Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Cokolwiek jest w tym skarbcu...
chce się wydostać.
Musisz mi obiecać, że nie pozwolisz Alex go uwolnić.
Obiecuję.
Bonnie, proszę!
Nikt się nie wydostanie.
Gdy się obudzi, będzie taka jak ja,
pełna nienawiści do ciebie i twojego gatunku.
Musisz uciec od niej jak najdalej.
- Kochasz go? - Nie wiem.
Czy można kogoś kochać i zostawić go,
gdy najbardziej go potrzebujesz?
Wciąż jestem na ciebie zły.
Przez ciebie przeszedłem, dosłownie, przez piekło
i nie jestem gotowy, by odpuścić.
Ale nie myśl, że nie zauważam
dobra, które ostatnio robisz.
Życie Bonnie jest połączone z życiem ostatniego Wiecznego.
Jeśli przerwiemy to połączenie, może to przerwać klątwę.
Niestety dla nas,
Wieczny spoczywa w Zbrojowni.
Zło z piwnicy wydostało się
ze swojego skarbca i może być wszędzie.
Otworzymy to miejsce na nowo.
Nie odzywał się?
Nie. A to oznacza, co nikogo wcale nie dziwi,
że Donovan dał ciała, a Bonnie urządza sobie polowanie.
W porządku. Gdzie ona jest teraz?
Ściga nas.
Gdzie mogłaby być?
Nie miałeś być w samolocie?
Odwołano loty z powodu burzy.
- Gdzie jesteś? - W krainie rozwiązań, bracie.
W Zbrojowni zachowało się ciało, zwane Ostatnim Wiecznym.
Musimy tylko je zniszczyć,
a Bonnie nie będzie już potworem.
Jeżeli zabijesz Wiecznego, Bonnie umrze.
I my też.
Słyszałem coś innego.
Od kogo? Kogoś, kto chce twojej śmierci?
Od przodka ludzi, którzy stworzyli Raynę Cruz.
Tych, którzy nas nienawidzą.
Tak czy inaczej, to jej jedyna szansa.
Posłuchaj,
w najlepszym wypadku, zniszczymy ciało, i wszystko wróci do normy.
W najgorszym wypadku,
wszyscy umrzemy, a Stefan będzie opowiadał historie
naszej śmierci, uroczej Elenie.
Zapominasz o kolejnym znajdującym się tam problemie?
Chodzi ci o dwuznacznie przerażającego
potwora ze skarbca?
Pracuję nad tym.
Może będąc mniej dwuznacznym, będzie mniej przerażający.
To nie ma znaczenia.
Bonnie zablokowała Zbrojownię.
Nie można tam wejść.
Nie mów mi, czego się nie da.
Nie wejdę.
Plan B.
Dzwoń do byłej.
Nie tej obok ciebie.
Do Valerie.
Ona zdejmie zaklęcie.
Wspaniale,
ale nie mam bladego pojęcia, gdzie jej szukać.
Jest inna możliwość.
I daję słowo, jest cudowna.
Najsłodszy Plan C,
jaki widzieliście.
Nie!
Wykluczone.
Muszą tylko podejść do drzwi
i przyłożyć do nich swe malutkie dłonie...
Nie będę mieszać w to moich dzieci, Damon.
To dla Bonnie!
Dla nas.
Byśmy nie musieli już uciekać.
To nie jest wystarczająca wymówka, aby mieszać w to moje dzieci.
Wiesz, że nasze blizny łączą ją z nami?
Pewnie słyszy, o czym teraz rozmawiamy.
Znajdziemy Valerie.
Jak chcesz, bracie.
Jak to jest ich widzieć?
Widzę urywki rozmów.
Przebłyski.
Ale najczęściej ich słyszę.
Ich emocje.
Są przerażeni.
I powinni być.
Pragnienie się nasila.
Czuję, jak przejmuje kontrolę.
Nie chcę ich skrzywdzić.
Więc mnie rozwiąż.
Pomogę ci. Mogę cię powstrzymać.
W głębi serca wiem, że powinnam.
Przepraszam, Matt.
Nazywam się Enzo.
Przyjaciel Bonnie.
Nie posłuchała, prawda?
Po tym wszystkim, co powiedziałam, otworzyła skarbiec?
