Mahzendeki şey çıkmak istiyor.
Alex'in onu salmasına izin vermeyeceğine söz ver.
-Söz. -Bonnie, lütfen!
Kimse çıkmayacak.
Uyanınca benim gibi olacak.
Sana ve türüne karşı nefret dolu.
Ondan olabildiğince uzaklaşmalısın.
-Ric'i seviyor musun? -Bilmiyorum.
Birini hem sevip hem de terk edebilir misin?
Hem de birbirinize en çok ihtiyacınız olduğunda.
Sana hâlâ kızgınım.
Bana cehennem azabı yaşattın ve bunu affetmeye hazır değilim.
Ama yaptığın son iyilikleri fark etmedim sanma.
Bonnie'nin hayatı son Ebedi'ye bağlı. Bağı koparırsak
laneti de bozabiliriz. Maalesef
Edebi de Silahhane'de.
Bodrumdaki kötülük mahzenden kaçtı ve her yerde olabilir.
Orayı tekrar açacağız.
-Ondan haber yok mu? -Yok.
Yani Donovan'ın çuvalladığı kesin.
Bonnie de şu anda avcı modunda cirit atıyor.
-Tamam, şu anda nerede? -Birimizin peşinde.
Başka?
Senin uçakta olman gerekmiyor muydu?
Fırtına yüzünden uçuş iptal.
-Neredesin? -Çözüm diyarındayım.
Silahhane'de koruma altında Ebedi diye bir ceset var.
Onu yok edersek Bon-avar artık canavar olmaz.
Ama Ebedi'yi öldürürsen Bonnie de ölür.
-Yani biz de ölürüz. -Bana başka şey söylendi.
Kim dedi? Ölmeni isteyen biri mi?
Rayna Cruz'u yaratanların soyundan biri.
Evet, bizden nefret edenler.
İnansak da inanmasak da Bonnie'nin tek şansı bu.
En iyi ihtimalle onu yok ederiz
ve her şey normale döner. En kötü ihtimalle
hepimiz ölürüz ve Stefan sevgili Elena'ya
sonumuzun hikâyesini anlatacak kadar yaşar.
Oradaki diğer sorunu unuttun mu?
Mahzendeki muğlak ve dehşet verici canavarı mı? İlgileniyorum.
Muğlaklığı azalınca daha az dehşet verici olur.
Fark etmez çocuklar. Bonnie, Silahhane'yi mühürledi.
-İçeri giremezsiniz. -Bana ne yapamayacağımı söyleme.
İçeri giremiyorum. B planı.
Stefan eski sevgilini ara. Tabii ki yanındakini değil.
Valerie'yi. Mührü özümseyebilir.
Çok güzel ama nerede olduğunu bilmiyorum.
Üçüncü bir seçenek var.
Ve çok sevimli olduğunu söyleyeyim.
Hayatınızda gördüğünüz en şirin C planları.
Hayır! Kesinlikle olmaz.
Sadece kapıya gidecekler ve minik emici ellerini koyacaklar.
Hayır, çocuklarım buna karışmayacak Damon.
-Bonnie için! -Hayır, bizim için. Kaçmayalım diye.
Ve çocuklarımı karıştırmaya değecek bir mazeret değil.
Yaralar yüzünden bize bağlı olduğunu biliyorsun.
Şu anda dediklerimizi duyuyordur.
-Valerie'yi buluruz. -Sen bilirsin kardeşim.
Onları nasıl görüyorsun?
Konuşmalardan parçalar geliyor.
Bazı imgeler.
Ama çoğunlukla hissediyorum.
Duygularını.
Korkuyorlar.
Korkmaları lazım.
Dürtüler güçleniyor.
Baskın çıktığını hissediyorum.
-Onlara zarar vermek istemiyorum. -O zaman çöz beni.
Sana yardım edeyim. Seni durdurabilirim.
Yapmam gerektiğini biliyorum.
Üzgünüm Matt.
İsmim Enzo. Bonnie'nin arkadaşıyım.
Beni dinlemedi, değil mi?
