองนายอําเภอทุกคนที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่
ได้ยินบิลลิงส์แดกดันคุณ
356
00:28:09,628 --> 00:28:13,718
อีกนานแค่ไหนกว่าคุณจะเสียไปทั้งฝ่าย
รวมทั้งตุลาการด้วย
357
00:28:14,841 --> 00:28:17,971
กราฟฟิตี้บนบันได แถมอยู่ชั้นบนอีก
358
00:28:17,970 --> 00:28:20,310
คุณไม่ได้จ้างใครมาวาดด้วย
359
00:28:22,557 --> 00:28:24,937
ผิดแผนใช่ไหมล่ะ เบอร์นี
360
00:28:25,519 --> 00:28:28,149
และเราทั้งคู่รู้ดีว่าอามันด์เซนไร้ประโยชน์
361
00:28:28,146 --> 00:28:30,266
คุณไม่รู้เรื่องดินปืนเลย ถูกไหมล่ะ
362
00:28:30,274 --> 00:28:32,444
เพราะเขาไม่รู้ไงว่าต้องตามหาอะไร
363
00:28:33,068 --> 00:28:35,818
เหตุผลเดียวที่เขาช่วยหน่วยจู่โจมเมื่อวานได้
364
00:28:35,821 --> 00:28:38,161
เป็นเพราะผมกับคามิลล์ต่างหาก
365
00:28:39,074 --> 00:28:44,004
ตอนนี้คุณคงสงสัยสินะว่า
"นี่เราพลาดอะไรไปอีก"
366
00:28:44,621 --> 00:28:45,831
ผมจะบอกให้
367
00:28:46,790 --> 00:28:51,300
คุณกําลังจะไม่เหลือพันธมิตร
และคุณกําลังหมดสิ้นหนทาง
368
00:28:53,463 --> 00:28:55,173
คุณล่ะพลาดอะไรบ้าง ร็อบ
369
00:28:56,508 --> 00:28:59,508
หลังจากทําให้ผมตกอยู่ในจุดที่ไม่มีทางเลือก
370
00:28:59,511 --> 00:29:03,061
นอกจากปลิดชีวิตผู้หญิงที่ผมมีใจให้
371
00:29:03,056 --> 00:29:07,056
เราตกลงกันว่า
จะให้สองคนจากฝ่ายเครื่องจักรกลที่มาพบเธอ
372
00:29:07,060 --> 00:29:10,230
เป็นคนรับผิดชอบการตายของเธอ
แล้วพวกมันก็ดันหนีไปได้
373
00:29:10,897 --> 00:29:14,437
ภรรยาคุณอาจจะช่วยหน่วยจู่โจมเมื่อวานนี้จริง
374
00:29:14,443 --> 00:29:19,283
แต่เธอก็เป็นเหตุผลที่นักโทษหลบหนีพวกนั้น
กลับลงไปชั้นล่างได้อย่างปลอดภัยด้วย
375
00:29:19,281 --> 00:29:22,371
แต่คุณคงรู้อยู่แล้วละเนอะ
376
00:29:23,368 --> 00:29:26,158
ก็คุณสองคนสนิทกันขนาดนั้นนี่
377
00:29:39,593 --> 00:29:40,803
ต้องการอะไร
378
00:29:41,386 --> 00:29:43,846
ข้างล่างนี้มีหนอนบ่อนไส้ ฟรานซิส
379
00:29:43,847 --> 00:29:47,267
และผมหวังว่าคุณจะช่วยผม
ได้มากกว่ามาร์ตี้ กลินน์หน่อย
380
00:29:48,393 --> 00:29:49,233
ทําไมงั้นล่ะ
381
00:29:49,227 --> 00:29:52,107
ไม่เอาน่า ฟรานซิส
เราทั้งคู่รู้ดีว่าคุณชอบเป็นเพื่อนกับคนแบบไหน
382
00:29:53,315 --> 00:29:55,515
มีคนพยายามวางยาในอาหารเรา
383
00:29:55,525 --> 00:29:57,105
มันมีแต่จะแย่ลง
384
00:29:57,110 --> 00:29:59,860
- นี่เรื่องร้ายแรง
- ร้ายแรงเหรอ
385
00:30:01,198 --> 00:30:02,198
ได้ยินเปล่า
386
00:30:02,199 --> 00:30:03,909
เขาบอกว่าร้ายแรงแน่ะ
387
00:30:03,909 --> 00:30:05,289
ก็ฟังดูร้ายแรงอยู่หรอก
388
00:30:05,786 --> 00:30:06,616
ขอโทษที
389
00:30:07,829 --> 00:30:10,459
พูดจริงนะ แฮงก์
ถ้าคิดว่าฉันรู้จักพวกหนอนบ่อนไส้ละก็
390
00:30:10,457 --> 00:30:12,207
- ไสหัวกลับไปเลย
- ไม่เอาน่า...
