Nakaraan sa The Vampire Diaries:
Ayaw kong bumalik ang lahat sa dati, Damon.
May dalawang 'kong anak na mahal na mahal ko
at nobyang nagpaparamdam sa 'king mapalad ako.
-Di ka man lang nagpaalam. -Sinulatan kita.
Di ayos sa 'kin na pinili mo ang sarili mo.
Di ayos sa 'kin na di na kita makikita.
Taga-bantay ni Bonnie sa ospital sa Nasheville.
May kahadeyero sa ibaba ng Armory.
-Ano'ng nasa vault? -Bagay na di pwedeng makalabas.
Maaari bang mapigilan ang epekto ng gamot?
Di pwedeng pigilan ang epekto nito.
Alam mo kung ano'ng nakakahiya? Kung siya ay mangkukulam.
Sabihin mong Bonnie Bennett.
Ibig sabihin ay binigyan mo ang babaeng mahal mo
ng hatol na kamatayan.
-Akala ko pinoprotektahan kita. -Mamatay ako?
Di ako papayag na mamatay ka, Bonnie.
Bonnie, ako...
Tatlong Taon ang Nakakalipas
Ano'ng nangyayari?
Sinabihan ni Alex ang Armory na dalhin ka.
Di ako papayag.
Salamat.
Magpasalamat ka 'pag tapos na 'to, mahal.
Kaya mo bang bumyahe?
Kasalukuyan
Dahil 'pag nawala ang epekto ng gamot...
-Mahahanap ka na uli ni Alex. -Ayos lang ako.
Ayos na ayos ako.
Wala 'kong maintindihan.
Mahal.
Tara rito.
Di ako makapaniwalang nangyayari 'to.
Hindi.
Isa lang 'tong...
serye ng mga di magandang pangyayari na humantong sa kaligtasan mo.
Pangako.
Kailangan ko bang buksan ang pinto?
Gusto niyang tumulong.
At sa totoo lang, magagamit natin 'yon.
Mabuti.
May naisip ako.
Hindi. 'Wag ako ang kausapin mo.
Kausapin mo si Enzo.
Kung may ideya ka para di ako mamatay, matutuwa siyang marinig 'yon...
pero ayaw kong sa' kin mo sasabihin.
Nawalan ka na ng karapatan sa atensyon ko n'ong umalis ka nang walang paalam.
Ikaw ang magmaneho.
Susunod siya.
Ano?
Uy.
Kung ano man ang nangyari, di ko kayang tumakas uli ngayon.
Hindi. Walang pagtakas.
Walang galos, walang pagtakas kay Rayna.
-Salamat nga pala sa tulong mo. -Wala akong opsyon, pero walang anuman.
Gusto ko sanang makausap si Caroline.
Wala siya rito.
Pwede ba 'kong...?
Oo. Sige. Pasok ka.
Salamat.
Ang tiyansa nating malampasan 'to nang di nagsasalita--
Maraming pwede sabihin.
Ayaw ko lang na kausapin niya 'ko.
Akala ko tapos na tayo sa yugtong 'to.
Dapat. Hindi na tayo galit kasi tapos na tayo...
sa makasariling si Damon.
Pero 'pag 'yung taong kinalimutan mo na...
ay may tapang magpakita sa 'yo na may bulaklak, di man lang 'yung paborito mo--
Di man lang 'yung paborito mo, bumabalik ang galit.
Umaagos ang galit. Galit na galit ako.
Kakaiba 'to.
Ligtas tayo dito nang ilang oras.
Matagal kong tinago ang lugar na 'to.
Malungkot. Masikip. Parang kulungan. Kaya pala gusto mo.
Alam mo, pwede siyang bumalik sa inaamag niyang mansyon.
Malayo rito.
At sayangin ang pagkakataong makita ang lugar na 'to?
Maaliwalas.
Malaking hakbang ang paglipat.
Ayos, tara na.
Saan mo tinatago 'yung mangangaso?
Nasa bodega.
Sundan mo 'ko.
Tatlong Taon ang Nakakalipas
Motus.
Hoy. Di ka preso, Bonnie. Pinoprotektahan kita.
Nakakatawa kung paano mo ipakita.
Liblib na dampa? Pampakalma?
