Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Tak, pani sierżant Donovan.
Penny!
Nie. O Boże.
Zabiłem ją.
Nie możesz się obwiniać, Matt.
Nie winię. Winię ciebie.
Jeśli chcesz pogadać o Stefanie, nie ma sprawy, w porządku?
Nie miałam mu nic do powiedzenia teraz
i nie mam nic do powiedzenia teraz.
Ale nie udało się niczego zamknąć.
- Nie potrzebuję zamknięcia. - Ale ja tak.
Chcę wiedzieć, czy można odwrócić działanie pigułek.
Efektów mojej krwi nie da się odwrócić.
Co znaczy, że wydałeś na swoją
ukochaną wyrok śmierci.
Masz teraz swoje ostatnie śmiertelne życie.
Chcielibyśmy wziąć to życie i przenieść je na Bonnie.
- Ktoś inny weźmie na siebie jej ciężar. - Czekaj, co?
Gdy się obudzi, będzie taka jak ja.
Pełna nienawiści do ciebie i twojego gatunku.
Bonnie?
Hey.
Bonnie. Wszystko w porządku.
Spokojnie.
Jak się czujesz?
Nie wiem.
Inaczej.
Stałaś na progu śmierci,
to chyba dobrze.
Okej, oto jak się czuję.
Jestem spragniona i umieram z głodu.
Zajmę się tym.
- Przyniosę Ci szklankę wody. - Okej.
Hey.
Chyba jednak wolę burbon.
Czysty.
Oto dziewczyna, którą kocham.
Dobrze.
To za co wypijemy?
Za nowe początki.
O mój Boże. Enzo, nie!
Co się dzieje?
Nic się nie dzieje, stary.
W tym cały problem.
Bonnie się nie budzi.
Rayna nas wykiwała.
Nie powiedziała, że dając Bonnie swe życie,
oddaje jej też jego styl.
Więc teraz, kiedy Bonnie się obudzi, będzie Rayną 2.0.
Czy ten dar zaczyna się od bardzo długiej drzemki?
Nie zdążyłem zapytać, gdy zajęła się płomieniami.
I zanim zapytasz, nie miałem też szansy zapytać
jej przyjaciela szamana,
bo zniknął w tym samym czasie.
- Damon, czy zaklęcie zadziałało czy nie? - Nie wiem, Enzo.
Nie mam pojęcia, czemu się nie budzi.
Mogłaby chociaż w podzięce za uratowanie jej życia
otworzyć oczy,
dać nam znać, czy chce nas zabić.
- A co, jeżeli ich nie otworzy? - Co?
Och, znasz ją tak dobrze jak ja.
Jeżeli się obudzi, będzie musiała nas zabić.
Może nie budzi się,
bo nadal jest Bonnie?
Tutaj będzie jej wygodniej, nie sądzisz?
Jest ciszej i spokojniej.
Czy wziąłeś te świece zapachowe?
Nie do końca.
Nie.
Nie, nie zrobisz tego.
Słyszałaś Damona.
Jeśli się obudzi...
Kiedy się obudzi, nie wiemy, jaka będzie,
ani jak się będzie czuła.
Jeśli ją skujemy, nie damy jej szansy.
Okej, dobrze. Żadnych łańcuchów.
Ale nie wyjeżdżam.
Ric.
Lot jest za godzinę.
To ostatni dzisiaj,
a Lizzie i Josie siedzą z opiekunką od dwóch dni.
Wiem, ale jeśli to potoczy się źle,
będę jedyną osobą, której Bonnie od razu nie zabije, okej?
Powinienem być tu z tobą.
Nasze trzyletnie dzieci są w innej strefie czasowej.
Wsiadaj w samolot.
Zostanę tutaj i pomogę.
To jedyny bezpieczny i logiczny plan.
Jestem osobą, którą Bonnie powinna zobaczyć po przebudzeniu.
A ty jesteś osobą,
którą powinny zobaczyć nasze córeczki, gdy się obudzą.
Leć.
Wrócę do domu najszybciej jak się da.
Obiecuję.
Będę cię trzymał za słowo.
Damy sobie radę.
Proszę pana?
