-Ang nakaraan sa The Vampire Diaries -Hindi!
'Wag mong saktan ang nanay ko.
Hindi, hindi, hindi! Makakasakit ka ng iba.
Di ko na alam ang nangyayari. Di nila ito makontrol.
Binigay ko ang lunas.
Isa na siyang tao ngayon.
Paturong kausapin si Enzo.
Ipapaintindi ko sa'yo kung ano ka na ngayon.
Gusto kong alalahanin mo ang oras ng pagkamatay ni Enzo.
Nang mamatay siya, sumigaw ka.
Isang malakas na pagsabog ang bumuo ng bagong mundo,
gaya ng ginawa ko.
Enzo, akala ko di na kita makikita ulit.
Kailangan mong lumayo kay Cade.
Bakit di mo bigyan ang sarili mo ng tsansang alamin kung sino ka na?
Dahil ibig sabihin na dapat akong umalis ng Mystic Falls. Mag-isa.
Kung gusto mong patawarin kita, bubuhayin mo si Elena Gilbert.
Kukuha muna ako ng dagdag kapangyarihan.
Matagal na akong naghirap para malaman na walang pagtubos.
Hindi.
Nakakakilabot ito.
Huwag mong kausapin ang sarili mo at asahan mong may sasagot.
Iyan ang daan patungo sa kabaliwan.
Oh, eksakto. Ang demonyo.
Ano'ng nangyayari?
Pagod na ang katawan mo.
Ngayon, nasa espasyo ka sa pagitan ng mga espasyo.
Sa mismong pintuan ng kamatayan.
-Pwede mong tawaging hangganan. -May katuturan.
Hinigop ako ni Kai na parang inumin.
Pero bakit ka nandito?
Nais kong makuha ang ashen dagger. Ang tanging sandatang makakapatay s'akin.
Buweno, malas mo lang, kasi wala sa akin.
Sa pagkakaalala ko, hindi mo na ako utusan.
Ano'ng mangyayari kung ayaw ko nang sumunod?
Simple lang? Dadalhin ko ang kaluluwa mo sa impyerno.
Sige lang. Mas pipiliin kong masunog kaysa pagsilbihan ka.
May hawak ako na sa tingin ko ay makakapagpabago ng isip mo.
-Bonnie-- -Wala kang dapat sabihin.
Naiintindihan ko. Pero hindi ko maaatim na hindi subukan.
Sayang naman.
Isang magandang kakayahan ng tao ang malaman kung kailan dapat manahimik.
Pasensiya na. Pasensiya na talaga.
Pinatay mo si Enzo, Stefan.
Pinatay mo si Enzo.
At buong buhay kong pagsisisihan 'yun.
Naghahanap ng paraan para makabawi sa nagawa ko.
Aalis na ako ng bayan.
At alam kong wala itong halaga sa'yo,
pero, gagawin ko ang lahat para makabawi.
Okay. Mag-ingat ka sa biyahe.
Medyo sumobra ka, mahal.
Di ko alam na nandito ka.
Kapag nasa ganitong lagay ka, mukhang madali lang.
Dapat lang sa kanya. Galit ako sa kanya.
Ingat lang, kapatid.
Dinig na dinig kita mula rito.
Kailangan mo ng tulong?
Hindi. Kaya ko na.
Hindi ko alam na nagpaplano kang bumiyahe.
Hindi mo ako makukumbinsi na huwag umalis kaya tumahimik ka na lang.
Hawak ni Cade si Elena, Stefan.
-Ano? Paano? -Mahabang kwento.
Ang buod: Naka-engkwentro ko ang kaibigan nating si Kai Parker.
-Hindi naging maganda. -Ano?
-Patay na si Kai. -Tahimik.
Nagawa pa niya akong linlangin at kunin ang kabaong ni Elena.
-Binigay niya kay Cade? -Gan'on na nga.
