Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Nazywam się Alexandria St. John.
Jesteśmy rodziną, Lorenzo.
Oto co wiem o pigułkach.
Są przydatne, gdy chcesz walczyć z czarownicą.
Co z antidotum?
Próbowaliśmy je stworzyć i nie udało nam się.
- Co? - Komu mogłeś je dać?
Pozdrów ode mnie Bonnie Bennett.
Każdy, kogo znasz dokonał wyboru,
który mu odpowiada.
Czemu nie dokonać wyboru, który tobie pasuje?
- Kocham cię. - Kocham cię.
Gdy zniszczyłaś Kamień Feniksa,
wszystkie dusze w środku uciekły.
Dusze uciekły w pierwsze
martwe ciało, jakie udało im się znaleźć.
Skończ z tym gównem kolego.
Wiem, że nie jesteś Stefanem.
Okazało się, że był seryjnym mordercą,
zanim został wampirem.
Prześladował bractwa i wspólnoty
i mordował dla zabawy.
Gdzie podział się Stefan?
Może być wszędzie.
Może być kimkolwiek.
Wyrwano mnie z piekła
i wrzucono w ciało umarlaka.
Nie tak umrzesz,
Stefanie Salvatore.
Zapnij pasy. Mamy mniej
niż 48 godzin na odnalezienie twojego ciała.
Stefan.
Hej, Stefan.
Co się stało?
Wyciągnąłem cię z zaspy,
zjadłeś pudło pączków
i zacząłeś rzygać krwią w moim czystym samochodzie.
Powiedziałeś, że wszystko cię boli,
więc kupiłem środki od bólu głowy,
na gardło, i na żołądek.
Gdzie jesteśmy?
W drodze do Memphis.
Valerie namierzyła twoje ciało,
to z fajną fryzurą.
Co moje ciało robi w Memphis?
Wiesz, co? Długa historia.
Na razie skup się na tym, żeby nie umrzeć, dobra?
Wyluzuj, pomyśl o czymś przyjemnym.
Łyknij jakiś napój energetyczny,
popij może syropem na kaszel.
Dobra.
Plan B.
Co robisz?
Tu 112, jak mogę pomóc?
Damon, nie mogę trafić do szpitala.
Marty Hammond się spił i rozwalił autobus pełen dzieciaków.
Cały stan mnie szuka.
Spokojnie, bracie.
Nie wiozę cię do szpitala.
Szpital przyjedzie do nas.
Improwizowałem.
Środki z apteki nie działały.
To Frank, a to Sully.
- Cześć. - Hej.
Jak leci?
Prosiłem o utrzymanie go przy życiu.
Jeśli im się nie uda,
obetnę im kciuki i nakarmię nimi wiewiórki.
Jasne?
A w tym czasie, my złapiemy psychopatę,
który mieszka w moim bracie,
potem Valerie przeniesie jego duszę...
- Gdzie moja wiedźma? - W motelu na drodze 70.
Przygotowuje zaklęcie.
Jak to, przygotowuje?
Co jest do przygotowania?
Zaklęcie jest bardziej skomplikowane.
Ważne, że rzuciła zaklęcie lokacyjne
na zabójcę, który przejął ciało Stefana.
Nazywa się Ambrose.
Zamieszkał w bractwie na uniwersytecie w Memphis.
Może będzie tak zajęty
podgryzaniem pijanych cheerleaderek, że łatwo będzie go przejąć.
Dzięki, że przyjechałeś taki kawał drogi, by pomóc.
To wiele znaczy.
Nie zgłosiłem się na ochotnika.
Valerie mnie zmusiła.
Pewnie pomyślała,
że dobrze ci zrobi pomoc staremu przyjacielowi.
Zwłaszcza, że chcesz poślubić jego byłą.
Na pewno tak chcesz to rozegrać?
Może kupiłeś Marty'emu godzinę, nie więcej,
ale gdy to samo spotkało Jo...
Myślałeś o tym, żeby spędzić czas, który wam został,
na rozmowie z bratem?
Poważnie? Radzisz mi, żebym spędził popołudnie
na żałosnych pożegnaniach, zamiast próbować ocalić mu życie?
Miękniesz, Ric.
Gorzej, mózg ci rozpuściło.
Wsiadaj.
Najgorsze jest to, że na nikim nie zależało mi tak, jak na nim.
Ale to nie wystarczyło. Odszedł, jakby...