391
00:32:01,693 --> 00:32:02,693
ไม่ได้เรื่อง
392
00:32:03,654 --> 00:32:05,664
บอกแล้วว่าคุยกับฟรานซิสเสียเวลาเปล่า
393
00:32:05,656 --> 00:32:09,446
อือ คุณพูดถูก
394
00:32:16,166 --> 00:32:17,456
หาอะไรอยู่เหรอ
395
00:32:17,459 --> 00:32:19,749
เรารู้ว่าคนดักฟังได้โน้ตมาจากในห้องขยะ
396
00:32:20,837 --> 00:32:23,217
เราต้องการรายชื่อคนที่เข้าถึงห้องนั้นได้
397
00:32:23,757 --> 00:32:26,257
- ลิ้นชักล่างถัดมาช่องนึง
- จั่วหัวแฟ้มว่าอะไร
398
00:32:26,259 --> 00:32:28,599
พวกมันส่งข้อความมาสั่งฆ่าเรา
399
00:32:29,429 --> 00:32:30,969
เราส่งสารกลับไปบ้างสิ
400
00:32:31,723 --> 00:32:32,723
เช่นอะไร
401
00:32:33,350 --> 00:32:36,190
เราใช้ดินปืนยิงของขึ้นปล่องไปแล้ว
402
00:32:36,186 --> 00:32:38,556
ถ้ามีมากพอ เราคงยิงคุณขึ้นไปแทน
403
00:32:39,815 --> 00:32:42,525
เคยคิดไหมว่าพวกมันอยากให้คุณตาย
404
00:32:42,526 --> 00:32:44,356
เพราะคุณนี่โคตรกวนประสาทเลย
405
00:32:48,073 --> 00:32:49,913
ดูสนุกสนานกันดีนะ
406
00:32:51,994 --> 00:32:53,584
มีอะไรให้ช่วยไหมครับ วอล์ก
407
00:32:54,454 --> 00:32:56,334
เล่าเรื่องห้องแยกขังของตุลาการที
408
00:32:56,331 --> 00:32:58,961
- นายเคยทํางานที่นั่น
- ผมเคยทํางานที่ตุลาการ ใช่
409
00:32:58,959 --> 00:33:01,589
วอล์ก ไม่เอาน่า มันไม่ช่วยอะไรหรอก
410
00:33:01,586 --> 00:33:02,956
ขอทีเถอะ...
411
00:33:02,963 --> 00:33:04,463
ยังไงต่อ
412
00:33:04,464 --> 00:33:07,554
มีคนในฝ่ายตุลาการแค่ไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้
413
00:33:07,551 --> 00:33:09,761
อย่าว่าแต่เข้าถึงได้เลย
414
00:33:11,096 --> 00:33:15,016
ผมรู้ว่าคนที่เข้าไปอยู่ในห้องแยกขัง
มักไม่ได้กลับออกมา
415
00:33:16,351 --> 00:33:17,601
และผมรู้ว่าเชอร์ลีย์พูดถูก
416
00:33:17,602 --> 00:33:20,482
ถามแบบนี้ไม่ทําให้ได้อะไรขึ้นมา
417
00:33:20,480 --> 00:33:22,650
แมคเคลนอยู่ภายในป้อมปราการ
418
00:33:23,567 --> 00:33:24,737
ไม่มีทางช่วยได้
419
00:33:25,652 --> 00:33:28,282
อย่างน้อยฉันฝากข้อความไปถึงเธอได้ไหม
420
00:33:28,280 --> 00:33:30,820
พวกเขาไม่อนุญาตให้คนส่งของเข้าไปใกล้แนวกั้น
421
00:33:30,824 --> 00:33:33,244
นายวิทยุหาเพื่อนนายสักคนได้นี่
422
00:33:33,243 --> 00:33:34,873
เถอะน่า โทรไปขอความช่วยเหลือที
423
00:33:34,870 --> 00:33:36,830
วันนี้คุณได้ยินอะไรผ่านวิทยุไหม วอล์ก
424
00:33:37,748 --> 00:33:38,658
ไม่ ทําไมเหรอ
425
00:33:38,665 --> 00:33:40,625