Pero sa karakas ni Kai, sinubukan niyang dayain ang demonyo, may alas siyang tinago
-na gusto ring makuha ni Cade. -Kapalit ni Elena.
Habang isinasantabi ko ang pag-alis mo ng bayan nang di tayo nagkakasama,
sana kung saan ka man magpunta ay makapghintay pa...
dahil kailangan ko ang tulong mo, kapatid.
Gusto ko ang bestidang ito.
-Sobrang ganda natin. -Paano niyo--?
Pwede itong mahulog sa inyo.
Ano'ng sinabi ko sa inyo?
Kailangan ninyong mag-ingat.
At di nilalaro ang mga bestidang ito.
-Nagpa-paraktis kami. -Para sa kasal.
Alam kong nasasabik na kayo sa kasal...
at ang pagsusuot ng mga damit, at ang lahat ng ito.
Baka di na agad gaya ng pangako ni nanay.
Bakit?
Ang mga taong nagmamahalan ay di laging ikinakasal sa isa't isa.
Di ibig sabihin n'on na di nila mahal ang isa't isa, kaya lang...
di palaging nagtatapos sa ganung paraan.
O anak. Hindi, pakiusap, 'wag kang magalit.
Mga anak, pakiusap..
May problema si Lizzie, gaya sa eskwelahan.
Nangyari na ito sa eskwelahan?
Gayunpaman, nakuha ninyo ang ideya.
Ginalingan ko. Ibabagsak ko na ito.
Akalain mo.
Stefan Salvatore.
-Uy, paano mo ako nahanap? Locator spell? - Oo
Isinulat ni CobraKai1972:
"DI maganda ang mga tugtog. Lalo na ang mga inumin."
Matapos ang 30 minuto, "Sumasarap na ang inumin. Gusto ko rito.
Emoji ng mikropono. Emoji ng bolang apoy."
Ano'ng masasabi ko? Naeengganyo ako sa pangalawang pagkakataon.
Dahil binigyan ako ni Cade ng bagong buhay kapalit ng iyong kasintahang de kahon.
Na, ang hula ko, ay kaya ka naparito.
Ang totoo, naparito ako para sa di mo binigay kay Cade.
'Yan siguro ang napapala ko sa paglinlang sa isang psychic.
Pasensiya na, Steven, pero ang punyal na 'yun ang proteksyon ko.
Kung sakaling ibalik ako ni Cade sa lugar na iyon.
Gusto mo ng proteksyon? Heto kaya?
Ibigay mo s'akin ang punyal, at papatayin ko siya.
Demonyo si Cade.
Tiningnan ko ang mata niya habang binibigay ko si Elena, at...
naisip kong wala akong mapapala sa paglaban.
Bakit ako magtitiwala sa 'yo?
Dahil natatakot ka sa kaniya.
At ako, hindi.
Pero di lang 'yan ang pinagkaiba natin.
Halimbawa, ako, isa akong makapangyarihang erehe, tama?
At ikaw, isa ka lang mahinang bampira.
Hindi mo ako mahihigop. Tao ako.
Seryoso ka ba? Di kapani-paniwala.
Iyan ay... ang laking pagbabago niyan.
Wow, sige.
Heto ang masasabi ko. Nagbago na ang isip ko.
Sa'yo na ang punyal.
At para sabihin ko sa'yo, hindi lang pagpatay kay Cade ang kaya nitong gawin.
Dahil kapag pinatay mo ang demonyo...
kasama niyang mawawala ang impyerno.
Napag-usapan na rin natin, may sasabihin ka ba bago kita ipadala roon?
-Damon. -"Damon"?
Oh, ang bait mo naman.
Sasabihin ko sa kapatid mo na iniisip mo siya nang mamatay ka.
Diyos ko. Bakit ang tagal mo?
Pasensiya na. Naglagay lang ako ng kanta.
Kailan mo pa sasabihin s'akin na pinaalis ng eskwelahan ang mga bata?
'Pag napigilan ko na ito, at nakahanap na ako ng bago.
