The Vampire Diaries'de önceki bölümler
Sybil'i yendiğimizde Damon üzerindeki etkisinin yok olmasını bekliyordum
ama onu hâlâ kontrol ediyor.
İnsanlığını kapat ve bana sadakat yemini et.
Beni uçurumun kenarından sadece sen geri getirebilirsin.
Yapabileceğini biliyorum.
Biz iki kişiyiz ve kardeşimle tanıştın.
-Seline. -Diğer Siren Seline mi?
Uyandığında bunu hatırlamana izin vereceğimi varsayıyorsun.
Stajyerin Georgie eve gizlice girmiş. Tuhaf bir kız, değil mi?
-Georgie. -Buradayım.
-Üzgünüm. -Dur!
Bana bunu niye yaptırdın?
Bu arada Cade'e selam söyle.
Bu senin psişik yeteneğini bozuyorsa Damon niye hâlâ kuklan?
Onu bekleyen şeyi gösterdim.
O bile insanlığını kapatmasına yetti.
Damon cehenneme inanıyor.
Dün gece Tyler'ın gırtlağını parçaladım.
İnsanlığın olsun veya olmasın, bunu kimse affetmez.
MYSTIC FALLS'A HOŞ GELDİNİZ
Herkes duysun!
Hayatımda içtiğim en iyi mor çay bu!
Sevgili Elena. Nereden başlasam bilmiyorum.
-Selam. -Selam.
Boş gününde burada ne işin var?
Caroline bir arkadaşınızı kaybettiğinizi söyledi.
-Evet. -İhtiyacınız varsa kızları alırım.
Gerçekten çok büyük yardım olur.
-Teşekkür ederim. -Yakın mıydınız?
Evet, bizden biriydi.
Ailedendi.
Anlıyorum. Ben de ailemi kaybettim.
Herkesi mi?
Bir kız kardeşim var ama uzağız.
Evet. Tyler'ın ailesi de birkaç yıl önce öldü.
Geriye kalan tek Lockwood'du.
Şimdi koca bir aile
gitti.
Tyler her neredeyse huzur içindedir.
Sevildiğini de biliyordur.
Bak.
Benim çıkmam lazım. Sakıncası olmadığından emin misin?
Hiç yok. Sen git. Şehre karnaval gelmiş.
İkizleri götürmek güzel olabilir.
-Evet, çok sevinirler. -Seline.
-Selam kızlar. -Bizimle oynasana.
-Selam. -Selam.
-İlk kim ayakkabısını çıkaracak? -Ben!
Ben!
Bu onu geri getirmez.
Tyler, Sybil'in Damon'la oynadığı oyunun ikincil kaybı olmaktan
daha iyisine layıktı.
Evet. Son konuşmamızı hatırlamıyorum bile.
Aylardır konuşmuyorduk.
Hepimiz çok yoğunduk.
Birlikte yaşadıklarımızdan sonra
hep yanımızda olacağını varsaymışım.
Damon konusunda tıkandım.
Artık onu ne yapacağımı bilmiyorum.
Belki de en iyisi dostlarınla birlikte
Tyler'ın yasını tutmaktır.
Bu, hepimizin ona borcu.
Sen bana bakma canım.
Sorun mu var?
Ben iyiyim.
Damon, Tyler Lockwood'u
soğukkanlılıkla öldürdü ama sen iyisin.
Konuşmanı dinlemek istemezdim
ama hiç iyi bir duruma benzemiyordu. En azından bana öyle gelmedi.
Ama şu saklamaya çalıştığın acı
sana çok güzel bir parıltı veriyor.
Beni serbest bırak Bonnie. İkimizi de serbest bırak.
Seni düzgün bir yere götüreyim.
Nereye istersen. Paris'e.
İçimde parçalanmış her şeyi düzeltirsin.
Bizi düzeltirsin.
Bileklerin biraz soyulmuş.
Sana yardım edeyim.
Bonnie Bennett, sen benim kurtarıcımsın.
Kulübeye büyü mü yaptın?
Benden sır saklıyormuşsun.
-Yine mi cadı oldun? -Cadı değilim.
