Nakaraan sa The Vampire Diaries:
-Pinatay mo pamilya mo? -Sino nagpapangalan ng Malachal?
Umasa silang masama ako.
Iniugnay ko buhay ni Elena sa 'yo.
At ang panuntunan, mananatiling tulog si Elena hangga't buhay ka.
Magiging tao ka.
Enzo!
Panigurado narinig mo na alamat ng Arcadius?
Kilala mo rin siya bilang: Ang demonyo.
Cade. Ba't ka narito?
Labing isang beses kumampana.
-Sapat para bumisita ako. -Magpapalit ako bago pumunta kay Bonnie.
Oras na akong nag-iisip kung ano sasabihin.
Kung di ko mapatawad sarili ko, di ko aasahang mapapatawad niya ako.
Mas mabuting tao si Bonnie sa 'tin.
Ano ito?
Alaala ng likha ni Cade na makakasira sa kaniya.
Ngayong may partikular na tula siya rito.
Magplano tayo sa pagpatay sa demonyo.
Pasensya sa istorbo, paano kung may mas maganda akong ideya?
NAKARAANG TATLONG ARAW
'Tay, tayo. Dali na, 'Tay. Kumilos ka, pakiusap.
Siyam.
Umiinit ang bagay na 'to.
Sampu. 'Tay, dali. Labing isa.
Uy, nasaan ako?
Mystic Falls. The Grill.
O, Diyos ko.
Huli na ba para mag-order ng pagkain?
Alak. Burger. Dalawang burger. Di. Dalawang alak, tatlong burger.
Masarap ba ang fries? Naalala ko malambot ito.
O, at isang hotdog. Isang hotdog. Kabaliwan ba
Bahala na, ayos na iyon. Hotdog sa 'kin. Espesyal ngayon.
Narito ako. At di ito impyerno.
At ibig sabihin buhay ako, kaya...
Salamat. Oo. Mabuti.
Walang lasa.
Ba't wala akong nalalasahan?
Dali na.
Wala akong maramdaman.
Wala ako rito. Di ako buhay.
Sige, heto ang alak.
Buweno...
kahit papaano naramdaman ko iyon.
Kakaiba ba iyon o ano?
Nakakahaplos pa rin ako. Di ako multo.
Maimpluwensiyang makapangyarihan.
Nakaipit sa pagitan ng dimensyon, salamat sa kampana ng impyerno.
Isang paa sa lupa, isa'y sa bangungot ni Cade na kasakitan.
Tumatakas, hindi matagpuan.
Taksil na umaasa lang sa talas ng kaniyang isip.
Isang taksil. Nakakatawa iyon.
Makakapagmahika pa rin ako, konsentrasyon din iyon.
Parang pagkakaroon ng cell reception sa Mars.
Pinatay mo asawa ko.
Fiancée.
Kalagitnaan ng seremonya iyon.
Pero oo.
Napakalaking pagkakamali.
Naisip ko iyon ngayon. Oo.
-Sige. -Nahihirapan ka ba magpokus?
-Hindi. -Ric, uy.
May ilan akong katanungan.
Una muna, bakit ka naririto?
Ba't di mo sinabi sa 'kin?
Nagpatunog kayo ng malaking kampana, at biglang nakikita ko ang Mystic Falls.
Kaya pumunta ako, at narito ako.
Medyo. Pakiusap, 'wag mo sabihin kay Cade.
-Nasa impyerno ka? -Oo, pinatay mo ako.
Waitlist ako para sa langit, pero di pa nila ako tinatawagan.
Sabi mo may mas maganda kang ideya kaysa patayin si Cade gamit ang kutsilyo.
Alamin mo paano ako mapaalis sa impyerno, at tutulungan kita patayin si Cade.
Tingin ko ayos na kami nang wala ka.
Paano kung ibalik ko si Elena?
Pakinggan natin siya, Ric.
-Sociopath siya. Mapapatay mo kami. -Hindi naman.
Kung gano'n iyo na, Damon. Habang nilalamangan mo ang demonyo...
Poprotektahan ko sarili ko rito kasama mga anak ko, na sinubukang patayin ni Kai
- -Di ko nalimutan, Ric.
'Pag nakuha ko gusto ko, ibabalik ko siyang pira-piraso sa impyerno.
Pangako.
Anuman gagawin mo, gawin mo na malayo rito.