To skomplikowane.
Jeżeli to coś wydostanie się na nasz świat...
Po to tu jestem.
Musimy wiedzieć, z czym mamy do czynienia,
aby to pokonać.
Nie pokonacie tego.
Tego nie da się zabić.
Jest żywe od tysięcy lat.
Nie bój się, kochana.
A teraz, powiedz mi, co to jest.
Lizzie dostała trzy ciastka, a ja tylko dwa.
Dwa i pół.
To całkiem sporo pogaduszek jak na 8 rano.
Cóż, dziewczynki chciały ciasteczka,
a tatuś potrzebował odskoczni.
Piekłeś, by się odstresować?
Można to było określić w bardziej męski sposób.
Tęsknię za tobą, mamo.
Ja za tobą też, skarbie.
Pożegnajcie mamę.
- Pa. - Pa.
Uważaj na siebie.
Mają trzy lata.
Nie powinny brać w tym udziału.
Nie teraz.
Pewnego dnia Lizzie pobrała moją moc.
Dziewczynki szły na urodziny przyjaciółki,
i Lizzie zabrała prezent Josie.
Zabrałam go od niej i chwyciła mnie za rękę.
Nie chciała.
Chcę tylko, aby miały normalne dzieciństwo, na ile to możliwe.
To twoja decyzja.
Koniec i kropka.
Dziękuję.
Co nie znaczy, że ci odpuściłam.
Za wyjechanie lub uprowadzenie.
- Nie? - Nie.
- Nawet trochę? - Nie. Nawet trochę.
Czuję ocieplenie.
Nie ma żadnego ocieplenia.
W porządku.
Bonnie?
Musisz jechać szybciej.
Co się stało?
Doganiam was.
Powiedz Stefanowi, by przyśpieszył i nie zatrzymywał się.
Jak nas dogoniłaś?
Mam syrenę policyjną. Była pomocna.
Nie zatrzymamy się, obiecuję.
Do wszystkich jednostek,
zderzenie sześciu samochodów na drodze E60 przy Franklin Drive.
Są poszkodowani. Odbiór.
Powiedz, że to nie 60.
Jesteśmy na niej.
O nie.
Dam radę.
Stefan?
Dlaczego czuję, że się zbliżacie?
Musisz pozwolić nam przejechać obok ciebie.
Nie mogę.
- Możesz. - Ona nie może!
Dalej, Bonnie.
Przepraszam.
Nie!
Niech zgadnę, to starożytny potwór z mackami,
który zniszczy nasze życie i świat.
Nie żartuj. Nie ma żadnych macek.
Czy chcę w ogóle wiedzieć?
Powstrzyma cię to przed wejściem?
Nie.
Więc nie chcesz.
A Valerie?
Nie potrzebujemy jej.
Ktoś tu ma plan.
Podziel się.
Jest trochę zagmatwany.
Zapomniałeś, jak zagmatwany potrafię być?
Kilka kilometrów na wschód od Zbrojowni jest pas startowy.
Spotkajmy się tam.
Załóż kowbojki.
Myślisz, że wszystko z nimi w porządku?
Przypuszczam, że tak.
I że wciąż nas ściga.
Damon się odzywał?
Nie.
Posłuchaj, powinnaś jechać.
Nie jedziesz ze mną?
Damon nie odzywa się,
więc zapewne sam chce coś zrobić.
Nie może to być nic dobrego.
Poradzę sobie.
Lepszego nie było?
Najbliższy jaki był.
Hej.
Gdzie jest pilot?
Dzwoniłem do niego. Miał tu być.
Był, ale powiedziałeś, że nieaktualne.
Ale ja nic nie mówiłem.
Jesteś Damon Salvatore?
Tak.
Więc to ty dzwoniłeś.
Sprowadzisz tu pilota, nim rozszarpię ci gardło.
Turbulencje?
Raczej interferencje.
Linie lotnicze Salvatore, czym mogę służyć?
Taki z ciebie bystrzaka?
Biorąc pod uwagę fakt, że cię znalazłem,
twojego pilota i twój plan,
dzięki braterskiej intuicji,
tak, Damon, jestem bystrzachą.
Zapomniałeś, że to ja uciekam od łowczyni, Stefan?