Hâlâ gücüm yok.
Ama büyülü nesne kullanamayacağım anlamına gelmiyor.
Bu karanlık nesneyi Silahhane'den ödünç aldım.
İsmi Esaret Alevi.
Ne kadar süslü.
Doğaüstü yaratıkları yandığı yere hapseder.
Ben yaktığım için de istediğim gibi gelip gidebilirim.
Ve sadece ben söndürebilirim.
Ve insanlığını açmazsan söndürmem.
Niye durup dururken böyle inat etmeye başladın?
Çünkü Tyler Lockwood öldü.
Seni de kaybetmeyeceğim.
Ne yapıyorsun?
Savasana.
Şifalıdır.
Fiziksel ve ruhsal iyilik verir.
Zen'e hiç uygun değil.
-Bu Tyler için. -Aslında onu ben değil Damon yaptı.
Ben sadece kalan bağlarını koparması için
gerekeni yapmasını söyledim.
Georgie nerede?
Başka bir hücre hazırladım.
İkinci Siren yazıyor.
Doğru, hiçbir şey göremiyorum.
Psişik yeteneklerim etkisiz.
Buraya interkom kurdum.
Bu gürültüden ve acıdan hiç kurtulamayacaksın.
Bundan sonra 7/24.
Psişik cehennemine hoş geldin.
-İnterkom çalışıyor. -Güzel.
Frekans seviyesini her saat başında kontrol et.
-Çok önemli. -Sebebini sorabilir miyim?
Çünkü bence titreşim hareketinin
tünellerin oluşumuyla ilgisi var.
-Hiç mantıklı değil. -O zaman ben söyledim diye yap.
Bir de dün gece Georgie'den çok tuhaf bir mesaj geldi.
-Hemen şehirden ayrılması lazımmış. -İşi aksatmaz.
Bunun ortasındayken yapmaz.
Katılıyorum. O nedenle araştırmanı istiyorum.
Ev arkadaşını ara, neler olduğunu öğren.
-Onu hemen bulmamız lazım. -Frekans araştırması ne olacak?
Birden fazla iş yap. Frekansı test et, Georgie'yi ara.
Tuhaf bir şey olursa ara.
Ne zaman geleceğinizi merak etmiştim.
Ceset kokmaya başlamıştır.
Elimden geldiğince bozmamaya çalıştım.
Ama gırtlak parçalama olayına
kendimi biraz kaptırdığımı itiraf ediyorum.
Donovan'dan özür dilerim.
Onu mis gibi temizlemişsindir.
Onu ne yapacaksın? Bana mı saplayacaksın?
Hadi dene. Ama önce
tercihini yap.
Çünkü hepinizi gömeceğim.
Sakin ol.
Tyler beni hafife aldığı için öldü.
Matt Donovan. Mystic Falls'un tek canlı çocuğu.
Bu kadar uzun süre insan kalabilmen çok şaşırtıcı.
-Onu bir düzelteyim. -Bunun için mi döndün Damon?
-Boş tehditler savurmak için mi? -Boş değil kardeşim.
Kımıldamayın yoksa boynunu kırarım.
Matt'e devredilemez bir davetiye vereyim de
-kahvaltı kulübümüze katılsın. -Damon yeter.
Tatlı Caroline.
İnsanlığın yokken kaç masum öldürdün?
Ne söylediğinin veya söylemediğinin önemi yok.
Şeytan ne yaptığını biliyor.
Sana ne oldu?
Bunun neresi şaşırtıcı. Ben hep böyleydim.
Hayır, değişmişsin.
Karşınızda Profesör Ric Saltzman. Tescilli dâhi.
-Sizi kendinizden bile iyi tanır. -Damon bas git.
Kimse seni burada istemiyor.
Hepiniz benden nefret ediyorsunuz, değil mi? O konuda anlaşalım.
Tyler'ı öldürdüm, benden nefret ediyorsunuz ve bağımız koptu. Güzel.
Beni kurtarabilmeniz için
bir fırsat kaldığını düşünüyorsanız bu da yanıldığınızın kanıtı olsun.
Berbattı.