-Wala silang mapupuntahan. -Pero nagsinungaling ka.
Sinabi mo na bago lang ang mahika at ang panghihigop.
Pasensiya na. Pero hindi lang ako ang nagtatago ng sikreto.
Para saan ang mga bestidang pang- flower girl at kahon?
May problema kami ni Stefan.
Di ko alam kung ano'ng mangyayari.
Kaya ayaw kong mapaligiran ng mga gamit ko sa kasal.
Ikinalulungkot kong marinig.
Bakit di tayo magtawag ng iba?
-Hindi namin kakayanin ito. -Sino ang tatawagan natin?
Hindi ito nabuksan ng kung anong sikreto o mahiwagang pagkatuto
o kahit ano pang makikita sa mga libro mo.
Maaaring...
-tayo. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Isipin mo ang pinagdaanan nila. Ang paghihiwalay, paglipat-lipat...
lahat ng nangyari kay Seline.
Kung paano sila dumating sa mundo. Sensitibo silang mga bata.
Masama tayong magulang?
Hindi, pero pwede pa nating pagbutihin.
Kung sisimulan nating subukang--
Pasensiya na. Ito kasi ang pinakamalapit na lugar na may kulungan.
Kailangan mo ng tulong?
Pinili mo lang akong tulungan sa baliw na mamamaslang na ito
imbes na makasama ang iyong mapapangasawa.
Maaari mo bang ipaliwanag?
Dahil sa sinabi mo, ikaw ang dapat magpaliwanag.
Pasensiya na, blondie. Mas ligtas kung hindi ka makikisali.
Magaling, isa na namang Salvatore ang naglalayo s'akin.
Sinabi ni Stefan na kailangan niyang pumunta sa isang ispiritwal na paglalakbay
sa kung saan, para malaman kung gusto ba niya akong makasama.
Sa kanyang mumunting utak, siguradong iniisip niya na pinoprotektahan ka niya.
Di siya naniniwalang karapat-dapat siya para sa'yo, Caroline.
Ganyan ang naramdaman mo kay Elena. Kailangan ko si Stefan gaya ng sa'yo.
Kailangan din siya nina Lizzie at Josie.
Tama na ang tungkol kay Stefan.
Kailangan ninyo ng taong makakapagpaliwanag
kung ano'ng nangyayari sa kambal ng Gemini Coven.
Parang may isang tao rito na makakatulong diyan.
Hindi ko lang maalala kung sino.
Andyan na siya.
Itong lalaking ito.
-Ba't mo siya dinala rito? -Di ko alam ang gagawin.
Di ko alam kung mapapatay ba siya
o kung ano ang magagawa mo sa isang taong patay na.
Ang alam ko lang ay may paraan para mawala si Cade
at ngayon, iyon ang dapat nating unahin.
Prayoridad mo iyan. Si Kai ang mortal kong kaaway.
Kapag may nabalitaan ka mula sa akin o kay Damon,
pwede mong gawin ang gusto mo sa kaniya.
Kung mayroon mang dapat magdala sa kanya sa impyerno, ikaw 'yun.
Pero kailangan ko muna ang tulong mo.
Bakit ako?
Dahil hindi Maxwell o Donovan ang pangalan mo.
Masaya ka?
Ngayon?
Oo. Masayang-masaya.
Kung gan'on, ba't di mo patawarin si Stefan?
Kailangan mo ba talagang itanong iyan?
Totoo, maraming ginawang di maganda si Stefan.
Naging utusan siya ng demonyo.
Pero nagsilbi rin ako kay Cade.
Marami akong pinaslang.
Bago pa iyon, maraming namamatay saan man ako magpunta.
Nang mawala ang pagkatao ko, handa ako noong mamatay ka.
Ang punto mo?
Patuloy mo akong minamahal, hinahagkan.
Kaya, alam kong kaya mong magpatawad.
-Kailangan ko lang ng oras. -Oo, syempre.
