Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Ya. Puan Sarjan Donovan.
Penny!
Tidak. Oh, Tuhan! Saya yang bunuh dia.
Awak tak boleh salahkan diri sendiri, Matt.
Betul. Saya salahkan awak.
Kalau awak nak cakap tentang Stefan, boleh saja.
Saya tiada apa-apa nak cakap pada dia...
dan saya tiada apa-apa nak cakap tentang dia sekarang.
Tapi masih tiada kata putus.
- Saya tak perlukan kata putus. - Saya perlukannya.
Saya nak tahu kalau kesan pil itu boleh diterbalikkan.
Kesan darah saya tak boleh diterbalikkan.
Maknanya awak dah beri kekasih awak hukuman mati.
Awak ada nyawa terakhir.
Kami nak ambil nyawa awak dan pindahkan kepada Bonnie.
- Biar yang lain pikul beban dia. - Tunggu, apa?
Apabila dia sedar, dia akan jadi sama macam saya...
penuh kebencian terhadap awak dan kaum awak.
Bonnie?
Hei.
Bonnie?
Perlahan-lahan.
Hei.
Perlahan-lahan.
Hei.
Bagaimana keadaan awak?
Entahlah. Saya rasa berbeza.
Memandangkan awak di ambang maut, mungkin itu perkara yang baik.
Ini yang saya rasa. Saya haus dan lapar.
- Baiklah. - Biar saya ambilkan segelas air.
Okey.
Hei.
Sebenarnya, saya nak segelas bourbon.
Itulah gadis yang saya cintai.
Baiklah.
Nak ucap selamat untuk apa?
Permulaan baru.
Oh, Tuhan. Enzo, tidak.
Apa yang sedang berlaku?
Tiada apa-apa yang berlaku.
Itulah masalahnya.
Bonnie tak bangun.
Rayna tipu kita.
Dia tak sebut itu dengan memberi Bonnie nyawanya...
dia beri Bonnie gaya hidupnya.
Apabila Bonnie terjaga, dia akan jadi Rayna kedua.
Adakah anugerah itu bermula dengan tidur yang panjang?
Saya tak sempat tanya sebab dia tiba-tiba terbakar.
Sebelum awak tanya, tidak.
Saya tak sempat soal pawang dia...
kerana dia hilang pada masa yang sama.
Damon, jampi itu berkesan atau tidak?
Entahlah, Enzo.
Saya tak tahu sebab dia masih belum sedar.
Setidaknya dia patut berterima kasih sebab selamatkan nyawa dia...
dengan membuka matanya...
beritahu kita sama ada dia akan bunuh kita atau tidak.
- Bagaimana jika dia tak nak? - Apa?
Awak kenal dia macam saya kenal.
Kalau dia terjaga, maksudnya dia terpaksa bunuh kita.
Bagaimana kalau Bonnie tak terjaga sebab dia tak nak begitu?
Dia lebih baik di sini, bukan?
Di sini, lebih sunyi dan tenang.
Awak dah ambil lilin wangi itu?
Tak juga.
Tidak.
Kita takkan buat begini.
Awak dengar apa yang Damon cakap. Kalau dia terjaga...
- awak akan... - Semasa dia terjaga.
Kita tak tahu keadaan dan perasaan dia.
Kalau kita kurung dia, kita dah buat keputusan untuk dia.
Okey, kita tak guna rantai.
Tapi saya takkan pergi.
Ric, penerbangan awak sejam lagi.
Penerbangan itu yang terakhir malam ini.
Lizzie dan Josie dah bersama pengasuh selama dua hari.
Saya tahu. Tapi kalau keadaan jadi teruk...
saya satu-satunya yang Bonnie takkan bunuh.
Saya patut berada di sini bersama awak.
Sementara anak-anak kita yang masih kecil di tempat lain?
Okey, awak naik pesawat. Biar saya tunggu di sini dan tolong.
Itu rancangan paling selamat dan logik.
Saya orang terbaik untuk ada di sisi Bonnie apabila dia terjaga.
Awaklah orang terbaik untuk anak-anak kita tengok...
apabila mereka terjaga.
Naiklah pesawat ini. Saya akan balik secepat mungkin.
Saya janji.
Saya akan pegang janji awak.
