-Ang Nakaraan sa The Vampire Diaries: -Ako si Sybil.
Buhay, humihingang Siren ang pinag-uusapan natin.
Tapat sa akin si Damon.
Ito, dumating kasama ng laman kahadeyero mo.
-Ginawa ata sa impyerno. -Tinidor na pansubok ng tinig.
Damon, tapos na. Malaya ka na.
Sana nga, Stefan, pero nagsisimula pa lang ako sa kanya.
Sana 'pag wala na si Sybill, maputol na kontrol nito sa kanya.
Pero kahit ganoon, may hawak pa rin 'to sa kanya..
Ano pa ang gagawin?
Marami ka pang mga koneksiyon. Maraming taong ipaglalaban ka.
-Ayusin natin iyon. -Lockwood.
Damon, sandali!
Kinokontrol ng Siren ang isip ng biktima patungo sa kamatayan nila.
Sabi ng iba sugo raw sila ng demonyo.
Lahat ng kwento may pinagmulan.
Pwedeng kwentuhan mo ako?
Anong kwento?
Masayang kwento.
Noong unang panahon,
sa isang bayan na rito mismo itinayo,
ay may naninirahang lalaki.
Si Arcadius.
Cade sa kanyang mga kaibigan, na marami.
Mabait siya, minamahal at tinitingala ng mga tao.
Pero may kakayahan si Cade na walang ibang nakagagawa.
Nababasa niya ang iniisip ng mga tao.
-Manghuhula ba siya? -Ang unang manghuhula.
Ang kapangyarihang ito ang nagtulak sa kaniya para makisama sa kapwa.
At ang kapangyarihan ding ito ang tatapos sa buhay niya.
Ang iniisip mo, kapatid...
ay hindi dalisay.
Ipinagbabawal iyan.
Kung hahayaan mo ako pumasok ng malalim sa isip mo...
baka maaari kitang tulungan sugpiin ang tukso..
Gusto ni Cade makatulong.
Pero iba ang kinalabasan.
Natakot sa kapangyarihan niya ang kalalakihan, kahit mga kaibigan niya.
At doon napagtanto ni Cade ang tungkol sa mga kalalakihan,
na hindi kayang puksain kahit ng kapangyarihan niya,
ang tunay kasamaan.
Ang sabi ko ay masayang kwento.
Masaya nga iyon, kapatid.
Kahit sa kamatayan, naging matagumpay si Cade.
At simula noon...
ang masasamang lalaki ay pinaparusahan dahil sa kanilang mga masasamang gawain.
Nakapaghiganti si Cade, at balang araw...
tayo rin.
-Huy. -Huy.
Para lang alam mo, kahit kasama ko si Bonnie ngayong gabi,
di ibig sabihin hindi ka matutulog sa kama mo.
Tama, oo, nasa Armory ako.
Naisip ko na bigyan muna kayo ng oras.
-Kamusta si Bonnie? -Nakadikit kay Enzo.
Kahit masasama sinasabi nito sa kanya.
Gutumin ko siya ng isa o dalawang araw bago niya mabalik pagkatao nito.
Kung may magbabalik sa kanya, si Bonnie 'yon.
Huy, alam mo?. Mauna na siguro ako.
Makikipagkita kami ni Alaric sa isang Siren.
Mag-ingat kayo. Alam niyo na kung ano ang kayang gawin ni Sybil.
Hangga't tumutunog itong tinidor, hindi siya uubra.
Mayro'n bang pinaiksing...
galingan mo at "kasama mo ako sa diwa"?
Oo, "mahal kita" siguro.
Mahal din kita.
Uy. Salamat.
Magpasalamat ka sa yaya. Ideya niya 'yan.
Uy.
Sinabi ko na 'wag ka pumasok ngayon.
Nabalitaan ko nagkakaubusan ng kape kaya nagmadali ako.
May importanteng proyekto kaming ginagawa, 'wag ka na pumaasok--?
Importanteng proyekto? Nakakaduda. May babaeng nakatali sa silong?