Nie chcę wchodzić jej w drogę.
Przestań.
Nie dlatego wsiadasz do samolotu.
Nie znasz mojego planu.
Naprawdę?
Uważam, że kierujesz się do Dallas, aby porwać dwoje niewinnych dzieci.
Lub kieruję się do Dallas, aby porozmawiać z ich ojcem
i przemówić mu do rozsądku.
A jeżeli powie nie?
Będę musiał porwać niewinne dzieci,
ponieważ tak należy zrobić.
Nie. Powinieneś pozwolić
zdecydować ich matce, co jest dla nich najlepsze.
Ona nie ma racji, Stefan.
To jej wybór i pozwolę jej go podjąć
Do zobaczenia.
Hej.
Mów.
Prawie nas złapała. Nic mi nie jest.
Słuchaj, nie możecie tak tego ciągnąć.
Znajdźcie inny sposób.
Damon i Enzo wiedzą, co zrobić.
Wspaniale.
Obejmuje to Josie i Lizzie.
Co?
Czego potrzebują?
Dostać się do Zbrojowni.
Lizzie i Josie mogłyby zdjąć zaklęcie Bonnie.
Powiedziałam nie.
Bez zawahania.
Bo myślałam, że chodzi tylko o mnie, Damona i Enzo,
i byłoby w porządku.
Mogę uciekać i oni też,
ale rozmawiałam z Bonnie przez telefon,
jest przerażona, Ric.
I cierpi.
Ale to twoje dzieci i nie mogę podjąć tej decyzji za ciebie.
To nie są tylko moje dzieci.
To nasze dzieci
i tę decyzję musimy podjąć razem.
To moja najlepsza przyjaciółka.
Nie wiem, co robić.
Posłuchaj, dziewczynki od prawie tygodnia
nie tuliły swojej mamy, więc...
jeżeli jest coś, co możemy zrobić,
aby mieć pewność, że nie będą to dwa lub trzy tygodnie
lub zawsze...
powiedz mi, co musimy zrobić.
Matt?
Matt, wszystko w porządku?
Dobrze się czujesz?
Tak.
Utknąłem.
A ty? Dobrze się czujesz?
Oczywiście, że tak.
Gdybym umarła, to byłby koniec.
Wszyscy wróciliby do swojego życia.
Ale nie mamy tego szczęścia.
Oni też by umarli, Bonnie.
Są naznaczeni.
Jeśli umrzesz, oni też.
Będzie to trwało wieczność.
Jest w porządku. Powstrzymałem cię.
I będę cię powstrzymywać.
Jesteś człowiekiem, Matt.
To nie twoja walka.
Nie, nie.
Nie zostawiaj mnie, Bonnie.
Przepraszam.
Bonnie!
Halo.
Jestem ranny. Pomocy!
Jest tam ktoś?
Jesteś okropnie cichy.
Nie mów, że jesteś nadal zły za pilota.
Caroline przyprowadzi dzieci i wejdziemy.
Tylko to się liczy.
Co ci się stało?
Mieliśmy wczoraj przełom.
Stajesz się jak Damon.
Dokonałeś słusznego wyboru, mimo konsekwencji.
Doszliśmy do porozumienia, Stefan.
Wysłałem komunikat.
A ty spędzasz jedną noc z blondi
i wracasz do swoich starych, nudnych decyzji.
Co się dzieje?
Naprawdę sądzisz, że dobrze zrobiłem,
uprowadzając Caroline?
Na sto procent.
Mówiłeś, że tak robisz, gdy kogoś kochasz.
I właściwie przez moment naprawdę ci uwierzyłem.
Sądziłem, że moja miłość do Caroline była tak silna,
że zrobiłbym wszystko, żeby ją chronić.
Ale wtedy uświadomiłem sobie, że to nie miłość, Damon.
To strach.
Wrzuć to na kartkę z życzeniami.
Tej nocy, kiedy zasnąłeś,
to nie z miłości do Eleny.
Zrobiłeś to, ponieważ bałeś się,
że zrobisz coś okropnego i stracisz ją na zawsze.
Ten strach był tak mocny,
że zagłuszyłeś wszelką miłość do mnie,
Bonnie lub kogokolwiek.
