Ang nakaraan sa The Vampire Diaries...
Iniwan mo ang anak mo. Iniwan mo ang pamilya mo.
Nahihiya ako! Kaya umalis ako.
Ang ganda.
Ang kuwintas ko.
Akala ko hindi ko na makikita 'to. Salamat.
Kung gusto mong lumaya kapalit ng dalawang batang ito...
Gagawin ko. Basta palayain mo ang mga bata.
Puwede akong maging ripper na gusto mo.
-Mawawalan ka ng awa? -Panandalian, oo.
Kapag nakasama mo ako ng isang taon, hindi ka na aalis.
Kapag natapos na ito, aalis kami ng kapatid ko.
Nakipagkasundo ako. Pagsisilbihan ko siya ng isang taon at tapos na.
Anong gagawin mo?
Para walang problema, tanggalin mo na ang awa, Stefan.
Para hindi masyadong masakit.
Hi.
Ako si Damon.
At mainitin ang ulo ko.
Hi, Damon.
Bakit hindi mo sabihin kung bakit ka pumunta rito?
-Ipinasok ko sa trabaho ang kapatid ko. -Ang totoo, ako ang nakiusap.
Dahil sa mga koneksiyon ko.
Kahit ano pa, may bagong utos ang amo namin kay Stefan.
Pipilitin namin ang mga tao na gumawa ng masama.
Pagkatapos ay papatayin sila at ipapadala sa demonyo.
Akala ko ba ipapaliwanag natin nang maayos.
Napasunod natin sila. Dapat madali nilang maintindihan, 'yon lagi ang sinasabi ko.
Hindi mo 'yan sinasabi noon.
At simula nang nagkatrabaho siya, mahirap na siyang kausap.
Ang yabang na niya.
Nagseselos lang siya dahil mas magaling akong humanap ng kliyente.
Halimbawa, sino sa tingin niyo ang masamang tao rito?
Si Meg o Elizabeth? Ang dami niyong sinabing masasama.
Siguradong kung bibigyan ng pagkakataon, isa sa kanila ang kayang maging masama.
Walang kuwenta. Mukhang hindi nila kaya.
Elizabeth, manahimik ka. Ikaw rin, Meg.
Ikaw naman? Kung papipiliin ka kung sino ang papatayin?
-Sino sa kanila? Si Meg o Elizabeth? -Tama na.
Paano kung ikaw o si Meg?
Gusto mo bang mamatay si Meg?
Sagutin mo nang tapat ang tanong.
Oo.
Gusto ko siyang mamatay imbis na ako.
Paano kung kailangan mamatay sina Meg at Elizabeth para mabuhay ka?
Kung gano'n, gusto kong mamatay sila.
Paano kung kayong lahat?
Pipili ka kung sarili mo o sila.
Gusto kong mabuhay.
Wala akong pakialam sa kahit sino.
-Mukhang sapat na ang narinig ko. -Oo, ako rin.
Akala ko ibibigay lang natin kay Cade ang pinakamasama, tulad nito.
Puwede siyang kunin ni Cade.
Sa akin ang mga 'to.
Anong ginagawa mo? Nagmumuni-muni?
Pagkokontrol sa sarili, Damon.
Walang tukso kung walang dugo.
Gagawin ko nang tama ngayon.
Buo pa rin ang ulo.
Walang kaibahan 'yan.
O napakagandang leeg.
Nabubuwiset na ako sa kawalan mo ng tiwala sa akin.
Sinasabi ko lang na dati kang Ripper.
Sigurado ka bang sinusubukan mo ang sarili mo?
Kaya nga dati pa. Hindi na mauulit.
Mabuti na ako.
Oo, nakikita ko nga.
Mahal kong Elena. Pasensya natagalan.
Eksaktong tatlong linggo.
Sa ngayon malamang marami nang nalaman si Bonnie tungkol sa Paris.
At nangako si Ric na susulatan ka habang itinatago ang mga anak namin.
Ako naman ay nagtatrabaho at sinusubukang huwag isipin ang nakaraan.
Pero nakakatawa, dahil pinapunta ako sa lugar ng nakaraan ko.
Siya nga pala, ganoon pa din ang Mystic Falls High School .
Siguradong mapapansin mo na may kulang.
Kasama ni Damon si Stefan.
Hindi ko alam kung nasaan o anong ginagawa niya, pero alam kong hindi maganda.