Oo, para 'yon itago ka sa Armory, tama?
Di ko alam kung bakit, pero gusto ka nila.
o
-Akala ko, nagtatrabaho ka sa kanila. -Nasa akin ang katapatan ko.
Gan'on ka-simple.
Ang dapat mong alamin ay kung ba't mahalaga ka kay Alex.
Kapalit ng proteksyon, dagdag mo pa ang kwarto...
may ipapasaliksik ako sa 'yo, kolehiyala.
Suriin mo ang mga 'to...
at alamin kung ba't desperado ang Armory na makuha ka.
Di ba kaya ni Enzo?
Habang wala 'ko, magpapakita ako sa kanila...
'pag ininom mo 'to araw-araw, ligtas ka.
Tago mula sa orasyon.
At kung di ko gawin?
Sigurado akong may kalalagyan ka kay Alex.
-Ba't mo ginagawa 'to? -Gusto kong buhay ka kaysa patay.
Baka gusto ko lang malaman ang plano ng Armory.
O baka pinapakitaan lang kita ng kabutihan.
Mukhang di ka sanay sa gan'on.
Sige. Sabihin nating mapoprotektahan kita ngayon.
'Pag nanatili ako rito...
Ako ang gagawa ng tuntunin.
Aasahan ko 'yan.
Anong problem niya?
Marami siyang naiisip.
May koneksyon pa rin siya sa mga bampirang 'yon...
na tumakas sa Phoenix Stone.
Nabaliw siya dahil d'on.
Narito 'ko. Di mo kailangang magsalita nang ganyan.
Sige, sige, baliw.
Gagawa kami ng kasunduan.
Di ko alam kung paano matutulungan ang kaibigan mo.
Tumatanggap si Enzo ng sagot na hindi.
Ako, makulit ako.
Makulit ako. Palautos ako.
Nakukuha ko ang gusto ko.
Tatanungin kita.
May tumulong bang palayain ang mga presong 'yon.
Grupo ng mga mamamatay-tao.
Nakikinig ako.
Matutuwa kami ni Enzo na alisin ang sinuman sa listahan mo...
kapalit ng maliit na pabor.
At ano naman 'yon?
Gusto ka naming mamatay.
Di pabor 'yon sa 'kin.
Enzo. Sabihin mo kung bakit ayos na palitan 'to.
Nasa huling mong mortal na buhay ka na.
Alam ko.
Gusto naming ibigay mo kay Bonnie ang buhay mo.
Mukhang mapapagaling siya nito.
At kung mali kayo?
Tingin ni Bonnie, gagana 'to. Maalam siya rito.
'Mamamatay ako 'pag nawala ang koneksyon ko sa Everlasting.
Oo, pero 'pag hindi, papatayin ko ang Everlasting at mamatay ka rin.
-Magiging mabuting tao ka sa paraang 'to. -Todo niyo na 'yan?
Hayaan mo sila. Masama siya, ako ang mabuti, at ito ang kaya kong ibigay.
Nanghuhuli ka ng mga bampira bawat araw ng walo mong buhay.
Bawat araw.
Dalawa sa renegade heretics ang pumunta at pinasabog ang Phoenix Store...
at malayang muli ang mga preso nito.
Sa natitira mong mga araw...
kailangan mong hulihin ang mga bampirang 'yon...
hanggang sa tumanda ka na.
Maaari ka mamatay bago pa man matapos ang pinapagawa sa 'yong itinakdang tapusin mo.
Pwedeng kami na ang gagawa ng trabaho mo...
at mamamatay ka nang tahimik at nakangiti.
-Patunayan mo. -Ang ano?
Na kaya mong patayin ang mga nasa listahan ko.
Alisin mo sila sa isip ko.
'Pag nakakapag-isip na 'ko nang tama, pag-iisipan ko ang kasunduan niyo.
Ayos. Ibigay mo ang listahan.
Di mo siguro magamit ang isa sa mga koneksyong...
para manawagan ng Google Map o kahit ano?
Mawawalan ng bisa ang gamot na ginamit niyo kay Bonnie sa loob ng 48 oras...
at mahahanap siya ng Armory.
'Yon ay kung di palalalain ng pagkuha ang sakit niya.