Dediklerime rağmen mahzeni açtı mı?
Durum karmaşık.
-O şey dünyaya salınırsa... -Onun için geldim.
Karşımızda ne olduğunu bilelim ki onunla savaşabilelim.
Savaşamazsınız. Onu öldüremezsiniz.
Binlerce yıldır hayatta.
Korkma canım.
Şimdi ne olduğunu söyle.
Lizzie'nin üç kurabiyesi oldu.
Ama bende iki tane vardı.
-İki buçuk. -Vay be!
Sabahın sekizinde amma kurabiye konuştuk.
Kızlar kurabiye istedi.
Babanın da kafasını dağıtacak bir şeye ihtiyacı vardı.
Stresten hamur işi mi yaptın?
Onu daha erkeksi bir şekilde ifade edebilmelisin.
-Seni özledim anne. -Ben de sizi özledim canım.
Tamam, el sallayın kızlar.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Dikkatli ol.
Onlar daha üç yaşında.
Bu dünyaya bulaşmamaları lazım. Daha değil.
Lizzie geçen gün benden güç emdi.
Kızların arkadaşının doğum günü partisi vardı.
Lizzie, Josie'nin hediye torbasını aldı.
Ben de ondan alınca kolumu tuttu.
İsteyerek yapmadı.
Mümkün olduğunca normal bir çocukluk geçirmelerini istiyorum.
Kararı sen vereceksin.
O kadar.
Teşekkür ederim.
Ama bu seni bağışlatmaz.
Gittiğin ve kaçırdığın için.
-Hayır mı? -Hayır.
-Azıcık bile mi? -Hayır. Azıcık bile değil.
Biraz çözülme hissediyorum.
Kesinlikle çözülme yok.
Tamam.
-Bonnie? -Daha hızlı sür.
-Niye? Ne oldu? -Yetişiyorum.
Stefan'a daha hızlı gitmesini ve durmamasını söyle.
Bize nasıl yetiştin?
Polis sirenimiz var. İşe yaradı.
Tamam, durmayacağız, söz.
Tüm birimler, Franklin Drive'da doğu 60 yönünde altı araç çarpıştı.
Yaralılar var, müdahale edin.
60'ta olmadığımızı söyleyin.
60'tayız.
Olamaz.
Hallederim.
Stefan?
Niye yaklaştığımı hissediyorum?
-Bırak yanından geçelim Bonnie. -Yapamam.
-Yapabilirsin. -Yapamaz!
Hadi Bonnie.
Üzgünüm.
Hayır!
Tahmin edeyim, kadim ve dokunaçlı bir kötülük.
Hayatlarımızı ve dünyayı yok edecek.
Saçmalama. Dokunaç yok.
Bilmek ister miyim?
-İçeri girmeni engeller mi? -Hayır.
O zaman hayır. Valerie'den haber var mı?
-Gereksiz. -Biri plan yapmış.
-Paylaşır mısın? -Pis iş.
Ne kadar pis işler yapabileceğimi unuttun galiba.
Silahhane'nin birkaç kilometre doğusunda ufak bir pist var.
Orada buluşalım. Kovboy çizmelerini getir.
-Sence iyiler mi? -Öyle olduğunu varsaymalıyız.
Ve Bonnie'nin peşimizde olduğunu.
Damon'dan haber var mı?
Hiç yok. Dinle
-Sen git. -Sen gelmeyecek misin?
Damon'dan haber yok. Yani bizi katmadığı bir planı var.
O da iyi bir şey olamaz. Onu halletmem lazım.
Bulabildiğin en iyi şey bu mu?
En iyisi değil, en yakını.
Pilot nerede?
Birkaç saat önce aramıştım. Geleceğini söylemişti.
Evet ama sonra arayıp iptal ettin.
-Etmedim. -Sen Damon Salvatore musun?
-Evet. -O aradı zaten.
Ben gırtlağını parçalamadan o pilotu geri getir.
Çalkantı mı var?
Müdahale diyelim.
Salvatore Havayolları, yardım edebilir miyim?