Pero makinig ka s'akin...
kung patuloy kang magagalit sa kanya, lalamunin ka ng galit mo.
Bakit gusto ni Cade makipagkita rito?
Ewan ko. Wala siyang kapa o dalang tinidor.
Baka nagda-drama lang siya.
Nagiging madugo ang mga bagay pagdating kay Cade.
Baka wala na tayong ibang pagkakataon, kaya...
sasabihin mo ba kung bakit mo naisip umalis ng bayan?
Hindi, di ko sasabihin.
Buweno, mabuti na lang at sinabi ni Caroline.
Ang pag-alis ko sa Mystic Falls ang makabubuti sa kanya.
Mukhang di siya sang-ayon.
Di ako makakabawi sa mga nagawa ko kung lagi akong magkakamali.
Mahal ko siya. Ayaw ko siyang madamay sa akin.
Kung iyan ang nakikita mo, bakit ka nandito kasama ko?
-Lagi akong nagpapabigat sa'yo. -Kapatid kita.
Pero para malinaw, hindi lang ito tungkol sa'yo o sa 'kin.
Ako ang pumilit kay Matt Donovan na patunugin ang kampana.
Malaya si Cade dahil sa 'kin.
Kaya kailangan ko siyang patayin.
-Hindi 'yun ang plano, pare. -'Yun na ngayon.
Mawawasak raw ang impyerno 'pag namatay si Cade.
Oo, alam ko. Narinig ko. Naniniwala ka talaga sa kanya?
Naniniwala ako na dapat kong subukan, Damon, kasama man kita o hindi.
Nakalimutan mong tao ka?
Muntik ka nang mapatay ni Kai at nakita ko.
-Ano'ng gagawin ni Cade? -Alam kong malabo--
Pagpapakamatay iyan, Stefan.
At 'pag nagkamali ka...
di natin alam ang gagawin niya kay Elena.
Patawarin mo ako, Damon.
Kailangan ko itong gawin.
Oo, patawarin mo rin ako.
Di ko hahayaang may mangyari sa kaniya.
o sa 'yo.
Naisip kong 'yan ang mararamdaman mo.
Kailangan na ba nating matulog?
Ang haba at saya ng araw na ito.
Hindi kayo mahihirapang dalawa na makatulog.
-Pasensiya na mga bestida. -Oo. pasensiya na po, Nanay.
Ayos lang. Pero huli na 'yun, ha?
Mapuputol niyo kaya 'yan?
Subukan ninyo lang, okay?
Hello, Clarice.
Pinatay mo si Jo, tinangka mo ring patayin ang mga anak niya
kaya bakit ka interesadong tumulong?
Gan'un din kasi ang nangyari sa 'kin 'nung bata pa ako.
Nagsisimula kang makagawa nitong mga nakakamanghang bagay.
Sa una, aksidente lang at paiba-iba, at nang lumaon natututunan mo na.
Ang astig, pero isa itong...
Isa itong pasakit.
-Nakakalungkot. -Di ba't gan'on ang nangyayari kay Jo?
Hindi siphon si Jo, isa siyang Glinda.
Isang perpekto at mabait na mangkukulam na gagawa ng mga salamangka
at magpapalutang ng mga bagay, at magpapalakpakan ang tao.
"Oh, Josie. Ang galing."
At ako 'yung paikot-ikot na parang adik, nananalbahe para makahithit.
Para akong laging sinisilaban.
Di nila iyon naintindihan.
Kaya hiniwalay nila ako.
Di ko rin pwedeng hawakan ang iba.
Iyon ang nakasira sa akin.
Paano natin maaayos?
Pinili kong lumayo sa tao sabay ng pagnanais pumatay at manggulo.
Tama ba ako na gusto mo silang ilihis ng landas?
Tama.
Tumingin ka sa paligid.
Nasa gitna tayo ng malakas na supernatural na enerhiya.
