Wat voorafging:
Wat er ook in die kluis zit, het wil eruit.
En beloof me...
dat Alex 't niet zal vrijlaten. -Ik beloof het.
Bonnie, alsjeblieft. -Niemand gaat weg.
Als ze wakker wordt, haat ze jou en jouw soort net zo erg als ik.
Je moet zo ver mogelijk bij haar uit de buurt.
Hou je van hem? -Ik weet het niet.
Kun je van iemand houden en 'm achterlaten...
als je elkaar 't hardst nodig hebt? -Ik ben nog altijd boos.
Je liet me door een hel gaan en dat kan ik je niet vergeven.
Maar ik zie de goede dingen die je doet.
Bonnie's leven is verbonden met dat van de laatste Onverwoestbare.
Als we de link breken, breken we ook de vloek.
Helaas is de Onverwoestbare in het Arsenaal.
Het kwaad ontsnapte uit z'n kluis en kan overal zijn.
We gaan het Arsenaal weer openen.
Heb je niets van hem gehoord? -Nee.
Dat betekent dus dat het Donovan niet is gelukt.
En nu jaagt Bonnie in het wild.
Waar is ze nu?
Ze zit achter een van ons aan. Waar anders?
Moet jij niet in 'n vliegtuig zitten? -Vlucht is gecanceld. Waar ben jij?
In het land der oplossingen.
Er is een lichaam in het Arsenaal, de laatste Onverwoestbare.
Als we dat vernietigen...
dan is Bonster geen monster meer.
Maar als de Onverwoestbare sterft, dan sterft Bonnie.
En wij ook, trouwens.
Ik heb iets anders gehoord. -Van iemand die wil dat je doodgaat?
Een afstammeling van de mensen die Rayna Cruz maakten.
Ja, die haten ons.
Hoe dan ook, het is Bonnie's enige kans.
In 't beste geval vernietigen we het en wordt alles weer normaal.
In het slechtste geval, gaan we allemaal dood...
en kan Stefan over ons lot vertellen aan de lieftallige Elena.
Ben je 't andere probleem vergeten?
Bedoel je dat vage, griezelige...
monster in de kluis? Daar ben ik mee bezig.
Zodra het minder vaag is, zal 't minder griezelig zijn.
Maar Bonnie heeft het Arsenaal afgesloten.
Je komt er niet in. -Zeg dat niet.
Ik kom er niet in.
Plan B. Stefan, bel je ex.
Uiteraard niet de persoon die naast je zit.
Valerie. Zij kan het zegel uitzuigen.
Geweldig, maar ik weet niet waar ze is.
Er is een derde mogelijkheid.
En geloof me, die is zeer aandoenlijk.
Het schattigste Plan C...
dat je ooit hebt gezien.
Nee. Absoluut niet.
Ze hoeven alleen naar de deur te lopen...
en hun kleine handjes erop te leggen.
Laat m'n kinderen erbuiten, Damon.
Het is voor Bonnie. -Nee, het is voor ons...
zodat wij niet meer hoeven te vluchten.
Geen goede reden om m'n kinderen erbij te halen.
Ben je de littekens vergeten?
Ze kan ons nu vast horen.
We vinden Valerie wel.
Ook goed.
Wat zie je eigenlijk?
Ik hoor fragmenten van gesprekken, zie wat beelden...
maar ik voel ze vooral.
Hun gevoelens.
Ze zijn bang.
En terecht.
De drang wordt sterker.
Ik voel dat het de overhand krijgt.
Ik wil ze geen pijn doen.
Maak me dan los. Laat me je helpen. Ik kan je tegenhouden.
Dat zou ik wel willen.
Het spijt me, Matt.
Ik ben Enzo. De vriend van Bonnie.
Ze heeft zeker niet geluisterd?
Ik had zo gezegd dat ze de kluis niet mocht openen.
Het is ingewikkeld. -Als dat ding...
vrij rondloopt, dan zijn we... -Daarom ben ik hier.
We moeten precies weten hoe het zit, zodat we het kunnen bestrijden.
