Στα προηγούμενα επεισόδια...
Ό,τι είναι μέσα στην κρύπτη, θέλει να βγει
και υποσχέσου μου ότι δεν θα αφήσεις την Άλεξ να το ελευθερώσει.
Το υπόσχομαι.
-Μπόνι, σε παρακαλώ! -Δεν θα βγει κανείς.
Όταν ξυπνήσει, θα είναι σαν εμένα.
Γεμάτη μίσος για σένα και το είδος σου.
Πρέπει να φύγεις όσο γίνεται πιο μακριά από εκείνη.
Τον αγαπάς;
Δεν ξέρω. Μπορείς να αγαπάς κάποιον και να τον αφήνεις πίσω
τη στιγμή της αμοιβαίας ανάγκης;
Είμαι θυμωμένος μαζί σου.
Με έβαλες να περάσω τα πάνδεινα και δεν είμαι έτοιμος να το αφήσω ακόμα,
αλλά μη νομίζεις ότι δεν παρατήρησα όλα τα καλά που έκανες.
Η ζωή της Μπόνι είναι συνδεδεμένη με το τελικό Έβερλαστινγκ.
Αν κόψουμε τον σύνδεσμο, ίσως κοπεί η κατάρα.
Δυστυχώς για εμάς, το Έβελαστινγκ κατοικεί στη Φαρέτρα.
Το κακό στο υπόγειο απέδρασε απ' την κρύπτη του,
μπορεί να είναι οπουδήποτε.
Θα το ξανανοίξουμε το μέρος.
Δεν έχεις νέα του;
Όχι, που σημαίνει, προς έκπληξη κανενός,
ότι ο Ντόνοβαν απέτυχε και τώρα η Μπόνι κυνηγάει ελεύθερη.
Καλά. Και πού είναι τώρα;
Κυνηγάει έναν από εμάς, πού αλλού;
Δεν έπρεπε να πετάς;
Οι πτήσεις ακυρώθηκαν λόγω της καταιγίδας. Πού είσαι;
Στη χώρα της λύσης, μωρό μου.
Είναι ένα διατηρημένο σώμα στη Φαρέτρα που λέγεται τελικό Έβερλαστινγκ.
Αρκεί να το καταστρέψουμε
και η Μπόνι θα πάψει να είναι τέρας.
Αν σκοτώσεις το Έβερλαστινγκ, θα πεθάνει η Μπόνι.
Το ίδιο κι εμείς, άλλωστε.
Άλλα έμαθα.
Από ποιον; Κάποιον που σε θέλει νεκρό;
Έναν απόγονο αυτών που δημιούργησαν τη Ρέινα Κρουζ.
Ναι. Αυτών που μας μισούν.
Είτε τους πιστεύουμε είτε όχι, είναι η μόνη ευκαιρία της Μπόνι.
Κοίτα, στην καλύτερη περίπτωση,
το καταστρέφουμε και όλα επιστρέφουν στο φυσιολογικό.
Στη χειρότερη περίπτωση,
πεθαίνουμε όλοι και ο Στέφαν ζει για να πει την ιστορία του χαμού μας
στην υπέροχη Ελένα.
Μήπως ξεχνάς το άλλο πρόβλημα που υπάρχει;
Εννοείς το ασαφώς τρομακτικό τέρας απ' την κρύπτη;
Το αναλαμβάνω.
Ίσως όταν γίνει λιγότερο ασαφές να είναι λιγότερο τρομακτικό.
Παιδιά, δεν έχει σημασία.
Η Μπόνι σφράγισε όλη τη Φαρέτρα. Δεν μπορείτε να μπείτε.
Μη μου λες τι δεν μπορώ να κάνω.
Δεν μπορώ να μπω μέσα.
Στέφαν, πάρε την πρώην σου.
Προφανώς όχι αυτή που είναι δίπλα σου, τη Βάλερι.
Αυτή μπορεί να το ανοίξει.
Είναι εκπληκτικό. Αλλά δεν έχω ιδέα πού να τη βρω.
Υπάρχει και τρίτη επιλογή.
Είναι αξιολάτρευτη.
Το καλύτερο εναλλακτικό σχέδιο που έχεις δει.
Όχι. Με τίποτα.
Αρκεί να πάνε στην πόρτα,
να βάλουν τα μικρά τους χεράκια...