Kendini zeki mi sanıyorsun?
Vay be, hem seni, hem pilotunu hem de planını sadece
kardeş sezgisiyle anladığımı düşünürsek
evet Damon, öyle sanıyorum.
Bir avcıdan kaçtığımı unuttun mu Stefan?
-Yolundan çekilmeye çalışıyorum. -Saçmalama.
İkimiz de o uçağa niye bineceğini biliyoruz.
-Ne yaptığımı bilmiyorsun. -Sahi mi?
Çünkü bence iki masum çocuğu kaçırmak için Dallas'a gidiyorsun.
Veya Dallas'a gidip babalarıyla konuşup
-aklını başına getireceğim. -Hayır derse?
O zaman iki masum çocuğu kaçırırım çünkü en doğrusu bu Stefan.
Hayır, anneleri Caroline'ın onların iyiliği için
-karar vermesi en doğrusu. -Yanılıyor Stefan.
Tercih onun ve bunu ona bırakıyorum.
Görüşürüz.
Anlat.
Bonnie bizi yakalıyordu ama iyiyim.
Böyle devam edemezsiniz. Başka bir yol bulun.
-Damon ve Enzo onu düzeltebilir. -Çok güzel.
Josie ve Lizzie lazım.
Ne? Ne istiyorlar?
Silahhane'ye girmek.
Lizzie ve Josie, Bonnie'nin büyüsünü emebilir.
Hemen hayır dedim.
Çünkü bu mesele beni, Enzo'yu ve Damon'ı ilgilendiriyor.
O da sorun değil.
Ben kaçmaya razıyım, onlar da razı.
Ama sonra telefonda Bonnie'yle konuştum.
Korkuyor Ric. Acı çekiyor.
Ama onlar senin çocukların ve bu kararı ben veremem.
Sadece benim çocuklarım değil, bizim çocuklarımız Caroline.
Ve bu kararı birlikte vermeliyiz.
O benim en iyi arkadaşım.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Bak, neredeyse bir haftadır
kızlar annelerine sarılamıyor.
Yapabileceğimiz bir şeyle
iki hafta, üç hafta hatta
hiç olmamasını sağlayacaksak
ne lazımsa söyle.
Matt?
Matt, iyi misin?
İyi misin?
Evet.
Sıkıştım.
Sen iyi misin?
İyiyim tabii.
Çünkü ölseydik her şey biterdi ve herkes hayatına dönerdi.
-Ama o kadar şanslı değiliz. -Onlar da ölürdü Bonnie.
Hepsi damgalandı. Sen ölürsen onlar da ölür.
-Yani bu sonsuza dek sürecek. -Sorun yok. Seni durdurdum.
Durdurmaya devam ederim.
Sen insansın Matt.
Bu savaşta yerin yok.
Hayır, sakın beni bırakma Bonnie!
Üzgünüm.
Bonnie!
Alo.
Yaralıyım ve yardım istiyorum. Kimse var mı?
Çok sessizsin.
Hâlâ pilot için kızgınsın deme.
Caroline çocukları getiriyor. İçeri gireceğiz. Önemli olan bu.
Ne oldu sana?
Dün ilerleme kaydetmiştik.
Damon'lık yaptın.
Sonuçlarına bakmadan doğru tercihi yaptın.
Anlaşmıştık Stefan.
Basın bülteni yayınlamıştım.
Ama sarışın tehlikeyle bir gece geçirince
eskisi gibi sıkıcı ve tercihlere saygılı oldun.
Nasıl yani?
Caroline'ı kaçırmam sence doğru muydu?
%100.
Birini sevdiğini öyle anlarsın demiştin.
Ve bir an sana inandım.
Caroline'a olan aşkım çok güçlü olduğu için
her şekilde korurum sandım.
Ama sonra bunun aşk olmadığını fark ettim Damon.
-Korkuymuş. -Onu tebrik kartına yaz.
Tabuta girdiğin gece
sebep Elena'yı sevmen değildi.