นายกเทศมนตรีปิดระบบเพราะเขาไม่ชอบ
426
00:33:40,626 --> 00:33:42,376
สิ่งที่นายอําเภอคนนี้พูด
427
00:33:43,879 --> 00:33:45,629
ส่งข้อความทางคอมพิวเตอร์สิ
428
00:33:45,631 --> 00:33:47,091
ไอ้นั่นก็ปิด
429
00:33:51,178 --> 00:33:55,808
เมื่อ 25 ปีก่อน ฉันพยายามไม่มากพอ
ฉันถึงเสียเธอไปแต่แรก
430
00:33:56,475 --> 00:33:59,055
ถ้าคราวนี้ฉันพยายามไม่มากพออีกละแย่แน่
431
00:33:59,061 --> 00:34:00,481
- วอล์ก
- ไม่
432
00:34:02,064 --> 00:34:04,654
ฝั่งนู้นมีใครสักคนไหม
433
00:34:04,650 --> 00:34:07,030
ที่คุณพอจะไว้ใจฝากโน้ตไปได้
434
00:34:07,027 --> 00:34:08,697
ในห้องแยกขังของตุลาการน่ะเหรอ
435
00:34:10,364 --> 00:34:11,574
ไม่มี
436
00:34:14,909 --> 00:34:17,619
แสดงรหัสแอตบาชอีกทีซิ
437
00:34:19,998 --> 00:34:21,168
อือ มันเพิ่ง...
438
00:34:22,125 --> 00:34:23,745
ไม่ มันไม่สมเหตุสมผลเลย
439
00:34:24,418 --> 00:34:25,798
กลับไปค่าดั้งเดิม
440
00:34:35,639 --> 00:34:37,009
ถ้ามันไม่ใช่ตัวอักษรล่ะ
441
00:34:38,850 --> 00:34:42,600
แสดงทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับรหัสตัวเลข
442
00:36:12,903 --> 00:36:15,533
จําชื่อไหนได้บ้างไหมจากสมัยที่เคยอยู่ตุลาการ
443
00:36:16,073 --> 00:36:17,163
ยังนึกไม่ออก
444
00:36:17,991 --> 00:36:20,281
ฉันคิดมาตลอดว่าลอเรไลเป็นคนดักฟัง
445
00:36:20,285 --> 00:36:22,905
ลอเรไลเป็นแค่คนเฮงซวย ไม่ใช่คนดักฟัง
446
00:36:23,580 --> 00:36:27,080
เรายังรับประกันไม่ได้
ว่านี่คือจุดเดียวที่คนดักฟังจะได้รับคําสั่ง
447
00:36:28,210 --> 00:36:29,290
แคธ
448
00:36:30,504 --> 00:36:31,714
มีปัญหาแล้ว
449
00:36:31,713 --> 00:36:32,803
อะไรเหรอ
450
00:36:32,798 --> 00:36:35,128
พอคุณกลับไป
ฟรานซิสบอกว่าเธอต้องไปที่ไหนสักแห่ง
451
00:36:35,133 --> 00:36:37,343
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าเธอโกหก
เลยแอบตามเธอไป
452
00:36:37,344 --> 00:36:39,394
- คุณตามเธอไปเหรอ
- ไปที่โรงอาหาร
453
00:36:39,388 --> 00:36:41,388
- สิ่งต่างๆ มันเกินควบคุมแล้ว
- นายอําเภอ
454
00:36:42,182 --> 00:36:45,142
ไม่ได้จะว่าพวกคุณนะ แต่ถ้ามันเกินควบคุมแล้ว
455
00:36:45,143 --> 00:36:47,443
คุณต้องมีใครสักคน
ที่พวกเขาอาจจะยอมรับฟังจริงๆ
456
00:37:58,467 --> 00:37:59,427
ถอยไปไกลๆ
457
00:37:59,426 --> 00:38:00,506
เราต้องอยู่ด้วยกันไว้
458
00:38:01,345 --> 00:38:02,845
ถอย! เฮ้ย! ใจเย็นๆ
459
00:38:04,139 --> 00:38:06,099
- ถอยไป!