Je kunt het niet bestrijden.
Je kunt het niet doden.
Het leeft al duizenden jaren.
Wees niet bang, m'n lief.
Vertel me wat het is.
Lizzie kreeg drie koekjes en ik maar twee.
Tweeënhalf.
Wauw, wat een lang koekjesverhaal voor acht uur in de ochtend.
Ja, de meisjes wilden koekjes...
en papa heeft afleiding nodig.
Dus je bakt als je gestrest bent?
Dat kun je vast wel op een mannelijkere manier zeggen.
Ik mis je, mama.
Ik mis jou ook, schat.
Zeg maar dag, meiden.
Dag. -Dag.
Wees voorzichtig.
Ze zijn drie jaar oud.
Ze mogen hier niet bij betrokken worden. Nog niet.
Lizzie zoog me laatst uit.
De meiden hadden 'n kinderfeestje...
en Lizzie pakte 't snoepzakje van Josie af.
Ik pakte het terug en toen greep ze m'n arm.
Ze deed het niet expres.
Ik wil dat ze een zo normaal mogelijke jeugd hebben.
Jij beslist.
Punt uit.
Dank je.
Dit pleit je niet vrij, hoor.
Van 't feit dat je me verliet en ontvoerde.
Nee? -Nee.
Niet eens een beetje? -Nee, niet eens een beetje.
Ik voel dat je ontdooit.
Er ontdooit helemaal niets.
Goed.
Bonnie? -Je moet sneller rijden.
Waarom? Wat is er? -Ik win terrein op jullie.
Stefan moet harder rijden en mag niet stoppen.
Hoe kan het dat je ons inhaalt?
We hebben een politiesirene. Dat helpt.
Goed, we zullen niet stoppen.
Alle eenheden...
er is een botsing met zes auto's op de 60 bij Franklin Drive.
Er zijn gewonden. Ga erheen. -We zitten toch niet op de 60.
We zitten op de 60.
O, nee.
Komt goed.
Stefan?
Waarom voel ik dat je dichterbij komt?
Laat ons passeren. -Dat kan ik niet.
Dat kun je wel. -Dat kan ze niet.
Kom op, Bonnie.
Het spijt me.
Laat me raden.
Het is een monster met tentakels...
dat onze levens en de wereld zal vernietigen.
Doe niet zo gek. Geen tentakels.
Wil ik het weten?
Weerhoudt 't je naar binnen te gaan? -Nee.
Dan wil je 't niet weten.
Al iets van Valerie gehoord? -Niet nodig.
Iemand heeft een plan.
Ga je het me vertellen? -Het is wat chaotisch.
Je bent zeker vergeten hoe chaotisch ik kan zijn.
Smal pad, 'n paar kilometer ten oosten van het Arsenaal.
Ik zie je daar. Breng je cowboylaarzen mee.
Denk je dat het goed is met ze? -Daar moeten we van uitgaan.
En dat ze ons nog steeds volgt.
Iets van Damon gehoord?
Niets. Luister. Je moet gaan.
Ga je niet met me mee?
Ik heb niets van Damon gehoord. Hij heeft een plan zonder ons.
Dat kan geen goed plan zijn.
Ik moet het regelen.
Was dit het beste? -Beste, nee. Dichtbij, ja.
Waar is de piloot? Ik heb gebeld. Hij zou er zijn.
Hij was er tot je hem afbelde. -Ik heb niet afgebeld.
Ben jij Damon Salvatore? -Ja.
Nou, die heeft gebeld.
Breng de piloot terug voordat ik je strot openrijt.
Turbulentie?
Eerder interventie.
Salvatore Airlines. Kan ik u helpen? -Je vindt jezelf wel slim, hè?
Gezien het feit dat ik jou, je piloot en je plan heb opgespoord...
met wat broederlijke intuïtie, ja, Damon, eigenlijk wel.
Ben je vergeten dat ik op de vlucht ben, Stefan?
Ik probeer haar te ontlopen. -O, kom op.
Daarom stap je niet op het vliegtuig.
Je weet niet wat ik van plan ben. -Denk je dat?