Paano kung magtiwala ka nang kaunti?
Sabihin mo kaya iyan sa taong di pa pumatay sa 'yo?
Uy, si Bonnie ito. Mag-iwan ka ng mensahe.
Uy, ako ito.
Tumatawag lang para magsabi ng magandang umaga.
Alam kong bibisitahin ka ni Stefan kagabi
at ang katotohanang hindi siya umuwi
ay ibig sabihin maaaring naging maayos ito o hindi.
Gusto kong marinig boses mo.
Pero kung di ka pa handa makipag-usap, kuha ko.
Anuman kailangan mo.
Kung kailangan mo ng oras, distansya, galon ng red wine...
narito ako para sa 'yo.
Narito o wala si Stefan.
-Ano magagawa ko sa 'yo, serip? -Kailangan ko tulong mo.
Talaga? Kahit parte ako ng kadilimang sumisira sa Mystic Falls?
Pasensya na nasaktan ko damdamin mo. May mas malaki tayong problema ngayon.
Nakatanggap ako ng mga tawag sa mga taga-Mystic Falls ukol sa lumang krimen.
Mga pagkawala. Di nalutas na mga krimen.
Kinalaman lahat kay Stefan.
May isang nag-iisip kung bampira siya.
-Ano? -Dinadala ko sila sa istasyon.
-Sinusubukan silang patahimikin. -Paano nila nalaman?
Di ko alam. Sabi nila alaala ito ilang araw ang nakalilipas.
O, Diyos ko.
No'ng naging tao si Stefan...
nakaalala lahat ng mga kinontrol niya.
Hello?
Sino ka?
Bwisit.
Dorian?
Dorian Williams.
Tatawagin mo 'ko sa buo kong pangalan.
Tara na.
Di ako sasama sa 'yo.
Dali na.
Sige, Dorian Williams.
Katrabaho mo si Ric. Di kita ganoon kakilala.
Ba't mo tinututok baril mo sa akin?
Dahil nagising ako kahapon at nakaalala.
-Naalala an ano? -Unang beses tayong nagkita.
Sa Armory ito ilang buwan ang nakalilipas.
Tulad ng sabi mo, di tayo magkakilala, kaya bago sa 'yo
na namatay ang tatay at kapatid ko sa sunog pitong taon na nakalipas.
-Hindi ko nabalitaan. Pasensya na. -'Wag.
Dahil di talaga iyon ang nangyari.
Iyon ang istorya, ang kasinungalingan, na nasimulan kong matuklasan
nitong mga nakaraang araw, no'ng maalala kong naroon ka.
Ano'ng ibinibintang mo sa akin?
Nakatira pamilya ko sa Knoxville.
Nasa may rali ng hayskul ako noon.
No'ng umuwi ako, wasak ang pintuan
at naroon ka.
Basang basa ng dugo.
Ang tatay ko.
Ang kapatid ko.
Ang mga ulo nila.
Tumungo ka sa akin, at tiningnan ako sa mata.
Naaamoy ko ang dugo nila sa hininga mo
no'ng sinabi mong kalimutan kong nagkakilala tayo.
Na magpatuloy sa buhay ko.
Nalaman ko na lang na nasa likod na lamang ako ng sasakyan.
Pinapanuod matumpok ang tirahan ko.
Naglalakbay ako sa Tennessee...
kasama ang nagngangalang Klaus Mikaelson.
Kinailangan ko kumilos para mapatunayan sarili ko.
Mga bagay na sinubukan kong kalimutan.
Pinatay mo ang mga taong mahal ko, at di mo man lang sila maalala?
Robert at Tina Williams ang mga pangalan nila.
Di ko kinalilimutan pangalan ng mga biktima ko.
Pero di mo tinandaan ang sa akin.
Ano? 'Pag di mo pinatay ang isang tao, di mo sila biktima?
Pasensya na.
Hindi maaayos ng patawad iyon.
Magsimula kang maghukay.
Enzo.
Enzo, pakiusap, dinggin mo ako.
Wala na akong kakayahan sa mahika, kaya kailangan mo ako tulungan.
Pakiusap.
Isang senyales.
Kahit na ano.
Ano'ng kailangan mo?
Tumatawag lang para masigurong ayos ka lang.
Hindi. Pero nag-iwan ka ng siyam na mensahe nitong umaga.
-Malamang may gusto ka. -Hindi, wala. Ako lang ay--
Nandito lang ako para sa 'yo.