KAROLINA PÓŁNOCNA
...to było najłatwiejsze na świecie.
Potem dowiedziałam się, że wrócił.
Ale nawet się nie odezwał.
Jak mogłam wpaść w taki dół?
I to przez kogoś, kto ma mnie kompletnie gdzieś?
Postanowiłam, że czas iść dalej.
Jedna zdrada nie wpłynie na resztę mojego życia.
Dziękuję, Bonnie.
Zrobiłaś postępy.
Virginia?
Chcesz się czymś podzielić?
Nie.
Co się działo, gdy mnie nie było?
Nie wiem.
Daj spokój.
Może ty się schowałeś w dziurze w Dallas,
ale twoja przyszła żona zawsze się wtrącała.
Dlatego nie wierzę, że nie powiedziała ci,
co u jej najlepszej przyjaciółki, przegryzając ser z kurczakiem.
Jeśli chcesz się dowiedzieć, co u Bonnie,
spytaj o to ją samą.
Chętnie, ale nie zostawiła namiarów w mojej trumnie.
Nieważne.
Przynajmniej będziemy mieli o kim plotkować na weselu.
Nie urządzamy wielkiej imprezy.
Tylko dla przyjaciół.
Masz przyjaciół oprócz mnie?
Zyskaliśmy nowych.
Wiem, że ty uciąłeś sobie małą drzemkę,
ale w prawdziwym świecie minęły trzy lata.
Ludzie się zmieniają.
Życie się toczy.
To nie była drzemka, Ric.
Dokonałem bolesnej podróży do stanu bliskiego śmierci,
by nie zniszczyć bliskich.
Skoro wiemy, gdzie ukrywa się Ambrose,
chyba wracam do domu.
Może byś mnie podrzucił na lotnisko, albo dworzec,
albo złapię ten autobus,
tylko się zatrzymaj.
No i minąłeś.
Rozumiem, że się wściekasz.
Mogłem pożegnać się osobiście.
Zabrać cię na picie
albo na tańce, pożegnać się twarzą w twarz.
Przepraszam, Ric.
Daj mi to nadrobić?
Wiesz co, nie mam ochoty
brać udziału w tym programie 12 kroków.
Jeszcze jedna misja,
jak za starych dobrych czasów?
Zapewniam, że ratowanie życia mojego brata
będzie bardziej czadowe niż naprawa popsutych lalek.
W tej chwili nie jestem też największym fanem twojego brata.
Złamał Caroline serce, gdy ją porzucił.
Wyszło na twoje, prawda?
Co?
Daj spokój.
- Pomóż mi. - Bądź bohaterem.
Może sądzisz, że jej nie zależy
na tym, czy Stefan przeżyje.
FILIPINY DWA LATA TEMU
Gdzie twoja dziewczyna?
Moja dziewczyna?
Valerie?
Wysoka, ładna, lubi drinki z różowymi parasolkami.
A może masz jeszcze jedną?
Nie, tylko ją.
Potrzebujesz pomocy? Co piszesz?
Przeprosiny.
Chciałbym, żeby było inaczej,
ale w ten sposób jest łatwiej.
"Nie chciałem cię zranić,
życzę ci jak najwięcej szczęścia".
Jak dla mnie super.
Wszystkie wracają, nieotwarte.
Może ten wreszcie przeczyta.
Jasne.
Droga Caroline
Wszystko w porządku?
Masz kartkę i długopis?
Muszę napisać list,
na wypadek, gdybym nie przeżył.
Pij! Pij! Pij!
Damon!
Czekałem.
Wejdź, przyjacielu.
Napij się.
O rany.
Obawiam się, że nie przeszedłeś otrzęsin.
Będziesz musiał jakoś przejść
staromodne rytuały.
Dobra,
nie wpuścił mnie za próg.
Twoja kolej.
Mam dla ciebie przebranie.
Zakładaj.
Możesz udawać dziwnego profesora, który robi za przyzwoitkę.
Mam bilet na samolot do Dallas.
Wykorzystałem darmowe mile.
Nikogo nie nabierzesz.
Wiesz, prawda? Groziłeś mi strzelbą,
gdy zjawiłem się u ciebie.
Nadal jesteś w grze.
Tylko dlatego, że mam broń?
Chcę chronić rodzinę przed napastnikami?
Mówimy o życiu mojego brata.