Biro lang.
Sige. Iwan ko na muna kayo.
Isang tukso lang kaya ko.
-May balita ba kay Damon? -Wala.
Iyon ang inaalala ko.
Uy.
Ikaw ba si Peter Maxwell?
Si Pete ang may-ari. Nagtatrabaho lang ako rito.
Ako si Lou. Ano maitutulong ko?
Kailangan kong makausap si Pete.
Ganoon ba. Pabalik na rin siya maya-maya.
Teka, bakit ka nga pala napunta rito?
Mahirap ipaliwanag. Di rin ako ang naghahanap talaga sa amo mo.
Mayroon akong kakilalang babae, si Sybil. Siya 'yong nagpapahanap.
Kaya napunta ako rito.
Mukha kontrolado ka ng babaeng 'yon.
Hindi mo lang alam.
Maniwala ka. Limang beses na ko kinasal.
Binabawi ko na.
Parang naiintinidihan mo ako, Lou.
Heto na nga, may namamagitan sa amin ni Sybil, pero tapos na iyon.
Kung iisipin, wala na akong sabit,
pero ginagawa ko pa rin ang mga bagay na alam kong magugustuhan niya.
Ang kaibahan natin dalawa, papatay ako para sa kanya.
Pabalik na si Pete. Magtatrabaho na ko.
Hindi, gawin mo kung ano'ng sasabihin ko.
Sagutin mo ang tanong ko.
Ano pinakamasamang bagay na nagawa mo?
Pinatay ko ang isa sa mga naging asawa ko.
Pinalabas kong aksidente iyon.
Diyan ka lang.
Hanga na sana ako sa'yo, Lou.
Sa totoo lang.
Ayan, magtrabaho ka na.
Ang makapangyarihang Siren.
Hindi makapalag sa isang tinidor.
Nagsalita lalaking kayang patayin ng patpat.
Ano 'tong nakakasakit sa 'yo? At pati mga anak ko damay?
Akala ko pa naman alam mo na. Hindi pa pala.
Kung nagugulo nito kapangyarihan mo, bakit sunud-sunuran pa rin sa'yo si Damon?
Pinakialaman ko pinakamalalim na kamalayan niya.
Kung sinusunod pa ako ni Damon, 'yon ay dahil sa gusto ng loob niya.
-Bakit mo ginagawa 'to sa kanya? -Laging Damon, Damon, Damon.
Hindi man lang ba kayo napapaisip kung sino ako?
Sa totoo lang, hindi.
Ang gusto ko lang ay mailigtas ang kapatid ko.
Malas lang, ang sagot sa tanong ay...
ang kwento ko kung sino ba talaga ako.
Mahilig ka ba sa kwento, propesor?
Totoong kwento, gusto ko.
Kung ganoon, magugustuhan mo ito.
No'ng unang panahon, sa isang nayon sa Mediterranean,
mayroong isang babae.
Habang siya ay nagkakaedad, nagsimula siyang magpakita ng abilidad manghula...
katangiang ipinagbabawal sa kanilang lugar, mula pa noon.
Kapalaran ng mga manghuhula ay ipatapon...
kung kaya't ang kawawang babaeng iyon ay tuluyang pinaalis sakay ng balsa...
dinala siya ng agos sa mabatong malamig na baybayin.
At kahit inabandona man siya, hindi siya naging mag-isa.
Nakilala niya ang babae sa isla.
Parehong pinatapon, kunektado ng abilidad, magkapatid sa lahat maliban sa dugo.
Itinakda mula sa sandaling 'yon na isang araw maging...
mga Sirens.
Kaya Stefan, naunawaan ko na gagawin mo lahat mailigtas lang ang kapatid mo.
Dahil ganoon din ang gagawin ng kapatid ko para sa akin.
Gagawin?
Pang kasalukuyan?
Ah, hindi ko ba nabanggit na dalawa kami?
Ako na nandito at siya na nasa labas.
Pwede bang itigil mo na 'yan?
Sobra na 'yan.