Mówi pan, by nie przeszkadzać.
W sprawie Penny jest jakiś przełom?
Tak, okazuje się, że to jednak był wypadek.
Potrzebujesz czegoś?
Miałem informować
o aktywności w domu Salvatore'ów.
Chyba ktoś tam dzisiaj nocuje.
Czy mam tam jechać i...?
Nie, zajmę się tym.
Czego chcesz, Damon?
Sprawdzasz skrzynkę głosową?
Zostawiłem dziewięć wiadomości.
Byłem zajęty mówieniem Mattowi Donovanowi,
że przez niego zginęła jego narzeczona.
Chcę wiedzieć, jak poszło?
Nie. I pewnie nie chcesz wiedzieć,
jak bardzo masz przerąbane z Bonnie.
Chyba wybrałem zły numer.
Wybrałem "B" jak "bohater".
Zegar tyka, bracie.
Musisz wkroczyć do akcji.
Jestem w niej.
Moje życie rozpadło się
przez miecz Rayny.
Musiałem zostawić wszystko i latami uciekać.
Więc chociaż bardzo chcę, żeby Bonnie się obudziła,
niekoniecznie chcę znowu uciekać.
Dobra, rozumiem.
Nie masz żadnych pomysłów.
Ja też nie.
Ta rozmowa zrobiła się bardzo smutna.
Cóż, nie powiedziałem, że nie mam pomysłu.
Rayna mówiła, że musi mnie zabić,
ale nie chce.
Wyczuwała człowieczeństwo przez paranormalne połączenie.
Jeśli Bonnie toczy taką samą walkę w swojej głowie,
musimy dostarczyć jej trochę amunicji.
Któryś z nas musi wejść do jej podświadomości
i zrobić co?
Przekonać umysł łowczyni, że nie wszystkie wampiry
są egoistycznymi, okrutnymi potworami.
Właśnie dlatego ja nie nadaję się do tego zadania.
To moja dziewczyna.
Ja to zrobię.
Nie, to powinnam być ja.
Byłam jej przyjaciółką, nim zostałam wampirem.
Pokażę jej te różnice.
Ma rację.
Naprawdę nie jestem w nastroju żeby mnie teraz pouczać.
Chciałem tylko sprawdzić, czy czegoś potrzebujesz.
Chcesz być pomocny?
Rób swoje i uciekaj, żebym mogła skupić się na mojej przyjaciółce.
Okej, zrozumiałem aluzję.
Nie słuchałeś, jeśli uważasz, że to aluzja.
Teraz nasz ulubiony temat.
Ktokolwiek?
Ktoś?
Wampiry.
Prawda czy mit?
Bonnie?
Mit.
Źle.
Wampiry są dzisiaj tak powszechne jak komary.
Mogą chodzić w ciągu dnia, zabijać z cieni.
Niektórzy z waszych najlepszych przyjaciół mogą być wampirami.
Więc co robimy, kiedy spotkamy wampira?
Ktokolwiek?
Zapraszamy go na imprezę.
Bardzo zabawne.
Kto jeszcze?
A ty, Bonnie?
Co byś zrobiła?
Siedziałabyś czy uciekała?
A może walczyła?
Pokaż mi, jak zabić wampira, Bonnie.
To nie jest prawdziwe!
Przez takie coś przechodzisz?
Odejdź ode mnie.
- Nie jesteś prawdziwa. - Prawie.
Jestem w twojej głowie.
Twoje ciało jest bezpieczne w sypialni Damona.
To nie jest prawdziwe.
Musisz skupić się na mnie, Bonnie,
twojej przyjaciółce.
Caroline.
Coś miesza mi w głowie.
Wszystkie moje wspomnienia są zamieniane w jakieś chore koszmary.
To twój mózg je zmienia, byś znienawidziła wampiry
i została łowczynią.
- Musisz się przed tym bronić. - Próbuję.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Musisz tylko skupić się na tym, kim jestem,
a nie na tym, czym jestem.
Mam dzieci i rodzinę, Bonnie.
Urocze dziewczynki.
Tak szybko rosną.
Musisz walczyć z głosami w twojej głowie.