Kita akan harungi masalah ini.
Syerif, saya tahu awak kata awak tak nak diganggu...
tapi ada penemuan dalam kes Penny?
Ya, rupa-rupanya ia cuma kemalangan.
Awak perlukan sesuatu?
Ya. Awak nak diberitahu...
kalau ada sebarang aktiviti di Rumah Salvatore.
Ada yang masuk ke sana tadi.
Awak nak saya ke sana dan...
Biar saya akan uruskan.
Apa yang awak nak, Damon?
Awak tak pernah periksa peti suara?
Saya tinggalkan sembilan pesanan.
Maaf, saya agak sibuk...
beritahu Matt Donovan dialah punca tunangnya mati.
- Saya perlu tahu hasilnya? - Mungkin tidak.
Awak juga mungkin tak nak tahu betapa teruknya awak...
dengan Bonnie juga.
Maafkan saya. Mungkin saya salah nombor...
sebab saya wira dalam hal ini.
Masa berjalan. Awak perlu fokus.
Saya masih fokus, Damon.
Hidup saya hancur apabila ditandakan...
dengan pedang Rayna, ingat lagi?
Saya terpaksa tinggalkan semua yang saya sayang dan lari.
Walaupun saya nak Bonnie terjaga...
saya tak nak larikan diri lagi.
Baiklah, saya faham.
Awak tiada sebarang idea. Saya pun sama.
Perbualan ini semakin beri tekanan.
Saya tak pernah kata saya tiada idea.
Rayna pernah kata dia perlu bunuh saya...
tapi dia tak nak bunuh.
Dia boleh rasa kemanusiaan saya melalui pautan psikik.
Jadi, kalau Bonnie sedang bertarung dalam pemikirannya...
kita perlu beri dia bantuan.
Salah seorang daripada kita perlu masuk dalam kesedarannya...
untuk buat apa?
Yakinkan minda pemburu dia...
yang bukan semua puntianak pentingkan diri dan kejam.
Sebab itulah saya orang yang paling teruk dalam tugas ini.
Dia kekasih saya. Biar saya buat.
Tidak. Biar saya buat.
Saya kawan baik dia sebelum saya jadi puntianak.
Saya boleh tunjukkan perbezaan keadaan itu.
Betul cakap dia.
Saya tak suka ada yang memerhati.
Saya cuma nak tengok kalau awak perlukan apa-apa.
Awak nak membantu?
Kalau begitu, buat kerja awak dan pergi supaya saya boleh fokus.
Saya faham petunjuk itu.
Kalau awak rasa itu petunjuk, awak tak beri perhatian langsung.
Sekarang untuk subjek kegemaran kita...
Ada sesiapa?
Puntianak. Nyata atau mitos?
Bonnie?
Mitos.
Salah.
Puntianak mudah ditemui macam nyamuk pada masa kini.
Mereka boleh berjalan pada waktu siang.
Membunuh dengan mengejut.
Kawan baik awak mungkin puntianak.
Apa kita nak buat kalau jumpa puntianak?
Ada sesiapa?
Jemput mereka ke parti.
Sangat kelakar. Yang lain?
Awak pula, Bonnie?
Apa yang akan awak buat?
Awak nak duduk tercegat atau lari?
Atau nak melawan balik?
Tunjukkan cara awak bunuh puntianak, Bonnie.
Semua ini tak benar.
Ini yang awak lalui selama ini?
Jauhkan diri daripada saya.
- Awak tak wujud. - Awak separuh betul.
Saya masuk ke dalam minda awak.
Badan awak selamat di dalam bilik tidur Damon.
Semua ini tak benar.
Awak hanya perlu fokus pada saya, Bonnie, kawan awak.
Caroline.
Kepala saya berserabut.
Semua memori saya terganggu dengan mimpi ngeri ini.
Otak awak cuba bentuk minda awak untuk membenci puntianak...
untuk jadi pemburu.
Awak perlu lawan.
Saya sedang cuba.
Saya tak nak cederakan awak.
Awak hanya perlu tumpukan pada diri saya...
bukan kaum saya.
Saya ada anak, Bonnie.
Keluarga.
Awak patut jumpa anak-anak saya. Mereka dah semakin besar.