-Anong sinasabi mong dalawang Siren? -Akala ko dalubhasa ka.
Lahat ng kwento tungkol sa pinagmulan ko ay binabanggit ang mga Sirens. Marami.
At ang sabi rin doon ay kalahating ibon daw kayo?
Buti na lang para sa'ming lahat, di ka dapat naniniwala sa lahat ng nababasa mo.
Tumigil ka na. Sino siya?
Maghintay ka, Stefan.
Pangako ko malalaman niyo rin.
Naku.
Ayun.
'Wag kang gagalaw o tatawag ako ng pulis.
Ang intern pala.
Ang yaya.
Georgie, tama ba? Lagi ka bang sumasalisi sa bahay?
Nakapasok na rin ako sa silid ni Alaric.
Inutusan lang niya akong dalhin ang talaarawang ito sa Armory...
pero nakalimutan kong hingiin ang susi.
Nakakahiya naman kung itatawag ko sa kaniya.
Mas nakakahiya ang itatawag ko.
Okay.
-Mas mabuti kung 'wag ka muna umalis. -Mas mabuti kung gawin mong trabaho mo.
Okay. Tatawagan ko na si Ric.
Kung ako sa'yo, hinding-hindi ko gagawin 'yan.
Ikaw siguro si Peter Maxwell.
-Sino ka ba? -Damon Salvatore.
Ako rin ang taong nag-ihaw sa alalay mo rito.
Pwera inis. Hindi ata gumagana 'yang pamatay ng apoy.
Nakikipagkita na si Lou sa walang hanggang apoy.
Bago ka tumawag, tanungin mo muna ang sarili mo.
Kung kaya kong patayin ang trabahador mo,
bakit hindi na lang din kita patayin?
Mabait na bata.
Pero panggulo lang iyon, Pete. Hindi naman kita papatayin.
-Hindi pa. -Pampalubag-loob 'yan.
May kilala ka bang Sibyl? Ganito katangkad at maganda.
Nabubulok mukha 'pag di nakakakain ng laman ng tao.
-Baliw ka. -Hindi mo nga yata kilala, Pete.
Pero baka nagsisinungaling ka rin.
Sabihin mo ang totoo. May alam ka ba sa sinasabi ko?
Wala. Walang katuturan mga pinagsasasabi mo.
Naku. Sige, gawin nating mas simple.
May gusto si Sybil na nasa 'yo ko. Ihahatid ko sa kanya.
Kunin mo na lang at umalis ka na.
Wala iyon sa pagpipilian, Pete. Hindi ko alam kung ano ba iyon.
-Eh paano mo mahahanap? -Natin, Pete. Natin.
Ganito 'yon, ang alam ko lang ay pamana iyon ng mga Maxwell.
Pero malalaman ko, 'yon ang hinahanap ko, kapag nakita ko na.
Okay? Saan tayo magsisimulang maghanap?
Hindi ko alam. Anak ko lang ang pamilya ko.
Pag-isipan mong mabuti dahil buhay mo ang nakataya rito.
Ilang taon na ng mamatay lola, okay?
-May iniwan siyang kahon. -Mukhang makakatulong 'yan.
-Ano klaseng mga bagay? -Di ko alam. Di ko pa 'yon nabuksan.
-Ayaw ko ng usapin tungkol sa pamilya. -Maniwala ka, alam ko 'yon.
-Nasaan ang kahon, Pete? -Nasa bodega.
Hinahanap iyon ng anak ko. Baka nakita na rin niya.
Ayos. Papuntahin mo rito ang anak mo.
Ngayon na.
Si Seline.
-Kaya mo na 'to? -Oo.
Seline.
Kahina-hinalang pangalan. Parang tunog "Siren-y."
Pokus na lang kaya tayo tungkol sa inyo ng kapatid mo?
Hintayin na lang natin na makabalik si Alaric.
Iniiba mo ang usapan. Sino siya?
Sa tingin mo ba makakatulong iyan?
Salamat.
At kahit masaya silang magkasama,
may isa pa silang laging kasama, ang gutom.
