Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Jeśli to zakłóca twoje zdolności psychiczne,
czemu Damon nadal jest twoją marionetką?
Pokazałam mu, co go czeka,
a to wystarczyło, by przestawił swoje człowieczeństwo.
Damon wierzy w piekło.
Musimy go uśpić.
Tylko tak możemy się ochronić.
Ujrzałem prawdę. Uczucia czynią cię słabym. Jestem cały twój.
Nie odejdę, aż nie włączysz swego człowieczeństwa.
Wolę spłonąć żywcem, niż cię porzucić.
Bonnie, obudź się.
Wróciłeś do mnie.
Już jest dobrze.
A ty utknąłeś ze mną na zawsze.
- Kim jest Cade? - Chcesz uratować brata?
Wystarczy, że zabijesz diabła.
Moja siostra zawarła umowę z Cade'em.
My żywimy się ciałem, by zachować piękno,
a on zbiera dusze nikczemników.
- Incendia. - Incendia.
- Chyba jesteście gotowe. - Na co?
To niespodzianka.
- Seline. - Niania.
Caroline, musisz wrócić do domu.
- Lizzie? Josie? - Dziewczyny!
CADE SELINE JOSSIE LIZZE
- Kiedy ostatnio widział pan nianię? - Tutaj. Miała zająć się dziećmi.
Rozmawialiśmy kilka godzin temu. Kładła je spać.
Nie wiem, które zdjęcie chcecie.
To one.
A to Sybil, kobieta, która jest z Seline.
- Skąd pani wie, że podróżują razem? - Intuicja.
- Sybil to jakby siostra Seline. - Jakby?
Nieważne.
Opublikuje pan te zdjęcia?
Cześć, Alaric.
Seline. Gdzie one są?
- Są bezpieczne. - Chcę z nimi porozmawiać.
- Przykro mi, nie możesz. - Przyprowadź je, proszę.
- Nie zrobię tego. - Dlaczego?
Twoje córki są wyjątkowe. Zawsze to wiedziałeś.
Wyjątkowe dziewczynki to wyjątkowe potrzeby.
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Ale oszczędzam im życia pełnego bólu.
Masz rację.
Im mniej wiem, tym lepiej.
Ale nie obchodzą mnie twoje plany.
Bo nigdy się nie zrealizują.
Znajdę cię
i zabiję.
Bez dyskusji i błagania o litość.
Byłaś w moim domu,
ale nigdy nie pomyślałaś,
jak daleko mogę się posunąć w obronie moich dzieci.
Nie chodzi mi o ciebie, tylko o nie.
Im dłużej uciekasz,
tym bardziej cię skrzywdzę.
Cześć, siostrzyczko.
- Sybil? - Zorganizowałaś nam zjazd rodzinny.
Cześć, maluchy.
Pamiętacie mnie?
Pojęcia nie masz, jak mi ciebie brakowało.
Zaczynam się domyślać.
Trzy miesiące spychania cię w najciemniejsze kąty umysłu.
W rzeczywistości jesteś znacznie lepsza.
Nie zapominaj o tym.
Umieram z głodu.
Na pewno znajdzie się tu jakiś batonik ze szkolnych lat.
Przyznaj, podoba ci się moja sypialnia z czasów liceum.
Mój telefon oszalał.
To Caroline.
- Jesteś pewna, że Stefan go załatwił? - Już nie.
Damon?
Enzo?
Enzo!
Przekonałem szeryfa, że to najważniejsza sprawa.
Może unikniemy biurokracji. Dokąd najpierw?
To pytanie do Alarica. Rozmawia z Mattem.
- Zaniosę do samochodu. - Nie.
- Nie jedziesz. - Co?
Ric i ja się tym zajmiemy.
Jeśli chcesz pomóc, zostań z Mattem i pomagaj policji.
Nie mówisz poważnie.
Dziewczynki zostały porwane przez syreny, a ja mam tu siedzieć bezczynnie?
Damon jest z nimi.
Dlatego właśnie powinienem jechać z tobą.