Όχι, τα παιδιά μου δεν θα ανακατευτούν.
-Είναι για την Μπόνι. -Όχι, είναι για εμάς.
Για να μην είμαστε πια φυγάδες.
Αυτή δεν είναι καλή δικαιολογία για να ανακατευτούν τα παιδιά μου.
Ξέρεις τα σημάδια που μας συνδέουν μαζί της;
Μάλλον μας ακούει να μιλάμε.
-Θα βρούμε τη Βάλερι. -Ό,τι πεις, αδερφέ.
Πώς είναι όταν τους βλέπεις;
Λαμβάνω αποσπάσματα συζητήσεων, μερικές εικόνες.
Κυρίως, όμως, τους νιώθω.
Τα συναισθήματά τους.
Φοβούνται.
Καλά κάνουν.
Οι ορμές γίνονται πιο δυνατές.
Τις νιώθω να υπερισχύουν.
Δεν θέλω να τους βλάψω.
Τότε, λύσε με. Άσε με να σε βοηθήσω, εντάξει; Μπορώ να σε σταματήσω.
Ξέρω μέσα μου ότι πρέπει.
Λυπάμαι, Ματ.
Με λένε Ένζο. Είμαι φίλος της Μπόνι.
Δεν άκουσε, έτσι;
Μετά απ' όσα είπα, άνοιξε την κρύπτη.
Είναι πολύπλοκο.
Αν αυτό το πράγμα βγει έξω, θα...
Γι' αυτό είμαι εδώ.
Θέλω να ξέρω τι είναι ακριβώς.
Για να το πολεμήσουμε.
Δεν μπορείς να το πολεμήσεις. Ούτε να το σκοτώσεις.
Είναι ζωντανό εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Μη φοβάσαι, αγάπη μου.
Τώρα πες μου τι είναι αυτό.
Η Λίζι πήρε τρία μπισκότα κι εγώ πήρα μόνο δύο.
Δύο και μισό.
Πολλά λέτε για μπισκότα στις 8 το πρωί.
Ναι, τα κορίτσια ήθελαν μπισκότα.
Και ο μπαμπάς ήθελε κάτι για να ξεχαστεί.
Έψησες μπισκότα για να χαλαρώσεις;
Σίγουρα υπάρχει πιο αρρενωπός τρόπος να το πεις.
Μου λείπεις, μαμά.
Κι εμένα μου λείπεις, μωρό μου.
Χαιρετήστε, κορίτσια.
-Γεια! -Γεια!
Να προσέχεις.
Είναι τριών χρονών.
Δεν θα 'πρεπε να ανακατευτούν σ' αυτόν τον κόσμο ακόμα.
Η Λίζι με κόμισε τις προάλλες.
Τα κορίτσια είχαν ένα πάρτι γενεθλίων
και η Λίζι πήρε το τσαντάκι με τα ζαχαρωτά της Τζόσι, το πήρα πίσω,
και μου άρπαξε το χέρι.
Δεν το ήθελε.
Θέλω να έχουν όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική παιδική ηλικία.
Είναι δική σου απόφαση.
Τέρμα.
Ευχαριστώ.
Δεν σε συγχωρώ, πάντως.
Που έφυγες ή που με απήγαγες.
-Όχι; -Όχι.
-Ούτε λίγο; -Όχι. Ούτε λίγο.
Νιώθω μια αναθέρμανση.
Δεν υπάρχει αναθέρμανση.
Εντάξει.
-Μπόνι; -Θέλω να πάτε πιο γρήγορα.
-Γιατί; Τι έγινε; -Σας πλησιάζω.
Πες στον Στέφαν να πάει πιο γρήγορα. Και μη σταματήσετε.
Πώς μας προφτάσατε;
Έχουμε σειρήνα αστυνομίας, εντάξει; Μας βοήθησε.
Εντάξει, δεν θα σταματήσουμε. Το υπόσχομαι.
Προς όλες τις μονάδες, έχουμε καραμπόλα με έξι οχήματα στο 60ο χιλιόμετρο.
Αναφορές για τραυματίες. Απαντήστε.
Πες μου ότι δεν είμαστε εκεί.
Είμαστε στο 60o.
Όχι.
Το 'χω.