Maiba, may nagawa ka na ba sa pagpapapunta kay Enzo sa impyerno?
-Ano? -Sinasabi ko lang, nakalabas si Cade.
Bakit hindi si Enzo?
Ginamit ni Cade ang Maxwell Bell, na medyo di epektibo
maliban kung itataya mong pasabugin ulit ang Mystic Falls.
-Di na ako mangkukulam. -Pero di ka rin sumusuko, Bonnie.
-Tawagan mo na lang ako 'pag di ka--? -Hindi, teka. 'Wag mo ibaba.
Bonnie, pasensya na. Hindi ko gusto maging bastos. Umaasa lang...
umasa akong may solusyon ka kay Enzo
dahil maaari ko ring kailanganin ng solusyon sa iba.
Iba na tulad...?
Sabihin na nating may medyo-multo akong sitwasyon.
Taong nasa kalahati na ng mundo natin
na gusto talagang manirahan dito.
-Mangungumusta ako. -Ano? 'Wag.
Mangungumusta ako.
Maaari lang ito, Bonnie...
pero paano kung may paraan para tanggalin koneksyon mo sa buhay ni Elen a?
At paano kung ang napakaliit na kabayaran ay magpalaya ng kaluluwa mula sa impyerno?
Una sa lahat, ako lang ang magpapalaya. Pangalawa, kabaliwan ito.
Si Kai lang ang tanging makakaputol ng koneksyon
at ilang taon na siyang patay.
Sino'ng kasama mo?
-Wala. -Talaga?
Dahil mayrooon akong napakakakaibang naramdaman.
May kasama ka riyan.
Taong di mo gustong malaman ko.
Ito, linawin ko lang.
Kahit may kasama ako...
ayaw kong malaman mo, dahil sa isang demonyong nakababasa ng isip
na naghahanap ng nakatakas na mga kaluluwa.
At ayos lang sa 'min na di mo alam.
O, Diyos ko. Sabihin mong di si Kai Parker kausap mo.
Syempre hindi. Ba't ko naman iyon sasabihin?
Dahil kilala kita.
At dahil may napakalakas akong pakiramdam na di ko mapaliwanag.
Ayos lang ba lahat, Bon?
Damon, bago ko tinulungan paganahin ni Grams sa pagkulam ko...
sinabi niyang psychic ako.
Kaya alam kong may tinatago ka.
Kaya nararamdaman ko pa rin si Enzo.
Sige na. Makakatulong pa sa pagpalaya ng kaluluwa ang kapangyarihan mo?
Di ko alam, pero alam ni Cade ang sagot.
-Tatanungin ko siya paano iligtas si Enzo. -Hindi. Masamang ideya, Bon.
Mukha bang na-miss niya ako?
Mga anim na taong nakalipas.
May pagpatay, nakahiga sa ospital nang may sugat mula sa pagkakabaril.
Binabantayan ko dapat silid niya.
At nangyari ang nakakabiglang bagay.
Naglakad papalapit iton grabeng lalaki, na may kakaibang buhok
at tiningnan ako sa mga mata't sinabing, "Oras na sa saglit na pahinga."
Hindi ko dapat iwanan pwesto ko, pero 'yung pagkakasabi niya?
Parang kinkontrol kang sumunod.
Oo, parang ganoon.
Anuman, no'ng bumalik ako, at ang pagpatay...
ay nawala na.
Hulaan mo sino ang nasisi.
Natanggal ako sa trabaho. Nawala ang pensyon ko.
Nalulong ulit ako sa pag-inom.
Patawad na nangyari ito sa 'yo.
Pero malilimutan mo ang gabing iyon sa ospital.
Magtitino ka't aayusin ang buhay mo.
'Pag nakatanggap ka ng check mula kay Stefan Salvatore, hindi ka magtatanong.
Ipe-pera mo iyon, at gagamitin sa mabuti.
Salamat, opiser. Kung pakiramdam mong may pagka-pulis ka pa, tawagan mo ako.
Kausapin dapat natin pamilya niya para makasigurong parehas ang storya nila.
Napakakalma mo rito. Nakikinig ka ba sa--?
Sa kakila-kilabot na epekto ng bampira sa Mystic Falls?
Oo, Matt. Nakikinig ako. Nagbibilang ako.