Otwórz oczy i po prostu chodź zjeść z nami kolację.
Tak bardzo za tobą tęsknimy.
Czy twoje dzieci wiedzą, że jesteś wampirem?
Nie, jeszcze z nimi o tym nie rozmawialiśmy.
Najpierw porozmawiamy z nimi o bocianie i grządce kapusty.
Kiedy tulisz je do snu
i odgarniasz im włosy z pięknych szyjek,
podziwiasz je trochę?
Bonnie, to obrzydliwe.
To przemawia twój podstępny mózg.
Walcz z tym.
Nic na to nie poradzę.
Widzę, że tracisz kontrolę.
Skrzywdzisz dziewczynki.
Nie jestem taka.
Wiesz o tym.
Masz czelność nazywać je swoimi dziećmi.
Co się stało? Jak poszło?
Najgorzej jak się dało.
O nie.
Dźgnęła mnie.
- We śnie? - Tak.
Jak to możliwe?
Nie wiem. Mogła cię naznaczyć.
- Powiedz mi, że to nieprawda. - To prawda.
A jeśli Bonnie się obudzi, będziesz pierwszą osobą, którą zabije.
Potrzebuję powietrza.
Zwolnij i porozmawiaj ze mną.
Po co? Nie wiesz więcej niż ja.
Gdy byłaś w głowie Bonnie,
wytworzyła między wami więź.
Blizna jest tylko znakiem tego połączenia.
Musisz uciec od niej najdalej jak się da.
- I to już. - Nie, nie ma mowy.
Enzo coś wymyśli.
Dotrze do niej.
Caroline, miałem bliznę przez trzy lata.
Przechodziłem przez to wcześniej.
Więc nagle
trzy ostatnie lata były dla ciebie koszmarem?
Widziałam stemple na twoich listach, Stefan.
Paryż, Marrakesz, Bora-Bora.
Że też miałeś czas na pisanie
między uciekaniem przed śmiercią, a popijaniem mai tai.
Wtedy ja byłam tak zdesperowana, że zadzwoniłam po pomoc do Klausa.
Którego i tak nigdzie nie można znaleźć.
Caroline, po prostu...
Nie, nie chcę wyjaśnień.
Wszystko czego chcę, to żebyś uszanował, że nie chcę uciekać.
Coś nie tak, zastępco?
Jestem szeryfem.
Masz jaja, żeby wracać do Mystic Falls.
Bonnie jest w śpiączce w łóżku Damona.
Czy twoje żałosne zasady kiedykolwiek znaczyły mniej?
Są ostatnim strzępem
tego co zbudowaliśmy razem.
Bez urazy dla twojej zmarłej dziewczyny,
ale życie mojej nadal żywej narzeczonej wisi na włosku
i użyję moich wampirzych mocy,
by znaleźć lukę w jej podświadomości,
wiedząc, że jeśli zawiodę,
będę naznaczony, by zginąć z jej rąk.
Ona nie byłaby w tej sytuacji, gdyby nie ty i Damon.
To niekończący się cykl.
Penny to wiedziała.
Wiedziała, że musimy zająć stanowisko.
Tak? I co jej z tego przyszło?
Jeśli chcesz pójść w jej ślady, proszę bardzo.
Wparuj tam w pełnej gotowości,
wspaniały kowboju-szeryfie z Mystic Falls,
mógłbyś też odłożyć swoją nienawiść do wampirów na bok
do czasu, kiedy twoja przyjaciółka się obudzi.
Twój wybór.
Dobra, Bonnie, to musi zadziałać.
Przyznaję, że byłem odrobinę sceptyczny
kiedy dowiedziałem się, że jesteś z Enzo.
Bardzo sceptyczny.
Ale jeśli on do ciebie nie dotrze, a ja będę twoją ostatnią deską ratunku,
to jesteśmy udupieni.
Hey, laluniu, chcesz do nas dołączyć?
Nie sądzę.
A teraz?
Przepraszam.
Wypuść mnie.
Tak jak mówiłam,
nie sądzę.
To prawda, co mówią.
System publicznej edukacji w Stanach zszedł na psy.