Ik denk dat je naar Dallas gaat om twee kinderen te ontvoeren.
Of ik ga naar Dallas om hun vader te overtuigen.
En als hij nee zegt?
Dan ontvoer ik die onschuldige kinderen...
omdat dat het juiste is om te doen.
Nee. Het juiste is om Caroline, hun moeder...
te laten beslissen. -Ze heeft het mis, Stefan.
Het is aan haar, dus laat ik haar beslissen. Tot ziens.
Vertel.
Bonnie had ons bijna.
Jullie kunnen dit niet blijven doen. Jullie moeten iets anders bedenken.
Damon en Enzo regelen 't met haar. -Dat is geweldig.
Maar ze hebben Josie en Lizzie nodig.
Wat? Wat hebben ze nodig?
Om het Arsenaal binnen te komen.
Lizzie en Josie kunnen de vloek van Bonnie uitzuigen.
Ik heb gelijk nee gezegd...
want ik dacht dat het alleen om mij, Damon en Enzo ging.
En ik ben, net als zij, bereid om te vluchten.
Maar toen sprak ik Bonnie over de telefoon en...
Ze is bang, Ric.
En ze heeft pijn en...
Het zijn jouw kinderen. Ik kan niet beslissen voor ze.
Het zijn niet mijn kinderen. Het zijn onze kinderen.
En die beslissing nemen we samen.
Ze is m'n beste vriendin.
Ik weet niet wat ik moet doen.
De kinderen hebben hun moeder al bijna een week niet geknuffeld...
Als we ervoor kunnen zorgen dat het geen twee weken...
of drie of nooit wordt...
Vertel me wat we moeten doen.
Matt.
Matt, gaat het?
Gaat het?
Ik zit vast.
En jij? Gaat het?
Natuurlijk. Want als ik dood was, was alles voorbij.
Dan had iedereen z'n leven terug. Zo veel geluk hebben we niet.
Ze zouden ook dood zijn, Bonnie.
Ze zijn gemerkt. Als jij sterft, sterven zij.
Dus dit gaat eeuwig door.
Het is oké. Ik heb je tegengehouden.
Ik kan je blijven tegenhouden.
Je bent een mens, Matt.
Je staat hierbuiten.
Nee. Laat me niet achter, Bonnie.
Het spijt me.
Bonnie.
Hallo.
Ik ben gewond en ik heb hulp nodig. Is er iemand?
Je bent erg stil.
Je bent toch niet boos meer om die piloot?
Caroline brengt de kinderen...
we gaan naar binnen, en dat is het voornaamste.
Wat is er met jou gebeurd?
Jij en ik hadden een doorbraak gisteren.
Je haalde een Damon-streek uit.
Je nam de juiste beslissing. Ongeacht de gevolgen.
We waren het eindelijk eens, Stefan.
Ik maakte het wereldkundig.
Vervolgens breng je één avond door met Blondje...
en je bent weer je oude, saaie zelf.
Wat is dat toch?
Vond je het echt goed dat ik Caroline heb ontvoerd?
Honderd procent.
Je zei toch dat je zo weet dat je van iemand houdt.
En ik geloofde je.
Ik dacht dat m'n liefde voor Caroline zo sterk was...
dat ik alles zou doen om haar te beschermen.
Maar dat is geen liefde, Damon. Dat is angst.
Zet dat op een ansichtkaart. -Die avond...
waarop jij je beheerste, dat was niet uit liefde voor Elena.
Je was bang dat je iets vreselijks zou doen...
en haar voor altijd zou verliezen.
En die angst was sterker dan jouw liefde...
voor mij, Bonnie of wie dan ook.
Het ging niet om jou. -Het ging zeker wel om mij.
Ik keek je recht in de ogen, Damon, en ik smeekte je te blijven.
Je draaide je om alsof het niets was.
Daar dacht ik aan toen ik gisteren die Damon-streek uithaalde.
En ik besefte dat ik zo nooit wil zijn.
Ik weiger me te laten regeren door angst.