At sinusubukan kong maging nasa katinuan ngayon
dahil ako na lang ang makakaayos sa gulong ito.
Narito ako sa kung saan mo ako gusto.
Anuman ang gusto mong mangyari'y mangyayari na.
-Pero napag-isipan mo ba talaga ito? -Mula nang bumalik alaala ko...
iyon lang ang kaya kong maisip.
'Wag mong gawin ito, Dorian. Di para sa 'kin. Para sa 'yo.
Reverse psychology ba iyan? Di na ako bata.
At di ka bampira, kay di mo ako mauutusan.
Totoo ang impyerno. Nakita ko ito.
Kung papatayin mo ako, makakasama mo rin ako.
Bwisit ka, okay?
Di mo 'ko maloloko sa palabas mo.
Alam mo, pinag-uusapan ng mga kaibigan mo ang kaawa-awang Stefan.
Tulad ng pinakapaghirap ang mabuhay.
Alam mo ang pinakamalala kaysa mabuhay ng may konsensya?
Pagkaligtas sa pagpatay.
Alam mo ang pinakamalala kaysa sa pagkaligtas? Ang mapatay.
-Tama ka. -'Wag kang magpanggap na kakampi kita.
Di mo ako kakampi.
Di mo kailanman maiintindihan pakiramdam ng laging gutom.
O pag-iba sa isipan mo na maaari kang maging halimaw.
Hanggang kahapon, di ko alam p[akiramdam ng walang magawa roon.
Ngayong tao ka, tingin mo kabilang ka sa amin?
P're.
Sa totoo, kinaiinisan ang taong tulad mo.
Tapos. Wala na. Di ka makakalibot at sumubok gumawa ng mabuti.
Ano pang dapat kong gawin?
Dapat ka mapunta sa impyerno.
Magpakailan man.
Maniwala ka. Karapat-dapat sa akin iyon.
Sinusubukan ko magbayad bago dumating iyon.
Sino may pakialam sa pagbawi mo?
Nangyari na pinsala, Stefan.
Patay na ang mga namatay.
Paano ako makapagpapatuloy, habang alam kong buhay ka?
Na ginugusto ka?
Hindi ka dapat--
Gaano pa tayo katagal dito?
Umaasa akong ngayong gabi lang, sweetie.
O baka mas matagal.
-Akala ko sinasanay mo pa sarili mo. -Bakit pinapaalam ng Twitter sa 'kin
na nagtu-tweet si CobraKai1972 muli mula no'ng apat na taon mula diner?
Mas magandang tanong: Ba't fina-follow mo pa rin siya?
-Damon. -'Wag mag-alala. Si Bonnie na.
O, mabuti. Dinamay mo rin siya.
Umaasa akong pinapalaki mo ang pinsala.
Sige, lalayo muna tayo saglit sa social media.
Hinahayaan mo ako habang kumakausap sa ibaba si Bonnie.
Mabuti nang makialam na rin ako sa simpleng bagay. Nga pala.
Selfie City.
Oo, heto na.
Tumanggap ng like habang nag-iintay.
O, hindi.
-Bago iyan. -Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Mukhang pabalik na ako sa H-E-double hockey stick.
Sana maging maganda ang magawa ni Bonnie
dahil tumatakbo oras ko.
At 'pag umalis ako...
damay pati kaligayahan mo.
Salamat.
-Ayos ka lang, sweetie? -O, oo. Lactose intolerance.
Pahingi na lang ng tisyu, pakiusap?
Parang pinababalik ako sa impyerno ng colon ko. O, di ako p'wede bumalik.
Nasa apoy ka lagi
'pag bumabalik ang mga nakaraan mo para pahirapan ka.
At sa napakasamang araw, haharapin mo si Cade
na siyang tunay na pahirap.
Metaporikal ito, maliban sa apoy na siyang literal.
Salamat.
Grabe pakinggan iyon.
Teka, di ka ba napunta roon? Di ba nagtrabaho ka sa demonyo?
Sapat na nakita ko para makumbinse ako.
Pero ang trabaho ko sa mga Sirena ay ang paraan ng pagtakas ko.
O, mga Sirena.
-P're, kaakit-akit ba sila?
-Mahilig ka sa mga diva na kanibal. -Mukhang ganoon nga ako.
Pero sa oras na tumigil ka pakainin sila ng masamang tao
ay nagiging pangit.
Literal din ito.
Iyon ang bumubuhay sa kanila?