Sanki Damon ondan nefret etmemiz için kıvranıyor.
Gelemediğim için özür dilerim.
Orada olmak istiyorum ama buradan ayrılamam.
Lütfen dünden daha iyi olduğunu söyle.
Nasıl mümkün bilmiyorum ama daha beter.
Onu kurutmak da, aç bırakmak da işe yaramadı.
Gitar çaldım. Mazimizi anlattım.
Duvara konuşmak gibi.
Sen insanlığını kapattığında tekrar açtıran neydi?
Nasıl kurtulabildin?
En büyük korkumla yüzleşmek zorunda kaldım.
Artık sevilmeye değer olmadığımla.
Annemin benden utanacak olmasıyla.
Beni ne kadar sevdiğinin hatırlatılması gerekiyormuş.
Sonra da buna layık olmak istedim.
-Faydası oldu mu? -Evet.
Oldu.
Beni haberdar et ve gelemediğin için üzülme.
Her şey bitince Tyler'a adam gibi veda ederiz.
-O ne zaman olacak? -Yakında.
Umarım.
Ben de.
Ölü arkadaş dertleri mi?
Senin için kalbim parçalanıyor.
Ne büyük travma.
Hep herkesi korumak zorunda olmanın yükü.
Beni aradan çıkarsana.
Sen insanlığını açsana.
İnsanlığımın ayak bağı olduğuna hemfikir olamaz mıyız?
Asabiydim, bunalımdaydım.
Karanlıkla dolu trajik bir şair.
Daha aşağılık hâlime dönmenin ne eğlencesi var?
Aynı zamanda birçok müthiş özelliğin vardı.
Sadıktın, yaratıcıydın.
Ve coşkulu bir romantiktin.
İnsanlığımı açsam bile senin için çok geç.
Tyler'ın cenazesini kaçırdın.
Zor zamanlarında arkadaşlarını terk ettin.
İşte bu acımasızlık canım.
Geri geleceğim.
Ben de burada olacağım.
Sayende.
Unutmayın, o Damon değil.
Bir dişi şeytanın kontrolündeki Damon.
Onu Sirenin etkisinden kurtarmanın bir yolunu bulmalıyız ve bulacağız.
Stajyerlerim onunla uğraşıyor.
Bu arada ne yapacağız? Onu başıboş bırakacağız
-ve bir arkadaşımızı daha mı öldürecek? -Onu engellemeye çalışıyorum.
Sybil'in etkisini bozsak bile Damon ne yaptığını ve
Elena'nın ne düşüneceğini anlayınca asla toparlanamayabilir.
Önerin nedir?
Damon'ı Sirenlerden kurtarmanın yolunu ararken
onu kendinden kurtarmanın da yolunu bulmamız lazım.
Onu uyutmalıyız.
-Ne kadarlığına? -Gerektiği kadar.
Emin misin?
Bu onun iyiliği için.
Ve kendimizi başka türlü koruyamayız.
İşte bu şaşırtıcı.
Bir konuda anlaşalım, arkadaş değiliz ve seni kurtarmaya gelmedim.
Hatta seni bir daha görmek istemiyorum.
-O hâlde niye geldin? -Çünkü istediğim cevaplar var.
Donovan'ın gizemli babasından o hurda parçasını çaldım.
Tüm köprüleri yaktım. Herkesi kendimden nefret ettirdim.
Tahminime göre hâlâ zihnimde olduğun için.
-Onu nereden çıkardın? -Çünkü hiçbiri benim için değil.
Anlamadığım bir şey var. Özgür iradem olmasına rağmen
niye hâlâ senin getir-götürcünüm? Seni mutlu edecek
şeyler yapıyorum ve sebebini bilmiyorum.
Pişmanlık var galiba.
Pişmanlık da hâlâ sadık bir uşak olmadığının kanıtıdır.
Ne diyorsun be? Tyler Lockwood'u öldürdüm.
-Sadığım tabii. -Hayır, kızgınsın
-çünkü arkadaşlarını kızdırdın. -Arkadaşlarım artık beni umursamıyor.
Ama sevdikleri birini öldürdün. Bu onlara bir şeyler hissettirmiştir.