Pomóż facetowi,
który usunął się na bok, żebyś miał szczęśliwe życie,
do którego tak bardzo chcesz wrócić.
Jesteś Damon Salvatore?
Zależy, kto pyta.
Powiedział, że jeśli nie odbierzesz, mam wbiec pod najbliższe auto.
Odbieram.
Twoje wampirze zagrania
to jakaś forma odwetu za to, że cię wyrzucili z bractwa?
Straszny banał, nie sądzisz?
Wracaj na imprezę, Damon.
Zaraz sobie przypomnę, który przystojny
i zbyt bogaty pasożyt jest właścicielem.
Mnie interesuje tylko jeden pasożyt. Ty.
Wiesz, nie przepadam za smakiem krwi.
Podobają mi się nieoczywiste zalety bycia wampirem.
Mogę podsłuchiwać, mieszać im w głowie.
Oczywiście, mordowanie rozpuszczonych imbecyli jest fajne,
ale gdy zabijają się nawzajem?
To prawdziwa frajda.
Fascynujące, naprawdę.
Niestety kiepsko cię słyszę.
Masz tam chyba kiepski zasięg.
Wyjdź i wygłoś swój monolog
złego mordercy prosto w twarz.
Co ty na to?
Wiem, że nie dasz mi spokoju,
dopóki nie odzyskasz ciała brata.
Więc zrób mi małą przysługę, wtedy każdy dostanie to, czego chce.
Jak małą?
Rayna Cruz.
Ścigała mnie przez cały kraj ponad 10 lat.
Zrobiła mi piekło.
Dosłownie. Tobie podobno też.
- Czego chcesz? - Powiedzmy,
że sprawa jest osobista.
Wrobiłem ją w kilka masakr.
Jej chłopak został wampirem.
Nie spocznie, póki mnie nie zabije.
Pewnie już tu pędzi.
Więc może byś ją dla mnie zabił,
a ja obiecuję, że oddam ci ciało brata.
Niby dlaczego?
Nie znasz małej luki w prawie.
Z łatwością wskoczę
w ciało zmieniającego się wampira.
Wystarczy, że znajdziesz wiedźmę,
która dokona zamiany dusz
do ciała osoby, którą masz gdzieś.
Stefan odzyska ciało.
A ja powieszę sobie łeb Rayny Cruz na ścianie.
Wszyscy wygramy.
Co ty na to, Damon?
Załatwione.
Cudownie.
Co tam u Stefana?
Serce Marty'ego nadal bije,
dzięki cudom nowoczesnej medycyny.
W tej chwili jedzie do pięknego
motelu Wildwood, w dużym ambulansie.
Syreny na dachu, białe paski na bokach.
- Na pewno zauważysz. - Co z Ambrose?
Co tak długo?
Narażam tyłek,
ściągając śliczną powłokę twojego ukochanego.
A ty siedzisz sobie w motelu,
korzystając z maszyn z batonami, więc się nie czepiaj.
Zaklęcia Gemini są pisane na dwie czarownice.
Usiłuję zebrać siły,
by dać radę ściągnąć go do jego ciała.
Co, nie dasz rady?
Tego nie powiedziałam.
Nie uznaję półśrodków, Val.
Albo dasz radę, albo nie.
Na świecie nie ma już nikogo, kogo kochałam.
Mam tylko Stefana.
Zrobię wszystko, żeby się udało.
Dobra.
Świetnie.
Pytanie.
Znajdziesz siłę, by rzucić zaklęcie lokacyjne
na Raynę Cruz?
Skończyłem socjologię,
ale wiadomo,
co można robić po czymś takim.
Dlatego jeżdżę na taryfie.
Tymczasowo.
Wszystko w porządku?
Jeśli puścisz pawia,
dostaniesz negatywną opinię.
Wszystko dobrze.
Daleko jeszcze? Nie.
Spodobają ci się.
Robią imprezy, które trwają trzy dni.
Co jest?
Nie zatrzymuj się.
Wybacz. Muszę.
Przepisy.
Nie dzwoń nigdzie, nie ruszaj się.
Dzięki.
Sprawdzi pani, czy nie mam wiadomości od lekarza?
Hej.
Co robisz?
- Kradniesz mi leki. - Co?
Gdy dostajesz leki, pytasz pielęgniarkę:
"czy są wiadomości od mojego lekarza"?
Gdy sprawdza,
zamieniasz moje lekarstwa na cukierki.
Dlaczego kradniesz moje leki?