Enzo.
Więc kontrolujesz to, co teraz widzę?
Pod warunkiem, że nie walczysz
ze mną, jak mieszam ci w podświadomości.
Więc możemy być gdziekolwiek?
Mam na myśli Paryż.
To czemu chodzimy po korytarzach mojego liceum?
Mógłbym zapytać cię o to samo.
Chyba staram się znaleźć coś, czego mogę się trzymać.
Czasy przed wampirami były częścią mojego życia.
Chociażby ci ćpuni.
Chad Carpenter zaczepiał mnie każdego dnia po treningu,
ale był kretynem.
Nie wampirem.
To tak jakby zaklęcie przysłaniało to, kim byłam.
Kim jestem.
Może po prostu szukałaś w złym miejscu, słonko.
To nadal nie Paryż.
Nie, teraz to moja fantazja, pamiętasz?
Tak, i nadal mam swój strój cheerleaderki.
Jak mogłabym zapomnieć?
Starasz się przypomnieć sobie życie bez wampirów.
Przypomnij sobie nas.
Gdy pisaliśmy razem muzykę...
nie tylko tolerowałaś wampira,
ale i zakochałaś się w nim.
Zagraj tę piosenkę,
a będziesz miała się czego trzymać.
Tak jak ja.
Zawsze chciałam, by ktoś kochał mnie
tak jak ty.
I wolę mieć te wspomnienia
niż przyszłość, w której je niszczę.
Cóż, nie masz wyboru.
Nie przyjmując życia Ryany...
Umrę.
Nie.
To nie wchodzi w grę.
Słyszysz mnie?
Kocham cię.
Ale to jest mój wybór.
I już go dokonałam.
A teraz wynoś się stąd i pozwól mi odejść.
Wybacz, Bonnie,
ale nie mogę cię zostawić.
Co się, do cholery, stało?
Świetnie.
Mam nadzieję, że miło spędziliście czas,
bo gdy się obudzi,
wasz związek będzie w poważnych tarapatach.
To najmniejsze z moich zmartwień.
Ona z tym walczy, to dobrze.
Tylko nie tak, jak tego chcemy.
Jeśli obudzenie się oznacza zabicie nas,
ona woli odejść.
Obudziłaś się. Dobrze.
Naprawdę podałeś mi werbenę?
- Tak. - Czy jestem zakładniczką?
Złość się ile chcesz, ale popatrz na to.
Hong Kong. Tak, to naprawdę zabawne.
Musimy się przemieszczać i pozostawać w ruchu.
"My"? Nie ma czegoś takiego jak "my", Stefan.
I to od bardzo dawna.
Dobrze. Chcesz być sama? Twój wybór.
Och, co za ironia,
zważywszy, że jestem tu,
bo zachowałeś się jak jaskiniowiec
i porwałeś mnie wbrew mojej woli.
To nie ty.
Ty zwykle szanujesz wybory ludzi.
To sprawa życia i śmierci,
więc nie ma dyskusji.
Zawsze jest wybór.
Ty dałeś go Elenie.
A potem ją straciłem.
Prosiła mnie, żebym wyciągnął jej przyjaciela z dna rzeki
zamiast niej, i zginęła,
bo uszanowałem jej cholerną decyzję.
Cóż, może pewnego dnia zrozumiesz,
że ja zasługuję na ten sam szacunek co ona.
Ale przestałam czekać na ten dzień już dawno temu.
Cokolwiek zdecyduję w sprawie Bonnie,
zrobię to
sama lub z moją rodziną, a nie z tobą.
Caroline, posłuchaj mnie.
Jeśli wciągniesz w to rodzinę,
narazisz ją na niebezpieczeństwo.
A jeśli ich nie wciągnę, to ich opuszczę,
co jest tak samo złe.
Może nawet gorsze.
- Dokąd uciekłeś? - Zabrałem Caroline z miasta.
Zawsze jakiś postęp.
Dziwne, że pojechała z tobą gdziekolwiek.
Cóż, mogła mi w tym pomóc
strzykawka z werbeną.
Sprytnie.
Można to powtórzyć w razie potrzeby.