Masasamang tao?
O, oo. Iyon. Na may saysay.
Kung pinagagana ng masasama ang impyerno't medyo nasa impyerno ako...
maaring masiguro ko ang paglagi ko sa lupa sa pagpatay ng masasama
tulad ng ginawa ng mga Sirena.
Nasabi ko ba, iniingatan ko kinabukasan ko kay Elena sa di pagpatay?
Damon, kung iniisip mong masisiguro ng isa pang pagpatay ang kaplaran mo...
may balita ako sa 'yo. Sobra-sobra ang karma mo.
May walang hanggan ako para bumawi sa mga nagawa ko.
Oo, at ilan na lang natitira ko?
Harapin mo na. Kailangan mo ako. At kailangan kita.
Ngayon na dahil di ako halos makatayo, maging pumatay.
Sige, dali na.
Isa lang na napakasamang tao. Gamitin mo pinakamahusay mong hatol.
Gawin mo para sa akin, p're. Gawin mo para sa kapatid mo.
-Gawin mo para-- -'Wag Elena.
Elena.
Sige na.
Ayos na siya.
Uy, ayos lang ba lahat?
Oo, ayos lang lahat. Okay ang mga bata.
Kakabiyahe lang namin.
-Nasaan na kayo? -Sa Armory.
Uy, makinig ka. Nag-iisip ako.
Maaari tayong, di ko alam, magkita sa bahay mo ngayong gabi.
O, Diyos ko. Sobrang ayos n'on, Ric.
Makatutulong talaga sa 'kin iyan ngayon.
Sigurado kang dadalhin mo sila sa bayan? Hindi pa talaga ligtas ang Mystic Falls.
Baka hindi makatotohanan ang talagang ligtas.
-Kailangan pa rin natin sila iligtas. -Oo naman.
Mabuting makauwi.
At kakailanganin ko ng payo sa pagiging magulang.
Tungkol saan?
Ipapaliwanag ko 'pag nakita na kita.
Tigilan mo pagtitig mo.
-Hula kong di ka pa nakakabaril noon. -Dahil nakatitig ako?
Hindi, dahil naligtaan mo.
Wala kang natamaang delikado.
-Matatagalan ako duguin. -Manahimik ka na lang.
Ayos lang sa akin.
Ayos na ang tama sa ulo. O sa puso...
kung gusto mo iwasan ang gulo.
Sabi kong manahimik ka! Okay?
Pinapadali ko na sa 'yo, Dorian.
Pisilin mo iyan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano tingin mo?
Walang signal. Niloloko niyo ako?
-Dorian, ayos lang. -Hindi, di ayos. Di 'to ayos.
Pisilin mo lang iyan. Makakagalaw ka ba? Dapat tumayo ka. Dali.
Pisilin mo iyan. Dali.
Paano ko nalaman mahahanap kita rito?
Simple.
Konektado na tayo, pagkaalam sa isa't isa.
Sa taong bago lang, medyo makapangyarihan ka.
Di ako nakararamdam na makapangyarihan.
Di ko naiintindihan ang mga ito.
Pero kailangan ko lang malaman, paano ko mailalabas sa impyerno si Enzo?
Ba't di mo siya tanungin mismo?
Sana di mo ako balak sunugin? Alam kong hilig mo iyon.
-Pangit iyon na panimula ng leksyon natin. -Tuturuan mo ako paano kontakin si Enzo?
Ipapaliwanag ko ang pagkatao mo ngayon.
Mayroon kang makapangyarihan na tromatikong pagkaalam. Tulad ko.
Nanguna ang totoong ako sa oras ng kamatayan ko.
Kasama ang impyerno at habang buhay na hirap.
Parte ito ng psychic na dimensyon ko tulad ng sa akin.
At kaya kung gusto mo hanapin kaluluwa ni Enzo, buksan mo dapat isip mo sa 'kin.
Maaari natin siya makontak magkasama.
Handa na ako.
Gusto ko alalahanin mo ang pagkamatay ni Enzo.
Hindi lang si Enzo isipin mo...
maging ang pakiramdam.
Na pagtaksilan ng kaibigan mo.
Mawala ang minamahal, ang kaligayahan.
Isipin mo si Enzo.
Isipin mo siyang walang magawang namamatay.
Isipin mo mga pangarap niya at kaligayahan.
Ano'ng nararamdaman mo?