Nasa paligid lang ang mga bampirang 'yon.
Dapat sinimulan mo na.
Dalawa't Kalahating Taon ang Nakakalipas
-Uy. -Uy.
Tingnan mo.
Ambilis nilang lumaki.
Mukha silang bolang may damit.
Anong dala mo?
Disenyo ng ilalim ng Armory.
-Nakapunta ka na ba r'on? -Hindi. Hindi pa.
-Nakasarado raw lahat doon sabi ni Alex. -Ano kayang mayroon d'on?
Nangongolekta ang Armory. May taguan ang mga museyo ng magagandang bagay
-Anong klase ng bagay? -Di ko alam.
Kakaibang bagay. Namumukod-tangi. Ang naiiba sa koleksyon.
Naiiba?
Baka kaya gusto nila si Elena.
Isang doppelganger.
-At Rayna Cruz. -Isang mangangasong maraming buhay.
-At ako. -Isang bobong gitarista.
Di mo pa rin sinusunog ang sulat na 'to?
Binalak ko bawat araw, at naisip kong 'wag.
Alam mo, iniwan niya rin ako. Damon.
Naging matalik na magkaibigan kami sa Augustine sa loob ng limang taon.
Tanging kaibigan ng bawat isa sa'min.
Umasa tayo sa isa't isa.
At isang araw, imbis na isagawa ang binuo naming planong pagtakas...
iniwan niya 'ko sa nasusunog na kulungan.
Kaya maniwala ka 'pag sinabi kong alam ko ang nararamdaman mo.
At hayaan mong sagipin kita sa 50 taon na paghihirap.
Di ikaw ang problema, siya. Gan'on talaga si Damon.
Kaya 'wag mo na sayangin ang oras mo kakaisip kung may nagawa ka ba.
Kasi ang tulad mo?
Na may dedikasyon, masidhing damdamin at katapatan?
Ay di nararapat sa gan'on lang.
Nagmamadaling umalis sila Care.
Kasalukuyan
Magtatago tayo hanggang matapos ang kay Rayna.
-Hindi. Ayos 'yon. -Salamat.
Mamamangha ka sa kaya mong makamit 'pag ang kasintahan mo...
ay kayang mamilit ng interior designer at ng buong asosasyon.
-Akala ko wala ka na. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Kung gan'on...
-ang di pangkaraniwang mundo. -Oo, tayo.
Naayos mo na ba 'yung sa asosasyon?
Hindi. Di ko masabing oo.
May iaalok ako sa 'yo, pero di pa 'ko nakakapunta ng tindahan.
Kaya maliban na lang kung gusto mo ng dyus o ng keso...
Sa iba na lang tayo pumunta.
Kung pwede, 'yung mas matapang.
Ground control kay Rayna Cruz.
Anong misyon natin?
Ibabalik kita sa Texas, kung saan nasira ang hellstone.
Isipin mong sentro 'yon ng pagsabog.
Kumalat ang mga kaluluwa ng bampira.
Papunta sa lahat ng daan.
Nakikita ko kung sila pumunta.
At ang mga taong pinatay nila.
Ang nakikita ng mga mata nila.
Si Richmond ang sunod mong target.
Sa loob ng maliwanag na kwarto.
Oo, alam ko kung saan 'yon.
Pakiusap, sabihin mong may iba pang tanda.
Mayroon, 'pag pumunta sila sa 'kin.
Alam kong di 'yon sapat para magpatuloy...
pero umaasa akong makakabuo tayo para patunayan niyo ang bisa niyo.
Naririnig niyo 'to?
Nahihirapan lang akong tanggapin...
itong bagong bersyon mo ng pamumuno.
Ayaw mo sa'min.
Oo, pero pagod na 'ko.
Ilang buhay nang pagod.
Napagtanto mo 'yon sa loob ng mahigit 100 taon, di man lang ako nakapagpahinga.
Gusto ko lang isang araw na walang bampira.
Isang araw na malaya 'kong damhin ang araw sa mukha ko...
at kumain ng cheeseburger...
at panoorin ang karagatan.
Magsaya sa mga simpleng kasiyahan.
At matulog.
Bakit di tayo bumalik sa sitwasyon natin ngayon?
Saan mo kami sunod na ipapadala?