- เธอพยายามจะฆ่าเรา
460
00:38:06,099 --> 00:38:07,099
เธอวางยาในอาหาร
461
00:38:07,100 --> 00:38:09,020
เปล่านะ สาบานได้ ถามพวกเขาสิ
462
00:38:09,019 --> 00:38:10,809
ฉันเอาอาหารเปื้อนยาไปให้ดู ฉันไม่ได้วางยา
463
00:38:10,812 --> 00:38:12,942
- ตอแหลเก่งจริงๆ
- ฉันไม่ได้ตอแหล
464
00:38:12,940 --> 00:38:14,570
- ถอยไป!
- มันคือเรื่องจริง
465
00:38:14,566 --> 00:38:17,026
เมฟเป็นคนบอกเราว่าอาหารถูกวางยา
466
00:38:17,819 --> 00:38:19,859
เป็นไงล่ะ อีบ้าเอ๊ย
467
00:38:19,863 --> 00:38:21,823
โอเค เอาละ ถอยไป!
468
00:38:22,532 --> 00:38:24,952
พอได้แล้ว พอ ถอยไป!
469
00:38:24,952 --> 00:38:27,002
คุณใจดีมากที่ทําให้พวกเราไม่บาดเจ็บล้มตาย
470
00:38:28,413 --> 00:38:29,413
อะไรนะ
471
00:38:31,500 --> 00:38:32,500
เฮ้
472
00:38:34,962 --> 00:38:37,382
พักนี้แม่คุณเป็นไงบ้าง เมฟ
473
00:38:39,424 --> 00:38:40,684
ยาน่ะ...
474
00:38:41,385 --> 00:38:43,885
ก่อนหน้านี้มันก็ขาดแคลนอยู่แล้ว
แต่พอเกิดการปิดกั้นพื้นที่
475
00:38:45,389 --> 00:38:46,969
สิ่งต่างๆ มันคงไม่ง่ายขึ้นเลย
476
00:38:56,650 --> 00:38:57,730
เธออยู่ที่ฝ่ายการแพทย์
477
00:38:59,361 --> 00:39:00,821
เหนือชั้นที่ปิดกั้น
478
00:39:05,409 --> 00:39:06,739
ฉันจําเป็นต้องทํา
479
00:39:07,786 --> 00:39:09,786
ถ้าฉันไม่ทําตามที่พวกมันบอก...
480
00:39:09,788 --> 00:39:11,578
คุณกลัวว่าพวกมันจะทําอะไรเธอสินะ
481
00:39:13,667 --> 00:39:15,337
ฉันไม่มีทางเลือก
482
00:39:17,379 --> 00:39:19,339
แต่ฉันมาบอกเพราะไม่อยากให้ใครบาดเจ็บ
483
00:39:19,339 --> 00:39:21,509
แล้วคําสั่งฆ่าน็อกซ์กับเชอร์ลีย์ล่ะ
484
00:39:22,009 --> 00:39:23,679
พวกมันให้ฉันเอาโน้ตมายัดไว้
485
00:39:24,386 --> 00:39:25,966
พวกมันบอกว่าจะทําให้ประชาชนโมโห
486
00:39:26,847 --> 00:39:28,177
ทําให้คนหันหลังใส่กัน
487
00:39:28,765 --> 00:39:30,345
ดูเหมือนว่าได้ผลซะด้วย
488
00:39:31,643 --> 00:39:32,733
ขอร้องละ
489
00:39:34,104 --> 00:39:35,114
อย่าฆ่าฉันเลย
490
00:39:36,148 --> 00:39:37,228
ฉันเป็นพวกเดียวกับคุณ
491
00:39:39,067 --> 00:39:40,687
ยังพอมีความหมายอยู่บ้าง
492
00:39:47,618 --> 00:39:49,038
เราไม่ฆ่าคุณหรอก
493
00:39:50,454 --> 00:39:53,084
เราจะไม่ส่งคุณไปอยู่เหมือง
เหมือนที่พวกคนชั้นบนชอบทํา
494
00:39:54,625 --> 00:39:58,495
แต่เราจะเอางานหินๆ ให้คุณทําที่บ้านของคุณเอง
495
00:39:59,880 --> 00:40:02,010
เราจะทําให้คุณลําบากไปสักพัก
496
00:40:03,258 --> 00:40:04,968
ย้ําเตือนคุณว่าตัวเองคือใคร
497
00:40:06,762 --> 00:40:08,682
เราจะทําให้แน่ใจว่าแม่คุณไม่เป็นไร
498