Galit.
-Paghihirap. -Tanggapin mo ito.
Pinagkukuhaan mo ito ng lakas mo.
-Bonnie. -Enzo.
Pokus.
Mamuhay ka sa troma na iyon.
Tawagin mo pangalan niya.
Enzo.
Enzo
Bonnie.
O, Diyos ko.
Akala ko di na kita muling makikita, Enzo.
Kailangan mo makaalis kay Cade.
Sinusubukan niya ako hanapin mula sa 'yo.
-Gusto niya kunin kaluluwa ko. -Di ko maintindihan.
Kung wala ka sa impyerno, nasaan ka?
'Wag ka magtiwala sa kaniya.
Ano'ng nakita mo? Si Enzo ba?
Hindi.
Kung ganoon, ba't galit ka?
Dahil kinailangan ko maramdaman muli ang pagkawala niya.
Salamat sa leksyon.
Patawarin mo ako tungkol sa pamangkin mo, Mr. Fell.
Sinasabi nilang walang sakit ang aneurysm.
Para itong pagtulog.
Salamat sa pagdaan.
Kaawa-awang Violet.
May mas dapat sa babaeng iyon at pamilya niya kaysa sa aneurysm.
Magandang kasinungalingan iyon, kung sa pagsisinungaling.
Makita mo dapat ang bilang ng atake ng hayop na ulat ng nanay mo.
Sinira ang pag-kamp sa buong henerasyon ng mga pamilya ng Mystic Falls.
Uy, Dorian, kumusta?
-May mali akong nagawa. -Ano'ng sinasabi mo?
Kinidnap ko si Stefan at sinubukan siyang patayin.
-Napakaraming dugo. Tulong. -HInay-hinay.
-Nasaan ka? -Nasa Pineridge Road.
Sa malapit sa abandonadong power plant.
Gisingin mo lang siya. Papunta na kami.
Mas maayos na pakiramdam mo?
Makinig ka, bwisit ka. Di na ako pumapatay nang trip lang.
'Pag di mo masabing may kahulugan ang pagkamatay na ito...
-gagawin kong sariling impyerno mo ito. -Sige na.
Maayos na medyo pakiramdam ko.
"Medyo". Kung gusto mong patungo pa ito kay Elena...
kailangan mo pa maghanap ng masasamang makakain ko.
-Ayos? -Alalahanin mo iyan.
Inaalala.
Ba't mo ba ako sinusundan?
Dahil di pa ako tapos sa 'yo.
Napapaisip ako ano'ng nangyari sa ispirito ni Enzo mula pagkamatay niya
at may sagot na ako sa wakas.
No'ng mamatay si Enzo, sumigaw ka.
At may kakaibang nangyari sa oras ng sobrang paghihirap mo.
Makapangyarihang psychic ang nakalikha ng buong mundo.
Isang pribadong dimensyon, nakakonekta lamang sa 'yo.
Nakatago kahit sa akin.
Naiisip mo ba gaano iyon kabihira?
Sa buong libo kong taon, walang isang taong buhay
ang nakagawa ng nagawa mo.
Tulad ng ginawa ko.
Pero sa kasamaang palad ay para sa 'kin ang kaluluwa ni Enzo.
-Lumayo ka sa 'kin. -Hindi mo lang tinatago sa 'kin si Enzo
pero naniniwala kang maaaring malaya si Kai Parker sa mundo.
-Kailan mo pa napagsuspetsiyahan? -Di ako sigurado.
Kung iniisip mong makasisikreto ka pa sa akin...
hindi mo talaga naiintindihan ba't nila ako tinatawag na demonyo.
Ayos ka lang?
Tinatanong mo ba talaga sa 'kin iyan ngayon? Hindi ako okay.
Akala ko ito ang gusto ko, pero...
May malaking kaibahan sa gustong pumatay sa mismong pagpatay.
Paano ko malalaman iyon?
-Kung mamatay ka, ano mangyayari sa 'kin? -Di na sa akin iyon.
Dali na. Hindi, Stefan.
O, masama iyan.
Pasensya na. Sana di ko ito ginawa sa 'yo.
Oo, alam ko nararamdaman mo.
Stefan? 'Wag. Naririnig mo ako?
Stefan.
Gising, Stefan. Dali na.
Stefan.
-Diyos ko -Tulungan mo kami. Gamutin mo ng dugo mo.