Nagkaroon ng plano ang taong matagal nang nakatira sa isla.
Tawagin natin sila.
Hindi nila tayo maririnig.
Lakasan mo lang ang pagsigaw, maririnig din tayo.
-Tulong! -Tulong!
-Dito! -Tulong!
-Tulungan niyo kami! Pakiusap!
-Dito! Dito! -Tulong!
Narinig nila sigaw natin.
Papunta na rito ang barko.
Maliligtas na tayo.
Nandito kami.
Pero may ibang plano ang babaeng nakatira sa isla.
Nagawa niya na rin ito dati.
Kaya niyang tawagin mandaragat sa isip.
Kahit ga'no kalayo narating ng abilidad niya, mas nauuna mababaw na parte ng isla.
Inaahon ninyo ang barko.
Sinubukang puksain.
Binangga sa mga bato, hanggang sa mamatay mga sakay nito.
Pero ang mabuting dulot nito,
napapadpad sa amin ang mga dala nila.
Hindi tayo sinuwerte ngayon. Ito lang ang napadpad sa atin.
Alam mo mangyayari 'to.
Wala kang mapapala dito sa isla, walang makakain dito.
Mas madali ganitong paraan.
At mas masaya.
Huwag mo silang kaawaan.
Mula sa bayan namin mga mandaragat na 'yon.
Sila mismo nagtapon sa 'tin dito para mamatay.
Hindi ko na hahayaang maulit iyon.
Kung hindi natin kayang mabuhay sa ipinagkaloob ng Diyos sa atin,
hindi na dapat tayo nabuhay pa.
Ipangako mo.
Pigilan mo 'ko kung pamilyar ang kwento.
Isang mabuting kapatid, na kabaitan ang nangingibabaw.
At ang isa naman ay kabaligtaran ang ugali, papatay para maibsan ang gutom.
Alam kong alam mo na iyon. Saktong-sakto ang mga detalye.
Pareho tayo ng kwento, Stefan.
Heto ngayon ang pagsubok.
Sino ka sa dalawang iyon?
Ano sa tingin mo?
Tingin ko, palamuti 'yan, Pete.
Lumang Rolls Royce.
At sa tingin ko rin, nanganganib ang buhay mo.
-Ginagawa ko ang iniuutos mo. -Ah, talaga ba?
Pinuwersa kitang hanapin kailangan ko, hindi kung anu-ano.
Saan mo nakuha relo mo?
Bigay ito ng anak ko. Bakit, anong kaibahan?
Kayamanan ba 'yan ng pamilya.
Bigay mo sa akin.
Naka vervain ka.
-Hindi ko alam ang sinasabi mo. -Nagsinungaling ka, Pete.
Alam mo nangyayari sa mga sinungaling.
Diretso sila sa impiyerno.
Donovan?
Tay.
Patingin.
Hindi ganoon kalala. Diinan mo lang. Magiging maayos ka.
'Wag kang magkunwari, Matt.
Gagaling ka kung gagawin mo ang sasabihin ko sa'yo.
-Anong ginagawa mo? Bakit? -Inumin mo ang dugo niya.
Mamaya ko na ipapaliwanag. Pero ngayon, magtiwala ka lang, okay?
-Inumin mo. -Hindi--
Ano?
Ano...?
Ano--? Ano'ng nangyari?
Ipapaliwanag ko. Pero kailangan mong maintindihan ang nagawa ni Damon sa'yo.
Teka, kilala mo ba ang lalaking 'to?
Sinasabi ko, na kilala ko siya.
Hindi siya patay.
Alam ko. Magulo ang pangyayari, hinanap kita at di ko sinabi sa 'yo.
Pasensiya na. Pumunta ka muna sa sasakyan. Ipapaliwanag ko ang lahat.
Di ko lang gustong makita mo ang susunod na mangyayari.
Di ko alam bakit ako tumawag. Pero baka wala lang ito.
-Bakit? Ano nangyari? -Kasi...
'yong intern mo, si Georgie, pumasok sa bahay mo.