Sana da hissettirdiği belli.
Sorunlu ve saldırgan hâlinle karşımdasın.
Bu bana ne anlatıyor biliyor musun? Tamamen benim olmadığını.
Damon Salvatore
o karanlık ve soğuk kalbinde Tyler Lockwood'un canını aldığında
ani bir acı hissetmiş.
Sana duygular hissettirmiş ve bunlar kötüymüş.
-Artık hiçbir şey hissetmiyorum. -Yanlış.
Yüzünden anlaşılıyor.
Ayar düğmesini insanlığın idare ediyor
ve şu anda açılmak için zorluyor.
Ve berbat bir duygu, değil mi?
-Sus be -Düğme açılırsa hislerin döner.
Belki kardeşin seni yine sever.
Ama korkunç bir his olacak.
Elena'nın da yaptıklarına tepkisini
-hiç düşünmeyelim bile. -Konuşma.
Düğmeyi aşağı it
ve tüm kötü hisler, ve kafa karışıklığı
yok olsun.
Ben mi? İkinci seçeneği tercih ederim.
Düğme aşağıda olsun. Her şeyi terk et.
Sus dedim! Sus!
Benden ne istiyorsun?
Seni istiyorum Damon.
Her şeyinle.
Bilinçaltını yeniden yazabilirim ama beni götüreceği yer kısıtlı.
İstediğim şekilde sana sahip olmam için
geçmişinle olan duygusal bağların olmamalı.
Kardeşini görmeye git.
Sen her şeyi hissedene dek düğmeyi yukarı itsin.
Öyle yaşamak istiyorsan git yaşa.
Belki avuç için kadar mutluluk bulduktan sonra
ölüm seni Cade'e teslim eder.
Biri bunu sana getirdi.
-Silahhane'denmiş. -Tamam, oraya bırak. Sonra bakarım.
Her şeyi kutulara koy. Oda oda gez.
Matt, bunu yarın da yapabilirsin.
-Zamana ihtiyacın varsa ertesi gün de. -Sorun değil.
Kayıpla baş etmekte uzman olduğumu biliyorsun.
Çok küçük yaşta başladı.
Evet, bunu hak ettim galiba.
Ettin ve etmedin.
Özür dilerim. Ben...
Tyler ve bu ev
ve içimde vampir kanı dolaşması,
ve 24 saat içinde ölürsem vampire dönüşecek olmam yüzünden.
Nasıl bu noktaya geldi?
-Bunlar nasıl oldu? -Bunlar mı?
Nasıl yani? Vampirler mi?
Ve mineçiçeği mi?
Ve ölüm mü?
Benim hayatım böyleydi.
Ben bunlarla uğraştım.
Yapayalnız. Uzun süre.
Bundan kaçmak istiyordum.
Yani canım tarih dersi vermek istemiyorsa da kusura bakma.
Matt bu mesajı dinliyorsan ben ölmüşümdür ve cidden rezalet.
Aynı zamanda birini bulmak için yardımını istiyorum demek.
Çıktın sanıyordum.
-Şuna bakar mısın? -Tamam.
Mystic Falls ve Silahhane arası
yaklaşık 55 kilometre.
Virajlı yolla, yüksek tepeler.
Ama ben tünelden o yolu birkaç saatte geçtim.
Bu da ne kadar yapar? 10 kilometre mi?
Tünel dağların altından geçiyor olmalı.
Evet ama duvarlar eski.
En az birkaç asırlık. Onları kim yaptı ve niye?
Araştırayım mı?
Yok, ben hallederim.
-Georgie'den ne haber? -Ev arkadaşını aradım.
Georgie'in her şeyi hâlâ odasındaymış.
Gittiyse de yanına bir şey almamış.
Tamam, polisi ara ve kayıp ihbarında bulun.
-Sahi mi? -Tedbir amaçlı.
Frekans araştırması ne durumda?
Bilimsel bir şey yapıyormuşum gibi davranıyorsun.
Aslında bir çatala vuruyorum. Saçma ve hiçbir şey öğrenmedim.