Kaya ginagawa ko ang makakaya ko para mag-isip na lang ng ibang bagay.
Gaya nang sinabi ko, nagtatrabaho ako.
Oo, para akong itinalagang mamamahayag, sa klase ng kasaysayan nga lang.
Walang masyadong balita?
Naghahanda ang paaralan para sa Founder's Day.
Hiniling nila mismo na ako ang mag-asikaso sa alumni.
Pero tumawag ako para alamin kung anong gagawin mo mamayang tanghalian.
-Itatabi kita ng upuan sa cafeteria. -Hindi ako puwede.
Papunta ako sa Armory para dalhin ang kahon ni St. John na naiwan ni Tyler.
Ginagawa ko 'to para kay Ric.
Okay ka lang?
Okay lang ako.
Alam mo? Pansamantala lang 'to. Lahat ng ito ay pansamantala.
Ganito.
Kung mapapasok mo ang opisina ni Coach Lyman at magsusulat sa playbook niya...
ililibre kita ng alak sa Grill.
Magsulat ng bastos na walang-galang? O bastos na nakakadiri?
-Ikaw ang bahala. -Sige.
Ayoko ng tunog na 'yan.
-Oo, ako rin. -Galingan mo.
Salamat. Usap tayo mamaya.
May tao ba rito?
-Hello? -Malamang ikaw si Matt.
Ako si Dorian.
Sabi ni Ric ikaw ang kapalit niya habang nasa bakasyon siya.
Ibig mong sabihin habang tinatago ang mga anak niya sa Sirena.
Nasabi niya ang nangyari kay Georgie.
Binigyan niya ako ng babala sa kung sino ang kalaban kung mananatili ako.
Binabati kita.
Pinatay ni Seline ang kaibigan ko.
Gusto kong makapaghiganti.
At dahil ang paraan lang ay ang pumunta sa Paris--
Ang tuning fork?
Staff of Arcadius 'yon. Ginawa 'yon ng mga kalaban ni Cade para patayin siya.
-Sinabi mo eh. -Hindi ako.
Si Harvey. Sa journal niya.
Nasa kotse ni Georgie 'yon.
Mukhang kaibigan niya ang mga sirena noong 1790.
Dinala siya sa Armory at nagutom hanggang sa mamatay.
Natagpuan ang buto niya noong nakaraang dalawang buwan. Kahapon lumabas ang DNA.
Magaling.
Mukhang may pamilya siya sa Mystic Falls.
At sa tulong ng Internet, nahanap ko ang mga buhay niyang kamag-anak.
Nandito siya para kunin ang bangkay. Mr. Maxwell, tapos ka na sa mga form?
Magkakilala kayo?
Sa dami ng ginagawa niya, nagboluntaryo pa siya na mag-organisa ng Miss Mystic Falls.
Ang daming ginagawa ng guro mo.
Pero tinutulungan ko siya. Lahat kami. Gusto siya ng lahat.
Magandang umaga sa inyong lahat.
Magandang umaga, Miss Sybil.
Anong ginagawa mo rito?
Kahapon natapos natin ang Revolutionary War kaya ngayon mag-uumpisa tayo sa 1800.
Ang ibig kong sabihin bakit ka nagpapanggap na guro ng kasaysayan?
Hindi ako nagpapanggap. Marami akong pinagagawang takdang-aralin at pagsusulit.
Ikaw ang pinakamahusay na guro sa paaralan.
Kinokontrol mo ba ang isip ng mga bata?
Dahil sa 'kin nagustuhan nila ang kasaysayan. Masama ba 'yon?
Bago mo ako sugurin
o tumawag ng pulis, o humingi ng tulong
kapag ginawa mo, ang mga batang 'to ay hindi na makakapasok sa susunod na klase.
Puwede bang sabihin mo na ang gusto mo?
Sige, basta tatanggapin mo na maging abala
kaysa isipin ang ginagawa ni Stefan. Kung sino ang pinapatay niya nang walang-awa.
At para sagutin ang tanong mo, gusto kong magturo ng kasaysayan.
Bakit ko ba inutusan ang amo mo na dalhin ka rito?
-Ikaw ang nagbigay ng trabaho ko. -Kasasabi ko lang.
Hindi ka mabuting estudyante.
Aayusin natin 'yan.
Mga bata, buksan ang libro sa ikatlong kabanata.
"Antebellum Virginia." Miss Forbes?
Maupo ka na.