Bo my nie wyzdrowiejemy,
jeśli będziemy otumanieni.
Wydawałaś się dziwnie przytępiona. Chciałam pomóc.
Dziękuję.
Wreszcie czuję się sobą.
A od dawna tak się nie czułam.
Chcesz coś zjeść?
Wiem, gdzie siostry chowają batoniki.
Jasne.
Nie wygląda to dobrze.
Co tu się stało?
Wiozłem dziewczynę na imprezę w bractwie,
jakiś facet z brytyjskim akcentem strzelał
i ją wyciągnął.
Damon. Skąd ta przyjemność?
Oddaj ją.
Nie wiem, o kim mówisz.
Lekka żenada.
Wciąż aportujesz dla Zbrojowni.
Nie pracuję już z tą organizacją.
Wypadłeś z obiegu.
Fajnie, oświeć mnie.
Czego teraz chcesz od Rayny Cruz?
Zapewniam, że mnie jest potrzebna o wiele bardziej niż tobie.
Naprawdę?
To pozwól, że zadam pytanie.
Co tam u Bonnie?
Pamiętasz najlepszą kumpelę, którą zostawiłeś?
Co tam u niej,
od czasu gdy wcisnąłeś guzik z pauzą
swojej egzystencję?
Nie mówimy teraz o Bonnie.
Mówimy o Stefanie, który umiera,
a Rayna jest jedynym sposobem, żeby go ocalić.
To znajdź sobie inny sposób, żeby go ocalić.
Nie dostaniesz jej.
- Razem. - Co?
Bonnie i Enzo. Są razem.
Razem? To znaczy,
że ktoś porwał Bonnie Bennett
i zrobił jej pranie mózgu, po którym związała się z Enzo?
Bonnie miała poważne problemy ze Zbrojownią,
gdy postanowiłeś zrobić sobie przerwę na hibernację.
Enzo jej pomógł.
A potem wiesz, jakoś tak się to potoczyło.
Podobno nic nie wiesz.
Dzwoni twój telefon Barbie.
Właśnie miałem dzwonić.
Wiesz, co zrozumiałem?
Chlanie piwa i niesamowicie krótkie szorty
sprawiły, że nowoczesna edukacja straciła resztki godności.
Mamy pewne trudności.
Mam nadzieję, że zabiłeś Raynę Cruz
albo przywiązałeś do dachu auta.
Ambrose, nic nie sprawiłoby mi większej przyjemności
niż wykończenie naszej ukochanej łowczyni, jasne?
Ale muszę się wstrzymać z tym planowanym zabójstwem.
Obiecuję, że na pewno ją wykończę.
Ale w tej chwili jest poza zasięgiem,
a mnie się kończy czas.
Co ty na to? Mamy umowę?
Czuję ogromne rozczarowanie, dojmujące
uczucie w kontaktach z tobą.
Jak się tu dostałaś?
Tak samo jak ty.
Zdradziła mnie ukochana osoba.
Tylko w moim wypadku była to rodzina, nie chłopak.
Nie, Damon to nie mój chłopak.
On był...
Nie wiem, kim był.
To nawet gorzej.
Co z twoją rodziną?
Powiedzmy, że chciałam ich ocalić, przed czymś złym.
Nie chcieli być ocaleni.
Siostra mnie czymś naćpała
i zamknęła w wariatkowie.
Wszyscy myślą, że zwariowałam,
ale to nieprawda.
Właśnie.
Ciężko być członkiem rodziny St. John.
Znasz moją rodzinę?
- Jesteś tu, by mnie pilnować? - Nie.
- Pracujesz dla nich? - Nie!
Twoja siostra mnie szuka.
Cała Zbrojownia mnie szuka.
- Dlaczego? - Nie mam pojęcia.
Zmyśliłam historyjkę i kilka tygodni temu sama się tu zgłosiłam.
Miałam nadzieję, że mi pomożesz.
Polują na mnie od trzech lat.
Jeśli spodziewasz się, że podzielę się jakimiś tajemnicami,
to masz pecha.
Tak działa moja rodzina. Poluje na wszystko.
Na broń, relikty, ludzi.
Nie przestaną, póki nie dostaną tego, czego chcą.
Muszę odzyskać życie.
Gdybyś powiedziała cokolwiek...
Jestem wiedźmą Bennett.
Znaczy to coś dla ciebie?
Udowodnij.