May nakikita akong maraming ngipin.
Sana di 'to makalabas.
Ayaw na ng mga taong pumunta sa dentista.
-Wala sa bukong-bukong niya ang puso niya. -Manahimik ka. May sipa 'to.
Nagyon.
Di naman siya mahirap.
Isa't Kalahating Taon ang Nakakalipas
-Ano? -Bagong Taon ngayon.
Bangon. Maghapunan tayo.
At pakiusap...
maglagay ka sa tabi nitong nakakadiring pantalon.
Ano'ng paki mo sa pantalon ko?
Gumagawa ako ng pamantayan sa pananamit.
Para sa holiday.
Ito na ang makakaya ko--
Marapat sa 'yo ang maayos na selebrasyon.
Kung sinabi mo sa 'kin, sana magkasama tayo n'ong Bagong Taon.
Baka sinabihan kitang baliw.
Mas malala pa 'yung mga tinawag mo sa 'kin dati.
Iniisip ko 'yung pinsan mo...
o kung ano mang tawag mo sa kanya. Alex.
Sabi mo, ayaw niyang pag-usapan ang mga kapatid niya.
Ang laman ng talaarawan ng kapatid niya, kung gaano sila kalapit.
Ano pang sinabi ni Virginia?
Medyo di balanse.
Ayaw 'yung pinaniniwalaan ng pamilya niyo.
Buti at alam niya kung ano 'yon.
Inaalam ko pa.
Anong pakialam mo?
Inabandona ka nila. Iniwan ka sa workhouse.
May dalawa kang magulang, 'no?
Patawad. Alam kong namatay ang ama mo.
Wala akong magulang.
Pag-isip sa pinaniniwalaan nila...
ang pumipigil sa 'king magalit sa kanila.
-Ano? -Wala.
Sa kabila ng lahat...
Tingin ko, nag-uumpisa na 'kong maintindihan ka.
Pwede ba kitang isayaw?
Talaga?
Bakit hindi?
Habang nagbabasa ako--
Tama na ang pananaliksik ngayon.
'Yon lang ang bumubuo sa 'kin.
Oo? Lahat?
Di lahat.
Di kasama ang paggigitara.
Oo, gumagaling ka na.
-At 'yung gusali. -Halos gamay mo na.
Ngayon ito.
Matatandang sumasayaw.
Medyo.
Maganda ang gabing ito, pero kailangan ko nang umalis.
Wala pang hatinggabi.
Masyado na 'kong matagal dito.
'Pag di ako nagpakita, magtataka si Alex.
Nakalimutan ko.
Ang pagiging double agent dapat ay full-time na trabaho.
Manigong Bagong Taon.
Ito na ang order.
KASALUKUYAN
Di mo sasagutin 'yan?
Nagpahinga muna kami ni Damon.
Talaga?
Matapos ang hirap niya na alisin ang baliw na 'yon sa 'yo.
May kasalanan din naman kasi siya doon.
Naging paalala ang mga nakaraang araw ng komplikado nating relasyon.
Sige, Stefan.
Ano'ng nangyari?
Tatlong taon ang nakakalipas, sasamahan mo si Caroline 'pag bumuti ang sitwasyon.
Nahuli si Rayna...
at di ka nagpakita.
-Di gan'on ang nangyari. -'Yon ang nangyari para kay Caroline.
-May iba pang istorya, -Pero ayaw mo ibahagi?
Di pa noon.
Pero ngayon, handa ka na?
Tama? Kaya ka narito.
Di ka man lang sumulat sa nakaraang tatlong taon.
May bago na siyang buhay...
tapos bigla kang lilitaw para ikwento ang bersyon mo.
Gumawa ako ng desisyon noon.
At dapat niyang malaman kung ano at bakit.
Nakabuti mo, Stefan.
Tingin ko, dapat niyang malaman kung bakit...
bago ka humintong tawagan siya at saktan ang puso niya.
Sagutin mo ang telepono.
Ano?
-Nasaan ka? -Sinubukan kong buuin ang mga piraso...
ng buhay ko.
At may nagsabing sisirain mo 'yon.
Tama ang hula mo. Kailangan namin ng armadong suporta.
Makakakuha ka kaya ng vamp arsenal?