Ininom ni Stefan ang lunas. Di na siya magagamot ng dugo ko.
Nagkita tayo muli.
Aaminin ko, mas maaga sa inaasahan ko.
Ano ito? Nasaan ako?
Namamatay ka na, Stefan.
Nasa tagpo tayo sa pagitan ng huli mong pagtibok.
-Sa pagitan nitong mundo't kapalaran mo. -Hindi.
Ba't sobra ang gulat mo?
Mortal ka.
-Mamamatay ka talaga. -Pero di kailangan ngayon.
Hayaan mo na.
Mas magiging madali ito.
Hindi ko kaya. Napakarami ko pang kailangan bawian.
Kako'y mas magiging madali ito kay Caroline.
Naisip mo na ba ang kahulugan sa buhay niya ng pagsubok at pagbawi mo?
Limampung taon ng pagsunod sa 'yo.
Ng pagtulong sa 'yo na abutin ang layuning di mo makukuha.
Habang tumatanda ka.
Isang sagabal.
Nakatadhana ka sa impyerno, Stefan.
Bakit kailangan siya rin?
Kung mahal mo talaga si Caroline...
ilalayo mo siya sa paghihirap na ito
at ibalik sa kaniya ang buhay na dapat sa kaniya.
Imortal na buhay na wala ka.
Mas gugustuhin mong kumapit sa delikadong pagkabuhay na iyon?
Mukhang matigas ulo ko.
-Gusto kong mabuhay. -Kung ganoon...
tao lang iyan.
Magiging ayos ka.
Mahal na mahal kita.
Magiging ayos ka lang.
Sige, tingnan natin ang mayroon tayo rito.
O, uy. Isa pang lugar ng pangingisda sa atin.
Isang opisina ng batas sa malapit. Ayos nga naman.
Tama ba ako? Tama ako.
-'Wag na itong kung sinong pagpatay. -Di pa tapos.
Alam ko paano ka iligtas, pero kaunti na lang oras natin.
Nalaman ng boss na narito ka. Hahanapin ka ni Cade.
-Papunta na siya? -Wala akong eksaktong ETA
-pero alam mo gaano siya kainipin. -Sige, ano nang gagawin natin?
-Alam ko na gagawin. -Sabihin mo, ano?
Hahanap tayo ng paraan mabalik ka, di mo na kailangan pumunta ng impyerno.
-Ano'ng pinagsasabi mo? -Pagbabayad sala.
Isang malaking gawa di makasariling kabutihan.
-Ayaw ko na nito. -Kailangan mo ng magtutulak
sa 'yo sa dulo ng iniisip ni Cade.
Bagay na makababawi sa lahat ng sakit na sanhi mo.
-At ano ang naiisip ng el jefe? -Hindi iyon nasa sa kaniya.
Nasa sa akin.
Nagpapatawad ang mga tao.
At 'pag ginawa nila, posible ang pagbawi.
Alam ko iyan.
Kaya, kung gusto mo ng kapatawaran ko, bubuhayin mo si Elena.
Ngayon din.
Kumusta si Stefan?
Maayos na.
Sinabi ni Caroline sa paramedik na nabaril siya sa pangangaso.
At pinaniwalaan nila siya?
-Tama. Syempre. -Walang nakaaalam sa totoong nangyari.
Mawawala rin lahat ng ito.
Binaril ko siya, Matt.
Galit na galit ako at natatakot...
sinubukan kong pumatay.
Sigurado kong kasing sama ko na siya nito.
Nakasakit din ako ng tao sa maling rason.
Pero ang pakiramdam na iyon sa 'yo?
Ang boses na nagsasabing kainisan ang sarili sa nagawa mo? Ayos ito.
Ibig sabihin niya'y mabuti kang tao.
Ano ang mga iyan?
Papeles ng pulis kay Stefan Salvatore.
Dekadang nakalipas.
Ulat ng krimen, forensics, pagbilang niya sa mga dosenang pagpatay at di nasolyunan.
Gusto niyang mapasaiyo ito.
Bakit?
Ipinapasakamay niya sa 'yo ang kapalaran niya.
Kaya kung ang pagkulong sa kaniya ang hustisyang kailangan mo...
sige na't hilahin ang gatilyo.
O maaari mong isantabi ang nakaraan, at trabahuin ang mas maayos na hinaharap.
Nasa sa iyo.