Lahat ng mga bagay at libro at anting-anting, at kung anu-ano pa.
Hinihigop lahat 'yun ng mga mangkukulam. Madali lang para sa kanila.
Bale, nagwawala ang mahika ng mga bata kasi dinala natin sila sa taguan ng armas?
Maling lugar para dalhin ang isang siphon.
Pinakamalala sa lahat.
Ibig kong sabihin, kahit ang pader ay may mahika.
Kita mo?
Okay, hindi pala mismo sa pader.
Nasa pader nga ang mahika.
Cade?
Nakikita ko na kung bakit pareho ninyo siyang mahal.
Napakaganda ng kaluluwa niya.
Lumamlam lang, siguro, dahil sa kaugnayan niya sa inyong dalawa.
Aaminin ko, hindi ikaw ang Salvatore na inaasahan ko.
Buweno, ako ang narito.
Ibig sabihin ba ay dala mo ang punyal?
Oh, balak mo akong patayin.
Nakakatuwa. Iyan ba ang paraan mo ng pagbawi sa mga kasalanan mo?
Stefan, tao ka. Baka magka-pulmonya ka at dito ka pa mamatay sa kweba.
Ano ang posibilidad na mapatay mo ako?
Bale...
Sa ngayon, hindi maganda.
Pero gumaganda naman palagi.
-Hello? -Tatay?
-'Di ba't dapat tulog ka na? -May narinig kami at wala si Nanay.
Natatakot kami. Nagtatago kami sa ilalim ng kama.
Okay, makinig kayo.
Naalala mo pa kung saan magtatago kapag may halimaw?
Magpunta ka roon. Isama mo ang kapatid mo. Gawin mo na, okay? Susunod ako.
Mamatay ka.
Isang pagpapakabayani.
Pero mukhang tumigil na sa pagtunog ng kampana mo.
Na-mis ko ang ganitong karahasan.
Personal ito.
Direkta.
Ngayon alam mo na kung ano ang mayroon ako. Mahina ang utak ng tao.
-Lalo na ang katawan nito. -May kasunduan tayo, Cade.
Ang kasunduan ay dadalhin mo sa akin ang punyal kapalit ni Elena.
Ao naman? Nakuha mo ang gusto mo. Oras na para tumupad ka.
Sige, bibigyan kita ng isang kaluluwa.
Hindi.
Bonnie, Bonnie, uy, uy.
-Ayos ka lang? -May nangyayari. May mali.
Hindi.
-Ano'ng nangyari? -May pangitain. Sunog. Kabaong ni Elena.
Hindi lang ako sa'yo konektado. Nasa panganib si Elena.
-Saan ka pupunta? -Di ko alam. Pero kailangan kong umalis.
Ang tanong ay, aling kaninong kaluluwa ang ililigtas mo?
Kay Elena o sa kapatid mo?
Telepono ni Caroline.
Kai? Ano'ng ginawa mo?
-Nasaan si Caroline? -Oo, umiidlip siya.
Pinagod talaga siya ng mga bata.
Tumakas ka. Bakit di ka na lang umalis? Humanap ka ng ibang guguluhin.
Dahil may hawak kang dalawang supling ng Gemini Coven sa paligid
at alam mo sinira nila ang buhay ko. Sino pa ang mas magandang pahirapan?
-Di ko hahayaang saktan mo sila. -Nakakatuwa naman.
Pero sigurado akong mauunahan kita na mahanap sila.
Pero-- Ano ba naman? Hindi masaya kung hindi ka matataranta, tama?
-Habulin mo ako. -Oo. Nasaan ka ba?
Papunta sa kung saan mahilig magtago ang mga bata.
Pero ang mga Gemini ay dapat na--
-Ang magandang solusyon ay patayin sila. -Kai.
Sinubukan ko na silang patayin noon, alam mo naman.
Kung hindi ka nagtagumpay sa una, subukan mo silang patayin ulit.
Napapaisip ako, Damon.