Στέφαν;
Γιατί νιώθω ότι πλησιάζετε;
Αρκεί να μας αφήσεις να περάσουμε, Μπόνι.
-Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. -Μπορείς.
Όχι, δεν μπορεί.
Έλα, Μπόνι.
Συγγνώμη.
Όχι!
Να μαντέψω.
Ένα αρχαίο κακό με πλοκάμια
που θα καταστρέψει τη ζωή μας και τον κόσμο μας.
Μην είσαι γελοίος. Δεν έχει πλοκάμια.
Θέλω να ξέρω;
Θα σε αποτρέψει να μπεις;
-Όχι. -Τότε, όχι. Δεν θέλεις.
Κάποιο νέο απ' τη Βάλερι;
Δεν χρειάζεται.
Κάποιος έχει ένα σχέδιο. Θα μου το πεις;
Είναι ζόρικο.
Μάλλον έχεις ξεχάσει πόσο ζόρικος είμαι εγώ.
Ένας μικρός διάδρομος μερικά χιλιόμετρα απ' τη Φαρέτρα.
Έλα να με βρεις εκεί. Φέρε τις καουμπόικες μπότες σου.
-Πιστεύεις ότι είναι εντάξει; -Ας υποθέσουμε πως ναι.
Και πως μας κυνηγάει ακόμα.
Κανένα νέο απ' τον Ντέιμον;
Τίποτα. Κοίτα, καλύτερα να πηγαίνεις.
Δεν θα έρθεις μαζί μου;
Δεν έχω νέα του Ντέιμον,
που σημαίνει ότι έχει ένα σχέδιο χωρίς εμάς.
Άρα, δεν είναι καλό σχέδιο.
Πρέπει να το χειριστώ.
Ήταν το καλύτερο που βρήκες;
Το καλύτερο, όχι. Το πιο κοντινό, ναι.
Πού είναι ο πιλότος;
Του τηλεφώνησα, είπε ότι θα έρθει.
Ναι, αλλά μετά του είπες να το ξεχάσει.
Μόνο που δεν το έκανα αυτό.
-Είσαι ο Ντέιμον Σάλβατορ; -Ναι.
Αυτός τηλεφώνησε.
Φέρε πίσω τον πιλότο πριν σου κόψω τον λαιμό.
Έχουμε αναταράξεις;
Παρεμβολές μάλλον.
Αερογραμμές Σάλβατορ, τι θα θέλατε;
Περνιέσαι για έξυπνος;
Δεδομένου ότι βρήκα εσένα, τον πιλότο σου
και το σχέδιό σου με λίγη αδελφική διαίσθηση;
Ναι, Ντέιμον, περνιέμαι.
Ξέχασες ότι τρέχω να σωθώ από μια κυνηγό, Στέφαν;
Προσπαθώ να της ξεφύγω!
Έλα τώρα. Ξέρουμε και οι δύο ότι δεν μπαίνεις στο αεροπλάνο για αυτό.
-Δεν έχεις ιδέα τι σκαρώνω. -Αλήθεια;
Γιατί πιστεύω ότι πηγαίνεις στο Ντάλας για να απαγάγεις δύο αθώα παιδιά.
Ή πηγαίνω στο Ντάλας να μιλήσω στον πατέρα τους
και να τον λογικέψω.
Κι αν πει όχι;
Τότε, θα απαγάγω αυτά τα δύο αθώα παιδιά
γιατί αυτό είναι το σωστό.
Όχι, το σωστό
είναι να αφήσεις τη μητέρα τους να αποφασίσει.
Κάνει λάθος, Στέφαν.
Είναι δική της απόφαση.
Θα την αφήσω να την πάρει. Τα λέμε.
-Γεια. -Γεια.
Πες μου.
Η Μπόνι παραλίγο να μας πιάσει.
Δεν μπορείτε να συνεχίσετε έτσι. Πρέπει να βρείτε άλλο τρόπο.
Θα τη συνεφέρουν.
Αυτό είναι εκπληκτικό.
Θα εμπλακούν η Τζόσι και η Λίζι.
Τι; Τι θέλουν;
Να μπουν στη Φαρέτρα.
Η Λίζι και η Τζόσι μπορούν να κομίσουν το ξόρκι της Μπόνι.
Είπα όχι. Αμέσως.