-Kung 'yon kaya? -'Yung mayaman na babae?
Hindi, kung bibigyan natin si Cade ng mga kuripot, hindi sila tatangapin impiyerno.
Sige, ang tagasilbi na lang.
-Galit na siya. -Nagagalit naman talaga tayo.
Base sa lahat ng naririto
mukhang siya lang ang sumasamba sa demonyo.
Masyadong madali, Stefan.
-Gusto mo ng mahirap, ha? -Oo.
Ang babaeng 'yon na lang.
Ang matandang natatapon ang hinahawakan?
-Para ano, tulungan siyang mamatay? -Hindi siya.
Ang doktor na tumutulong sa kaniya.
Paano mo nalamang doktor siya, baka tagapangalaga lang?
Naka-manicure ang kamay kaya walang ginagawa. May pager para matawagan siya.
Nasa edad 20 pa lang doktor na?
Baka maaga nakapagtapos, may dedikasyon sa trabaho.
Bakit kaya Damon?
Hindi ko alam Stefan, baka may kapatid siya na binigo siya?
O baka dahil may malubhang nakaraan siya.
Medyo nasaktan siya sa nakaraan.
Hindi lahat kasing lungkot mo.
Baka dahil mabuti siya.
-Parang hinahamon mo ako, Damon. -Talaga? Parang tama naman ako.
Kung gano'n, may isang paraan para malaman, 'di ba?
O' Diyos ko. May doktor ba rito?
Vervain?
Naku naman. Wala ka bang tiwala na tutulong ako sa plano mo sa doktor?
Dapat mahina ka para makatotohanan ang pananatili mo rito.
Inalam ko sa Internet.
Ang mga magulang ni "Tara" ay namatay sa aksidente sampung taon ang nakararaan.
Tinakbuhan sila ng drayber. Hindi na nila nahanap.
Sabi ko na sa 'yo may malubha siyang nakaraan.
Kalungkutan lang ang narinig ko, Stefan.
Wala akong narinig na malubha.
Baka mali ang hinala mo sa kaniya, pre.
Ah, tama ang hinala ko, salamat.
Pakinggan mo 'to.
Mga organ donor ang mga magulang niya at maraming nasagip na buhay.
Kaya nag-doktor si Tara.
Nagboluntaryo pa siya sa isang organ transplant support group.
Pinahihirapan niya ang sarili niya.
Pero mukhang...
mabuti ito.
Hindi ako makapaniwalang pinakawalan siya ni Ric.
-Hindi mo siya nakita simula noong Pasko? -Hindi.
-Nasa probinsiya ako. -Sa ganiyan siya magaling.
Ito pa ang isang bagay na makakatulong. Panday si Mr. Skeleton Maxwell noong 1790.
May mga ginuhit siya ng mga ginawa niya bago siya mamatay.
Ayon kay Dalton St. John, minana ito ng pamilyang Maxwell.
Mukhang pamilyar ba?
Hindi, hindi naman.
Pero, baka nasa loob ito ng kahon na gustong kunin ni Damon.
Ang natitirang sulat ni Dalton mula 1883 ay tungkol kay Seline.
Ang mga gusto ni Seline. Nilista niya ang sukat ng leeg, balikat, labi, dila...
Oo, nahumaling siya sa kaniya. Sinukatan pa siya para sa korona.
Sandali. Patingin ng listahan na 'yan.
Mga parte ito ng kampana.
Leeg, balikat, labi, korona. Mga salitang para sa panday.
Mahahalaga ang mga sukat na ito.
-Talaga? -Oo.
Negosyo ng mga Maxwells ang paggawa ng kampana ng simbahan.
Sa ganoon nagsimula ang pandayan namin.
-Ang galing. -Oo.
Ang babaw ng kalidad mo sa magaling.
Hindi pa alam ang sakit niya.
Normal ang resulta ng dugo niya.
Alam kong hahantong siya sa ganito.
Bakit mo nasabi 'yan?
Karma ito. Marami siyang ginawang masama sa buhay niya.
Marami siyang nasaktan.
Mukhang dapat hindi mo sinasabi sa 'kin 'to.
Hindi ko mapigilang isipin na may dahilan kaya nangyayari ito.
Nakita ko ang organ donor website kanina at nakita ko ang listahan ng mga tao,
mga taong nararapat na naghihintay para sa transplant.
At organ donor ang kapatid mo.
Oo, nakita ko sa detalye niya.
-Hindi maganda ang mag-isip ng ganiyan. -Bakit hindi?
May nakita akong babae na una sa listahan. Ang pangalan niya ay Cassy Fowler.
Oo, kilala ko siya, Pasyente ko siya. Mabait siyang bata.
Gusto niyang pumunta sa mahihirap na bansa para gumawa ng balon at malinis na tubig.
Hindi niya kasalanan na mahina ang kidney niya.
Kaya ano? Si Damon sinasayang ang buhay habang siya nahihirapan?
Hindi ako puwedeng mag-isip ng ganiyan. Ikinalulungkot ko.
Bilang doktor, lahat ng buhay ay mahalaga.
Kahit na sa kabila ng mga nagawa niya?
Kung ano man ang iniisip mo sa kapatid mo--
Paano kung siya ang nakapatay sa mga magulang mo?
Ano?
Namatay ang mga magulang ko dahil sa lasing na drayber.
-Bakit mo nasabi 'yan? -Dahil kailangan mo ng pagkakataon.
Ito ang paniwalaan mo.
Si Damon ang lasing na drayber.
Si Damon ang pumatay sa mga magulang mo.
Bakit hindi ka lumaban ng patas?
-Walang sinabi na bawal ang shortcut. -Sinabi ko nang mahihirapan ka sa kaniya.
Anong ikinatutuwa mo? Dapat nagtatrabaho ka.
Ang sinasabi ko lang ay maaaring may mga tao na hindi mapapaniwala.
Maaaring mabuting tao siya.
Walang mabuting tao. Makikita mo.
Hoy, anong ginagawa mo?
-Ah, tinataasan lang ang Vervain mo. -Ano? Huwag.
Kailangang gumawa ako ng emergency para sa larong ito.
-Pwede bang huwag ka naman mandaya? -Damon, nagtatrabaho ako sa demonyo.
Hindi ko kailangang maging patas.
Sinong makapagsasabi kung kailan opisyal na naging bayan ang Mystic Falls?
Caroline?
Naaalala mo ba ang natutunan mo sa pangit na gusaling ito sa nakararaang mga taon?
Itinatag ang Mystic Falls noong 1860
nang ang mga pamilyang Lockwood, Forbes at Salvatore ay pinamunuan ito.
Nagbigay ng mga pangalan. Pero mali.
-Sila ang mga Pamilya na Nagtatag. -Sila ang nakakuha ng karangalan, oo.
Pero ilang taon bago nila isulat ang kasunduang 'yan, may mga tao na rito.
Mga grupo ng kalalakihan at kababaihan na kakaiba. Hindi naintindihan.
Kaya sinunog sila hanggang mamatay dahil sa pagkatao nila.
Ang daan-daang mangkukulam ba ang tinutukoy mo?
1790.
Naalala ko na parang kahapon lang.
Iyon ang pinakamabangong amoy. Ilang oras tumagal ang usok.
Paano mo nalaman 'yon?
Sinong may gusto ng field trip?
Ako rin.
Nasa labas ang bus.
At Miss Forbes, tumabi ka sa akin.
Parang ayoko.
Ah, nakita mo 'yon. Mahusay na ako sa malayuang teknik.
Hindi siya maliligtas ng dugo mo. Inutusan ko ang utak niya na tumigil.
Kapag may namatay dito, matitigil na ang pagpapanggap mo.
Siguro nga.
Pero sa ngayon, bangon na.
Babala ko 'yon.
Sa tuwing may mamamatay ay kasalanan mo at malilista sa puntos mo sa impiyerno.
Sasama ka ba?
Napabayaan na ang lugar na 'to simula noong 1790.
Lagi kong nakakalimutan na matanda ka na.
Tingnan natin ang hitsura mo makaraan ang ilang libong taon.
Maaari ko bang malaman kung bakit nandito ka noong sinunog ang 100 mangkukulam?
Naglalakbay ako kasama ang kapatid ko para maghanap ng ibibigay kay Cade.
Lumaban ang mga mangkukulam.
Sinasabi mo bang kasalanan mo kaya nasunog ang mga mangkukulam?
Malinaw na hindi mo alam ang buong kwento. Kung paano talaga sila namatay.
-Bakit parang ikukuwento mo na? -Huwag mo akong tuksuhin.
Tumutulong ang mga mangkukulam sa panday na gumagawa ng kampana ng simbahan.
May espesyal na layunin ang kampana.
Pero hindi nila alam na kinaibigan namin ni Seline ang panday.
Medyo ginulo namin ang plano niya.
Anong ginagawa nila?
Para sa dagdag na grado.
May nakita akong detalye ng lumang kampana ng simbahan sa minana ng pamilya niyo.
Teka. May minana kami?
Meron. Karamihan ay binenta sa bayan ng Mystic Falls para pambayad ng utang.
-Si lola, gusto niya ng mga kabayo. -Ipagmamalaki ko 'yan.
Ano pa man, ang sukat ng kampana ay eksakto sa sinulat ni Dalton St. John.
'Yan ang hinahanap ni Seline noong 1883.
Bakit gusto niyang makuha ang kampana namin?
Si Peter Maxwell ang huling humawak sa kampana ng mga mangkukulam.
Bago niya itapon sa tulay mga 20 taon ang nakararaan.
Tiningnan ko ang isip niya, nakita ko ang lahat.
-Parang parada, kampana na nasa karosa. -Ang parada ng Araw ng Tagapagtatag.
-Pinapatunog nila ang kampana kada taon. -Peke 'yon.
Ang tunay na kampana ay tinapon sa Wickery Bridge noong 1992.
Tatlong linggo akong nagpadala ng mga tao sa ilog na 'yon para hanapin ang kampana.
Wala silang nakita, pero alam kong nandoon 'yon dahil hindi 'yon masisira.
Hindi naman nakakatakot.
Sisihin mo ang mga mangkukulam. Kaya pala maraming naiinis sa kanila.
Ngayon na.
Hindi.
HIndi mo puwedeng gawin 'to.
Ubusin ang buong galon, mga bata. Importante ang sapat.
Violet, tumigil ka. Violet!
Tumigil kayong lahat!
Ano ba? Pinasusunod ko sila. Dinala mo ang pangsindi. Mahusay.
-Pakawalan mo sila. -May walang kwentang hiling ka?
Hindi ko sila pakakawalan hanggat hindi mo madadala ang kampana.
-Bakit ba kailangan mo ang kampana? -Sentimental ako. Gusto ko 'yon.
-Kailangan ang tulong mo na makuha 'yon. -O lahat mamamatay?
Hindi mo sila kayang sagipin lahat.
May apoy, gaas, sunog.
Alam ko kung paano ang sunog.
Paano ko ba makikita ang kampanang 'yon?
Hindi ko akalain na papayag ka kaagad.
Kaya binigyan kita ng pang-engganyo.
Bumababa ang presyon ng dugo niya.
Mahina ang tibok ng puso.
-Tara. Makinig ka. -Huwag kang magsalita.
Pakiusap. Lumapit ka.
Pakiusap.
Tingnan mo ako.
Hindi ako nagmamaneho ng lasing.
Pasensya na, Damon.
Masyado kang mahina para kumbinsihin siya.
Tara.
Patunayan mo na tama ako.
Bigyan mo ako ng pagkakataon na magbago.
Kahit anong gawin mo, wala na ang mga magulang niya.
Hindi na mababago ang maling ginawa mo.
Mahalaga ang buhay ko.
Ganoon din ang kamatayan mo.
Isipin mo ang kabutihang magagawa mo sa mga taong nararapat mabuhay.
Huwag, huwag Ste--
-Kailangan mo nang umalis. -Humihina na ang puso niya.
Baka dapat hintayin na lang natin.
-Sumumpa ako na tutulong sa mga tao. -Naiintindihan ko. Alam ko.
Pero ito ang hindi ko mapigilang isipin.
Gagamutin mo ang puso ni Damon, pagagalingin mo siya...
at babalik siya sa paglalasing.
At pagkatapos isang gabi, magmamaneho siya at makakaaksidente na naman.
May mamamatay na magulang.
O baka mga bata naman.
-Hindi natin mahuhulaan ang hinaharap. -Alam ko, pero humuhusga tayo sa nakaraan.
Ilang beses ba dapat ipakita ni Damon kung sino talaga siya, bago tayo maniwala?
Naiintindihan ko ang paghihirap mo.
Nagsisikap na maging mabuti, pero gusto mong gawin ang gusto mo.
Hindi ito tungkol sa akin.
Tungkol 'to sa 'yo. Dahil ikaw ang magdedesisyon.
Kaya sundin mo ang nasa isip mo.
Gawin mo ang alam mong tama.
Umalis ka na.
Ngayon na.
Tara.
Patawarin mo ako.
Narinig mo ba ako?
Tara.
Ang sabi...
Ang...
Patawarin mo ako sa nagawa ko.
Masaya akong sinabi mo 'yan.
Pero hindi sapat.
Huwag.
Kung puwede ko lang balikan at baguhin, pero hindi ko kaya.
Patawarin mo ako sa ginawa ko.
Huwag. Makinig ka.
Hindi mababago ang nakaraan kapag pinatay mo ako.
Hindi.
Pero mababago ang hinaharap mo.
Hindi.
Huwag Tara.
Oras ng kamatayan, 2:47 p.m.
Kaya pala.
Kailan mo huling nakita ang tatay mo?
Kasama ko siya ngayon.
-Parang problemado ka. Okay ka lang? -Okay lang ako.
Kailangang makuha ko ang kampana na tinapon ng tatay mo sa Wickery Bridge.
Dahan-dahan. Nawala ako pagkasabi mo na okay ka.
Noong tumira ang tatay mo sa Mystic Falls, dinala niya ang kampana sa Wickery Bridge
at itinapon sa tulay.
Gusto ni Sybil na makuha 'yon. Mahalaga raw sa kaniya o ano pa man.
Kailan 'yon?
1992, base sa nakita ni Sybil sa isip ng tatay mo.
-Mukhang tama 'yan. -Bakit?
Sa Wickery nahulog ang mga magulang ni Elena.
Nang inahon ng mga Sheriff ang kotse, may nakita sila.
Ang lumang kampana. Sira na, pero naisalba nila.
Sana lang hindi pa nila nabenta.
Itinago ng nanay mo. Nalaman ko dahil nilinis ko ang opisina pagkalibing niya.
-Nasa garahe pa rin ang mga kahon na 'yon. -Dalhin mo ko r'on. Ngayon na.
Caroline, huwag. Lumayo ka sa kaniya.
Wala akong magagawa. Mamamatay ang mga bata.
Anong mga bata? Nasaan ka?
Matt? Kung pipigilan mo siya na tulungan ako
uutusan ko sila at mamamatay ang mga bata.
Kapag sumunod ka, mamamatay ang mga bata.
-Kapag may nagtangkang makialam-- -Alam na namin.
Hindi ka talaga puwedeng guro.
Baka 'yan ang susunod na karera ko.
Pagkatapos kong makuha ang kampana.
Dapat sinabihan mo ang Sheriff Department sa nangyayari.
Tatawag kaagad sila kapag may nalaman sa kumpanya ng bus.
Alam naman natin na papunta sila malapit sa Mystic Falls.
-Nasa tamang daan tayo. -Dahil gusto niya ang kampana.
Ngayon lang ako nakarinig ng ganito.
Nanggaling pa sa taong nagtapon sa tulay.
-Anong iniisip mo? -Iniisip ko ang parada.
Ano?
Ang parada ng Araw ng Tagapagtatag.
Na nakalagay ang kampana sa karosa at patutunugin ng isang mayaman
habang may dalawang taong nasa gilid na nakasuot ng Civil War uniform.
Isa ako sa mga 'yon. Dapat naman talaga.
Kaya gusto mong hindi ituloy ang parada?
-Ang lakas mo. -Hindi sa gano'n Matt.
Pamilya natin ang gumawa ng kampana. Ang pamilya ng Maxwell.
Ang unang negosyanteng pamilya na nagdala ng mga tao sa lugar na 'to.
Dahil sa atin kaya nagkaroon ng bayan.
Pero sinakop ito ng mayayaman. Mayamang-mayaman.
Idineklara ang sarili nila na Tagapagtatag, at nagpakatanyag.
Itinuring nila ang mga Maxwell na isang kahihiyan.
Kalaunan ay napahiya nga tayo.
Ang kampanang 'yon ang simbolo na kinuha nila ang lahat sa atin.
Kaya itinapon ko sa ilog.
Pagkatapos ay umalis ako at hindi na bumalik hanggang ngayon.
Ang himpilan ng Sheriff.
Isang bus lang ang may field trip. May GPS papunta sa lugar.
Heto. Bilis. Bilis!
Hi.
Gusto ko lang magpaalam.
Alam kong gusto mong sagipin ang kapatid ko.
-Ikinalulungkot ko. -Huwag.
Ikaw ang naloko.
-Alam kong nagulat ka-- -Paano kung hindi?
Paano kung laro lang 'yon at sinusubok ang kabutihan mo?
Kalokohan 'yan.
-At malupit. -Kahit ano pa, patay na ang kapatid ko.
-O' Diyos ko. -Pero natural ang pagkamatay niya, 'di ba?
Pinapasok mo ako pagkatapos ng nangyari, para walang makaalam ng ginawa mo.
Gusto mong mamatay siya.
-Niloko mo ako. -HIndi, hindi, hindi.
Gusto ko lang makita ang gagawin mo, kung bibigyan ka ng pagkakataon.
At ginalingan mo.
Ah, Stefan?
-Patay ka na. -Hindi ka nagkakamali.
Akala ko natutulog ka pa dahil sa dami ng vervain.
Mabuti na lang nagising ako bago kunin ang katawan ko.
Salamat na lang.
Kasabwat ka?
Manahimik ka. Huwag kang tatakas.
Bumagsak ka sa pagsubok.
Sa tingin mo talaga magugustuhan siya ni Cade?
-Hindi siya masama. -Gumawa siya ng masama.
Baka nararapat sa kaniya ang pangalawang pagkakataon.
Alam mo, ang masasabi ko
-ay dismayado ako. -'Yan ang iniisip mo, Stefan. Ano naman?
Alam ko na kung bakit nag-aalala ka.
May nawawala sa 'yo? Nakita ko 'to sa bulsa mo.
Ilang linggo mo na 'tong dala, 'di ba?
Ano naman? Regalo 'yan ni Caroline. Nakalimutan ko na nga 'yan.
Sigurado ka? Simula nang magkatrabaho tayo, may kakaiba na.
-Oo. Ang emosyon ko. -Hindi, hindi, hindi.
Hindi ka na masaya kasama.
Sa tingin mo bakit ko napili si Tara para sa laro natin?
May naaalala ka ba sa kaniya?
Isang doktor...
kayumangging mata, kayumangging buhok
naulila dahil sa aksidente.
Naaalala mo si Elena.
At itong kuwintas na 'to.
Nakokonsensiya ka. Kaya nagpipigil ka, Damon.
-Hindi. -Kung gano'n...
Kung totoo 'yan, puwede na siyang dalhin sa amo natin.
Matt. May nalaman ako.
-Tungkol sa mga Sirena? -Hindi, hindi masyado.
Ang laruan nila. Nalaman ko mula sa mga sukat ni Dalton.
Ang minana ng Maxwell at ang tuning fork. Ang mga 'yon ang bumubuo sa clapper.
Ang bakal na nasa loob ng kampana.
Kaya ang tatlong 'yon na nawawala, lahat sila parte ng kampana.
Kapag nabuo ito, ang kampana ay magiging makapangyarihang kampana.
Mapapaisip ka kung anong mangyayari kapag tumunog 'yon.
Kung nasaktan ang Sirena sa tunog ng tuning fork, paano pa kung napakalakas.
Ah, wow. Ang galing, 'di ba?
Matt? Matt, nandiyan ka pa?
Oo, tatawagan ulit kita.
Uy.
Uy! Uy, makinig ka.
Tumigil ka, okay? Uy. Uy.
Hindi siya makikinig. Lahat sila hindi makikinig.
Kinokontrol sila ni Sybil. Pakawalan na natin sila!
Wala akong makitang hugis-kampana.
Mukhang hindi mo man lang binuksan ang mga kahong ito.
Hindi ko kaya.
Hindi mo maiintindihan 'yon, 'di ba?
Hindi nga.
Hindi ako nagkaroon ng garahe.
Sandali.
Anong nakasulat?
"Hi, kapatid. May hinahanap ka ba? Seline."
Kaya pala lagi niyang inaayos ang bahay ko.
Parang biglang gusto kong magalit.
-Okay. Bilis. -Alis na.
Matt! Ingat!
Tara na, tara na, tara na.
Okay lang. Tapos na kayo sa gawain niyo.
Tapos na si Sybil sa inyo.
Mukhang alam ko na.
-Hindi sa gusto mong sirain ang lahat. -Salamat.
-May tinatago ka. May iniisip ka. -Anong sinasabi mo?
Sa kabila ng mga masasamang ginagawa mo, nakokonsensiya ka pa rin.
Dahil sa paalala nito.
-Ang alaala ay nagdudulot ng problema. -Sinabi ko nang walang halaga 'yan.
-Hindi ako naniniwala. -Bakit?
Mukhang nababahala ka. Hindi ka masaya sa trabaho mo.
O' Diyos ko. Kung ano-anong iniisip mo.
Sige. Patunayan mo.
Patunayan mo na nakalimutan mo na ang nakaraan. Na wala ka ng pakialam.
Wala na.
-Masaya ka na? -Medyo.
May nakalimutan ka?
Sige. Sige.
Kinuha na ang mga bata.
Wala silang naaalala.
Sinabi kong may sumingaw na carbon monoxide habang nasa byahe sila
-kaya na- tow ang bus. -Mabuti.
Napakahusay.
Oo, sanay na ako sa mga palusot.
Matt.
Uy!
Ang mga nalaman mo ngayon, at sa mga nakaraang linggo, ay hindi palusot.
Iyon ang pinakamasamang nagawa ko sa buhay ko.
Huwag kang tumulad sa akin, anak.
Huwag mong iwan ang pamilya mo.
Alam mo? habang lumalaki ako, sa lahat ng kaibigan ko
ako lang ang walang minana sa Mystic Falls.
Kaya pakiramdam ko hindi ako taga-rito.
At ngayon nalaman ko na parte tayo ng kasaysayan.
Sana iba ang naging buhay ko.
Pero hindi mo ipinaalam sa akin.
Hulaan ko.
Si Matt 'yan na sinasabing naligtas niya na masunog ang mga estudyante ko.
Bago mo ako saktan gamit 'yang pangit na matulis mong bota
dapat sigurado ka na wala na akong koneksiyon sa mga bata.
Anong ibig mong sabihin?
Lagi kaming magkakasama sa lugar na 'yon.
Marami akong panahon para magtanim sa mga isipan nila.
At puwede ko silang utusan ano mang sandali.
Kaya huwag mo akong gagalitin.
Nagsisinungaling ka.
Siniguro ni Stefan na ligtas ang mga anak ko.
Sigurado ka bang naisip niya ang lahat bago siya nakipagkasundo?
Ang paraan lang para malaman mo ay ang saktan ako at sumugal.
Iyon ba ang gusto mo, Caroline?
Gusto mo bang ipusta ang buhay ng mga anak mo?
Alam mo, nagiging mabuti ka kapag kaligtasan ng anak mo ang pinag-uusapan.
Maliban sa gusto mo pa ring pakasalan ang isang Ripper.
Nilalagay mo sa panganib ang buhay nila.
Kapag pinakasalan ko si Stefan, siya na ang lalaking pinakamamahal ko.
Napigilan niyang maging Ripper dati.
Pero kadalasan, bumabalik siya sa dating gawain. Kadalasan.
Alam mo ba ang ibig sabihin ng baliw?
Ang gawin ang isang bagay nang paulit-ulit at umaasa sa magkakaibang resulta.
Sana lang sa susunod na maging Ripper siya...
ay wala sa bahay ang mga anak mo.
PRESO
Kung may reklamo ka, hawak ng C.O namin ang permiso.
May nakita ka bang mahalagang bagay dito?
Mga balat ng kendi at balot ng pagkain lang.
Hindi 'yan makakatulong sa problema ko.
Dumaan kami rito kagabi ng kapatid ko.
Nagtalo kami, may tinapon ako sa bintana ng kotse.
-Dapat tinutulungan ka niyang maghanap. -Hindi siya pumasok ngayon.
At ayaw niyang itabi ko ang bagay na 'yon.
Ang totoo, ni hindi ko alam kung bakit gusto ko 'yon.
Dahil habang nasa akin 'yon, pakiramdam ko...
bumubuti ako.
Kung gano'n, parang malupit ang kapatid mo.
Gano'n nga. May kapatid ka?
Nag-iisang anak.
Masuwerte ka.
Hindi mo kailangang mag-alala sa pagkakamali ng iba.
Pasaway ang kapatid mo?
Determinado siya.
Pero dapat lang.
Mabuti na lang...
dahil kakaiba ang mga nangyayari ngayon.
Kapag hindi sumunod ang kapatid ko...
matatalo siya sa kasunduan.
Minsan nagbabago ang mga tao.
Tulad ng ginagawa mo?
Ang mamulot ng basura?
Hindi puwedeng hayaan lang ang mga 'to.
Uy.
Kung sakaling tama ka.
Isinalin sa Tagalog ni: Joy Jumamoy to.