Korkuyordun çünkü girmeseydin
korkunç bir şey yapıp onu temelli kaybedebilirdin.
O kadar güçlü bir korkuydu ki
bana, Bonnie'ye veya başkasına karşı hissettiğin
sevgiye baskın çıktı.
-Seninle alakası yoktu. -Gayet alakalıydı.
Hayır, gözlerine baktım ve kalman için yalvardım Damon.
Ve sen önemsizmiş gibi sırt çevirdin.
Dün Damon'lık yaptığımda onu düşündüm.
Ve anladım ki
öyle olmak istemiyorum.
Korkunun emrinde olmayacağım.
Sen olmayacağım.
Geldiler.
Niye buradayız biliyor musunuz?
Çünkü bu binada bize çok lazım bir şey var.
Ama kapılar kilitli
ve açmak için yardımınız gerekiyor.
İlginç bir şey diyeyim mi?
Siz özelsiniz çünkü...
anahtarsınız.
Bir oyun oynayalım. Ellerinizi kapıya koyun.
Amy'nin doğum gününü hatırlıyor musun?
Hediye torbanı aldığımda ne oldu?
Seni incittim.
Evet çünkü senden bir şey almıştım.
Şimdi
biri beni sizden almaya çalışsa ne hissederdiniz?
Kızarım.
Üzülürüm.
Evet, ben de.
Ve buraya giremezsek öyle olabilir.
Bir daha hiç
size sarılamayabilirim, sizi göremeyebilirim
veya yatıramayabilirim.
-İşe yarıyor. -Devam edin.
Aferin.
Çok iyiydiniz.
İkiniz de çok iyiydiniz.
Bitti.
Bacağım için özür mü dileyeceksin?
Planınızı biliyorum.
Silahhane'deki herkesi görüyorum.
Kabak gibi ortadalar Enzo.
Evet ama herkes Silahhane'de beklemiyor.
-Ne yapıyorsun? -Görevimi.
Bir iyilik istiyorum. Beni düşün.
-Hayır. -Tamam, incinmemiş gibi yapacağım.
Dürtülerinin güçlü olduğunu ve kontrol edemediğini biliyorum.
Ama odaklayabilirsin.
Sadece benim peşimden gel.
O zaman dostlarımıza bunu çözecek vakti kazandırırız.
-Seni yakalarım Enzo. -Beni hafife alma.
Hadi aşkım.
Seni koşturup vakit kaybettiririm.
Tamam.
Görüşürüz.
Sıkıysa yakala.
Ufaklıklar nerede?
Oradan çıkacak şeyden uzaktalar.
Bir şeyin çıkması için girmemiz lazım.
Güzel.
Girelim mi?
Stefan...
Ne diyeceksen
bitince söyle.
Vay be.
Umut verici.
Daha beterini gördüm.
Kimsenin açmaması gereken mahzendeki şey
nedir biliyor muyuz?
Evet. Kötüymüş.
Enzo son Ebedi'nin bir tabutta olduğunu söyledi.
Şunu bulup buradan gidelim.
Niye durdun?
Benzin bitiyordu.
Yani mutlaka yetişecektin.
Hislerini anlayamam
ama buraya gelirsen
-Enzo -Belki birlikte
son yemeği ve içkiyi paylaşırız dedim.
Yapamayacağımı biliyorsun.
Saçmalama.
Risottom o kadar kötü değil.
Çok üzgünüm.
Galiba kötüymüş.
Ortama uygun bir ürkütücülük.
Enzo mahzene girmememizi söyledi.
Diğer yerlere baktık.
Damon korkuyorsan dışarı çık
ve üç yaşındakilerle bekle.
Damon.
Buna hazır mısın?
Evet.
Hazırım.
Ama yalnız yapacağım.
-Hadi oradan. -Orada ne varsa iyi değil.
-O yüzden de sana lazımım. -Ben yapayım Stefan.
Dışarıda seni bekleyen bir kadın var.
Benimle girersen ve kötü bir şey olursa
onunla sorun yaşarsın ve beni suçlarsın.
Umurumda değil. Yardım edebilirim.