Bunun amacını söyleyecek misin?
Bir gün.
İyi denemeydi.
Yaklaştın.
Bu çok zor.
Kızlara çabaları için bir Japon balığı versene.
Şunu alalım.
Hasta mı?
Galiba ölmüş.
Sorun değil. Bir şey diyeceğim.
Onu eve götürüp adam gibi gömelim.
-Tamam. -Tamam mı?
Yemin ederim Seline'in kızlarla arası
bu kadar iyi olmasaydı ondan nefret ederdim.
Gerçek olamayacak kadar kusursuz.
-O kimin için? -Damon'dan az önce mesaj geldi.
Karnavalda buluşmak istiyor.
-Niye karnavalda? -Bilmem.
Ama bu tek şansım ve başka bir şans bulur muyum bilmediğim için denemem lazım.
-Yardıma ihtiyacın olacak mı? -Hayır.
Seni daha fazla tehlikeye atamam Caroline.
İki vampir bir vampirden iyidir. Basit bir hesap.
Bunu yalnız yapmalıyım.
Doğru olan bu. Tamam mı? Bunu biliyorsun.
Bundan sonra beni affetmeyebilir.
Ve onu temelli kaybedebilirim.
Onu kaybettin bile.
Yeni yılın kutlu olsun canım.
Benimle dans et. Eskisi gibi.
Işıkları ve müziği hatırlıyorum.
Canın cehenneme.
Yutmadın mı? Azıcık bile mi?
Kendini eğlendirmek için yeni bir yol bulduğuna sevindim.
Kusura bakma. Elimde değil.
Aşkın ağır ağır yakan ateşi.
Aşırı tatlıydı.
Ve niçin? Üç yıl boyunca
seni korudum ama sen beni öldürmeye çalıştın.
Tekrar deneyeceksin galiba.
Sana ulaşacağım.
Seni bundan kurtarmak için en karanlık korkularını kullanacağım.
Ben karmaşık bir adamım. Dünyada 140 sene geçirdim
-ama kimse beni çözemedi. -Peki. Ben de uğraşırken ölürüm.
Damon beni yangında bıraktı diye ateşten korktuğumu sanıyorsun.
İyi deneme ama hayır.
Sen insanların gitmesinden korkuyorsun. O kadar.
Terk edilmekten korkuyorsun.
Defalarca başına gelmiş şeyden.
Herkes gidiyor, kimse kalmıyor.
O da şimdi bitecek.
Çünkü ben hiçbir yere gitmiyorum.
Evet, şey... Sence de bu biraz aşırı değil mi?
Çaresizlik anında son çareye başvurulur.
Sen insanlığını açana dek gitmeyeceğim.
Seni terk edeceğime yanarak ölürüm.
KARNAVAL
-Ne oluyor? -Gaz kaçağı var, burası boşaltılıyor.
Merhaba kardeşim.
Stefan.
Yardımına ihtiyacım var.
Şaşırdığımı söylemeliyim. Seni son gördüğümde
bağları koparmakta kararlıydın.
Evet, tekrar düşündüm ve galiba biraz fazla dramatik oldu.
Geri almak için çok geç. Sybil'in zoruyla yapmış olmana rağmen.
Evet, işte çetrefilli kısım da bu.
Ona hizmet etmek istiyorum Stefan. Mecburum.
Ve ona servis ettikçe hain şeytan benden uzak duruyor.
Ve cehennemden de olabildiğince uzak durmak istiyorum.
-İnsanlığını kapatarak mı? -Daha beter sonlar var.
Sana yardım edebileceğimi biliyorsun. Yeter ki izin ver.
İnsanlığımı tekrar açtıracaksın.
Hayır, bunu istemiyorum Stefan.
Mecbursun. Böyle devam edemezsin.
Neden? Daha kolay değil mi?
Telafi edilmesi gereken şeyler var.
Tavşan kemirip insanları kurtararak tekrar huzur bulamam.
Sonu cehennem olacak.
Öyleyse niye? Söyle.
Öğrendiklerim yüzünden neden tekrar hissetmek isteyeyim?
Çünkü hissedemezsek yaşamanın ne anlamı kalır?