Wyrażę się jasno, Stefanie.
Jeśli Damon stanie na drodze między mną a dziećmi, zabiję go.
Dlatego nie możesz jechać ze mną.
Nic nie mów.
Posłuchaj.
Dopóki to się nie wyjaśni, nie ma miejsca dla nas.
Są tylko moje dzieci i ich ojciec.
Liczą na mnie.
Nie mogę sobie pozwolić na nieuwagę
czy kompromisy, zwłaszcza w kwestii twojego brata.
Matt ma...
Mamy częściowy namiar na komórkę Seline. To okolice Oakwood.
Chodźmy.
Bekon sprawia, że zaczynam wierzyć w Boga.
Co się tak gapisz?
Jak kanibal może stać się niegrzeczną Mary Poppins?
A ty to kto?
Bo ja widzę w tobie żałosnego fagasa psychopatki.
Przyganiał kocioł garnkowi.
Te 200 lat, które spędziłam w skarbcu, zmieniły mnie na lepsze.
Jestem zreformowana.
Nie jest.
Ale miałam sporo czasu na myślenie i gnicie.
Zastanawiałam się, co z moją drogą Seline,
która uciekła w roku 1883.
To wtedy zwiałaś temu idiocie, Daltonowi St. Johnowi?
Zbrojownia mnie szukała. Musiałam zniknąć i się ukrywać.
Rzeczywiście, ukryłaś się.
Francuski manicure, eleganckie tenisówki
i ten amerykański akcent.
Bardzo się starałaś mnie ocalić.
Próbowałam znaleźć jakiś sposób,
by uwolnić cię od tego wszystkiego.
Niemal mi się udało, ale uciekłaś i zepsułaś mi szyki.
Przykro mi, że moja wolność popsuła twój idiotyczny plan.
Czegoś tu nie rozumiem.
W jaki sposób spisek okrutnej syreny łączy się z trzyletnimi dziewczynkami?
To wybryki natury, bliźniaczki o zdolnościach parapsychologicznych.
Byłyśmy niewiele starsze, gdy poznałyśmy diabła.
To oczywiste. Chce ofiarować je Cade'owi.
Żadnych wieści od znajomych gliniarzy?
Wypadłem z obiegu, ale bez obaw, wkrótce coś się pojawi.
- Dokąd oni jadą? - Ty mi powiedz. To twój brat.
Potrzebuję pomocy.
To była Sybil. Śpiewała. Znów chciała zawładnąć moim umysłem.
Ten ból się przemieszcza, jakbym miał otwartą ranę.
- Widzisz ją? Możesz z nią rozmawiać? - Nie.
Sybil mówiła, że potrafi manipulować podświadomością Damona.
Nie widzisz jej i nie czujesz, ale manipuluje tobą.
Zabawne, bo świadomie i podświadomie chcę jej ukręcić łeb.
Spróbujesz wejść w jego umysł?
Z moim ci się udało.
Nie wiem, jak głęboko się dostanę.
Gratulacje.
Zobaczysz bardzo mroczne miejsca.
Trzeba przyznać, że niczego ci nie brakuje.
Czemu to robisz?
To twoja kara.
Nikt mi nie ucieka.
Nigdy.
Mogę nagiąć cię jedną ręką, a drugą jeść tłustą kolację.
A drugą jeść tłustą kolację.
Nie będę już twoim sługusem.
W porządku. Nie zależy mi na tym.
Zależy mi tylko na torturach.
Co widziałeś?
Matt, ściągnij listę restauracji w Oakwood.
Po co?
Sybil jest w jednej z nich i nie ma pojęcia, że coś wiemy.
Składanie ofiary z dziecka to mocne posunięcie, nie uważasz?
Nie składam ich w ofierze.
Ofiaruję je Cade'owi
w zamian za nas.
Oczywiście nie od razu.
Ktoś zepsuł mi szyki po zaledwie trzech miesiącach.
- To śmieszne. - Chwila.
Jeszcze raz. W zamian?
Jeśli Cade zgodzi się, by Lizzie i Josie były jego nowymi misjonarkami,
Sybil i ja będziemy wolne.