Awak perlu lawan suara dalam minda awak...
buka mata awak dan datang makan bersama kami.
Kami sangat rindukan awak.
Anak-anak awak tahu yang awak seorang puntianak?
Belum lagi, kami belum bercakap dengan mereka lagi.
Saya nak ajar tentang dunia dulu.
Semasa awak tidurkan mereka pada waktu malam...
semasa awak sikat rambut mereka dengan leher yang cantik...
awak usap leher mereka?
Bonnie, semua itu menjijikkan.
Itu kata-kata minda yang kotor.
Lawan.
Saya tak boleh kawal.
Saya cuma nampak awak hilang kawalan.
Menyakitkan budak-budak itu.
Tidak.
Itu bukan saya. Awak tahu itu bukan saya.
Berani pula awak panggil mereka anak-anak awak.
Apa yang berlaku? Bagaimana?
Seteruk yang mungkin.
Alamak.
Dia tikam saya.
- Dalam mimpi? - Ya. Bagaimana boleh jadi begitu?
Entahlah, tapi awak dah ditanda.
- Beritahu saya yang ini tak benar. - Ini memang benar.
Kalau Bonnie sedar, awak orang pertama yang dia akan bunuh.
Saya cuma perlu bertenang.
Atau awak boleh bertenang dan bercakap dengan saya.
Kenapa? Awak tak faham cara dia tandakan saya.
Caroline, apabila awak masuk ke dalam minda Bonnie...
dia tentu cipta kaitan psikik.
Parut itu menyatakan kaitan itu.
Awak perlu pergi jauh daripada dia mulai sekarang.
Tidak, itu bukan pilihan.
Enzo akan fikirkan. Dia akan pujuk Bonnie.
Caroline, saya bawa parut itu bersama saya selama tiga tahun.
Saya pernah lalui semua ini.
Jadi, tiba-tiba...
sepanjang tiga tahun ini bagai neraka bagi awak?
Saya nampak tanda pos pada surat awak, Stefan.
Paris, Marrakech, Bora-Bora.
Saya terkejut awak ada masa untuk menulis...
antara melarikan diri daripada kematian dan bersantai.
Sementara itu, saya sangat terdesak sehingga saya minta bantuan Klaus...
yang tak dapat dijumpai.
- Caroline... - Saya tak nak penjelasan.
Saya nak awak hormat pilihan saya untuk tak larikan diri.
Ada yang tak kena, timbalan syerif?
Saya dah jadi syerif.
Awak memang berani kembali ke Mystic Falls.
Bonnie sedang tidur di katil Damon.
Adakah peraturan awak yang lemah tak beri apa-apa makna?
Peraturan itu ialah tinggalan terakhir saya dan tunang saya.
Jangan kutuk kekasih awak yang dah mati...
tapi kekasih saya yang masih hidup belum pulih.
Saya akan guna kuasa puntianak saya...
untuk mencari kelemahan dalam minda separa sedarnya...
walaupun tahu kalau saya gagal...
saya akan selamanya ditandakan untuk mati di tangannya.
Dia takkan berada dalam situasi ini kalau bukan kerana awak dan Damon.
Kitaran tak berkesudahan. Penny pun tahu.
Dia tahu kami perlu bertahan.
Betulkah?
Apa yang terjadi kepada dia?
Kalau awak nak ikut jejak dia, silakan.
Serbu ke sana, tembak semuanya, Syerif Koboi Mystic Falls.
Atau awak boleh pendam perasaan awak tentang puntianak...
sehingga kawan awak sedar.
Pilihan di tangan awak.
Baiklah, Bonnie. Saya nak semua ini berjaya.
Saya mengaku saya agak ragu-ragu...
apabila saya dapat tahu awak dan Enzo bersama.
Skeptikal yang sebenar.
Tapi kalau dia tak boleh pujuk awak dan saya pilihan terakhir awak?
Habislah kita.
Hei, skirt pendek. Awak nak sertai kami?
Saya tak rasa begitu.
Bagaimana dengan sekarang?
Maafkan saya.
Lepaskan saya.
Seperti yang saya cakap...
saya tak rasa begitu.
Betullah apa orang cakap.
Sistem sekolah awam di Amerika betul-betul dah musnah.