Nie chodziło o ciebie.
Właśnie że tak.
- Nie. - Spojrzałem ci w oczy, Damon,
i błagałem żebyś został.
Odwróciłeś się, jakby to nic nie znaczyło.
Myślałem o tym wczoraj, kiedy przemieniłem się w ciebie.
I zdałem sobie sprawę, że nie chcę być taką osobą.
Nie pozwolę, żeby rządził mną strach.
Nie chcę być tobą.
Przyjechali.
Wiecie, po co tu przyjechałyście?
Ponieważ w tym budynku jest coś,
co jest dla nas bardzo ważne.
Problemem są te zamknięte drzwi.
Będziemy potrzebować waszej pomocy, żeby je otworzyć.
Powiedzieć wam coś?
Jesteście wyjątkowe, bo jesteście kluczami do nich.
Zagrajmy w grę.
Połóżcie dłonie na drzwiach.
Pamiętacie urodziny Amy?
Zabrałam twoje prezenty i co się stało?
Skrzywdziłam cię.
Tak, bo coś ci zabrałam.
Więc...
jak byście się czuły, gdyby ktoś spróbował odebrać mnie od was?
Będę zła.
Smutna.
Tak, ja też.
I jeżeli nie dostaniemy się do środka, to może się zdarzyć.
Mogę już nigdy was nie zobaczyć ani przytulić ani...
utulić do snu.
- To działa. - Tak trzymać, dziewczynki.
- Dobra robota. - Dobra robota!
- Spisałyście się. - Obie spisałyście się bardzo dobrze.
To już koniec.
Chcesz mnie przeprosić za nogę?
Wiem, co planujesz.
Widzę ich czekających obok Zbrojowni.
Są łatwym celem, Enzo.
Tylko że nie wszyscy tam czekają.
Co robisz?
Moja kolej.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Myśl o mnie.
- Nie. - Będę udawać,
że to mnie nie rani.
Twoje pragnienia są silne
i nie musisz ich kontrolować, ale możesz je skupić.
Ścigaj mnie, i tylko mnie,
da to naszym przyjaciołom czas, żeby to rozwiązać.
Złapię cię, Enzo.
Trochę zaufania.
Dawaj, kochanie.
Porywasz się z motyką na słońce.
Ok.
Widzę cię.
Więc chodź po mnie.
Gdzie nasze małe lalki?
Jak najdalej od tego, co się tam znajduje.
Aby to zobaczyć musimy tam wejść.
Nieźle.
Wchodzimy?
Stefan...
Cokolwiek chcesz powiedzieć...
powiedz to po wszystkim.
To wygląda
obiecująco.
Widywałem gorsze.
To coś w skarbcu, czego nikt nie miał otwierać,
wiemy co to jest?
Tak.
To zło.
Enzo mówił, że Wieczny będzie
gdzieś w trumnie.
Więc znajdźmy to i wynośmy się stąd.
Czemu się zatrzymałeś?
Skończyła mi się benzyna,
co oznacza, że w końcu byś mnie złapała.
Nie potrafię odczytać twoich uczuć...
ale skoro tu jesteś...
- Enzo... - możemy coś zjeść
i się napić, ten ostatni raz.
Wiesz, że nie mogę tego zrobić.
Przestań.
- Moje risotto nie jest takie złe. - Tak mi przykro.
A może jest.
To miejsce jest odrażające.
Enzo mówił, żeby nie wchodzić do skarbca.
Wszystko już przeszukaliśmy.
Jeżeli się boisz, Damon, możesz wyjść,
poczekać na zewnątrz z trzylatkami.
Damon.
Jesteś na to gotów?
Tak.
Jestem.
Ale idę tam sam.
Ze mną.
Cokolwiek tam jest, jest złem.
Dlatego mnie potrzebujesz.
Pozwól mi to zrobić, Stefan.
Na zewnątrz czeka na ciebie dziewczyna,
jeśli wejdziesz ze mną i to się spieprzy,
będziesz winić mnie za problemy z nią.
Mam to gdzieś.
Pomogę ci.
Wiem, że mi pomożesz.
Pomagałeś mi
za każdym razem.
I za każdym razem obrywałeś za to.