Ik weiger te zijn zoals jij.
Ze zijn er.
Weten jullie waarom we hier zijn?
Er ligt namelijk iets in dat gebouw wat we nodig hebben.
Maar de deuren zijn op slot.
Jullie kunnen ons helpen om ze open te maken, oké?
Willen jullie iets gaafs horen?
Jullie zijn heel bijzonder.
Want jullie zijn de sleutels.
We gaan een spelletje doen. We leggen één hand op de deur.
Herinneren jullie je 't feestje van Amy nog?
Ik pakte je snoepzakje af. En wat gebeurde er toen?
Ik deed je pijn.
Ja. Omdat ik iets van je afpakte.
Hoe zou je je voelen als iemand mij van je afpakte?
Boos. -Verdrietig.
Ja, ik ook.
Als we niet binnenkomen, dan gebeurt dat misschien.
Dan zie ik jullie misschien nooit meer...
dan zijn er geen knuffels meer voor het slapen.
Het werkt. -Ga door, meiden.
Goed zo. -Goed gedaan.
Jullie hebben 't goed gedaan.
Allebei.
Het is voorbij.
Bel je om je excuses aan te bieden voor m'n been?
Ik weet wat je van plan bent.
Ik zie iedereen wachten bij het Arsenaal.
Ze zijn weerloos, Enzo.
Maar niet iedereen staat bij het Arsenaal te wachten.
Wat ben jij aan het doen? -Mijn aandeel.
Ik wil je om een gunst vragen.
Ik wil dat je aan me denkt.
Nee. -Ik zal doen alsof...
ik niet gekwetst ben. De drang is te sterk...
en dat je 'm niet kunt beheersen...
maar je kunt 'm onder controle krijgen.
Volg alleen mij...
zodat onze vrienden de tijd hebben om dit op te lossen.
Ik krijg je wel, Enzo. -Heb wat vertrouwen in me, zeg.
Kom op, schat.
Ik zal je misleiden.
Goed.
Ik zie je.
Kom dan, pak me dan.
Waar zijn die kleine snotapen?
Weg van wat er naar buiten zal komen.
Wil iets naar buiten kunnen, moet wij naar binnen kunnen.
Leuk.
Zullen we?
Stefan.
Wat je ook wilt zeggen, zeg het als alles voorbij is.
Dit ziet er veelbelovend uit.
Ik heb erger gezien.
Dus dit ding in de kluis die niemand mocht openen...
weten we wat het is?
Ja.
Slecht.
Volgens Enzo ligt de laatste Onverwoestbare ergens in een kist.
Dus laten we dit ding vinden en hier weggaan.
Waarom stopte je?
M'n benzine was op.
Dus je zou me toch te pakken krijgen.
Ik heb geen idee hoe jij je voelt.
Maar ik dacht dat als je hier kwam... -Enzo.
...we misschien nog een laatste keer samen iets konden eten en drinken.
Je weet dat ik dat niet kan.
Kom op. Zo slecht is m'n risotto niet.
Het spijt me echt.
Misschien toch.
Dit is gepast griezelig.
Enzo zei dat we niet in de kluis mochten komen.
We hebben verder overal gezocht.
Als je bang bent, Damon, wacht dan buiten bij de 3-jarigen.
Damon.
Ben je er klaar voor?
Ja.
Zeker.
Maar ik doe het alleen.
Vergeet het maar.
Wat daar is, is niet bueno . -Daarom heb je me nodig.
Laat mij het doen, Stefan.
Er wacht buiten een meisje op je. Als het misgaat...
dan geef je mij de schuld. -Nou en.
Ik kan je helpen.
Dat weet ik.
En je hebt me geholpen.
Steeds opnieuw.
Je hebt me geholpen. Steeds opnieuw deed het iets met je.
Dus deze keer moet je me op een andere manier helpen, oké?
Je moet...
me laten gaan.
Misschien lukt het me, misschien niet.
Maar laat het me alleen doen.
Het spijt me dat ik je die avond in de steek liet.
Je hebt gelijk, ik was bang.