Ano ang pakiramdam na maging unang tao na nakasaksi ng impyerno sa lupa?
Sumpain ka.
May mas mahalaga akong tanong.
Sino ang pipiliin mo? Sumagot ka na agad
o baka ang apoy na ang magdesisyon para sa'yo.
-Damon, alam mo ang gagawin mo. -Hindi.
-Hindi ko kaya. Hindi ko sasabihin. -Sige na.
Ako na lang. Cade, kunin mo ako.
Tama na mula sa anghel mo.
Pabor din ito para sa'yo, Damon.
Ang desisyong ito ang sumasalamin sa buhay mo
mula nang masilayan ninyong magkapatid si Elena.
Ang mamagitan sa inyong dalawa ang nagdala sa inyo
nang di-masusukat na sakit at pagdurusa.
Maaari na itong matapos ngayon.
Pumili ka.
Pinipili ko ang sarili ko.
Mortal si Stefan.
Naging magulo ang buhay niya. Sinumpa na ang kaluluwa niya.
Ako ang kunin mo. Makukuha mo rin kaming pareho 'pag lumaon.
Gusto ko lang sabihin...
-naiintriga ako. -Kumilos ka na, kasi ngayon lang ito.
Alam mo ba kung ano ang inaalok mo sa akin?
Ang kaluluwa ko, daranas ng walang-hanggang paghihirap.
Masama, maitim, at masarap. Katulad ng gusto mo.
Kaya tara na.
-Kainin mo ako. -Wala na akong hahangarin pa.
Pero kailangan mong mamatay.
Huwag, Damon. Pakiusap, 'wag mong gawin ito.
Pasensiya na, Stefan.
Naging masaya ang lahat.
Ilabas mo muna ang babae.
At mangako ka na hindi mo kakantiin ang kaluluwa niya.
Kahit kailan.
Areglado.
Ikaw naman, Damon.
Damon, huwag.
-Magkita tayo sa impyerno, Cade. -Hindi, Damon.
Oo, makikita mo ako.
Hindi.
Hindi!
Josie.
Lizzie.
Magpakita ka kay Tito Kai.
May hahasain akong maliit na palakol.
Hindi pala masyadong maliit.
Mga bobo.
Nararamdaman ko ang mahika.
Para iyan sa mga anak ko.
Para iyan sa akin.
At ito ay para kay--
Madayang lumaban si Kai Parker.
May sinasabi ka kanina. Tungkol sa...
"Para ito sa..."
Kay Jo.
Iyon ang sasabihin niya.
Wala nang silbi ang magtago, Damon.
Patay ka na.
Sa akin na ang kaluluwa mo.
Isa akong psychic, naalala mo?
Alam kong naririnig mo ako.
Wala sa estilo ko ang magtago, Cade.
Pero ang buwisitin ka?
Akong ako iyon.
Mukhang dito nagtatapos ang malagim na kwento ni Damon Salvatore.
Isipin mo na lang.
Ngayon pa lang magsisimula ang paghihirap mo.
Panira naman iyan.
Aarkila na lang ba tayo ng Uber?
May bisita tayo.
At ang pasakit niya ay halos katulad ng sa iyo.
Bb. Bennett.
Tamang-tama ang dating mo.
-Nasaan ang mga kaibigan ko? -'Wag mag-alala, ligtas sila.
Maliban kay Damon.
Patay na si Damon.
-Ano? -Kalma.
Pareho tayo ng kakayahan.
Kaya kung bubuksan mo ang isip mo...
Hindi ka dapat naririto, Bon.
Pakawalan mo siya.
At bakit ko 'yon gagawin?
-Nasa akin na ang kaluluwa ni Damon. -Gaya ng sabi mo, pareho tayo.
Hindi kita hahayaang kunin na lang siyang basta.
Inaasahan ko nang sabihin mo iyan.
Pero binabalaan kita...
kung tatangkain mong kunin ang kaluluwa niya rito, masisira ang isip mo.