Zgadasz się ze mną. Naprawdę spieprzyłem sprawę.
Czynienie zła dla właściwych celów
to moja działka.
Że też uchodzi ci to na sucho.
Właśnie dlatego tworzymy dobry zespół.
Ja robię syf, ty nosisz pelerynę.
Tak.
Bohater nie zdobywa dziewczyny.
Powinieneś o tym wiedzieć.
Mówi to gość, który podobno miał wszystko,
a teraz został z niczym.
Przestań jęczeć, że kimś nie jesteś
i bądź, kim jesteś,
gościem zakochanym w Caroline Forbes.
Dopiero wpakowałeś w nią werbenę.
Według mojego podręcznika, to jak kwiaty i czekoladki,
bo jeśli kogoś kochasz,
to czasami musisz posunąć się do drastycznych środków.
Wiem, że trzy lata leżałeś zamknięty w trumnie
odcięty od cywilizacji,
ale to okropna rada.
Otóż, bracie,
ta rada jest tak dobra, że sam się do niej zastosuję.
Dobra, Bon.
Nie dotarłem do twej dobrej strony,
ale jestem pewien, że dotrę do tej złej.
Koniec z zabawą w Stefana.
Muszę być sobą.
Elena?
Nie jesteś zmyślonym dostawcą pizzy.
Damon.
Wydajesz się rozczarowana.
Liczyłaś, że spotkasz kogoś innego?
Zostaw mnie.
Jesteś ostatnią osobą, którą chcę oglądać.
Daj spokój,
oboje wiemy, dlaczego tak naprawdę tu jesteś.
Wiemy też, że już nigdy nie zobaczysz Eleny.
Ja też nie.
Przynajmniej dopóki...
Ja nie umrę.
Z tego właśnie powodu tu jestem.
Chciałem ci tylko podziękować, zanim będzie za późno.
- Podziękować za co? - Za dobrą walkę.
Za łagodne wejście w tę dobrą noc,
i za te inne sentymentalne frazesy.
Sedno sprawy jest w tym, że umrzesz, Bon.
Niełatwo mi to mówić, ale uczyni mnie to bardzo szczęśliwym człowiekiem,
dlatego pomyślałem, że przynajmniej mógłbym
wskoczyć do twojego umysłu i się pożegnać.
Po co?
Z reguły się nie kłopoczesz.
Zabolało, ale to nieprawda.
Przedstawiam dowód "A" na moją obronę.
Przeczytaj w końcu tę cholerną rzecz
i każde z nas pójdzie w swoją stronę.
Ty w stronę światła.
A ja do dziewczyny.
Co ty na to?
To za mało.
Nigdy nie było.
I nigdy nie będzie.
Szczęśliwie dla ciebie,
zapamiętałem to.
Droga Bonnie, miłego życia,
jeśli sumienie ci pozwoli.
Jeśli miałbym zmienić
jedno w naszej przyjaźni,
nie zepchnąłbym cię z tamtej ulicy w Amsterdamie.
- Pieprz się, Damon. - To ty nieźle mnie załatwiłaś.
Połączyłaś swoje życie z życiem Eleny i skazałaś mnie
i wszystkich naszych przyjaciół
na życie bez osoby,
za którą tęsknimy, którą, żeby to było całkowicie jasne, nie jesteś ty.
Dlatego jesteśmy na tym ganku.
Tutaj po raz pierwszy całowałem się z Eleną.
Tam przy tej ławce
po raz pierwszy zdobyła się na odwagę, by wyznać mi miłość,
a zaledwie jeden krok na prawo ode mnie
patrzyłem, jak bierze lekarstwo,
by mogła mieć życie, o jakim marzyła
zanim ty wszystko spieprzyłaś.
Ale tu gdzie stoisz,
jest najszczęśliwsze miejsce.
Wiesz dlaczego?
Bo w tym miejscu postanowisz
oddać mi moją Elenę.
Więc zamknij te swoje śliczne małe oczka
i wyzioń dla mnie ducha.
Jesteś potworem.
Pewnie tak, ale przeważnie stawiam na swoim.
Wybacz, Bon-Bon.
Jakoś musiałem cię obudzić.