Tym razem potrzebuję od ciebie innej pomocy.
Musisz mnie puścić.
Pozwól mi wygrać lub ponieść porażkę,
ale pozwól mi zrobić to samemu.
Przepraszam, że wyszedłem tamtej nocy.
Masz rację, bałem się.
Wiedziałem, że będziesz wściekły, ale też, że poradzisz sobie.
Wiem, że czasem dokonuję złych wyborów,
a ty jesteś, aby temu zapobiec, lecz tym razem...
Musisz we mnie uwierzyć.
Ok?
Damon, ja...
Nie chcesz żyć w strachu?
Więc tym razem
zostaw mnie...
i nie bój się tego, co nastąpi.
Zaufaj mi, że będzie dobrze.
W ten czy inny sposób...
Będzie dobrze.
Tak.
Ok.
Posłuchaj, gdybyś mnie potrzebował,
będę na zewnątrz.
Tak.
Boże, to już za długo trwa.
Dzięki Bogu.
Gdzie jest Damon?
To jeszcze nie koniec.
Nie mogę się ruszyć.
Wiem.
Nie chcesz tego zrobić.
Walcz ze mną.
Walcz!
Odepchnij mnie.
Próbuję, ale przyznaję, że jesteś silniejsza.
Zatrzymaj mnie.
Proszę.
Obawiam się, że nie mam sił.
Przepraszam, Enzo.
W porządku.
Zrób dla mnie jedno.
Kiedy to się skończy, zapomnij tę chwilę.
Pamiętaj o innych:
noc sylwestrowa i szampan,
twoja okropna gra
na gitarze, która się nie poprawiła,
mimo że mówiłem inaczej.
I pamiętaj,
że przeżyłem stulecia w bólu i samotności,
nim cię znalazłem...
i spędziłem trzy...
wspaniałe lata miłości.
Kocham cię.
Ja ciebie też, Enzo.
Tutaj jesteś.
Dłużej nie wytrzymam.
Nie musisz.
Zrób to!
Zrobił to.
Damon to zrobił.
Udało mu się.
Koniec z bliznami.
Tak, zrobił to.
Zabiorę dzieci do domu.
- Dobrze. Pójdę po rzeczy i... - Nie.
Nie rób tego, powinnaś zostać.
Wiesz, że zmieniłaś moje życie?
Wywróciłaś je do góry nogami.
I za to
będę zawsze cię kochać.
Pomimo, że ty nie czujesz tego samego.
- Ric... - W porządku
Szczerze, to zawsze wiedziałem.
Po prostu, wiesz,
mieliśmy momenty, w których byliśmy
idealnie zsynchronizowani.
Śmiech z dzieci, czy...
łzy, kiedy byliśmy wyczerpani.
Wydaje mi się...
Część mnie myślała,
że może, pewnego dnia, te chwile staną się czymś więcej.
Ale nie byłoby to sprawiedliwe wobec ciebie.
I na pewno również wobec mnie.
Tak mi przykro.
Nie.
Część mnie kochała pomysł szczęśliwej rodziny.
I nie chciałam odpuścić.
Powinnaś być szczęśliwa.
Zasługujesz na wszystko, czego zapragniesz.
I bez znaczenia ma to, co się stanie, Caroline,
ty, ja, dzieci, jesteśmy rodziną,
i już zawsze będziemy rodziną.
Niezły bałagan, co nie?
Penny!
To nie jest prawdziwe.
Naprawdę?
Przy tak pogmatwanym życiu, nie wziąłeś
pod uwagę faktu, że mogę być duchem?
Przepraszam. Nie chciałem...
Wiem. Wiem.
Słabo strzelasz.
Ustaliliśmy to lata temu.
Jakim cudem się w to wszystko wmieszałeś?
Nie potrafię od tego uciec.
O to chodzi, Matt.
Nawet nie próbowałeś.
Więc co chcesz zrobić?
Chcę być z tobą.
Proszę zabierz mnie ze sobą.
Przepraszam, Matt.
Do mnie też nie należysz.
Tutaj czeka na ciebie lepsze życie.
Obudź się i znajdź je.
Obudź się.
Obudź się!
Jest przytomny.
Straciłeś dużo krwi, ale będzie dobrze.