En ik wist dat je boos zou zijn, maar ik wist ook dat je je wel zou redden.
Ik weet dat ik soms verkeerde keuzes maak en dat je...
me dan wilt redden, maar deze keer...
moet je in me geloven.
Goed?
Damon, ik...
Je wilt geen leven dat wordt geregeerd door angst, toch?
Loop deze keer dan bij me weg.
En wees niet bang voor wat er zal gebeuren.
Vertrouw me.
Hoe dan ook...
ik red me wel.
Ja?
Goed.
Als je me nodig hebt, dan ben ik... -Hier buiten.
Ja.
Het duurt te lang.
O, mijn god. Godzijdank.
Waar is Damon?
Het is nog niet voorbij.
Ik kan me niet bewegen.
Ik weet het.
Nee, je wilt dit niet doen.
Vecht dan terug.
Vecht terug.
Duw me van je weg.
Ik probeer het.
Maar je bent sterker geworden.
Hou me tegen.
Alsjeblieft.
Ik heb m'n grens bereikt.
Het spijt me, Enzo.
Het is oké. Nee, het is oké.
Maar doe één ding voor me.
Als dit voorbij is, moet je dit moment vergeten.
Onthoud de andere momenten.
Oudejaarsavond en champagne.
Je vreselijke gitaarspel dat nooit beter werd...
ondanks dat ik zei van wel.
En vergeet niet dat ik een eeuw lang pijn en eenzaamheid heb gekend...
voordat ik jou ontmoette.
En daarna volgden drie heerlijke jaren vol liefde.
Ik hou van je.
Ik hou van je, Enzo.
Daar ben je.
Ik kan het niet meer tegenhouden.
Dat hoeft niet.
Kom op.
Het is hem gelukt.
Het is Damon gelukt.
Het is hem gelukt.
Geen litteken meer.
Ja. Ik denk dat het hem is gelukt.
Ik neem de kinderen mee naar huis. -Goed.
Ik pak m'n spullen en... -Nee.
Nee, je moet...
Je moet blijven.
Je hebt m'n leven veranderd.
Dat weet je toch?
Je hebt 't volledig op z'n kop gezet.
En daarom...
zal ik altijd van je houden.
Zelfs als ik weet dat jij niet op dezelfde manier van mij houdt.
Ric. -Het is oké.
Eerlijk gezegd, heb ik het altijd geweten.
Maar we...
Er waren momenten waarop we volledig op één lijn zaten.
Waarop we lachten om de kinderen of huilden van vermoeidheid, en ik...
Ik denk...
Ik denk dat ik hoopte dat...
die momenten tot meer zouden leiden.
Maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover jou.
Het zou zeker niet eerlijk zijn tegenover mij.
Het spijt me echt.
Nee.
Een deel van mij droomde van een perfect en gelukkig gezin.
Dat wilde ik niet loslaten.
Je moet gelukkig zijn.
Je verdient te krijgen wat je wilt.
En ongeacht wat er gebeurt, Caroline...
jij, ik, de kinderen, we zijn een gezin.
En we zullen altijd een gezin blijven.
Wat een puinhoop, hè?
Penny.
Dit is niet echt.
Echt niet?
Met zo'n leven als jij hebt...
zou je niet eens overwegen dat ik 'n geest kan zijn?
Het spijt me. Ik wilde niet... -Ik weet het.
Je bent een slechte schutter.
Dat hadden we jaren geleden al vastgesteld.
Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?
Ik kan niet aan dit leven ontsnappen.
Dat is het hem juist, Matt.
Je hebt het nooit echt geprobeerd.
Dus wat wil je?
Ik wil bij jou zijn.
Neem me mee.
Het spijt me, Matt.
Je hoort ook niet bij mij.
Er wacht een beter leven op je.
Je moet wakker worden en op zoek gaan.
Word wakker.
Hij is bij bewustzijn.
Je hebt veel bloed verloren, maar het komt goed.
Blijf bij me. Alles komt goed.
Het is Damon.
Net een kakkerlak.
Hij overleeft alles.
Je bent er nog.