- Wyczaruj coś. - Nie mogę.
Nie mam teraz dostępu do magii.
Gdybyś naprawdę była Bennett,
znaleźliby cię dawno temu.
Znalazłam sposób, by się ukryć.
To mogę udowodnić.
Jeśli obiecasz, że zachowasz tajemnicę.
Zachowam,
jeśli zabierzesz mnie ze sobą, gdy będziesz stąd uciekać.
Umowa stoi.
Co się stało?
Hej!
O nie.
Myślisz, że sam szuka Rayny?
Nie. Nie wie gdzie.
Dlatego mi to zlecił.
Może szuka kolejnej imprezy z mordem.
A może będzie uciekał,
aż Marty umrze z duszą Stefana na pokładzie.
"Na pokładzie".
Myślisz, że podsłuchał, dokąd kazałeś zabrać Marty'ego?
Stałeś przed domem, gdy to mówiłeś.
O nie.
Może uznał, że się mnie pozbędzie,
gdy go wykończy.
Wtedy nie będę potrzebował Stefana.
Tu Frank.
Dlaczego jeszcze jedziecie, Frank?
Trafiliśmy na mały wypadek.
Po co wam karetka,
jeśli nie możecie ominąć korków?!
- Przepraszam. - Żadnych postojów!
Nie ma przerw, nawet na picie.
Włącz sygnał, Frank,
i dowieź go do potężnej czarownicy,
nim jakiś wariat zabije mojego brata.
Rozumiem.
Hej, Sully?
Włącz sygnał.
Trafiłem.
Hej, stary,
- w porządku? - U mnie?
Tak, doskonale.
Dziękuję.
A ty, przyjacielu?
Jesteś ranny?
Co z tobą, Stefan?
Gotowy na spotkanie ze Stwórcą?
Bycie człowiekiem nadal ma swoje zalety.
O nie.
Znowu ty.
Niestety.
Mam szczęście, nie jesteś dziś w formie.
Wolę umrzeć, niż wrócić do Zbrojowni.
Uduszę się tym pasem, jeśli będę musiała.
Daj spokój, wiedzą gdzie jesteś.
Alex St. John wyciągnęła z ciebie wszystko, czego chciała.
Czegoś nie rozumiem. Co ja tu robię?
Powiedzmy, że mam swoje powody.
Szczegółowe informacje.
Gramy w 20 pytań?
Super, lubię to.
Wiesz, że Zbrojownia opracowała
pigułkę, która odcina magię?
Biorę jedną dziennie
i nie mogą mnie namierzyć.
Wadą jest to, że nie mam dostępu do magii.
Jak Zbrojownia wpadła na coś takiego?
Słyszałeś o łowczyni wampirów o imieniu Rayna Cruz?
Z jej krwi
zrobili pigułki, które biorę.
Jeśli mi pomożesz, będziesz wolna.
Czego chcesz?
Muszę wiedzieć, czy efekty uboczne pigułek są odwracalne.
Albo poderżnę ci gardło i wyrzucę.
Zależy od nastawienia.
Wybacz, w takim razie trafię na wysypisko.
Efektów ubocznych nie można cofnąć,
najwyżej spotęgować.
Skąd wiesz?
Jeśli trafię cię między oczy,
w końcu umrzesz.
Zbrojownia już próbowała.
Nie działa.
Magia nie przestrzega zasad nauki.
Nie strzelaj do posłańca.
Nie pytasz ze zwykłej ciekawości.
Kradłeś pigułki, żeby dać je komuś, na kim ci zależy.
Wiesz, ale by było szkoda...
Gdyby dostała je czarownica
na przykład Bonnie Bennett.
To by znaczyło, że skazałeś
swoją ukochaną na śmierć.
Jesteś w kiepskim stanie, co Stefan?
Nie wolałbyś tego po prostu zakończyć?
Pomyśl...
Nie musisz wracać do piekielnego kamienia.
Przed tobą tylko wizja spokojnej śmierci.
Przenośna kuchnia.
Czego ci ludzie nie wymyślą?
Zaczyna mi się podobać życie w tym nowym świecie.
Czytałem twój dziennik, Stefan.
Jesteś bardzo wrażliwy.
Dosłownie.
Mam przekazać twoje ostatnie słowa?
Koniec zabawy.
Wręcz przeciwnie.
Zabawa się zaczyna.
Szkoda, że tak mnie to bawi.