Zostań ze mną. Wszystko będzie dobrze.
To Damon.
On jest jak karaluch.
Zawsze przeżyje.
Nadal tu jesteś.
Chciałam ci coś powiedzieć,
kiedy będzie po wszystkim.
Wracam. Szykuj burbon.
Nic mu nie jest.
Zawsze tak jest.
Więc, wydaje mi się, że cokolwiek chciałaś mi powiedzieć,
możesz to zrobić teraz.
Wcześniej kłamałam.
Było ocieplenie.
Jeżeli uważasz, że ci daruję...
No pewnie.
Częściowo.
Czy nie mogłeś tego zrobić,
powiedzmy, pięć minut wcześniej?
Czekaj, Enzo nadal żyje?
Cholera. Myślałem, że czekałem dość długo.
Dziękuję.
Podziękuj mi osobiście z prezentem i...
Damon.
Halo?
Poczekaj.
Damon.
Elena?
Co powiedziałeś?
Słyszę ją w skarbcu.
Damon.
Elena jest w magazynie na Brooklynie.
Wiem, ale...
Damon.
Co jeżeli coś się jej stało?
Pomóż mi.
Może ją porwali?
Nie zrobili tego.
Proszę.
Muszę się upewnić.
Damon! Wyjdź stamtąd!
Proszę, pomóż mi.
Jestem taka samotna.
Potrzebuję cię.
Gdzie jesteś?
Tutaj.
- Gdzie on jest? - W skarbcu.
Zamknął drzwi zabezpieczające.
Więc je otwórz.
Nie mogę.
Można to zrobić tylko od środka.
Czemu nie ma Enzo?
Jest.
Damon?
Tylko ty?
Wymknąłem się.
Nie chciałem losować,
kto uratuje ci życie.
Heroicznie z twojej strony.
Nie zostawiam swoich ludzi.
To nie w moim stylu.
Plus, moja dziewczyna uważa, że jesteś jej najlepszym przyjacielem.
A według mnie bohaterowie zrobią wszystko dla swoich dziewczyn.
Więc muszę cię ostrzec, to nie zawsze wychodzi na dobre.
Czułem to.
Ale nie martw się, nie jest tak źle, jak sądzisz.
Boli tylko na początku.
A potem to niezła zabawa.
Droga Eleno, byliśmy tak blisko.
Stefan i ja w końcu rozwiązaliśmy nasze problemy.
Bonnie i Enzo byli bliscy bycia szczęśliwymi,
a Damon
postąpił słusznie.
Niesamolubnie.
Czekaliśmy w tym pokoju kilka dni.
Stefan nie spał.
Uderzał wszystkim
o te drzwi, nawet sobą,
aby je otworzyć.
Po tygodniu, Alaric zdołał złamać kod zabezpieczający.
Byliśmy przygotowani na wszystko, z wyjątkiem tego, co zobaczyliśmy.
Był pusty.
Enzo?
Całkowicie wyczyszczony.
Nie wiem, jak się wydostali, ale im się udało.
Enzo!
Martwię się o Bonnie.
Straciła dwie bliskie jej osoby
i nie mogła użyć zaklęcia lokalizacyjnego, by je znaleźć.
Jej magia już nie wróciła.
Poczuła się bezradnie.
Skontaktowałem się ze wszystkimi, wiedząc,
że pojawią się prędzej czy później.
Byłem im to winny.
Potem odszedłem.
Ponieważ to nie była moja walka.
Jeżeli byłbym kiedykolwiek szczęśliwy, muszę rozpoznawać, które z nich są moje.
Minęły trzy miesiące, nim pojawiły się wieści.
Zaginione osoby na Zachodnim Wybrzeżu.
To było zachęcające.
Ale wtedy liczba zaczęła rosnąć.
Dwudziestu, 50, 60 zaginionych ludzi.
To oni. Jestem pewien.
Nie wiem, co jest z nimi nie tak
ani co robią, ani dlaczego,
ale obiecuję,
że go sprowadzimy.
Wiedz, że cokolwiek się zdarzyło między teraz i wtedy,
to nie jego wina.
- Tu jesteś. - Tęskniłeś?
To nigdy się nie znudzi, prawda?
Na pewno nie szybko. dzi, prawda?