INTAYAN NG ER
Tinigil ng mga doktor ang hemorrhage. Sabi nila swerte ka raw.
Tuluyan kang gagaling.
Niligtas ka ni Dorian.
-Matapos ka muntik patayin. -Di ko siya masisisi.
Maaaring hinila niya gatilyo
pero dahil iyon sa akin ilang taong nakalilipas no'ng pinatay ko pamilya niya.
At di lang siya nag-iisa.
Alam ko.
Buong araw ako nakatitig sa pinsala mo
kaya alam ko iniisip mo ngayon.
Sigurado ka riyan?
Kanina, mas madali sa aking bumitaw.
Wala nang konsensya.
Walang pagsisisi.
Impyerno lang?
Iyon ba naiisip na karapat-dapat sa 'yo?
Hindi ko alam.
Hindi ko na alam sino ako.
Stefan...
dalawang araw ka pa lang ganito.
Paano kung bigyan mo ng pagkakataon sarili mong kilalanin sarili mo?
Malalaman mo paano tulungan ang mga nasaktan mo.
Dahil mukhang pag-alis sa Mystic Falls iyon.
Nang mag-isa.
Nang mag-isa?
Pero ako'y--
Sinamahan kita sa lahat.
Paanong sagot sa mga problema mo ang pagtigil nito?
-Ginagawa ko ito para-- -'Wag mo sabihing tungkol sa akin.
Walang kinalaman ito sa akin.
Puno ka ng pagbayad ng sala at ang konsensya mo...
ang kailangan maging martyr sa nakaraan mo, para sa iyo lahat 'to.
Magpakatotoo ka. Ano'ng kinabukasan ang maaring magkaroon tayo?
Hindi ko alam.
Di ko kailanman alam.
At noon ay...
kapana-panabik iyon.
Pero ngayon para itong napatnubayan nang hindi tama.
Enzo.
Narito ako.
Pakiusap, alam kong nariyan ka.
Kung naririnig mo ako...
kailangan kita.
Kumusta, mahal.
-'Wag ka na ulit umalis. -Maniwala ka, ayaw ko.
Ikaw ba talaga iyan?
-Narito ka ba talaga? -Ako talaga ito, pero di ako naririto.
Parte ka ng psychic na mundong ginawa ko?
Di na mahalaga iyan ngayon.
Ikaw na lang mahalaga.
-Nanay! -Nanay!
O, na-miss ko kayo sobra.
O, mukhang medyo tumangkad ka.
-Sino'ng nagugutom? -Ako!
Masaya 'kong makita ka.
-Gusto ko 'yung pink na baso. -Honey, 'yung lila lagi sa 'yo.
-Pink. -Hindi--
Lizzie.
Lizzie, ano'ng sabi ko? Walang pagkuha.
Hindi ko sinasadya.
'Wag mong saktan si Nanay.
'Wag. Hindi!
Honey, 'wag na 'wag mong sasabihin iyan.
Ayos ba? Maaari kang makasakit.
Hindi ko alam ang nangyayari. Ganiyan sila tatlong araw nang nakalipas.
Di ko ito makontrol.
At kahit sila.
Masasabi ko bang di mo ako papatayin 'pag ginawa ko ito?
Hindi.
Pero kung gusto mo makalabas, magtitiwala ka sa 'kin o takasan si Cade.
May ilang milya ang isang 'to.
Kumusta, antukin. Naaalala mo ako?
Tumatakbo ang oras.
Pagbaliktarin mo lang ang mahika.
Komplikadong mahika ito.
Kailangan ko munang kumuha pa ng kapangyarihan.
Kung di, baka maalis ako sa kalagitnaan nito, at...
-magiging magulo iyon. -Ano'ng kailangan mo?
Ikaw.
Kailanan ng lakas ang mahika.
Kung gagawin ko ito nang tama...
kailangan ubusin ang pinakamalaki't masamang baterya sa lahat.
Kai, tigil.
Matagal na ako sa impyerno para malamang walang pagbawing tinatawag.
May mga pangako lang, at pagpapalitan...
at panlilinlang sa sarili natin para mapaniwala ang sarili na mabuti tayo.
Hindi ako mabuting tao. Iyon ako.
At kung bababa ako...
bababa ako nang mahusay.
Hindi.
Isinalin sa Tagalog ni: Tricia Cleofas paniwala ang sarili na mabuti tayo.