00:40:10,891 --> 00:40:13,561
และคุณจะไม่มีวันหักหลังฝ่ายเครื่องจักรกลอีก
ใช่ไหม
499
00:40:15,312 --> 00:40:17,862
ใช่ ไม่มีวัน
500
00:40:26,114 --> 00:40:27,874
มันคือรหัสหนังสือ
501
00:40:27,866 --> 00:40:31,986
โอเค ตัวอักษรไม่ใช่ตัวอักษร แต่เป็นตัวเลข
502
00:40:31,995 --> 00:40:36,245
แต่ละตัวจะสอดคล้องกับคําที่ปรากฏ
503
00:40:36,249 --> 00:40:39,379
บนหน้าหนึ่งๆ ของหนังสือเล่มหนึ่ง
504
00:40:40,212 --> 00:40:43,382
และผมคิดว่าหน้านั้นคือเลข 77
505
00:40:43,382 --> 00:40:45,592
เพราะเจ็ดคือเลขเดียวที่ควินน์ใช้
506
00:40:45,592 --> 00:40:50,722
ในส่วนนึงของข้อความของเขาที่ไม่ได้เข้ารหัส
และเขาใช้มันถึงสองครั้ง
507
00:40:53,892 --> 00:40:56,692
ได้ทดสอบทฤษฎีนี้เทียบกับหนังสือในเลกาซี่รึยัง
508
00:40:57,980 --> 00:41:00,730
ทําแล้ว ไม่ตรงกับข้อมูลใดๆ ในเลกาซี่เลย
509
00:41:00,732 --> 00:41:02,482
- แปลว่าคุณทําผิด
- ผมไม่ได้ทําผิด
510
00:41:03,151 --> 00:41:07,611
มันแปลได้ว่าควินน์ไม่ได้ใช้หนังสือจากเลกาซี่
ในการสร้างรหัสของเขา
511
00:41:08,824 --> 00:41:13,374
ซึ่งก็ฟังขึ้น
เพราะเขาอยากให้มีคนไขรหัสของเขาได้
512
00:41:14,037 --> 00:41:19,077
มีแค่สองคนที่สามารถเข้าถึงหนังสือ
ในห้องนิรภัยได้
513
00:41:20,794 --> 00:41:23,764
งั้นเขาก็ใช้อนุสรณ์
514
00:41:25,173 --> 00:41:28,343
หนังสือที่อยู่ไหนสักแห่งในไซโล
515
00:41:28,343 --> 00:41:29,973
ถูกต้อง
516
00:41:29,970 --> 00:41:34,850
เราต้องการหนังสือที่มีอายุกว่า 140 ปี
517
00:41:35,392 --> 00:41:37,642
อาจจะเป็นเล่มในครอบครองของควินน์เอง
518
00:41:39,730 --> 00:41:44,740
คุณรู้จักใครในไซโลที่อาจมีอนุสรณ์แบบนั้นบ้างไหม
519
00:41:48,322 --> 00:41:49,492
มีอยู่คนนึง
520
00:41:51,617 --> 00:41:53,037
เคยรู้จัก
521
00:41:56,496 --> 00:42:00,496
และผมมีหนังสือที่ให้คุณเอาไปสืบต่อได้
522
00:42:09,926 --> 00:42:13,596
{\an8}(พ่อมดแห่งออซ
แอล. แฟรงก์ บอม)
523
00:42:30,489 --> 00:42:33,159
นั่งอยู่มืดๆ แบบนี้เดี๋ยวก็ปวดตาหรอก
524
00:42:41,291 --> 00:42:43,001
คุณคุยกับเบอร์นาร์ดแล้วสินะ
525
00:42:44,795 --> 00:42:47,335
เขาเล่าให้คุณฟังเรื่องฝ่ายเครื่องจักรกลสองคน
ที่ฉันช่วยพาหนี
526
00:42:49,925 --> 00:42:52,045
คุณเพิ่งสาบานตนเป็นผู้พิพากษา
527
00:42:52,052 --> 00:42:55,512
คุณยังพยายามชนะใจเบอร์นาร์ดให้ได้
ถือว่าฉลาดดี
528
00:42:56,014 --> 00:42:57,814
แต่การผูกมิตรน่ะเหรอ
529
00:42:57,808 --> 00:42:59,098
มันก็ฉลาดไม่แพ้กัน
530
00:43:02,479 --> 00:43:06,609
- สรุปคุณทําลับหลังผมเหรอ
- เปล่า ฉันพยายามปกป้องคุณ
531
00:43:07,567 --> 00:43:10,237