Enzo.
Awak boleh kawal apa yang saya lihat sekarang?
Asalkan awak tak bergaduh, dalam minda separa sedar awak.
Maknanya, mungkin kita boleh ke mana saja, mungkin Paris...
jadi kenapa kita berjalan-jalan di sekolah lama saya?
Saya mungkin tanya soalan yang sama.
Nampaknya saya sedang cari sesuatu untuk saya hargai.
Semasa puntianak belum jadi sebahagian daripada hidup saya.
Contohnya penagih dadah itu.
Chad Carpenter selalu ganggu saya selepas latihan setiap hari.
Tapi dia memang jahat, bukannya puntianak.
Nampaknya jampi ini mengubah memori saya.
Diri saya.
Mungkin awak melihat di tempat yang salah, sayang.
Masih bukan Paris.
Ini fantasi saya, ingat?
Ya, saya masih pakai uniform pasukan sorak saya...
bagaimana saya boleh lupa?
Awak cuba ingat hidup awak tanpa puntianak.
Sebaliknya, ingatlah hubungan kita.
Semasa kita tulis muzik bersama...
awak bukan saja terima seorang puntianak...
awak jatuh cinta dengan puntianak.
Mainkan lagu itu...
dan awak ada sesuatu untuk dihargai, seperti saya.
Saya memang teringin ingin disayangi...
dengan cara awak mencintai saya.
Saya lebih rela ada memori itu...
berbanding masa depan yang mana saya musnahkan semua itu.
Awak tiada pilihan.
- Kalau awak tak ambil nyawa Rayna... - Saya akan mati.
Itu bukan satu pilihan. Faham?
Saya cintakan awak.
Tapi ini...
Ini pilihan saya.
Saya dah buat pilihan.
Keluar dari sini dan lepaskan saya.
Maaf, Bonnie.
Tapi saya tak boleh tinggalkan awak.
Apa yang berlaku?
Baguslah.
Saya harap awak dapat luangkan masa dengan dia...
kerana apabila dia terjaga...
hubungan awak goyah.
Semua itu tak merisaukan saya.
Dia lawan dengan baik.
Cuma bukan dengan cara yang kita nak.
Kalau terjaga membuat dia bunuh kita, dia lebih suka untuk kekal tidur.
Baguslah. Awak dah bangun.
- Awak beri saya vervain? - Ya.
Adakah ini situasi tebusan?
Marahlah sesuka hati awak, tapi sambil tengok tiket ini.
Hong Kong? Sangat kelakar.
Apa yang penting adalah kita bergerak...
dan terus bergerak mulai sekarang.
"Kita"? Tiada "kita", Stefan.
Dah lama tiada begitu.
Baiklah. Kalau awak nak buat seorang diri, itu pilihan awak.
Ironinya. Memandangkan satu-satunya sebab saya berada di sini...
adalah awak ambil keputusan untuk memencilkan diri dan menculik saya.
Ini bukan awak.
Selalunya awak hormat pilihan orang.
Ya, kecuali tentang hidup dan mati...
kita tak perlu berbincang.
Sentiasa ada pilihan. Awak berikan Elena pilihan itu.
Kemudian saya kehilangan dia.
Elena minta saya untuk selamatkan kawan dia...
dari dasar sungai, bukan dia...
dan dia mati sebab saya hormati pilihan dia.
Mungkin suatu hari nanti, awak akan sedar...
saya layak terima penghormatan yang sama seperti dia.
Tapi saya dah lama berhenti menunggu saat itu.
Apa-apa saya nak buat dengan Bonnie...
saya akan buat keputusan sendiri atau dengan keluarga saya...
tapi bukan di tangan awak.
Caroline, dengar sini.
Kalau awak libatkan keluarga awak, mereka juga dalam bahaya.
Kalau saya tinggalkan mereka, saya akan abaikan mereka...
yang mana sama teruk, mungkin lebih teruk lagi.
Awak ke mana?
Saya bawa Caroline keluar dari bandar.
Saya rasa itu satu perkembangan.
Sebenarnya, saya terkejut dia akan ikut awak.
Memujuk dia dengan suntikan vervain...
mungkin ada kaitannya.
Tindakan yang baik. Bilas dan ulang apa yang perlu.