Γιατί νόμιζα ότι ήταν για μένα
και τον Ντέιμον και τον Ένζο. Δεν πειράζει.
Μπορώ να είμαι φυγάς, το ίδιο κι αυτοί.
Αλλά μετά, μίλησα στην Μπόνι στο τηλέφωνο και...
Θεέ μου! Φοβάται, Ρικ.
Πονάει και...
Είναι παιδιά σου, όμως. Δεν μπορώ να πάρω τέτοια απόφαση.
Δεν είναι μόνο δικά μου παιδιά, Καρολάιν. Είναι δικά μας παιδιά.
Είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρουμε μαζί.
Είναι η καλύτερή μου φίλη.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Κοίτα, πάει μια εβδομάδα σχεδόν
που δεν έχουν αγκαλιάσει τη μητέρα τους τα κορίτσια. Οπότε...
Αν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να μη γίνουν δύο
ή τρεις
ή ποτέ...
Πες μου μόνο τι πρέπει να κάνουμε.
Ματ;
Ματ, είσαι εντάξει;
Είσαι εντάξει;
Ναι.
Απλώς έχω κολλήσει.
Εσύ; Είσαι εντάξει;
Φυσικά και είμαι.
Αν είχα πεθάνει, θα είχαν τελειώσει όλα αυτά
και θα επέστρεφαν όλοι στη ζωή τους.
Αλλά πού τέτοια τύχη;
Θα πέθαιναν κι αυτοί, Μπόνι.
Είναι σημαδεμένοι. Αν πεθάνεις, πεθαίνουν.
Άρα, αυτό θα κρατήσει αιωνίως.
Εντάξει. Σε σταμάτησα.
Θα συνεχίσω να σε σταματάω.
Είσαι άνθρωπος, Ματ.
Δεν έχεις θέση σ' αυτόν τον αγώνα.
Όχι, μη με αφήνεις, Μπόνι.
Συγγνώμη.
Μπόνι!
Μ' ακούτε; Έχω τραυματιστεί και χρειάζομαι βοήθεια. Είναι κανείς εκεί;
Πολύ ήσυχος είσαι.
Είσαι ακόμα θυμωμένος για τον πιλότο;
Η Καρολάιν φέρνει τα παιδιά της. Θα μπούμε.
Μόνο αυτό έχει σημασία.
Τι έπαθες;
Ήταν σημαντική η εξέλιξη μεταξύ μας εχτές.
Έκανες κίνηση αλά Ντέιμον.
Πήρες τη σωστή απόφαση. Στον διάβολο οι συνέπειες.
Συμφωνήσαμε, Στέφαν.
Έβγαλα δελτίο τύπου.
Μετά πέρασες ένα βράδυ με την ξανθιά
και επέστρεψες στον παλιό σου, βαρετό εαυτό και στο "η επιλογή μετράει".
Τι στα κομμάτια;
Πιστεύεις ότι έκανα το σωστό
παίρνοντας την Καρολάιν χωρίς τη θέλησή της;
100%.
Είπες ότι έτσι ξέρεις πως αγαπάς κάποιον.
Για μια στιγμή, σε πίστεψα.
Νόμιζα ότι η αγάπη μου για την Καρολάιν ήταν τόσο δυνατή,
που θα την προστάτευα με κάθε μέσο.
Αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι δεν είναι αγάπη αυτό. Είναι φόβος.
Να το γράψεις σε κάρτα ευχών.
Τη νύχτα που έφυγες,
δεν ήταν επειδή αγαπούσες την Ελένα, ήταν επειδή φοβόσουν
πως αν δεν το έκανες, θα έκανες κάτι φρικτό.
Και θα την έχανες για πάντα.
Αυτός ο φόβος ήταν τόσο δυνατός,
που υπερίσχυσε κάθε αγάπης που ένιωθες για μένα, για την Μπόνι ή για άλλον.
Δεν είχε σχέση μ' εσένα, Στέφαν.
Είχε και παραείχε σχέση μ' εμένα.
Σε κοίταξα κατάματα, Ντέιμον. Σε ικέτευσα να μείνεις.
Μου γύρισες την πλάτη σαν να μην έτρεχε τίποτα.
Το σκέφτηκα αυτό εχτές, όταν έκανα κίνηση αλά Ντέιμον.
Συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να γίνω ποτέ αυτός.