-Teka. Ano? -At may kinuhang libro.
Talaarawan ng namatay. Dadalhin niya raw sa'yo.
-Ayos ka lang? Ayos lang mga bata? -Oo. Bakit?
May dapat ba kaming ipag-alala? Kakaiba nga siya, tama?
Hindi, wala iyon.
Salamat sa pagtawag. Tawagan ulit kita mamaya, okay?
Hello?
Georgie.
Nandito ako. Pasensiya na.
Sandali.
Hindi tayo dapat magkaaway.
Wala kaming kinalaman sa Armory hanggang sa inangkin mo siya.
Kung magkaaway man tayo ngayon, ikaw ang pumili noon.
-Hindi ko ginusto ito. -Diyos ko.
Parehong-pareho kayo.
Biktima hanggang sa huli.
Pinipilit niya na mapapakain kami ng isla.
At nang hindi nangyari iyon, nasubok ang kaniyang paniniwala.
Walang naipagkaloob ang Diyos.
Ang kapatid na niya ang nagdesisyon.
Ang kabilang bahagi ng isla ay tirahan ng mga baboy ramo.
Mapanganib pero kailangan niyang mangaso.
May awa ang Diyos.
O baka wala talagang baboy ramo sa isla. Pinapapunta n'yo lang barko sa batuhan.
Pumapatay para may makuha.
At gusto mo bang malaman kung ano ang pinakamahirap doon?
Wala kaming nakukuha sa mga barko.
Iyong mga mandaragat lang.
Kaya ang inosenteng batang iyon ay tuluyang naging isang halimaw.
Dahil pinilit siya ng kapatid niyang gawing ang nakasanayang buhay niya...
kahit na ibig sabihin no'n, pumatay at kumain ng tao para mabuhay.
Kaya tatanungin kita ulit.
Alin ka roon sa dalawa?
Ito masasabi ko sa'yo.
Kung ano man nagawa namin ni Damon, sa isat-isa noon...
napatawad na namin.
Kapatid ko siya.
At walang makapagpapabago roon.
Masyadong mataas tingin mo sa kapatid mo.
At minaliit ko naman ang kapatid ko.
Uy, mandaragat.
-Anong ginawa mo sa akin? -Nasa isip mo lang ako.
Sa isip natin, parang ganoon na nga.
Mga alaala kong ginising mo. Tumigil sa pagtunog ang tinidor mo.
Hindi ka na makakatakas.
Sumama ka na lang sa akin.
Ah, ganito ang paraan ng atake mo?
Basagin ako?
Kadalasan, ganito.
Pero may ibang plano sa'yo ang nakatataas sa amin.
Nakatataas?
Anong ibig mong sabihin?
Tingin niya, kailangan mo raw malaman ang buong kwento.
Tara na?
Ilang taon din kaming namuhay bilang kanibal.
Ang isa gusto, ang isa naman ay wala nang magawa pa.
Hanggang sa natuklasan ko ito.
Ang lugar kung saan inililibing ng kapatid ko ang mga pinapatay niya.
Nakikita lang kung mababa ang tubig.
Magandang lugar, pagtaguan.
Natuklasan mo?
Hindi ikaw ang babaeng taga-isla, ano?
Ikaw 'yong pinalayas.
Sinubukan ko.
Sinubukan kong maging mabuti.
Pinilit lang ako ng kapatid ko sa ganitong uri ng pamumuhay.
Teka, akala mo ba maaawa ako sa'yo sa kabila ng mga pinaggagagawa mo?
Siguro, siguro hindi.
Iisa lang din naman ang katanungan.
Alin ka sa dalawang iyon, Stefan?
Naman. Itigil mo na iyan.
Alam naman natin pareho na di mo ako papatayin.
Bakit? Ito naman ang solusyon mo sa lahat. Bakit hindi natin subukan?
Pasensiya na, Matt. Alam ko dapat matakot ako, pero emosyon lang ang takot.
At simula noong naging ganito ako, hindi na ako nakakaramdam ng ganoon.