Biliyorum.
Ettin zaten.
Defalarca
yardım ettin.
Ve defalarca başın derde girdi.
Bu sefer farklı bir yardım istiyorum.
Senden ricam
beni bırakman.
Başarayım veya çuvallayayım
ama kendim yapayım.
O gece seni bıraktığım için özür dilerim.
Haklısın, korkuyordum.
Kızacağını biliyordum ama idare edeceğini de biliyordum.
Bazen berbat tercihler yaptığımı biliyorum ve sen
müdahale etmeyi seviyorsun ama bu kez
bana inanmanı istiyorum.
Tamam mı?
Damon, ben...
Korkusuz bir hayat mı istiyorsun?
O zaman bu kez
sen beni bırak
ve olacaklardan korkma.
İdare edeceğime güven.
Öyle ya da böyle
idare ederim.
Peki.
Tamam.
Bana ihtiyacın olursa
Dışarıdasın.
Evet.
İçeride çok kaldılar.
Şükürler olsun.
-Damon nerede? -Henüz bitmedi.
-Kımıldayamıyorum. -Biliyorum.
Hayır, yapma bunu.
Karşı koy.
Beni üstünden at!
Uğraşıyorum
ama çok güçlenmişsin.
Bana engel ol.
Lütfen.
Maalesef benden bu kadar.
Üzgünüm Enzo.
Önemli değil.
Ama senden bir şey istiyorum.
Bu iş bitince, bu anı hatırlama.
Diğerlerini hatırla.
Yeni yıl arifesi, şampanya
ve o berbat
ve iyiye gidiyor dememe rağmen hiç düzelmeyen gitar çalmanı.
Ve hatırla
bir asırdan fazla acı ve yalnızlık çektiğimi
seni bulmadan önce.
Ve sonraki
aşkla geçen üç harika yılı.
Seni seviyorum.
Seni seviyorum Enzo.
Buldum seni.
Artık tutamıyorum.
Gerek yok.
Hadi!
Başardı.
Damon başardı.
Yara gitti.
Evet, başardı galiba.
Çocukları eve götüreyim.
-Güzel, eşyamı alayım... -Hayır.
Hayır, sen kal.
Hayatımı değiştirdiğini biliyorsun, değil mi?
Tamamen altüst ettin.
Onun için de
seni hep seveceğim.
Beni aynı şekilde sevmediğini bilmeme rağmen.
-Ric... -Sorun değil.
Aslında hep biliyordum.
Ama biz...
Öyle anlarımız oldu ki
uyumumuz kusursuzdu.
Çocuklara güldük veya
yorgunluktan ağladık.
Galiba...
Bilmiyorum, bir parçam
belki bir gün o anlardan
fazlası olur sandım.
Ama sana haksızlık olur.
Kesinlikle bana da haksızlık olur.
-Çok üzgünüm. -Hayır.
Bir parçam
kusursuz ve mutlu aile kavramını seviyordu.
Ondan vazgeçmek istemedim.
Mutlu olmalısın.
İstediğin her şeye layıksın.
Caroline, ne olursa olsun
sen, ben ve çocuklar
aileyiz.
Ve daima aile olacağız.
Büyük felaket, değil mi?
Penny.
Bu gerçek değil.
Sahi mi?
Hayatın darmadağın ama hayalet olduğuma
hiç mi ihtimal vermiyorsun?
-Özür dilerim. Öyle demek... -Biliyorum.
İsabet oranın berbat.
Onu yıllar önce anladık.
Bu belaya nasıl bulaştın?
Bu hayattan kaçamıyorum.
Mesele bu Matt.
Hiç uğraşmadın.
Ne yapmak istiyorsun?
Seninle olmak istiyorum.
Lütfen al beni.
Üzgünüm Matt.
Yerin benim yanım da değil.
Seni daha iyi bir hayat bekliyor.
Uyanıp bulman lazım.
Uyan.
Uyan!
Ayıldı.
Çok kan kaybettin ama iyileşeceksin.