Ang sabi ko...
hindi!
O baka unang bumigay ang katawan mo.
Ang magising si Elena GIlbert sa mundong wala ang kaibigan at mahal niya.
-Tumahimik ka. -Sa huling pagkakataon...
pakawalan mo si Damon, o higit pa ang mawawala sa'yo.
Tama siya, Bon.
Kailangan mo akong ipaubaya.
Di 'yon mangyayari.
Pakiusap. Bumitaw ka na, Bon.
-O ako ang gagawa. -Damon, huwag mong subukan.
Huwag.
Damon.
Hindi mo siguro inasahan iyon.
Pumunta ka sa impyerno.
Ikaw muna.
Bonnie.
Bonnie, gumising ka. Pakiusap.
Bonnie, gumising ka.
Uy.
Ang galing mo.
Sabihin ko lang...
hindi pa kita pinapatawad dahil dito.
Isipin mong unang hakbang ko ito.
Dahil hindi ako titigil hangga't hindi mo ako pinapatawad.
Huli na ba para sa yakapan?
Damon.
-Ayos ka lang? -Oo.
Nakabalik siguro ako sa katawan ko dahil sa pagsabog na iyon.
Ako na ang lalaban sa susunod, okay?
Nilalaan ko ito para sa espesyal na okasyon.
Nagkaroon pa rin tayo ng malupit na oras bilang magkapatid.
Oo, pasado na ang pagpatay kay Cade at pagwasak sa impyerno.
Regalo ko talaga iyon sa kasal.
Alam kong di ako makakaboto...
pero nasisiraan ka na kung akala mo na sagot ang pag-alis sa Mystic Falls.
Tao ako, Damon. Kailangan mo rin akong bitawan balang araw.
At di na masaya 'pag dumating ang araw na iyon.
Pero 'wag muna ngayon.
'Wag ngayong may magandang pagbabago, pare.
May impyerno man o wala, di na magiging tulad ng dati ang buhay ko.
Marami akong pagkakasala na dapat sagutin.
Di kasama roon ang karuwagan.
Nakipagbuno ka mismo sa demonyo, pare.
Matapang ka para sa akin.
At ang matapang na gawin mo ay manatili rito.
Paano ko magagawa iyon?
Dapat kong pagbayaran ang nagawa ko.
Sa baluktot at miserable kong buhay, Marami akong nasaktan nang husto.
Baka di na ako magiging malinis ulit.
Pero di ko kailangang maglakbay kasama ng mga di ko kilala
para makumbinsi na nasa paligid ko lang ang pagbabago.
Ang kailangan ko lang ay mga taong mahal ko.
Maiksi ang listahan ko, pero malalim.
Nasa pinakataas ka, kasama ng babaeng gusto kong pakasalan.
Huwag mong bitiwan ang listahan mo dahil iniisip mong di ka karapat-dapat.
Pero gaya ng sabi ko, kapatid...
desisyon mo iyan.
-Nakausap mo si Bonnie? -Ayos na.
Alam na niya ang gagawin.
At lumabas na ang mga bata.
Medyo nahihiya ako
na sinabi kong tayo ang problema, kahit nasa harapan na natin ito.
Tama ka naman. Nagpunta ako rito na kailangang maghanap ng eskwelahan
na magiging maganda sa mga bata, pero anong eskwelahan ang para sa kanila?
Bale, mga mangkukulam? Gayunpaman, may nakita akong perpektong lugar.
Hindi ko maintindihan.
Gusto kong bumuo.
Isang paaralan, para kay Lizzie at Josie...
at iba pang batang gaya nila.
Huwag mong masamain...
pero, malaki ang pinagkaiba ng pagiging propesor sa pagpapatakbo ng eskwelahan.
Mismo, kaya kailangan ko ng kasama.
'yung nakakaalam kung paano gumawa ng ligtas na lugar para sa mga bata.
Isang gaya mo.