Dlaczego Zbrojownia mnie szuka?
Obiecałaś, że mnie stąd zabierzesz.
Masz klucz, kod, albo coś takiego?
Mam lekarza, który wyciągnie nas obie.
Ale najpierw powiesz mi, co chcę wiedzieć.
Pod skarbcem Zbrojowni są podziemia,
które dawno temu zamknęła wiedźma Bennett.
Tylko kolejna Bennett je otworzy.
Mam je otworzyć?
Moja rodzina wie, że Lucy Bennett
to ostatnia wiedźma w rodzinie.
Zniknęła cztery lata temu.
Czemu nie wiedzieliśmy o tobie?
Przez chwilę byłam martwa.
Potem ożyłam.
Długa historia.
Co tam jest?
Coś, czego nie wolno wypuścić.
Musisz mówić mniejszymi ogólnikami.
Najpierw przysięgnij, że nigdy ich nie otworzysz.
Jeśli to klucz do mojej wolności,
niczego nie obiecam, dopóki nie dowiem się, co tam jest.
Miałam nadzieję,
że będziesz
po mojej stronie.
Co ty robisz?
Wybacz.
Nie możesz otworzyć podziemi.
Puść mnie! To czarownica!
Chce uciekać! Musicie ją zatrzymać!
Zatrzymajcie ją! Nie może otworzyć podziemi!
Nie może...
Podziemia...
W porządku?
Tak.
Wrócisz do swojego ciała.
Nie martw się.
Dziękuję za wszystko.
Ukradłem z recepcji.
Gdybyśmy musieli rozruszać mu serce.
Dziękuj Damonowi.
Myślała, że nie przyjadę,
mimo że dobro Stefana
to jedyna rzecz, która nas łączy.
Nie dziękuj mi.
Obiecaj, że sobie poradzisz.
Obiecuję.
Chcesz się napić?
Co ja tu robię?
Wiesz, jak jest.
Nie ma to jak w domu.
Siedzisz mi w głowie?
Gdzie byśmy nie byli,
ciągle jęczałeś,
że tęsknisz za tą zagrzybioną ruiną.
Uznałam, że tu będzie ci lepiej.
I chciałam cię zobaczyć.
Mam pytać, co tam się dzieje?
Wszystko będzie dobrze.
Obiecuję.
Na pewno byś nie kłamała,
prawda?
Bo jeśli mam umrzeć bolesną śmiercią
w ciele obcego człowieka,
wolałbym korzystać z życia.
Jedyne, co cię powinno martwić, to kolejny cel podróży.
Masz jakiś pomysł?
A może wolisz
zakręcić globusem i niech los decyduje.
Miałem dużo czasu, żeby to przemyśleć.
Gdy człowiek patrzy w otchłań śmierci,
zaczyna mieć głębokie przemyślenia.
Nie musiałbym już więcej uciekać.
Nie miałbym blizny.
Nie miałbym więzi z życiem Rayny.
Nie musielibyśmy nazywać tego ucieczką.
Po prostu zwiedzalibyśmy świat.
Albo zostali w domu.
"W domu"?
Pamiętasz, że nie możemy wrócić do Mystic Falls?
Matt Donovan nam to załatwił.
Chyba, że myślisz o innym domu.
Może w Dallas?
Nie.
Oczywiście, że nie.
Ale teraz jest inaczej.
Masz szansę powrotu do prawdziwego życia.
Ty jesteś prawdziwa.
Valerie?
Co się stało?
Valerie? Valerie?
- Nic ci nie jest? - Nie...
Nie! Wstawaj.
Obiecałaś mi. Wstawaj.
Obiecałaś, że dasz radę.
Wstawaj! Valerie!
Valerie, co się dzieje?
Powiedz prawdę.
Czy przez ostatnie lata
byłam tylko przyjemną rozrywką, czy jestem czymś więcej?
Co? Nigdy nie byłaś rozrywką.
Valerie!
To zaklęcie. Ono cię zabije.
- Valerie? - Valerie?
Valerie, wstawaj.
Przestań. Ona nie ma siły.
Owszem, ma!
Nie pozwoli mu umrzeć.
Wstawaj!
Miałaś sobie poradzić.
Valerie, zatrzymaj to zaklęcie.
Jest zbyt silne. Zabije cię.
- Nie. - Przestań!
Nie, obiecałam, że z tego wyjdziesz.
Nie poświęcaj się dla mnie. Słyszysz?