Αρνούμαι να με ελέγχει ο φόβος.
Αρνούμαι να γίνω σαν εσένα.
Ήρθαν.
Ξέρετε γιατί είμαστε εδώ;
Γιατί υπάρχει κάτι μέσα εδώ
που είναι σημαντικό και το χρειαζόμαστε.
Το πρόβλημα είναι πως είναι κλειδωμένες οι πόρτες.
Θα χρειαστούμε τη βοήθειά σας για να τις ανοίξουμε.
Θέλετε να μάθετε κάτι ωραίο;
Εσείς οι δύο είστε ξεχωριστές.
Επειδή εσείς οι δύο είστε τα κλειδιά.
Ας παίξουμε κάτι. Βάλτε ένα χέρι στην πόρτα.
Θυμάστε το πάρτι γενεθλίων της Έιμι;
Σου πήρα το σακουλάκι με τα ζαχαρωτά και τι έγινε;
Σε πόνεσα.
Ναι. Επειδή σου πήρα κάτι.
Πώς θα νιώθατε αν προσπαθούσε κάποιος να πάρει εμένα μακριά σας;
-Θυμωμένη. -Θλιμμένη.
Ναι, κι εγώ.
Αν δεν μπούμε εδώ μέσα, μπορεί να συμβεί αυτό.
Ίσως να μην μπορέσω να σας ξαναδώ,
να σας αγκαλιάσω ή να σας βάλω για ύπνο.
Πιάνει.
Συνεχίστε, κορίτσια.
-Μπράβο. -Μπράβο σας.
-Τα πήγατε καλά. -Κάνατε πολύ καλή δουλειά.
Τελείωσαν όλα.
Πήρες να ζητήσεις συγγνώμη για το πόδι μου;
Ξέρω τι σχεδιάζετε.
Τους βλέπω όλους να περιμένουν στη Φαρέτρα.
Είναι εύκολη λεία, Ένζο.
Μόνο που δεν περιμένουν όλοι στη Φαρέτρα.
-Τι κάνεις; -Το μερίδιό μου.
Θέλω μια χάρη από σένα.
-Θέλω να με σκεφτείς. -Όχι.
Θα υποκριθώ ότι δεν με πληγώνει αυτό.
Ξέρω ότι είναι δυνατές οι ορμές σου.
Ξέρω ότι δεν μπορείς να τις ελέγξεις. Αλλά μπορείς να εστιάσεις σ' αυτές.
Κυνήγησε εμένα, και μόνο εμένα.
Αυτό θα δώσει χρόνο στους φίλους μας να βρουν μια λύση.
Θα σε πιάσω, Ένζο.
Πίστεψε λίγο σ' εμένα.
Έλα, αγάπη μου.
Θα είναι σαν να ψάχνεις βελόνα στ' άχυρα.
Εντάξει. Σε ακολουθώ.
Τώρα, έλα να με πιάσεις.
Πού είναι τα μικρά;
Μακριά απ' ό,τι βγει από εκεί πέρα.
Για να μπορέσει να βγει κάτι, πρέπει να μπούμε μέσα.
Ωραία. Πάμε;
Στέφαν.
Ό,τι σκοπεύεις να πεις, απλώς...
Πες το όταν τελειώσουν όλα.
Φαίνεται πως έχει προοπτικές αυτό.
Έχω δει και χειρότερα.
Αυτό το πράγμα στην κρύπτη που δεν έπρεπε να ανοίξει κανείς,
ξέρουμε τι είναι;
Ναι. Κακό.
Ο Ένζο είπε ότι το τελικό Έβερλαστινγκ είναι σ' ένα φέρετρο κάπου.
Ας βρούμε αυτό το πράγμα κι ας την κάνουμε από εδώ.
Γιατί σταμάτησες;
Ξέμεινα από βενζίνη,
που σημαίνει ότι θα με πρόφταινες κάποια στιγμή.
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς νιώθεις.
-Αλλά σκέφτηκα πως αν έρθεις εδώ... -Ένζο.
Είπα να μοιραστούμε ένα γεύμα κι ένα ποτό, μια τελευταία φορά.
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Έλα. Δεν είναι τόσο άσχημο το ριζότο μου.
Λυπάμαι πολύ.
Ίσως να είναι.