Aynen öyle kardeşim.
-Ne anlamı var? -Hayır.
Yemezler.
İnsanlığının ortaya çıkmak için kıvrandığını görüyorum Damon.
Benimle eve gel. Yine mutlu olmana yardım edebilirim.
Nasıl?
Zaman ve çaba lazım.
Ama yanında olacağım.
Olmaz Stefan.
Her şeyi mahvettim.
Ben kardeşinim
ve seni seviyorum.
Benimle eve gel.
Hayır, yapamam.
Bana böyle mi yardım edeceksin? Mineçiçeğiyle mi?
Seçeneğim yok, ne yaptığını bilmiyorsun.
Ne yaptığımı çok iyi biliyorum kardeşim.
İnsanlık karardı.
Artık her şey serbest.
Tebrikler, tam isabet.
Terk edilme korkusu, ders kitaplarındaki gibi.
-Artık şunu bitirebilir miyiz? -Ben seni hiç bırakmayacağım.
Gerçekten bir ara gitmeni istiyorum. Bu kulübede yiyecek kalmayacak?
UberEat'in de bu adresi bulabileceğinden şüpheliyim.
Ben seni hiç bırakmayacağım.
-Biliyorum. Anladım. -Hayır.
Duman ciğerlere iyi gelmiyor, değil mi?
Ben seni hiç bırakmayacağım.
Hâlâ umurumda değil. Aptallık etmeye başladın.
Ben seni hiç bırakmayacağım.
Başka son sözün var mı?
Ben...
seni...
hiç...
bırakmayacağım.
Zaten öldün sayılır.
Ben...
Bonnie.
Bonnie, uyan.
Balığı gömecek miyiz?
Evet ama kendi tarzımızda.
Hepimiz iki parçadan oluşuruz.
Bedenimiz ve ruhumuz.
Bazı insanlar çok özeldir.
Ve öldüklerinde Cade adında bir adam
ruhlarını almaya gelir.
-Bedenleri de alır mı? -Hayır.
Ama bu, bedenin de özel olmadığı anlamına gelmez.
Öldükten sonra huzur bulmaları için onurlandırılmaları lazımdır.
Cade buna saygı duyar.
Çabayı takdir eder.
Ona ne yaptığımızı gösterelim.
-Nasıl? -Onu çağırabiliriz.
Ama elimi tutmanız lazım, tamam mı?
Canını yaktık mı?
Hiç yakmadınız, mükemmeldiniz.
Büyüyü tam kıvamında kullandınız.
Şimdi özel kelimeyi söylemelisiniz.
Incendia.
Çok iyiydiniz kızlar.
-Bence hazırsınız. -Niçin?
Sürpriz.
Enzo!
-Bana döndün. -Elbette.
Biri seni kurtarmalıydı.
-Hayır! -Bonnie.
Zamanım geldi.
Beni herkesten çok sevdin.
O yeter.
Hayır. Seni bırakmam!
Bonnie!
Üzgünüm.
-Sorun değil. -Özür dilerim.
Geçti. Biz iyiyiz.
-Seni öldürüyordum. -Hâlâ buradayım.
Bak bana.
Artık iyisin.
İyisin.
Ve sonsuza dek başına kaldım.
Çünkü asla gitmeyeceğim.
Üzgünüm.
Bunlar ne?
Bilmesen daha iyi.
Denesene.
Tyler, Virginia St. John diye bir kadına
mahzenden kaçan sirenleri aramasında yardım ediyormuş.
Büyük büyükbabası Dalton'dan kalan
araştırmalar, mektuplar falan varmış.
Sirenlerden birini 1883'te salmış.
Sonra Virginia öldü ve vasiyetinde hepsini Tyler'a bıraktı.
Sonra Tyler öldü.
-Ve şimdi... -Kaldığı yerden devam etmeni istiyor.
Ben bu işe uygun değilim.
Tamam mı? Ben kaçmıştım.
Gitmiştir. Tyler bunu biliyordu.
Belki sende benim şimdi gördüğümü gördü.
Cesur olduğunu.
Korkusuzluğunu.