Złap mnie, jeśli potrafisz.
Nadal tu jesteś.
Masz rację.
Nie jest bezpiecznie.
Nie jestem bezpieczna przez tę głupią bliznę,
i to, że moje córeczki mogą zostać uwikłane
w to całe polowanie.
Wiem.
- Uwierz mi, przerabiałem to. - Tak?
Jestem w tej samej sytuacji, co ty trzy lata temu,
i teraz, kiedy w końcu rozumiem jak się czułeś,
jestem na ciebie jeszcze bardziej wściekła,
bo wiem jak poważną decyzję musiałeś podjąć,
i podjąłeś ją beze mnie.
Posłuchaj.
Kiedy pojechałem do ciebie do Dallas,
oto co zobaczyłem, widziałem ciebie z Rickiem,
i z dziećmi, byliście szczęśliwi.
A czego nie widziałem?
Siebie.
Przekonałem siebie, że robię to, co jest dobre dla ciebie,
mimo że nie miałem pojęcia, co robię.
Przepraszam.
I masz prawo
nienawidzić mnie za to, co zrobiłem ci trzy lata temu.
I trzy godziny temu.
Tylko nie udawaj, że zrobiłabyś inaczej.
Teraz to samo robisz z Bonnie.
Nie akceptujesz świata, w którym Bonnie umiera.
Nawet jeśli jest to jej własny wybór,
a wiesz dlaczego?
Bo za bardzo ją kochasz
i nie ma w tym nic złego,
a ja kocham ciebie,
i myśl, że mogłaby stać ci się krzywda...
jest dla mnie nie do przyjęcia.
Skrzywdziłeś mnie.
Bardziej niż ktokolwiek inny.
Kochałam cię...
a ty mnie zostawiłeś.
Wiem.
Mogę tylko przeprosić i wyrazić nadzieję,
że kiedyś mi wybaczysz.
Nie sądzę, bym mogła to zrobić.
Bonnie?
Caroline, widzę cię.
Czuję cię.
Jesteś naznaczona. Wiem dokładnie, gdzie jesteś.
Wszystko w porządku.
Żyjesz.
Nie, nie jest w porządku.
Nie mam kontroli.
Przyjdę po ciebie.
Proszę, nie dopuść do tego.
Okej.
Uciekamy.
Jak to jest być żywym?
Nie ma słów by opisać
nienawiść, jaką do ciebie teraz czuję.
Jest jakiś plus, twoja cera promienieje.
Żarty.
Ostatnia pociecha trupa.
Daj spokój, Bon-Bon, wiesz, że to co mówiłem,
było tylko sztuczką, byś się obudziła.
Poważnie?
To dlatego uciekasz przerażony przez las?
Widzisz mnie?
Nie tylko widzę,
ale także wiem, co czujesz,
więc w głębi duszy wiem,
że część ciebie tam na ganku Eleny mówiła poważnie.
Powiedziałem to, by uratować ci życie.
Zresztą nie pierwszy raz.
Czy czyny nie mówią więcej niż słowa?
Ratowałeś mnie tylko dlatego,
że myślisz, że gdybyś tego nie zrobił, Elena by ci nie wybaczyła.
Wiesz o tym,
bo jeżeli ty zabijesz mnie, to Elena nigdy ci nie wybaczy.
Rzecz w tym, Damon,
co bardzo chętnie mi przypominasz...
że nigdy nie będę musiała się przed nią tłumaczyć.
Zejdź mi z drogi.
Nie, póki mnie nie wysłuchasz.
Nie mogłem wejść do twych myśli,
więc czekałem tu, by zrobić to normalnie.
Spóźniłeś się.
Nie jestem tym, kogo znałeś.
W razie gdybyś nie zauważyła,
ja też nie jestem taki sam.
Tamten Matt umarł dwa lata temu z Penny.
To chodź ze mną.
Pomagałeś Raynie Cruz, teraz pomóż mi.
Nie chcę, byś zabijała naszych przyjaciół.
Nie chcę ci pomóc,
bo znam cię, Bonnie.