Είναι καταλλήλως τρομακτικό αυτό.
Ο Ένζο είπε "Μην μπείτε στην κρύπτη".
Ψάξαμε οπουδήποτε αλλού.
Αν φοβάσαι, Ντέιμον,
μπορείς να πας να περιμένεις έξω με τα τρίχρονα.
Ντέιμον.
Είσαι έτοιμος για αυτό;
Ναι.
Ναι, είμαι.
Αλλά θα το κάνω μόνος μου.
Δεν υπάρχει περίπτωση.
Ό,τι είναι εκεί, δεν είναι καλό.
Γι' αυτό με χρειάζεσαι.
Άσε με να το κάνω αυτό, Στέφαν.
Είναι ένα κορίτσι που σε περιμένει έξω,
κι αν έρθεις μαζί μου, τη βάψαμε όλοι,
θα έχεις προβλήματα μαζί της και θα φταίω εγώ.
Δεν με νοιάζει. Μπορώ να σε βοηθήσω.
Το ξέρω ότι μπορείς.
Και με βοήθησες.
Πολλές φορές.
Με βοήθησες.
Και κάθε φορά, βγήκες χαμένος.
Αυτήν τη φορά, χρειάζομαι ένα διαφορετικό είδος βοήθειας.
Θέλω να με αφήσεις να πάω.
Άφησέ με να πετύχω ή να αποτύχω.
Αλλά άφησέ με να το κάνω μόνος μου.
Συγγνώμη που σε εγκατέλειψα εκείνο το βράδυ.
Έχεις δίκιο, φοβόμουν.
Ήξερα ότι θα θύμωνες, αλλά ήξερα επίσης ότι θα ήσουν εντάξει.
Ξέρω ότι οι επιλογές μου είναι χάλια μερικές φορές,
και θέλεις να είσαι εκεί για να επεμβαίνεις,
αλλά αυτήν τη φορά, θέλω να πιστέψεις σ' εμένα.
Εντάξει;
Ντέιμον, εγώ...
Δεν θέλεις μια ζωή γεμάτη φόβο;
Τότε, αυτήν τη φορά, εγκατάλειψε εσύ εμένα.
Μη φοβάσαι τι θα συμβεί.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Όπως και να 'χει.
Θα είμαι εντάξει.
Ναι.
Εντάξει.
Κοίτα, αν με χρειαστείς, θα είμαι...
Ακριβώς απ' έξω.
Ναι.
Θεέ μου, πέρασε πολλή ώρα.
Δόξα τω Θεώ.
Πού είναι ο Ντέιμον;
Δεν τελείωσε ακόμα.
Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Το ξέρω.
Όχι. Μην το κάνεις αυτό.
Πάλεψε μαζί μου.
Πάλεψε μαζί μου! Διώξε με από πάνω σου!
Προσπαθώ.
Αλλά μάλλον έχεις γίνει πιο δυνατή.
Συγκράτησέ με.
Σε παρακαλώ.
Φοβάμαι πως είμαι στο όριο μου.
Συγγνώμη, Ένζο.
Δεν πειράζει. Όχι, δεν πειράζει.
Θέλω ένα πράγμα από σένα.
Όταν τελειώσει αυτό, μη θυμηθείς αυτήν τη στιγμή.
Να θυμάσαι τις άλλες.
Την Πρωτοχρονιά, τη σαμπάνια.
Το φρικτό σου παίξιμο στην κιθάρα που δεν βελτιώθηκε ποτέ,
αν και είπα το αντίθετο.
Και να θυμάσαι,
έζησα πάνω από έναν αιώνα πόνου και μοναξιάς
πριν σε βρω.
Και μετά, τρία ένδοξα χρόνια αγάπης.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ, Ένζο.
Ορίστε.
Δεν μπορώ να αντισταθώ άλλο.
Δεν χρειάζεται.
Έλα.
Έλα!
Τα κατάφερε.
Τα κατάφερε!
Πάει το σημάδι.
Ναι. Μάλλον τα κατάφερε.
Θα πάω τα παιδιά στο σπίτι.
Ωραία. Θα πάρω τα πράγματά μου...
Όχι.
Όχι, εσύ καλύτερα...
Καλύτερα να μείνεις.
Μου άλλαξες τη ζωή, το ξέρεις αυτό, έτσι;
Την άλλαξες εντελώς.