I w końcu odpokutuję za to, co zrobiłam ci na wyspie.
- Co robisz z moim telefonem? - Co to jest Amber Alert?
Dar nowoczesnej technologii.
I dowód na to, że plan cioci Seline musi ulec zmianie.
Dziewczynki, pobudka.
To one?
Dzwoń na policję.
Wygląda na to, że masz sporo do zrobienia.
Następna w prawo. Restauracja będzie za 1,5 km.
- A jeśli to kolejna ślepa uliczka? - To sama nie wiem.
Ale Stefan je znajdzie.
Gdybyś była tego taka pewna, to on prowadziłby ten samochód.
I miałabyś jego pierścionek.
Skręć tu.
- Powiedz, że ich macie. - Nie.
Ale byli tu, więc kontynuuj z Enzo.
Sybil go torturuje. Moje próby chyba pogarszają sprawę.
- Nie dbam o to. - Ric.
Mówię serio. Enzo to jedyna szansa odzyskania dzieci.
Jeśli musisz zamienić jego mózg w owsiankę, zrób to.
- Daj mi Caroline. - Stefan.
Nie teraz.
Przekaż jej, że robię, co mogę.
Rób więcej.
Nie rozumiem czegoś.
Cade chciałby cudownych dzieci zamiast was?
Na ich twarzyczkach nie widać śmierci.
Prawie sto lat szukałam odpowiednich osób. Wierz mi, są idealne.
To dzieci. W pół godziny znalazłbym kogoś lepszego w sieci.
Ich wiek jest atutem.
Aby służyć Cade'owi, trzeba spełniać pewne kryteria.
Damonie, włącz radio.
Minutka. Obiecuję.
Kryteria?
Tak jak ja i moja wstrętna siostra, trzeba mieć nadprzyrodzone zdolności.
Muszą mu służyć z własnej woli.
Dwie siostry.
Młode, łatwowierne umysły. Z każdym dniem ufają mi coraz bardziej.
Przekonam je, że tego chcą.
Jeśli Cade przyjmie ofertę, to będziemy wolne.
Od niego i od piekła. Na zawsze.
Cały czas myślałem, że z piekła nie ma powrotu.
To prawda.
Chyba że przekona się diabła.
Twój plan trafił chyba na przeszkodę.
- Dosłownie. - Zamknij się i pozwól mi to załatwić.
- Jesteśmy na miejscu? - Chyba będzie ciekawie.
Jeszcze nie, Lizzie. Bądź grzeczna i śpij.
Witam, panie władzo. Wszystko w porządku?
Szukamy dwójki zaginionych dzieci.
- Mogę zajrzeć? - Oczywiście, proszę bardzo.
Dziękuję. Przepraszam za kłopot.
Nie chcę już spać.
Co jest?
Ktoś tu przejął pałeczkę.
Czemu się zatrzymujemy?
Jestem z wami od zaledwie pięciu godzin.
W tym czasie prawie was złapano,
i to nie raz, a dwa razy.
Pocieszeniem jest fakt,
że z tej wiecznej niewoli można się wywinąć.
- Zróbmy to. - Czyli co?
Wezwijmy szefa.
Powiedz mi, co zrobić, by go przywołać, i do dzieła.
Nie powiem ci.
- Woda i parę trupów. - Sybil.
Super. Patrzcie.
Mamy tu basen, mieszkańców i...
darmowy kanał HBO.
Głupi jesteś? To potrwa.
Potrzeba co najmniej dekady, by je przygotować.
Możemy zacząć od pozwolenia.
- Nie piszę się na to. - Piszesz. Wiesz czemu?
Bo chcesz wyjść z piekła, tak jak ja.
Z drobną pomocą może nam się udać.
Mam plan. I to dobry.
Przyprowadźcie dzieci. Przywołamy diabła.
Co zrobimy? Musimy mu pomóc.
Mogę ponownie wejść w jego umysł, ale nie wiem, czy to dobry pomysł.
Zrób to.