Desperasyon lang nakikita ko sa 'yo.
Tama ka, Damon. Desperado na ako.
Wala akong pakialam sa drama mo.
Wala akong pakialam kung wala kang pakiramdam.
Gusto kong malaman bakit gusto mong patayin ama ko.
Hindi ko naman alam na ama mo siya.
-Akala ko bastardo ka. -Tumigil ka. Hindi ako nakikipagbiruan.
Malulungkot si Tyler Lockwood pag narinig 'yan.
Dahil kung hindi ka susunod, mamamatay siya.
Baka ro'n may pakialam ka.
Kahit na ganyan ka ka-tanga.
May pagkatao ka o wala, hindi ka mapapatawad dahil diyan.
-Lalo na ni Elena. -Iyon nga ang dahilan, tanga.
Matagal ka kasing nawala, hindi mo alam ang nangyari, kaya ikukwento ko na lang.
Wala na kami ni Elena.
Mayroon na nga akong bago.
Nagsisinungaling ka.
-Sa pagkakaalam ko, si Tyler ay nasa-- -Nasa New York?
Nagsisinungaling ba ako o nagsasabi ng totoo kapag sinabi ko...
ginilitan ko ng lalamunan si Tyler noong isang gabi?
Pagkatapos, sinama ko siya para mag-libot.
Iniwan kong duguan sa likod ng berdeng Mustang...
sa Park N' Go sa I-20
Malapit na roon sa hangganan.
Masyado ba iyong detalyado para sa isang pagsisinungaling?
Ano'ng gagawin mo ngayon, Matt?
Tick-tock.
Kapag sinaktan mo si Tyler, sinusumpa ko sa Diyos, papatayin kita.
Kahit sumumpa ka pa sa Diyos,
sa iba makakarating ang sinabi mo.
Huy.
Stefan. Caroline.
Ito ang makabagong bersyon ng talaarawan ng mamamatay.
Sa palagay ko, si Georgie ang isa pang Siren, baka hindi niyo pa alam.
Isa pa, si Georgie ang dahilan kung paano ko nalaman ang paglabas dito...
sa tunel sa likod ng isa sa mga pader dito.
At para mahanap iyon, kinakailangang wala akong makita o marinig.
Madali kung tatakpan ko ang mata ko,
pero mahirap kung paanong hindi dapat ako makarinig.
Pero iyon na nga...
wala namang hindi nagagawa ang dugo ng bampira.
Iyan ang sabi ko sa sarili ko, kaya sa siguradong salita...
tapos na.
Di ako makapaniwala.
Sa ilang taong iyon, nagawa akong pakainin ng kapatid ko ng laman ng tao.
Pero kinailangan kong marinig mismo iyon sa kaniya. Kaya hinarap ko siya.
Nakita mo sana ang reaksyon niya.
Oo nga pala, makikita mo rin.
Nandito na siya.
-Hindi. -Stefan, kilala mo ang kapatid ko.
Seline.
Ayos na ito.
Sandali lang, chikadees.
-Hello? -Nahuli si Alaric.
Bakit mo pinagawa sa akin 'yon?
Diyan ka lang kung nasaan ka man. Pupuntahan kita.
Pag-uusapan natin 'to.
Kukwentuhan mo ba kami?
-Oo naman, sweetie. Anong kwento ba? -Huwag 'yong malungkot.
Sige.
Mayroon akong alam na kwento.
Pero sa atin lang 'to..
Huwag mababanggit kay Nanay o Tatay.
Iyon ay ang alamat ni Arcadius.
Hello?
Tulungan n'yo ako rito.
Oras na yata para sa Planong B.
Masamang balita.
Laging palpak ang Planong B.
Kumusta, ganda.
Ang tagal kitang hinanap.
Huwag mo itanong sa akin kung paano ko nalaman o kung ano ang gagawin ko,
pero alam kong magiging masaya si Sybil kapag nakita ka na niya.
Si Seline ang isang Siren?