Siguro, bakit?
Mahabang kwento.
Sangkot si Rayna...
at mga magagandang vamps sa Phoenix Store at...
Sasagipin ko ang taong ayaw sa 'kin.
Alin d'on? Marami masyado.
Nasa panganib si Bonnie.
Wala kang kasalanan sa 'kin, pero kailangan ko ng tulong.
Kasama ko si Ric. Sabihin mo kung anong magagawa namin.
Hoy.
Sa harap.
Itong nakagawian nina Bonnie at Clyde ay nakakabuti sa layon mo.
Inisip ko lang ang mukha mo.
Hinahanap kita, pinsan.
-Nahihiya naman ako. -Di ka mahirap hanapin.
Nag-iwan ka ng mga bangkay ng bampira sa buong timog-silangan.
Bago mo isiping saktan ako...
alam ng grupo ko kung nasaan ako.
Isang salita lang at lulusubin nila itong gusali.
Tingin ko, ayaw niyo n'on.
Walang pinagkaiba. Mag-isa 'ko.
Ginagawa ang ano?
Namimili ng mga upuan, syempre.
Di ka pwedeng magtago na lang sa kanya.
Di ko kontrolado ang galaw ni Bonnie.
Ideya niyang magmasid sa psychiatric ward?
May insidente sa ospital ng kapatid ko kahapon.
Sinabi niya sa 'kin ang detalye.
May mga bayolenteng bahagi si Virginia.
Kaya nga inobliga ko na siya.
Matapos niyang patayin si Lucy Bennett.
-Di mo alam? -Paano ko naman malalaman?
Apat na taon ang nakakalipas, pinilit ni Virginia si Lucy na isara ang kahadeyero.
Ang problema, nasa loob pa si Yvette n'ong sinara nila 'yon.
Kailangan ko siyang ilabas.
Pwede akong tulungan ni Bonnie.
Patawad. Di ko intensyong maging walang awa...
maliban kung 'yung kahadeyero ay magbibigay ng punong kusina...
Namatay ang kapatid mo sa gutom.
Mali ka.
May bumuhay sa kanya sa loob.
Naririnig ko siya.
Humihingi ng tulong.
Kasalanan ko na naghihirap siya.
Alam kong naiintindihan mo 'yon.
Di ka pumunta rito para pag-usapan ang nararamdaman natin.
Di makatwiran ang sitwasyon mo.
Nag-aalala ka sa babaeng baka di rin mabuhay nang matagal.
Kailangan ko siya para sa orasyon...
para mabuo kong muli ang pamilya natin.
Kaya nating lutasin ang problem ng isa't isa, Lorenzo
Dalhin mo sa 'kin si Bonnie Bennet...
at gagawin ang aking makakaya upang iligtas ang buhay niya
Malaki na si Enzo. Kaya niya ang sarili niya.
Ayaw kitang kausap.
Bonnie, kung nakita ka ni Alex, mapapapasok niya ang SWAT team...
at lahat ay baliwala. Kinailangan nating sumibat.
Pagod ako, Damon. At masama ang pakiramdam ko.
at nagaalala ako kay Enzo. Kaya itigil mo na, ayos?
Sana ay ayos ka lang.
'Wag kang mag-alala sa 'kin, mahal.
Kinausap ako ni Alex, at hinayaan niya na ako.
-Pawang hindi naman delikado. -Tama.
-Hinahanap pa ba niya ako? -Oo naman.
Bukambibig niya pa rin 'tong kahadeyero at kung paano kami magtutulong.
Alam mo, sa tingin ko ay matapat siya.
Akala ko mas matalino ang kasintahan mo ngayon.
-Hindi kami tiwala sa kanya, Damon. -Hindi.
Hindi kahit kailanman.
Malapit na siya.
Ganito, pagtapos kong maka-agaw ng sasakyan.
Kikitain ko kayo. Babalikan natin ang listahan ni Rayna, ayos?
Nandiyan ka pa?
Oo.
May isang problem lang.
Anong alam mo tungkol sa sakit ko, gaano katagal ang meron ako?
bago lumabas ang unang peklat?
Isang linggo, or mas mababa.
ISANG TAONG NAKALIPAS
Ang narinig ko lang ay dalawang aso.