Kalau awak setuju dengan saya, saya tahu saya dah buat silap.
Hei, buat perkara yang salah atas sebab yang betul...
sentiasa berkesan untuk saya.
Saya benci awak boleh terlepas.
Sebab itulah kita serasi.
- Saya buat silap. Awak baiki. - Ya.
Wira takkan dapat gadis, bukan?
Awak tentu sedar.
Ambil nasihat lelaki yang sepatutnya dapat semuanya...
dan sekarang hilang segalanya.
Berhenti bersedih dan cuba jadi diri awak yang sebenar.
Lelaki yang jatuh cinta dengan Caroline Forbes.
Awak suntik dia dengan vervain, Stefan.
Bagi saya, cara itu melebihi bunga dan coklat.
Apabila kita mencintai seseorang...
kadangkala kita perlu melampaui batas.
Saya tahu awak terkurung di dalam keranda...
selama tiga tahun dalam peradaban sebenar...
tapi nasihat itu sangat teruk.
Sebenarnya, saya rasa nasihat itu sangat bagus...
sehingga saya perlu ikut sendiri.
Okey, Bon. Kalau saya tak dapat capai kebaikan awak...
saya rasa boleh capai keburukan awak.
Tiada gangguan Stefan dalam situasi ini.
Saya perlu jadi diri sendiri.
Elena?
Awak bukan penjual piza khayalan.
- Damon. - Awak macam kecewa.
Mengharapkan jumpa orang lain?
Jangan ganggu saya.
Awak orang terakhir yang saya nak jumpa.
Tolonglah.
Kita berdua tahu sebab awak berada di sini.
Kita juga tahu awak tak boleh jumpa Elena lagi.
Saya pun sama.
- Tidak sehingga... - Saya mati.
Itulah sebab saya berada di sini.
Saya cuma nak ucapkan terima kasih sebelum terlambat.
Terima kasih untuk apa?
Kerana bertarung dengan baik.
Perlahan-lahan mengharungi malam...
dan kemuncak yang indah.
Kesimpulannya, awak akan mati, Bon.
Walaupun saya tak nak mengaku, saya akan rasa sangat gembira.
Sebab itulah saya rasa saya boleh...
meneroka ke dalam otak awak dan ucap selamat tinggal.
Kenapa?
Selalunya awak tak kisah.
Aduh. Menyakitkan hati dan tak benar.
Saya persembahkan Ekshibit A untuk pihak pembelaan.
Jadi, kalau awak boleh baca surat ini...
kita berdua boleh ikut haluan masing-masing.
Awak untuk ketenangan, saya kepada kekasih saya.
Bagaimana?
Tak cukup bagus.
Tak pernah bagus. Tak mungkin bagus.
Nasib awak baik, saya hafal semuanya.
Kepada Bonnie. Semoga berbahagia...
kalau awak rasa bersalah.
Kalau ada satu perkara saya akan ubah tentang persahabatan kita...
saya takkan tarik awak dari jalan di Amsterdam.
- Awak memang tak guna, Damon. - Awak dah buat begitu.
Hidup awak sentiasa berkait dengan Elena.
Menjatuhkan saya dan sebenarnya, semua kawan kita...
seumur hidup kita tanpa orang yang paling kita rindui...
yang sangat jelas, bukan awak.
Sebab itulah kita di anjung ini.
Sebab inilah tempat pertama saya dan Elena berciuman.
Di bangku itu adalah kali pertama...
dia berani beritahu saya yang dia cintakan saya.
Selangkah ke kanan saya ialah tempat saya lihat dia ambil penawar...
supaya dia boleh dapat kehidupan yang dia impikan...
sebelum awak rosakkannya.
Tapi tempat awak berdiri itu ialah tempat yang paling menggembirakan.
Awak tahu kenapa?
Sebab itulah tempat awak akan putuskan...
untuk kembalikan Elena.
Apa kata awak tutup mata itu...
dan cuba serang saya?
- Awak memang raksasa. - Betul.
Tapi saya selalu dapat...
Maaf, Bonbon.
Saya perlu buat awak terjaga.
Tangkaplah saya kalau boleh.
Awak masih di sini.
Betul cakap awak.
Tak selamat.
Saya tak selamat.
Disebabkan parut yang teruk ini...
dan kemungkinan anak-anak saya akan terperangkap dalam pemburuan.
Saya tahu. Percayalah, saya pernah rasainya.
Awak rasa begitu?
Saya dalam situasi yang sama macam awak tiga tahun lalu.
Selepas saya faham perasaan awak...
saya lebih marah dengan awak...
sebab saya tahu keputusan besar yang perlu awak buat...
dan awak putuskan tanpa saya.
Apabila saya cari awak di Dallas, ini yang saya nampak.
Saya nampak awak, Ric dan anak-anak.
Awak bahagia.
Awak tahu apa yang saya tak nampak?
Saya.
Jadi, saya yakinkan diri saya yang tindakan saya betul terhadap awak...
walaupun saya tak tahu apa yang saya buat.
Maafkan saya.
Awak berhak membenci saya...
atas tindakan saya tiga tahun lalu.
Tiga jam yang lalu juga.
Jangan pura-pura yang awak akan berubah.
Awak buat benda yang sama dengan Bonnie ketika ini.
Awak tak boleh terima dunia yang mana Bonnie mati...
walaupun itu pilihan yang dia buat sendiri.
Awak tahu kenapa?
Sebab awak terlalu sayangkan dia.
Tak salah pun.
Saya pula sayangkan awak.
Memikirkan yang awak akan terluka...
bukan pilihan yang saya akan terima.
Awak menyakiti saya...
lebih daripada orang lain.
Saya sayangkan awak...
dan awak tinggalkan saya.
Saya tahu.
Saya cuma boleh minta maaf...
dan harap awak akan maafkan saya suatu hari nanti.
Saya tak rasa saya boleh buat begitu.
Bonnie?
Caroline, saya boleh nampak awak.
Saya boleh rasa kehadiran awak.
Awak dah bertanda dan saya tahu lokasi awak.
Tak apa.
Awak masih hidup.
Tak boleh begini. Saya tak boleh kawal diri.
Saya akan datang cari awak.
Tolong jangan biarkan jadi begitu.
Okey.
Kita lari.
Bagaimana rasanya masih hidup?
Saya rasa tiada perkataan untuk gambarkan...
kebencian yang saya rasa terhadap awak sekarang.
Kelebihannya, kulit awak nampak lebih baik.
Bergurau saja.
Itulah ketenangan orang yang hampir mati.
Tolonglah, Bonbon.
Awak tahu yang saya cakap begitu...
untuk buat awak terjaga, bukan?
Yakah? Sebab itu awak berlari-lari di dalam hutan?
Awak boleh nampak saya?
Bukan saja saya boleh nampak, tapi saya boleh rasa perasaan awak.
Sebab itulah saya tahu...
sebahagian daripada diri awak cakap dengan ikhlas tadi.
Hei, saya cakap apa yang perlu untuk selamatkan nyawa awak.
Ini bukan kali pertama saya selamatkan awak.
Bukankah tindakan lebih baik daripada berkata-kata?
Satu-satunya sebab awak selamatkan saya berkali-kali...
adalah kerana awak percaya kalau awak tak lakukannya...
Elena takkan maafkan awak.
Kata-kata yang awak dah biasa dengar...
sebab kalau awak bunuh saya, Elena takkan maafkan awak.
Itulah masalahnya, Damon.
Disebabkan awak nak sangat ingatkan saya...
saya tak perlu jelaskan kepada dia.
Ke tepi, Matt.
Tidak sehingga awak dengar apa yang saya nak cakap.
Saya tak dapat masuk ke dalam minda awak...
jadi saya tunggu untuk lakukannya secara normal.
Awak dah terlambat.
Saya bukan orang yang awak kenal dulu.
Kalau awak tak perasan...
saya juga bukan orang yang awak kenal dulu.
Lelaki itu mati dua tahun lalu dengan Penny.
Kalau begitu, ikut saya.
Awak pernah tolong Rayna Cruz, jadi tolong saya pula.
Saya datang untuk berbincang untuk elak awak bunuh kawan-kawan kita...
bukan nak membantu.
Sebab saya kenal awak, Bonnie.
Saya kenal awak sejak kita kecil lagi.