ฉันรู้ว่ายังไงเบอร์นาร์ดก็ต้องรู้เรื่องจนได้
532
00:43:11,697 --> 00:43:14,907
ต้องทําให้เขาคิดว่าฉันจัดการเรื่องต่างๆ เองได้
533
00:43:14,908 --> 00:43:17,578
เบอร์นาร์ดไม่คิดหรอก
ว่าคุณเกี่ยวอะไรกับที่สองคนนั้นหลบหนี
534
00:43:17,577 --> 00:43:18,737
ตอนนี้เขาก็ยังไม่คิด
535
00:43:18,745 --> 00:43:21,075
คุณอยากผูกมิตรกับพวกกบฏเหรอ คามิลล์
536
00:43:22,124 --> 00:43:23,714
รู้ไหมว่าพวกมันอันตรายขนาดไหน
537
00:43:23,709 --> 00:43:25,089
แล้วเบอร์นาร์ดไม่รึไง
538
00:43:31,883 --> 00:43:34,513
เราไม่รู้ว่ามันจะไปจบที่ตรงไหน
539
00:43:35,304 --> 00:43:38,104
เพราะงั้นเราจะเหยียบเรือสองแคม
จนกว่าจะถึงวันนั้น
540
00:43:38,807 --> 00:43:40,057
อือ
541
00:43:40,851 --> 00:43:42,851
แต่เราต้องไม่เล่นกันเอง
542
00:43:43,520 --> 00:43:45,560
สิ่งที่คุณพยายามทําตอนมื้อเช้า
543
00:43:46,565 --> 00:43:49,775
กันไม่ให้ผมคุยกับเบอร์นาร์ด ไม่ให้ผมรู้เรื่อง...
544
00:43:54,740 --> 00:43:58,830
เราทําอะไรก็ทําด้วยกัน
หรือไม่ก็ไม่ต้องทําสักอย่างเลย
545
00:44:00,412 --> 00:44:01,662
ห้ามมีความลับอีก
546
00:44:08,295 --> 00:44:09,795
ห้ามมีความลับอีก
547
00:45:46,351 --> 00:45:48,691
ไม่มีทางส่งสารขึ้นไปชั้นบนเลยเหรอ
548
00:45:50,314 --> 00:45:51,774
เป็นไปไม่ได้
549
00:48:29,431 --> 00:48:32,981
ท่านครับ กล้องในห้องทํางาน
ของมาร์ธา วอล์กเกอร์เพิ่งติดขึ้นมา 30 วินาที
550
00:48:33,560 --> 00:48:35,310
เราพยายามทําให้มันกลับมาออนไลน์อีก
551
00:48:35,312 --> 00:48:37,772
มันติดขึ้นมาได้ไงตั้งแต่แรก
552
00:48:37,773 --> 00:48:39,943
เราเชื่อว่าเธอเป็นคนเปิดเอง
553
00:48:40,859 --> 00:48:42,439
เธอจะทําแบบนั้นทําไม
554
00:48:42,444 --> 00:48:44,244
ผมใช้กล้องแกะรอยแมคเคลน
ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา
555
00:48:44,237 --> 00:48:46,857
เพื่อดูว่าเธอขนย้ายดินปืนยังไง
556
00:48:46,865 --> 00:48:49,525
โชคยังไม่เข้าข้าง แต่ผมกลับเจอไอ้นี่แทน
557
00:48:51,620 --> 00:48:54,460
นี่มาจากตอนที่คุณให้รองนายอําเภอ
ที่ชั้นฝ่ายเครื่องจักรกลเอาตัวเธอ
558
00:48:54,456 --> 00:48:57,746
กับแมคเคลนไปคุมขัง
ระหว่างที่คุณปราศรัยต่อไซโล
559
00:49:02,047 --> 00:49:03,417
ผมตรวจสอบประวัติพวกมันแล้ว
560
00:49:04,216 --> 00:49:06,046
พวกมันหย่ากันเมื่อ 25 ปีก่อน
561
00:49:07,552 --> 00:49:09,812
แต่พวกมันยังคงมีความหมายต่อกัน
562
00:49:13,392 --> 00:49:15,022
ทําได้ดีมาก คุณอามันด์เซน
563
00:49:19,898 --> 00:49:21,018
โซโล
564
00:51:02,209 --> 00:51:04,209
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี