Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Paanong may kasamang tatlong taong gulang sa plano ng masamang sirena?
Gusto niya ialay ito kay Cade.
-Sino si Cade? Ano siya? -Siya ang demonyo.
Kaya, gusto mo ang kalayaan mo kapalit nitong dalawang babae?
-May kasunduan ba tayo o wala? -Paano kung mas may maganda akong iaalok?
Dalawang magkapatid. Dalawang makapangyarihang imortal na bampira.
Gagawin ko, pakawalan mo lang sila.
Di ko alam paano protektahan sarili kong mga anak.
Alam mo. Dalhin mo sila sa isang ligtas na lugar. Ilayo mo sila sa akin.
Tapos na 'ko. Hindi na ako papatay.
Pasensiya na. Magsisimula ka nang magbayad ng iyong mga kasalanan.
Tinanggal mo na 'ko sa kasunduan?
Para 'to kay Tyler.
Isinuko ko na kay Cade ang aking kaluluwa. Pagsisilbihan ko siya gaya ng mga Sirena.
Ihatid ang masasamang kaluluwa sa impyerno, para di ako mapunta d'on.
Ang isang kondisyon ko ay makasama ka sa huling 24 oras na malaya ako.
Nandiyan na siya.
Di siya pupunta hangga't di ka tulog.
-Hindi ba dapat nasa bubong siya? -Wala tayong bubong.
Mukhang di si Santa 'yan.
Elena, ito na siguro ang huling sulat ko.
Baka wala nang bukas.
Ang regalo na maibibigay ko sa aking sarili ngayong Pasko ay...
ang kasalukuyan, ngayon.
Upang makuha ko ang kambal, nakipagkasundo ako sa demonyo.
Ngayong hatinggabi, kailangan ko iwanan ang buhay ko...
kahit nangako ako kay Caroline magpakailanman.
Kung wala ako mahanap na paraan para makaalis dito...
pakiusap, ipaalala mo sa kaniya, na sinubukan ko.
Ginawa ko ang lahat para bumalik sa kaniya.
-Akala ko nagkasundo tayong itigil. -Oo, pero may plano ka
sa hapunan ngayong bisperas ng Pasko, kaya gagawin natin.
Hindi 'to tungkol sa plano ko, tungkol ito sa atin at kasunduan mo kay Cade.
Sa tingin ko ang huling araw natin ay dapat...
hindi ganoon nakakalungkot, di ba?
Kaya ngayon gagawin natin kung ano ang ginagawa ng tao sa Pasko.
Kakain tayo ng marami at iinom
hanggang sa tingin ng pamilya at kaibigan natin normal lang.
'Yon ang gusto kong mangyari ngayon.
Kumusta, mga bata.
Maligayang Pasko, Nanay!
-Maligayang Pasko. -Maligayang Pasko.
Tulungan ko na kayong tanggalin 'yan.
-Baka hindi na rin kami magtatagal. -Ano? Bakit?
Huling araw ko 'to sa kanila sa ngayon.
Oo, pero...
-Mukhang di mo pa nakakausap si Matt. -Hindi pa.
Darating ba si Seline?
-Hindi, honey-- -Akala ko narinig ko kayong dalawa.
Nasa itaas ang mga regalo ko sa inyo.
-Hinahanap nila si Seline? -Oo.
-Dinukot niya sila. -Hindi nila napansin ang panganib.
Palagi nila siyang hinahanap simula ng bumalik sila.
Ayaw kong isipin nila na ligtas sa kaniya.
Sino nakakaalam kung kailan siya magpapakita?
-Kakausapin ko sila. -Hindi, ako ang kakausap. Pagkaalis namin.
Pero dapat magkasama muna tayo sa Pasko.
Ano ito? May nangyari pa ba?
Sa tingin ko kailangan mo muna umupo.
Maligayang Pasko, Ric.
-Pinatay na kita. -Ano?
-Dapat lang sa kaniya 'yon. -Oo, ikaw at si Matt ang pumatay sa 'kin.
Inilibing pa nila ako.
Sobrang hirap tanggalin lahat ng dumi na 'yon.
Alam ko.
Naging masaya na ang Pasko.
Gusto ko 'to.
Magagamit ko talaga 'to para di lumipad mga papeles ko.
Dadalhin kita sa Paris, ikaw talaga.
Sabihin mo lang at aalis tayo.
Tumigil ka.
Pasensiya na. Alam kong huli na kami.
Mabuti. 'Wag ka na pumunta.
Si Damon. Nandito siya kasama 'yung baliw na bigo sa American Idol.
Di pwedeng nasa tabi niya si Enzo.
Huwag mo kong simulan sa kung ano pinapalabas nila Matt at Ric.
Ano ang gusto nina Sybil at Damon?
Para sirain ang Pasko? Hindi ko alam.
Pero nangako silang lulubayan mga anak ko, at ayaw ko ng gulo.
Sana lang umalis na sila agad.
-Paano yung pansubok ng tinig? -Kinuha niya 'yon sa amin.
-Kunin mo pabalik. -Saan? Ang alam namin, nasa kotse na 'to.
Hindi, sinisira nito ang kapangyarihan niya at sobrang sakit nito.
Di niya ito bibitbitin. Nakatago 'yon sa tinutuluyan niya.
-Wala tayong ideya kung nasaan 'to. -Subukan kong malaman.
-Hindi niya 'yon sasabihin sa 'yo. -Sasabihin niya.
Tawagan kita ulit.
Eggnog?
Wala ako oras para lagyan 'to ng lason.
Mukhang nilagyan mo na ng lason ang gatas at kanela, kaya...
Doon muna si Ric sa mga bata.
Di mo sila kailangan itago. Ginagalang ko ang kasunduan.
Nagtatrabaho kami kay Cade. Hindi ko sila sasaktan.
Sa ngayon walang pinagkakatiwalaan si Ric, at...
-kahit ako. -Kinuha sila ng kapatid ko.
Niligtas ko sila sa paglilingkod kay Cade, noong sumali ako sa plano ni Damon.
Tanggalin mo 'yan, Stefan.
Hindi ko kailangan ng kakampi. Simpleng "Salamat" ay okay na.
Salamat.
Tama siya.
'Wag mo sisihin ang isang kapatid sa kasalanan ng iba.
Tama?
At pinapahalagahan ko 'yon.
Stefan, bakit hindi ka sumama sa 'kin?
Kukuha tayo ng ilang lumang ornamento, ha?
Halika ka na, Stef.
Sasabihin ko sa 'yo bakit ako nandito.
Noong pinatay ako, Stefan. Inilibing nila 'ko sa pangit na libingan.
-Hindi man lang malapit sa pamilya ko. -Ang hirap magsimpatya sa pagkamatay mo
-habang nakatayo ka sa harap ko. -Dahil iyan sa kasunduan namin ni Cade.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Kumukuha ako ng ornamento para sa puno.
Pagdating ng hatinggabi gabi, inyo na 'ko. Hanggang doon, lubayan niyo ako, okay?
Nagkaroon ng di inaasahang benepisyo ang pagkabaliw ni Saltzman sa 'kin.
-Ano 'yon? -Makakasama ko ang bagong lider.
-Si Cade? -Ang nag-iisa.
Kakaibang nilalang. Gusto mo ba siya makasama?
Hindi naman.
Nakakatawa.
Kabaliktaran ang sinabi niya sa 'yo.
Caroline?
Mr. Salvatore, hinihintay talaga kita.
Cade.
Nasaan tayo?
Sa isang misteryosong lugar.
Ito ba ang impyerno? Sa aking sala?
Kung impyerno 'to, malalaman mo.
Isipin mo ito bilang hintayan.
Swerte ka, ipapabalik kita.
Pero pagkatapos natin pag-usapan ang ating samahan.
Ano pa pag-uusapan? Buong buhay namin ng kapatid ko'y humuhuli kami ng masasama.
Bilang kapalit, hindi kami mapupunta sa impyerno.
Mukhang nakakapangilabot na salita, kung tatanungin mo ako.
Tiyak na meron kang mga katanungan.
Isang dasal ng Aba Ginoong Maria, tutal nandito naman tayo.
Ba't di mo ako tanggalin sa kasunduan na 'to?
Hindi ako ang tamang tao para sa 'yo.
Sa totoo lang, ikaw ang tamang tao.
Nandito ako para ipakita sa iyo kung bakit.
Magiging napakasayang hapunan ito.
-Papunta na ba ang ibang mga bisita? -Sana nga.
Mabuti naman. Hindi na 'ko makapaghintay.
Hindi pa ako nakapag-Noche Buena ng...
kahit kailan.
Heto. Hayaan mo akong tumulong.
At saka, hindi mo gustong makakuha ng turkey juice
diyan sa napakalaking bato sa iyong daliri.
Kailan ang kasal?
Dapat noong Hunyo, pero--
Oo nga pala. Si Cade.
'Wag ka mag-alala. Magaling ang bampirang gaya ni Stefan.
Malamang kaya niya pumatay ng 12 na tao sa loob ng dalawang segundo.
At makakauwi pa rin sa oras para paliguan ka.
Nakakakilig.
Ano ang paborito mong parte sa Mystic Falls sa ngayon?
'Yung malalaking bahay na may malaking paliguan.
Alam mo, gusto ko roon 'yung tubig. At di ko kailangan magbayad o anuman.
Mahirap mahanap 'yan dito.
Sa totoo lang, may maliit na bayan sa labas ng Grove Hill
ang tawag ay Pond Estates.
Gayunpaman, wala naman lawa roon.
Di ba?
At saka, puno ito ng mga mayayamang manloloko
na bibitawan ang kanilang bahay para lang sa musika.
Kuha mo?
Nakakatawa naman 'yan.
Babalikan kita.
May bayan sa McMansion na tinatawag na Pond Estates.
-Maaring nasa labas ng Grove Hill. -Sige, titingnan namin.
-Ayos lang ba kayo? -Nakakabaliw rito.
Gusto akong maging kaibigan ni Sybil.
Patuloy na nagtatanong sina Lizzie at Josie tungkol kay Seline.
Sigurado akong nagtatago lang si Stefan sa kung saan.
Sa ganitong pagkakataon nami-miss ko talaga si Elena.
Kung nandito siya, di ito gagawin ni Damon.
Oo, 'e wala siya rito, at...
Caroline?
Kailangan ko ng isa pang regalo.
Stefan.
Kumalma ka. Hindi pa siya patay.
Nakita mo ba si Ric? Dahil kung ito ang nagpapatagal sa hapunan...
Ano'ng ginawa mo?
Pinatay ko siya. Ibig kong sabihin, patay na talaga siya.
Pero babalik siya.
Itinaya ako ng kasama mo at hindi ako nagasgasan.
Parehas na kasunduan.
Hiniling niya makipagkita.
Ano ang gagawin ko?
Alam mo...
Pusta ko na kung huhugasan mo ito...
maaari pang gumana.
Pero narinig kong sumigaw siya bago umalis.
"Maligayang Pasko sa inyong lahat at magandang gabi"
Isa pang kwento, 'tay.
Sige, isa pa, pero iidlip ka na...
dahil mamaya lang ay darating na si Santa Claus.
Sabi ni Tito Stefan, ang palasyo natin ang pinakaligtas na lugar sa buong mundo.
Tama si Tito Stefan mo.
Pero tandaan mo, 'wag buksan ang pintuan ng palasyo para sa lahat...
pero kay nanay, tatay, at Tito Stefan lang, ha?
At kay Seline.
Gusto mo ba ang mga palamuting ito?
Hindi, kahit kaunti.
Nasorpresa ba kayo.
Matt, akala ko sinabi mo na hindi ka makakarating.
Mukhang ang Mystic Grill ay hindi sapat sa taong ito.
Espesyal ang okasyong 'to. Kinumbinsi ko siyang manatali sa mga taong mahal niya.
Marami pa siyang masasabi kaysa sa 'yo, Peter Maxwell.
Kanina ka pa namin hinihintay.
Buweno, buhay si Damon, tulad ng nakikita mo.
Huli na sina Bonnie at Enzo, at patay na si Stefan.
Maligayang Pasko. May mga regalo ako.
Saan ito?
Nagtrabaho ako rito.
Namitas ako ng mga ubas. Pomegranates, tingin ko.
Hindi 'yon ubas.
Ngunit ito ay iyong trabaho.
Pamilyar ba?
Tingnan mo ulit.
Kung ang kamatayan ay iyong ipipinta...
ito ay iyong obra maestra.
Walang iba kung di kasamaan ang maidudulot nito.
Napagpasyahan kong maging akin ka.
Monterey.
-Pasko, 1917. -Pasko?
Wala ako rito noong Pasko.
Sa kabaliktaran, mamamatay tao.
Alam ko ang pinsalang nagawa ko sa mga taong 'to.
Nabubuhay ako sa kasalanang 'yon sa loob ng isang daang taon.
Ngunit hindi sa Pasko.
Hindi ko gagawin 'yon.
Siguraduhin nating bumalik tayo sa diwa ng Pasko.
Ang puso nito ay pagpapatawad.
Kaya, Matt, Peter.
Salamat.
At tinuruan ako ng nanay ko na laging handa.
Sa kahit ano.
Salamat.
Ngayon, ito...
ay para kay Damon.
Kahit na may mga sandali tayo, alam ko na darating ang panahon...
na hihingi ka ng tawad sa 'kin balang araw.
Ito ay para sa lalaking iyon.
Gayunpaman...
Sigurado ako lahat kayo'y nagtatanong ba't ako dumating ngayong gabi.
Kalma, may dala akong regalo.
Buti, ako lang makakapagbigay nito sa pinakakasuklam-suklam na tao sa silid.
At ito'y napakahirap na desisyon.
Ngunit isang maswerteng nilalang ngayong gabi
ang makakakuha ng isang libreng pagpunta diretso sa impyerno.
Ibig sabihin, papatayin ko ang isa sa inyo.
Kain tayo.
Sige, sigurado ka bang ito na?
Apat na bahay na may paliguan, at isa lang bukas ang ilaw.
Pakiramdaman mo.
Ikaw na?
Pinili niya 'yung may may-ari.
Ayos lang ako. Kaya ko 'to.
Sige.
Alam kong nandito ka. Tammy?
Magbigay ka ng imbitasyon sa ating bisita, pakiusap. Enzo ang pangalan niya.
At malamang nilalamig na siya.
Enzo, pumasok ka.
Enzo, huwag.
Hindi ko siya sasaktan. O ikaw. Hindi ako si Sybil.
-Sige, aalis na lang kami. -Na wala 'yung armas?
Iyan ang pinunta mo, di ba?
Umalis si Sybil patungong Mystic Falls, at nagpakita kayong dalawa rito.
Di ko kailangan ng kapangyarihan para malaman ito'y para samahan ako.
Saka, kaya ko binantaan ang pamilya ni Tammy.
Sino ba gustong mapag-isa ngayong Pasko?
Akin na ang telepono mo, Bonnie.
Simple lang naman. Tinitingnan ko ang kasamaan sa mga tao.
Kaya kung sila ay makasalanan, imoral, hindi tapat...
malaswa, kasuklam-suklam, at kung ano pa, pinapatay ko.
Ito ay au gratin na patatas.
Gawa ni Stefan. Ang mga ito ay recipe ng Salvatore.
Hoy, nasaan na ba si Ric? Binabasahan niya ba sila ng diksyonaryo?
Hindi mo papatayin si Ric, o kahit sino pa.
Uupo lang tayo rito't tamasahin ang masarap na hapunan na ito...
gaya ng gusto ni Stefan.
Ano? Kumukuha lang ako ng tinapay.
-Ba't mo ito ginagawa? -Trabaho niya ito.
Ang pumatay ng inosenteng tao?
Ikaw pa talaga nagsasalita tungkol sa pagpatay.
-Hindi ako pumatay-- -Talaga?
Ang dating kasintaha mong si Penny ay patay na--
Wala pa akong pinatay.
Matt.
Pakiusap.
Buti na lang medyo nalungkot si Ric noong nasaktan ako.
At mukhang masaya ka. Pero pinapatawad na kita, Matty.
Marami kang pinagdaanang trahedya sa buhay mo.
Ito ang lagay. Ginagawa lang ni Ric ang pagiging magulang.
Katulad ng ginagawa niya sa itaas ngayon.
Gusto ko ba siyang patayin? Oo. Pero personal 'yun.
Dapat may prinsipyo.
Lahat ito'y personal, Damon.
Ano naman ang tungkol kay Peter?
-Napakarami kong narinig tungkol sa iyo. -Lumayo ka.
O ano?
-Bonnie? -Huwag mong ibababa.
Kasama ko sina Bonnie at Enzo. Wala sila sa panganib.
Ayos lang kami, Ric. Gusto ka makausap ni Seline. Di tayo mabibigyan ng armas
-mabliban kung makausap ka. -Ano dapat mong sabihin?
-Kailangan ako ng mga anak mo. -Ayos lang mga anak ko.
-Di ka na makakalapit sa kanila muli. -Kailangan.
Kailangan ko ayusin nasimulan ko.
Binibigyan ko sila ng pagsasanay, inihahanda para kay Cade.
Nag-iwan iyon ng kakaibang bakas.
Kung hindi ko aalisin ang bakas na 'yon, palagi itong madidikit sa 'kin.
Nagpapakita na sila ng palatandaan sa ngayon.
Ginawa ko hiling mo na kausapin ka sa telepono.
Ikaw naman. Ibigay mo ang gusto ng mga kaibigan ko.
Alaric, di ako tulad ng iniisip mo.
Ilang taon na akong sumusubok na tumakas.
Pwede bigyan mo kami ng pabor at mamatay ka na.
Isang bagay na maganda't madali, Tammy.
Kung kasama 'yan sa listahan mo ngayong Pasko, kailangan mo pagbutihan.
Nakakalungkot, hindi ito gaya ng nasa listahan.
Si Georgie Dowling? Intern ni Ric?
Siya ang huling taong pinatay ko.
Kabaliktaran ito.
Nakasanayan ko na lang 'yung pamimili ng pangalan.
Saan mo nakuha 'yon?
Sa Monterey.
Wala akong matandaang ginawa ko ito.
Nakikilala mo ba siya?
Nagpakita ka ng pagsisisi na walang ibig sabihin sa 'kin.
Pero sa hindi malamang dahilan, nangyari ito sa kaniya.
May naalala ka ba?
Sino sila?
Mga biktima mo?
Umalis ka na, o susunod ka.
Masyado kang pagod para saktan ako.
Magpapahinga ka na.
Sa paghihirap.
Inangkin na ni master ang iyong kaluluwa.
Stefan Salvatore?
-Sigurado ka? -Oo.
Marami akong dahilan para kainin siya.
Maraming beses ko na ito ginawa sa iba...
pero wala sa kanila ang pumatay ng buong grupo sa bisperas ng Pasko.
Kakaiba, ha?
Bakit mo siya iniligtas?
Nang tingnan ko ang kaniyang isipan, wala akong nakitang masama.
Puro lungkot lang ang nakita ko.
Kaya mo makita ang iniisip ko, di ba?
Nakakakilabot, di ba?
Alam ko.
-Isama mo 'ko. Kailangan ko 'yon. -Oo, sige.
Ginawa akong Ripper na naghahangad ng dugo buong araw at gabi.
Patayin mo na 'ko. Pakiusap.
May nakita akong inosenteng lalaki...
nagmamahal...
at pagkatapos ay naging isang halimaw para mabuhay.
'Yan ang kwentong alam ko na.
Dapat sa kaniya ang galit ni Cade...
pero ayaw ko na ako ang magdesisyon nito.
Tinanggal niya ang mga alaala.
Binago niya ang nasa isip mo hanggang makalimutan mo ang 'yong sarili.
Pinaniwala akong karapat-dapat mabuhay.
Oo.
Mahina.
Alam kong nawala siya sa akin.
Ngunit napukaw ang aking interes sa 'yo.
Isa kang halimaw na pumapatay
na tumakas sa tadhana at ginawang kaawa-awa ang pinakamahusay kong alagad.
Ang kumbinasyong 'yon ang nagbigay sa 'yo ng kahalagahan.
Kaya kinuha ko ang pagkakataon upang ikaw ay maging bagong alagad ko.
Ikaw, na walang puso pumapatay...
sa halip sa nag-aatubiling babaeng mortal isang daan taon nang lumipas.
Hindi na ako babalik sa ganoon muli.
Hindi para sa 'yo...
o sa kahit sinuman.
Nalulungkot akong marinig 'yan.
Ang mamamatay na 'yon ay gusto ko mismo sa isang alagad.
Isang lugar pa.
Ang gusto ko lang ay makaalis.
Pinangarap kong maging mortal.
Para maging malaya.
Pero ngayon 'pag namatay ako...
pahihirapan ni Cade ang kaluluwa ko sa impyerno.
Dahil ipinagkanulo ako ng kapatid ko.
Ang pagtubos sa kasalanan ang tanging pag-asa ko.
Kung mahal ni Alaric ang kaniyang mga anak...
dadalhin niya sila para makita ako.
Ipaparating namin.
Hindi ko maipapangako ang resulta.
Ang daan sa pagpapatawad nagsimula sa unang hakbang, tama?
Salamat.
Sabi ko sa 'yo. Nagsugal ako. Nandaya ako sa buwis, sigurado ako.
Hindi ko alam kung ano pa gusto mong malaman.
Tingnan niyo sino gusto sumali.
Tinatanong ko lang si Peter kung ano ang pinakamasamang nagawa niya.
Ang sa akin ay di pagsigurong patay ka na talaga.
Nakikita kong nanggugulo ka gaya ng dati.
Damon, itigil mo na ang kalokohang larong 'to.
Pero ang mga nakakahiyang pag-amin ay nakakatuwa.
Iniwan mo ang iyong anak, pinabayaan mo ang iyong pamilya.
At ang sagot mo, "Ano ang pinakamasamang bagay na nagawa mo?" ay:
"Tingin ko nagsugal at nandaya ako, dahil sa kawalan ko ng katapatan."
-Bata pa 'ko noon. -Maliban kung Pan apelyido mo...
.matagal ka nang hindi bata.
Kaya ipaliwanag mo sa 'kin ang huling 20 taon.
Wala ka na roon, Damon.
Tama na.
Sobra na 'to. Hindi mo siya kailangan sagutin.
Oo, kailangan mo. At bilisan mo.
Ang susunod na hiwa ay bababa ng ilang pulgada.
Ano gagawin mo, Donovan? Papatayin mo ulit ako?
Pakinggan natin ang kwento ni tatay habang may boses pa siya.
Huling pagkakataon.
Ano ginawa mo sa loob ng mahigit 20 taon?
Ito ay kahihiyan, okay? Basta-- ako--
Nahihiya ako.
Buntis muli si Kelly, at di na ako nakabalik
at naging isang tigalinis ng banyo sa bayan na 'to. Kailangan ko--
Kinailangan kong lumabas.
Mas malala pa 'yun sa inaakala ko.
Wala siya kahit ano mang dahilan.
Mga binibini at ginoo...
may nanalo na.
Bakit tayo nandito?
Ito ang mga sandali bago mo siya nakilala.
Literal na nagkabanggaan kayo.
Elena.
Kung hindi ka lang pumunta sa hallway, baka hindi tayo magkasama ngayon.
Ito ang kabanata ng buhay ko na mabuti ako. Minahal ko siya.
Marami nang trahedya sa buhay niya...
at kailangan mo lang ipasok ang iyong sarili.
Dahil lang gusto mo siya makilala.
Kinuha mo ang isang mabuting babae na ang buhay ay nasa tamang landas...
at inilihis mo siya ng daan.
Hindi ko intensyon 'yon.
Sinubukan kong protektahan siya.
Ang di pagkilala sa kaniya ang tanging paraan para protektahan siya.
Sa halip pinili mo maging estranghero at ginawa siyang masama.
Hindi ko na iyon mababawi, di ba?
Ngunit magagawa mo itong muli.
Para sa 'kin.
Maghanap ka ng mga taong makakapunta kahit sa pintuan lang ng langit...
at pagkatapos gawin mo silang masamang tao.
Gaya ni Elena.
-Tulungan mo ko kunin ang kailangan ko. -Ngunit si Elena ay mabuting tao.
Akala ko kailangan mo ng masasamang tao.
Mabubuting tao na maaaring gawing masama...
ay masama...
sa kaloob-looban.
Ang kanilang kaluluwa ay di karaniwan.
Iyan ang mga gusto kong pakainin higit sa lahat.
Pasensiya ka na sa nangyari sa mukha mo.
Ako...
mas gusto ko hulihin ang mga langaw gamit ang pulot.
Kita mo, nagpunta rito si Damon para may ibigay...
pero pumunta ako rito para kumuha ng isang bagay.
Nasaan na?
Kung ano ang gusto mo, tingnan mo, wala sa 'kin.
Kasinungalingan.
Binibini, wala akong ideya sa sinasabi mo.
Lahat ng kailangan mo malaman ay kailangan ko
at ibibigay mo 'yon sa 'kin.
Hindi ko ibibigay.
Payak na pag-iisip. Nasaan ba?
Ayos ka lang, mahal?
Marami ka nang kinuha sa oras ko.
Siguro nga. Lalo na alam kong makakasama kita habambuhay.
Paano kung tumanggi ako?
Bigla akong naging matiyaga...
na hintayin tumanda 'yung mga bata sa itaas.
At paano kung hindi mo kailangang maging matiyaga?
Paano kung mas mabilis kong magawa ang trabaho?
Mas mabilis?
Paano?
Magiging mamamatay tao ako na gusto mo.
Mas magiging epektibo ako sa ganoong paraan.
Di ako mapipigilan ng emosyon ko.
-Tatanggalin mo ba ang iyong pagkatao? -Sa maikling panahon, oo.
At pagkatapos...
'pag tapos na, hayaan mo kaming umalis ng kapatid ko.
Noong ako 'yung pumapatay, isa ako sa katangi-tangi.
Walang makakagawa sa ginagawa ko.
Isang taon.
Kahit na, ang halimaw na nakita ko sa Monterey ay di magsasawa sa gawaing 'to.
Huhulaan kong pagkatapos ng isang taong kasama ako ay di mo na gugustuhing umalis.
Sa tingin ko nagkakamali ka.
Iyan ang nagpapahalaga sa ating pustahan.
-Kumusta ang ulo mo? -Bukod sa alak...
-ayos lang naman. -Mabuti.