Saya tak nak percaya budak yang belikan saya bola pertama...
apabila kita berusia sembilan tahun telah lenyap.
Kalau begitu, tolonglah saya.
Hubungkan saya dengan sifat manusia saya.
Saya tak tahu kalau saya berjaya lawan semua ini.
Tapi saya akan cuba.
Saya akan bantu.
Mari masuk ke dalam trak, saya akan bawa ke tempat yang selamat.
Ada satu syarat.
- Apa dia? - Saya perlu bunuh Damon dulu.
Damon Salvatore.
Puntianak yang musnahkan hidup saya lebih daripada yang saya boleh kira.
Dia mendatangkan kesakitan dan penderitaan kepada kawan kita...
dan akan terus lakukannya selagi dia masih hidup.
Puntianak yang bunuh kakak awak...
kerana dia bosan.
Seperti yang saya cakap...
saya akan bantu.
Saya dah tertangkap.
Awak pergi konvensyen kostum?
Ini pakaian sebenar.
Bantuan daripada Matt yang sedang memasang perimeter...
di sekitar hutan sambil kita bercakap.
Saya tak pasti kalau awak nak buat begitu.
Dengan rekod Matt...
saya rasa awak ada 60 peratus peluang...
untuk terbunuh kawan sendiri.
Balingan yang bagus, Bonnie.
Ciri Pemburu ini mungkin rupa awak yang terbaik.
Sebenarnya...
- saya tak perlu lari daripada awak. - Kenapa?
Sebab awak takkan bunuh saya, Bonnie.
Betul.
Saya akan cerai-ceraikan awak.
Saya akan bakar awak...
kemudian saya akan korek jantung awak.
Awak mengingatkan saya kepada segala-gala yang saya hilang.
Apabila saya tengok awak, saya nampak parasit yang mementingkan diri...
yang mana kawan saya, Elena sepatutnya masih hidup.
Nampak sejarah yang kita ada?
Perasaan yang mendalam. Hampir seperti...
Okey.
Boleh beri ayah telefon semula?
Bila mak nak balik?
Itulah yang mak nak bincangkan dengan ayah.
Mak sayang awak. Awak tahu, bukan?
Kami sayang mak juga.
Okey, mari masuk tidur.
Ayah nak cakap dengan mak.
Ayah akan temankan sekejap lagi.
Pulanglah, Caroline.
Kita akan uruskan.
- Bagaimana? - Entahlah.
Kita akan lari bersama sebagai sebuah keluarga.
Kalau apa-apa terjadi kepada anak-anak atau awak...
Saya takkan biarkan. Saya janji.
Awak tahu awak tak boleh berjanji.
Tolonglah jangan menyokong saya lagi.
Awak patut marah saja dan cakap semua ini salah saya...
kerana itulah keadaannya.
Kalaulah saya pergi semasa saya ada peluang...
Awak nak ke mana?
Tunggu, jangan beritahu saya.
Lebih selamat begitu.
- Maaf, Ric. - Jangan risau.
Awak teruskan bergerak.
Caroline...
awak tahu saya sayang awak, bukan?
Saya tahu. Saya akan telefon apabila saya dapat peluang.
Dah mengalah?
Langsung tidak.
Awak masuk ke perangkap saya yang dipasang dengan teliti.
Alamak, tunggul kayu.
Bukan sebarang tunggul, Bonnie.
Kubur saya.
Dari Hari Peringatan.
Memorial untuk salah satu kehidupan Bonnie Bennett.
Apa yang awak nak buktikan?
Awak boleh terselamat.
Awak boleh laluinya.
Bukan saya yang perlu risau.
Saya akan bunuh awak.
Awak takkan bunuh saya.
Awak tahu kenapa saya bawa awak ke tunggul dungu ini?
Sebab kalau saya perlu mati...
saya nak berada di sini, Bonnie, demi menghormati awak.
Berhenti buat begini.
- Saya benci awak. - Saya faham.
Bonnie yang saya kenal semalam dah hilang.
Dia mungkin takkan kembali.
Tapi saya sedang bercakap dengan awak.
Bonnie yang gila, dalam segala nyawa awak...
saya masih ambil berat tentang awak.
Berhenti.
Bonnie, tengok tunggul ini, Bonnie.