Znamy się od dziecka,
i nie wierzę, że dziewczyna, która kupiła mi moją
pierwszą piłkę, gdy mieliśmy po dziewięć lat,
odeszła na zawsze.
To pomóż mi tego nie robić.
Zachowaj połączenie z moją ludzką stroną.
Nie wiem, czy walka z tym coś da, ale jeśli ty spróbujesz, to ja też.
Wchodzę w to.
Wsiadaj, pojedziemy w bezpieczne miejsce.
Pod jednym warunkiem.
Jakim?
Najpierw muszę zabić Damona.
Damona Salvatore'a.
Zniszczył mi życie na więcej sposobów, niż mogę zliczyć.
To wampir, który naszym przyjaciołom zadał ból i cierpienie,
i będzie to robił, póki żyje.
Wampir, który z nudów zabił twoją siostrę.
Tak jak powiedziałem...
Wchodzę w to.
Cóż, złapałaś mnie.
Byłaś na jakimś cosplayowym zjeździe czy coś w tym stylu?
To prawdziwe.
Dzięki uprzejmości Matta,
który właśnie odgradza las.
Nie jestem pewien, czy tego chcesz.
Patrząc na jego statystyki, powiedziałbym,
że masz jakieś 60% szans na to, że cię postrzeli.
Niezły rzut, Bonnie.
Ten styl najbardziej ci pasuje.
Prawda jest taka,
- że nie muszę przed tobą uciekać. - Bo?
Bo mnie nie zabijesz, Bonnie.
Masz rację.
Rozczłonkuję cię.
Podpalę,
a potem wytnę ci twoje przepełnione nienawiścią serce.
Jesteś żywym,
oddychającym przypomnieniem wszystkiego, co utraciłam.
Kiedy na ciebie patrzę, widzę próżnego, samolubnego pasożyta,
gdzie powinna stać Elena.
Widzisz, ile razem przeszliśmy?
To uczucie... to prawie...
Okej.
Dacie mi jeszcze tatusia do telefonu?
Kiedy wrócisz do domu, mamusiu?
O tym muszę pomówić z tatą.
Kocham was.
Wiecie o tym, prawda?
My też cię kochamy.
Dobrze, dziewczynki.
Czas wracać do łóżek.
Tata porozmawia z mamusią.
Niedługo was utulę, dobrze?
Wracaj do domu.
- Poradzimy sobie. - Jak?
Nie wiem.
Ale poradzimy sobie.
Uciekniemy. Całą rodziną.
Gdyby cokolwiek stało się dziewczynkom,
- albo tobie... - Nie pozwolę na to. Obiecuję.
Nie możesz tego obiecać.
Przestań tak mnie wspierać, dobrze?
Nakrzycz na mnie i powiedz, że to moja wina,
bo tak jest.
Gdybym odeszła, kiedy miałam okazję...
Dokąd pojedziecie?
Nie, nie mów mi.
Tak będzie bezpieczniej.
- Tak mi przykro, Ric. - Niepotrzebnie.
Przemieszczajcie się.
I, Caroline...
wiesz, że cię kocham, prawda?
Wiem.
Zadzwonię, gdy będę miała okazję.
Już się poddajesz?
Wręcz przeciwnie.
Wchodzisz w moją dokładnie przygotowaną pułapkę.
O nie!
Pień.
To nie byle jaki pień, kochanie.
Mój grób.
Z Dnia Pamięci.
Pamiątka jednego z licznych żyć Bonnie Bennett.
- Czemu to dowodzi? - Że zawsze przetrwasz.
Że przebrniesz przez to.
To nie ja powinnam się martwić.
- Zabiję cię. - Wcale nie.
Czemu przyprowadziłem cię w to głupie miejsce?
Bo jeśli mam umrzeć, to właśnie tutaj, Bonnie.
Ku twojej czci.
Przestań.
Nienawidzę cię.
Wiem.
Bonnie, którą znałem wczoraj, już nie ma,
i może nigdy nie wrócić.
Ale rozmawiam z tobą, szaloną suką Bonnie w całej okazałości.
Nadal mi na tobie zależy.
Przestań.
Popatrz, Bonnie.
Popatrz na pień, Bonnie.