Bądź ostrożny.
Policjant zatrzymał samochód na miejscowych numerach.
- Byli tu. - Co mu zrobili?
Nie pytaj.
Co z Enzo?
Nadal nic.
Nieprzytomny. Stefan wciąż próbuje.
Cały czas była przede mną.
Powinienem zauważyć.
- Powinienem to czuć. - Znajdziemy je.
Nic innego się nie liczy. Znajdziemy je.
Ci ludzie nie mają pojęcia, że zginą w okrutny sposób.
Nie są raczej wzorowymi obywatelami.
Powinieneś wiedzieć, że gdy Cade czuje się wykorzystywany,
nie wiadomo, co może zrobić.
Będę uważał.
Seline mówiła, że musiałaś się zgodzić, by służyć Cade'owi.
Ty mówiłaś coś innego.
Byłam martwa.
Ale nawet wtedy Cade sięgnął do mojej duszy
i usłyszał wołanie o pomoc.
Nikt nie chce umierać.
W takiej chwili godzisz się na wszystko.
Nawet na niewolę w piekle.
Dobrze wiedzieć.
Bo mam pomysł na pewien układ i potrzebna mi twoja pomoc.
Mów.
Mam podzielną uwagę.
Gdzie dzieci?
Powiedz mi i rób ze mną, co chcesz.
Już robię z tobą, co chcę.
Umierasz, Enzo.
Jesteś.
Zastanawiałam się, kiedy do nas dołączysz.
Gdzie bliźniaczki?
Zawrzemy umowę. Przyjdziesz sam, a ja pozwolę Enzo żyć.
Nie, stary, nie ufaj jej.
Ma rację. Ale i tak przyjdziesz. Sam.
Damon i ja mamy dla ciebie propozycję nie do odrzucenia.
Dałem Ricowi i Caroline adres motelu. Już tam jadą.
Dobrze.
- Kiedy ostatnio coś jadłaś? - Nie dam rady jeść.
Tak bardzo go kocham.
Boję się, że go stracę.
Nie stracisz go.
Pomyśl tylko. Ta syrena zupełnie usunęła Damona.
Znalazła to, co było w nim dobrego, i zmiażdżyła to.
Próbowała zrobić to samo z Enzo, ale on się bronił.
Przeżył i uciekł.
Nie jestem tego taka pewna.
Ucieknie.
To twardy sukinsyn.
Nie wiem, kogo pocałować najpierw.
- Jesteśmy. - Jest tam Stefan?
Nie. Coś tu nie gra.
- Co jest? - Gdzie dziewczynki?
Matt, nikogo tu nie ma. Gdzie oni są? Gdzie Stefan?
Przepraszam.
Nie masz prawa mnie pomijać. To moje dzieci.
A ty będziesz moją żoną, Ric to mój przyjaciel, Damon to brat.
Mam szansę wszystko naprawić i to właśnie zrobię.
Co jest? Co się dzieje?
Chodźmy.
Dokąd?
Nie wiem. Ale muszę coś zrobić.
- Caroline, jeśli coś im się stanie... - Wiem.
- Nie powinno ich tu być. - Wiem.
Gdy już je odzyskamy, zabiorę je daleko stąd.
Jak najdalej od was wszystkich.
Od nas...?
Słucham?
Mrok podąża za wampirami, dokąd nie pójdziesz. Przyciągasz je.
Zastanów się, Ric.
- Nie możesz mnie za to winić. - Dlaczego nie, Caroline?
- Moich dzieci nie powinno tu być. - Naszych.
Moich.
One są moje, Caroline.
Moje i Jo.
Dziewczynki, tak jak was uczyłam.
Trzymajcie mnie za ręce i skupcie się.
Teraz.
- Stefan powinien już tu być. - Jest tu.
- Zamierzałaś mi powiedzieć? - Wasze spotkanie może zaczekać.
Stefan musi wiedzieć, że to poważne.
- Co zrobiłaś? - Wysłałam komitet powitalny.
Wysłałaś idiotów z tej nory, żeby zabili mojego brata?