Ano mas nakakagulat, na siya ang pasikretong nagpapakain sa'kin ng tao,
o na nagpapanggap siya bilang isang yaya?
Umalis ka na sa isip ko.
Bakit? Para balaan mo si Alaric?
Akala mo, matatandaan mo pa ang lahat ng ito paggising mo.
Pasensiya na, utos lang ng nakatataas.
Na nasa baba.
Anong ginawa mo sa akin?
Sabihin mo. Anong natatandaan mo?
Nagharap kayo ng kapatid mo.
Ginawa ka niyang kanibal na labag sa loob mo.
At sino nga ba ang kapatid ko?
Hindi ko alam.
Sayang naman.
Bakit nandito ka pa?
Wala akong malay, nasa isip kita.
Bakit di ka tumakas?
Iiwan lang ba kitang bitin sa kuwento ko?
Hindi ako ganoon kasama.
Sasagutin ko pa lang nga sana ang tanong mo.
Kung paano mo maliligtas kapatid mo.
Pero sa huling pagkakataon, kailangan kong malaman.
Alin ka roon, ang babeng taga-isla o ang babaeng tinakwil sa lugar nila?
Sandali. Sagutin mo, Stefan, importante ito.
Sino ka sa kwentong iyon?
Ang biktima, na ilang taong sinubukan na huwag uminom ng dugo ng tao...
at dahil sa makasarili niyang kapatid, nasira lang ang lahat ng iyon?
O ikaw ang halimaw...
na dinesisyunan ang kapalaran ng kapatid noong pinilit niya itong maging bampira?
Dinamay ang kapatid niya sa walang katapusang paghihirap...
-dahil lang takot maging mag-isa? -Paulit-ulit ka lang.
Nakaraan na iyon.
Magugulat ka kung malalaman mong sariwa pa iyon sa isip ni Damon.
Sagutin mo na lang ako, alin ka roon?
Pareho.
Nagkamali ako ng tingin sa iyo, Stefan.
Karapat-dapat ka.
Handa mong pakinggan ang katotohanan.
Noong nalaman ko katotohan tungkol sa ginawa para sa 'kin ng kapatid ko...
ginawa ko lang kung ano dapat gawin ng disenteng tao.
Tumalon ako sa matarik na bangin.
Noong mamamatay na ako, ipinagdasal kong mabigyan ako ng awa, pagmamahal,
Tulong.
at kapatawaran.
Pero hindi ako dininig ng Diyos.
At hetong isa, pinakinggan niya ang dalangin ko.
Ang magagandang, basag kong mga anak.
Sino ka?
Kilala niyo kung sino ako.
Arcadius?
Cade ang tawag nila sa akin.
Dapat patay ka na.
Oo nga.
Pwede mo bang tulungan ang kapatid ko?
Oo.
Sa isang kondisyon.
Kahit ano.
Ang kapatid ko...
nakipagkasundo siya kay Cade.
Imortalidad, kagandahan, at pagkabata para sa aming dalawa.
Kung pagsisilbihan namin ang bagong nakatataas sa amin.
Pinagpipiyestahan namin ang laman ng mga tao para manatili ang aming ganda...
at siya naman ang kumukuha ng mga kaluluwa ng mga masasamang tao sa impyerno.
Impiyerno?
Literal na impyerno?
Sabihin mo na lang sa akin kung ano ang totoo.
Sino si Cade? At ano siya?
Siya ang sagot sa mga problema mo, Stefan.
Gusto mo bang iligtas ang kapatid mo?
Ang kailangan mo lang gawin ay patayin mo ang kasamaan.
-Hindi ako naniniwala sa 'yo. -Alin doon?
Ang dami nating napag-usapan.
Impiyerno, mga demonyo, walang ganoon.
Naniniwala ka ba sa bampira bago ka umibig sa isa...
at maging katulad nila? 'Yon mahirap sa katotohanan, Stefan.
Mananatiling katotohanan iyon, maniwala ka man o hindi.
Pinapangako ko sa 'yo gaya ng pangako ng kapatid ko, may lalaking Cade.