Pamiętasz go?
Umarłaś.
Opłakiwaliśmy cię.
I wróciłaś.
Miałaś wiele postaci, Bonnie.
Wiedźma, człowiek, duch, ciało.
Kotwica po Drugiej Stronie, a teraz kobieta, która mnie zabije.
Za każdym razem wracasz silniejsza.
Wiesz, jakie to niesamowite, Bonnie?
Wiesz, jak bardzo ci zazdroszczę?
Czasami sam siebie nie znoszę.
Przestań... gadać.
Nie mogę.
Jeśli to moje ostatnie chwile z tobą,
to musisz mnie wysłuchać.
Podziwiam cię.
Wierzę w ciebie.
I kocham cię tak, jak kochała cię Elena.
Jeśli mnie teraz zabijesz, nie będzie to twoja wina.
To ja nam to zrobiłem.
Ale proszę...
wybacz mi
Zanim zrobisz to co musisz zrobić.
Dobrze?
Muszę przyznać, szeryfie,
że lepszy z ciebie strzelec niż Liz Forbes.
Niech spoczywa w pokoju.
Zyskaliśmy osiem godzin,
by zabrać Bonnie jak najdalej od was.
Nie będę marnować tego czasu na rozmowę z tobą.
Hej.
To moje podziękowanie.
Jesteś przy władzy,
to może zaczniemy się dogadywać.
Zwykle dobrze żyłem
z szeryfami tego miasta.
Zrobiłem to dla niej, nie dla ciebie.
Może wybaczyłeś jej, że cię zabiła,
ale ona nie wybaczyła tego sobie.
Ja bym sobie nie wybaczył.
Słuchaj, stary, to, co spotkało Penny...
To moja wina.
I będę za to płacił do końca życia,
zaczynając od wzięcia odpowiedzialności za Bonnie.
Więc jeśli chcesz mi podziękować, znajdź sposób, jak ją naprawić.
Za 50 km kieruj się drogą nr 95 na północ
i do jutrzejszego wieczoru dotrzemy do Maine.
A potem?
Nie mam pojęcia.
Ale wymyślę coś, jeśli będę musiała.
Nie możesz odkładać tych decyzji.
Dobrze.
Z Maine popłyniemy promem do Nowej Szkocji.
Zadowolony?
Jeśli nie, możesz płynąć wpław.
Nie mówiłem o tej decyzji.
Kochasz go?
Nie wiem.
Czy można kochać kogoś
i zostawić go w chwili, gdy najbardziej się potrzebujecie?
Po prostu zapytaj mnie o cokolwiek.
O drogę, o dalszą podróż, o cokolwiek związanego z Bonnie.
Te decyzje podejmę.
Ric i ja...
Proszę, nie każ mi teraz decydować.
Bonnie! Mogę ci pomóc!
Mogę dołączyć?
Nie krępuj się.
Ale to nie świętowanie.
Bonnie żyje.
Tylko to ma dla mnie znaczenie.
Nie mogłem do niej dotrzeć.
Byłbym kolejnym nacięciem na jej pasku,
gdyby Matt nie wkroczył do akcji.
Przyznaję to z bólem, ale Matt był bohaterem dzisiejszego wieczoru.
Wpadł na trop szamana, który pomagał Raynie zmieniać Bonnie.
Okazuje się, że szaman stał się rozmowny,
gdy przyjrzał się swoim wnętrznościom.
- Powiedz, że wiesz, jak jej pomóc. - Może.
A może nie.
Życie Bonnie jest połączone z ostatnim Wiecznym.
Jeśli przerwiemy więź, może przerwiemy też klątwę.
Niestety dla nas, Wieczny znajduje się w Zbrojowni.
Tak. W trumnie.
Na wieczną drzemkę.
Bułka z masłem.
Zapominasz, dlaczego Bonnie-Dobra Wiedźma
zamknęła cały budynek?
Zło w piwnicy uciekło ze swojej krypty,
i teraz może być wszędzie w tym cholernym labiryncie.
Niech zło będzie przeklęte.
Znowu otworzymy to miejsce.
Proszę.
Niech to się skończy. ce.