Jakiś problem?
Kazałem ci go sprowadzić, bo potrzebujemy go żywego.
To ratuj go.
Ale niech sobie przypomni, kim naprawdę jest.
Chcę widzieć go bezbronnego, z krwią na rękach.
Cade będzie usatysfakcjonowany.
Poważny dylemat moralny.
Co wybierzesz, bracie? Najlepszą czy gorszą drogę?
- Nie rób tego, Damonie. - To już zrobione.
Szef chce cię zabić, jak i całą resztę.
Jakoś udało ci się nikogo nie zamordować.
Jeśli mogę służyć radą, zabij go, nim on zabije ciebie.
I jeszcze jedno.
Odwróć się. Już.
Siostrzyczko, fałszujesz. Może dlatego Cade nie odpowiada.
Mogłam zostawić cię na wyspie, żebyś zgniła.
A może nie obchodzi go, co masz do powiedzenia.
Wprost przeciwnie.
Witaj, Seline.
Powiedz, co mnie tu sprowadza.
Daj spokój.
Nie bądź taki uparty.
Zabij go.
Czemu to robisz?
Ważne, czemu ty to robisz.
Chcesz ocalić bliźniaczki? Mogę ci pomóc.
Ale najpierw to.
To zostawi ślad.
Na twojej duszy.
Nie martw się.
Mam tu przepustkę z piekła.
Gdzie dziewczynki?
- Nie będę powtarzał. - Z przyjemnością cię zaprowadzę.
Ale musisz zgodzić się na warunki.
Chcesz być wolna,
w zamian za te dwie urocze dziewczynki.
- Mówiłam, że się nie zgodzi. - Jestem zaintrygowany.
- Co wy na to? - Seline mówi, że jesteś miły.
Bo jestem, malutka.
Z czasem i moją pomocą nie wiadomo, kim możecie się stać.
- Cade, mamy umowę? - A jeśli zaproponuję coś lepszego?
- W tej chwili. - O czym ty mówisz?
Dwaj bracia. Najlepsi zabójcy w historii.
Dwóch potężnych, nieśmiertelnych wampirów.
Będą znacznie lepszą bronią niż te bezbronne dzieci.
Seline i ja jesteśmy tylko syrenami.
- Lepiej na tym wyjdziesz. - Poważnie?
Nie uda nam się...
Zrobię to.
Wypuśćcie dziewczynki.
- Mama! - Tata!
Cześć, kochanie.
- Hej. - Hej. Rany.
Rany, tak dobrze was widzieć.
- Dobrze was widzieć. - Tęskniłam za wami.
Tęskniłam.
Nic mi nie jest, skarbie. Naprawdę.
Wiem.
Tak bardzo o ciebie walczyłam,
a ty nadal cierpisz przez to, co zrobiła ci Sybil.
Mam nadzieję, że wiesz, jak bardzo doceniam twoje starania.
Taki już jestem.
I zawsze będę.
Jak udało ci się walczyć aż tak długo, gdy Damon się poddał?
Byłem sierotą,
maltretowanym i porzuconym.
Przez część życia torturował mnie człowiek, który pozbawił mnie tożsamości.
Po stu takich latach serce i umysł stają się twarde jak kamień.
Ale...
ty nie.
Jesteś dobry.
I kochający.
Dzięki tobie.
Przez te wszystkie lata utrzymywałem pewną tajemnicę.
Cień nadziei.
Nigdy nie wierzyłem, że życie,
wszechświat, siła wyższa czy jak to nazwiemy...
pozwoliłaby mi cierpieć, a potem umrzeć,
bez poznania miłości.
To byłoby zbyt okrutne.
Gdy poznałem ciebie,
moja wiara została nagrodzona.
Czyli...
jestem aniołem.
Bonnie Bennett...
dla mnie jesteś całym światem.
Powinny spać we własnych łóżkach.
Chcę, żeby lekarz je przebadał.
Rano zabierzemy je do domu.
Posłuchaj...
to, co powiedziałem...
Przepraszam.