Pinagtaksilan ng mga minahal.
Hanggang sa huli saka niya sila sinukuan...
ng maamoy na niyang nasusunog niyang laman...
nakita niya ang totoong anyo ng mga ito.
Mga halimaw.
Kagaya nating dalawa.
Kaya binalikan sila ni Cade.
Sa kanyang huling hininga,
pinakawalan niya napakalakas na psychic blast at nakagawa 'to ng sariling mundo.
Tawagin mo 'tong impiyerno...
o kahit ano pa ang itawag mo roon, kung naniniwala ka man o hindi...
kahit ano pa, do'n kumakain si Cade ng espiritu ng masasama.
Doon ka niya hinihintay, Stefan.
Huwag mong ibaling sa akin ang istorya.
Tinutulungan ko lang ang kapatid ko.
Pero para sa'yo ito.
Sa tingin mo ba may magagawa ang pagsisisi mo...
sa isang kapalarang alam mong nakatakda na sa iyo?
Ang kapalarang nababagay sa binansagang, Ripper of Monterey?
Hindi.
Noong nakaraang 100 taon pa iyon. Hindi na ako ang taong iyon.
Hindi na iyon mahalaga, Stefan.
Namantsahan na ang pagkatao mo at hindi mo na mababago pa iyon.
Kaya tumigil ka na.
Mas madali iyon.
Baka nararapat lang 'yon sa akin.
Pero hindi kay Damon dahil ako ang may kagagawan kung ano siya ngayon.
Kasalanan ko iyon kaya ako ang harapin mo.
Hindi siya.
Nakatakda na ang kapalaran ni Damon.
Pumasok ako sa sa isip niya at pinakita kung anong naghihintay sa kanya.
At ang maliit na bagay na iyon ang makapagpapabago sa pananaw niya.
Pinili niyang pagsilbihan si Cade habambuhay...
kaysa maranasan ulit ang hirap na iyon.
Naniniwala si Damon sa impiyerno.
Sa kalaunan, ikaw rin.
Dahil pareho lang kayo ng kapalaran.
Ang Mistikong Talon ay pinapaligiran ng iba't-ibang uri ng nilalang...
at totoo pala ang mga bampira.
Iniinom nila ang dugo at kaya rin nilang kontrolin ang mga tao.
At bakit hindi ako makontrol ni Damon?
Dahil diyan sa binigay kong relo sa'yo.
Mayroon 'yang lamang vervain.
Isang baso ng vervain kada araw, mailalayo ka sa mga bampira.
Talaga, paano mo nalaman?
Laging binabanggit ng lola mo kapag nagtitimpla siya ng tsaa.
Inabutan na siya ng katandaan, at...
ang iwan siya ang pinakamahirap na parte ng pag-alis sa Mistikong Talon.
Matt, di ako umaasang mapapatawad mo ako sa pag-iwan ko sa'yo.
May dahilan ako no'ng mga panahong iyon.
Di naging maganda ang kinalabasan, kahit sa akin.
Ang totoo, dapat umalis tayong lahat sa bayang 'yon no'ng may pagkakataon.
Makinig ka, Matt, bakit...?
Bakit hindi ka muna mag-lakad-lakad. Ako na bahala rito.
Ang intern.
Nasaan ang kapatid ko?
Sinubukan ko.
Sinubukan kong pakawalan siya gaya ng sabi mo.
Tapos?
At pinapasabi niya sa'yo...
na tumigil ka na raw.
Hindi niya kailangan ng tulong mo.
Sinubukan ko lang naman.
Pasensiya na kung nadamay ka pa rito, mahal.
Kung ganoon, kailangan kong patayin ang mensahero.
Nga pala, 'yong napatay mong babae sa isang aksidente dati?
Wala naman iyon sa usapan. Ikamusta mo na lang ako kay Cade.
Ano...?
Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng nangyayari sa akin?
Huwag. Huwag!
Isinalin sa Tagalog ni: Sherilyn Vivar na lang ako kay Cade.