Nie mam zamiaru złamać obietnicy.
Valerie, proszę.
Proszę, przestań.
Mam tylko ciebie.
Valerie?
Valerie, zatrzymaj zaklęcie.
Przestań!
Stefan?
To ja.
Zaczekaj.
Ric!
Ric, daj spokój, dokąd idziesz?
Tam, gdzie chciałem być.
Do domu.
Ric.
Ja się staram.
Naprawdę.
Powinienem był zostać z tobą.
To było okropne.
Przepraszam.
Powiedz, jak mogę ci to wynagrodzić,
jak wszystko naprawić,
a wtedy...
Wrócimy do tego, co było kiedyś.
Jasne?
Czemu ostatnie 3 lata
były najszczęśliwsze w życiu?
Bo zacząłem od nowa.
Mam dwie córeczki,
które uwielbiam, pracę, w której się sprawdzam,
narzeczoną, dzięki której jestem szczęśliwy, że żyję.
Osiągnąłem to bez ciebie.
Nie zjawiałeś się w moim życiu, żeby wszystko zniszczyć.
Damon, bez urazy,
ale nie chcę, żeby było jak dawniej.
Cóż...
Dzięki za szczerość.
Bonnie udaje pacjentkę
w psychiatryku w Asheville.
Może z nią uda ci się coś naprawić.
Lepiej?
Lepiej.
Nadrabiasz korespondencję?
Chciałam napisać do ciebie list.
Jak te wysłane do Caroline,
gdy myślałeś, że nie widzę.
Ale ja tu stoję.
Nie musisz
pisać listów.
Słyszałam strach w twoim głosie.
Nie bałeś się śmierci.
Bałeś się, że umrę dla ciebie.
Oczywiście, że tak.
Bałeś się, że to zbyt duża ofiara.
Moje poświęcenie.
Nie kochasz mnie tak, jak ja ciebie.
Poczucie winy nie dałoby ci żyć.
- Valerie... - Prawda jest taka,
że nikogo nie kochałam tak jak kocham ciebie.
Ty tego nie czujesz.
A teraz, jakimś cudem,
dostałeś szansę powrotu, odzyskania Caroline.
Nie chciałeś mnie skrzywdzić, wiem.
Wiem, że mnie na swój sposób kochałeś.
Może gdyby było inaczej,
gdyby świat był dla nas lepszy,
mogłabym być miłością twojego życia.
Małego, cichego, ludzkiego życia.
- Tak mi przykro. - Nie.
Dobrze mi to zrobi.
Znajdę nowe życie, tylko moje.
Nigdy tego nie miałam.
Wiem, że nie zawsze w to wierzyłeś,
ale zasługujesz na szczęście.
Bądź szczęśliwy.
Ty też.
Zostawiono wiadomość twojemu lekarzowi.
Miałaś starcie z pacjentką.
To nic wielkiego, panie doktorze.
Ale warto było, zgadnij, kto wie,
dlaczego Zbrojownia tak mnie szuka.
Virginia St. John.
Pod tym pretensjonalnym budynkiem
są jakieś podziemia zamknięte
przez wiedźmę Bennett.
Alex St. John chce, bym je otworzyła.
Musimy dowiedzieć się, co jest w środku i jak to zamienić
na moją wolność.
Gdy mnie stąd zabierzesz idziemy na kolację.
Jeśli mam zjeść kolejną porcję
czegoś beżowego, co zwą zapiekanką, to naprawdę zwariuję.
Co się stało?
Nie możesz ich dłużej brać.
Na razie niewiele wiem.
Muszę się ukrywać przed Zbrojownią.
Od nich zachorujesz.
Co ty mówisz? Dobrze się czuję.
Nie wiedziałem, że Zbrojownia
prowadziła eksperymenty na Mary Louise.
Zmuszali ją do łykania pigułek przez trzy lata,
w rezultacie
bardzo zachorowała.
Myślałam, że się wysadziła.
Bo wiedziała, że umiera.
Ja...
Tak mi przykro.
Myślałem, że cię chronię.
Ja umrę?
To chcesz mi powiedzieć?
Już kilka razy mi się to zdarzało
- i nie było zabawnie. - Nie.
Nie dopuszczę do tego.
Nie pozwolę ci umrzeć, Bonnie Bennett.
Masz moje słowo.
Bonnie?
Przepraszam.
Nie wiem...
Ja...
em...