Müthiş dirençli olduğunu.
Ve buraya dek tek başına geldin.
Benim bir katkım yok.
Ben Dorian.
Ben Grove Hill emniyetinden Dedektif Sudano.
Georgina Dowling'in aranacaklar listesinde isminiz var.
O iyi mi?
Bence buraya gel.
Geldiğin için teşekkürler.
Cenazeyi bir kez daha deneriz dedim.
Hoş geldin.
Tyler'ı anmak için toplandık.
Güçlüydü.
O kadar kaybına rağmen.
İçindeki karanlıkla savaştı ve kazandı.
Ona büyük saygım vardı.
Tyler bizim için her şeyi feda etmeye hazırdı.
Hepimizi önemserdi.
Ve benim en yakın arkadaşımdı.
Kasabalı bir çocuktan öteydi.
Kasaba hayatının da ötesinde yaşadı.
Onu seviyordum.
Hepimiz seviyorduk.
Bundan sonra hangimize ne olacak bilmiyoruz.
Ama bizi rahatsız etmemeli.
Bu yüzden birbirimiz için olan kıymetimizi unutmamalıyız.
Birkaç yıl önce Elena'yla bu dönmedolabın tepesindeydik.
Ona böyle anları değerlendirmenin önemini anlatıyordum.
Çünkü elimizde sadece anlar var.
Ve Tyler ve Elena şerefine
böyle anları yaratmaya devam etmeliyiz.
Yaşamayı hatırlamalıyız.
Sevgili Elena.
Bugün seni özledik.
Kötü günler içindeki kötü bir gündü.
Ama atlatma şeklimiz hoşuna giderdi.
Bence senin göğsünü kabarttık.
Hiç teşekkür etmediğimi fark ettim.
Karın olacağım.
Yani sana yardım etmem ve seni korumam lazım.
Hatta gerekirse kurtarmam.
Ona bir daha gerek kalmayacağını umuyorum.
Bu karnavala son gelişimizi hatırlıyorum.
Bir türlü aklım almıyordu
vampir olarak sonsuza dek yaşamayı.
Sen de alışmanın tek yolunun
kendini güçlü olduğuna ikna etmek demiştin.
Her gün.
Stefan sende o kadar güç var.
Bundan şüphen olursa da ben sana hatırlatırım.
-Selam, hatırınızı sorayım dedim. -Selam.
Kızlar yatmadan önce el işi yapıyor.
Ben de garaj düzenlemesine kendimi fazla kaptırmışım.
Vay be, sen bir tanesin.
Boş gününde bu kadar geç saate dek kaldığın için de teşekkür ederim.
Bugünü sensiz atlatamazdım.
Ne diyebilirim? Kızlarını seviyorum. Kendimi genç hissettiriyorlar.
-Birazdan geliyorum. -Acele etme.
Teşekkür ederim. Harikasın.
-Buradasın. -Elbette.
-Ne oldu? -Gerçeği gördüm.
Hisler zayıflatıyormuş.
-Artık hissetmek yok. -Güzel.
Varoluş krizin bitti mi?
Çünkü işimiz var. Eğlenceli olacak. Söz veriyorum.
Tamamen seninim.
Açlıktan ölüyorsundur.
Döndüğüne sevindiğimi söylesem kızar mısın?
Keşke daha iyi şartlar altında olsaydı.
Kaybolduğum için özür dilerim.
Bazı şeylerle uğraşıyordum.
Hayatımızın hikâyesi.
Kızlar nasıl?
Ergen oldular neredeyse.
Birkaç fotoğraf da vardır.
Burada köpek filtresiyle oynuyorlar.
Okulun ilk günü.
Bir arkadaşlarının doğum gününde el işi yapıyorlar.
Buna bayılıyorum. Seline bugün yolladı.
Seline mi?
Bakıcı.
Biliyorum. Ric seksi bakıcıyı aldı.
Hayır Caroline, hemen eve gitmelisin.
Lizzie?
Josie?
-Kızlar? -Lizzie?
-Kızlar? -Josie?
Kızlar?
Kızlar!
Kızlar?
Ric. ar?