Iniligtas mo ako kagabi.
Nakutuban ko lang.
May mangyayari...
roon.
Hindi ko alam na mayroon ka palang ganyan.
Baka dahil Pasko.
'Yan ba ang regalo ko na nasa jacket mo?
Damon.
Ang ganda nito.
'Yung kwintas ko.
Akala ko di ko na 'to makikita.
Salamat.
-Seryoso hindi mo narinig iyon? -Narinig ko.
Parang tunong ng ano ba, 'yung pansubok ng tinig.
Binigbigyan ako nito ng sakit ng ulo.
Sabi ni Ric masakit din sa tenga ng mga bata.
Baka isang senyales na mga mangkukulam lang nakakarinig.
Pakiusap, sabihin mo na ang mga Sirena 'yon ay hindi mangkukulam.
Sinisira nila ang pangalan.
Sinasabi ng lola ko noon na ang kulam ay nag-uugat ng kakaibang enerhiya.
Bago ko malaman na may mahika ako, naniniwala ako na may kapangyarihan ako.
At iyon ang mga Sirena.
At si Cade.
Grabe. Konektado tayo.
Lahat ng higit pa na dahilan para mawala sa Dodge.
Dapat mong malaman...
na binilhan kita ng damit.
Naisip kong ayaw mo nang ginagamit ko iyon pantulog.
Dadalhin mo 'ko sa Paris, at binilhan kita ng damit.
Damit.
Nakakahiya.
Bonnie Bennett.
Ikaw ang regalong gusto ko noon pa man.
Salamat sa Diyos.
Nasaan si Damon?
Wala na siya. Wala na ang lahat.
Sumama ka sa akin.
Saan tayo pupunta? Ano'ng nangyari kay Cade?
Sasabihin ko sa 'yo. Mabuti naman. Pero una...
Puwede mo naman ako halikan kahit saan.
Kailangan mangyari man lang ang isang bagay na naiplano ko ngayon.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Ngayon ano na nangyari.
Gumawa kami ng kasunduan.
Magtatrabaho ako sa kaniya ng isang taon, at pagkatapos ay tapos na 'ko
At bakit naman siya papayag doon?
Dahil kung ano ang gagawin ko at paano ko ito gagawin...
ay mahalaga sa kaniya.
Ano ang gagawin mo?
Caroline, pakiusap, huwag-- Huwag mo hayaan sabihin ko ito ngayon.
Hayaan mo na sa akin 'to.
Dahil pagdating ng pitong minuto, tapos na ang Pasko, at lahat ay magbabago, kaya...
Hayaan mo na ko rito.
Sa ngayon.
Kasama ka.
Sabi mo sa bahay ng Salvatore.
-Akala ko ibig sabihin ang pinto sa harap. -Sapat na ang bisita ngayong gabi.
At saka, tungkol ito sa ating dalawa.
Ginagawa ko ito para sa kanila, di sa 'yo.
-Alalahanin mo 'yung sinabi ko. -Oo.
Mga bata.
-Seline. -Seline.
Na-miss ko kayo.
Ngayon maglalaro tayo...
at pagkatapos ay hindi niyo na ako maaalala.
Pero okay lang, dahil maraming taong nagmamahal sa inyo.
-Salamat, nanay at tatay. -Salamat, nanay at tatay.
Walang anuman.
Kailangan na nating umalis kaagad.
Alam ko.
Sakay na.
-Nag-iisa ka lang ba? -May tatlo pa.
Gusto mo na ibaba at baguhin na 'yung pagkatao mo, Stefan?
Hindi na magiging masakit.
Hindi pa.
Ikaw na bahala, Ebenezer.
Ang magkapatid na Salvatore, ay nagbabalik muli.
Kailangan natin ng kanta o ano man.
Ayan na siya.
Maligayang Pasko, kapatid ko.
Maligayang Pasko.
Isinalin sa Tagalog ni: Jastine Supleo lik muli.