Nakakatawa, gaya ng dati.
Matagal ka nang lumayo.
Oo. Abala ako sa trabaho.
Mas nag-iikot ako kaysa sa inaasahan ko.
Naniniwala 'kong 'mas mahusay ka sa ibang libangan mo kaysa sa gitara.
Maganda ang apoy sa pugon.
At may nahanap ako sa talaarawan ni Virginia.
-Talaga? -Oo.
Kilala niya ang pinsan ko. Si Lucy Bennett.
Bayarin 'to sa ospital sa Asheville, North Carolina.
Naging pasyente si Virginia doon ng tatlong taon.
Baka may alam siya kung bakit importante kay Alex ang dugong Bennett.
Napahanga mo 'ko.
Bagong taon. Bagong ako.
Bagong kasanayan sa instrumento.
-Hindi? -Ipapakita ko sa 'yo.
Ginagawa ko na.
Hindi naman. Dito.
'Yan na 'yon.
-Luwagan mo ang kamay mo. -Sige.
At iyan.
At kalabitin mo.
Ngayon, bumalik ka sa isang chord.
Ayos. Ayan na.
'Yon na 'yon.
-Gusto mong umalis. -'Wag kang magpatawa
Siguradong pasok 'to bilang...
-Oo? -Kausapin mo 'ko...
tungkol sa kahit ano. Pakiusap.
Kailangan ko ng bagong iisipin.
Mga puno. Langit. Vervain grenades.
Mas ayos na. Salamat.
-Kumusta si Bonnie? -Di kasing ayos ng pagpapanggap niya.
Kumusta si Ric?
Umiikot siya sa sunod na kampo para magkalat ng apoy sa mga labasan.
Di ko alam. Siya nagsabi.
Nagsasaya siya.
Pumayag siya kasi para 'to kay Bonnie.
Kung ito ang nararamdman ni Ric, lalo na kay Caroline.
Dahan-dahan. Lahat ay posible. Tingnan mo kami ni Bonnie.
Mas umaayos bawat araw.
Aalis na 'ko. May bead si Rayna sa kadiri niyang runaway.
Oras na.
Tapusin na natin 'to.
'Wag, Lorenzo.
Kaibigan ako.
Patawad? Di kita kilala.
Di mo 'ko makilala sa katawang 'to.
Ako 'to, si Beau.
Si Beau na erehe?
Maliit na mundo.
Pero maligayang pagbabalik.
-At paalam. -'Wag mo siyang patayin.
Nasa listahan siya ni Bonnie. Di siya pagdedebatehan.
Tumulong siyang sagipin ang buhay ni Caroline.
Ang mga anak niya. Di ko hahayaang patayin mo siya.
Oh, talaga?
Sandali. Lumakad ka.
-Kumuha ka ng kalahating soy-- -Di mo pa rin alam ang inumin ko.
Sa oras na bumalik ka, wala na rito si Old Yeller.
Ikaw na ikaw 'to.
Saan banda? Klasikong analohiya?
O 'yung di ako humihingi ng permiso para gawin ang dapat gawin?
Paano kung ayaw ni Bonnie alisin 'yung kasunod?
Para 'tong simula ng akusasyon.
Ang patawarin si Beau ay makakasira sa kasunduan.
-Buti na lang, inalagaan mo siya. -Ito ang ginagawa ko.
Inaalagaan ko ang mga bagay at tao.
Di ko sila pinapatay at hinahayaan ang desisyon nila...
-na ilagay sila lalo sa panganib. -Hindi.
Nakahiga ka lang sa kabaong...
at umaasang paggising mo, malinis na ang kalat mo.
Nagkamali ako.
Pinili mo 'yon.
Lumayo ako para sa mga kaibigan ko.
Ikaw ang sisisihin ko 'pag may nangyari kay Bonnie.
Hahanapin kita't kukunin ang puso mo...
-sa dibdib mo-- -Damon!
Kasalanan niya, Bonnie. Lahat 'yon.
Naniniwala ka r'on? Wala kang ibang naiisip?
Gusto mong sabihin kong nagkamali ako?
Sige. Nagkamali ako...
tatlong taon ang nakakalipas. Di ako dapat sumuko at umalis.
Pero ginawa mo na.
At kinalimutan ko na.
Dala mo ang sulat ko sa 'yo.
Oo. Itinago ko.
Paalala na 'wag magtiwala sa maling tao.
Pero di ka maayos. Nandito si Enzo--
Nandiyan si Enzo para sa 'kin.
Bawat araw.
Itinatago ako. Pinoprotektahan ako.
-Nilason ka! -Gagawa siya ng paraan!
-At paano kung hindi? -Eh di mamamatay ako!
Pero gagawin ko 'yon nang kasama siya.
Mahal ko siya, Damon.
At alam ko, kahit anong mangyari...
di niya 'ko iiwan.
Dito ako di nananabik.
Oo, pero 'yung bahagi na tinulungan mo si Bonnie...
-Di naman masama, di ba? -Huwag.
-Huwag ano? -'Wag mong pagsamahin uli ang banda.
Kailangan nating magtulungan ngayon pero di ibig sabihin ay magkaibigan na tayo...
o magkaroon uli ng lugar sa buhay ni Caroline, ha?
Siya ang magdedesiyon tungkol d'on.
Nagsasayang ka lang ng oras, Stefan.
Hayaan mong kwentuhan kita.
N'ong lumipat kami sa Dallas, sumali si Caroline sa isang book club.
Mukhang magandang ideya.
N'ong una, isang beses lang.
Naging dalawang beses.
Tapos nagsimula siyang umuwi nang mas gabi. Kaya sinundan ko siya.
Mukhang malusog.
Ang punto ay walang book club.
Ginagarahe niya ang sasakyan niya sa tabing-ilog para umiyak mag-isa.
Tapos may nangyari.
Di na siya nagdadahilan para pumunta kung saan.
Huminto na kami sa paghawak ng posisyon.
At kami ang naging buhay niya.
-Nakuha ko. -Hindi.
Hindi, Stefan.
Ayaw ka niyang makita.
Maniwala ka sa 'kin.
Kilalang-kilala mo siya?
Higit pa sa sinuman.
Sinong natutulog sa ikalawang kwarto?
Paumanhin?
Nasa bahay niyo ako.
Nakita ko ang nursery ng kambal, at nakita ko rin ang dalawang magkaibang kwarto.
Nakita ko ang kasunduan para sa Justice of the Peace...
na mukhang di mala-Caroline Forbes.
Kaya sabihin mo...
matapos mong umuwi galing sa munisipyo 'pag Biyernes,
d'on ba siya matutulog na sa kama mo?
Wala kang pakialam.
Pwede mong pagandahin ang relasyon niyo.
Pero sa totoo lang...
kasinungalingan lang.
Alam kong di niya 'ko mahal.
Pero di peke ang buhay namin.
Ang kaya ko lang gawin ay maging karapat-dapat sa kanya, Stefan.
Na higit pa sa 'yo.
Di sa iyakin ako...
pero mas malala 'to kaysa sa itsura nila.
At di sila natutugtog.
Nakakahiya, 'no?
Sobrang kailangan mo ng ensayo.
Sige lang. Magaling ka.
Sinusubukang tumingin.
Sige lang.
Kahanga-hanga.
Bawal sumilip!
Sumisilip ka eh.
Nakikita kong sinisilip mo 'yung gitara.
'Wag mo 'ko pansinin. Ako lang ay...
kukuha ng pangalan sa garapon.
Ric.
Niloloko mo ba 'ko?
Di 'to sumang-ayon sa gusto kong mangyari.
Talaga? Tingin mo susulpot ka lang...
at ang lahat ay bigla na lang--
Caroline.
-Uy. Kababalik lang namin. -Kumusta?
Basahan mo kami ng kwento, nay.
Sige, sandali lang.
-Patutulugin ko sila kung mag-uusap tayo. -Hindi.
Ako na.
Masaya 'kong umuwi ka.
-Anong problema? -Naalala mo kung paano ni Rayna...
ibibigay kay Bonnie ang huling buhay niya?
Ang magandang balita, pumayag na siya sa kasunduan.
Ang di magandang balita...
nagdagdag siya ng mga pangalan sa listahan.
Isinalin sa Tagalog ni: Tricia Cleofas han.