Bana odaklan. Her şey düzelecek.
O Damon, hamamböceği gibidir.
Hep kurtulur.
Hâlâ buradasın.
Bu iş bittikten sonra sana söyleyeceklerim vardı.
Çıkıyorum. Burbonu hazırla.
Damon iyi.
Hep iyidir.
Yani bana söyleyeceklerini
şimdi söyleyebilirsin.
Yalan söyledim.
Biraz çözülme vardı.
-Bunu bağışlanma sanıyorsan... -Bağışlandım tabii.
Bağışlandın gibi.
Beş dakika önce yapsan ölür müydün?
Dur, Enzo yaşıyor mu?
Lanet olsun, yeterince uzattım sandım.
Teşekkür ederim.
Bizzat teşekkür edersin, hediye ve...
Damon.
-Alo. -Dur.
Damon.
Elena?
Ne dedin?
Mahzende sesini duyuyorum.
Damon.
Elena, Brooklyn'de bir depoda.
Biliyorum ama...
-Damon. -Ya ona bir şey olduysa?
Yardım et.
-Ya Silahhane onu kaçırdıysa? -Kaçırmadılar.
-Lütfen. -Emin olmam lazım.
Damon! Çık oradan!
Lütfen yardım et.
Yapayalnızım.
Sana ihtiyacım var.
Neredesin?
Burada.
-Damon nerede? -Mahzende.
-Ama kapıyı kapattı. -Açsana.
Açamayız. Sadece Silahhane'den biri açabilir.
-Enzo'yu niye getirmedin? -Getirdim.
Damon?
Sadece sen misin?
Tüydüm.
Seni kim kurtaracak diye taş-kâğıt-makas oynamak istemedim.
Çok kahramanmışsın.
Kimseyi geride bırakmam. Tarzım değil.
Bir de sevgilim seni en iyi dostu olarak görüyor.
Anladığım kadarıyla
kahramanlar kadınların istediğini yaparmış.
O zaman seni uyarayım.
Sonu hep iyi olmuyor.
Tahmin etmiştim.
Ama merak etme.
Düşündüğün kadar kötü değil.
Sadece başta acıyor.
Ondan sonrası
eğlenceli.
Sevgili Elena, çok yaklaşmıştık.
Stefan'la sorunlarımızı nihayet çözmüştük.
Bonnie ve Enzo mutluluğun eşiğindeydi.
Ve Damon...
Damon doğru bir şey yaptı.
Fedakârlık yaptı.
Orada günlerce bekledik.
Stefan hiç uyumadı.
Kapıyı açmak için kendi dâhil her şeyi savurdu.
Bir hafta sonra Alaric güvenlik kodunu kırdı.
Her şeye hazırdık.
Gördüğümüz şey hariç.
Boştu.
Enzo?
Bomboştu.
Nasıl çıktılar bilmiyorum ama çıkmışlar.
Enzo!
Bonnie için endişeliyim.
Ona en yakın iki kişiyi kaybetti.
Onları bulmak için büyü bile yapamıyor.
Büyü gücü geri gelmedi.
Çaresizlik içinde.
Tüm bağlantılarımı aradım.
Er ya da geç ortaya çıkacaklarını biliyordum.
Onlara bunu borçluydum.
Sonra gittim.
Çünkü ne kadar üzücü de olsa bu benim savaşım değil.
Mutlu olmak için
benim olanları ayırt etmeliyim.
İlk söylentiyi üç ay sonra duyduk.
Batı sahilinde insanlar kayboluyordu.
Cesaret vericiydi.
Sonra sayı artmaya başladı.
20, 50, 60 kişi kayboldu.
Onların işi. Biliyorum.
Onlara ne olduğunu
ne veya neden yaptıklarını bilmiyorum
ama söz veriyorum
onu kurtaracağız.
Şunu bil ki o zamanla bu zaman arasında olacaklar
onun suçu değil.
Geldin demek.
Beni özledin mi?
Hiç sıkmıyor, değil mi?
Henüz sıkmadığı kesin. zaman arasında olacaklar