Και γι' αυτό, θα...
Θα σ' αγαπώ για πάντα,
αν και ξέρω ότι δεν μ' αγαπάς με τον ίδιο τρόπο.
-Ρικ... -Δεν πειράζει.
Για να είμαι ειλικρινής, το ήξερα ανέκαθεν.
Απλώς, εμείς...
Περάσαμε κάποιες στιγμές σε απόλυτο συγχρονισμό.
Γελούσαμε με τα παιδιά ή...
Κλαίγαμε απ' την εξάντληση.
Μάλλον...
Μάλλον πίστευα
πως κάποια μέρα, αυτές οι στιγμές μπορεί να γίνονταν κάτι παραπάνω.
Αλλά αυτό δεν θα ήταν δίκαιο για σένα και...
Ούτε για μένα δεν θα ήταν δίκαιο.
Λυπάμαι πολύ.
Όχι.
Ένα κομμάτι μου λάτρευε την ιδέα μιας τέλειας, ευτυχισμένης οικογένειας.
Και δεν ήθελα να το αφήσω.
Πρέπει να είσαι ευτυχισμένη.
Αξίζεις ό,τι θέλεις.
Ό,τι κι αν γίνει, Καρολάιν,
εσύ, εγώ, τα παιδιά, είμαστε μια οικογένεια.
Θα είμαστε πάντα οικογένεια.
Πολύ χάος, έτσι;
Πένι.
Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Αλήθεια;
Όσο χάλια κι αν είναι η ζωή σου,
δεν μπορείς ούτε να σκεφτείς ότι είμαι φάντασμα;
Λυπάμαι πολύ. Δεν ήθελα...
Το ξέρω.
Είσαι κακός στο σημάδι. Το εξακριβώσαμε πριν από χρόνια αυτό.
Πώς στα κομμάτια έμπλεξες σ' αυτό;
Δεν μπορώ να ξεφύγω απ' αυτήν τη ζωή.
Αυτό είναι το θέμα, Ματ.
Δεν προσπάθησες ιδιαίτερα.
Τι θέλεις να κάνεις, λοιπόν;
Θέλω μόνο να είμαι μαζί σου.
Σε παρακαλώ, πάρε με μαζί σου.
Λυπάμαι, Ματ.
Ούτε μαζί μου δεν είναι η θέση σου.
Υπάρχει μια καλύτερη ζωή για σένα εκεί έξω.
Πρέπει μόνο να ξυπνήσεις και να τη βρεις.
Ξύπνα.
Ξύπνα!
Ξύπνησε.
Έχασες πολύ αίμα, αλλά όλα θα πάνε καλά.
Μείνε μαζί μου. Όλα θα πάνε καλά.
Είναι ο Ντέιμον.
Είναι σαν κατσαρίδα. Πάντα επιβιώνει.
Είσαι ακόμα εδώ.
Είχα κάποια πράγματα να σου πω
όταν τελειώσουν όλα αυτά.
ΝΤΕΪΜΟΝ
ΒΓΑΙΝΩ. ΕΤΟΙΜΑΣΕ ΤΟ ΜΠΕΡΜΠΟΝ.
Είναι εντάξει.
Πάντα είναι.
Οπότε, αυτό που που ήθελες να μου πεις,
μπορείς να το πεις τώρα.
Είπα ψέματα πριν.
Υπήρχε μια αναθέρμανση.
Αν νομίζεις ότι σ' έχω συγχωρήσει...
Μ' έχεις συγχωρήσει.
Σ' έχω συγχωρήσει λιγάκι.
Θα σε σκότωνε να το κάνεις πέντε λεπτά νωρίτερα;
Περίμενε. Είναι ακόμα ζωντανός ο Ένζο;
Να πάρει, νόμιζα ότι περίμενα αρκετά.
Ευχαριστώ.
Ευχαρίστησέ με αυτοπροσώπως, με δώρα. Και...
Ντέιμον.
-Είσαι εκεί; -Περίμενε.
Ντέιμον.
Ελένα;
Τι είπες;
Την ακούω στην κρύπτη.
Ντέιμον, η Ελένα είναι σε μια αποθήκη στο Μπρούκλιν.
Το ξέρω, αλλά...
Ντέιμον.
-Κι αν έπαθε κάτι; -Βοήθησέ με.