Ingat?
Awak mati. Kami berkabung...
dan awak kembali.
Awak jadi banyak perkara, Bonnie.
Ahli sihir, manusia, hantu, mayat.
Kaitan ke alam seterusnya.
Sekarang, wanita yang akan bunuh saya.
Setiap kali awak kembali, awak lebih kuat.
Awak tahu betapa semua itu mengagumkan, Bonnie?
Awak tahu betapa saya cemburu dengan awak?
Kadang-kadang saya pun tak tahan dengan diri sendiri.
Berhenti bercakap.
Tak boleh.
Kerana ini kali terakhir saya bersama awak, Bonnie Bennett.
Saya nak awak dengar.
Saya kagum dengan awak.
Saya percayakan awak.
Saya sayang awak sama macam Elena sayang awak.
Kalau awak bunuh saya sekarang...
ini bukan salah awak.
Saya buat begini pada kita.
Tapi tolonglah...
maafkan saya...
sebelum awak buat apa yang patut.
Faham?
Saya perlu puji awak, syerif.
Tembakan awak yang lebih baik daripada Liz Forbes.
Semoga dia bersemadi dengan aman.
Tembakan itu beri kita lapan jam untuk Bonnie...
dibawa jauh daripada awak.
Saya tak nak bazirkan masa berbual dengan awak.
Hei. Itu cara saya mengucapkan terima kasih.
Memandangkan awak dah jadi ketua, mungkin kita patut berbaik-baik.
Saya ada rekod yang baik...
dengan syerif di bandar ini.
Saya buat semua ini untuk dia, bukan untuk awak.
Walaupun awak biarkan dia bunuh awak...
dia takkan maafkan dirinya.
Saya takkan maafkan diri saya.
Beginilah.
- Apa yang berlaku dengan Penny... - Salah saya.
Saya akan terima balasannya sepanjang hidup saya...
bermula dengan ambil tanggungjawab ke atas Bonnie.
Kalau awak nak berterima kasih, cari jalan untuk pulihkan dia.
Dalam 30 batu, ikut 95 Utara.
Kita akan tiba di Maine malam esok.
Dari sana?
Entahlah.
Tapi saya akan fikirkan kalau perlu.
Awak perlu terus buat keputusan.
Baiklah.
Dari Maine, kita akan naik feri ke Nova Scotia.
Puas hati? Kalau tak, sila berenang.
Saya tak maksudkan keputusan itu.
Awak cintakan dia?
Entahlah.
Bolehkah kita mencintai seseorang dan tinggalkan mereka...
ketika kita saling memerlukan?
Jangan tanya.
Tanyalah apa saja yang awak nak tentang arah, rancangan kembara...
dan apa-apa berkaitan dengan Bonnie.
Keputusan begitu boleh saya buat.
Saya dan Ric?
Tolong jangan minta saya buat pilihan itu sekarang.
Bonnie, saya nak tolong awak.
Boleh saya minum bersama?
Silakan.
Tapi ini bukan keraian.
Bonnie masih hidup.
Itu saja yang penting bagi saya.
Saya gagal pujuk dia.
Saya tentu dah jadi mangsa dia...
kalau Matt Donovan tak bantu.
Walaupun sukar untuk saya katakannya...
Matt banyak membantu malam ini.
Dia jumpa petunjuk tentang pawang yang tolong Bonnie jadi Rayna.
Rupa-rupanya pawang itu sudi bercakap...
apabila dia nampak isi perut sendiri.
- Tolong kata awak tahu caranya. - Mungkin.
Mungkin tidak.
Nyawa Bonnie terkait dengan Everlasting terakhir.
Kalau kita putuskan kaitan itu, sumpahan juga akan terputus.
Malangnya bagi kita, Everlasting itu ada di Armory.
Ya, di dalam keranda, tidur selamanya.
Senang saja.
Awak lupa sebab Bonnie, ahli sihir yang baik...
tutup seluruh bangunan itu.
Kejahatan di tingkat bawah terlepas dari bilik itu...
dan mungkin berada di mana-mana dalam bangunan maut itu.
Kejahatan itu cari nahas.
Kita akan buka semula tempat itu.
Tolonglah. Hentikannya. mpat itu.