Ik wilde je nog iets zeggen als dit voorbij was.
DAMON - OP WEG NAAR BUITEN. HOU DE BOURBON GEREED.
Hij is in orde.
Zoals altijd.
Volgens mij kun je nu zeggen...
wat je te zeggen had.
Ik heb gelogen.
Er ontdooide wel iets.
Denk niet dat ik 't je vergeven heb...
Je hebt het me zo ontzettend vergeven.
Ik heb het je een beetje vergeven.
Had je het niet vijf minuten eerder kunnen doen?
Wacht. Leeft Enzo nog?
Ik dacht dat ik lang genoeg had gewacht.
Bedankt. -Bedank me maar persoonlijk.
Met cadeautjes. En... -Damon.
Hallo? -Wacht even.
Damon.
Elena?
Wat zei je net?
Ik hoor haar in de kluis.
Damon...
Elena is in een pakhuis in Brooklyn.
Ik weet het, maar...
Damon.
Stel dat haar iets is overkomen? -Help me.
Wat als het Arsenaal haar heeft? -Ze hebben haar niet.
Alsjeblieft. -Ik moet het zeker weten.
Damon. Maak dat je daar wegkomt.
Alsjeblieft, help me.
Ik ben zo alleen.
Ik heb je nodig.
Waar ben je? -Hier.
Waar is hij? -In de kluis, maar de deur is dicht.
Doe 'm dan open. -Nee, dat kan niet.
Dat kan alleen iemand van het Arsenaal.
Waarom heb je Enzo niet meegebracht?
Heb ik wel gedaan.
Damon?
Ben je alleen?
Ik ben weggeglipt.
Ik had geen zin om ruzie te maken over wie je mocht redden.
Dat was erg heldhaftig van je.
Ik laat niemand achter.
Zo ben ik niet.
En volgens m'n meisje ben je haar beste vriend.
En voor zover ik weet, doen helden alles voor hun meisje.
Dan moet ik je waarschuwen.
Het loopt niet altijd goed af.
Daar was ik al bang voor.
Maar maak je niet druk.
Het is niet zo erg als je denkt.
Het doet even pijn.
En daarna...
is het best leuk.
Lieve Elena.
We waren zo dichtbij.
Stefan en ik hadden het eindelijk goedgemaakt.
Bonnie en Enzo waren bijna gelukkig. En Damon?
Damon deed eindelijk het juiste, zonder aan zichzelf te denken.
We hebben dagenlang gewacht in die kamer.
Stefan sliep niet.
Hij gooide alles tegen die deur, ook zichzelf, om 'm open te krijgen.
Na een week lukte het Alaric om de code te kraken.
We waren overal op voorbereid...
behalve op wat we te zien kregen.
Hij was leeg.
Enzo?
Helemaal leeggehaald.
Ik weet niet hoe ze konden ontsnappen, maar het is ze gelukt.
Enzo.
Ik maak me zorgen om Bonnie.
Ze verloor de twee mensen die haar het dierbaarst zijn...
en ze kan geen zoekspreuk doen om ze te vinden.
Haar magie is nooit teruggekomen.
Ze voelt zich hopeloos.
Ik nam contact op met iedereen...
in de wetenschap dat ze ooit zouden komen.
Dat was ik ze verschuldigd.
Maar uiteindelijk ging ik weg.
Want hoe triest het ook is, het is niet mijn strijd.
En als ik ooit gelukkig wil worden, moet ik dat onder ogen zien.
Na drie maanden hoorden we de eerste geruchten.
Een aantal vermiste personen aan de Westkust.
Dat was bemoedigend.
Maar het werden er steeds meer.
Twintig, 50, 60 vermiste personen.
Zij zijn het.
Ik weet het.
Ik weet niet wat er mis is met ze, of wat ze doen of waarom...
maar ik beloof je...
dat we ze terugkrijgen.
En wat er in de tussentijd ook gebeurt...
het is niet zijn schuld.
Daar ben je.
Heb je me gemist?
Het verveelt nooit, hè?
Tot nu toe zeker niet. ?