Przykro mi.
Miałeś rację.
One nie są moje genetycznie.
Ale ja je urodziłam.
Wychowałam.
Kochałam.
Gdy zaginęły, czułam, jakbym umierała.
Nigdy już tak nie mów.
Nie powiem.
Traciłem zmysły, Caroline.
Nie wiem, co robić.
Nie wiem, jak chronić własne dzieci.
Wiesz.
Bo miałeś też rację w innej kwestii.
Dokąd nie pójdę,
podąża za mną mrok.
Musisz je zabrać.
Zabierz je w bezpieczne miejsce...
dopóki to się nie skończy.
Zabierz je z dala ode mnie.
Nie powinnam była tego robić.
Nie powinnam cię odcinać.
Jesteśmy partnerami.
Powinniśmy wspólnie podejmować decyzje.
Kocham cię, Stefanie.
Bardzo.
Ale mam złe przeczucie, że musiałeś coś zrobić, by je odzyskać.
Jeśli możesz mi
powiedzieć,
zrób to szybko.
Prosiłam, abyś zrobił, co możesz.
Co to było?
Dałem Damonowi to, co mi obiecał.
Wieczne cierpienie.
Co to znaczy?
Oddałem moją nieśmiertelną duszę Cade'owi.
Muszę mu służyć, jak te syreny,
dostarczać mroczne dusze do piekła, żeby samemu tam nie trafić.
Nie.
Musi być...
jakieś wyjście.
- Obiecałeś mi czerwcowy ślub. - Wiem.
- Przykro mi. - Nie zgadzam się na to.
Będziesz czekał na mnie przy ołtarzu
i zaczniemy nowe życie.
To już jutro.
- Mój ostatni dzień. - Nie. Dlaczego?
Bo postawiłem warunek, by spędzić ostatnią dobę wolności
z tobą.
Mogłaś mi powiedzieć o twoim planie z Damonem.
Mogłam.
Ale zabawnie było widzieć twoje zażenowanie.
Wszystko jedno. To już koniec.
Żadnych rytuałów i zabijania dla niego.
I przepustek z piekła.
Przykro mi, siostrzyczko, przeczytałam drobny druczek.
Teraz zaczniesz spłacać swój karmiczny dług.
Nie, jestem wolna. Taka była umowa.
Nie masz żadnej umowy. Złożyłaś propozycję.
Ale Cade nie zgodził się na nią, przyjmując moją ofertę.
Wykiwałaś mnie?
Jak mogłaś mi to zrobić?
Dokładnie to samo myślałam przez 100 lat,
gdy nie próbowałaś mnie ratować.
Bardzo się cieszę, że w końcu mogę się odpłacić
za porzucenie mnie w ciemności.
Chciałam ci to wynagrodzić, próbując uwolnić cię od Cade'a.
Bez obaw, jestem wolna.
Załatwiłam to sobie na boku.
Będę nieśmiertelna i zachowam swoje moce.
Co ty kombinujesz?
Powiedzmy,
że gra jeszcze nie jest skończona.
Nie wiem, co mam z tym zrobić.
- Zajmę się tym. Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Naprawdę, Matt.
Dziękuję.
Czasem myślę, że tylko ty nie zwariowałeś
w tym naszym szalonym życiu.
Nie trzeba być wariatem, żeby chcieć zabić za grożenie dzieciom.
Chyba nie.
Ale mimo wszystko.
Nawet mnie trudno obserwować, przez co przechodzą moi znajomi,
jak ciężko muszą walczyć.
Czasem chcę rzucić się do ataku.
Pracuje tu ktoś?
Pracuje ktoś?
Donovan?
Nie powinieneś spać?
Dzięki, że przyszedłeś.
Cały dzień czekałem, by kogoś zabić.
Nie chcę, by coś groziło moim dzieciom.
A ty zawsze będziesz dla nich zagrożeniem.
Zabawne wyczucie czasu.
Bo właśnie zrobiłem interes życia.
Życia wiecznego...
Wystarczy. Zabij go.
To za Tylera. ij go.