-Κι αν την πήρε η Φαρέτρα; -Όχι, δεν την πήραν.
Σε παρακαλώ.
Πρέπει μόνο να βεβαιωθώ.
Ντέιμον. Φύγε από εκεί.
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.
Είμαι τόσο μόνη.
Σε χρειάζομαι.
Πού είσαι;
Εδώ.
-Πού είναι; -Στην κρύπτη.
Έκλεισε την πόρτα ασφαλείας.
Ανοίξτε την τότε.
Όχι, δεν μπορούμε. Μόνο κάποιος απ' τη Φαρέτρα μπορεί.
Γιατί δεν έφερες τον Ένζο;
Τον έφερα.
Ντέιμον;
Μόνο εσύ;
Το 'σκασα.
Δεν είχα όρεξη να παίξω κορώνα γράμματα
για το ποιος θα σε έσωζε.
Πολύ ηρωικό εκ μέρους σου.
Δεν αφήνω ανθρώπους πίσω. Δεν είναι του στιλ μου.
Επίσης, η κοπέλα μου πιστεύει ότι είσαι ο καλύτερός της φίλος.
Απ' ό,τι ξέρω, οι ήρωες κάνουν πάντα το σωστό για το κορίτσι τους.
Τότε, να σε προειδοποιήσω,
δεν πάει πάντα τόσο καλά.
Το περίμενα αυτό.
Αλλά μην ανησυχείς.
Δεν είναι τόσο άσχημα όσο νομίζεις.
Πονάει μόνο στην αρχή.
Μετά, είναι διασκεδαστικό.
Αγαπητή Ελένα, πλησιάσαμε πολύ.
Ο Στέφαν κι εγώ λύσαμε τα προβλήματά μας.
Η Μπόνι και ο Ένζο παραλίγο να ευτυχήσουν.
Κι ο Ντέιμον έκανε επιτέλους το σωστό,
το ανιδιοτελές.
Περιμέναμε σ' εκείνο το δωμάτιο μέρες.
Ο Στέφαν δεν κοιμήθηκε.
Πετούσε οτιδήποτε, ακόμα και τον εαυτό του, πάνω στην πόρτα.
Προσπαθούσε να την ανοίξει.
Μετά από μία εβδομάδα, ο Αλάρικ κατάφερε να σπάσει τον κωδικό.
Ήμασταν έτοιμοι για οτιδήποτε.
Εκτός απ' αυτό που είδαμε.
Ήταν άδειο.
Ένζο;
Εντελώς άδειο.
Δεν ξέρω πώς βγήκαν, αλλά βγήκαν.
Ένζο;
Ανησυχώ για την Μπόνι.
Έχασε τους δύο πιο αγαπημένους της
και δεν μπορεί καν να κάνει ξόρκι εντοπισμού για να τους βρει.
Έχασε τις μαγικές της ικανότητες. Νιώθει αβοήθητη.
Επικοινώνησα με όσους ξέρω,
ξέροντας ότι θα εμφανιστούν αργά ή γρήγορα.
Τους το χρωστούσα.
Αλλά μετά, έφυγα, γιατί όσο θλιβερό κι αν είναι, δεν είναι δικός μου αγώνας.
Αν θέλω να είμαι ευτυχισμένος, πρέπει να αναγνωρίζω ποιοι είναι οι αγώνες μου.
Πέρασαν τρεις μήνες πριν ακούσουμε την πρώτη φήμη.
Μια σειρά αγνοούμενων στη Δυτική Ακτή.
Ήταν ενθαρρυντικό.
Μετά, όμως, οι αριθμοί αυξήθηκαν.
Είκοσι. Πενήντα. Εξήντα αγνοούμενοι.
Αυτοί είναι. Το ξέρω.
Δεν ξέρω τι έχουν πάθει, τι κάνουν ή γιατί,
αλλά σου το υπόσχομαι, θα τους φέρουμε πίσω.
Απλώς να ξέρεις πως ό,τι κι αν συμβεί από τώρα μέχρι τότε,
δεν φταίει αυτός.
Καλώς τον.
Σου έλειψα;
Δεν το βαριέσαι ποτέ, έτσι;
Δεν το έχω βαρεθεί καθόλου ακόμα. βεί από τώρα μέχρι τότε,