Di mo kailangang sumagot ngayon. Pag-isipan mo.
Ako na.
Stefan.
-Ano ang-- -Pakasalan mo ako.
-Ano? -Alam kong mahirap isipin na nagsisi ako,
o na mahal kita, dahil lang sinabi ko. Kailangan kong ipakita sa 'yo.
-Pakasalan mo ako. -Akala ko kailangan mo pang mag-isip.
Oo. Naisip ko na tanga ako.
May kakulangan ako sa pag-iisip. Baka nga bulag ako.
Di ko nakita na ang lahat ng hinahanap ko ay nasa iyo na.
Buong buhay kong paghihirapan na itama ang lahat.
Pero di ko maisip na gawin 'yon kung wala ka.
Maliban kung ako'y...
-huli na. -Hindi.
Hindi.
Ayaw kitang pakawalan. Pero tao ka na. Ikaw ba'y--
Alam mo ba ang ibig sabihin n'on?
Ibig sabihin, tatanda ako kasama ang matalik kong kaibigan.
Matutulungan ko ang asawa kong palakihin ang dalawang anak niya...
at ang mga magiging anak nila.
Ibig sabihin ay paghihirapan ko na maging lalaking karapat-dapat sa 'yo
hanggang sa araw na mamatay ako.
Mahal kita.
Pwede mo ba akong pakasalan?
Oo.
Syempre, oo.
Hindi.
Huwag. Huwag ang Spin Doctors.
Nasa impyerno ulit ako.
Imposible iyan.
Kasi patay na si Cade, at wala nang impyerno.
Talagang nagawa ninyo?
Pakawalan mo ako, at makikipag-apir ako sa inyo.
Narito ka ba para parusahan ako? Kasi gusto ko iyon.
Bale, medyo may pagka-psychic ako nitong huli
kaya alam natin na takot kang bumalik sa isang kulungang mundo.
Di mo magagawa iyan. Ang paggawa ng kulungang mundo ay kailangan ng--
Isa sa mga ito, tama?
At kaunting mahika ng Gemini?
Gumagaling na sina Josie at Lizzie.
Tumulong ako nang kaunti, pero aminin mo, nakakamangha ito.
-Nasaan na ang lahat? -Ay, wala na.
Ikaw lang, at ang marupok mong isipan
at isang kantang kinaiinisan mo na tumutugtog sa jukebox.
Habambuhay.
At walang eclipse na makakapagpalaya sa 'yo ngayon.
Hindi. Sandali, Bonnie.
Teka, sandali, sandali. Bonnie.
Pakiusap. Ako'y...
Natalo ako sa pustahan.
Oh, hindi ako makapaniwalang nahulog kayo roon.
Nahulog saan?
Oo.
Dumating ka. Naglagay ako ng champagne na may yelo.
-Bon, ano'ng problema? -Nakausap ko si Kai.
Di nawasak ang impyerno.
Dahil sa pagpatay ninyo kay Cade, napunta ito sa mas mabuting kamay.
Ano'ng sinasabi mo? Kung hindi si Cade ang nagpapatakbo, sino?
Isipin mo ang taong mas masahol pa kay Cade.
Mag-isip ng mas masahol na tao.
Ang taong alam ang mga kahinaan mo.
Na doon ka pupuntiryahin nang paulit-ulit.
Na hindi titigil para masigurong ikaw at lahat ng mahal mo ay magdurusa.
Ang taong gustong maghiganti sa ginawa natin.
Sa kanya.
Huwag mong sabihin 'yan, Bonnie. Makinig ka. Nanalo tayo.
Narinig mo 'ko? 'Wag mong banggitin ang pangalan na 'yan.
Ang alamat.
Ang pinakamasama sa lahat.
Katherine.
Bon?
Bonnie?
Hindi, Bonnie. Bonnie!
Bonnie!
Tapos na tayo.
Isinalin sa Tagalog ni: Juan Carlos Palacios lan na 'yan.